အခန်း ၅၃၄

အခန်း (၅၃၄) - အနောက်တောင်အရပ်မှ အရှင်သခင်နှင့် ကုရုန်မီးလျှံ၏ ဒဏ္ဍာရီ

ကျောက်စိမ်းအိုးနယ်မြေ၏ အနောက်တောင်ဘက်အရပ်တွင် မီးလျှံနတ်ဘုရားမြို့တော်နှင့် တာကွမ်းနတ်ဘုရားမြို့တော်ဟူသော ခမ်းနားကြီးကျယ်လှသည့် နတ်ဘုရားမြို့တော်ကြီး နှစ်ခု တည်ရှိလေသည်။ သို့သော် ထိုမြို့တော်ကြီးနှစ်ခုစလုံးသည် ဤအရပ်ဒေသ၏ အရှင်သခင်အစစ်များ မဟုတ်ကြပေ။

အနောက်တောင်ဘက် တစ်ခွင်လုံးကို ရှေးယခင်ကတည်းက စိုးမိုးအုပ်ချုပ်လာခဲ့သည့် အရှင်သခင်မှာမူ မီးလျှံမဟာမိတ်ပင် ဖြစ်သည်။ ကျောက်စိမ်းအိုးနယ်မြေအတွင်းရှိ အခြားသော ရွှေအမြုတေအဆင့်ဂိုဏ်းကြီးများနှင့် မတူသည်မှာ မီးလျှံမဟာမိတ်သည် ဂိုဏ်းစဉ်ဆက်တစ်ခု ရှိသည်ဟု ဆိုသော်လည်း အတွင်းပိုင်း၌ စည်းလုံးညီညွတ်မှု အလွန်တရာ အားနည်းလှပေသည်။ အကြောင်းပြချက်ကား ရိုးရှင်းလှ၏။ ၎င်းသည် မူလကတည်းက စနစ်တကျ တည်ထောင်ခဲ့သော ရှေးဟောင်းဂိုဏ်းတစ်ခု မဟုတ်ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် လွန်ခဲ့သောနှစ်ပေါင်းများစွာက အခြားနယ်မြေမှ ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး တည်ထောင်ခဲ့သည့် တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူများ၏ အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းလေးရာက ဖြစ်ပွားခဲ့သည့် နယ်မြေလုစစ်ပွဲကြီး အပြီးတွင် မီးလျှံမဟာမိတ်၏ အမည်နာမသည် ရပ်ဝေးမြေခြားအထိ ကျော်ကြား လူသိများလာခဲ့သည်။ သို့သော် ထိုသို့ ကျော်ကြားလာခြင်းမှာ တိုက်ပွဲဝင် စွမ်းရည်တစ်ခုတည်းကြောင့် မဟုတ်ပေ။ အစစ်အမှန် အလှည့်အပြောင်းကား နံ့သာတောင်ကြား၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာတွင် စတင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဂိုဏ်းတည်ထောင်သူ အဘိုးအိုသည် ထိုတောင်ကြား၌ နိယာမမီးလျှံတစ်ခုဖြစ်သော ကုရုန်မီးလျှံကို တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့လေသည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ မီးလျှံအတတ်သည် ထိုဂိုဏ်း၏ အဓိက သော့ချက်ဖြစ်လာခဲ့ပြီး၊ ဂိုဏ်းတည်ထောင်သူသည်လည်း သူ၏အဖွဲ့အစည်းကို မီးလျှံမဟာမိတ်ဟု တရားဝင် အမည်ပြောင်းလဲခဲ့တော့သည်။ အမည်နှင့် လိုက်ဖက်ညီစွာပင် ထိုမဟာမိတ်ဂိုဏ်းသည် နယ်မြေလုစစ်ပွဲ၏ ပရမ်းပတာ လှိုင်းလုံးများကြားတွင် ဂိုဏ်းပျက်စီးသွားခဲ့ရသော ကျင့်ကြံသူပေါင်းများစွာကို လက်ခံကြိုဆိုခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် အစောပိုင်းက တစ်ကိုယ်တော် ကျင့်ကြံသူအစုအဖွဲ့လေးမျှသာ ဖြစ်ခဲ့သော အင်အားစုသည် နောက်ဆုံး၌ အစစ်အမှန် မဟာမိတ်အဖွဲ့ကြီးတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့တော့သည်။

သူတို့အား တစ်စုတစ်စည်းတည်း ချိတ်ဆက်ထားပေးသည့်အရာမှာ မှော်လက်နက်များ ဖန်တီးခြင်းနှင့် ကုန်သွယ်ခြင်းတို့မှ ရရှိလာသော များစွာသော အကျိုးအမြတ်များ ဖြစ်သည်မှာ သံသယဖြစ်ဖွယ် မရှိပေ။ သို့သော် ထိုစည်းစိမ်ချမ်းသာများ၏ နောက်ကွယ်တွင် ပိုမိုဆွဲဆောင်မှုရှိသော အရာတစ်ခု ရှိနေခဲ့သေးသည်။ ၎င်းကား မသေမျိုးလမ်းစဉ်၏ ချည်မျှင်တန်းများနှင့် ဆက်နွှယ်နေသည်ဟု ဆိုကြသော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်လှသည့် ကုရုန်မီးလျှံ ပင်ဖြစ်၏။ ကောလဟာလများအရ ဤမီးလျှံမှ အငွေ့အသက်အချို့ကို မိမိကိုယ်တွင်းသို့ ပေါင်းစပ်နိုင်ပါက ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ သက်တမ်းကို ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ တိုးမြှင့်ပေးနိုင်သည်ဟု ဆိုသည်။ ဤမျှ မယုံနိုင်ဖွယ် ကောင်းလှသည့်ကိစ္စကြောင့် သက်တမ်းကုန်ဆုံးရန် နီးကပ်နေသည့် ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူများသည် ဤနေရာသို့ ပျားပန်းခတ်မျှ လာရောက်ကြတော့သည်။

