အခန်း ၃၁

အခန်း (၃၁) - မီးပုံကို အဆင့်မြှင့်တင်ခြင်း

ရှဟုန်သည် ဒီကမ္ဘာတွင် သံကိရိယာများ မည်မျှအဖိုးတန်ကြောင်း ကောင်းစွာ သိထားပေသည်။

သံရိုင်းကိုယ်တိုင်ကပင် ရှားပါးသယံဇာတတစ်မျိုးအဖြစ် သတ်မှတ်ခံထားရပြီး၊ ဤကမ္ဘာတွင် သစ်ပင်ခုတ်ဖို့ပင် အလွန်ခက်ခဲနေသဖြင့် သစ်ထက်ပင် အဆင့်မြင့်သော သံကို တူးဖော်ရခြင်းမှာ ပို၍ပင် ခက်ခဲလှပေသည်။

အလယ်အလတ်အရွယ် စခန်းများတွင်သာ သံကိရိယာများ ရှိနေသည့် 11703051186815အကြောင်းရင်းမှာ အဘယ်ကြောင့်နည်း....

အကြောင်းရင်းမှာ မြေတူးသမားအဆင့်ရှိသော အားကောင်းသူတစ်ဦး မရှိလျှင် သံရိုင်းကို တွေ့ရှိခဲ့သော်လည်း ထုတ်ယူနိုင်မည်မဟုတ်သလို၊ သံနှင့် ကျောက်မီးသွေးတို့မှာ မခွဲမခွာရှိနေသည့်အရာများ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

သံတစ်ခုတည်းသာရှိပြီး ကျောက်မီးသွေးမရှိပါက သစ်သားလောင်ကျွမ်းရာမှ ထွက်ပေါ်လာသော အပူသည် သံကိရိယာများ သွန်းလုပ်ရန် လုံလောက်မည်မဟုတ်ပေ။

မဟာရှစခန်းတွင် နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း ရှတင်း၌သာ သံကိရိယာတစ်ဝက်စာရှိသော ကျောက်ပုဆိန်တစ်လက် ရှိခဲ့ဖူးပြီး၊ ရှတင်း အသတ်ခံရချိန်တွင် ထိုပုဆိန်လည်း ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့လေသည်။

ထို့ပြင် ရှဟုန်လည်း ရှတင်း၏ ပုဆိန်ကို ရိုဂယ်စခန်း အမဲလိုက်အဖွဲ့မှ ရင်းနှီးသူတစ်ဦးနှင့် သစ်သားအမြောက်အများဖြင့် လဲလှယ်ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်ကြောင်းလည်း သိထားလေသည်။

ဒီအချက်က သံကိရိယာများသည် ရှားပါးရုံသာမက အလယ်အလတ်နှင့် အကြီးစားစခန်းများ၏ တင်းကျပ်စွာ ထိန်းချုပ်ခြင်းကိုပါ ခံထားရပြီး အပြင်သို့ အလွယ်တကူ မထုတ်နိုင်ကြောင်း ပြသနေလေသည်။

တာရှီစခန်းက ဓားသွားများကို မည်သို့ရရှိခဲ့သည်ကို ရှဟုန် မသိပေ။

သို့သော် သေချာသည့် အချက်တစ်ခုတော့ ရှိသည်မှာ ဒီဓားသွားသည် ၎င်းတို့အတွက် အလွန်အဖိုးတန်သည့် ပစ္စည်းဖြစ်သည်။

ပထမဆုံးအကြိမ် တာရှီစခန်းက နှင်းမွေးကောင်ကို အမဲလိုက်နေစဉ် တွေ့ခဲ့သောအချိန်တွင်၊ သေဆုံးခါနီး လူတစ်ဦးသည် ထိုဓားသွားကို ခေါင်းဆောင်ထံ ပစ်ပေးခဲ့ခြင်းကပင် ၎င်း၏ တန်ဖိုးကို ဖော်ပြနေခဲ့လေသည်။

ထိုမျှ အဖိုးတန်သော ပစ္စည်းတစ်ခုကိုပင် တာရှီစခန်းသားများက နှင်းထဲတွင် ဆုံးရှုံးထားခဲ့ကြသည်။

