အခန်း ၅၃၉

အခန်း (၅၃၉) - ညှာတာမှုကင်းမဲ့စွာ သတ်ဖြတ်ကြသည့် လော့ချန်နှင့် ချူခွေး

အစီအရင်၏ အပြင်ဘက်တွင်မူ လော့ချန်သည် ဖြစ်ပျက်နေသမျှကို ကျေနပ်အားရသော အပြုံးနုနုဖြင့် စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။ တိုက်စစ်အစီအရင်များဟူသည် ခံစစ်အစီအရင်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ဖျက်ဆီးရများစွာ ပိုမိုလွယ်ကူလှပေသည်။ ခံစစ်အစီအရင်များသည် အတွင်းဘက်သို့သာ အာရုံစိုက်ထားပြီး အထပ်ထပ် အလွှာလွှာ ဖွဲ့စည်းထားတတ်သဖြင့် ၎င်းတို့၏ ဗဟိုချက်ကို ရှာဖွေဖျက်ဆီးရန် လွန်စွာ ခက်ခဲလှ၏။

ခံစစ်အစီအရင်တစ်ခုကို ချိုးဖျက်ရန်အတွက်မူ အဆမတန်ကြီးမားသော စွမ်းအားကို အသုံးပြုရုံမျှမက အစီအရင်၏ အချက်အခြာနေရာများကိုပါ တိကျစွာ နှောက်ယှက်ဖျက်ဆီးပစ်ရန် လိုအပ်ပေသည်။ ဥပမာအားဖြင့် ယန်ဝေ၏ မိုးကြိုးအကျဉ်းထောင် အစီအရင်ကြီးကို ချိုးဖျက်စဉ်က သူသည် ကြီးမားလှသော အားစိုက်ထုတ်မှုများကို ပြုလုပ်ခဲ့ရပြီး၊ အင်အားသုံး၍ အတင်းအကျပ် ဖြိုခွဲရန်အတွက် သူ၏ အစွမ်းထက်ဆုံး မှော်အတတ်ဖြစ်သည့် မြေပြိုမှော်အတတ်ကိုပင် ထုတ်သုံးခဲ့ရသည်။ သို့သော် သူ၏ရှေ့မှ ကောင်းကင်ဓားအစီအရင်ကမူ ထိုအရာထက် များစွာ ပိုမိုရိုးရှင်းလှပေသည်။

၎င်း၏ စွမ်းအားများကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည့် ထိုအခိုက်အတန့်သည်ပင် လျှို့ဝှက်ချက်နှင့် အားနည်းချက်ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထင်ဟပ်ပေါ်လွင်စေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ လော့ချန်သည် သူ၏ ထက်မြက်လှသော မျက်ဝန်းနှင့် အစွမ်းထက်လှသော ဝိညာဉ်အာရုံတို့ဖြင့် ထိုအားနည်းချက်ကို မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရာ၊ ၎င်းကို ချိုးဖျက်ရသည်မှာ လက်ဖျောက်တီးရသည်ထက်ပင် လွယ်ကူနေခဲ့တော့သည်။

ဓားအလင်းတန်းများ လွင့်ပျယ်သွားပြီး အစီအရင်ကြီး ပြိုလဲပျက်စီးသွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင် လော့ချန်သည် ရွှေမီးဓားကို ပြောင်းပြန်ဆုပ်ကိုင်လိုက်ရင်း အသက် ပြင်းပြင်းတစ်ချက် ရှူသွင်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏ နှုတ်ခမ်းအစုံကြားမှ တုန်ခါနေသော ဓားစွမ်းအင်များ ပေါင်းစုထားသည့် တောက်ပလှသော ဓားအမြုတေတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ဓားအမြုတေသည် လေထုထဲတွင် ခဏမျှ ဝဲပျံနေခဲ့ပြီးနောက် အသက်အငယ်ဆုံးဖြစ်သော တပည့်ငယ်လေးဆီသို့ တစ်ဟုန်ထိုး ပြေးဝင်သွားခဲ့တော့သည်။

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည့် အခါတွင်မူ ကျင့်ကြံသူ သုံးဦးစလုံး၏ သတ္တိများ ချက်ချင်းပင် အရည်ပျော်သွားခဲ့ရတော့သည်။

"သူ.... သူက ဓားကျင့်ကြံသူပဲ၊ အမြန်ပြေးကြစို့...."

