အခန်း ၄၄၀

🍋 Chapter 440

"သေကုန်ပြီ၊ အကုန်သေသွားတာ ပိုကောင်းတာပေါ့"

ကာတာသည် ကုန်လှောင်ရုံတစ်ခုမှ ယာယီအဖြစ် ပြောင်းလဲဆောက်လုပ်ထားသော အိမ်လေးထဲမှ ပေါ့ပါးသွက်လက်သော ခြေလှမ်းများဖြင့် ထွက်လာခဲ့သည်။

ဤနေရာကို သူကိုယ်တိုင် ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပေ။

၎င်းမှာ သူ့အား ပြန်ပေးဆွဲရန်နှင့် အစီအစဉ်များ ချမှတ်ရန် ကူညီပေးခဲ့သော နောက်ကွယ်ကလူများ ရွေးချယ်ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အဆိုပါ ကုန်လှောင်ရုံ၏ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေပြီး လမ်းမှာလည်း ထရပ်ကားနှစ်စီး ယှဉ်မောင်းနိုင်လောက်အောင် ကျယ်ဝန်းလှရာ ဤသည်မှာ ဟေကျိုး နယ်မြေတွင် တွေ့ရခဲသော နေရာမျိုး ဖြစ်သည်။

ဤကဲ့သို့သော မြေမျက်နှာသွင်ပြင်မှာ ခုခံရန် လွယ်ကူပြီး တိုက်ခိုက်ရန် ခက်ခဲလှသည်။

အထူးသဖြင့် ဆန်းတို့စ်ကို ဖမ်းဆီးထားရသဖြင့် သူ၏လူများ လာရောက်တိုက်ခိုက်မည်ကို သေချာပေါက် ကာကွယ်ရပေလိမ့်မည်။

အမှန်စင်စစ် ဆန်းတို့စ်၏ လူများသည် လှိုင်းအပြည့်ဖြင့် အကြိမ်ကြိမ် ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသော်လည်း ၎င်းတို့၏ ဘော့စ်မှာ အတွင်းထဲတွင် ရှိနေသဖြင့် မည်သူမျှ အကြီးအကျယ် တိုက်ခိုက်ရန် မရဲဝံ့ကြချေ။

၎င်းအပြင် ဆန်းတို့စ်၏ လက်အောက်တွင် စွမ်းဆောင်ရည်ရှိပြီး သစ္စာရှိသော လက်ထောက်အနည်းငယ်သာ မရှိခဲ့လျှင် သူ၏အဖွဲ့မှာ ယခုအချိန်တွင် ပြည်တွင်းစစ် ဖြစ်ပွားနေလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့၏ ဘော့စ် အဖမ်းခံထားရခြင်းမှာ ခေါင်းဆောင်သစ်တစ်ဦး ရွေးချယ်ရန်အတွက် အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေး ဖြစ်သည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်ခဲ့ပြီး အဖွဲ့ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ခဲ့သော လူအချို့မှာ ပြဿနာရှာသူအချို့ကို ရက်ရက်စက်စက် ရှင်းလင်းပစ်နိုင်လောက်အောင် ရက်စက်ကြသဖြင့် ဤဆူပူမှုကို ငြိမ်ဝပ်သွားစေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့သည် ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း ကုန်လှောင်ရုံ၏ ပတ်ဝန်းကျင် မီတာ ၂၀၀ အတွင်းသို့ မချဉ်းကပ်ဝံ့ဘဲ အပြင်ဘက်တွင်သာ ဝိုင်းရံထားကြဆဲ ဖြစ်သည်။

ကာတာသည် လူဖြူ စစ်သွေးကြွ လူမိုက်များအုပ်စုထံသို့ ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် ချဉ်းကပ်သွားခဲ့သည်။

"ပိုက်ဆံလည်း ရပြီ၊ လူလည်း အသေရှင်းပြီးပြီ၊ မစ်ရှင်ကတော့ အောင်မြင်သွားပြီ။ ကဲ... အခု ဒီဓားစာခံတွေကို ဘာလုပ်ကြမလဲ"

သေနတ်ကို သန့်ရှင်းရေးလုပ်နေသော အရာရှိတစ်ဦးက အဝတ်စကို ချလိုက်ပြီး သေနတ်ကို မောင်းတင်လိုက်သည်။