မီးလျှံမဟာမိတ်သည် သာမန်တစ်ကိုယ်တော် ကျင့်ကြံသူများ စုဝေးရာအဆင့်မှ ဂိုဏ်းကြီးတစ်ခုအဖြစ် အသိအမှတ်ပြုခံရအောင် မြှင့်တင်နိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ ဤကုရုန်မီးလျှံကို အသုံးပြု၍ အင်အားကြီးလှသော ကျောက်စိမ်းအိုးဓားဂိုဏ်းကို မျက်နှာသာရအောင် ပံ့ပိုးပေးနိုင်ခဲ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်ဟုပင် ဆိုကြသည်။ သို့သော် ဤဇာတ်လမ်းတွင် မည်မျှအထိ အမှန်တရား ပါဝင်ပြီး မည်မျှအထိ လုပ်ကြံဖန်တီးထားသနည်းဆိုသည်ကိုမူ မည်သူမျှ အသေအချာ မပြောနိုင်ပေ။ အကြောင်းမှာ သက်တမ်းကို ထိုမျှအထိ အံ့ဖွယ်တိုးပွားစေနိုင်သော မီးလျှံမျိုးသည် သာမန်ဂိုဏ်းကြီးတစ်ခု၏ လက်ထဲတွင် ကာလကြာရှည် တည်ရှိနေနိုင်မည် မဟုတ်သောကြောင့်ပင်။ အကယ်၍ ထိုမီးလျှံ၌ ထိုမျှအထိ စွမ်းအားရှိခဲ့လျှင် ဓားဂိုဏ်းကိုယ်တိုင် သို့မဟုတ် နယ်မြေပြင်ပမှ ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်အဆင့်ဂိုဏ်းကြီးများက လွန်ခဲ့သောကာလကတည်းက လာရောက်လုယူသွားခဲ့ကြမည်သာ ဖြစ်သည်။

စစ်ပွဲများ တစ်ဖန်ပြန်လည် စတင်လာသည့်အခါ မီးလျှံမဟာမိတ်သည် တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ဓားဂိုဏ်းနှင့် ပူးပေါင်းကာ စစ်မြေပြင်သို့ အလုံးအရင်းဖြင့် ဝင်ရောက်ခဲ့ကြသည်။ ထိုသို့ စစ်ပွဲအတွင်းသို့ စိတ်အားထက်သန်စွာ တိုးဝင်သွားသော မီးလျှံမဟာမိတ်နှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် တိမ်ပြိုဂိုဏ်းနှင့် ၎င်း၏ မဟာမိတ်သုံးဂိုဏ်းတို့မှာမူ နောက်ကွယ်တွင်သာ ပုန်းအောင်းရင်း အင်အားစုဆောင်းနေခဲ့ကြသည်။

ပြင်ပလူတစ်ဦး၏ အမြင်တွင် ကျင့်ကြံသူများကြားမှ စစ်ပွဲသည် သာမန်လူသားတိုင်းပြည်များကြားမှ စစ်ပွဲများနှင့် လွန်စွာ ကွာခြားလှပေသည်။ ကောင်းကင်ယံကို လွှမ်းမိုးသွားသော အလင်းတန်းများ၊ ပြိုကျပျက်စီးသွားသော တောင်တန်းများနှင့် အက်ကွဲသွားသော တောင်ကြားများက ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။ သို့သော် အနှစ်သာရအားဖြင့်မူ အတူတူပင် ဖြစ်ပေသည်။

စစ်ပွဲဆိုသည်မှာ စာရင်းတွက်ချက်မှု တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

စစ်ပွဲအားလုံးတွင် အလွယ်တကူ အစားထိုးနိုင်ပြီး အလိုအပ်ဆုံးသော အရင်းအမြစ်များမှာ ကျင့်ကြံသူများ မဟုတ်ဘဲ သူတို့ ကိုင်ဆောင်အသုံးပြုသည့် လက်နက်များသာ ဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် အဆင့်နိမ့် မှော်လက်နက်များသည် စစ်မြေပြင်တွင် ဖုန်မှုန့်များကဲ့သို့ ကြေမွပျက်စီးသွားကြရစမြဲ ဖြစ်သည်။