တစ်ဦးက ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင် ဓားကျင့်ကြံသူဟူသည် စစ်မြေပြင်၏ သွေးဆာနေသော မိစ္ဆာကောင်များအလား လူတိုင်းက ကြောက်ရွံ့ရသူများ ဖြစ်ကြပြီး၊ အဆင့်တူ ကျင့်ကြံသူများကြားတွင် မည်သူမျှ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း မရှိကြပေ။ ဝတ်ရုံနီဝတ်ဆင်ထားသော ထိုလူသားသည် အခြေတည်အဆင့် (၆) သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ သူတို့ထက် များစွာ ပိုမိုအစွမ်းထက်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ ဓားအမြုတေကိုပါ ထုတ်သုံးလာခဲ့ပြီဖြစ်ရာ သူတို့အတွက် မည်သို့မျှ အခွင့်အရေး မရှိတော့ပေ။

သို့သော်လည်း ထိုဓားအမြုတေသည် ၎င်း၏ ပစ်မှတ်ဆီသို့ ရောက်ရှိသွားသည့် အခါတွင်မူ ကျန်းယွီလန်သည် တစ်စုံတစ်ခု လွဲမှားနေသည်ကို ရိပ်မိသွားခဲ့သည်။ ထိုလူသား၏ ထိန်းချုပ်မှုသည် တကယ့်ဓားကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကဲ့သို့ တိကျပြတ်သားပြီး သေစေနိုင်လောက်သော သိမ်မွေ့မှုမျိုး ရှိမနေခဲ့ပေ။

ဓားပျံတစ်လက်သည် လေထုကို ဖြတ်သန်းလျက် ထိုဓားအမြုတေကို ဆီးကြို၍ ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။ ထက်မြက်လှသော လှည့်ပတ်မှုများနှင့်အတူ ထိုဓားအမြုတေကို ဘေးဘက်သို့ ရိုက်ထုတ်ပစ်လိုက်နိုင်ခဲ့ရာ ကျန်းယွီလန်၏ ခန့်မှန်းချက်က မှန်ကန်နေခဲ့သည်။ ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် ကျန်ရှိနေသော ဂိုဏ်းတူညီအစ်ကိုနှစ်ဦးစလုံး စိတ်သက်သာရာရစွာဖြင့် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်မိကြသည်။

"သူက တကယ့်ဓားကျင့်ကြံသူ မဟုတ်ဘူးပဲ.... သူက အဲဒီဓားအမြုတေကို သူ့ရဲ့ အနှစ်သာရသွေးနဲ့ပဲ အတင်းအကျပ် သန့်စင်ထားတာနေမှာ၊ စိုးရိမ်မနေနဲ့ ဂိုဏ်းတူညီလေး.... အစ်ကို မင်းကို ကူညီမယ်...."

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ လော့ချန် ပြုံးလိုက်ရင်း ခေါင်းကို အသာအယာ ခါယမ်းလိုက်သည်။

"မင်းကိုယ်မင်းသာ အရင်ဆုံး စိုးရိမ်စမ်းပါ...."

ထိုစကားလုံးများ နှုတ်မှ ထွက်သွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ကောင်းကင်ယံထက်မှ ဧရာမ တောင်ကြီးတစ်လုံး သက်ဆင်းလာခဲ့တော့သည်။ ၎င်းမှာ မြေစိုင်တောင်မှော်အတတ်ပင် ဖြစ်၏။ ထိုတောင်ထွတ်ကြီးသည် မည်သည့် ညှာတာမှုမျှမရှိဘဲ အောက်သို့ ပြင်းထန်စွာ ဖိနှိပ်ပစ်လိုက်ရာ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကို မြေပြင်ထက်တွင် ချက်ချင်းပင် နစ်မြုပ်သွားစေခဲ့တော့သည်။