ကလစ်

"ယောက်ျားတွေကို သတ်ပစ်လိုက်၊ မိန်းမတွေကိုတော့ ချန်ထားခဲ့၊ ငါတို့တွေလည်း စိတ်ကျေနပ်အောင် ပျော်ပါးလို့ရပြီ"

ကာတာက ဝင်ပြောလိုက်သည်။

"ဟက်... မင်း သဘောအတိုင်းပဲ။ ဒါပေမဲ့ မင်း အရင်ဆုံး ပိုက်ဆံကို ငါတို့ဆီ လွှဲပေးပါဦး"

"ဒါပေါ့..."

အမေရိကန်ဒေါ်လာ သန်း ၃၅၀ ပြန်ပေးငွေအနက် ၇၀ ရာခိုင်နှုန်းမှာ နောက်ကွယ်က ပံ့ပိုးသူများထံသို့ ရောက်ရှိမည်ဖြစ်ရာ ၃၀/၇၀ ခွဲတမ်းမှာ အလွန်ပင် မျှတလှသည်။

ငွေလွှဲပြီးနောက် ကာတာသည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် လက်နှစ်ဖက်ကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။

"လူကြီးမင်းတို့... ငါတို့ သွားပြီး အကျဉ်းသားတွေကို သွားကြည့်ရအောင်"

အရာရှိများသည် ဘာမှမပြောဘဲ ၎င်းတို့၏ လက်နက်များနှင့် အသုံးအဆောင်များကို ကောက်ကိုင်ကာ အကျဉ်းသားများကို ချုပ်နှောင်ထားသည့် အခန်းဆီသို့ ဦးတည်လိုက်ကြတော့သည်။

စတုရန်းမီတာ ၁၀၀ ခန့်ရှိသော အခန်းကျဉ်းလေးထဲတွင် လူပေါင်း ၃၀ ကျော် ပြွတ်သိပ်နေခဲ့ရသဖြင့် အတော်လေးကို ကျပ်လှသည်။

ဆန်းတို့စ်သည် ဤကဲ့သို့သော ဆိုးရွားလှသည့် အခြေအနေအောက်တွင်ပင် ဟယ်ဝေရွှမ်းနှင့် အခြားသော အမျိုးသမီးများကို ဆက်လက် စောင့်ရှောက်ပေးနေခဲ့သည်။

သူသည် သူ၏ ထွက်သက်မချုပ်မချင်း သူ၏ ဘော့စ် ပေးအပ်ထားသော အမိန့်ကို အကောင်အထည်ဖော်ရမည်ဖြစ်ပြီး ဟယ်ဝေရွှမ်းထက် အရင် သေဆုံးရလျှင်ပင် ဂရုမစိုက်ချေ။

ကျွီ

ဟူသော အသံနှင့်အတူ တံခါးပွင့်သွားခဲ့ပြီး တစ်နေ့လျှင် မနက်စာနှင့် နေ့လယ်စာ ပို့ပေးသည့် အချိန်နှစ်ကြိမ်သာ မြင်တွေ့ရသော နေ့အလင်းရောင်သည် အခန်းထဲသို့ ဖြာကျလာခဲ့သည်။

ပြီးခဲ့သည့် ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ဆန်းတို့စ်သည် သူ၏အသားအရေမှာ သိသိသာသာ ဖြူလျော့သွားသည်ဟု ခံစားရပြီး ဟယ်ဝေရွှမ်းနှင့် အခြားအမျိုးသမီးများမှာမူ နာမကျန်းဖြစ်နေသည့် ပုံစံမျိုးဖြင့် ဖြူဖျော့နေခဲ့ကြသည်။

ကာတာနှင့် သူ၏လူများ ဝင်ရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ဆန်းတို့စ်နှင့် သူ၏လူများသည် သွားများကို တင်းတင်းကြိတ်ထားကြပြီး ၎င်းတို့အား ဆွဲဆုတ်ပစ်ချင်စိတ်များ ပေါက်ဖွားနေခဲ့ကြသည်။

