အခန်း ၄၅၉

အခန်း (၄၅၉) မြေအောက် လောင်းကစားရုံသို့ ထပ်မံသွားရောက်ခြင်း

မြေအောက် လောင်းကစားရုံ။

အစ်ကိုနျူးသည် ချင်းလုံဂိုဏ်းမှ ညီအစ်ကိုနှစ်ယောက်ကို ဦးဆောင်၍ ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။

သူသည် အပေါက်ဝတွင် ရပ်ကာ သွားဖြီး၍ မျက်နှာတစ်ပြင်လုံး အပြုံးများ ဖုံးလွှမ်းနေသော ဟွမ်လောင်စန်းကို ချက်ချင်းပင် မြင်လိုက်ရသည်။

ဟွမ်လောင်စန်းသည် အသက်ငါးဆယ်၊ ခြောက်ဆယ်ခန့် အရွယ်ရှိပြီး ဆံပင်ကို နောက်သို့ဖြီးသင်ထားကာ ဝါကျင့်နေသော သွားများရှိသဖြင့် ဆေးလိပ်အလွန်သောက်သူဖြစ်ကြောင်း သိသာထင်ရှားနေသည်။

အစ်ကိုနျူးနှင့် သူ၏လူစု မြေအောက်လောင်းကစားရုံသို့ ရောက်ရှိလာသည်ကို မြင်သောအခါ ဟွမ်လောင်စန်းသည် သူ၏တပည့်များကို ငွေအချို့ ချက်ချင်း သွားယူခိုင်းလိုက်သည်။

"ညီအစ်ကိုတို့ ငါ့နေရာကို ထပ်ပြီး လာကစားကြတာပဲ... ငါ ဟွမ်လောင်စန်းအတွက်တော့ တကယ့်ကို ဂုဏ်ယူစရာပဲ..."

ဟွမ်လောင်စန်းသည် စကားဆက်ပြောချင်သေးသော်လည်း သူ၏စကားမှာ အစ်ကိုနျူး၏ ဖြတ်ပြောခြင်းကို ခံလိုက်ရတော့သည်။

"ငါတို့ ချင်းလုံဂိုဏ်းရဲ့ ဒုခေါင်းဆောင်က ခေါင်းဆောင်ဟွမ်ကို တွေ့ချင်နေတယ်..."

အစ်ကိုနျူးက စကားလုံးတစ်လုံးချင်းစီကို ပီပီသသ ပြောလိုက်သည်။

စကားပြောရင်း သူသည် ကုတ်အင်္ကျီအတွင်းသို့ လက်နှိုက်လိုက်ရာ အစ်ကိုနျူး၏ နောက်တွင်ရပ်နေသော ချင်းလုံဂိုဏ်းမှ တပည့်နှစ်ယောက်ပင် နောက်သို့ဆုတ်သွားပြီး ပင်မဝင်ပေါက်ကို စောင့်ကြပ်နေကြသည်။

အစ်ကိုနျူးသည် ကုတ်အင်္ကျီအတွင်းသို့ လက်နှိုက်ထားသည်ကို ကြည့်ရသည်မှာ အချိန်မရွေး သေနတ်ဆွဲထုတ်တော့မည့်ပုံ ပေါ်နေသည်။

ယခုလေးတင် အပြုံးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ဟွမ်လောင်စန်း၏ မျက်နှာထားမှာ ရုတ်တရက် တောင့်တင်းသွားတော့သည်။

"အစ်ကို... အစ်ကိုနျူး မင်း ဘာလုပ်မလို့လဲ..."

ဟွမ်လောင်စန်း၏ အသံမှာ အနည်းငယ် အက်ကွဲနေသည်။

သူ့ကျောရိုးတစ်လျှောက်မှ အေးစက်မှုတစ်ခုက ဖြတ်ပြေးသွားပြီး ခေါင်းထိပ်အထိပင် ရောက်ရှိသွားတော့သည်။

ထိုနယ်မြေတစ်ဝိုက်တွင် ချင်းလုံဂိုဏ်းမှ အစ်ကိုနျူး၏ နာမည်မှာ ဒဏ္ဍာရီတစ်ခုပမာ ဖြစ်နေလေသည်။

လီလန်၏ ရှေ့တွင်မူ အစ်ကိုနျူးသည် အဆင့်နိမ့် ခေါင်းဆောင်ငယ်တစ်ယောက်မျှသာ ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း မြေအောက်လောကတွင် ကျင်လည်ကျက်စားနေကြသော ဤလူများ၏ ရှေ့တွင်မူ အစ်ကိုနျူးသည် မရေမတွက်နိုင်သော တိုက်ပွဲများမှတစ်ဆင့် ရရှိထားသည့် စစ်မှန်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဂုဏ်သတင်း ရှိနေသည်။

မြေအောက်လောကတွင် နာမည်များသာ အပြန်အလှန် ပတ်သက်မှုရှိတတ်ပြီး ဂုဏ်သတင်းများမှာမူ ထပ်တူကျလေ့မရှိပေ။

အစ်ကိုနျူး၏ ဂုဏ်သတင်းမှာ မရေမတွက်နိုင်သော သတ်ဖြတ်မှုများဖြင့် တည်ဆောက်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုကောက်ကျစ်လှသော မြေခွေးအိုကြီး ဟွမ်လောင်စန်းပင်လျှင် သတ်ဖြတ်လိုသည့် အငွေ့အသက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော အစ်ကိုနျူးကို ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါ ခြေထောက်များ တုန်ယင်လာပြီး စကားထစ်ငေါ့လာခြင်းကို မတားဆီးနိုင်တော့ပေ။

"ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး... ငါတို့ ချင်းလုံဂိုဏ်းရဲ့ ဒုခေါင်းဆောင်က မင်းကို တွေ့ဖို့ ဖိတ်ခေါ်ချင်လို့ပါ..."

