အခန်း ၄၂၁

🍋 Chapter 421

ကျိုးထျန်းသည် ကားအမိုးများပေါ်တွင် အပြင်းနှင်နေစဉ်အတွင်း သူ၏ စိတ်ထဲ၌ ကြောက်ရွံ့မှု အနည်းငယ်မျှ ရှိမနေခဲ့သကဲ့သို့ တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားခြင်း အရိပ်အယောင်ပင် မရှိချေ။

အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တက်ကြွလာသော အဒရီနယ်လင် ဟော်မုန်းများက ကြောက်စိတ်ကို ယာယီ မောင်းထုတ်ပေးထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ပြေးလွှားနေရင်း မိမိ၏ အခြေအနေကို အသေအချာ တွက်ချက်ပြီး ဖြစ်သည်။

ဤအတိုင်း ဆက်ပြေးနေပါက သူ အသက်ရှင်နိုင်မည့် အခွင့်အလမ်းမှာ သုည ရာခိုင်နှုန်းနီးပါး ရှိသည်။

ထို့ကြောင့် သူ လောင်းကြေးထပ်ရမည် ဖြစ်သည်။

ရန်သူသည် နိုရယ်ကို တိုက်ခိုက်မည့် အခွင့်အရေးကို လက်လွှတ်ခံမည်မဟုတ်ဟူသော အချက်ပေါ်တွင် လောင်းကြေးထပ်ခြင်း ဖြစ်သည်။

တရုတ်နိုင်ငံ၏ နောက်ခံအင်အားနှင့်တကွ ဤဖြစ်ရပ်သည် ယခုကဲ့သို့ အဆင့်အထိ ကြီးထွားလာခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ အောင်မြင်သည်ဖြစ်စေ၊ ကျရှုံးသည်ဖြစ်စေ ဤတိုက်ခိုက်မှုကို ကြံစည်ခဲ့သူများသည် ပြင်းထန်သော နောက်ဆက်တွဲ အကျိုးဆက်များကို ရင်ဆိုင်ရပေလိမ့်မည်။

ကမ္ဘာပေါ်တွင် အချို့သောလူများသည် ငွေကြေးကြောင့်ဖြစ်စေ၊ အင်အားကြောင့်ဖြစ်စေ တန်ခိုးဩဇာ ကြီးမားကြသည်။

သို့သော် ၎င်းတို့တွင် ငွေကြေး မည်မျှပင် ရှိစေကာမူ တရုတ်နိုင်ငံ၏ ပြတ်သားသော ဆုံးဖြတ်ချက် ရှေ့မှောက်တွင်မူ ကြက်၊ ငှက်၊ ခွေး သာသာမျှသာ ရှိသည်။

ထို့ကြောင့် ရန်သူသည်လည်း ကျိုးထျန်းကဲ့သို့ပင် ဤအခွင့်အရေးမှာ တစ်ကြိမ်တည်းသာ ရနိုင်မည်ကို နားလည်ထားရမည် ဖြစ်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယင်းနောက်တွင် သူတို့သည် စိတ်ကူး၍ပင်မရသော ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သည့် တုံ့ပြန် လက်စားချေမှုများနှင့် ရင်ဆိုင်ရတော့မည် ဖြစ်ခြင်းကြောင့်ပင်။

အခွင့်အရေးက တစ်ကြိမ်တည်းသာ ရှိသဖြင့် သူတို့သည် ယင်းကို အသေအချာ တန်ဖိုးထားကြမည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်ပြီး ယခုအချိန်တွင် ကျိုးထျန်းဘက်၌ အားသာချက် နှစ်ခုသာ ရှိတော့သည်။

ပထမအချက်မှာ အချိန် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူ အချိန်ဆွဲထားနိုင်ပါက သူနှင့် နိုရယ်တို့သည် လွတ်မြောက်မည့် လမ်းစကို သဘာဝကျကျ ရှာဖွေနိုင်မည် ဖြစ်ပြီး တရုတ်ရဲတပ်ဖွဲ့နှင့် အစိုးရသက်တော်စောင့်တပ်ဖွဲ့များကလည်း သူတို့ လွတ်မြောက်ရန်အတွက် လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိလာကြပေလိမ့်မည်။

ဒုတိယအချက်မှာ ကျိုးထျန်း အခုလေးတင် ပြင်ဆင်ထားခဲ့သော အရန်အစီအစဉ် ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းက အောင်မြင်မည့်လား ဆိုသည်မှာမူ မသေချာချေ။

