အခန်း ၃၄

အခန်း (၃၄) - ရွှေမျက်လုံးနတ်ဆိုးသိုး

"ဆက်ဆွဲထားကြ..."

ရှချွမ်တို့ ၇ ယောက်သည် ရေခဲသားရဲကို အားကုန်ဆွဲထားကြသဖြင့် ရှဟုန်သည် ကျောက်နံရံဘက်မှ လွတ်မြောက်လာခဲ့သည်။

သို့သော် သူသည် နောက်ဆုတ်မပြေးဘဲ ရှချွမ်တို့ကို ဆက်လက်ဆွဲထားရန် လက်ဟန်ပြလိုက်လေသည်။

ထို့နောက် ယခုလေးတင် ရရှိထားသော ဒုတိယကျောက်ပုဆိန်ကို ကိုင်ကာ ကိုယ်ကိုကိုင်းချလိုက်ပြီး ခါးကို အားပြင်းပြင်း လှည့်ကာ အောက်မှအပေါ်သို့ ထောင့်ဖြတ် ပြင်းထန်စွာ ခုတ်ချလိုက်သည်။

ဤရေခဲသားရဲ၏ ဦးခေါင်းပေါ်ရှိ ဦးချို ၆ ချောင်းသည် အလွန်ကြီးမားပြီး အလွန်မာကျောလှသဖြင့် ခုတ်ဖြတ်နိုင်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးအုပ်ထားသော အဖြူရောင်အမွေးများမှာလည်း တစ်ချောင်းချင်းစီသည် မီတာဝက်ခန့် ရှည်လျားပြီး ကိုယ်တစ်ခုလုံးကို ထူထပ်စွာ ဖုံးလွှမ်းထားပေသည်။

ယခုလေးတင် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသော အချိန်အတွင်းမှာပင် ရှဟုန်သည် ထိုအမွေးများ၏ မာကျောမှုကို ခံစားမိခဲ့ပြီး ဖြစ်ပေသည်။

သံသယဝင်စရာ မလိုတော့ပေ။ ဤရေခဲသားရဲ၏ ကာကွယ်နိုင်စွမ်းသည် နှင်းမွေးကောင်ထက်ပင် ပို၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းနေခဲ့သည်။

ပုံမှန်နည်းလမ်းဖြင့် ၎င်း၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို ထိုးဖောက်နိုင်ရန်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ။

၎င်း၏ မေးရိုးအောက်ပိုင်းသာလျှင် ရှဟုန် စဉ်းစားနိုင်သည့် တစ်ခုတည်းသော အားနည်းချက်ဖြစ်သည်။

"ငါ့ရဲ့ ခွန်အားက အခုဆို ပေါင် ၉,၇၀၀ ရှိနေပြီ... မဟာဘိုးဘေး လက်သီးရှည်သိုင်းရဲ့ တိုက်ကွက်နဲ့ လက်နက်ကိုပါ ပေါင်းလိုက်ရင် ပေါင် ၁၀,၀၀၀ ကျော်တဲ့ အားကို ထုတ်နိုင်တယ်... မင်းရဲ့ အရိုးတွေ ဒီလောက်တောင် မာနေမယ်ဆိုတာ ငါ မယုံဘူး...”

ရှဟုန်၏ ကျောက်ပုဆိန်သည် အောက်မှအပေါ်သို့ အားပြင်းပြင်း ဝေ့တက်သွားပြီး လေထုကို စူးရှစွာ ဖြတ်တောက်သွားရာ အပြင်ဘက်မှ စိမ့်ဝင်လာသော အလွန်အေးသော လေထုနှင့် ပြင်းထန်စွာ ပွတ်တိုက်မိသဖြင့် လေထဲတွင်ပင် မီးပွားများ အနည်းငယ် လွင့်စင်လာခဲ့သည်။