"ခေါင်းဆောင်ဟွမ် မင်းက ချင်းလုံဂိုဏ်းနဲ့ ဝံပုလွေရိုင်းဂိုဏ်းကြားမှာ ကြားဝင်စေ့စပ်ပေးဖို့တောင် ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ထွက်လာရဲမှတော့ ငါတို့ ချင်းလုံဂိုဏ်းရဲ့ ဒုခေါင်းဆောင်ကိုလည်း တွေ့ရဲရမှာပေါ့ ဟုတ်တယ်မလား..."

အစ်ကိုနျူး၏ အကြည့်များက ဟွမ်လောင်စန်းအပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။ လီလန်၏ သတိပေးခြင်းကို ခံရပြီးနောက်တွင် သူသည် ဤမြေခွေးအိုကြီးကို အလေးအနက်ထား စတင်ကြည့်ရှုလာတော့သည်။

ယခင်က မြေအောက်လောကတွင် ဤလူသည် အလွန်အမင်း ရင့်ကျက်သော်လည်း အလွန်သတ္တိကြောင်သူအဖြစ်သာ သူ သိထားခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် အစ်ကိုနျူးသည် သူ့အား မြေအောက်လောကရှိ လူကြီးတစ်ယောက်အနေဖြင့်သာ ဆက်ဆံခဲ့သည်။ လီလန်၏ သတိပေးပြီးနောက်တွင်မူ အစ်ကိုနျူးသည် ဟွမ်လောင်စန်းကို ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် သေချာစွာ စတင်ကြည့်ရှုလာတော့သည်။

ဤလူမှာ ရိုးသားသည့်ပုံပေါက်သော်လည်း တကယ့်လက်တွေ့တွင်မူ သူက မြေခွေးအိုကြီးတစ်ကောင် ဖြစ်နေလေသည်။

ဤလူသည် ကောက်ကျစ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပုံရပြီး ခြေလှမ်းတစ်လှမ်း မှားလိုက်သည်နှင့် သူ၏ ကိုက်ခြင်းကို ခံရနိုင်လေသည်။

"အစ်ကို... အစ်ကိုနျူး ချင်းလုံဂိုဏ်းရဲ့ ဒုခေါင်းဆောင်က ငါ့ကို တွေ့ချင်မှတော့ ငါ ဟွမ်လောင်စန်းက သေချာပေါက် သွားရမှာပေါ့..."

ဟွမ်လောင်စန်းက ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိဖြင့် အသံကို မြှင့်၍ ပြောလိုက်သည်။ သူ၏ အကြည့်များမှာ အနည်းငယ် ကလန်ကလားဖြစ်နေပြီး မြေအောက်လောင်းကစားရုံ၏ လျှို့ဝှက်ထောင့်အချို့ကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေမယ့် ငါ့ရဲ့ မြေအောက်လောင်းကစားရုံက ဖွင့်ထားတုန်းပဲလေ..."

"တစ်နေ့ကို ငါ ဘယ်လောက် စီးပွားရေးလုပ်ရလဲဆိုတာကို အစ်ကိုနျူးလည်း သိမှာပါ..."

"ငါက အရင်က မင်းတို့ကို ဧည့်ခံဖူးတာကို ထောက်ထားပြီး အစ်ကိုနျူးက ငါ့ကို နောက်တစ်နေ့မှ ချင်းလုံဂိုဏ်းရဲ့ ဒုခေါင်းဆောင်နဲ့ တွေ့ခွင့်ပေးမယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်... မင်း ဘယ်လိုထင်လဲ..."

ဟွမ်လောင်စန်းသည် "ဧည့်ခံ" ဆိုသော စကားလုံးကို တမင်သက်သက် ဖိ၍ ပြောလိုက်သည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် မြေအောက်လောင်းကစားရုံအတွင်းမှ လူဆယ်ယောက်ကျော်ခန့် ရုတ်တရက် ပြေးထွက်လာကြသည်။ သူတို့သည် ဓားမကြီးများ၊ တုတ်ရှည်များနှင့် ပေါက်တူးများ စသည့် လက်နက်အမျိုးမျိုးကို ကိုင်ဆောင်ထားကြပြီး အစ်ကိုနျူးနှင့် သူ၏လူများကို ချက်ချင်းပင် ဝိုင်းရံလိုက်ကြတော့သည်။