ထို့ကြောင့် ယခုအခါ သူ လုပ်နိုင်သည်မှာ မိမိဘက်မှ အားသာချက်များကို ချဲ့ထွင်ရန်သာ ရှိသဖြင့် အချိန်ပို၍ ဆွဲထားရန် လိုအပ်သည်။

ဝုန်း

ဝုန်း

ဝုန်း

သူ့ကိုယ်အလေးချိန်က အလွန်အမင်း မကြီးမားသော်လည်း ကားအမိုးများကို နင်းကျော်သွားသည့်အခါ ကျယ်လောင်သော အသံများ မြည်ဟည်းသွားပြီး ကားအချို့၏ အမိုးများကို အနည်းငယ် ချိုင့်ဝင်သွားစေသည်။

ယင်းအတွက် အာမခံ လျော်ကြေးရနိုင်မလားဆိုသည်ကိုမူ သူ မသိချေ။

သူသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် စူပါဟီးရိုးတစ်ယောက်အဖြစ် စိတ်ကူးပုံဖော်ရင်း အစွမ်းကုန် ရုန်းကန်လှုပ်ရှားနေသည်။

အနည်းငယ် ကလေးဆန်သည်ဟု ထင်ရသော်လည်း မိမိကိုယ်ကိုယ် အားပေးရန်အတွက်မူ ထိရောက်မှု ရှိလှသည်။

နေရောင်ခြည်အောက်တွင် ဤမြင်ကွင်းမှာ လေစက်မောင်းကြီးများဆီသို့ အပြေးအလွှား ဦးတည်နေသော ဒွန်ကီဟိုးတေးနှင့် တူလှပေသည်။

ဒရုန်းသည် မိမိထံသို့ ပြေးဝင်လာသော ကျိုးထျန်းကို မြင်သောအခါ အပေါ်သို့ အနည်းငယ် ပျံတက်လိုက်ပြီး ရှေ့သို့ ဆက်လက် ပျံသန်းရန် ကြိုးစားသည်။

၎င်းကို ထိန်းချုပ်နေသူသည် ဤကောင်လေးက အဘယ်ကြောင့် လူမိုက်တစ်ယောက်ကဲ့သို့ မိမိထံ ပြေးဝင်လာပြီး လေထဲတွင် ကြားဖြတ်ဟန့်တားရန် ကြိုးစားနေသည်ကို နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေပေလိမ့်မည်။

လှုပ်ရှားမှု အနည်းငယ်ဖြင့်ပင် လူသားများ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို လွယ်လွယ်ကူကူ ရှောင်တိမ်းနိုင်ပြီး အထူးသဖြင့် လက်နက်မဲ့နေသော လူသားမျိုးကို ဖြစ်သည်။

ဒရုန်းကို ထိန်းချုပ်နေသူသည် ကျိုးထျန်း လေထဲသို့ မြင့်မားစွာ ခုန်တက်လိုက်သည်ကို မြင်ရပြီး သူ၏ လက်မောင်းကို အသည်းအသန် မြှောက်တင်ထားကာ အားစိုက်ထုတ်မှုကြောင့် အကြောအပြိုင်းပြိုင်း ထနေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

သို့သော် ကျိုးထျန်း မည်မျှပင် ကြိုးစားစေကာမူ တစ်ဖက်လူသည် ခလုတ်တစ်ချက် နှိပ်ရုံမျှဖြင့် ဒရုန်းကို ကျိုးထျန်း မည်သည့်အခါမျှ မမှီနိုင်သော အမြင့်ပေသို့ ရောက်ရှိသွားစေနိုင်သည်။

ဝုန်း

ကျိုးထျန်းသည် ကားအမိုးတစ်ခုပေါ်သို့ ပြန်လည် ကျဆင်းလာပြီး ကြီးမားသော အချိုင့်တစ်ခု ဖြစ်သွားစေသည်။

ဝေးရာသို့ ပျောက်ကွယ်သွားပြီဖြစ်သော ဒရုန်းကို လှည့်ကြည့်ရင်း ကျိုးထျန်း အံကြိတ်လိုက်မိသော်လည်း ယင်းနောက်တွင် တောက်ပစွာ ပြုံးလိုက်တော့သည်။

...