မီးလျှံမဟာမိတ်သည် ကျောက်စိမ်းအိုးနယ်မြေတစ်ခုလုံးတွင် နံပါတ်တစ် မှော်လက်နက် သွန်းလုပ်သည့် ဂိုဏ်းကြီး ဖြစ်ပေသည်။ တစ်နယ်မြေလုံးတွင် စစ်မီးများ တောက်လောင်နေစဉ်အတွင်း သူတို့၏ လက်နက်ဖိုများမှာမူ တစ်ချက်ကလေးမျှ အေးစက်မသွားခဲ့ပေ။ သူတို့သည် ရေတွက်၍မရနိုင်သော ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများနှင့် စိတ်ကူး၍ပင် မရနိုင်သော သယံဇာတပစ္စည်းများကို သိမ်းကျုံးရရှိခဲ့ကြသည်။

နံ့သာတောင်ကြားအတွင်းရှိ မှော်လက်နက် သွန်းလုပ်ရာ အဆောင်ပေါင်း တစ်ရာကျော်သည် တစ်နေ့တစ်ရက်မျှ အလုပ်မနားခဲ့ကြပေ။ သူတို့ ထုတ်လုပ်သော မှော်လက်နက်များကို ဓားဂိုဏ်းသို့သာမက ၎င်း၏ လက်အောက်ခံ အင်အားစုများနှင့် တစ်ကိုယ်တော် ကျင့်ကြံသူများထံသို့ပါ ဖြန့်ချိရောင်းချကာ ကျယ်ပြန့်လှသော ကုန်သွယ်ရေးကွန်ရက်ကြီးတစ်ခုကို တည်ဆောက်ထားခဲ့သည်။ ထို့အပြင် သူတို့သည် လျှို့ဝှက်လမ်းကြောင်းများမှတစ်ဆင့် တိမ်ပြိုဂိုဏ်းဦးဆောင်သော ဂိုဏ်းလေးဂိုဏ်း မဟာမိတ်အဖွဲ့ထံသို့ပင် အဆင့်နိမ့် မှော်လက်နက်များကို အထူးသတိထားကာ လျှို့ဝှက်ရောင်းချခဲ့ကြသေးသည်။

မီးလျှံမဟာမိတ်ရှိ အထက်လူကြီးများအတွက်မူ ဤစစ်ပွဲကို ဤအတိုင်းသာ ဆက်သွားစေချင်သည်။ မိမိတို့၏ အဓိကအင်အားကို မထိခိုက်သရွေ့ ဆယ်နှစ်၊ အနှစ်နှစ်ဆယ် သို့မဟုတ် နှစ်ရာနှင့်ချီ တိုက်ခိုက်ကြစေဦး၊ အမြဲ အဆင်သင့်ရှိနေမည်သာ ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာလည်း တွမ်ဖုန်းအနေဖြင့် ရွှေသဲကျွန်းမျောတွင် သူ၏ မှော်လက်နက် လုပ်ငန်းကို အဘယ်ကြောင့် တိုးချဲ့၍ မရခဲ့သနည်းဆိုသည့် အကြောင်းပြချက် ဖြစ်ပေသည်။ စျေးကွက်တစ်ခုလုံးကို မီးလျှံမဟာမိတ်က ချုပ်ကိုင်ထားပြီး အပြင်လောကကိုမူ ထျန်းလန်နတ်ဘုရားမြို့တော်က လွှမ်းမိုးထားရာ သူ မည်သို့နေရာတွင် သွားရောက်တိုးချဲ့နိုင်ပါမည်နည်း။ သူသည် အဆင့်မြင့် မှော်လက်နက်များကို သွန်းလုပ်နိုင်သော်လည်း ကိတ်မုန့်ကြီးတစ်ခုလုံး၏ အစအနလေးမျှသော အကျိုးအမြတ်ကိုသာ ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အမှန်စင်စစ် လော့ချန်နှင့် တွမ်ဖုန်းတို့နှစ်ဦးစလုံး အခြေအနေကို လွဲမှားစွာ ခန့်မှန်းခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ မှော်လက်နက် သွန်းလုပ်ခြင်းကို အဓိကလုပ်ဆောင်သော အခြားသော အင်အားစုငယ်လေးများစွာသည်လည်း ယခုဖြစ်ပွားနေသော စစ်ပွဲမှ မည်သည့်အကျိုးအမြတ်မျှ မရရှိခဲ့ကြပေ။ အမှန်စင်စစ် စျေးကွက်က ပိုမိုကြမ်းတမ်းလာပြီး သူတို့ထဲမှ အများအပြားမှာ စျေးကွက်ပြင်ပသို့ ရိုက်ထုတ်ခြင်းကိုပင် ခံခဲ့ကြရသည်။

စစ်ပွဲ၏ မျက်နှာပြင်ထက်မှ ပဋိပက္ခများနှင့် တွက်ချက်မှုများ၏ အောက်ခြေတွင် အမှန်တရားတစ်ခုသာ ရှိနေခဲ့သည်။ ထိုအရာမှာ စစ်ပွဲသည် အကောင်းဆုံးသော စီးပွားရေးလုပ်ငန်းလည်ပတ်နိုင်သည့် နေရာ ဖြစ်ပေသည်။ ဤနေရာတွင်လည်း ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတိုင်းနှင့် အရင်းအမြစ်တိုင်းသည် အဆုံးမဲ့သော စာရင်းဇယားကြီး၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုသာ ဖြစ်၏။

