အခန်း ၄၃၂

🍋 Chapter 432

၁၁ နာရီ ၄၅ မိနစ်တွင် ကျိုးထျန်းသည် ဓာတ်လှေကားဖြင့် အောက်ထပ်သို့ တစ်ဦးတည်း ဆင်းလာခဲ့ပြီး အခန်း ၃၀၁ တံခါးရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

သူသည် မူလက လျိုမုယန်ကိုပါ ခေါ်ဆောင်လာရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သော်လည်း လျိုမုယန်မှ ငြင်းဆန်ခဲ့သည်။

အကယ်၍ မိဘနှစ်ပါးတည်းသာ ဆိုပါက ပြဿနာမရှိသော်လည်း ဆွေမျိုးများပါ ရှိနေသဖြင့် ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ဆုံမှုတွင် လူအများအပြား ရှိနေခြင်းက အမှန်တကယ်ပင် အနည်းငယ် မသင့်တော်ဟု ယူဆသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

လူခေါ်ဘဲလ်ကို နှိပ်လိုက်သည်တွင် ခြေသံများကို ချက်ချင်း ကြားလိုက်ရသည်။

တံခါးပွင့်သွားပြီးနောက် အဒေါ်ဖြစ်သူ၏ တစ်ကျော့ပြန် အားအင်ပြည့်ဝနေသော မျက်နှာအိုကြီးက တိုးကပ်လာကာ ကျိုးထျန်းကို မြင်သည်နှင့် ပြုံးရွှင်သွားတော့သည်။

"အို... ရှောင်ထျန်း၊ မြန်မြန် ဝင်ခဲ့၊ ဒီလိုမျိုး အဆင့်မြင့်အိမ်ရာဝင်းကို မင်း ပထမဆုံးအကြိမ် ရောက်ဖူးတာမလား၊ လုံခြုံရေးဝန်ထမ်းက မင်းကို တားမထားဘူးမလား"

ကျိုးထျန်းက ပြုံးရုံသာ ပြုံးလိုက်ပြီး စကားအများကြီး မပြောဘဲ တည့်တည့်သာ လှမ်းဝင်လိုက်သည်။

"ဟေး... ခဏနေဦး၊ ဖိနပ်စွပ် စွပ်လိုက်ဦးလေ၊ ဒီမှာခင်းထားတဲ့ ကြမ်းခင်းတွေက နိုင်ငံခြားက တင်သွင်းထားတဲ့ သစ်သားစစ်စစ်တွေ"

ဖိနပ်စွပ်ကို မနည်းစွပ်ပြီးနောက် ကျိုးထျန်းသည် အခန်းတွင်း လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုကာ အကဲခတ်လိုက်သည်။

ယေဘုယျအားဖြင့် ကြည့်လျှင် ဤအခန်းမှာ ဤအဆောက်အအုံတွင် အသေးငယ်ဆုံး အခန်းဖြစ်နိုင်ပြီး စတုရန်းမီတာ ၃၀၀ ထက် မပိုနိုင်ချေ။

ယင်းက သူ၏ ကိုယ်ပိုင် အခန်း သို့မဟုတ် မိဘများအတွက် သူ ဝယ်ယူပေးထားသည့် ခြံဝင်းပါသော အိမ်နှင့်ပင် နှိုင်းယှဉ်ပါက ဘာမှမဟုတ်ချေ။

အဒေါ်ဖြစ်သူက သူ၏ အကဲခတ်နေသော အကြည့်ကို မြင်သောအခါ နောက်ဆုံးတွင် ကလဲ့စားချေလိုက်ရသကဲ့သို့ အပြုအမှုကို ဖော်ပြနေသည်။

သူမကမူ ကျိုးထျန်းအနေဖြင့် ယခုကဲ့သို့ အိမ်ကောင်းကောင်းကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးသဖြင့် အံ့အားသင့်နေသည်ဟု ထင်မှတ်နေပုံရသည်။

ဧည့်ခန်းထဲသို့ ဝင်လိုက်သောအခါ မိဘနှစ်ပါးမှာ ဆိုဖာပေါ်တွင် ထိုင်နေကြပြီး ၎င်းတို့ရှေ့တွင် အီဗီယန် ရေသန့်ဗူး နှစ်ဗူး ရှိနေသည်။

