အခန်း ၁၁၄၇

အခန်း (၁၁၄၇) ရူးသွပ်ခြင်း။

ဘန်း…။

တင်းချန်သည် ချက်ချင်း အံ့သြသွားသည်။ သူသည် လျင်မြန်စွာ နီးကပ်လာသော ဓားအလင်းတန်းကို သူ၏မျက်လုံးများတွင် အံ့ဩခြင်းကြီးစွာဖြင့် ကြည့်နေမိသည်။

ဤဓားအလင်းတွင်ပါရှိသော စွမ်းအားသည် မရိုးရှင်းပေ။ ၎င်းသည် သူ့ကိုပင် အေးခဲသွားစေခဲ့သည်။

တင်းချန်သည် ဤဓားအလင်းကို လျစ်လျူမရှုဝံ့ဘဲ အရှိန်ဟုန်ပြင်းပြင်းဖြင့် ရပ်တန့်လိုက် ကာ၊ ဓားအလင်းကို တားဆီးရန် သူ၏စွမ်းအား အားလုံးကို အသုံးပြုလိုက်ပါသည်။

“ဘုန်း..”။

တင်းချန်သည် နတ်ဘုရားအလင်းများ တဟုန်းဟုန်းတောက်နေသည့် လက်သီးတစ်ချက် ကို ထုတ်လွှတ်ပြီး၊ ၎င်းသည် ဓားအလင်းနှင့် တိုက်ရိုက် ထိမိသွားသည်။

နတ်ဘုရားတန်ခိုးသည် ပေါက်ကွဲပြီး ဓားအလင်းလည်း ပြိုကွဲသွားခဲ့သည် ။

တင်းချန်၏ရုပ်အသွင် နောက်ပြန်ဆုတ်သွားရသော်လည်း ထိခိုက်ဒဏ်ရာရခြင်းတော့ မရှိပေ။

တင်းချန်၏ရုပ်အသွင်သည် ခပ်ဝေးဝေးတွင် လွင့်ပျံနေပြီး၊ သူ၏ ဓားမျက်လုံးတစ်စုံက ထိုလူကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

"မင်းပါလား”။ တင်းချန်သည် ထိုလူကို အံ့အားသင့်စွာဖြင့် ကြည့်နေရင်း၊ သူ၏ မျက်လုံးများသည် အလွန်အံ့အားသင့်သွားသည့် အမူအရာကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။

ထိုလူသည် ဝူဝမ်တောင်ထိပ်တွင် သူတွေ့ဖူးသော လူငယ်ဖြစ်မည်ဟု သူ ဘယ်တုန်းကမှ မတွေးခဲ့ဖူးသလို၊ ထိုလူငယ် ခုတ်ပိုင်းလိုက်သော ဓားအလင်းက သူ့အား နောက်ဆုတ်ရန် တွန်းအားပေးနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။

သူမ၏စိတ်ဝိညာဉ်ကို ဖျက်စီးတော့မည် ကျိုးလင်သည် ကောင်းကင်ယံမှ ပုံရိပ်ကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်လိုက်ရင်း သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် ရှုပ်ထွေးသော အမူအရာ ပေါ်လာသည်။

အမှန်တကယ်ဆို သူမ ထွက်ပြေးလာစဉ်ကတည်းက သူမသည် ချင်ယွင်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုအချိန်တွင် သူမသည် နောက်မှ လိုက်လံသတ်ဖြတ်မူကို ခံနေရသောကြောင့် ချင်ယွင်ကို လျစ်လျူရှုထားခဲ့သည်။

ထို့အပြင်, အကယ်၍, သူမသည် ချင်ယွင်ကို ရှာဖွေခဲ့လျှင်ပင်၊ ချင်ယွင်သည် သူမကို လုံးဝ ကူညီပေးနိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း သူမ ခံစားခဲ့ရသည်။ ထိုအချိန်တွင် သူသည် နောက်ထပ် အသက်တစ်ခုကို စွန့်လွှတ်ရတော့မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ချင်ယွင်သည် အဆိုးရွားဆုံးသော အခိုက်အတန့်တွင် သူမ၏အသက်ကို အမှန်တကယ်ပင် အချိန်မှီ ကယ်တင်နိုင်လိမ့်မည်ဟု သူမ မထင်ခဲ့ပေ။