လော့ချန်သည် မည်သည့် ရပ်တန့်မှုကိုမျှ မပြုလုပ်ဘဲ သူ၏ ဘက်လက်ကို မြှောက်ကာ ဆူးပန်းစေ့ ခုနစ်စေ့ကို သဲပြင်ကြီး၏ အောက်ခြေဆီသို့ ပစ်ချလိုက်သည်။ မြေပြင်ကြီးသည် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားခဲ့ပြီးနောက် ဧရာမ နွယ်ရှင်ကြီးများသည် အပေါ်သို့ တစ်ဟုန်ထိုး ထွက်ပေါ်လာခဲ့ကြပြီး၊ အခြားကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကို သက်ရှိဆူးလှောင်အိမ်ကြီးတစ်ခုအဖြစ် အတင်းအကျပ် ပိတ်ဆို့အကျဉ်းချပစ်လိုက်ကြတော့သည်။

သူ၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းသည် တိကျပြတ်သားပြီး မှော်အတတ် ချိတ်ဆက်မှုများသည်လည်း မည်သည့် လစ်ဟာမှုမျှ မရှိဘဲ သဘာဝကျလှပေသည်။ ရန်သူ သုံးဦးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရင်ဆိုင်နေရသော်လည်း သူသည် မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင်အိမ်နောက်ဖေး ဥယျာဉ်ငယ်လေးအတွင်း လမ်းလျှောက်နေသည့်အလား တည်ငြိမ်အေးဆေးမှုကို အပြည့်အဝ ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ခဲ့သည်။

ကောင်းကင်ယံထက်မှမူ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်သံများနှင့်အတူ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ချူခွေး၏ ရက်စက်ပြီး မနားမနေ တိုက်ခိုက်မှုများအောက်တွင် သူ၏ ရန်သူဖြစ်သော ရှီးမန်ဝူဟိုင်၏ စွမ်းအားများသည် လျင်မြန်စွာ လျော့ပါးလာခဲ့ပြီး ရရှိထားသော ဒဏ်ရာများသည်လည်း ပိုမို၍ ပြင်းထန်လာခဲ့ရသည်။ လော့ချန် ခေါင်းကို အနည်းငယ် မော့လိုက်ရာ သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် အေးစက်လှသော သတ်ဖြတ်ခြင်း အငွေ့အသက်များ ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့သည်။

‘အချိန်တန်ပြီပဲ....’

သူ၏ စိတ်အာရုံတစ်ချက်ကြောင့် ကျန်းယွီလန်နှင့် လုံးထွေးနေသော ဓားအမြုတေသည် ရုတ်တရက်ပင် နှစ်ခြမ်း ကွဲအက်သွားခဲ့သည်။ ထိုဓားအလင်းတန်းနှစ်ခုသည် မြွေဆိုးနှစ်ကောင်အလား လိမ်ယှက်သွားခဲ့ကြပြီး သူတို့အား ခုခံနေသော ဓားပျံကို ပတ်ပတ်လည်မှ ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့ပစ်လိုက်ကြတော့သည်။

ဝှစ်.... ဝှစ်....

ထိုအလင်းတန်းနှစ်ခုစလုံးသည် တိကျပြတ်သားစွာဖြင့် ပစ်မှတ်ကို ထိမှန်သွားခဲ့ရာ တစ်ခုက ထိုလူသား၏ ရင်ဘတ်ကို ဖောက်ထွက်သွားခဲ့ပြီး အခြားတစ်ခုကမူ သူ၏ နဖူးပြင်ကို တိုက်ရိုက် ပေါက်ကွဲသွားစေခဲ့သည်။ ကျန်းယွီလန်သည် မျက်လုံး အပြူးသားဖြင့်ပင် မြေပြင်ထက်သို့ လဲကျသေဆုံးသွားခဲ့ရတော့သည်။

"ဂိုဏ်းတူညီလေး...."

"ယွီလန်...."

နာကျင်စွာဖြင့် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်သံ နှစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သော်လည်း၊ သူတို့ ရရှိလိုက်သော ပြန်လည်တုံ့ပြန်မှုမှာမူ ချူခွေး၏ ရူးသွပ်သော ရယ်မောသံနှင့် လော့ချန်၏ တိုးညင်းသော ရယ်သံမျှသာ ဖြစ်ပေသည်။

"မင်းတို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ပဲ အရင် ဂရုစိုက်ကြ...."