နံ့သာတောင်ကြား၏ အောက်ခြေ၊ မီးလျှံမဟာမိတ်၏ ခိုင်ခံ့လှသော အမာခံစခန်း၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာတွင် ထိုစာရင်းဇယားများကို ရေတွက်ရသည်ကို ငြီးငွေ့နေခဲ့သော လူတစ်ယောက် ရှိနေခဲ့သည်။

မြေအောက်ခန်းမ၏ လေထုထဲတွင် နံ့သာနံ့နှင့် မီးခိုးနံ့တို့ ထူးဆန်းစွာ ရောပြွမ်းနေခဲ့သည်။ လွင့်မျောနေသော မြူခိုးများကြားတွင် မြင့်မားသော ကျောက်တိုင်ကြီးတစ်ခုပေါ်၌ ထိုင်နေသော လူတစ်ဦး ရှိနေခဲ့သည်။ သူ၏ အမူအရာက တည်ငြိမ်အေးစက်နေပြီး မလှုပ်မယှက် ရှိနေခဲ့သည်။ ထိုစဉ် အခြားလူတစ်ဦးက ဂူဝမှ ဝင်ရောက်လာပြီး သူ့ကို မော့ကြည့်ကာ တိုးညင်းစွာ ခေါ်လိုက်သည်။

"အဘိုးကြီးတိ.... မင်း တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံခြင်းကနေ ထွက်လာပြီလား...."

ဦးခေါင်းကို ငိုက်စိုက်ချထားပြီး ကြီးစွာသော ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုများ လွှမ်းခြုံနေသော ဝမ်ယွင်က တုန်ရီနေသော အသံဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်.... ငါ့သား သေသွားပြီ...."

လေထုက ချက်ချင်းပင် လေးလံထိုင်းမှိုင်းသွားတော့သည်။ အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် မီးလျှံမဟာမိတ်၏ ဂိုဏ်းချုပ်က နောက်ဆုံးတွင် စကားစတင်လိုက်သည်။

"တကယ်လို့ အဲဒီလိုဆိုရင်တော့.... ငါ မင်းကို တားမှာမဟုတ်ပါဘူး"

တိဝမ်ယွင် မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည့်အခါ ဂိုဏ်းချုပ်က ထပ်လောင်းပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ မင်း သိထားရမယ်.... မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က အားနည်းနေပြီး ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်အတန်းကလည်း ကျဆင်းနေပြီ.... အဆင့်တူကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်နဲ့ တွေ့ရင် မင်းက အသတ်ခံရမယ့် သိုးသူငယ်လေးတစ်ကောင်လိုပဲ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်"

တိဝမ်ယွင် အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"အဆိုးဆုံးဖြစ်ရင်တော့ ငါ ကုရုန်တံဆိပ်ကို ဖျက်ဆီးပြီး အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်လိုက်ရုံပဲ.... အဆင့်မြင့် ရွှေအမြုတေ ကျင့်ကြံသူတွေကလွဲရင် ငါ ဘယ်သူ့ကိုမှ မကြောက်ဘူး"

ဂိုဏ်းချုပ်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သော်လည်း ခေါင်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ ညိတ်လိုက်သည်။ တိဝမ်ယွင်၏ တိုက်ပွဲဝင်စွမ်းရည်ကို လျှော့တွက်၍မရပေ။ ဓားဂိုဏ်းမှ ကျင့်ကြံသူ သို့မဟုတ် ထိပ်တန်းရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူများနှင့် မဆုံတွေ့သရွေ့ သူ့အား ယှဉ်ပြိုင်နိုင်သူ အနည်းငယ်သာ ရှိပေသည်။ သို့သော်ငြားလည်း....။

"တကယ်လို့ မင်း ကုရုန်တံဆိပ်ကို ဖျက်ဆီးလိုက်ရင် တန်ပြန်သက်ရောက်မှုကြောင့် မင်းရဲ့ကျန်ရှိတဲ့ သက်တမ်းတွေ ကုန်ဆုံးသွားလိမ့်မယ်.... မင်းမှာ ကျန်နေတဲ့ အချိန်အနည်းငယ်နဲ့ဆိုရင်...."

တိဝမ်ယွင်က တိုးညင်းစွာ ပြန်လည်တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

"အဲဒီတော့ ဘာဖြစ်လဲ.... ငါက ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သေဖို့ လက်တစ်ကမ်းပဲ လိုတော့တဲ့လူပဲဥစ္စာ"

မြေအောက်ခန်းမတစ်ခုလုံးတွင် ကျောက်တိုင်ပေါင်း နှစ်ဆယ်ခန့်က ရှေးဟောင်းအထိမ်းအမှတ်တိုင်များကဲ့သို့ တည်ရှိနေပြီး တစ်တိုင်ချင်းစီ၏ အထက်တွင် မလှုပ်မယှက် ကျင့်ကြံနေသော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးစီ ရှိနေခဲ့သည်။ သူတို့ထဲမှ အများစုမှာ ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ကြ၏။ အကယ်၍ အပြင်လူတစ်ဦးဦးသာ ဤမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရပါက အံ့ဩလွန်း၍ စကားပင် ပြောနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