ကျိုးထျန်းက သက်ပြင်းချလျက် မချိပြုံး ပြုံးလိုက်မိသည်။

ဤကဲ့သို့သော အိမ်မျိုးတွင် ဧည့်သည်ကို ရေသန့်ဗူးဖြင့် ဧည့်ခံခြင်းက ဆဲဆိုနေသည်နှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ၎င်းတို့၏ အရသာခံယူချက်မှာ အကန့်အသတ်ရှိပုံရပြီး ငွေအနည်းငယ်သာ ပေးရသော ရေကိုပင် အဆင့်မြင့်သည်ဟု ထင်မှတ်နေကြသည်။

"အမဝမ်းကွဲကော မရှိဘူးလား" ကျိုးထျန်းက လှည့်၍ မေးလိုက်သည်။

"ဟူး... မင်းရဲ့ အမဝမ်းကွဲက သူ့ရည်းစားနဲ့ ဈေးဝယ်ထွက်သွားတယ်၊ အိုလေ... အဲ့ဒီကောင်လေးက ငွေကို ရေလို သုံးနိုင်တာ၊ နေ့တိုင်း သူမအတွက် ပစ္စည်းတွေ ဝယ်ပေးနေတာ”

“ငါတို့ရဲ့ သိုလှောင်ခန်းလေးတောင် လျှံထွက်လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ"

ကျိုးထျန်းက နှုတ်ခမ်းကို တွန့်လိုက်မိသည်။

ဤကဲ့သို့သော ကြွားဝါမှု ပုံစံမှာ အလွန်ပင် သိမ်ဖျင်းလှသည်။

အဒေါ်ဖြစ်သူက ဤမျှ အသက်ကြီးနေပြီဖြစ်သော်လည်း ဘာမှ တိုးတက်မလာသေးသည်မှာ မျိုးဆက်သစ်လူငယ်ဖြစ်သော သူ့အတွက်ပင် စိတ်မကောင်းဖြစ်ရသည်။

တစ်ယောက်ထိုင် ဆိုဖာပေါ်တွင် ထိုင်နေသော ဖခင်ဖြစ်သူက ချက်ချင်းပင် မေးခွန်းထုတ်သော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လာသည်။

အရာအားလုံးကို ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ကြောင်း ပြသသည့်အနေဖြင့် ချက်ချင်း ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"ငါတို့ ခဏနေရင် ဒီမှာပဲ စားကြမယ်၊ ဒီတိုက်ခန်းမှာ ကိုယ်ပိုင်မီးဖိုချောင် ရှိတယ်၊ အိမ်အရောက် ပို့ပေးလို့ရတယ်၊ စားဖိုမှူးတွေက ငါးကြယ်ပွင့် ဟိုတယ်ကဆိုတော့ လက်ရာက ဟိုဆိုင်ငယ်လေးတွေထက် အများကြီး ပိုကောင်းတယ်"

ကျိုးကျန့်ခန်း၏ မျက်နှာမှာ တောင့်တင်းသွားသည်။

သူက ဆိုင်ငယ်လေးတစ်ဆိုင်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူ မဟုတ်ပါလား။

ကျိုးထျန်းကမူ ယင်းကို ကျင့်သားရနေပြီ ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ အဒေါ်ဖြစ်သူ၏ စကားများတွင် လှောင်ပြောင် သရော်မှုများ မပါဝင်ပါက ထူးဆန်းနေပေလိမ့်မည်။

ခေတ္တမျှ ကြာပြီးနောက် ၁၂ နာရီခွဲခန့်တွင် တံခါးပွင့်လာခဲ့သည်။

"သမီးတို့ ပြန်ရောက်ပြီ"

အမဝမ်းကွဲက အသက် ၂၀ ကျော် အရွယ် လူငယ်တစ်ဦး၏ လက်မောင်းကို ချိတ်လျက် ဝင်လာပြီး သူမ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ ထိုလူ၏ ရင်ခွင်ထဲတွင် နစ်ဝင်နေသလောက်ပင်။

ရောက်ရှိလာသော လူသစ်မှာ အနည်းငယ် လှောင်ပြောင်ချင်သော အပြုံး၊ ဖယောင်းလိမ်းထားသော ဆံပင်များနှင့် တော်တော်လေး ကြည့်ကောင်းသော ရုပ်ရည် ရှိသည်။

ကျိုးထျန်းက ထိုလူ၏ အကြည့်နှင့် ဆုံမိလိုက်သောအခါ ထိုလူက ရုတ်တရက် တန့်သွားခဲ့သည်။

"မင်္ဂလာပါ"