မှန်ပါသည်။ ရောက်ရှိလာသည့်လူက ချင်ယွင် ဖြစ်ပါသည်။

ထိုအချိန်တွင် ချင်ယွင်သည် သူ၏လက်ထဲတွင် ကြည်လင်ကောင်းကင်ဓားကို ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။ သူ၏နောက်ကျောမှ နဂါးအတောင်ပံများက ဖြန့်ထွက်နေကာ သူ၏မျက်လုံးများတွင် အကန့်အသတ်မဲ့ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ရှိနေပါသည်။ သူ ဤနေရာသို့ လာရာလမ်းတစ်လျှောက်တွင် ဝိညာဉ်တော်ဘုရားအား တင်းချန် ပြောဆိုခဲ့ သမျှစကားတိုင်းကို သူ ကြားသိခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ ယခုအချိန်တွင် သူ၏နှလုံးသားထဲမှ အမျက်ဒေါသက တုနှိုင်းမရသည့်အဆင့်ကို ရောက်ရှိနေပါပြီ။

အထူးသဖြင့် တင်းချန်ကြောင့် ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားမ လွင့်ပျံသွားသည့် မြင်ကွင်းကို သူမြင်လိုက်ရသည့်အခါ သူ၏မျက်လုံးများသည် ပေါက်ကွဲသွားမတတ် ခံစားလိုက်ရသည်။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူသည် တင်းချန်ကို ရူးသွပ်ဆာလောင်နေသော ဝံပုလွေ တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ကြည့်နေ၏။

"ချင်ယွင်, တခြားသူတွေရဲ့ ကိစ္စတွေမှာ မင်း ဝင်မစွက်ဖက်နဲ့။ မင်း အခုထွက်သွားရင် ငါက ဒီကိစ္စအတွက် ခွင့်လွှတ်ပေးမယ်။ မဟုတ်ရင် မင်းအပေါ် မယဉ်ကျေးဘူးဆိုပြီး ငါ့ကို အပြစ်မတင်နဲ့”။ တင်းချန်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

အစောပိုင်းက ချင်ယွင်၏ဓားချက်သည် သူ့ကို ဆုတ်ခွာသွားရန် တွန်းအားပေးခဲ့သော် လည်း, ချင်ယွင်က သူ၏ပြိုင်ဘက်ဟု မှတ်ယူမထားပါဘူး။ သူ၏စိတ်ထဲတွင် ချင်ယွင်သည် သေသည်အထိ ချေမွပစ်နိုင်သည့် ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်သာသာ နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းမျှ သာ ဖြစ်သည်။

"ကိုယ့်အလုပ်ကို အာရုံစိုက်ရမှာလား?။ ဟမ့်၊ ငါကတော့ ဝင်ရောက်နှောင့်ယှက်တယ်လို့ မထင်ဘူး။ သူမက ငါ့မိန်းမပဲ။ မင်းက သူမကို မရိုမသေပြုပြီး ဒဏ်ရာရအောင် တိုက်ခိုက်ခဲ့ တယ်။။ သူမရဲ့ယောက်ျားတစ်ယောက်အနေနဲ့, ငါက ဒီနေ့ သူမကို သဘာဝအတိုင်း လျစ်လျူရှုလို့ မရဘူး။" ချင်ယွင်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သော်လည်း သူ၏မျက်လုံးများ သည် ပြင်းထန်သော အေးစက်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

"မင်းရဲ့မိန်းမလား?” တင်းချန်သည် ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားမကို လှည့်ကြည့်လိုက်ရင်း၊ စိတ်ရှုပ်သွားသည့် အမူအရာကို ချက်ချင်း ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။

ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားမ၏မျက်နှာပေါ်၌ ဒေါသအရိပ်အယောင်များ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သော် လည်း သူမသည် ပြန်လည်ချေပခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

အကယ်၍ သူမသာ ငြင်းဆိုခြင်း မပြုပါက၊ ၎င်းသည် သဘာဝအတိုင်း လက်ခံသည်ဟု ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်လိမ့်မည်။