သူတို့၏ ပေါ်လာပုံမှာ အလွန်လျှို့ဝှက်လွန်းလှသည်။

မြေအောက်လောင်းကစားရုံမှာ မြေအောက်တွင်ရှိပြီး မူလက ထိုနေရာသို့ ဆင်းရန် အကွေ့အကောက်များသော လမ်းတစ်လမ်းသာ ရှိသည်။

ထို့ပြင် လောင်းကစားရုံမှာ ကြီးမားကျယ်ပြန့်သော နေရာလွတ်ကြီးတစ်ခုဖြစ်သည်။

အဟန့်အတားတစ်ခုမျှ မရှိဘဲ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် တစ်ဖက်သို့ လှမ်းမြင်နိုင်လေသည်။

အစ်ကိုနျူးနှင့် အခြားသူများကို အံ့ဩသွားစေခဲ့သည်မှာ ပြန့်ပြူးနေပုံရသော နံရံများစွာမှ လျှို့ဝှက်တံခါးများ ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ထိုလျှို့ဝှက်တံခါးများထဲမှ လူမိုက်ဆယ်ယောက်ကျော် ထွက်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်သည်။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် အစ်ကိုနျူးနှင့် သူ၏ ချင်းလုံဂိုဏ်းမှ တပည့်နှစ်ယောက်တို့မှာ ဟွမ်လောင်စန်း၏ လူများ ဝိုင်းရံခြင်းကို ခံလိုက်ရတော့သည်။

လူအများအပြား ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ အစ်ကိုနျူး၏ မျက်နှာထားပင်လျှင် မှုန်ကုပ်သွားတော့သည်။

ဤမြေအောက်လောင်းကစားရုံတွင် လျှို့ဝှက်အခန်းများ ရှိနေလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝမမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

သူတို့သည် ယခင်က ဤနေရာသို့ အကြိမ်ကြိမ် ရောက်ဖူးသော်လည်း ထိုအရာများကို ရှာမတွေ့ခဲ့ကြပေ။

ဤဟွမ်လောင်စန်းသည် တကယ့်ကို အကြံပိုင်သော လူအိုကြီးပင် ဖြစ်သည်။

ဤဟွမ်လောင်စန်းမှာ တကယ့်ကို ပြဿနာကောင်ပင် ဖြစ်နေလေပြီ။

ထိုအကြောင်းကို တွေးမိလိုက်သောအခါ အစ်ကိုနျူး၏ မျက်လုံးထဲတွင် ရက်စက်သော အရိပ်အယောင်တစ်ခု လက်ကနဲ ဖြစ်သွားတော့သည်။

"အစ်ကိုနျူး ဟီးဟီး... မင်းသာ လည်မယ်ဆိုရင်တော့ မင်းကို အစ်ကိုနျူးလို့ ငါ ခေါ်မယ်... မဟုတ်ရင်တော့ ဒီနေ့ ငါ အမဲသား စားရမှာပဲ..."

သူ၏ တပည့်များ ပြေးဝင်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ဟွမ်လောင်စန်းက ရယ်မောလိုက်လေသည်။

"ဒီညီအစ်ကို ဆယ်ယောက်လောက်က ငါနဲ့အတူ မြေအောက်လောကမှာ ရှိနေတာ ဆယ်နှစ်ကျော်နေပြီ..."

"သူတို့က အစ်ကိုနျူးလောက် မစွမ်းပေမယ့် သူတို့အားလုံးက သွေးထွက်သံယိုတွေကို မြင်ဖူးတဲ့သူတွေချည်းပဲ..."

"ဆယ့်နှစ်ယောက်နဲ့ သုံးယောက် အစ်ကိုနျူး မင်း ငါ့ရဲ့ မြေအောက်လောင်းကစားရုံကနေ ထွက်သွားနိုင်မယ်လို့ ထင်နေတုန်းပဲလား..."

ဟွမ်လောင်စန်းသည် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ သူ၏ လူမိုက်များမှာ အုံခဲ၍ တိုးဝင်လာကြပြီး အစ်ကိုနျူး၏ နောက်ရှိ ညီအစ်ကိုနှစ်ယောက်ကို ချက်ချင်းပင် ရိုက်ချလိုက်ကြတော့သည်။

ဤအဖြစ်အပျက်များတစ်လျှောက်လုံး အစ်ကိုနျူးက မလှုပ်မယှက် ရပ်နေခဲ့သည်။

သူ၏ လက်မှာ အိတ်ကပ်ထဲတွင် ရှိနေပြီး တစ်စုံတစ်ခုကို ဆုပ်ကိုင်ထားသကဲ့သို့ ရှိနေသည်။

ထိုအရာကို မြင်သောအခါ ဟွမ်လောင်စန်းသည် နောက်သို့လန်ကျမတတ် ရယ်မောလိုက်လေတော့သည်။

"အစ်ကိုနျူး ဟန်ဆောင်တာကို ရပ်လိုက်လို့ရမလား..."

"မင်းအိတ်ကပ်ထဲမှာ သေနတ်ရှိတယ်လို့တော့ ငါ့ကို လာမပြောနဲ့နော်..."