ဤပုဆိန်ချက်၏ စွမ်းအားမှာ စိတ်ကူးထက်ပင် ကျော်လွန်နေလေသည်။

အန္တရာယ်ကို ခံစားမိလိုက်သည့် ဆိတ်ပုံစံ ရေခဲသားရဲသည် ပို၍ပင် အရူးအမူး ရုန်းကန်လာသဖြင့် သံကြိုးဆွဲထားသော ၇ ယောက်စလုံး ဘယ်ညာ ယိမ်းယိုင်သွားကြရသည်။

နောက်ဆုံးမှ သစ်ခုတ်သမားအဆင့်သို့ ရောက်လာသော ရှုနင်မှာတော့ မြေပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် လဲကျသွားသော်လည်း သွားကို တင်းတင်းကြိတ်ထားပြီး သံကြိုးကို လုံးဝ မလွှတ်ပေ။

မြေပြင်ပေါ်ရှိ ကျောက်တုံးတစ်တုံးကို ခြေထောက်ဖြင့် အားယူထောက်ထားသဖြင့် သူ၏ ခြေထောက်များသည် ဆက်တိုက် ပွတ်တိုက်ခံရကာ သွေးများပင် စီးကျလာခဲ့သည်။

ဒုန်း...

သံကြိုးကို အသက်နှင့်ရင်း၍ ဆွဲထားခဲ့ကြသော ၇ ယောက်ကြောင့်သာ ရှဟုန်သည် ဤပုဆိန်ချက်ကို ထုတ်နိုင်မည့် အခွင့်အရေးကို ရရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ကျောက်ပုဆိန်သည် ရေခဲသားရဲ၏ မေးရိုးအောက်ပိုင်းကို ပြင်းထန်စွာ ထိမှန်သွားပြီး ကျောက်နှင့် အရိုး ထိခိုက်သံသည် မိုးခြိမ်းသံအလား ကျယ်လောင်စွာ ထွက်ပေါ်လာကာ လေထုပင် တုန်ခါသွားသလို ထင်ရပေသည်။

သို့သော် ထိုပုဆိန်ချက် ခုတ်ချပြီးနောက် ရှဟုန်၏ မျက်နှာအမူအရာသည် ရုတ်ချည်း ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

ကျောက်ပုဆိန်သည် ရေခဲသားရဲ၏ ခံစစ်ကို မထိုးဖောက်နိုင်ခဲ့သည့်အပြင်၊ အစောပိုင်းက ဦးချိုကို ခုတ်ခဲ့စဉ်ကဲ့သို့ပင် ၎င်း၏ မေးရိုးအရိုးဖြင့် တိုက်ရိုက် ချိုးဖျက်ခံလိုက်ရသည်။

ဤသားရဲ၏ မေးရိုးသည်လည်း ဦးချိုများကဲ့သို့ပင် အလွန်မာကျောလှသည်။

ဂါးးး...

ကျောက်ပုဆိန် ကျိုးပျက်သွားသော်လည်း ထိုပုဆိန်ချက်သည် ရေခဲသားရဲကို အပြင်းအထန် နာကျင်စေခဲ့သည်မှာ သိသာသည်။

၎င်းသည် ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး ယခင်ထက် များစွာ ပိုမိုပြင်းထန်သော အင်အားကို ပေါက်ကွဲထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ ခဏလေးအတွင်းမှာပင် သံကြိုးအားလုံးကို ဆွဲဖြတ်ပစ်လိုက်ပြီး အနီးရှိ လူ ၇ ယောက်ကို ဟိုဘက်ဒီဘက် လွင့်စင်လဲကျသွားစေခဲ့သည်။

သို့သော် ထိုနေရာတွင် ရပ်မသွားပေ။

သံကြိုးများမှ လွတ်မြောက်လာပြီးနောက် ၎င်း၏ ပထမဆုံး ပစ်မှတ်မှာ ကျောက်ပုဆိန်ဖြင့် ခုတ်ခဲ့သော ရှဟုန် မဟုတ်ဘဲ ရှုနင်သာ ဖြစ်နေလေသည်။

