အခန်း ၆

🌱 Chapter 6

ပိုင်ချောင်ရှီသည် မျက်လုံးလှန်ပြကာ ပြတ်ပြတ်သားသား ငြင်းဆန်လိုက်သည်။

ပိုင်ချောင်ရှီ " 'နွေဦးမှာ ဟန်နီဆပ်ကယ် နှင်းရည်၊ နွေရာသီမှာ လတ်ဆတ်တဲ့ ဝါးရည်က အချိုမြိန်ဆုံးနဲ့ အာဟာရအရှိဆုံးပဲ' ဆိုတဲ့ ဆိုရိုးစကားရှိတယ်၊ ငါက ဒီဝါးဆစ်တွေကို ဝါးရည်လုပ်ဖို့ သိမ်းထားမှာ၊ ငါ အဲဒါတွေကို မှတ်တမ်းမတင်ဘူး"

Host တွင် လှည့်ကွက်များရှိနေခြင်းက ကြောက်စရာမကောင်းသော်လည်း ယဉ်ကျေးမှုရှိသော Host တစ်ဦးဖြစ်နေခြင်းက ကြောက်စရာကောင်းလှသည်။ ချယ်ချန်းဇီ တွက်ချက်နေခဲ့သည်။

စနစ် "မှတ်တမ်းတင်ဖို့ နောက်ထပ်တစ်ပင်လောက် ခုတ်လိုက်ရင်ရော ဘယ်လိုလဲ၊ ဒါဆိုရင် အမှတ်တွေ ရနိုင်တယ်လေ "

ပိုင်ချောင်ရှီ ခုတ်ချင်သော်လည်း သူမ၏ခွန်အားဖြင့်ဆိုလျှင် ခုတ်ပြီးနောက် တောင်ပေါ်သို့ တက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ နောက်တစ်ကြိမ်တွင် ၎င်းတို့ကို ခုတ်ရန်အတွက် ပိုင်ရှောင်ရှုကို သူမ ခေါ်လာမည်ဖြစ်သည်။

တောင်ခြေတွင် ရွာသူရွာသားများ နင်းလျှောက်ထားသော လမ်းငယ်လေးတစ်ခုရှိပြီး ထင်းကောက်သူများကို ရံဖန်ရံခါ မြင်တွေ့နိုင်သည်။ တောင်တစ် ဝက်ခန့်သို့ ရောက်သောအခါ လမ်းမှာ တဖြည်းဖြည်းပျောက်ကွယ်သွားပြီး မြင့်မားသော မြက်ပင်များနှင့် ချုံပုတ်များ ပိုများလာသည်။ ပိုင်ချောင်ရှီသည် မြွေများ၊ အင်းဆက်များ၊ ကြွက်များနှင့် ပုရွက်ဆိတ်များကို သတိထားရင်း ပိုသတိဝီရိယရှိလာခဲ့သည်။ သူမ လက်ရှိတွင် အသီးသီးနေသော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီး ၎င်း၏ဆေးဖက်ဝင်တန်ဖိုးကို ပိုမိုမြင့်မားစေသည့် ပါလ်ဆာတီးလား ဟုခေါ်သော အခြားဆေးဖက်ဝင်အပင်တစ်ပင်ကို ရှာတွေ့ခဲ့ကာ နောက်ထပ် ဆယ့်ငါးမှတ်ရရှိခဲ့သည်။

အမြင့်သို့ရောက်လေလေ ပိုင်ချောင်ရှီသည် မှိုများကို ပိုမိုစုဆောင်းနိုင်လေလေဖြစ်သည်။ ရံဖန်ရံခါတွင် တောယုန်တစ်ကောင်ကို မြင်တွေ့ရပြီး ပိုင်ချောင်ရှီသည် သူမ၏လက်များကို ပွတ်သပ်ကာ သစ်ကိုင်းတစ်ကိုင်းကို ချိုး၍ ၎င်းနောက်သို့ လိုက်ဖမ်းခဲ့သည်။

ယုန်သည် ပိုမိုဝေးရာသို့ ပြေးသွားခဲ့သည်။ သူမ မသိလိုက်ဘဲ တောင်ပေါ်ရှိ အပူချိန်မှာ ကျဆင်းလာပြီး အလင်းရောင်မှာ မှေးမှိန်လာခဲ့သည်။ သားရဲသတ္တဝါများ၏အူသံများမှာ အဝေးမှ ပဲ့တင်ထပ်လာခဲ့သည်။

သူမ တွက်ချက်မှု မှားယွင်းသွားခဲ့သည်။

ဤသည်မှာ မျိုးစုံလင်သော တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များ မျိုးသုဉ်းလုနီးပါးဖြစ်နေသည့် ခေတ်သစ်ကာလမဟုတ်ပေ။ ဤသည်မှာ နေရာအနှံ့အပြားတွင် ကြမ်းတမ်းသော ကျားများနှင့် ဝက်ဝံများ ပုန်းအောင်းနေသည့် ရှေးခေတ်ကာလ ဖြစ်သည်။