ဟွမ်လောင်စန်းက အသက်ရှူမဝသည်အထိ ပြင်းထန်စွာ ရယ်မောနေတော့သည်။

"မင်းမှာ ရိုင်ဖယ်တစ်လက် ရှိတယ်ဆိုရင်တော့ ငါ ယုံကောင်းယုံလိမ့်မယ်... ဒါပေမယ့် မင်းမှာ ပစ္စတိုတစ်လက် ရှိနေသယောင် ဟန်ဆောင်နေမယ်ဆိုရင်တော့ ငါ လုံးဝ ယုံမှာမဟုတ်ဘူး..."

ဤခေတ်ကာလတွင် ပြည်သူ့စစ်များအားလုံးမှာ ရိုင်ဖယ်များကို ကိုင်ဆောင်ထားကြသည်။

ဤခေတ်တွင် လက်နက်များမှာ အလွန်ပေါများလှသည်။

သို့သော်လည်း ရိုင်ဖယ်များအပေါ် တရားဝင် ထိန်းချုပ်မှုမှာ အလွန်အမင်း မတင်းကျပ်သော်လည်း ပစ္စတိုများအပေါ် ထိန်းချုပ်မှုမှာမူ အလွန်တင်းကျပ်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ရိုင်ဖယ်ကိုင်ဆောင်ထားပါက လူတိုင်း မြင်နိုင်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ပစ္စတိုတစ်လက်ကို လျှို့ဝှက်စွာ ကိုင်ဆောင်ထားပါက အလွန်အန္တရာယ်များလှသည်။

ချင်းလုံဂိုဏ်းသည် ဤနယ်မြေတွင် တိုက်ပွဲများစွာ ဆင်နွှဲခဲ့သော်လည်း ချင်းလုံဂိုဏ်းမှ မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ ပစ္စတိုတစ်လက် ကိုင်ဆောင်ထားကြောင်း သူ တစ်ခါမှ မကြားဖူးခဲ့ပေ။

ဟွမ်လောင်စန်းသည် ဗိုက်ကို နှိပ်ကာ ရယ်မောနေစဉ်မှာပင် သူ၏ အမြင်အာရုံမှာ ရုတ်တရက် မှောင်မိုက်သွားပြီးနောက် အေးစက်စက် သတ္တုနှင့်လုပ်ထားသော အနက်ရောင် သေနတ်ပြောင်းဝတစ်ခုက သူ၏ နဖူးကို တိုက်ရိုက် လာဖိထားတော့သည်။

ဟွမ်လောင်စန်း၏ ရယ်မောသံမှာ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားတော့သည်။ သူသည် သူ့ရှေ့တွင် ပေါ်လာသော သေနတ်ပြောင်းဝကို အံ့ဩတကြီး ကြည့်လိုက်မိသည်။

သေနတ်ပြောင်းဝမှာ သူ၏ နှာခေါင်းနှင့် အလွန်နီးကပ်နေသောကြောင့် ဟေးရှင်းပစ္စတိုပေါ်ရှိ သေနတ်ဆီနံ့ကိုပင် သူ ရှင်းလင်းစွာ ရူရှိုက်မိနေသည်။

ထိုအေးစက်၍ လေးလံကာ ခြိမ်းခြောက်နေသော သတ်ဖြတ်လိုသည့် အငွေ့အသက်က ဟွမ်လောင်စန်း၏ နောက်ဆက်တွဲ စကားလုံးများကို အရိပ်အယောင်ပင် မကျန်အောင် ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားစေတော့သည်။

"ဘာလဲ... ခေါင်းဆောင်ဟွမ် ဘာလို့ ဆက်မရယ်တော့တာလဲ..."

အစ်ကိုနျူးက လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

သူသည် ဟွမ်လောင်စန်း၏ ခေါင်းကို သေနတ်ပြောင်းဝဖြင့် ပို၍ ဖိထားလိုက်၏။

သူ၏ ဖိအားပြင်းထန်လှသဖြင့် ဟွမ်လောင်စန်း၏ နဖူးပေါ်တွင် အနက်ရောင် စက်ဝိုင်းတစ်ခုပင် ထင်ကျန်ရစ်နေသည်။

"ခေါင်းဆောင်ဟွမ် မင်းတပည့်တွေရဲ့ ဓားက ပိုမြန်မယ်လို့ ထင်သလား ဒါမှမဟုတ် ငါ့သေနတ်က ပိုမြန်မယ် ထင်သလား..."

အစ်ကိုနျူး၏ အသံမှာ မြေအောက်လောင်းကစားရုံအတွင်း ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

ထိုအခါမှသာ မြေအောက်လောင်းကစားရုံအတွင်းရှိ လောင်းကစားသမားများမှာ ဘာဖြစ်နေသည်ကို သဘောပေါက်သွားကြတော့သည်။

ချင်းလုံဂိုဏ်းနှင့် ဟွမ်လောင်စန်းတို့ ထိပ်တိုက်တွေ့နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

လောင်းကစားသမားများမှာ ကျွမ်းကျင်စွာ ဝပ်ချလိုက်ကြပြီး စားပွဲများနောက်တွင် ပုန်းအောင်းကာ အခြေအနေကို တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ကြည့်ရင်း အခြေအနေ ဘယ်လိုဆက်ဖြစ်မည်ကို စောင့်ကြည့်နေကြသည်။

"အရင်တုန်းက ချင်းလုံဂိုဏ်းနဲ့ ဝံပုလွေရိုင်းဂိုဏ်းတို့ ထိပ်တိုက်တွေ့ခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား... ဘာလို့ ချင်းလုံဂိုဏ်းက ဟွမ်လောင်စန်းကို ရုတ်တရက် ပြဿနာလာရှာရတာလဲ..."