လော့ချန် လက်ကို အောက်သို့ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည့် အခါတွင်မူ မြေစိုင်တောင်ကြီးသည် ပြင်းထန်သော စွမ်းအားများကို ထုတ်ဖော်လိုက်တော့သည်။ ရွှေရောင် သဲပြင်ကြီးသည် အရပ်မျက်နှာအနှံ့မှ တရဟော စီးဆင်းလာခဲ့ကြပြီး မှော်ရတနာ၏ ဆွဲငင်အားကြောင့် ပေါင်းစပ်သွားခဲ့ကြသည်။ ခဏမျှအကြာတွင် ထိုပြင်းထန်လှသော ဖိအားကြီးက အောက်သို့ ပြင်းထန်စွာ သက်ဆင်းသွားခဲ့ရာ၊ အစောပိုင်းအဆင့်ရှိသော ထိုကျင့်ကြံသူသည် မျှော်လင့်ချက်ကင်းမဲ့စွာဖြင့် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်လျက် ငေးစိုက်ကြည့်နေခဲ့ရတော့သည်။

ဘုန်းးးး....

မြေစိုင်တောင်သည် မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ပြင်းထန်စွာ ဖိနှိပ်ပစ်လိုက်ရာ၊ ကြီးမားလှသော စွမ်းအားကြောင့် ထိုလူသားသည် မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် သွေးအိုင်တစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရတော့သည်။ လော့ချန်က ကျေနပ်ကြောင်း ပြသသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းတစ်ချက် ညိတ်လိုက်သည်။ သူ၏ ရတနာများကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းသည် ရွှေမီးဓား တစ်လက်တည်းတွင်တင် ကန့်သတ်မနေဘဲ များစွာ ကျော်လွန်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ မြေပြိုမှော်အတတ်နှင့် မြေစိုင်တောင်မှော်အတတ်တို့၏ ပေါင်းစပ်မှုသည် အခြေတည်နှောင်းပိုင်းကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ တိုက်ခိုက်မှုစွမ်းအားကိုပင် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း ရှိနေခဲ့ပြီ မဟုတ်ပါလော။ အစောပိုင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူမျှသာ ရှိသေးသော ရန်သူများအတွက်မူ ဤသည်မှာ လုံးဝ ယှဉ်နိုင်စွမ်းမရှိသော ဘေးဒုက္ခကြီးတစ်ခုသာ ဖြစ်ပေသည်။

ရုတ်တရက် သူ ခေါင်းကို ဘေးသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ နွယ်ရှင်လှောင်အိမ်ကြီး၏ အတွင်းပိုင်းမှ တောက်ပလှသော ဓားအလင်းတန်းတစ်ခုသည် အပြင်သို့ ဖောက်ထွက်ရန် ပြင်နေသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ နောက်ဆုံး ကျန်ရှိနေသော ကျင့်ကြံသူသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် ဒဏ်ရာရရှိစေမည့် နည်းလမ်းကို အသုံးပြု၍ သူ၏ မှော်ရတနာဖြင့် နောက်ဆုံး တိုက်ကွက်တစ်ခုကို ထုတ်ဖော်ရန် စွန့်စားနေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

"သတ္တိရှိလှချည်လား...."

လော့ချန် တိုးညင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

"မျှော်လင့်ချက်မဲ့နေတဲ့ အခြေအနေမှာ ဒဏ်ရာကို အချိန်နဲ့ လဲလှယ်ပြီး မှော်ရတနာရဲ့ အစွမ်းကို ထုတ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ကံဆိုးတာက...."

သူ လက်ဟန်တစ်ချက် ပြုလိုက်သည်နှင့် ဓားအမြုတေသည် အရှေ့သို့ ထပ်မံ၍ တစ်ဟုန်ထိုး ပြေးဝင်သွားခဲ့ပြန်သည်။ ဓားအလင်းတန်းသည် ထိုလူသား၏ တိုက်ကွက် မထွက်ပေါ်လာမီမှာပင် သူ၏ ဦးခေါင်းခွံကို တိုက်ရိုက် ဖောက်ထွက်သွားခဲ့တော့သည်။ မတည်ငြိမ်တော့သော မှော်ရတနာသည် ထိန်းချုပ်မှု ကင်းမဲ့သွားခဲ့ရပြီး ၎င်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ စွမ်းအားများသည် မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ပေါက်ကွဲသွားခဲ့ရာ သေဆုံးသွားသော ထိုလူသား၏ ရုပ်အလောင်းကို အပိုင်းပိုင်းအစစ ဖြစ်အောင် ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တော့သည်။