သံကြိုးဆွဲထားသော ၇ ယောက်အနက် ရှုနင်သည် ရှေ့ဆုံးနေရာတွင် ရှိနေပြီး၊ သံကြိုးများ ပြတ်တောက်သွားသည့် အခိုက်တွင် ရေခဲသားရဲ၏ ဘေးသို့ တိုက်ရိုက် ဆွဲခေါ်ခံလိုက်ရသဖြင့် အနီးဆုံးတွင် ရှိနေခဲ့သည်။

"ရှုနင်... ရှောင်တော့..."

ရှဟုန်လည်း ရေခဲသားရဲ၏ ရှေ့သို့ အလျင်အမြန် ပြေးဝင်သွားပြီး ရှုနင်၏ ရှေ့တွင် တားရပ်လိုက်လေသည်။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင်တော့ ရှောင်လွှဲရန် နည်းလမ်း လုံးဝ မရှိတော့ပေ။

ရှဟုန်လည်း သွားကို တင်းတင်းကြိတ်ထားပြီး ခြေထောက် ၂ ဖက်ကို မြေပြင်တွင် အားပြင်းပြင်း ထောက်ထားကာ အရှိန်ပြင်းစွာ ဝင်တိုက်လာသော ရေခဲသားရဲ၏ ဦးချိုကို အချိန်ကိုက် ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။

ရှဟုန်၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ရေခဲသားရဲ၏ ဝင်တိုက်အားကို တားဆီးရန်သာ ဖြစ်လေသည်။

တားမရခဲ့လျှင်ပင် ရှုနင်ကိုတော့ ကယ်တင်နိုင်ရပေမည်။ သူ့အတွက်ဆိုလျှင် အဆိုးဆုံးမှာ နောက်ဆုတ်ရခြင်း သို့မဟုတ် ဒဏ်ရာအနည်းငယ် ရရှိခြင်းသာ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု တွေးထားခဲ့သည်။

သို့သော် သူ၏ အတွေးမှာ ရိုးရှင်းလွန်းနေခဲ့သည်။

ဒေါသပေါက်ကွဲနေသော ရေခဲသားရဲ၏ ယခုဝင်တိုက်အားသည် အစောပိုင်းကနှင့် လုံးဝ မတူတော့ပေ။

ဒုန်း...

ဤတစ်ကြိမ်တွင် ရေခဲသားရဲသည် ရှဟုန်ကို လွင့်ထွက်သွားစေရုံသာမက လိုဏ်ဂူမျက်နှာကျက် ကျောက်နံရံထိ တိုက်မိစေခဲ့ပြီး၊ သူ၏ လက်ချောင်း ၁၀ ချောင်းလုံးကိုပင် အမြစ်မှ ပြတ်ထွက်လုနီးပါး ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။

"သူ့ဦးချိုကို မကိုင်နဲ့... ပြတ်သွားလိမ့်မယ်..."

ကျောက်နံရံမှ ပြန်ပြုတ်ကျလာသော ရှဟုန်သည် မိမိ၏ လက်များပေါ်ရှိ ဒဏ်ရာများကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

လက်မှ သွေးများ အဆက်မပြတ် စီးကျနေသော်လည်း ကုသရန် အချိန်မရှိတော့ပေ။ သူသည် သွေးကို ဖြစ်သလို သုတ်လိုက်ပြီး လူတိုင်းကို ချက်ချင်း သတိပေးလိုက်လေသည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူ၏ သတိပေးချက်မှာ နောက်ကျလွန်းသွားခဲ့သည်။

ရှဟုန်ကို တိုက်ထုတ်လိုက်ပြီးနောက် ရေခဲသားရဲသည် လူအုပ်ဘက်သို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ပြေးဝင်လာခဲ့သည်။