ကျောက်စိမ်းအိုးနယ်မြေတွင် ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူ အများဆုံးရှိသော ဂိုဏ်းများမှာ ကျောက်စိမ်းအိုးဓားဂိုဏ်းနှင့် ဆေးလုံးစိမ်းချိုင့်ဝှမ်းတို့ဖြစ်သည်ဟု လူတိုင်း ထင်မှတ်ထားကြသည်။ သို့သော် ဤနံ့သာတောင်ကြား၏ လျှို့ဝှက်နက်ရှိုင်းသော မြေအောက်ခန်းမတွင်မူ မီးလျှံမဟာမိတ်၏ အစွမ်းထက် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဒါဇင်ကျော်က တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းက အပြင်လောကတွင် သွားလာလှုပ်ရှားနေသော ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူ ငါးဦးကို ထည့်သွင်းရေတွက်ထားခြင်း မရှိသေးပေ။

တိဝမ်ယွင်ကိုယ်တိုင်လည်း မကြာသေးမီကမှ ပြင်ပလောကမှ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ လူအများစုက သူ အိုမင်းမစွမ်းဖြစ်သွားပြီး လောကီရေးရာများကို စွန့်လွှတ်ကာ အနားယူသွားခဲ့ပြီဟု ထင်မှတ်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် အမှန်တရားကမူ လွန်စွာ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။ ဤအင်အားစုသည် ဆေးလုံးစိမ်းချိုင့်ဝှမ်းထက်ပင် အဆမတန် သာလွန်နေခြင်းဖြစ်၏။ ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူ အရေအတွက်အရ ဆိုလျှင် လတ်တလောမှ အဆင့်တက်လာခဲ့သော တိမ်ပြိုဂိုဏ်းအပါအဝင် အခြားသော ဂိုဏ်းလေးဂိုဏ်း ပူးပေါင်းအဖွဲ့သည်ပင် မီးလျှံမဟာမိတ်၏ မြေအောက်အင်အားစုကို ယှဉ်နိုင်စွမ်း မရှိပေ။

သူ၏ ဂိုဏ်းသားများကို အသာအယာ ကြည့်ရှုပြီးနောက် တိဝမ်ယွင်က ခပ်အေးအေး ပြောလိုက်သည်။

"တခြားလူတွေ ရှိနေသေးတာပဲဆိုတော့ ငါ မရှိလည်း ကုရုန်အစီအရင်ကြီးက ပျက်စီးသွားမှာ မဟုတ်ပါဘူး.... ဂိုဏ်းချုပ်.... တခြားအလုပ်တွေ မလုပ်ခင် ငါ့သားအတွက် ကလဲ့စားချေခွင့် ပြုပါ"

မီးလျှံမဟာမိတ် ဂိုဏ်းချုပ်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

“မင်း တရားခံကို ရှာတွေ့နိုင်မယ်လို့ ထင်လား"

တိဝမ်ယွင်၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် ခဏမျှ ဝမ်းနည်းရိပ်များ ဖြတ်ပြေးသွားသော်လည်း ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ သူ၏ မျက်နှာက အေးစက်တင်းမာသွားပြီး သူ၏အသံက ချွန်ထက်လှသော ဓားတစ်စင်းအလား ပြောင်းလဲသွားသည်။

"ငါ့သားက သူသေခါနီးမှာ စိတ်ဝိညာဉ်ကို လောင်ကျွမ်းစေပြီး ကုရုန်အမှတ်အသားကို ချန်ထားခဲ့တယ်.... ငါ သူ့ကို ရှာမတွေ့စရာ အကြောင်းမရှိဘူး"

ဂိုဏ်းချုပ်က ခေါင်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ ညိတ်လိုက်သည်။ မီးလျှံမဟာမိတ်အဖွဲ့၏ သွေးသားချိတ်ဆက်မှု လျှို့ဝှက်ချက်သည် သာမန်အတတ်တစ်ခု မဟုတ်ပေ။ ကုရုန် အမှတ်အသားကို ခံထားရသူသည် ကျောက်စိမ်းအိုးနယ်မြေမှ လုံးဝ ထွက်ပြေးမသွားသရွေ့ ထိုအာရုံခံမှုကို ရှောင်ရှားနိုင်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

"ကောင်းပြီလေ...."