"မင်္ဂလာပါ၊ ဒါ မင်းရဲ့ မောင်ဝမ်းကွဲ ထင်တယ်၊ သူက မြင်ဖူးသလိုလိုပဲနော်"

ထိုလူက ယဉ်ကျေးစွာ ဆိုလိုက်သည်။

"အို... သူက ငယ်ပေမယ့် တကယ်တော့ တော်တော်လေး အောင်မြင်တာ၊ အိမ်ဖျက်သိမ်းမှု လျော်ကြေးငွေကနေ ငွေတွေအများကြီး ရထားပြီး မြို့ထဲမှာ အိမ်ဟောင်းတစ်လုံးတောင် ဝယ်ထားသေးတယ်"

အမဝမ်းကွဲက သူ့ကို ချီးကျူးနေသကဲ့သို့ ရှိသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင်မူ "အိမ်ဖျက်သိမ်းမှု လျော်ကြေးရသူ" ဟူသော တံဆိပ်ကို သာ အသားပေး ပြောဆိုနေခြင်း ဖြစ်သည်။

သူမကို ဖက်ထားသော ထိုလူမှာ မျက်နှာအမူအရာ မပျက်ဘဲ အပြုံးမပျက်ဘဲ မိသားစု သုံးဦးကို ထမင်းစားပွဲသို့ ယဉ်ကျေးစွာ ဖိတ်ခေါ်လိုက်သည်။

ထမင်းစားပွဲပေါ်တွင် တိုက်ခန်းမှ ပို့ဆောင်ပေးထားသော ဟင်းပွဲများ အပြည့်ရှိနေပြီး ကြည့်ရသည်မှာ တော်တော်လေး ကောင်းမွန်လှသည်။

သို့သော် ကျိုးထျန်းကမူ စိတ်ဝင်စားခြင်း မရှိချေ။

သူသည် ပိုမိုကောင်းမွန်သော နေရာများတွင် စားသောက်ဖူးပြီး ကိုယ်ပိုင်စားသောက်ဆိုင်ကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။

ဒုတိယအနေဖြင့် သူသည် ထိုနေရာတွင် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ စားသောက်ဖူးသဖြင့် ၎င်း၏ စံနှုန်းမှာ ပုံမှန်သာဖြစ်ကြောင်း သိရှိထားသည်။

၎င်းမှာ ပုံမှန် ငါးကြယ်ပွင့် စားသောက်ဆိုင်သာ ဖြစ်ပြီး စျေးနှုန်းများပြားကာ အပြင်အဆင် ကောင်းမွန်သော်လည်း အခြားသော အချက်များတွင်မူ ပုံမှန်သာ ဖြစ်သည်။

ထုံးစံအတိုင်း လူတိုင်းသည် မစားသောက်မီ ဖန်ခွက်ချင်း တိုက်လိုက်ကြပြီး စကားစမြည် ပြောဆိုကြတော့သည်။

ကျိုးထျန်းသည် မိမိ၏ အစီအစဉ်ကို အကောင်အထည်ဖော်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး စကားဝိုင်းကို စတင် ဦးဆောင်လိုက်သည်။

"အဒေါ်... ဒီအိမ်က တော်တော်ကောင်းတာပဲ၊ ဘယ်လောက် ပေးရလဲဟင်"

"အို... ငါတို့က ဒါကို မဝယ်နိုင်ပါဘူး၊ ရှောင်လျူက ငါတို့ကို ဒီမှာ နေခွင့်ပြုတာ၊ ငါတို့က သူ့ရဲ့ ဂရုဏာကို အခွင့်ကောင်းယူရုံပါပဲ"

အဒေါ်ဖြစ်သူက ဂုဏ်ယူစွာ ဆိုလိုက်သည်။

"အဒေါ်တို့ ဒီမှာ နေတာက သမီးအတွက် ဂုဏ်ယူစရာပါ၊ သမီးလည်း ပိုကောင်းတဲ့ ဘဝမှာ နေထိုင်နိုင်ပါစေလို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"

ထိုလူနှင့် အမဝမ်းကွဲတို့က အချင်းချင်း အစားအစာများ ခွံ့ကျွေးနေကြသည်။

' ခုမှ ထိုင်ရုံတင် ရှိသေးတယ်၊ သူတို့က ဒီလောက် ကြွားနေတာလား၊ ငြီးငွေ့သွားပြီး ချက်ချင်း မောင်းထုတ်လိုက်ရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ'