သံကြိုးကို အားကုန်ဆွဲထားသော အနေအထားက အလွန်ပြင်းထန်ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်နိုင်ကာ ရေခဲသားရဲသည် ထိုအဖြစ်ကို မှတ်မိနေပြီး ၎င်း၏ ပစ်မှတ်မှာ ရှုနင်ပင် ဖြစ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

ရှုနင်လည်း ရေခဲသားရဲ၏ နောက်ဘက်သို့ ဆုတ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း သူ၏ အရှိန်က မလုံလောက်ပေ။

ခြေလှမ်း ၂ လှမ်းတောင် မလှမ်းရသေးမီ ရေခဲသားရဲ၏ ချွန်ထက်သော ဦးချိုသည် သူ၏ ခါးကို ဖိကပ်လာခဲ့လေသည်။

ထိုးဖောက်ခံလိုက်ရသည်နှင့် သေခြင်းမှာ သေချာသလောက်ပင်။

ရှဟုန််လည်း မြေပြင်ပေါ်မှ ချက်ချင်း ထရပ်ကာ ရေခဲသားရဲထံသို့ အရှိန်ပြင်းပြင်း ပြေးဝင်သွားသော်လည်း အကွာအဝေးက အလွန်ဝေးလွန်းသဖြင့် မည်သို့မျှ မမီနိုင်ချေ။

ကျန် ၆ ယောက်လည်း ရေခဲသားရဲကို တားဆီးရန် ပြေးဝင်ကြသော်လည်း သူတို့၏ ခွန်အားမှာ အလွန်နည်းပါးသဖြင့် အနားပင် မရောက်မီ လွင့်ထွက်သွားကြရသည်။

ရှုနင်၏ ကံကြမ္မာသည် သတ်မှတ်ပြီးသားဖြစ်သည့်အလား ထင်ရပေသည်။

ခါးမှ ပေးပို့လာသော သေမင်းအန္တရာယ်ကို ခံစားမိလိုက်သဖြင့် ရှုနင်၏ နဖူးပေါ်မှ ချွေးအေးများ စီးကျလာခဲ့ရသည်။

သူသည် ဘေးတစ်ဖက်ကို အမြန်ကြည့်လိုက်ရာ ရေခဲသားရဲ၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ မီတာဝက်ခန့် ရှည်လျားသော အမွေးများကို မြင်လိုက်ရလေသည်။

သူလည်း သွားကို တင်းတင်းကြိတ်ကာ ကိုယ်ကို ဘေးသို့ တစ်ချက်တိမ်းလိုက်ပြီး အားကုန်ခုန်တက်ကာ ထိုအမွေးများကို လက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်လိုက်တော့သည်။

လေထဲသို့ ခုန်တက်သွားသော သူသည် အံ့ဩဖွယ်ကောင်းစွာ တစ်ပတ်လှည့်ကာ ရေခဲသားရဲ၏ ကျောပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် တက်ထိုင်နိုင်ခဲ့လေသည်။

ဖုန်း...

သို့သော် ထိုလုပ်ဆောင်မှုသည် အောင်မြင်ချောမွေ့ခဲ့ခြင်းတော့ မဟုတ်ပေ။

ခါးကို ဦးချိုထိုးဖောက်ခြင်းမှ လွတ်မြောက်သွားခဲ့သော်လည်း သူ၏ ပုခုံးမှာတော့ ရေခဲသားရဲ၏ ဦးချိုဖြင့် ထိုးဖောက်ခံလိုက်ရသည်။

အသက်ရှင်လိုစိတ် ပြင်းပြမှုကြောင့်သာ ပုခုံးကို ဦးချိုမှ အတင်းဆွဲထုတ်နိုင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ မဟုတ်ပါက ရေခဲသားရဲက ခေါင်းကို အသာယမ်းလိုက်ရုံဖြင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ၂ ပိုင်း ကွဲထွက်သွားနိုင်သည်။