လက်တွေ့တွင်မူ ထိုတိုက်ခိုက်မှုများသည် စက္ကန့်ပိုင်းမျှသာ ကြာမြင့်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အသက် သုံးချောင်းသည် မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရချေပြီ။

ရှီးမန်ဝူဟိုင်သည် သူငယ်စဉ်ကတည်းက ပြုစုပျိုးထောင်ခဲ့ရသော တပည့်သုံးဦးစလုံး တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် သေဆုံးသွားသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အခါ ရင်ထဲ၌ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုများနှင့်အတူ နာကျင်ခြင်း၊ ဒေါသထွက်ခြင်းများက သူ၏ အသိစိတ်ကို လွှမ်းမိုးသွားခဲ့တော့သည်။ သူ ရူးသွပ်စွာဖြင့် ဟိန်းဟောက်လိုက်ရင်း တရဟော ပြေးဝင်လာခဲ့ပြီး ဧရာမ ဓားနဂါးကြီးတစ်ကောင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲလျက် လော့ချန်ဆီသို့ ဦးတည် တိုက်ခိုက်လေတော့သည်။

"မင်းကို ငါ သတ်ပစ်မယ်...."

လော့ချန်ကမူ ရွှေမီးဓားကို ပြောင်းပြန်ဆုပ်ကိုင်ထားဆဲဖြစ်ပြီး နေရာတွင် လုံးဝ မလှုပ်မယှက်ဘဲ မတ်မတ်ရပ်လျက် ထိုလူသား ပြေးဝင်လာသည်ကို အေးဆေးစွာ စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။

ရှီးမန်ဝူဟိုင်သည် သူ၏ ရှေ့ သုံးလံခန့်အကွာသို့ ရောက်ရှိလာသည့် အခါတွင်မူ၊ ကောင်းကင်ယံထက်မှ ဧရာမ တုတ်ကြီးသည် မိုးကြိုးပစ်ချလိုက်သည့်အလား ပြင်းထန်စွာ သက်ဆင်းလာခဲ့တော့သည်။

ဘုန်းးး....

ရှီးမန်ဝူဟိုင်သည် မြေပြင်ထက်သို့ ပြင်းထန်စွာ လဲကျသွားခဲ့ရပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် မကျေနပ်မှုများနှင့် မယုံကြည်နိုင်မှုများ ပြည့်နှက်နေခဲ့ကာ နောက်ဆုံးတွင် အသက်ပျောက်သွားခဲ့ရတော့သည်။ သူ၏ ကျောပြင်ထက်တွင်မူ ထိပ်နှစ်ဖက်လုံး၌ ရွှေရောင်ကွပ်ထားသော နက်မှောင်လှသည့် တုတ်ကြီးတစ်လက်က နက်ရှိုင်းစွာ စိုက်ဝင်နေခဲ့သည်။

ချူခွေးသည် လေထုထဲတွင် ဝဲပျံနေခဲ့ပြီး ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။

"စိတ်မရှိပါနဲ့ဗျာ.... ထင်ထားတာထက် အချိန်နည်းနည်း ပိုကြာသွားတယ်"

လော့ချန် သူ၏ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်သည်။

"ကိစ္စမရှိပါဘူး.... သူက အခြေတည်အဆင့် (၈) ရောက်နေတဲ့ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ပဲလေ.... ဒီလောက် မြန်မြန်ဆန်ဆန်နဲ့ အဆုံးသတ်နိုင်တာကိုက တကယ့်ကို ချီးကျူးဖို့ ကောင်းနေပါပြီ"

ချူခွေးက တိုးညင်းစွာ ရယ်မောလိုက်သော်လည်း ထိုဂုဏ်ပုဒ်ကို တစ်ဦးတည်း ရယူခြင်း မပြုခဲ့ပေ။ သူသည် ဤတိုက်ပွဲတွင် လော့ချန်က အဓိက တာဝန်များကို ယူထားခဲ့ကြောင်း ကောင်းစွာ သိရှိနေခဲ့သည်။ လော့ချန်သည် အစီအရင်ကို ချိုးဖျက်ပြီး ရန်သူ သုံးဦးကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ရုံမျှမက၊ ရှီးမန်ဝူဟိုင်၏ အာရုံကိုပါ လွှဲပြောင်းပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ လော့ချန်၏ အားထုတ်မှုများသာ မရှိခဲ့လျှင် ချူခွေးအနေဖြင့် သူ၏ အစွမ်းကုန်ကို ထုတ်သုံးပြီး ခက်ခဲစွာ တိုက်ခိုက်ရမည် ဖြစ်ပေသည်။

