← Chapters

အခန်း ၁၇၇

Vol. 18 Ch. 177

အခန်း ၁၇၇

Vol. 18 Ch. 177

အခန်း ၁၇၇ ။ ။ မဟာ ဧကရာဇ် နှင့် အမြင့်မြတ်ဆုံး တည်ရှိမှု တို့ ရူးသွပ်သွားကြခြင်း။

သို့သော် ၎င်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရသူတိုင်း၏ စိတ်ထဲတွင် တူညီသော ပုံရိပ်ယောင် တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာစေသည်။ မရေမတွက်နိုင်သော ခေတ်ကာလများ အရင်က၊ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး မဖန်ဆင်းရသေးမီ၊ ပရမ်းပတာ မကွဲပြားမီ၊ အရာအားလုံး မမွေးဖွားမီ ကာလ။ ထို အကြွင်းမဲ့ ဗလာနတ္ထိ ထဲတွင်၊ ဤမျိုးစေ့ တစ်စေ့တည်းသာ တိတ်ဆိတ်စွာ လွင့်မျောနေခဲ့သည်။ ၎င်းက ပထမဆုံး တည်ရှိမှုပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းက တည်ရှိမှု အားလုံး၏ ဘိုးဘေးပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းက တာအို၏ မူလဇာစ်မြစ်ပင် ဖြစ်သည်။

လီဖန် ၏ အသံက အကြွင်းမဲ့ တိတ်ဆိတ်မှု ထဲတွင် ထွက်ပေါ်လာသည်: "ဆဋ္ဌမမြောက် ပစ္စည်း၊ 'တာအို မျိုးစေ့'။ ၎င်းက ဒီလောကကြီးက အရာတစ်ခု မဟုတ်သလို၊ လေဟာနယ်က အရာတစ်ခုလည်း မဟုတ်ဘူး၊ လူသိများတဲ့ ဘယ် အတိုင်းအတာ ရဲ့ အကြွင်းအကျန်မှလည်း မဟုတ်ဘူး။ ၎င်းက တာအို မမွေးဖွားခင် ကတည်းက လာတာပါ။ 'တာအို' ဆိုတဲ့ စကားလုံး ကိုတောင် အဓိပ္ပာယ် မသတ်မှတ်ရသေးတဲ့ မူလ အခြေအနေ ကနေ လာတာပါ။ စည်းမျဉ်း အားလုံး၊ အကြောင်းတရား အားလုံး၊ နဲ့ ကံကြမ္မာ အားလုံး ရဲ့ စတင်ရာ နေရာ ကနေ လာတာပါ။"

"ဒီအရာကို ရရှိတဲ့ သူဟာ ဉာဏ်အလင်းပွင့်ဖို့ မလိုဘူး၊ ကျင့်ကြံဖို့ မလိုဘူး၊ တာအို ကို ရယူဖို့ မလိုဘူး။ ၎င်းကို မိမိရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် ထဲကို ပေါင်းစပ်လိုက်ရုံနဲ့တင်၊ မင်းဟာ တာအို ပဲ။ မင်းဟာ အရာအားလုံး ရဲ့ မူလဇာစ်မြစ်၊ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီး ရဲ့ အခြေခံ အုတ်မြစ် ပဲ၊ မင်းဟာ တည်ရှိမှု အားလုံး ရဲ့ အကြောင်းရင်း ပဲ။"

သူ ခေါင်းမော့လိုက်၏။ ထို့နောက် သူ၏ အကြည့်က အမြင့်မြတ်ဆုံး တည်ရှိမှုများ၊ အစားထိုး တာအို ရရှိသူများ၊ နှင့် အမြဲတမ်း တိတ်ဆိတ်နေသော ဧကရာဇ် တို့ကို ကျော်ဖြတ် ကြည့်လိုက်သည်။ "ဒီပစ္စည်း က တစ်ခုတည်းသော အရာပဲ။ စတင်မယ့် လေလံကြေး: ထိပ်တန်းအဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သန်းငါးဆယ် (၅၀,၀၀၀,၀၀၀)။ စျေးတိုးခေါ်လိုက်တိုင်း ထိပ်တန်းအဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ငါးသန်း အောက် မနည်းရဘူး။ အခု။ စတင်ပါပြီ။"