"ငါလည်း မသိဘူးလေ..."

"ဟွမ်လောင်စန်းက ချင်းလုံဂိုဏ်းနဲ့ ဝံပုလွေရိုင်းဂိုဏ်းကြားမှာ ကြားဝင်စေ့စပ်ပေးချင်တယ်လို့ သတင်းလွှင့်ထားတာ မဟုတ်ဘူးလား... ဘာလို့ ချင်းလုံဂိုဏ်းက ဟွမ်လောင်စန်းနောက်ကို ရုတ်တရက် လိုက်လာရတာလဲ..."

"ငါလည်း မသိပါဘူး... မြေအောက်လောကက ကိစ္စတွေက အရမ်းမြန်လွန်းတော့ ငါတို့ တကယ့်ကို နားမလည်နိုင်တော့ဘူး..."

"ဒီအစ်ကိုနျူးက တကယ့်ကို ရက်စက်တဲ့လူပဲ... ချင်းလုံဂိုဏ်းရဲ့ ထိပ်တန်း တပ်ဦးစစ်သည်ပဲ..."

"လူဒီလောက်အများကြီး ဝိုင်းထားတာတောင် သူက နည်းနည်းလေးမှ မကြောက်ဘူး..."

"ချင်းလုံဂိုဏ်းကလည်း တော်တော်စွမ်းတာပဲ... သူတို့ဆီမှာ ပစ္စတိုတွေ တကယ်ရှိနေတာကိုး..."

"ဒီအရာက အစိုးရက အကြီးအကျယ် ဖိနှိပ်ထားတဲ့ လက်နက်လေ..."

"ကြည့်ရတာ ဟွမ်လောင်စန်းတော့ ပြီးသွားပြီထင်တယ်..."

"သူ့ရဲ့ သတ္တိကြောင်တဲ့ အမူအကျင့်နဲ့ သူက ချင်းလုံဂိုဏ်းနဲ့ ဝံပုလွေရိုင်းဂိုဏ်းကြားမှာ ကြားဝင်စေ့စပ်ပေးချင်သေးတယ်..."

"တကယ့်ဟာသပဲ..."

လောင်းကစားရုံအတွင်းရှိ လောင်းကစားသမားများ စကားများနေကြစဉ်မှာပင် အစ်ကိုနျူးသည် စိတ်မရှည်စွာဖြင့် သေနတ်ကို မြှောက်ကာ မျက်နှာကြက်ဆီသို့ တစ်ချက်ပစ်လိုက်သည်။

"ဒိုင်း..."

မြေအောက်လောင်းကစားရုံအတွင်း ကျယ်လောင်သော သေနတ်သံတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

တစ်ခဏချင်းမှာပင် သေနတ်သံမှာ လောင်းကစားရုံတစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားလေသည်။

မြေအောက်လောင်းကစားရုံမှာ အနည်းငယ် ပိတ်လှောင်နေသောကြောင့် သေနတ်သံမှာ အတွင်းတွင် အဆက်မပြတ် ပဲ့တင်ထပ်နေတော့သည်။

ပွဲကြည့်ကာ ပျော်ရွှင်နေကြသော လောင်းကစားသမားများ၏ ပြုံးနေသော မျက်နှာများမှာ ချက်ချင်းပင် အေးခဲသွားတော့သည်။ ထိုအချိန်တွင် အစ်ကိုနျူး၏ အသံမှာ အလွန်ရိုးရှင်းသော စကားလုံးတစ်လုံးတည်းဖြင့် ထပ်မံထွက်ပေါ်လာသည်။

"ထွက်သွားကြစမ်း..."

"သေချင်တဲ့ကောင်နေခဲ့..."

အစ်ကိုနျူး၏ အသံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ပွဲကြည့်နေကြသော လောင်းကစားသမားများမှာ ချက်ချင်းပင် အုံလိုက်ကျင်းလိုက် ထွက်ပြေးကြတော့သည်။

လူတိုင်းသည် မိမိတို့၏ အစွမ်းရှိသမျှကို ထုတ်သုံးကာ လုယက်တွန်းတိုက်ရင်း အပြင်သို့ ပြေးထွက်သွားကြသည်။

အစ်ကိုနျူး၏ မှုန်ကုပ်နေသော မျက်နှာနှင့် သူ၏လက်ထဲရှိ သေနတ်ကို မြင်ပြီးနောက် မိမိအသက်ကို တန်ဖိုးထားပါက မည်သူက သူ့ကို အာခံရဲမည်နည်း။

မိနစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် ကြီးမားကျယ်ပြန့်လှသော မြေအောက်လောင်းကစားရုံကြီးမှာ ရုတ်တရက် ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်သွားတော့သည်။