"မင်းက အရင်ကထက် ပိုပြီး အစွမ်းထက်လာတာပဲ၊ မင်းရဲ့ မီးလျှံအတတ်တွေကိုတောင် ထုတ်မသုံးဘဲနဲ့ အစောပိုင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ သုံးယောက်ကို ဒီလောက် လွယ်လွယ်ကူကူ သတ်ပစ်နိုင်ခဲ့တာပဲနော်...."

လော့ချန် အပြုံးတစ်ခုဖြင့်သာ တုံ့ပြန်လိုက်သည်။ မီးဓာတ်မှော်အတတ်များဟူသည်မှာ သူ၏ ဝှက်ဖဲများ ဖြစ်ကြသဖြင့် ၎င်းတို့ကို ပေါ့ပေါ့တန်တန် ထုတ်သုံးရန် စိတ်ကူးမရှိပေ။ သူ၏ ပြည့်လျှံနေသော ချီစွမ်းအင်၊ အစွမ်းထက်လှသော ဝိညာဉ်အာရုံနှင့် ပြီးပြည့်စုံသော ရတနာထိန်းချုပ်မှုတို့ကြောင့် သူ၏ သာမန်မှော်အတတ်များသည်ပင် နှောင်းပိုင်းကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ တိုက်ခိုက်မှုနှင့် တန်းတူရည်တူ ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ တိကျမှုတစ်ခုတည်းဖြင့်ပင် သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်း ရှိနေခဲ့ရာ မည်သည့် ကြီးမားသော ပြသမှုများကိုမျှ ပြုလုပ်ရန် မလိုအပ်တော့ပေ။

"ကျန်တဲ့ ချီသန့်စင်ကျင့်ကြံသူတွေကိုရော ဘာလုပ်မလဲ...."

လော့ချန် မေးလိုက်သည်။

သူ၏ အကြည့်များအောက်တွင် ဓားစောင့်ဂိုဏ်း၏ ချီသန့်စင်အဆင့်မြင့် ကျင့်ကြံသူများသည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် အရပ်မျက်နှာအနှံ့သို့ ထွက်ပြေးနေကြပြီ ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ဝေးကွာသော နေရာသို့ ရောက်ရှိနေကြပြီဟု ထင်ရသော်လည်း၊ အကယ်၍ သူနှင့် ချူခွေးတို့သာ လိုက်လံ ဖမ်းဆီးမည်ဆိုပါက ရာနှင့်ချီသော ထိုလူများကို အလွယ်တကူ သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

ချူခွေးက ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားခဲ့ပြီးနောက် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"သူတို့ကို လွှတ်ပေးလိုက်ပါ.... အောက်ခြေအဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေကို အလွန်အကျွံ သတ်ဖြတ်တာက ငါတို့ရဲ့ ဂုဏ်သတင်းကို ထိခိုက်စေလိမ့်မယ်"

လော့ချန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဒါဆိုလည်း မင်းပြောတဲ့အတိုင်းပဲ လုပ်ကြတာပေါ့"