ကုန်တင်ကားအောက်တွင် ပုန်းအောင်းနေသော နိုရယ်သည် မလှုပ်ရဲချေ။

အခြေအနေမှာ အလွန်အမင်း စိုးရိမ်ရသော်လည်း သူမသည် သူမနှင့် အသက်အရွယ်တူ မိန်းကလေးများ ပြသလေ့ရှိသော ပျာယာခတ်မှုမျိုးကို မပြသခဲ့ချေ။

ငိုယိုခြင်း မရှိ၊ မျက်ရည်မကျ၊ မည်သည့် ညည်းညူမြည်တမ်းမှုမျှ မရှိသကဲ့သို့ ဘုရားသခင်ထံ ဆုတောင်းခြင်း သို့မဟုတ် တုန်တုန်ရင်ရင်ဖြင့် အကူအညီတောင်းခံခြင်းမျိုးလည်း မရှိချေ။

သူမသည် မျက်မှောင်ကြုတ်ထားရုံမျှသာ ရှိပြီး ယင်းက သူမ၏ လှပသော မျက်နှာထက်တွင် ရင့်ကျက်မှုနှင့် တည်ကြည်မှု အငွေ့အသက်ကို တိုးပွားစေသည်။

ကျိုးထျန်း ဘာလုပ်မည်ကို သူမ မသိသော်လည်း ဤသူငယ်ချင်းကို နောက်နောင် မမြင်တွေ့ရတော့မည်ကိုမူ သူမ သိသည်။

ကျိုးထျန်း ဖြစ်စေ၊ သူမ ကိုယ်တိုင် ဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် သူတို့ နှစ်ဦးစလုံး သေဆုံးသွားသည် ဖြစ်စေ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဘဝ၏ အကန့်အသတ်မဲ့သော ဖြစ်နိုင်ခြေများသည် သူမထံမှ ထွက်ခွာတော့မည် ဖြစ်သည်။

သူမ သေဆုံးသွားပါက သူမသည် တစ်ဦးတည်းသော သမီးဖြစ်သဖြင့် သူမ၏ မိဘများ သေချာပေါက် ရူးသွပ်သွားကြပေလိမ့်မည်။

'ဟင်း... ဒါကြောင့်လည်း ငါ ပစ်မှတ်ထားခံရတာပေါ့'

‘ကျိုးထျန်းအတွက် နှမြောစရာပဲ၊ ငါ သူ့ကိုပါ ဆွဲသွင်းလိုက်သလို ဖြစ်သွားပြီ’

မိမိတို့၏ အကျိုးစီးပွားအတွက် လူသားများသည် တကယ်ပင် အလွန်အမင်း ရုပ်ဆိုးအကျည်းတန်လှပြီး ရွံရှာဖွယ်ကောင်းလှသည်။

နိုရယ်သည် တရုတ်နိုင်ငံသို့ လာခဲ့သည့် မိမိ၏ ခရီးစဉ် ရည်ရွယ်ချက်ကို တွေးတောမိပြီး ချက်ချင်းပင် ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။

မိမိတို့ အကျိုးစီးပွားအတွက် လူအများစု၏ အနာဂတ်မှာ စိတ်ကြိုက် နင်းခြေဖျက်ဆီးပစ်နိုင်သော အမှိုက်သရိုက်မျှသာ ဖြစ်သည်။

ဝီ...

နိုရယ်သည် အနည်းငယ် တုန်ခါသံကို ကြားလိုက်ရသည်။

ဒရုန်းမှာ အလွန် နီးကပ်နေပြီဖြစ်ကြောင်း သူမ သိလိုက်သည်။

သူမ အပြင်သို့ မထွက်နိုင်သကဲ့သို့ ထွက်ပြေး၍လည်း မရချေ။

နိုရယ်သည် ထွက်ပြေးချင်သော စိတ်ကို အတင်းအဓမ္မ ဖိနှိပ်ရင်း မိမိကိုယ်ကိုယ် သတိပေးလိုက်သည်။

ယခုအချိန်တွင် သူမ လုပ်နိုင်သည်မှာ ဤနေရာတွင် ပုန်းအောင်းနေပြီး အမြင်အာရုံကို ပိတ်ဆို့ထားရန်သာ ဖြစ်ကြောင်း သူမ သိသည်။

ဒရုန်းတစ်ခုအနေဖြင့် ဤမျှ နိမ့်ပါးစွာ ပျံသန်းရန် ခက်ခဲလှသည်။

အကယ်၍ ကြောက်လန့်တကြား ပြေးထွက်မိပါက သူမ၏ တည်နေရာကို ဖော်ပြသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး ကျိုးထျန်း၏ ကြိုးစားမှုများအားလုံး အချည်းနှီး ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

ဝီ... ဝီ...