အစပိုင်းတွင် ရှဟုန်က ဝမ်မင်းတို့အဖွဲ့သည် မဟာရှစခန်း၏ နယ်မြေထဲသို့ ကိုယ်တိုင်ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာရင်း ကြောက်မက်ဖွယ်အရာတစ်ခုနှင့် တွေ့ဆုံကာ သေဆုံးသွားခဲ့သည်ဟု ထင်ခဲ့လေသည်။

သို့သော် မကြာမီမှာပင် ထိုအတွေးမှာ မမှန်ကြောင်း သူသဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။

အကယ်၍ ထိုသို့သာဖြစ်ခဲ့မည်ဆိုလျှင် တာရှီစခန်းမှ အခြားသူများသည် ၎င်းတို့ကို သေချာပေါက် လိုက်ရှာလာကြမည် ဖြစ်သည်။

ဝမ်မင်းတို့အတွက် မဟုတ်သည့်တိုင် ဒီဓားသွားအတွက်တော့ သေချာပေါက် လာရှာကြမည်သာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုလေးတင် ဝမ်မင်၏ အလောင်းပေါ်တွင် ဖုံးအုပ်နေသော နှင်းထု၏ အထူကို ကြည့်ရသည်မှာ တာရှီစခန်းမှ မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ လာရောက်ရှာဖွေခဲ့ခြင်း မရှိကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။

ဒီအချက်က သစ်ခုတ်အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့လုံး ထိုနေရာတွင် ရှိနေခဲ့ဖွယ်ရှိပြီး၊ ဝမ်မင်တို့အဖွဲ့သာ ထွက်ပြေးရာတွင် နှေးကွေးသွားသဖြင့် အသက်ဆုံးရှုံးခဲ့ကာ ကျန်သူများကတော့ လွတ်မြောက်သွားခဲ့ကြောင်း ညွှန်ပြနေလေသည်။

ထို့ပြင် ထိုသူများသည် အလွန်အလောတကြီး ထွက်ပြေးခဲ့ကြသဖြင့် ဒီဓားသွားကိုပင် ပြန်ယူရန် မအားခဲ့ကြပေ။

တာရှီစခန်း၏ သစ်ခုတ်အဖွဲ့တွင် စုစုပေါင်း ၁၃ ဦးရှိပြီး၊ ထိုအထဲတွင် လေးသမား ၂ ဦးပင် ပါဝင်နေသည်။

ထိုသို့သော အင်အားဖွဲ့စည်းပုံနှင့်ပင် အဖွဲ့တစ်ခုလုံး ပရမ်းပတာဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။

ထိုအချက်ကို အခြားအလောင်း ၃ လောင်း၏ နဖူးပေါ်ရှိ ထူးဆန်းသော အနီရောင်အစက်များနှင့် ဆက်စပ်စဉ်းစားလိုက်သည့်အခါ ရှဟုန်သည် ၎င်းတို့ လှည့်ဖြားမိစ္ဆာနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ကြောင်း သေချာသလောက် ကောက်ချက်ချနိုင်ခဲ့သည်။

လွတ်မြောက်သွားသူများသည် နောက်ဆုံးတွင် အသတ်ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် လှည့်ဖြားမိစ္ဆာကို အလွန်ကြောက်လန့်သွားသဖြင့် ပြန်လာပြီး စစ်ဆေးကြည့်ရန်ပင် သတ္တိမရှိတော့ခြင်း ဖြစ်စေ ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ရှဟုန်လည်း ထိုနေရာတွင် ဆက်နေ၍ မဖြစ်တော့ကြောင်း နားလည်သွားခဲ့ရသည်။

ထို့အပြင် ထိုလူ ၄ ဦးသည် မဟာရှစခန်း၏ နယ်မြေအတွင်း၌ သေဆုံးခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ဒီအချက်မှာ လှည့်ဖြားမိစ္ဆာသည် ယခုအခါ ဤဒေသတွင် အခြေချနေထိုင်နေပြီဟု ဆိုလိုခြင်းလော...