သေမင်းတမျှ တိတ်ဆိတ်ခြင်း။ ယခင်ကထက် ပိုမို ရှည်လျားသော တိတ်ဆိတ်မှုကြီးပင် ဖြစ်သည်။

အမြင့်မြတ်ဆုံး တည်ရှိမှု များ နှင့် အစားထိုး တာအို ရရှိသူများ သည် နှစ်သန်းပေါင်းများစွာ အေးခဲနေသော ပန်းပုရုပ်များ အလား မလှုပ်မယှက် ရပ်နေကြသည်။ သူတို့၏ အကြည့်များ အားလုံး က ထို မီးခိုး-အဖြူရောင် မျိုးစေ့ ပေါ်တွင် စူးစိုက်နေကြသည်။

သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် တုန်လှုပ်ချောက်ချားမှု၊ တောင့်တမှု၊ ကြောက်ရွံ့မှု များနှင့်အတူ၊ မရေမတွက်နိုင်သော ခေတ်ကာလများ တစ်လျှောက် တစ်ခါမှ မကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးသော တွေဝေမှု မျိုး ပါဝင်နေသည်။

တာအို မျိုးစေ့။ တာအို ၏ မူလဇာစ်မြစ်။ ၎င်းကို ရရှိခြင်းက တာအို ကိုယ်နှိုက် ဖြစ်သွားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ဒါက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။

ဆိုလိုသည်မှာ တာအို ကို ရယူရန် မလိုအပ်တော့ပေ၊ ကပ်ဘေး ကို ဖြတ်ကျော်ရန် မလိုအပ်တော့ပေ၊ မည်သည့် အန္တရာယ် ကိုမျှ ရင်ဆိုင်ရန် မလိုအပ်တော့ပေ။ ပေါင်းစပ်လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်မှာပင်၊ မင်းသည် တာအို အားလုံး ၏ မူလဇာစ်မြစ် ဖြစ်သွားလိမ့်မည်။ မင်းသည် ဧကရာဇ် ၏ အထက်ရှိ တည်ရှိမှု တစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မည်။ မင်းသည် အရာအားလုံးပင် ဖြစ်သည်။

ပထမဆုံး စကားပြောလာသူမှာ အမြင့်မြတ်ဆုံး တည်ရှိမှု မဟုတ်ပေ၊ အစားထိုး တာအို ရရှိသူများ လည်း မဟုတ်ပေ၊ ထို ဧကရာဇ် လည်း မဟုတ်ပေ။ သစ်ရွက်ခြောက်လမ်းကြား ၏ အပြင်ဘက် စခန်း မှ သွေးကြောဖွင့် အဆင့် ရှိ သာမန် တစ်သီးပုဂ္ဂလ ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်ပင် ဖြစ်သည်။

သူက မြေကြီးပေါ်တွင် ဒူးထောက်ကာ တုန်ယင်နေပြီး၊ အလင်းမျက်နှာပြင် ပေါ်ရှိ မီးခိုး-အဖြူရောင် မျိုးစေ့ ကို စူးစိုက်ကြည့်ရင်း၊ သူ၏ အသံက အက်ကွဲနေပြီး သတိထားမိရန် ခက်ခဲလောက်အောင် တိုးညင်းနေသည်: "ဘာ... အဲဒါ ဘာကြီးလဲ... အဲဒါ ဘာကြီးလဲ..."