လွန်ခဲ့သည့် ရက်အနည်းငယ်ကတင် ဆန်းတို့စ်သည် ဟယ်ဝေရွှမ်းအား အနီးနားရှိ လျှပ်စစ်ဓာတ်အားပေးစက်ရုံနှင့် ရေပေးဝေရေးလုပ်ငန်းများဆီသို့ လိုက်လံပြသပေးနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

၎င်း အခြေခံအဆောက်အအုံများသည် နီလာသတ္တုတွင်း၏ အနာဂတ် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုနှင့် သူ၏အဖွဲ့သားများ၏ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းမှုအတွက် အလွန် အရေးပါလှသည်။

ဟယ်ဝေရွှမ်းသည် ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ လုပ်ဆောင်ရသည်ကို သဘောကျသူ ဖြစ်သည်။

မဟုတ်ပါက သူမသည် တစ်နေ့လျှင် လေးနာရီသာ အိပ်စက်မည် မဟုတ်ချေ။

သူမသည် သဘာဝအတိုင်း ဆိုက်တွင်းသို့ ကိုယ်တိုင်ဆင်း၍ စစ်ဆေးလိုပြီး သတ္တုရိုင်းကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံမျှဖြင့် ချက်ချင်း ပြန်ပြေးရန် စိတ်ကူးမရှိဘဲ အချိန်အလုံအလောက် ပေးထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

နေထိုင်မှု အခြေအနေများက အဆင်မပြေလျှင်ပင် အလုပ်က အလုပ်သာ ဖြစ်ပြီး ကျန်သည့်အရာအားလုံးမှာ ဒုတိယဦးစားပေးသာ ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ သနားစရာကောင်းသော ဒုတိယမျိုးဆက် သူဌေးသား ကာတာနှင့် လုံးဝ ဖြောင့်ဖြောင့်ကြီး ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ကွက်တိမှာပင် ၎င်းတို့သည် သတ္တုတွင်း၌ မတော်တဆမှုတစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့ကြောင်း သတင်းရရှိခဲ့သည်။

ဖုန်းထဲက အသံမှာ သတ္တုတွင်းအတွင်းရှိ စစ်သားတစ်ဦးထံမှ ဖြစ်ပြီး ပေါက်ကွဲမှုတစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့ကာ ဗိုလ်မှူး အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရရှိသွားခဲ့ကြောင်းနှင့် ကယ်ဆယ်ရေးလုပ်ငန်းများ ဆက်လက် လုပ်ဆောင်နေကြောင်း ပြောဆိုခဲ့သည်။

ဆန်းတို့စ်၏ နှလုံးသား ထိတ်လန့်သွားခဲ့သည်။

ယခင်က ဒေသခံ အာဏာပိုင်များနှင့် တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားစဉ်အတွင်း သတ္တုတွင်းကို ရန်သူက ဖောက်ခွဲရေးပစ္စည်း အမြောက်အမြား ဆင်ထားပြီးမှသာ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အဆိုပါ ဖောက်ခွဲရေးပစ္စည်းအချို့မှာ လုံးဝ မပေါက်ကွဲသေးဘဲ ကျန်ရှိနေခဲ့ပြီး ယခုမှ လူများကို ထိခိုက်စေခြင်းလော။

ချက်ချင်းပင် သူ၏လူများနှင့် ယာဉ်တန်းကို စုစည်းကာ သတ္တုတွင်းဆီသို့ အပြေးအလွှား သွားရောက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်တော့သည်။

သူ၏ အစီအစဉ်မှာ ထိုကိစ္စကို သူကိုယ်တိုင် ဖြေရှင်းပြီးနောက်မှ ဟယ်ဝေရွှမ်း၏ လူများကို အခြေအနေ လာရောက် စစ်ဆေးခိုင်းရန် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဟယ်ဝေရွှမ်းမှာ ထိုင်၍ သတင်းစောင့်နေမည့်သူ မဟုတ်ဘဲ ဆန်းတို့စ်အား သူ၏လူများကို ခေါ်ဆောင်ကာ အခင်းဖြစ်ပွားရာနေရာသို့ ချက်ချင်း ခေါ်သွားပေးရန် အတင်းအကျပ် တောင်းဆိုခဲ့သည်။