လောင်းကစားသမားများအားလုံးမှာ လုံးဝ ထွက်ပြေးသွားကြပြီ ဖြစ်သည်။

ဟွမ်လောင်စန်း ခေါ်လာသော လူမိုက်များပင်လျှင် အခွင့်အရေးရခိုက် ခြေရာဖျောက်ကာ ထွက်ပြေးသွားကြသည်။

အဆုံးတွင် အခင်းဖြစ်ပွားရာနေရာ၌ ဟွမ်လောင်စန်း တစ်ယောက်တည်းသာ ကျန်ရစ်တော့သည်။

"ခေါင်းဆောင်ဟွမ် ဒါက မင်းနောက်ကို ဆယ်နှစ်ကျော် လိုက်လာပြီး သွေးထွက်သံယိုတွေကို မြင်ဖူးတဲ့ ညီအစ်ကိုတွေလား..."

အစ်ကိုနျူးက လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

အစ်ကိုနျူး၏ စကားများထဲမှ လှောင်ပြောင်မှုကို ရိပ်မိသွားသောအခါ ဟွမ်လောင်စန်း၏ မျက်နှာမှာ စိမ်းလိုက်ပြာလိုက်ဖြစ်သွားပြီး အချိန်အတော်ကြာသည်အထိ စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောနိုင်တော့ပေ။

သူ ဆယ်နှစ်ကျော်ကြာ ပင်ပန်းတကြီး မွေးမြူထားခဲ့သော လူမိုက်များမှာ အရေးကြုံလာသောအခါ အားလုံး ထွက်ပြေးသွားကြပြီ ဖြစ်သည်။

"မင်း သတ်ချင်ရင်လည်း သတ်လိုက်တော့..."

"ဘာလို့ စကားတွေ ဒီလောက်များနေရတာလဲ..."

"ငါတို့အားလုံးက မြေအောက်လောကက လူတွေပဲ..."

ဟွမ်လောင်စန်း၏ အာခံနေသော စကားများမှာ သူ၏ မျက်လုံးထောင့်မှ အစ်ကိုနျူး၏ လက်ချောင်းများ ခလုတ်ပေါ်တွင် တိုက်ရိုက် ရောက်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဖြတ်တောက်ခံလိုက်ရတော့သည်။

"မလုပ်ပါနဲ့..."

"အစ်ကိုနျူး..."

"အဘိုးနျူး..."

"မင်း ပြောချင်တာကိုသာ ပြောပါ... ငါ နားထောင်နေပါတယ်..."

အစ်ကိုနျူး အတည်ပေါက်ဖြစ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ဟွမ်လောင်စန်း၏ ဒူးများ ခွေကျသွားပြီး အစ်ကိုနျူး၏ ရှေ့တွင် တိုက်ရိုက် ဒူးထောက်ကျသွားတော့သည်။

ရှက်စရာကောင်းသည်ဖြစ်စေ၊ မကောင်းသည်ဖြစ်စေ ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ ဟွမ်လောင်စန်းသည် နှပ်များ၊ မျက်ရည်များဖြင့် ချက်ချင်းပင် အသနားခံတော့သည်။

"အဘိုးနျူး အိမ်မှာ အသက်ရှစ်ဆယ်အရွယ် အမေအိုကြီးရယ်... အောက်မှာ သုံးနှစ်အရွယ် သားလေးရယ် ရှိသေးတယ်..."

"ငါ့မိသားစုတစ်ခုလုံးက အသက်ရှင်ဖို့ ငါ့ကိုပဲ မှီခိုနေရတာပါ... ငါသေသွားရင် သူတို့လည်း သေရလိမ့်မယ်..."

"ကျေးဇူးပြုပြီး ငါ့အသက်ကို ချမ်းသာပေးပါ..."

"အဘိုးနျူးကသာ ငါ့ကို ချမ်းသာပေးဖို့ သဘောတူမယ်ဆိုရင် မင်း တောင်းဆိုတာ မှန်သမျှ ငါ သဘောတူပြီး မင်းစကားကို နားထောင်ဖို့ လိုလားပါတယ်..."

ဟွမ်လောင်စန်းတစ်ယောက် လုံးဝ ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ အစ်ကိုနျူးက နှုတ်ခမ်းမဲ့လိုက်သည်။

သူသည် ပစ္စတိုကို ကုတ်အင်္ကျီအတွင်းသို့ ထိုးထည့်လိုက်ပြီး လက်တစ်ဖက်ဆန့်တန်းကာ ဟွမ်လောင်စန်းကို ဆွဲထူလိုက်သည်။

"လာ... ဒုခေါင်းဆောင်ကို တွေ့ဖို့ ငါ့နောက်လိုက်ခဲ့..."