ကျိုးထျန်းက စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်မိသည်။

မိခင်နှင့် သားဖြစ်သူတို့သည် ဤရိုးရှင်းသော အမှန်တရားကို နားလည်သော်လည်း ၎င်းတို့ ရရှိနေသော အကျိုးကျေးဇူး အနည်းငယ်ကြောင့် မျက်စိကွယ်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤသို့ ကြည့်လျှင် ကျိုးထျန်းသည် သူတို့အတွက် အနည်းငယ်ပင် သနားမိသည်။

ယခုအခါ သူသည် ယခင်ကထက် ပိုမိုမြင့်မားသော ရာထူးနေရာသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ အဒေါ်ဖြစ်သူ၏ စကားလုံး တိုက်ခိုက်မှုများကို ယခင်ကကဲ့သို့ ခံစားရခြင်း မရှိတော့ပေ။

"ဟူး... ရှောင်လျူက ငါတို့ မိသားစုအပေါ် တကယ်ကောင်းတာ၊ သန်းနဲ့ချီ တန်တဲ့ ကားက ရိုးရိုးကားနဲ့ လုံးဝ ကွဲပြားတယ်ဆိုတာ အခုမှပဲ သိတော့တယ်"

အဒေါ်ဖြစ်သူက ဆက်လက် ပြောဆိုပြန်သည်။

'အေးလေ... ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းခတောင် မတူဘူး'

ကျိုးထျန်းက မိမိ၏ 720S ကားကို သတိရလိုက်မိသည်။

"ဟမ်... အစ်ကို ကျိုးထျန်း၊ အစ်ကို့ကို ကြည့်ရတာ မြင်ဖူးသလိုပဲ၊ ဘယ်မှာ အလုပ်လုပ်လဲဟင်"

ထိုလူက စတင် မေးမြန်းလာသည်။

အမဝမ်းကွဲ၏ မျက်လုံးများက လှုပ်ရှားသွားပြီး သူမ၏ ရည်းစားဖြစ်သူက ကျိုးထျန်းအား လှောင်ပြောင်တော့မည်ကို သိသဖြင့် ချက်ချင်း ကြားဖြတ် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"သူက တက္ကသိုလ်တက်နေတဲ့ ထိပ်တန်းကျောင်းသားတစ်ယောက်လေ၊ သူ ကျောင်းပြီးရင် အလုပ်ကောင်းကောင်းတစ်ခု ရှာတွေ့ဖို့ အစ်ကိုက ကူညီပေးရမယ်နော်"

"ဒါနဲ့ ရှောင်ထျန်း... သူက နိုင်ငံပိုင်လုပ်ငန်းတစ်ခုရဲ့ အဆင့်မြင့် အမှုဆောင်အရာရှိတစ်ဦးလေ"

အဒေါ်ဖြစ်သူက ချက်ချင်း ဝင်ပြောသည်။

"ဟုတ်တယ်... ရှောင်လျူက ဒီလောက် ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ အဆင့်မြင့် အမှုဆောင်အရာရှိ ဖြစ်နေပြီ၊ တကယ်ကို လေးစားဖို့ကောင်းတယ်၊ ပြီးတော့ သူ့အဖေက အဲ့ဒီကုမ္ပဏီရဲ့ စီအီးအိုလေ"

ကျိုးထျန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

အရည်အချင်းရှိသော ချမ်းသာသည့် ဒုတိယမျိုးဆက် ဖြစ်ပုံရသည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အမဝမ်းကွဲနဲ့ အဒေါ်၊ သားက လွတ်လွတ်လပ်လပ်နေချင်လို့ ရုံးအလုပ်နဲ့ မသင့်တော်လောက်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ စိတ်ပြောင်းသွားရင်တော့ အစ်ကိုလျူရဲ့ အကူအညီကို တောင်းရမှာပဲ"

"ပြဿနာမရှိပါဘူး၊ စကားတစ်ခွန်း ပြောလိုက်ရုံပါပဲ"

ထိုလူမှာ အလွန် ယဉ်ကျေးလှပြီး မည်သည့် မာနထောင်လွှားမှုမျှ မရှိချေ။

ကျိုးထျန်းသည် ဤလူအပေါ် ကောင်းမွန်သော အထင်အမြင် ရှိခဲ့သည်။

အနည်းဆုံးတော့ သူက ပထမဆုံး တွေ့တွေ့ချင်းမှာပင် လူအများ မုန်းတီးစေမည့်သူမျိုး မဟုတ်ချေ။