ဆန်းတို့စ်သည် ဟယ်ဝေရွှမ်း၏ တောင်းဆိုမှုကို မငြင်းဆန်နိုင်တော့သဖြင့် နောက်ဆုံးတွင် သဘောတူလိုက်ရတော့သည်။

သို့သော် အခင်းဖြစ်ပွားရာနေရာသို့ ရောက်ရှိသောအခါ ဘာမှဖြစ်မထားဘဲ သတ္တုတွင်းမှာ ၎င်းတို့ ထားခဲ့သည့်အတိုင်း အကောင်းပကတိ ရှိနေခဲ့သည်။

ဟယ်ဝေရွှမ်းမှာ တုံ့ပြန်မှု အမြန်ဆုံး ဖြစ်ခဲ့သည်။

ဆန်းတို့စ် ဘာမှမတုံ့ပြန်နိုင်သေးမီမှာပင် သူမက ထိုကြမ်းတမ်းသော အမျိုးသားကို လှမ်းဆွဲကာ သူမအား ချက်ချင်း ဘေးကင်းရာသို့ ခေါ်ဆောင်သွားရန် အမိန့်ပေးခဲ့သည်။

သို့သော် နောက်ကျသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သေနတ်သံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း ဆန်းတို့စ်၏ လူတစ်ဒါဇင်ကျော်နှင့် သူ၏ အခြွေအရံများ သေဆုံးသွားခဲ့ရသည်။

မျက်စိပြာဗုံး နှစ်လုံးနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ လူပေါင်း ၅၀ ကျော်ပါဝင်သော ဤတစ်ချိန်က ခမ်းနားလှသည့် လုံခြုံရေးအဖွဲ့မှာ ချက်ချင်းပင် အင်အားချည့်နဲ့သွားခဲ့ရတော့သည်။

ခြုံခိုတိုက်ခိုက်ခံရသောအဖွဲ့မှာ အချည်အနှောင်ခံလိုက်ရပြီး အနီးနားရှိ ကုန်လှောင်ရုံတစ်ခုသို့ သယ်ဆောင်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။

သတ္တုတွင်းက အစောင့်များမှာမူ ပြောနေစရာမလိုဘဲ အားလုံး အသတ်ခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။

ဆန်းတို့စ်သည် ဤလူများအပေါ် နက်ရှိုင်းသော နာကျည်းမှုကို မွေးမြူထားခဲ့သည်။

သို့သော် လက်ရှိ အခြေအနေက သူ့အား အတင်းအကျပ် ထိန်းချုပ်ထားစေသည်။

သူသည် ကြမ်းတမ်းသော လူတစ်ယောက် ဖြစ်သော်လည်း ဉာဏ်ပညာရှိသူ ဖြစ်သည်။

မဟုတ်ပါက သူသည် ဤရာထူးနေရာသို့ ရောက်ရှိလာမည် မဟုတ်ချေ။

သူ့အတွက် အရေးကြီးဆုံး တာဝန်မှာ ဟယ်ဝေရွှမ်းကို ကာကွယ်ရန် ဖြစ်ကြောင်း သူ ကောင်းစွာ သိရှိသည်။

အကယ်၍ သူ၏ ဘော့စ် ဂရုစိုက်သော အမျိုးသမီးသာ အသတ်ခံလိုက်ရလျှင် သူလည်း အဆုံးသတ်သွားပေလိမ့်မည်။

၎င်းအပြင် ဤအမျိုးသမီး အသက်ရှင်သန်နေမှသာလျှင် သူ၏ ဘော့စ်သည် မိမိနှင့် ကျန်ရှိနေသော လူများကို ကယ်တင်ရန်အတွက် နည်းလမ်းပေါင်းစုံကို အသုံးပြုပေလိမ့်မည်။

"ဟက်... မင်းတို့ ကံကောင်းတာပဲ။ ကျိုးထျန်းက ပြန်ပေးငွေ ပေးပြီးပြီဆိုတော့ သဘောတူညီချက်က ပြီးမြောက်သွားပြီ၊ မကြာခင် မင်းတို့ လွတ်မြောက်တော့မှာပါ။ မင်းတို့ သူ့ကို မကြာခင် တွေ့ရတော့မယ်"