ထိုအကြောင်းကြောင့်ပင် ရှဟုန်သည် လူတိုင်းကို စခန်းသို့ ချက်ချင်းပြန်ခေါ်လာခဲ့ရုံသာမက လာမည့်ကာလအတွင်း သစ်ခုတ်ခြင်းနှင့် အမဲလိုက်ခြင်းတို့ကိုလည်း ရပ်နားထားမည်ဟု ကြေညာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုလှည့်ဖြားမိစ္ဆာနှင့် နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံတွေ့ဆုံရပါက အသက်ရှင်နိုင်မည်၊ မရှင်နိုင်မည်ကိုပင် မပြောနိုင်တော့ဘဲ အားထုတ်၍ စုဆောင်းထားသမျှ ပိုင်ဆိုင်မှုအားလုံးလည်း ခဏချင်း ဆုံးရှုံးသွားနိုင်ပေသည်။

စခန်းသို့ အမြန်ပြန်လာခဲ့ရခြင်း၏ အဓိကအကြောင်းရင်းမှာ လုံခြုံရေးအတွက် ဖြစ်သည်။

တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းအားဖြင့်လည်း မတော်တဆ ရရှိလာသော ဒီဓားသွားကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

စခန်းမီးပုံဘေးတွင် ထိုင်နေသော ရှဟုန်၏ မျက်လုံးများမှာ ဓားသွားကို ကိုင်ထားရင်း ဝမ်းမြောက်မှုအပြည့်ဖြင့် တောက်ပနေလေသည်။

( အရင်းအမြစ်များ - သစ်သား ၆၇၀၊ ကျောက်မီးသွေး ၀၊ သံ ၆၀၊ ငွေ ၀၊ ရွှေ ၀ )

ရက်ဝုဒ်တောင်ကြောတွင် ထိုဓားသွားကို ကောက်ယူလိုက်သည့် အခိုက်အတန့်၌ သူ၏မျက်နှာ ပျော်ရွှင်မှုဖြင့် တောက်ပသွားရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ၊ စနစ်၏ သံအရင်းအမြစ်အဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်သောအခါ ထိုဓားသွားသည် အံ့အားသင့်ဖွယ် ၆၀ ယူနစ် အထိ ရရှိခဲ့သောကြောင့်ပင်။

"ငါ မှားသွားခဲ့တာပဲ... ဒီကမ္ဘာက သစ်ပင်တွေ မတူသလို သံလည်း သဘာဝအတိုင်း မတူဘူး... ဒီဓားသွားက အရွယ်အစားကြီးကြီးမားမား မဟုတ်ပေမဲ့ အလေးချိန်က ပေါင် ၆၀၀ တောင်ရှိတယ်...”

“မြေတူးသမားအဆင့် လိုအပ်တာ အံ့ဩစရာ မရှိတော့ဘူး... အခုဆို သံရိုင်းတောင်တစ်ခုကို ငါ့ရှေ့ လာထားပေးရင်တောင် ငါ့လက်ရှိခွန်အားနဲ့ နည်းနည်းလေးတောင် ရွှေ့နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး...”

ရှဟုန်သည် သတ္တုအကြောင်းကို များများစားစား နားမလည်ပေ။ သို့သော် ၎င်း၏ အရွယ်အစားနှင့် အလေးချိန်ကို ကြည့်ရုံဖြင့်ပင် ဤကမ္ဘာရှိ သံသည် သစ်ပင်များကဲ့သို့ ယခင်ကမ္ဘာမှ သံနှင့် လုံးဝမတူဘဲ အခြေခံအားဖြင့် ကွဲပြားသော ပစ္စည်းတစ်မျိုးဖြစ်ကြောင်း သိနိုင်ပေသည်။

ပေါင် ၆၀၀ သည် သံအရင်းအမြစ် ၆၀ ယူနစ်နှင့် ညီမျှသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ သံ ၁၀ ပေါင်လျှင် စနစ်၏ သံအရင်းအမြစ် ၁ ယူနစ်အဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤကဲ့သို့ မမျှော်လင့်ဘဲ ကံကောင်းစွာဖြင့် သံအရင်းအမြစ်များ ရရှိလာခြင်းက ရှဟုန်ကို ဝမ်းသာစေခဲ့သော်လည်း၊ သူ့ကို ပို၍ စိတ်လှုပ်ရှားစေသည့်အရာမှာ စနစ်အတွင်းရှိ အဆောက်အအုံများကို နောက်ဆုံးတွင် အဆင့်မြှင့်တင်နိုင်တော့မည် ဖြစ်ခြင်းပင်။