၎င်းက ပိုမိုနီးကပ်လာသည်။

နိုရယ်သည် မိမိ၏ ပါးစပ်နှင့် နှာခေါင်းကို လက်ဖြင့် အုပ်ထားလိုက်မိသည်။

ယင်းမှာ အသုံးမဝင်ကြောင်း သိသော်လည်း သူမ မတတ်နိုင်ဘဲ လှုပ်ရှားမိခြင်း ဖြစ်သည်။

အသံလာရာသို့ နိုရယ်သည် ခေါင်းကို ဘေးဘက်သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လှည့်လိုက်သည်။

၎င်းမှာ လမ်းမ၏ အလယ်ဗဟိုနှင့် ပိုမိုနီးကပ်သော ဘက် ဖြစ်သည်။

နိုရယ်၏ ဦးခေါင်းမှာ သံချေးတက်နေသော မင်းတုန်းတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး လှည့်ရန် အလွန်အမင်း ခက်ခဲနေသည်။

တစ်ကိုယ်လုံး၏ လှုပ်ရှားမှုမှာ စက္ကန့်အနည်းငယ်သာ ကြာမြင့်သော်လည်း သူမအတွက်မူ နာရီပေါင်းများစွာကဲ့သို့ ခံစားရသည်။

ဟူး... ဟူး... ဟူး...

မိမိ၏ အသက်ရှူသံမှတစ်ပါး နိုရယ်သည် အခြားအရာများကို မကြားရတော့သကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး ပိုမိုကျယ်လောင်လာသော တဝီဝီမြည်သံကိုပင် မကြားရတော့ချေ။

ခေါင်းကို ဘေးသို့ လှည့်လိုက်သည့်အခါ ကားအောက်ခြေမှ ဖြာကျလာသော နေရောင်ခြည်မှတစ်ပါး သူမ မြင်တွေ့ရသည်မှာ တရွေ့ရွေ့ နိမ့်ဆင်းလာနေသော အဖြူရောင် အရာဝတ္ထုတစ်ခု ဖြစ်သည်။

ဒရုန်း ရောက်လာသည်။

နိုရယ်သည် စက်၏ အောက်ခြေတွင် ရှိသော စတုဂံပုံစံ ပေါက်ကွဲစေတတ်သည့် ပစ္စည်းများကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နိုင်ပြီဖြစ်ကာ ပို၍ သိသာထင်ရှားသည်မှာ ပေါက်ကွဲစေတတ်သော ပစ္စည်းများ၏ ရှေ့တွင် မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် ဖြစ်နေသော အနီရောင် အချက်ပြမီး ဖြစ်သည်။

ထိုအချက်ပြမီး၏ အရောင် ပြောင်းလဲသွားသည့် အခိုက်အတန့်သည် သူမ ဘဝ၏ နောက်ဆုံး မီးရှူးမီးပန်းများကို မြင်တွေ့ရမည့် အချိန်ဖြစ်ကြောင်း နိုရယ် သိသည်။

သေခါနီးအချိန်ကို ကြုံတွေ့ဖူးသူ အများစုက ထိုစက္ကန့်အနည်းငယ်အတွင်း မိမိတို့ ဘဝ၏ အဖြစ်အပျက်များကို ပြန်လည် မြင်ယောင်ရလေ့ရှိသည်ဟု ပြောကြသည်။

နိုရယ်လည်း အားလုံးကို မြင်ယောင်နေခဲ့သည်။

မိဘများ၏ စောင့်ရှောက်မှုအောက်တွင် လမ်းလျှောက်သင်ခြင်းနှင့် စကားပြောသင်ခြင်းမှစ၍၊

နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီးနောက် ပါတီပွဲများတွင် မိမိကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှုရှိရှိ မိတ်ဆက်ခဲ့ပုံများ၊

နေ့စဉ် လူမှုရေးဘဝများကို ငြီးငွေ့လာခဲ့ပုံများအထိ ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် ပြင်သစ်တွင် စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းသော လူတစ်ယောက်နှင့် ဆုံတွေ့ခဲ့သည်။