ဂိုဏ်းချုပ်က နောက်ဆုံးတွင် ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ အလုပ်ပြီးရင် ချက်ချင်း ပြန်လာခဲ့ပါ"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူ၏အကြည့်က တောင်ကြားအောက်ခြေရှိ သေးငယ်သော မီးလျှံတွင်းဆီသို့ ကျရောက်သွားသည်။

"ဒါကို ထိန်းချုပ်ပေးမယ့်လူ မရှိရင် ကုရုန်မီးလျှံက တန်ပြန်တိုက်ခိုက်လာတဲ့အခါ အားလုံး ပျက်စီးကုန်လိမ့်မယ်"

တိဝမ်ယွင်က ဘာမှထပ်မပြောတော့ပေ။ ကျောက်တိုင်များထက်တွင် ထိုင်နေကြသော သတိရှိနေသေးသည့် အဖော်အချို့၏ စောင့်ကြည့်မှုအောက်တွင် သူသည် သူ၏ ကျောက်တိုင်ထက်မှ ဖြည်းညှင်းစွာ ဆင်းသက်ခဲ့တော့သည်။

သူ မြေပြင်သို့ ခြေချလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထက်မှ ကြီးမားလှသော ဖိအားကြီးက ကွယ်ပျောက်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ ငွေဖြူရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထက်တွင် ဖြတ်ပြေးသွားပြီး နောက်တစ်ခဏ၌ သူ၏ ပုံရိပ်သည် နံ့သာတောင်ကြား၏ မြေအောက်ခန်းမထဲမှ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

သူ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ကျောက်တိုင်၏ ဗဟိုချက်ရှိ မီးလျှံတွင်းထဲတွင် ထူးဆန်းသော လှိုင်းထမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ တရိပ်ရိပ် တောက်လောင်နေသော သေးငယ်သည့် မီးလျှံလေးသည် တုန်ခါသွားပြီးနောက် ပိုမိုတောက်ပလာခဲ့တော့သည်။

....

မြေအောက်နက်ရှိုင်းသော အရပ်ဆီတွင် လော့ချန်သည် သူ၏မျက်စိရှေ့ရှိ တံခါးကြီးနှစ်ချပ်ကို စူးစမ်းလိုစိတ် အပြည့်ဖြင့် စိုက်ကြည့်နေမိသည်။

ထိုတံခါးကြီးနှစ်ချပ်သည် ရှေးကျပြီး ရိုးရှင်းလှပေသည်။ ၎င်းတို့ထက်တွင် ငှက် သို့မဟုတ် သားရဲပုံသဏ္ဌာန် ထုဆစ်မှုများ မရှိသလို၊ ရှေးဟောင်းစာလုံးများလည်း မရှိပေ။ ထိုကဲ့သို့သော နေရာမျိုးတွင် ရှိတတ်စမြဲဖြစ်သည့် ဆိုင်းဘုတ်ပြားပင် မရှိခဲ့ပေ။ ကျန်ရှိနေသည်မှာ ကာလရွေ့လျားမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် ပွတ်တိုက်ပျက်စီးမှု အမှတ်အသားများနှင့် မိုးကြိုးအသွင် ဆွဲသားထားသည့် ရှုပ်ထွေးသော လိုင်းအစင်းကြောင်းများသာ ရှိပြီး ၎င်းတို့က တံခါးမျက်နှာပြင်ထက်တွင် သက်ရှိမြွေများကဲ့သို့ တွန့်လိမ်လှုပ်ရှားနေကြသည်။

တံခါးကြီးနှစ်ချပ်သည် စေ့စပ်စွာ ပိတ်ထားပြီး အတွင်းဘက်သို့ ချောင်းကြည့်နိုင်မည့် အက်ကွဲကြောင်းလေးတစ်ခုမျှပင် မရှိပေ။ သို့သော် ဤကဲ့သို့သော မိုးကြိုးတောင်တန်းကြီး၏ နဝမတောင်ထိပ် အနက်ရှိုင်းဆုံးနှင့် အန္တရာယ်အရှိဆုံး နေရာတွင် ဤကဲ့သို့သော တံခါးတစ်ချပ် ရှိနေခြင်းသည် ထူးခြားလှသော လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခု ရှိနေကြောင်း သက်သေပြနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

လော့ချန် အကြည့်ကို လွှဲလိုက်ပြီး တံတွေးကို ခက်ခဲစွာ မျိုချရင်း မောဟိုက်သော အသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"အစ်ကိုဝမ်.... ကျွန်တော်တို့ ရှေးဟောင်းကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ရဲ့ ဂူဗိမာန်ကို ရှာတွေ့လိုက်တာလား...."

"အဲ့လိုထင်ရတာပဲ"

ဝမ်ယွမ်၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် မျှော်လင့်ချက် မီးတောက်များ တောက်လောင်နေခဲ့သည်။

ကျင့်ကြံခြင်းလောကရှိ လူတိုင်းသည် ဤကဲ့သို့သော ရှာဖွေတွေ့ရှိမှု၏ တန်ဖိုးကို နားလည်ကြသည်။ ရှေးဟောင်းဂူဗိမာန်တစ်ခုတွင် ဖုန်မှုန့်များနှင့် ပျက်စီးယိုယွင်းမှုများသာ ကျန်ရှိနေနိုင်သော်လည်း၊ အဆင့်မြင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ အမွေအနှစ်အားလုံးလည်း ရှိနေနိုင်ပေသည်။ သူတို့ကဲ့သို့သော မျိုးဆက်သစ်များအတွက်မူ ဤကဲ့သို့သော ရှာဖွေတွေ့ရှိမှုသည် ကံကြမ္မာကို လုံးဝ ပြောင်းလဲပစ်နိုင်သည်။ အကယ်၍ ထိုဂူဗိမာန်က ထူးခြားခဲ့လျှင် နယ်မြေလုစစ်ပွဲအပြီး လင်ကုန်းလျှို့ဝှက်နယ်မြေကြောင့် ကျောက်စိမ်းအိုးဓားဂိုဏ်း တိုးတက်လာခဲ့သကဲ့သို့ တစ်ဂိုဏ်းလုံးကိုပင် မြှင့်တင်ပေးနိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