စနစ်သည် အသုံးမဝင်ခဲ့ဟု ဆိုလျှင်လည်း မမှန်ပေ။

အနည်းဆုံးတော့ မီးပုံငယ်လေးမှ ထုတ်လုပ်ပေးသော မီးရှူးငယ်များကြောင့် ရှဟုန်သည် အမဲလိုက်နိုင်စွမ်း ရရှိခဲ့ပြီး၊ သွယ်ဝိုက်သောနည်းဖြင့် စခန်းအတွက် သစ်ခုတ်သမားအဆင့် လူအင်အား ၇ ဦးကို မွေးထုတ်ပေးနိုင်ခဲ့လေသည်။

သို့သော် နှစ်လကျော်အတွင်း စနစ်တွင် မည်သည့်အပြောင်းအလဲမျှ မရှိခဲ့သည်မှာလည်း အမှန်တရားပင်။

ထိုအချက်ကြောင့် ရှဟုန် စိတ်ပင်ပန်းခဲ့ရသော်လည်း သူဘာမျှ မတတ်နိုင်ခဲ့ပေ။

သူ့တွင် သစ်သား မလုံလောက်ခြင်း မဟုတ်ဘဲ၊ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် သစ်ခုတ်သမားအဆင့် လူဦးရေ တိုးလာသည်နှင့်အမျှ စခန်းတွင် သစ်သားများ အလျှံပယ် ဖြစ်နေခဲ့သည်။ သို့သော် သံကို မည်သည့်နေရာမှ ရယူရမည်ကိုတော့ အမှန်တကယ် မသိခဲ့ပေ။

တာရှီစခန်းတွင် သံရှိပြီး၊ ရိုဂယ်စခန်းတွင်တော့ ပို၍ပင် များပြားလေသည်။

သို့သော် ၎င်းတို့သည် ရှဟုန်အား ရောင်းပေးမည် မဟုတ်ကြောင်း သိသာနေပြီး၊ ရောင်းပေးမည်ဆိုလျှင်ပင် သူ့ဘက်မှ ဘာနှင့် လဲလှယ်ပေးနိုင်မည်နည်း...

အရေးအကြီးဆုံး ပြဿနာမှာ ရိုဂယ်စခန်း၏ တည်နေရာကိုပင် သူ မသိခြင်းဖြစ်သည်။

စနစ်ရှိနေသော်လည်း အရင်းအမြစ်မရှိ၊ အဆင့်မမြှင့်နိုင်၊ အဆောက်အအုံအသစ်များကိုလည်း ဖွင့်မရသော အခြေအနေက ရှဟုန်ကို အလွန်ဖိစီးစေခဲ့လေသည်။

စခန်း၏ အင်အားသည် နေ့စဉ်ပုံမှန် တိုးတက်နေခြင်းသာ မရှိခဲ့လျှင်၊ သံရရှိရန် စွန့်စားလုပ်ဆောင်မည့်အကြောင်းကိုပင် သူ စဉ်းစားမိလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

တောင့်တနေခဲ့သော အရင်းအမြစ်ကို ဤမျှ မထင်မှတ်ထားသော နည်းလမ်းဖြင့် ရရှိလာခြင်းက ရှဟုန်ကို အိပ်မက်မက်နေသလို ခံစားရစေခဲ့သည်။

သို့သော် လက်ရှိတွင် လုပ်ဆောင်ရမည့် အရေးကြီးကိစ္စများ ရှိနေသေးသည်။

စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို အတင်းထိန်းချုပ်ကာ စနစ်မျက်နှာပြင်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။

( မီးပုံငယ်လေး (အဆင့် ၁) အဆင့်မြှင့်ရန် လိုအပ်ချက် - သစ်သား ၂၀၀၊ သံ ၅၀ )

( သစ်သားလေ့ကျင့်ရုပ် ဆောက်လုပ်ရန် လိုအပ်ချက် - သစ်သား ၁၀၀၊ သံ ၂၀ )

ရွေးချယ်စရာ ၂ ခုရှိပေသည်။

သစ်သားလေ့ကျင့်ရုပ်ကို ဖွင့်မည်လော... သို့မဟုတ် မီးပုံငယ်လေးကို အဆင့်မြှင့်မည်လော...