သူတို့နှစ်ဦးသည် စစ်မြေပြင်ဆီသို့ ပြန်လည်လှည့်ပတ်လိုက်ကြပြီး တိုက်ပွဲမှ ရတနာများကို အေးဆေးစွာ သိမ်းဆည်းကြတော့သည်။ ဂုဏ်ထူးဆောင်မှတ်များကို မည်မျှ သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည်ဟူသော အချက်အပေါ်တွင် အခြေခံ၍ တွက်ချက်ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း၊ မိမိက သတ်ဖြတ်ခဲ့ကြောင်း သက်သေပြရန်အတွက်မူ ရန်သူ၏ ပစ္စည်းများကို တင်ပြရမည် ဖြစ်ပေသည်။ အကောင်းဆုံး သက်သေမှာမူ ဖြတ်တောက်ထားသော ဦးခေါင်း ဖြစ်သည်။ နောက်ထပ်အကောင်းဆုံးမှာ သေဆုံးသူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံ တံဆိပ်ခတ်နှိပ်ထားသော မှော်ရတနာ သို့မဟုတ် လက်နက်များ ဖြစ်ကြပြီး၊ ပိုင်ရှင် သေဆုံးသွားသည့် အခါတွင် ထိုတံဆိပ်ကို စစ်ဆေး၍ အတည်ပြုနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးတစ်ခုမှာမူ မျက်မြင်သက်သေများ၏ ထွက်ဆိုချက် ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းသည် ယုံကြည်မှု အနည်းဆုံး ဖြစ်ပေသည်။ည်း အလုပ်ဖြစ်သည် ဤစနစ်တွင် အားနည်းချက်အချို့ ရှိနေသော်လည်း အလုပ်ဖြစ်သည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။ အကြောင်းမှာ ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ ရှေ့မှောက်တွင် မည်သူမျှ လိမ်လည်လှည့်ဖြားရန် မဝံ့ရဲကြသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

မကြာမီမှာပင် လော့ချန်နှင့် ချူခွေးတို့သည် သူတို့၏ သက်သေများကို သိမ်းဆည်းပြီး ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။ တိုက်ပွဲ၏ ရိုက်ခတ်မှုလှိုင်းလုံးများကြောင့် သတိလစ်မေ့မြောနေခဲ့ကြသော ချီသန့်စင်အဆင့် ကျင့်ကြံသူများကိုမူ သူတို့သည် မည်သည့် ညှာတာမှုမျှမရှိဘဲ နေရာ၌ပင် သတ်ဖြတ်ပစ်ခဲ့ကြပြီး၊ သူတို့၏ မှော်ရတနာများနှင့် သိုလှောင်အိတ်များကိုပါ တစ်ပါတည်း သိမ်းဆည်းပစ်လိုက်ကြတော့သည်။

"မဆိုးပါဘူး.... တော်တော်လေးကို အဆင်ပြေတယ်၊ သိုလှောင်အိတ်တွေကိုတောင် မဖွင့်ရသေးဘူး၊ မှော်ရတနာ ဓားပျံနှစ်လက်နဲ့ ထိပ်တန်းအဆင့် မှော်ရတနာ သုံးလက်ကို တွေ့ထားပြီးပြီ၊ ဩော်.... ပြီးတော့ မင်း တောင်နဲ့ ဖိသတ်လိုက်တဲ့ အဲဒီကောင်ဆီမှာ ဒဏ်ရာမရဘဲ နဂိုအတိုင်း ကျန်နေတဲ့ ထိပ်တန်းအဆင့် ခံစစ်မှော်ရတနာတစ်ခု ရှိသေးတယ်"

ချူခွေးက ပြောလိုက်သည်။

"အဲဒါကို ငါ့ကိုပေး...."

လော့ချန်က မည်သည့် အားနာမှုမျှမရှိဘဲ တိုက်ရိုက် တောင်းလိုက်သည်။

ဤကဲ့သို့သော အရာများသည် ချီသန့်စင် နှောင်းပိုင်း သို့မဟုတ် အလယ်ပိုင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများအတွက် သာမန်မျှသာ ဖြစ်သော်လည်း၊ အောက်ခြေအဆင့် ကျင့်ကြံသူများအတွက်မူ လွန်စွာ တန်ဖိုးရှိလှသော အရင်းအမြစ်များ ဖြစ်ကြပေသည်။ လော့ထျန်းအဖွဲ့တွင် အဖွဲ့ဝင်အများအပြား ရှိနေခဲ့ပြီဖြစ်ရာ၊ လော့ချန်အနေဖြင့် သူတို့အားလုံး အကောင်းဆုံးအရာများကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်စေရန်အတွက် ကြိုးပမ်းပေးရမည် ဖြစ်ပေသည်။ ချူခွေးသည်လည်း မည်သည့် လောဘအရိပ်အယောင်မျှ မပြသခဲ့ပေ။ သူတို့သည် ဤနေရာသို့ ဂုဏ်ထူးဆောင်မှတ်များအတွက်သာ လာရောက်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သဖြင့် ကျန်ရှိသော အရာများကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ခွဲဝေပေးနိုင်ခဲ့သည်။

"ဒါဆို.... အခု ငါတို့ ဘာဆက်လုပ်ကြမလဲ...."