တင်းချန်သည် ချင်ယွင်နှင့် ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားမတို့ကြားတွင် ဤမျှလောက် သိမ်မွေ့သော ဆက်ဆံရေးမျိုး ရှိနေမည်ဟု မထင်ခဲ့ပေ။

'"ဟမ့်၊ မင်းဆိုတဲ့ကျိုးလင်က အရမ်းကိုမြင့်မြတ်ပြီး ဖြူစင်သန့်ရှင်းတယ်လို့ ငါ ထင်ထားခဲ့ တာ။ မင်းက သောက်ရမ်းနိမ့်ကျတဲ့ နတ်တစ်ပိုင်းဘုရားတစ်ယောက်ကို တကယ်ကြီး ပိုင်ဆိုင်ထားမယ်လို့ ငါ မမျှော်လင့်ခဲ့ဘူး။ ဒါကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် မင်းကလည်း ခွေးမတစ်ကောင်သာသာပဲ။ ကံကောင်းလို့ပေါ့။ ငါ အရင်က မင်းကို ငါ့မိန်းမ ဖြစ်စေချင်ခဲ့ တယ်။ အခုကြည့်ရတာ, မင်းက ငါကစားဖို့လောက်သာ ထိုက်တန်တယ်လို့ ထင်တာပဲ။” တင်းချန်သည် ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားမကို ကြည့်ပြီး အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ သူသည် အဝေးက ချင်ယွင်ကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ပါဘူး။

တင်းချန်၏စကားကို ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားမ ကြားသောအခါ, သူမစိတ်ထဲတွင် ဒေါသ တဟုန်းဟုန်း တောက်လောင်လာသည်။

ဘန်း…။

သို့သော် လူတိုင်းအံ့အားသင့်သွားရသည်က ဓားအလင်းတစ်ခုသည် ကောင်းကင်ယံမှ ပျံထွက်လာပြီး တင်းချန်ဆီသို့ ချက်ချင်း ဖြတ်သန်းသွားသည် ။

ထိုဓားချက်သည် အရင်ကထက်တောင် ပို၍ပြင်းထန်ပါသည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်း သော ဓားအလင်းသည် ပေတစ်ရာ ရှည်လျားသည်။

ချင်ယွင်သည် ထိုဓားချက်ကိုသာ တိုက်ခိုက်လိုက်သည် မဟုတ်ပေ။ ယခုအချိန်တွင် ချင်ယွင်၏ မျက်လုံးများသည် အလွန်အမင်း မှိုင်းညို့နေပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ သတ်ဖြတ်လိုသည့်ဆန္ဒက ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။

"မင်းက သေချင်နေတာပဲ”။

တင်းချန်သည် ထိုရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်လာသည့် ဓားချက်ကြောင့် ဒေါသထွက်နေရန်ပင် အချိန်မရခဲ့ပေ။ သူက ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ပြင်းထန်သော နတ်ဘုရား တန်ခိုးက သူ၏လက်မှ ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာကာ၊ ကြီးမားသော ဧရာမလက်ဖဝါးကြီး တစ်ခုအသွင် ဖြစ်ပေါ်လာပြီး၊ ဓားအလင်းနှင့် တိုက်ရိုက် တွေ့ဆုံသွားခဲ့သည်။

နှစ်ဖက်စွမ်းအင်များ အချင်းချင်း တိုက်မိပြီး အလွန်မင်းကြောက်စရာကောင်းသော တုန်ခါသံက ထွက်ပေါ်လာသည်။ ပြင်းထန်သော စွမ်းအင်မုန်တိုင်းကြီးသည် ပတ်ဝန်းကျင် ကို ဖြတ်ကျော်ဝင်ရောက်ခဲ့ပြီး တောင်တန်းများပေါ်တွင် ကြီးမားသော လျှိုမြောင်များ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

ချင်ယွင်နှင့် တင်းချန်တို့သည် တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ရပ်နေကာ၊ သူတို့မျက်လုံးများတွင် ပြင်းထန်သော အမျက်ဒေါသများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့ သည်။