ကာတာက ငရဲပြည်တွင် တွေ့ဆုံရမည့်အရေးကို တွေးတောရင်း မိမိဘာသာ ကျေနပ်နေခဲ့သည်။

"သူတို့ကို အရင်ဆုံး ခွဲထုတ်လိုက်။ ယောက်ျားတွေကို အရှေ့ဘက်က သဲကျင်းဆီ ခေါ်သွားပြီး မိန်းမတွေကိုတော့ ညာဘက်က အခန်းထဲ ခေါ်သွားလိုက်"

ကာတာက အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

ကျန်ရှိနေသော လူမိုက်များသည် သူ့အား ဘာမှဝင်မမေးကြဘဲ သူ၏ ယုံကြည်ရသော ကိုယ်ပိုင်သက်တော်စောင့်များကသာ သူ ပြောသည့်အတိုင်း လုပ်ဆောင်ကြတော့သည်။

ဆန်းတို့စ်သည် ဤကဲ့သို့သော လောကဓံကို ဖြတ်သန်းဖူးသူ ဖြစ်သည်။

အခြားတစ်ဖက်လူက ၎င်းတို့နှစ်ဦးကို လွှတ်ပေးမည်ဟု ပြောဆိုနေသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင်မူ ခွဲထုတ်ရန် ပြင်ဆင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် ယောက်ျားများကို သဲကျင်းဆီသို့ ခေါ်ဆောင်သွားရန် အလိုရှိနေသည်။

အကယ်၍ ၎င်းတို့က တကယ် လွှတ်ပေးရန် ရည်ရွယ်ထားလျှင် လူတိုင်းကို ကားပေါ်သို့ တင်ဆောင်ကာ မြို့ဆင်ခြေဖုံးရှိ ထူထပ်သော တောအုပ်ထဲသို့ မောင်းနှင်ပြီး သူ၏လူများကို ပစ်ချကာ အားလုံးကို စွန့်ပစ်ခဲ့ပေလိမ့်မည်။

သဲကျင်းဆီသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခြင်းမှာ အဓိပ္ပါယ်တစ်ခုသာ ရှိသည်။

၎င်းတို့သည် သက်သေဖျောက်ရန်အတွက် လူသတ်ရန် စီစဉ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

သဲကျင်းဆိုသည်မှာ လူမြှုပ်ရန်အတွက် အလွန် အဆင်ပြေသော နေရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။

သူ၏လူများသည် သေချာပေါက် အနီးနားတွင် ရှိနေကြသဖြင့် ၎င်းတို့သည် အာရုံစိုက်မှု မခံရစေရန်နှင့် အခြားသူများကို တိုက်ခိုက်ခြင်း မပြုနိုင်စေရန်အတွက် သူ့အား အရှင်လတ်လတ် မြှုပ်နှံရန် သေချာပေါက် ကြံစည်နေခြင်း ဖြစ်ရမည်။

"မင်းတို့ ဘာလုပ်နေတာလဲ"

"ငါတို့ကို လွှတ်ပေး၊ မင်းတို့ လွှတ်ပေးမယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်မဟုတ်လား"

"အနည်းဆုံးတော့ ဒီအမျိုးသမီးတွေကို အရင် လွှတ်ပေးလိုက်ပါ"

ဆန်းတို့စ်သည် ချဉ်းကပ်လာသော လူများကို အော်ဟစ်ငေါက်ငမ်းလိုက်သော်လည်း သူ ပြန်လည်ရရှိလိုက်သည်မှာ လက်သီးချက်များသာ ဖြစ်သည်။

ခွပ်

သူ၏ နှာခေါင်းရိုး ကျိုးသွားခဲ့ပြီး သူသည် ညည်းတွားရင်း ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားသည်။

"သူတို့ကို ခေါ်သွားလိုက်"

ကာတာသည် မိန်းကလေးများကို ကြည့်ကာ ယုတ်မာစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး အထူးသဖြင့် အရပ်ရှည်ပြီး ကောက်ကြောင်းလှပသော ဟယ်ဝေရွှမ်းကို ကြည့်လိုက်သည်။

သူမအနေဖြင့် သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် စဉ်းတီတုံးပေါ်မှ ငါးတစ်ကောင် ဖြစ်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။