သစ်သားလေ့ကျင့်ရုပ်လား...

ရှဟုန်သည် မျက်မှောင် အနည်းငယ်ကြုတ်လိုက်သည်။ ၎င်းကို သူသိထားလေသည်။ ကိုယ်ခံပညာ လေ့ကျင့်ရာတွင် အသုံးပြုသော ကိရိယာတစ်မျိုးဖြစ်ပြီး၊ ဆိုလိုသည်မှာ ဤအဆောက်အအုံသည် ကိုယ်ခံပညာ လေ့ကျင့်ရေးကို အထောက်အကူပြုမည့် အရာဖြစ်နိုင်ပေသည်။

သေချာသည်မှာ စနစ်မှ ထုတ်လုပ်သော ပစ္စည်းဖြစ်သဖြင့် သစ်သားလေ့ကျင့်ရုပ်သည် သာမန်လေ့ကျင့်ရေးကိရိယာမျိုးတော့ မဟုတ်နိုင်ပေ။

သို့သော် မီးပုံငယ်လေး၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကို နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ပါက အခြေခံလုပ်ဆောင်ချက်မှာ ကွာခြားလွန်းမည် မဟုတ်ပေ။

ရှဟုန်သည် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး သစ်သားလေ့ကျင့်ရုပ်ကို ယခုတည်ဆောက်မည့် အတွေးကို ချက်ချင်းပယ်ဖျက်လိုက်တော့သည်။

သစ်ခုတ်သမားအဆင့်သို့ တက်လှမ်းရာတွင် အကြီးမားဆုံး အခက်အခဲမှာ ရေခဲသားရဲအသားဖြစ်ပြီး၊ ကိုယ်ခံပညာ လေ့ကျင့်မှုနှင့် ဆက်နွှယ်မှု သိပ်မရှိပေ။

ထို့ပြင် သူကိုယ်တိုင်၏ ကိုယ်ခံပညာစွမ်းရည်မှာလည်း မြင့်မားလှသဖြင့် တစ်ယောက်တည်း လေ့ကျင့်ရန်ဖြစ်စေ၊ အခြားသူများကို သင်ကြားပေးရန်ဖြစ်စေ ပြဿနာမရှိပေ။

သစ်သားလေ့ကျင့်ရုပ်ကို နောက်မှ တည်ဆောက်လည်း နောက်မကျသေး။

သို့သော် မီးပုံငယ်လေးကတော့ မတူပေ။

အနွေးဓာတ်ပေးနိုင်ရုံသာမက၊ လုပ်ဆောင်ချက်အရလည်း အခြေခံအဆင့် မိစ္ဆာများကို ဖိနှိပ်နိုင်ပြီး ထိခိုက်စေနိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။ ယခုအချိန်တွင် စခန်းအတွက် အကြောက်ရဆုံးအရာမှာလည်း ထိုလှည့်ဖြားမိစ္ဆာပင် ဖြစ်သည်။

မီးပုံငယ်လေးမှ ထုတ်လုပ်သော မီးရှူးငယ်များသည်လည်း စခန်း၏ အမဲလိုက်ခြင်းကို အထောက်အကူပြုနိုင်သည်။

အရေးကြီးဆုံးမှာ မီးပုံငယ်လေးကို အဆင့်မြှင့်ရန် သစ်သားကိုသာ လိုအပ်ခြင်း ဖြစ်သည်။

လက်ရှိတွင် ရှဟုန်၌ သစ်သား အလွန်အကျွံ ရှိနေသည်။

လုပ်ဆောင်ချက်အရဖြစ်စေ၊ အရင်းအမြစ်အရဖြစ်စေ မီးပုံငယ်လေးကို အဆင့်မြှင့်တင်ခြင်းကသာ အသင့်တော်ဆုံး ရွေးချယ်မှုဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားနေသည်။

ဆုံးဖြတ်ချက် ချပြီးသွားသည်နှင့် ရှဟုန်လည်း ထပ်မံ မတွန့်ဆုတ်တော့ပေ။

သူ့ရှေ့ရှိ စခန်းမီးပုံကို ကြည့်လိုက်ပြီး မီးပုံငယ်လေးကို အဆင့်မြှင့်တင်ရန် ရွေးချယ်လိုက်သည်။

ဝုန်း...