ထိုလျှို့ဝှက်နယ်မြေသည် နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ပိုင်ဆိုင်ခဲ့သည့် နေရာဖြစ်သည်ဟု ကောလာဟလများ ရှိခဲ့သည်။ ထိုရှာဖွေတွေ့ရှိမှုကြောင့် ဓားဂိုဏ်းသည် စစ်ပွဲအပြီးပြိုလဲမည့်ဘေးမှ လွတ်မြောက်ကာ နှစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် နယ်မြေတစ်ခွင်လုံးကို စိုးမိုးနိုင်သည့် အဆင့်အထိ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခု သူတို့မျက်စိရှေ့မှောက်ရှိ တံခါးကြီးသည်လည်း ထိုဒဏ္ဍာရီလာ နယ်မြေ၏ တံခါးထက် မညံ့ဖျင်းလှပေ။

"ကျွန်တော်တို့ စမ်းကြည့်ကြမလား"

လော့ချန်က သူ၏ စိတ်အာရုံစွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ အန္တရာယ်ရှိမရှိ စမ်းသပ်ကြည့်လိုက်သည်။ မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုမျှ မရှိသည့်အခါ သူ ဝမ်ယွမ်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

ဝမ်ယွမ်က ခေါင်းညိတ်ပြီး ရှေ့သို့ တိုးလာခဲ့သည်။ သူတို့နှစ်ဦးစလုံး တံခါးချပ်ပေါ်သို့ သူတို့၏ လက်ဖဝါးများကို တင်လိုက်ပြီး အင်အားသုံးကာ တွန်းလိုက်ကြသည်။ ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်းကျင့်စဉ်၏ စွမ်းအားနှင့်အတူ သူတို့၏ လက်မောင်းများမှ သံမဏိကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော စွမ်းအားများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ သို့သော် တံခါးချပ်ကြီးကမူ ဆံခြည်တစ်မျှင်စာမျှပင် လှုပ်ရှားမသွားခဲ့ပေ။

"ပွင့်မလာဘူး...."

လော့ချန် အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"ဒါက အစီအရင်လား.... ဒါမှမဟုတ် တံဆိပ်ခတ်ထားတဲ့ လျှို့ဝှက် ယန္တရားတစ်ခုခုလား"

"ငါတို့ ချီစွမ်းအားကို သုံးကြည့်ရင်ကော"

ဝမ်ယွမ်က အကြံပြုလိုက်သည်။

လော့ချန် ခေါင်းညိတ်ကာ သဘောတူလိုက်သည်။ နှစ်ဦးစလုံးက သူတို့၏ ချီစွမ်းအားများကို လှုံ့ဆော်လိုက်ပြီး လက်ဖဝါးများကို တံခါးထံသို့ ထပ်မံ၍ ဖိကပ်လိုက်ကြသည်။ သို့သော် တံခါးကြီးကမူ တည်ငြိမ်စွာပင် ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

ဂျိန်း....

သူတို့နှစ်ဦးစလုံး အလိုလို နောက်သို့ အလျင်အမြန် ဆုတ်ခွာလိုက်ကြသည့် တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် ကောင်းကင်ယံမှ မိုးကြိုးတစ်ခု ဖြတ်သန်းကျရောက်လာသည်။ ထိုမိုးကြိုးက သူတို့ထံသို့ ကျရောက်လာခြင်း မဟုတ်ဘဲ တံခါးချပ်ကြီးပေါ်သို့ တိုက်ရိုက်ကျရောက်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။ မိုးကြိုးသည် တံခါးချပ်ကြီး၏ အတွင်းပိုင်းသို့ စုပ်ယူခြင်း ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ကွယ်ပျောက်သွားပြီးနောက် တံခါးမျက်နှာပြင်ထက်ရှိ မိုးကြိုးအစင်းကြောင်းများကြားတွင် လျှပ်စီးအလင်းတန်းလေးများ တရိပ်ရိပ် ဖြတ်ပြေးသွားတော့သည်။

သူတို့၏ ဦးခေါင်းထက်တွင်မူ အနက်ရောင် တိမ်တိုက်ကြီးများက တဖြည်းဖြည်း စုဝေးလာခဲ့ကြသည်။

လော့ချန်၏ မျက်နှာအမူအရာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။

"သွားကြစို့...."

ဝမ်ယွမ်လည်း တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ နောက်မှ အမြန်လိုက်ပါလာခဲ့သည်။ သူတို့နှစ်ဦးစလုံး တံခါးဝမှ အမြန်ဆုတ်ခွာပြီး အပြင်ဘက်သို့ ပြန်လည်ထွက်ခွာခဲ့ကြတော့သည်။

အပြင်သို့ ရောက်ရှိလာသည့်အခါ လော့ချန်က ကောင်းကင်ယံတွင် တရိပ်ရိပ် လှုပ်ရှားနေသော မုန်တိုင်းတိမ်တိုက်ကြီးများကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်နှာထက်တွင် အံ့ဩမှုနှင့် နားလည်သဘောပေါက်မှု အမူအရာများ ရောပြွမ်းနေခဲ့သည်။

အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းပြီးနောက် သူ တိုးညင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော် သော့ချက်က ဘာလဲဆိုတာ သိပြီ...."