"အစတုန်းကတော့ ငါ မင်းကို ဆက်လက်ပြီး အသက်ရှင်သန်စေချင်ခဲ့တယ်။ မင်းက အရမ်းကို ကျေးဇူးကန်းပြီး ငါ့ကို ဆက်တိုက် ရန်စနေမှတော့, ငါ့ကို မယဉ်ကျေးဘူးဆိုပြီး အပြစ်မတင်နဲ့”။ တင်းချန်က အေးစက်စွာ အော်ပြောလိုက်သည်။ သူပြောပြီးသည်နှင့်၊ အလယ်အလတ်အဆင့် ကြယ်နတ်ဘုရားတစ်ပါး၏ စွမ်းအားက ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ အစွမ်းထက်သော နတ်ဘုရားတန်ခိုးသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို လွှမ်းခြုံကာ ချင်ယွင်ပေါ်ကို တိုက်ရိုက်ပင် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဖိနှိပ်လာခဲ့သည်။

ချင်ယွင်သည် သူ့အပေါ် ကြီးမားသော နတ်တောင်ကြီးတစ်ခု ဖိနှိပ်ထားသကဲ့သို့ အသက်ရှူ မဝသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

"ဟမ့်၊ နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းတစ်ယောက်ကများ ငါ့ကို ရန်စရဲတယ်ပေါ့။ မင်းက သေချင်နေ တာလား?။ မင်းရဲ့ ခွန်အားက နည်းနည်း ထူးခြားပေမယ့် ငါ့ကို တိုက်ခိုက်နိုင်မယ်လို့ မင်း ထင်နေသလား?။ ဒါဆိုရင်တော့ မင်း မှားသွားပြီ။ ဒီနေ့ ငါ မင်းကို စစ်မှန်တဲ့ နတ်ဘုရား တန်ခိုးက ဘာလဲဆိုတာ ငါ ပြောပြပေးမယ်” တင်းချန်က အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့ရင်း၊ သူ၏နတ်ဘုရားတန်ခိုးက နောက်တစ်ကြိမ် ပျံ့နှံ့ထွက်ပေါ်လာစဉ် အော်ပြောလိုက်သည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင်၊ ချင်ယွင်သည် ပို၍ပင် ပြင်းထန်သော နတ်ဘုရားတန်ခိုးက သူ့အပေါ် ဖိနှိပ်လာသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ ၎င်းသည် သူ၏ရင်ဘတ်ကို ကြီးမားသည့် နတ်ဘုရားတူကြီးဖြင့် ထုရိုက်သကဲ့သို့ ခံစားရပြီး၊ သူ့ဆီမှ ခပ်အုပ်အုပ် ညီးညူသံ ထွက်ပေါ်လာကာ၊ သူ့ကို သွေးချောင်းဆိုးလုနီးပါး ဖြစ်စေခဲ့သည်။

ချင်ယွင်သည် ဤကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နတ်ဘုရားတန်ခိုးကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏ အကြည့်များသည် ချက်ချင်းပင် အလွန်ကို လေးနက်လာခဲ့သည်။

ဟုတ်ပါသည်။ သူနှင့် အလယ်အလတ်အဆင့် ကြယ်နတ်ဘုရားနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူ တို့ကြားက ကွာဟချက်က အရမ်းကို ကြီးမားလွန်းပါသည်။ ခွန်အားကို အသာထား၊ ပြိုင်ဘက်၏ နတ်ဘုရားတန်ခိုးသည်ပင် ဤမျှကြောက်စရာကောင်းသော စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားပါသည်။

သူသည် ယခင်ကတည်းက အမှောင်ထုစွမ်းအင်ကို အသုံးပြုထားသော်လည်း တဖက်လူကို မထိခိုက်စေခဲ့သေးပါ။

"ချင်ယွင်၊ နင် ထွက်သွားလို့ရပြီ။ နင် ငါ့ကို စိတ်ပူစရာမလိုဘူး။ နင် ဒီမှာဆက်နေရင် နင် သေလိမ့်မယ်။ နင် ငါ့ကို ကယ်တင်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။" ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားမက ကောင်းကင်ယံမှာရှိနေသည့် ချင်ယွင်ကို အော်ပြောလိုက်သည်။