အစ်ကိုနျူးသည် ဟွမ်လောင်စန်းကို ဆွဲကိုင်ကာ မြေအောက်လောင်းကစားရုံ၏ တံခါးပေါက်မှ ထွက်လာခဲ့သည်။

မြေအောက်လောင်းကစားရုံ၏ တံခါးပေါက်အပြင်ဘက်တွင် ချင်းလုံဂိုဏ်းမှ ညီအစ်ကို ဆယ်ယောက်ကျော်ခန့်က စောင့်ဆိုင်းနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

ဟွမ်လောင်စန်း ထွက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ သူတို့သည် သူ၏ခေါင်းကို အိတ်စွပ်လိုက်ပြီး အုတ်ခဲဖြင့် ရိုက်ကာ သတိလစ်သွားစေပြီးနောက် စက်ဘီးပေါ်သို့ တင်လိုက်ကြသည်။

တစ်နာရီကျော်ကြာပြီးနောက် တိုင်းရင်းဆေးဆိုင်တွင် ဖြစ်သည်။

ရေခဲရေ အင်တုံကြီးတစ်လုံးဖြင့် ဟွမ်လောင်စန်း၏ ခေါင်းပေါ်သို့ လောင်းချလိုက်၏။ သူသည် တုန်ယင်သွားပြီး ချက်ချင်း မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်။

"အဘိုးနျူး ငါ့အသက်ကို ချမ်းသာပေးပါ..."

"အဘိုးနျူး ငါ့အသက်ကို ချမ်းသာပေးပါ..."

"ငါ့ကို အသက်ရှင်ခွင့်ပေးသရွေ့ ငါ ဘာမဆိုလုပ်ပါ့မယ်..."

ဟွမ်လောင်စန်း၏ အသံမှာ တဖြည်းဖြည်း တိုးဝင်သွားတော့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ အဘိုးနျူးဟု ခေါ်နေသောသူမှာ ယခု သူ၏ဘေးတွင် ရပ်နေကြောင်း သူ သဘောပေါက်သွားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူတို့၏ အထက်တည့်တည့်တွင် ကြီးမားခမ်းနားသော အဓိကထိုင်ခုံကြီးတစ်လုံးရှိပြီး ထိုထိုင်ခုံပေါ်တွင် လူငယ်တစ်ယောက် ထိုင်နေလေသည်။

ထိုလူငယ်မှာ ရုပ်ရည်ချောမောသော်လည်း သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် အေးစက်ပြီး သတ်ဖြတ်လိုသည့် အငွေ့အသက်တစ်ခုရှိနေသည်။

ဟွမ်လောင်စန်းကို အကြောက်ဆုံးဖြစ်စေခဲ့သည်မှာ ထိုလူငယ်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မှိန်ဖျော့ဖျော့၊ မသိမသာ အပြုံးတစ်ခု အမြဲတမ်း ရှိနေခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

ဤအပြုံးကပင် ဟွမ်လောင်စန်း၏ နှလုံးသားကို တစ်ချက် ခုန်သွားစေခဲ့သည်။

သူ ဘာကြောင့်မှန်း မသိသော်လည်း ဤလူငယ်ကို ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါ သူ၏အတွင်းစိတ်ထဲတွင် နက်ရှိုင်းသော ကြောက်ရွံ့မှုတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

သူသည် တစ်ဖက်လူကို ဖောက်ထွင်း မမြင်နိုင်ပေ။

ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်အတွေးများမှာ တစ်ဖက်လူ၏ ဆုပ်ကိုင်မှုအောက်တွင် လုံးဝ ရောက်နေပုံရသည်။

အဓိကထိုင်ခုံကြီး၏ နောက်ဘက်တွင် စာလုံးကြီး လေးလုံးရေးသားထားသော ကြီးမားသည့် သစ်သားဆိုင်းဘုတ်အမည်းကြီးတစ်ခု ရှိလေသည်။

"ကောင်းကင်ဘုံကိုယ်စား ဆောင်ရွက်ခြင်း..."

လူငယ်၏ တစ်ဖက်တစ်ချက်စီတွင် လူသန်ကြီး နှစ်ဆယ်၊ သုံးဆယ်ခန့် ရပ်နေကြသည်။

သူတို့သည် လူငယ်၏ နှစ်ဖက်စလုံးတွင် သပ်ရပ်စွာ ရပ်နေကြပြီး ယခုမှသတိပြန်လည်လာသော ဟွမ်လောင်စန်းကို ကြမ်းတမ်းသော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်ရှုနေကြသည်။

ထိုလူသန်ကြီးများ၏ မျက်လုံးများမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ကျားရိုင်းများကဲ့သို့ အလွန်စူးရှပြီး ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှကာ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူ့ဆီသို့ ပြေးဝင်လာပြီး အစအနမကျန် ဆွဲဖြဲပစ်တော့မည့်အလား ထင်မှတ်ရသည်။

ဤအရာကို မြင်သောအခါ ဟွမ်လောင်စန်းသည် အလွန် ခါးသီးသွားတော့သည်။

မြေအောက်လောကတွင် ဆယ်စုနှစ်များစွာ ကျင်လည်ကျက်စားခဲ့ဖူးသူဖြစ်ရာ မည်သို့သော လူမျိုးက တကယ့်ကို ရက်စက်တတ်သည်ကို သူ သဘာဝကျကျပင် သိထားသည်။