ဝမ်ယွမ်လည်း ကောင်းကင်ထက်မှ မုန်တိုင်းကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။

"မိုးကြိုးစွမ်းအားလား...."

လော့ချန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဒါက အဖြစ်နိုင်ဆုံးပဲ.... ပြီးတော့ မိုးကြိုးတောင်ကြား ဖြစ်ပေါ်လာတာနဲ့ အရင်းအမြစ်တွေတောင် ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ခြေအောက်က ဒီဂူနဲ့ ဆက်စပ်နေနိုင်တယ်"

"ဒါဆို ငါတို့ အခု ဘာဆက်လုပ်ကြမလဲ"

ဝမ်ယွမ်က ဝေခွဲမရသော အကြည့်များဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

လော့ချန် ပေါ့ပါးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။

"အစ်ကိုဝမ် ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် လောဘကြီးနေရတာလဲ.... အသက်ရှင်နေဖို့က အရေးကြီးဆုံးပဲ.... ကျွန်တော်တို့မှာ မိုးကြိုးစွမ်းအားကို သုံးပြီး တံခါးကို ဖွင့်နိုင်တဲ့ နည်းလမ်းရှိရင်တောင် အဲဒီလိုလုပ်လိုက်တာနဲ့ စစ်မြေပြင်မှာရှိတဲ့ ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူအားလုံးက အာရုံခံမိသွားလိမ့်မယ်.... သူတို့ ရောက်လာတဲ့အခါ ကျွန်တော်တို့ အရိုးတောင်ကိုက်ဖို့ ကျန်မှာမဟုတ်ဘူး"

ဝမ်ယွမ် နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်လိုက်ပြီး တံခါးကြီးကို မကျေမနပ် ကြည့်လိုက်သည်။ လော့ချန် ပြောသည်မှာ မှန်ကန်ကြောင်း သူ ဝန်ခံရပေလိမ့်မည်။

"အရင် ထွက်သွားကြစို့"

လော့ချန် ဆိုလိုက်သည်။

"ဒီဂူက ဒီမှာပဲ ရှိနေတာ၊ နှစ်ပေါင်းထောင်ချီ ဘယ်သူမှ မတွေ့ခဲ့ဘူးဆိုတော့ ဒါဟာ ထူးဆန်းတယ်၊ ဘယ်သူမှ ရှာတွေ့မှာ မဟုတ်ပါဘူး…. ကျွန်တော်တို့ အားကောင်းလာပြီး စစ်ပွဲတွေ ပြီးသွားတဲ့အခါမှ အေးအေးဆေးဆေး ပြန်လာပြီး စူးစမ်းကြတာပေါ့.... ဘယ်သူသိမှာလဲ.... ဒီနေရာက ကျွန်တော်တို့အတွက် ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်အဆင့်.... ဒါမှမဟုတ် နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းအဆင့်အထိ တက်လှမ်းနိုင်မယ့် အခွင့်အရေး ဖြစ်နေမလားဆိုတာ...."

ထိုအတွေးကား မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ရှိပြီး လှပလွန်းလှပေသည်။

ဝမ်ယွမ် ထိုစကားကို မငြင်းပယ်ခဲ့ပေ။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် သူတို့ရှိနေခဲ့သည့် အထောက်အထား မှန်သမျှကို ဖျက်ဆီးပြီး တောင်ကြားဝကို ပိတ်ဆို့ကာ အပြင်ဘက်ရှိ တောင်ကြားကိုလည်း မြေကြီးနှင့် ကျောက်တုံးများဖြင့် ပြန်လည်ဖုံးအုပ်ခဲ့ကြသည်။ နောက်ဆုံးတွင် လော့ချန်သည် စစ်မြေပြင်တစ်ခုလုံးကို သန့်စင်ခြင်းအတတ်ဖြင့် ဖုံးလွှမ်းလိုက်ပြီး သူတို့ရှိနေခဲ့သည့် အငွေ့အသက် မှန်သမျှကို လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားအောင် လုပ်ဆောင်လိုက်တော့သည်။

လုပ်စရာရှိသည်များလုပ်ပြီးသည်နှင့် သူတို့နှစ်ဦး ထိုနေရာမှ အလျင်အမြန် ထွက်ခွာခဲ့ကြတော့သည်။ နဝမတောင်တန်းသည် တစ်ဖန်ပြန်လည် တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့ပြီး ကျန်ရှိနေခဲ့သည်မှာ ကောင်းကင်ယံထက်တွင် ပိုမိုနက်မှောင်လာသော မုန်တိုင်းတိမ်တိုက်ကြီးများသာ ဖြစ်ပေတော့သည်။

လော့ချန်နှင့် သူ၏စွန့်စားခန်းများ