"ဟမ့်၊ ငါက မင်းကို ကယ်ချင်တယ်လို့ မင်း ထင်နေတာလား?။ ငါကယ်ချင်တာက ငါ့မိန်းမကိုပဲ။ မင်းပါးစပ်ကို နာခံမူရှိစွာ ပိတ်ထားလိုက်စမ်း။ မင်းက တကယ်ကို ဆူညံလွန်းတယ်။" ချင်ယွင်က အေးစက်စွာ အော်ဟစ်ပြီး ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"နင်…။ ချင်ယွင်၏ စကားကိုကြားတော့ ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားမသည် ချက်ချင်း ဒေါသထွက်သွားသည်။

မူလက သူမသည် ချင်ယွင်အား ထွက်ခွာသွားစေရန် ကြင်နာစွာ သတိပေးခဲ့သော်လည်း တစ်ဖက်လူက သူမကို ဆူညံသည်ဟု ပြောရလောက်အောင် ကြင်နာပြခဲ့သည်။

သို့သော်, သူမ ဒေါသထွက်ချင်သော်လည်း သူမသည် ဒေါသ မထွက်နိုင်တော့ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။ ယင်းအစား သူမ၏နှလုံးသားထဲမှာ ချိုမြိန်မှုလေးကိုပင် ခံစားရသည်။

ဤထူးခြားသော ခံစားချက်ကြောင့်, ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားမသည် သူမကိုယ်သူမ ရူးသွပ်နေပြီဟုပင် ခံစားရလုနီးပါး ဖြစ်စေခဲ့သည်။

"ဟမ့်၊ ဒီနေ့, မင်းတို့နှစ်ယောက် ဘယ်သူမှ မလွတ်မြောက်နိုင်ဘူး။ တကယ်လို့ ကျိုးလင် သာ ငါ့ခြေဖဝါးအောက်မှာ အညံ့မခံဘူးဆိုရင်, ငါ မင်းကို သေချာပေါက် လွယ်လွယ်နဲ့ မသေခိုင်းဘူး။ ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်ဖြစ်တဲ့ မင်းရဲ့ရှေ့မှာ, ငါ ဒီမိန်းမနဲ့ ဘယ်လို ကစားမလဲဆိုတာ မင်းကို သိအောင်ပြပေးမယ်။ ပြီးတော့ ငါတင်းချန်က ​​ပုရွက်ဆိတ် တစ်ကောင် ရန်စနိုင်တဲ့လူတစ်ယောက် မဟုတ်ဘူးဆိုတာ မင်းကို သိစေမယ်။” တင်းချန် က အေးစက်စက် ပြောပြီး သူ၏လေသံက အကန့်အသတ်မဲ့ မောက်မာခြင်းများဖြင့် ပြည့်နေခဲ့သည်။

ချင်ယွင်သည် ထိုစကားကိုကြားသောအခါ, သူ၏စိတ်ထဲတွင် အမျက်ဒေါသသည် ဆည်ကျိုးသွားသည့် ရေလွှမ်းမိုးခြင်းကဲ့သို့ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့သည်။ ထို့နောက်တွင် ပြင်းထန်သော ဓားစွမ်းအားသည် ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားကာ လှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခု ကဲ့သို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။

"အရင်က ငါ ဒီလောက် မြန်မြန်ဆန်ဆန် ထုတ်ဖော်မပြသချင်ပေမယ့် မင်းက ငါ့ကို ဒီလို လုပ်ခိုင်းခဲ့တယ်။ မင်း ငါ့ကို စော်ကားနိုင်တယ်။ ဒါပေမယ့် ငါ့မိန်းမကိုတော့ လုံးဝ စော်ကားလို့ မရဘူး။ သူမကို စော်ကားတဲ့ဘယ်သူမဆို စကားတစ်ခွန်းပဲ ရှိတယ်။ အဲဒါက တော့ သေခြင်းပဲ”။

ထိုသို့ပြောပြီးနောက်၊ ချင်ယွင်၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ဓားအငွေ့အသက်သည် ပို၍ပင် ကြောက်စရာကောင်းလာပြီး တင်းချန်၏နတ်ဘုရားတန်ခိုးကို တိုက်ရိုက် ချိုးဖျက်ပစ်လိုက် သည်။