မည်သူကမျှ သူ့ကို ပြန်မဖြေကြပေ။ မည်သူကမျှ သူ့ကို ပြန်မဖြေနိုင်ကြပေ။

ထို့နောက် သူ ရယ်မောလိုက်သည်။

ခြောက်ကပ်သော ရယ်မောသံ၊ မျှော်လင့်ချက်မဲ့သော ရယ်မောသံ၊ ပုရွက်ဆိတ် တစ်ကောင်က စကြဝဠာ ၏ ကြီးမားကျယ်ပြန့်မှု ကို နောက်ဆုံးတွင် မြင်တွေ့လိုက်ရသကဲ့သို့ ပင်ဖြစ်သည်။ သူ ဖြည်းညင်းစွာ လဲကျသွားပြီး၊ အသက်ရှူ ရပ်တန့်သွားတော့သည်။ သူ၏ တာအို နှလုံးသား သည် ထို "တာအို မျိုးစေ့" ၏ ရှေ့တွင် လုံးဝ ပြိုကွဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူ၏ အနောက်တွင်၊ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သော လူတစ်ထောင်ကျော် မှာ အစုလိုက် အပြုံလိုက် လဲကျနေကြသည်။ အချို့မှာ မျက်စိ၊ နား၊ နှာခေါင်း၊ ပါးစပ် တို့မှ သွေးများ ထွက်ကျလာသည်၊ အချို့မှာ နှလုံးရပ်သွားသည်၊ အချို့မှာ ရူးသွပ်စွာ ရယ်မောနေကြပြီး၊ အချို့မှာ တိတ်ဆိတ်စွာ ဖုန်မှုန့် များ အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကြသည်။ သူတို့၏ ဦးနှောက် များသည် "တာအို မျိုးစေ့" ဆိုသော သတင်းအချက်အလက် ကို ဆက်လက် လက်ခံနိုင်စွမ်း မရှိကြတော့ပေ။

သူတို့၏ နတ်ဘုရားဝိညာဉ် များသည် "တာအို ၏ မူလဇာစ်မြစ်" ဆိုသော သဘောတရား ကို ခံနိုင်ရည် မရှိကြတော့ပေ။ သူတို့၏ တည်ရှိမှု မှာ ထို မျိုးစေ့ ၏ ရှေ့တွင် အလွန် အရေးမပါလွန်းလှသဖြင့်၊ သူတို့ကို "ပုရွက်ဆိတ်" ဟု ခေါ်ရန်ပင် မထိုက်တန်တော့ပေ။

ထျန်းဖုန်းမြို့ အပျက်အစီးများ။ ကျန်ရစ်သော တစ်သီးပုဂ္ဂလ ကျင့်ကြံသူ တစ်ရာ အနက်၊ ဆယ်ယောက် အောက် သာ အသက်ရှင် ကျန်ရစ်တော့သည်။ ကျန်သော သူများမှာ တာအို မျိုးစေ့ ထွက်ပေါ်လာသည့် အခိုက်အတန့်မှာပင် သေဆုံးသွားခဲ့ကြပြီး၊ သူတို့၏ နတ်ဘုရားဝိညာဉ် များ ပြိုကွဲကာ၊ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ် နှင့် ဝိညာဉ် များ လုံးဝ ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ အသက်ရှင် ကျန်ရစ်သော လူအနည်းငယ် မှာ မြေကြီးပေါ်တွင် ခွေခွေလေး လဲကျနေပြီး၊ မျက်လုံးများက ဗလာကျင်းနေကာ၊ တူညီသော စကားတစ်ခွန်းကိုသာ ထပ်တလဲလဲ ရေရွတ်နေကြသည်:

"တာအို မျိုးစေ့... တာအို ၏ မူလဇာစ်မြစ်... တည်ရှိမှု အားလုံး ရဲ့ အကြောင်းရင်း..." ထို့နောက်၊ သူတို့လည်း လဲကျသွားကြသည်။ နောက်ဆုံး တစ်ယောက် သည် နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် မှုန်ဝါးဝါး အပြုံးလေး တစ်ခု ဖြင့် လဲကျသွားခဲ့သည်။ ထိုအပြုံးလေး က သက်သာရာရမှု အပြုံးလေး ပဲ။

"မနက်ခင်းမှာ တာအိုကို ကြားရရင်၊ ညနေခင်းမှာ ကျေနပ်စွာ သေဆုံးနိုင်ပြီ" ဆိုတဲ့ သက်သာရာရမှု မျိုးပဲ။ သူ နောက်ဆုံးတော့ အဲဒီ တာအို ကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီ။

ချင်းလန် ဂိုဏ်း အပျက်အစီးများ။ နောက်ဆုံး အသက်ရှင် ကျန်ရစ်သော တပည့် သည် ယခုအခါ လူ့ပုံသဏ္ဍာန် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

သူက အပျက်အစီးများ ထဲတွင် ခွေခွေလေး နေကာ၊ လက်ဖြင့် ခေါင်းကို ဖုံးအုပ်ထားပြီး၊ ခန္ဓာကိုယ် တုန်ယင်နေကာ လူသား မဆန်သော ညည်းတွားသံ များ ထွက်ပေါ်နေသည်။ တစ်ချိန်တုန်းက၊ စစ်မှန်သောရုပ်သွင် အဆင့် သို့ ကျင့်ကြံခြင်း က ဘဝ ရဲ့ အထွတ်အထိပ် လို့ သူ ထင်ခဲ့ဖူးတယ်။