အမဝမ်းကွဲက ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီး အခြေအနေမှာ အလွန် ပြေလည်နေသဖြင့် သူမအနေဖြင့် ကလဲ့စားချေရန် နည်းလမ်း ရှာဖွေရန် လိုအပ်သည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

၎င်းတို့သည် လွန်ခဲ့သည့် အကြိမ်က အကြီးအကျယ် ရှုံးနိမ့်ခဲ့ဖူးပြီး အဒေါ်ဖြစ်သူသည် ဆေးရုံတွင် ခရီးတစ်ဝက်နီးပါး ဆေးကုသမှု ခံယူခဲ့ရကာ လာမည့် လအနည်းငယ်အတွင်း သူမ၏ ဘဝတွင် နောက်ဆုံးသော မျှော်လင့်ချက် အလင်းရောင် ကွယ်ပျောက်သွားသကဲ့သို့ စိတ်ဓာတ်ကျနေခဲ့သည်။

ကျောင်းတွင် အလုပ်သင်ဆင်းနေစဉ်အတွင်း ဤတက္ကသိုလ်ကျောင်းသားနှင့် ချိတ်ဆက်မိမှသာ မိခင်ဖြစ်သူ၏ မျက်လုံးများတွင် အလင်းရောင်များ တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

လျူချန်းက သူမအပေါ် အလွန်ကောင်းမွန်သည်။

သူသည် တရုတ်နိုင်ငံတစ်ဝန်းတွင် ရည်းစားအမြောက်အမြား ရှိနေပြီး သူ အလုပ်ကိစ္စဖြင့် မကြာခဏ သွားရောက်တတ်သော နေရာတိုင်းတွင် ယောက္ခမလောင်းများ ရှိနေသည်ကို သိသော်လည်း ၎င်းတို့၏ ဆက်ဆံရေးတွင် သူက ရက်ရောပြီး စစ်မှန်လှသဖြင့် စိတ်မလှုပ်ရှားဘဲ နေရန် ခက်ခဲလှသည်။

မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင်အိမ်မှာ ဟောင်းနွမ်းပြီး သေးငယ်သည်ကို မြင်သောအခါ သူက ဤအဆင့်မြင့် တိုက်ခန်းကို ငှားရမ်းပေးခဲ့သည်။

သူမအနေဖြင့် ကျောင်းသို့ မြေအောက်ရထားဖြင့် သွားရသည်ကို သိသောအခါ သူက ကြိုပို့ရန် ကားတစ်စီး စီစဉ်ပေးခဲ့သည်။

ဟဟ... သူက သူ့ရဲ့ အကွက်ကို ငါ မသိဘူးလို့ ထင်နေတာလား။

ငွေသုံးရန် ဆန္ဒရှိသော်လည်း မိမိအတွက် မည်သည့် ပုံသေပိုင်ဆိုင်မှုကိုမျှ ဝယ်ယူပေးမည် မဟုတ်ပေ။

ကားနှင့် အိမ်က ၎င်း၏ ကိုယ်ပိုင်ဖြစ်ပြီး တစ်နေ့တွင် သူက ငြီးငွေ့သွားပါက မိမိအား လွယ်ကူစွာ မောင်းထုတ်နိုင်ပေသည်။

သို့သော် အရေးမကြီးပေ။

မိမိက ဆေးလိပ်သောက်၊ အရက်သောက်ပြီး ဆံပင်ကောက်ထားသော်လည်း မိမိက မိန်းကလေးကောင်းတစ်ယောက် ဖြစ်နေဆဲပင်။

လတ်တလော ပိုင်ဆိုင်ခွင့်ကိုသာ ဂရုစိုက်သည်ဖြစ်ရာ ခေတ္တမျှ ပျော်ပါးခြင်းက ဘာမှားလို့လဲ။

ဤကမ္ဘာပေါ်တွင် ရိုးသားသော လူများစွာ ရှိနေသည် မဟုတ်ပါလော။

မိမိအား ရုပ်သေးရုပ်တစ်ခုကဲ့သို့ ဆက်ဆံခဲ့သော်လည်း သူကိုယ်တိုင်ကလည်း မိမိ၏ ရုပ်သေးရုပ်၊ အဒေါ်ဖြစ်သူ၏ မိသားစုကို နှိမ်နင်းရန် အသုံးပြုသည့် ရုပ်သေးရုပ်တစ်ခု ဖြစ်နေသည်ကို သူ မသိချေ။