ပုခုံးမှ ထိုးဖောက်ခံလိုက်ရခြင်းက ရှုနင်၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော စိတ်ဓာတ်ကို နှိုးဆွလိုက်သလို ဖြစ်သွားလေသည်။

ရေခဲသားရဲ၏ ကျောပေါ်တွင် ထိုင်လျက် ကျောက်ပုဆိန်ကို ကောက်ယူကာ ၎င်း၏ ကျောကို အဆက်မပြတ် အားပြင်းပြင်း ခုတ်ချလိုက်တော့သည်။

ရှဟုန် ခန့်မှန်းထားသည့်အတိုင်းပင် ရေခဲသားရဲ၏ ကာကွယ်နိုင်စွမ်းသည် နှင်းမွေးကောင်ထက် များစွာ ပို၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပေသည်။

ရှုနင်သည် ပုဆိန်ဖြင့် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ဆက်တိုက် ခုတ်ချခဲ့သော်လည်း အမွေးအချို့သာ ပြတ်တောက်သွားပြီး အောက်ရှိ အရေပြားမှာမူ လုံးဝ ထိခိုက်မှု မရှိခဲ့ပေ။

သို့သော် ထိုသို့ဖြစ်နေသည့်တိုင် ရှုနင်သည် ပုဆိန်ကို လုံးဝ မရပ်တန့်ခဲ့ပေ။

ပုခုံးဒဏ်ရာမှ စီးကျလာသော သွေးများသည် သူ၏ ကိုယ်တစ်ခြမ်းလုံးကို နီရဲစေခဲ့သော်လည်း သူသည် မာန်တင်းစိတ်တစ်ခုတည်းဖြင့် ဆက်လက် ခုတ်နေခဲ့သည်။ ရပ်လိုက်သည်နှင့် ကိုယ်တိုင် ပြန်မထနိုင်တော့မည်ကို သူ စိုးရိမ်နေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ဂါးးး...

ရုတ်တရက် အကြောင်းမဲ့ ရေခဲသားရဲသည် အသည်းခိုက်မတတ် နာကျင်သော အော်ဟစ်သံကို ထုတ်ဖော်လိုက်သဖြင့် ၎င်း၏ ကျောပေါ်တွင် ထိုင်နေသော ရှုနင်လည်း ကြောင်အသွားခဲ့လေသည်။

ယခင်က သူ မည်မျှပင် ခုတ်နေစေကာမူ ရေခဲသားရဲမှာ တုံ့ပြန်မှု သိပ်မရှိခဲ့ပေ။ ယခုကျမှ အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်ရသနည်း....

ရှုနင်လည်း လျင်မြန်စွာ သတိပြန်ဝင်လာပြီး လက်ကို ရပ်လိုက်ကာ မိမိ ခုတ်နေသော နေရာကို ပုဆိန်ဖြင့် ဖယ်ကြည့်လိုက်လေသည်။

ရေခဲသားရဲ၏ ကျောအမွေးအများစုကို ခုတ်ဖြတ်ထားနိုင်သော်လည်း ကျန်ရှိနေသေးသော အမွေးများမှာ ရှည်လျားပြီး နေရာကျယ်ကျယ်ကို ဖုံးအုပ်ထားဆဲ ဖြစ်သည်။

ရှုနင်သည် ပုဆိန်ဖြင့် ထိုအမွေးများကို ဘေးသို့ ဖယ်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာ ချက်ချင်း တောင့်တင်းသွားခဲ့လေသည်။

အမွေးများအောက်တွင် အလွန်လျှို့ဝှက်စွာ ဖုံးကွယ်ထားသော လက်ဖဝါးအရွယ် မျက်လုံးတစ်လုံး ရှိနေပြီး၊ အလယ်ဗဟိုရှိ ရွှေရောင်မျက်လုံးအိမ်သည် စိတ်ခံစားချက် ကင်းမဲ့စွာဖြင့် သူ့ကို မျက်တောင်မခတ် စိုက်ကြည့်နေသည်။

"ဒါက အားနည်းချက်ပဲ..."