တာအို ဖြတ်တောက်ခြင်း အဆင့် ဆိုတာ ဒဏ္ဍာရီ တစ်ခုလို့ သူ ထင်ခဲ့ဖူးတယ်။ သူတော်စင် အဆင့် ဆိုတာ ပုံပြင် တစ်ခုလို့ သူ ထင်ခဲ့ဖူးတယ်။

ပြီးတော့ အခုတော့၊ သူ နားလည်သွားပြီ။ စစ်မှန်တဲ့ "တာအို" ဆိုတာ ဘာလဲ ဆိုတာကို သူ နားလည်သွားပြီ။ သူရဲ့ ကိုယ်ပိုင် အရေးမပါ အရာမရောက်မှု ကို သူ နားလည်သွားပြီ။ သူ တစ်သက်လုံး ကြိုးစားခဲ့သမျှ အရာအားလုံး ဟာ အဲဒီ မျိုးစေ့ ရဲ့ ရှေ့မှာ ဖုန်မှုန့် တစ်မှုန့် သက်သက်ပဲ ဆိုတာကို သူ နားလည်သွားပြီ။ သူ မျက်လုံးများကို ဖြည်းညင်းစွာ မှိတ်လိုက်ပြီး၊ အသက်ရှူ ရပ်တန့်သွားတော့သည်။ တာအို နှလုံးသား ပြိုကွဲသွားခြင်း မဟုတ်ဘဲ။ တာအို နှလုံးသား ပြီးပြည့်စုံသွားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ သူ နောက်ဆုံးတော့ စစ်မှန်တဲ့ တာအို ကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီ။

အနောက်ပိုင်းဒေသ ဗုဒ္ဓ နိုင်ငံတော် တွင်၊ ရဟန်း ရာပေါင်းများစွာ အနက်၊ ဆယ်ပါး အောက် သာ ကျန်ရှိတော့သည်။ ကျန်သော သူများမှာ၊ တာအို မျိုးစေ့ ၏ ရုပ်လုံးဖော်ပြသမှု ထဲတွင် သူတို့ တစ်သက်လုံး ရှာဖွေခဲ့သော "ဗုဒ္ဓ" ကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး၊ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးများ ဖြင့် အေးချမ်းစွာ ကွယ်လွန်သွားခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။

ကျန်ရစ်သော ရဟန်းများ သည် မြေကြီးပေါ်တွင် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်ကာ၊ ကြည်လင်သော မျက်လုံးများ ဖြင့် တည်ငြိမ်သော အသံဖြင့် ဗုဒ္ဓ ကျမ်းစာများကို ရွတ်ဖတ်နေကြသည်။ သူတို့တွင် ကြောက်ရွံ့မှု မရှိဘူး၊ မျှော်လင့်ချက်မဲ့မှု မရှိဘူး၊ တစ်ခုတည်းသာ ရှိသည်။ ဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်း။

ရဟန်းအိုကြီး သည် အလင်းမျက်နှာပြင် ပေါ်ရှိ မျိုးစေ့ ကို စူးစိုက်ကြည့်ရင်း ဖြည်းညင်းစွာ စကားပြောလိုက်သည်: "ဒါဆိုရင်၊ ဗုဒ္ဓ ဆိုတာ အနောက်ဘက် သုခဝတီ ဘုံမှာ မရှိဘူး၊ သန့်စင်တဲ့ မြေမှာ မရှိဘူး၊ သံသရာလည်ခြင်း ထဲမှာ မရှိဘူး။ ဗုဒ္ဓ ဆိုတာ တာအို ရဲ့ အရင် ကတည်းက ရှိနေတာ။ ဗုဒ္ဓ ဆိုတာ မူလဇာစ်မြစ် ပဲ။" သူ မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်ပြီး၊ အသက်ရှူ ရပ်တန့်သွားတော့သည်။ သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် မှုန်ဝါးဝါး အပြုံးလေး တစ်ခု ကျန်ရစ်နေခဲ့သည်။

မြောက်ပိုင်း ပေမင် နှင်းပြင်။ ရေခဲ လိုဏ်ဂူ ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာတွင်၊ ထိုက်ယင် မျိုးနွယ်စုဝင် အနည်းငယ် က တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် တင်းကြပ်စွာ ဖက်ထားရင်း တုန်ယင်နေကြသည်။