ရုတ်တရက် ကြီးမားသော မြည်ဟည်းသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

လိုဏ်ဂူအလယ်ရှိ မီးပုံသည် ဆီလောင်းထည့်လိုက်သကဲ့သို့ မူလ ၂ မီတာမှ ၃ မီတာခန့်ရှိသော အမြင့်အပေါ် ထပ်မံ၍ ၁ မီတာခန့် မြင့်တက်လာပြီး၊ ပတ်ဝန်းကျင်အပူချိန်သည်လည်း လူခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် သိသာစွာ ခံစားနိုင်သည့် အရှိန်ဖြင့် မြင့်တက်လာခဲ့သည်။

“တစ်ယောက်ယောက်က လောင်စာ ထပ်ထည့်လိုက်တာလား...”

“မီးက ဘယ်လိုလုပ် ရုတ်တရက် ဒီလောက်ကြီးသွားတာလဲ...”

"အပူဓာတ်လည်း ပိုရလာသလိုပဲ...”

“အပြင်မှာတောင် အရင်ထက် အများကြီး နွေးလာပြီ...”

……

ရှဟုန်သည် စခန်းသားများ၏ အံ့ဩသံများကို ဂရုမစိုက်ဘဲ အဆင့်မြှင့်ပြီးနောက် မီးပုံ၏ အချက်အလက်များကိုသာ အာရုံစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

“သံမီးဖို (အဆင့် ၂) - ကျောက်မီးသွေးကို အသုံးပြု၍ မီတာ ၁၀၀ ပတ်လည်ရှိ အပူချိန်ကို သိသိသာသာ မြှင့်တင်နိုင်သည်။ အခြေခံအဆင့် မိစ္ဆာများအပေါ် ဖိနှိပ်မှုနှင့် ထိခိုက်မှုကို များစွာတိုးမြှင့်ပေးသော်လည်း၊ ရေခဲသားရဲများကိုလည်း ပိုမိုဆွဲဆောင်စေသည်။”

“ကျောက်မီးသွေးကို အသုံးပြု၍ သံကိရိယာများကို သွန်းလုပ်နိုင်သည်။”

“အထူးစွမ်းရည် - သစ်သား ၁၀ ယူနစ် လောင်ကျွမ်းတိုင်း မီးပုံငယ်လေးနှင့် အလားတူ လုပ်ဆောင်ချက်ရှိပြီး သယ်ဆောင်အသုံးပြုနိုင်သော မီးရှူးငယ် ၁ ခုကို ထုတ်လုပ်ပေးနိုင်သည်။”

“သစ်သား ၁၀၀ ယူနစ် လောင်ကျွမ်းတိုင်း ရင့်ခဲမီးဆီတစ်ပိုင်းကို ထုတ်လုပ်ပေးနိုင်သည်။ ၎င်းသည် လူသားများကို အန္တရာယ်မပြုသော်လည်း လှည့်ဖြားမိစ္ဆာနှင့် ထိတွေ့သည်နှင့် ချက်ချင်း မီးလောင်ကျွမ်းပြီး ၎င်းတို့အပေါ် အလွန်ပြင်းထန်သော သေစေနိုင်စွမ်း ရှိသည်။"

“အဆင့်မြှင့်ရန် လိုအပ်ချက် - သစ်သား ၂၀၀၀၊ သံ ၅၀၀၀”

ဖတ်ပြီးသွားသည်နှင့် ရှဟုန်၏ စိတ်ထဲတွင် ချက်ချင်းပင် အားတက်မှုများ ပြည့်လျှံလာခဲ့လေသည်။