အရင်က သူ၏နောက်သို့ လိုက်ခဲ့သော လူများမှာ ရည်ရွယ်ချက်မရှိဘဲ အသက်ရှင်နေကြသည့် သာမန်လူအချို့သာ ဖြစ်ကြသည်။

သို့သော် ယခု သူ၏ရှေ့တွင် ရပ်နေသော လူနှစ်ဆယ်၊ သုံးဆယ်ခန့်မှာမူ ဓားသွားပေါ်တွင် အသက်ရှင်နေကြပြီး ကြမ်းတမ်းရက်စက်ကာ တကယ့်ကို ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သူများ ဖြစ်ကြသည်။

သူ၏ တပည့်များမှာ ဤလူများ၏ လက်သန်းလေးတစ်ချောင်းကိုပင် ယှဉ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

လူတစ်ယောက်တည်းသာ ဤမျှများပြားသော ရက်စက်သည့် လူများကို အမိန့်ပေးနိုင်ပြီး အဓိကထိုင်ခုံကြီးပေါ်တွင် ထိုင်နိုင်လေသည်။

ချင်းလုံဂိုဏ်း၏ ဒုခေါင်းဆောင် လီလန် ပင်ဖြစ်သည်။

"ချင်းလုံဂိုဏ်းရဲ့ ဒုခေါင်းဆောင်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်... ကျွန်တော်က အဆင့်နိမ့်တဲ့ ဟွမ်လောင်စန်းပါ..."

ဟွမ်လောင်စန်းသည် ခါးကို မတ်လိုက်ပြီး လီလန်၏ရှေ့တွင် ရပ်ကာ လက်သီးဆုပ်၍ ဂါရဝပြုလိုက်သည်။

"ဒုခေါင်းဆောင်က ကျွန်တော့်ကို ဒီခေါ်ပြီး ဘာကိစ္စတွေ ဆွေးနွေးချင်လို့လဲဆိုတာကို မေးခွင့်ပြုပါ..."

ဟွမ်လောင်စန်း၏ မျက်လုံးများမှာ ဟိုဟိုဒီဒီ ရွေ့လျားနေလေသည်။

သူ၏ အသက်မှာ လုံခြုံနေဆဲဖြစ်သောကြောင့် လီလန်သည် သူ့ကို သတ်ရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိကြောင်း ဆိုလိုသည်။

အကယ်၍ လီလန်သာ သူ့ကို တကယ်သေစေချင်ပါက သူသည် ယခုအချိန်တွင် မြစ်တစ်စင်း၏ မေ့လျော့ခံ ထောင့်တစ်နေရာ၌ ထာဝရ အိပ်စက်နေပြီး အချိန်ကြာမြင့်နေပြီဖြစ်မည်။

သေချာပေါက် နောက်ထပ် ဖြစ်နိုင်ချေတစ်ခုလည်း ရှိသေးသည်။ ထိုအရာမှာ လီလန်သည် သူ၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကို မသိသေးခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ဟွမ်လောင်စန်းတစ်ယောက် မျှော်လင့်ချက် ရောင်ခြည်လေးတစ်ခုကို ဆုပ်ကိုင်ထားစဉ်မှာပင် လီလန်၏ တည်ငြိမ်သော အသံက သူ၏ နားထဲသို့ ရုတ်တရက် ရောက်လာတော့သည်။

"ဟွမ်လောင်စန်း ဝံပုလွေရိုင်းဂိုဏ်းရဲ့ ခေါင်းဆောင်က မင်းကို သူနဲ့ မဟာမိတ်ဖွဲ့ဖို့ သဘောတူပြီး ငါတို့ ချင်းလုံဂိုဏ်းကို အတူတူ ဖြေရှင်းဖို့ ဘယ်လောက် အကျိုးအမြတ်တွေ ပေးခဲ့လဲ..."

လီလန်၏ အသံကို ရုတ်တရက် ကြားလိုက်ရသောအခါ ဟွမ်လောင်စန်း၏ ခြေထောက်များ အားပျော့သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျမတတ် ဖြစ်သွားတော့သည်။

သူသည် လီလန်ကို အံ့အားသင့်စွာ မော့ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ တုန်လှုပ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

သူနှင့် ဝံပုလွေရိုင်းဂိုဏ်း၏ ခေါင်းဆောင်တို့ လျှို့ဝှက်စွာ ဆွေးနွေးခဲ့ကြစဉ်က အခြားမည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ ရှိမနေခဲ့ပေ။

ဤလီလန်က မည်သို့ သိနေရသနည်း။

ဒါက တကယ့်ကို သရဲတစ္ဆေ မြင်လိုက်ရတာပဲ။

ဟွမ်လောင်စန်း၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးများ ပြေးလွှားနေတော့သည်။

သူတို့ ဆွေးနွေးခဲ့ကြစဉ်က ဝံပုလွေရိုင်းဂိုဏ်း၏ ခေါင်းဆောင်နှစ်ယောက်မှလွဲ၍ အခြားပြင်ပလူများ ရှိမနေခဲ့ပေ။

ဤလီလန်က မည်သို့ သိနေရသနည်း။

သူက တကယ့်ကို နတ်ဘုရားတစ်ပါးများလား။