ဓာတ်ပုံဆလိုက်ပြကွက်မှာ အဆုံးသတ်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ နိုရယ်သည် မျက်ဝန်းများ အဓိပ္ပာယ်မဲ့စွာဖြင့် သေခြင်းတရားကို စောင့်ကြိုနေခဲ့သည်။

အသက်ရှူ တစ်ချက်စာ ကုန်လွန်သွားသည်။

ငါးစက္ကန့် ကုန်လွန်သွားသည်။

ဆယ်စက္ကန့် ကုန်လွန်သွားသည်။

ဆယ့်ငါးစက္ကန့် ကုန်လွန်သွားသည်...

နိုရယ်၏ အဓိပ္ပာယ်မဲ့နေသော မျက်ဝန်းများက ရှေ့မှောက်ရှိ ဒရုန်းကို ပြန်လည် စိုက်ကြည့်ရင်း အာရုံ ပြန်လည် ရရှိလာခဲ့သည်။

၎င်းမှာ ပျောက်ကွယ်မသွားဘဲ သူမ၏ ရှေ့တည့်တည့်တွင်ပင် ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

ပေါက်ကွဲစေတတ်သော ပစ္စည်းပေါ်ရှိ အနီရောင် အစက်အပြောက်မှာ တောက်ပသော သွေးတစ်စက်ကဲ့သို့ လင်းထိန်နေဆဲ ဖြစ်ပြီး တစ်ဖက်လူကို အန္တရာယ်ရှိကြောင်း အစဉ်အမြဲ သတိပေးနေသကဲ့သို့ ရှိသည်။

စက္ကန့် နှစ်ဆယ် ကုန်လွန်သွားသည်။

သူမရှေ့ရှိ မလှုပ်မယှက် ရှိနေသော ဒရုန်းကို စိုက်ကြည့်ရင်း သူမ၏ လက်ချောင်းများ အနည်းငယ် တုန်ရင်လာခဲ့သည်။

တစ်ဖက်လူက အခုအချိန်တွင် ခလုတ်ကို နှိပ်ပြီး သူမကို ပြာချပစ်သင့်သည်။

စက္ကန့် နှစ်ဆယ့်ငါးစက္ကန့် ကုန်လွန်သွားသည်။

နိုရယ် နောက်သို့ စတင် ရွေ့လျားလိုက်သော်လည်း ဒရုန်းမှာမူ ရပ်တန့်နေသော နယ်ပယ်တစ်ခုအတွင်း ပိတ်မိနေသကဲ့သို့ လုံးဝ ငြိမ်သက်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

အဆက်မပြတ် မြည်နေသော တဝီဝီအသံသာ မရှိလျှင် စူပါဟီးရိုးတစ်ယောက်က အချိန်ကို ရပ်တန့်ထားသည်ဟု သူမ ထင်မှတ်မိပေလိမ့်မည်။

စက္ကန့် သုံးဆယ် ကုန်လွန်သွားသောအခါ နိုရယ်သည် ကုန်တင်ကားအောက်မှ ပြန်လည်၍ ကူးထွက်လာခဲ့သည်။

ဒူးနှင့် တံတောင်ဆစ်များပေါ်ရှိ ဖုန်မှုန့်များနှင့် ပွန်းပဲ့ဒဏ်ရာများကို ဂရုမစိုက်အားဘဲ ထိုလှပသော အမျိုးသမီးသည် နောက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ယိုင်ထိုးသွားခဲ့ရာ သူမ၏ ဖနောင့်မှာ မီးသတ်ရေတိုင်ကီတစ်ခုနှင့် တိုက်မိသွားခဲ့သည်။

ဟန်ချက်ပျက်သွားသဖြင့် သူမ နောက်သို့ လဲကျသွားခဲ့ရသည်။

"အား"

သူမသည် ပင်ကိုယ်ဗီဇအရ အော်ဟစ်လိုက်မိသော်လည်း အော်သံမဆုံးမီမှာပင် သူမ၏ ခါးအောက်ပိုင်းကို ပင့်မလိုက်သည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

နိုရယ် ခန္ဓာကိုယ် တောင့်တင်းသွားပြီး ရုန်းထွက်ရန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း ကြမ်းတမ်းသော အမျိုးသားတစ်ယောက်၏ အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။

"မလှုပ်နဲ့"