သူတို့ က ကျင့်ကြံသူတွေ မဟုတ်တော့ပေ။ သူတို့၏ တာအို နှလုံးသား များ က ပြိုကွဲသွားခဲ့တာ ကြာပြီ ဖြစ်ပြီး၊ ကျင့်ကြံခြင်း များမှာလည်း လုံးဝ ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော် သေမျိုး တစ်ယောက်ပင်လျှင် ထိုမျိုးစေ့ ၏ လွှမ်းမိုး ဖိနှိပ်နိုင်စွမ်း ကို ခံစားနိုင်သည်။ သူတို့ က တာအို ဆိုတာ ဘာလဲ မသိကြသလို၊ သိဖို့လည်း မလိုအပ်ပေ။ သူတို့ က တုန်ယင်နေကြတယ်၊ ငိုကြွေးနေကြတယ်၊ ပြီးတော့ အဆုံးသတ် ကို စောင့်ဆိုင်းနေကြရုံ သက်သက်သာ။

အရှေ့ ပင်လယ် ကမ်းခြေ။ ကျောက်ဆောင် ပေါ်တွင်၊ အဘိုးအို သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ မသေဆုံးမီလေးတွင်၊ သူ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ မျိုးစေ့ ကို မြင်တွေ့လိုက်ရတယ်၊ တာအို ၏ မူလဇာစ်မြစ် ကို မြင်တွေ့လိုက်ရတယ်၊ သူ တစ်သက်လုံး ရှာဖွေခဲ့တဲ့ အမှန်တရားကို မြင်တွေ့လိုက်ရတယ်။ သူ နောင်တကင်းစွာ သေဆုံးသွားခဲ့သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင်၊ လေလံစင်မြင့် ပေါ်၌ လီဖန် တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေသည်။ သူက မျိုးစေ့ ကို၊ ရူးသွပ်နေသော သက်ရှိများကို၊ နှင့် ပြိုကျနေသော လောကကြီး ကို စူးစိုက်ကြည့်နေလေသည်။ သူ သူတို့ကို အလျင်မလိုစေခဲ့ပေ၊ သူ ရေတွက်ခြင်း မလုပ်ခဲ့ပေ၊ သူ တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေရုံ သက်သက်သာ။

ပထမဆုံး လေလံကြေး က အမြင့်မြတ်ဆုံး တည်ရှိမှုဆီမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူ၏ အသံက အချိန်ကာလ ၏ တိုက်စားမှုကို ခံထားရသော ရှေးဟောင်း ကျောက်ဆောင် တစ်ခုလို အက်ကွဲနေသော်လည်း၊ ရူးသွပ်မှု ကို ကျော်လွန်နေသည့် ခိုင်မာသော ဆုံးဖြတ်ချက် တစ်ခု ပါဝင်နေ၏:

"ထိပ်တန်းအဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သန်းတစ်ရာ (၁၀၀,၀၀၀,၀၀၀)။ ငါ့ရဲ့ တာအိုသီးပွင့် အားလုံး ကို လျှော့စျေး အဖြစ် ပေးဖို့ ဆန္ဒရှိတယ်၊ ငါ့ရဲ့ တည်ရှိမှု ကိုယ်နှိုက် ကို လျှော့စျေး အဖြစ် ပေးမယ်၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖြတ်တောက်ပြီးတဲ့နောက် ခေတ်ကာလ နှစ်ခု တိုင်အောင် အသက်ရှင် လာခဲ့ရာကနေ ရရှိခဲ့တဲ့ ဉာဏ်အလင်းပွင့်မှု အားလုံးကို လျှော့စျေး အဖြစ် ပေးမယ်၊ ပြီးတော့ ငါကိုယ်တိုင် ထာဝရ တာအို ကို ရရှိသူ အတွက် တံခါးပေါက် ကို စောင့်ကြပ်ပေးမယ်။ တာအို ကို ရရှိသူ က တာအို မျိုးစေ့ ထဲကို ပေါင်းစပ်ဝင်ရောက်တဲ့ အချိန်မှာ၊ သူ့ခန္ဓာကိုယ် အောက်က သန့်စင်တဲ့ မြေ အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားဖို့ ငါ့ကိုယ်ငါ လုံးဝ စတေးဖို့ ဆန္ဒရှိတယ်။ အကယ်၍ တာအို ကို ရရှိသူ အောင်မြင်ခဲ့မယ် ဆိုရင်၊ တာအို ကို ရရှိသူ အတွက် တာအို ထဲမှာ အထိမ်းအမှတ် ကျောက်တိုင် တစ်ခု စိုက်ထူပေးဖို့ ဆန္ဒရှိတယ်။ အဲဒီ ကျောက်တိုင် ပေါ်မှာ၊ စကားလုံး တစ်လုံးတည်း သာ ထွင်းထုထားမယ်: 'မူလဇာစ်မြစ်' တဲ့။"