ရှုနင်လည်း ထိုမျက်လုံးကို ကြာကြာ မစူးစမ်းတော့ဘဲ ၎င်း၏ ဘေးနားရှိ ပုဆိန်ရာကို မြင်လိုက်သည်နှင့် ထိုရွှေရောင်မျက်လုံးသည် ရေခဲသားရဲ၏ အားနည်းချက် ဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။

"သူ့ကျောမှာ ရွှေရောင်မျက်လုံးတစ်လုံး ရှိတယ်... အဲဒါက အားနည်းချက် ဖြစ်ရမယ်..."

ရှုနင်လည်း လူတိုင်းကို အော်ဟစ်သတိပေးလိုက်ပြီး မျက်နှာတင်းမာစွာဖြင့် ကျောက်ပုဆိန်ကို ရွှေရောင်မျက်လုံးထံ ချိန်ရွယ်ကာ အားပြင်းပြင်း ခုတ်ချလိုက်သည်။

"ရှုနင်... အတင်းမလုပ်နဲ့..."

ရေခဲသားရဲနှင့် လုံးထွေးနေရင်း ရှုနင် ဘာလုပ်မည်ကို သဘောပေါက်သွားသော ရှဟုန်သည် ချက်ချင်း အသံကုန် အော်ဟစ်တားမြစ်လိုက်သော်လည်း နောက်ကျသွားခဲ့လေသည်။

နှင်းမွေးကောင်၏ အားနည်းချက်မှာ ပါးစပ်အတွင်းရှိ လျှာအရှည်ဖြစ်သော်လည်း အန္တရာယ်အကြီးဆုံး အစိတ်အပိုင်းမှာလည်း ထိုလျှာပင် ဖြစ်သည်။

အရိုးဆူးနှင်းဝံပုလွေ၏ အားနည်းချက်မှာ ၎င်း၏ ကိုယ်ခန္ဓာ သေးငယ်ခြင်းဖြစ်သော်လည်း ထိုအချက်ကြောင့်ပင် ၎င်း၏ အရှိန်သည် အလွန်မြန်ဆန်လှပေသည်။

မည်သည့် သက်ရှိမဆို အကြောင်းမဲ့ အားနည်းချက်တစ်ခု ရှိနေမည် မဟုတ်ချေ။

အားနည်းချက်တစ်ခု ရှိနေသည်ဆိုသည်မှာ ထိုနေရာတွင် ပိုမိုကြီးမားသော အန္တရာယ်တစ်ခုလည်း ဖုံးကွယ်နေသည်ဟု ဆိုလိုပေသည်။

အောင်မြင်တော့မည်ဟု ထင်လိုက်သည့် ရှုနင်၏ မျက်လုံးသူငယ်အိမ်များ ကျယ်ဝန်းလာပြီး ပုဆိန်သည် လက်သီးဆုပ်အရွယ် ရွှေရောင်မျက်လုံးအိမ်ကို ထိတော့မည့် အခိုက်အတန့်သို့ ရောက်လာခဲ့သည်။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် ရွှေရောင်မျက်လုံးအိမ်မှ ရုတ်တရက် စူးရှတောက်ပသော အလင်းရောင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ရှုနင်၏ မျက်လုံးများကို ချက်ချင်း မျက်စိကွယ်သွားစေခဲ့သည်။

သို့သော် ရှုနင်လည်း ဤအခွင့်အရေးကို လက်လွှတ်ရန် ဆန္ဒမရှိပေ။ သူသည် ဘယ်ဘက်မျက်လုံးကို မှိတ်လိုက်ပြီး ညာဘက်မျက်လုံးတစ်ဖက်တည်းဖြင့် ရွှေရောင်မျက်လုံးကို ဆက်လက် ချိန်ရွယ်ကာ ပုဆိန်ကို မရပ်မနား ခုတ်ချလိုက်သည်။

ဒုန်း...