ချူခွေးက မေးလိုက်သည်။

လော့ချန် သူ၏ မျက်ဝန်းများကို ကျဉ်းမြောင်းလိုက်ရင်း လက်နှစ်ဖက်ကို ပေါင်းစပ်လိုက်သည်။ ချီစွမ်းအင်များသည် သူ၏ လက်ဝါးပြင်ကြားမှ တစ်ဟုန်ထိုး ထွက်ပေါ်လာခဲ့ကြပြီး တောက်ပလှသော အလင်းကွင်းတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲလျက် အပြင်ဘက်သို့ တဖြည်းဖြည်း ပြန့်ကားသွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူတို့၏ ရှေ့မှောက်တွင် စစ်မြေပြင်၏ ဖရိုဖရဲဖြစ်မှုများကို ထင်ဟပ်ပေါ်လွင်စေသည့် လရိပ်တစ်ခု ပုံဖော်လာခဲ့တော့သည်။

"စစ်မြေပြင်ရဲ့ ချီစွမ်းအင် တုန်ခါမှုတွေက အရမ်းပြင်းထန်နေတယ်.... ဝိညာဉ်အာရုံ ပေါက်ကွဲမှုတွေကလည်း နေရာအနှံ့မှာ ရှိနေသလို ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေကလည်း စောင့်ကြည့်နေကြတယ်.... ငါတစ်ယောက်တည်းနဲ့ ဒီလရိပ်ကို ရေရှည် မထိန်းထားနိုင်ဘူး.... ငါ့ကို ကူညီဦး...."

ချူခွေးက တိုးညင်းစွာ အော်ဟစ်လိုက်ရင်း သူ၏ ချီစွမ်းအင်များကို ထိုလရိပ်အတွင်းသို့ ချက်ချင်းပင် စီးဆင်းစေလိုက်သည်။ မကြာမီမှာပင် တစ်လံခန့် ကျယ်ဝန်းသော ဧရာမ လရိပ်ကြီးတစ်ခုသည် သူတို့၏ ရှေ့တွင် တုန်ခါလျက် ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး ၎င်း၏ မျက်နှာပြင်ထက်တွင် တိုက်ပွဲ၏ မြင်ကွင်းများသည် ကွက်ကွက်ကွင်းကွင်း ပေါ်ထွက်လာခဲ့တော့သည်။ သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် ငြိမ်သက်စွာဖြင့် စောင့်ကြည့်နေခဲ့ကြပြီး နောက်ထပ် တိုက်ခိုက်ရမည့် အခွင့်အရေးကို ရှာဖွေနေခဲ့ကြသည်။

ရုတ်တရက် ချူခွေး၏ မျက်ဝန်းများက လင်းလက်သွားခဲ့သည်။

"ဟိုမှာ.... ငါတို့ဆီကို ဦးတည်ပြီး ဆုတ်ခွာလာတဲ့ စစ်ကြောင်းတစ်ခု ရှိတယ်.... အခြေတည်အစောပိုင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ ငါးယောက်၊ အလယ်ပိုင်းအဆင့် သုံးယောက်နဲ့ ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရထားတဲ့ အဆင့် (၇) ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်.... ကြည့်ရတာ ဓားကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်နဲ့ တူတယ်"

သူ လော့ချန်အား ဘေးဘက်မှ ကြည့်ရင်း ပြုံးလိုက်သည်။

"မင်း ဘယ်လိုထင်လဲ လော့ချန်.... ငါတို့ သွားကြမလား...."

ချလွမ်....

လရိပ်ကြီးသည် အပိုင်းပိုင်းအစစ ကွဲအက်သွားခဲ့ရတော့သည်။ လော့ချန်၏ မျက်နှာက ချက်ချင်းပင် အေးစက်တည်ငြိမ်သွားခဲ့ပြီး သူ၏ အသံသည်လည်း အဆုံးစွန်သော သတ်ဖြတ်ခြင်း အငွေ့အသက်များနှင့်အတူ စကားလုံး နှစ်လုံးမျှသာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့တော့သည်။

"သွားစို့...."

လော့ချန်နှင့် သူ၏စွန့်စားခန်းများ