သန်းတစ်ရာ။ တာအိုသီးပွင့် အားလုံး၊ သူတို့၏ တည်ရှိမှု ကိုယ်နှိုက်၊ ခေတ်ကာလ နှစ်ခု စာ ဉာဏ်အလင်းပွင့်မှု များ၊ တံခါးပေါက် ကို ထာဝရ စောင့်ကြပ်ပေးမှု၊ သန့်စင်တဲ့ မြေ အဖြစ် ပြောင်းလဲပေးမှု၊ အထိမ်းအမှတ် ကျောက်တိုင် စိုက်ထူပေးမှု။ ဒါက လေလံဆွဲတဲ့ စစ်ပွဲ တစ်ခု မဟုတ်တော့ပေ။ ဒါက "တာအို ကို မြင်တွေ့ခွင့်" အခွင့်အရေး တစ်ခု အတွက် ကိုယ်ပိုင်ဆိုင်သမျှ အရာအားလုံးကို အသုံးပြုပြီး လဲလှယ်နေတာပဲ။

သို့သော် ဒုတိယမြောက် လေလံကြေး က ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာသည်။

ပထမ တစ်ယောက် ထက် ပိုမို ရှေးကျပြီး ပိုမို ဆွေးမြည့်နေသော ချီအငွေ့အသက် ရှိသည့် အခြား အမြင့်မြတ်ဆုံး တည်ရှိမှု တစ်ပါး၊ သူ၏ အသံက လေဟာနယ် ကမ္ဘာ ကို ဆုတ်ဖြဲလိုက်သကဲ့သို့ စူးရှနေသည်:

"ထိပ်တန်းအဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သန်းနှစ်ရာ (၂၀၀,၀၀၀,၀၀၀)။ ငါ့ရဲ့ တာအိုသီးပွင့် အားလုံး ကို လျှော့စျေး အဖြစ် ပေးဖို့ ဆန္ဒရှိတယ်၊ ငါ့ရဲ့ တည်ရှိမှု ကိုယ်နှိုက် ကို လျှော့စျေး အဖြစ် ပေးမယ်၊ ပြီးတော့ ငါ ဖြတ်တောက်ထားခဲ့တဲ့ ခေတ်ကာလ သုံးခု စာ မှတ်ဉာဏ် အားလုံးကို လျှော့စျေး အဖြစ် ပေးမယ်။ ငါ၊ တာအို ကို ရရှိသူ အတွက် ထာဝရ လမ်းကြောင်း ဖောက်ပေးမယ်၊ ပြီးတော့ တာအို ကို ရရှိသူ က တာအို မျိုးစေ့ ထဲကို ပေါင်းစပ်ဝင်ရောက်တဲ့ အချိန်မှာ သူ့ခေါင်းပေါ်က အလင်းတန်း တစ်တန်း အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားဖို့ ငါ့ကိုယ်ငါ လုံးဝ စတေးဖို့ ဆန္ဒရှိတယ်။ အကယ်၍ တာအို ကို ရရှိသူ အောင်မြင်ခဲ့မယ် ဆိုရင်၊ တာအို ထဲမှာ ခြေလှမ်း တစ်ခု ဖြစ်လာဖို့ ငါ ဆန္ဒရှိတယ်။ အဲဒီ ခြေလှမ်း ရဲ့ နာမည်က 'အစပြုခြင်း' တဲ့။"

သန်းနှစ်ရာ။ ခေတ်ကာလ သုံးခု စာ မှတ်ဉာဏ်များ။ အလင်းတန်း အဖြစ် ပြောင်းလဲပေးမှု။ အစပြုရာ ခြေလှမ်း အဖြစ် ပြောင်းလဲပေးမှု။

………

All Chapters