သူမသည် တောယုန်ကို ပြတ်ပြတ်သားသား လက်လွှတ်လိုက်ပြီး တောင်အောက်သို့ အလျင်အမြန်ပြေးဆင်းလာခဲ့ရသည်။

သို့သော်လည်း သူမ၏နားထဲရှိ အသံများမှာ ပိုမို ရှင်းလင်းလာပြီး သူမ၏အာရုံကြောများ ရုတ်တရက် တင်းမာသွားခဲ့သည်။

ချုံပုတ်တစ်ခုကို တွန်းဖယ်လိုက်သောအခါ သူမသည် အမဲလိုက်ထောင်ချောက်တစ်ခုတွင် ခြေထောက်ညပ်နေသော ခွေးငယ်လေးတစ်ကောင်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ၎င်းသည် ၎င်း၏မျက်လုံးကြီးများကို ပုတ်ခတ်ပုတ်ခတ်လုပ်ကာ သနားစရာကောင်းလောက်အောင် ကြည့်နေခဲ့သည်။

ပိုင်ချောင်ရှီသည် လက်ခုပ်တီးကာ မိမိကိုယ်ကိုယ် တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။

ပိုင်ချောင်ရှီ "သနားစရာ ကောင်လေး၊ မင်း ငါနဲ့တွေ့တာ ကံကောင်းသွားတယ်၊ ဒီနေ့ မင်း ဘဝသစ်တစ်ခုရသွားပြီ "

သူမသည် ထောင်ချောက်ကို ဆွဲဖွင့်ရန် ပြင်ဆင်ရင်း ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်လိုက်သော်လည်း ၎င်း၏ထင်ရှားသော နှာခေါင်းနှင့် ချွန်ထက်ကာ မတ်မတ်ဖြစ်နေသော နားရွက်များကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ပိုင်ချောင်ရှီမှာ အလွန်ကြောက်လန့်သွားပြီး ဘုန်းခနဲ ထိုင်ချလိုက်မိသည်။

ဤသည်မှာ ခွေးမဟုတ်ပေ။ ခွေးတစ်ကောင်က နက်ရှိုင်းသော တောင်ပေါ်သစ်တောထဲတွင် မည်သို့လုပ်၍ ပေါ်လာနိုင်မည်နည်း။ ၎င်းမှာ ရှင်းလင်းစွာပင် ဝံပုလွေတစ်ကောင် ဖြစ်သည်။

'ထားလိုက်တော့ ထားလိုက်တော့၊ ထွက်သွားတာ အကောင်းဆုံးပဲ '

ပိုင်ချောင်ရှီ ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်လိုက်စဉ် ဝံပုလွေပေါက်လေးသည် ၎င်း၏အသက်ကယ်ကြိုးဖြစ်သော ပိုင်ချောင်ရှီအား ဆုပ်ကိုင်ရန် ကြိုးစားနေသည့် အလား ၎င်း ရှေ့လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ တိုးညှင်းစွာ အူလိုက်သည်။

ပိုင်ချောင်ရှီ ခြေတစ်လှမ်းလှမ်းလိုက်ရာ ဝံပုလွေပေါက်လေးက အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ဝင်စားခံထားရသော သရုပ်ဆောင်တစ်ဦးကဲ့သို့ ၎င်း၏အသံမှာ ဝမ်းနည်းဖွယ်ကောင်းနေပြီး လုံးဝအကူအညီမဲ့ကာ သနားစရာကောင်းနေခဲ့သည်။

ပိုင်ချောင်ရှီသည် မခံနိုင်တော့ဘဲ နောက်ပြန်လှည့်လာကာ ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်လျက် မေးလိုက်သည်။

ပိုင်ချောင်ရှီ "ငါ မင်းကို ကယ်ရင် မင်း ငါ့ကို အန္တရာယ်မပေးဘူးမလား "

ဝံပုလွေပေါက်လေးသည် လူသားတို့၏စိတ်ခံစားမှုများကို နားလည်ပုံရပြီး ခေါင်းကို ရုန်းကန်ကာ သူမကို... ပွတ်သီးပွတ်သပ်လုပ်ရန် ကြိုးစားနေသလား။ ၎င်း၏လျှာဖြင့် သူမ မျက်နှာဆီသို့ လျက်လိုက်သည်။

၎င်းမှာ အလိုလိုက်ခံချင်ခြင်းနှင့် ဖားယားခြင်းတို့၏ ရင်းနှီးနေသော ခံစားချက်တစ်ခုများလား။

ပိုင်ချောင်ရှီသည် သူမ လက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။ ဝံပုလွေတစ်ကောင်ထံမှမျက်နှာကို လျက်ခြင်းမျိုး သူမ မခံချင်ပေ။

ပိုင်ချောင်ရှီ "မင်း ငါ့ကို အန္တရာယ်ပေးချင်ရင်တောင်မှ မင်း လုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး၊ ငါ့မှာ ပုဆိန်ရှိတယ် "

သူမသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မျက်နှာထားလုပ်ကာ ပုဆိန်ကို အသုံးပြု၍ ထောင်ချောက်ကိုဟစေရန် ထိုးထည့်လိုက်ပြီး အံကြိတ်လျက် နောက်ဆုံးတွင် ထောင်ချောက်အားဆွဲဖွင့်လိုက်သည်။ ဖြောင်းခနဲ အသံနှင့်အတူ ဝံပုလွေပေါက်လေးမှာ ၎င်း၏ဆင်းရဲဒုက္ခမှ လွတ်မြောက်သွားခဲ့သည်။

ဝံပုလွေပေါက်လေးသည် ကျေးဇူးတင်သည့်အလား ၎င်း၏ ရှေ့လက်နှစ်ဖက်ကို မြှောက်လိုက်ရာ အလွန်ချစ်စရာကောင်းနေသည်။ ၎င်းသည် ခြေတစ်လှမ်း ထော့နင်းထော့နင်း လျှောက်လိုက်ပြီးနောက် နောက်ခြေထောက်တွင် သွေးများ ဖုံးလွှမ်းလျက်ထပ်မံလဲကျသွားခဲ့သည်။

ပိုင်ချောင်ရှီ၏နှလုံးသားမှာ နူးညံ့သွားခဲ့သည်။

ပိုင်ချောင်ရှီ "ပုန်းဖို့ နေရာတစ်ခု ရှာထားလိုက်၊ ငါ မင်းအတွက် ရတနာတချို့သွားရှာပေးမယ် "

ပတ်ဝန်းကျင်ကို ရှာဖွေလိုက်ရာ စိုစွတ်သော နေရာတစ်ခုတွင် သူမသည် အမှန်တကယ်ပင် ကောင်းမွန်သော အရာတစ်ခုကို ရှာတွေ့ခဲ့သည်။

စနစ် "ဒင်၊ ဟိုက်ပါရီကမ် ဂျပွန်နီကာ ကို ရရှိတဲ့အတွက် ဂုဏ်ပြုပါတယ် ချစ်ရတဲ့ Host၊ ၎င်းက သဘာဝအားဖြင့် အလယ်အလတ်ရှိပြီး အရသာမှာ ခါးတယ်၊ သွေးတိတ်စေခြင်း ရောင်ရမ်းမှု လျော့ကျစေခြင်းနဲ့ ပွန်းပဲ့ဒဏ်ရာတွေကို ကုသခြင်းတို့အတွက် အံ့ဖွယ်အသုံးဝင်မှုတွေ ရှိပါတယ်၊ စနစ်ထဲမှာ မှတ်တမ်းတင် ရင် အမှတ်နှစ်ဆယ်ရရှိနိုင်ပါတယ် "

ကောက်ကျစ်သော စနစ်သည် လျင်မြန်စွာဖြေဆိုရန် သင်ယူတတ်နေပြီဖြစ်သည်။

ပိုင်ချောင်ရှီသည် သနားစရာကောင်းသော ဟိုက်ပါရီကမ် ဂျပွန်နီကာ အပင်အနည်းငယ်ကို ကြည့်ကာ သူမ၏ရွေးချယ်စရာများကို ချိန်ဆလိုက်ပြီး ၎င်းတို့ကို စနစ်ထဲတွင် မှတ်တမ်းတင်မည့် အကြံအစည်ကို ယာယီစွန့်လွှတ်လိုက်သည်။

ပိုင်ချောင်ရှီ "အာ တောင်းပန်ပါတယ် ချစ်ရတဲ့ ချယ်ချန်းဇီ၊ အသက်တစ်ချောင်းကို ကယ်တင်တာက ပိုအရေးကြီးတယ်၊ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် အခု ငါ နေရာကို သိနေပြီဆိုတော့ နောက်တစ်ခါကျမှ မှတ်တမ်းတင်တော့မယ် "

စနစ်၏အသံမှာ ပြင်းထန်သော သံပရာသီးအရသာ ရောယှက်နေခဲ့သည်။

စနစ် "Host သင်က သိပ်သဘောကောင်းလွန်းတယ်"

ပိုင်ချောင်ရှီသည် ၎င်းကို လျစ်လျူရှုကာ ဟိုက်ပါရီကမ် ဂျပွန်နီကာ ကို ချေမွလိုက်ပြီး မူလနေရာသို့ ပြန်သွားရာ မြက်ခင်းထဲတွင် ကြောက်ရွံ့စွာ ခွေနေသော ဝံပုလွေပေါက်လေးကိုမြင်လိုက်ရသည်။ သူမသည် ၎င်း၏လက်ဖဝါးပေါ်သို့ ဆေးအနှစ်ကို သုတ်လိမ်းပေးလိုက်သည်။ သူမ၏အဝတ်မှ အဝတ်စတစ်စကို ဆုတ်ဖြဲကာ ဝံပုလွေပေါက်လေးအား ပတ်တီးစည်းပေးလိုက်သည်။

ဝံပုလွေပေါက်လေးသည် ၎င်း၏ကျေးဇူးရှင်အား ကျေနပ်စေရန် ကြိုးစားလျက် ၎င်း၏ခေါင်းကို သူမအပေါ်သို့ ထပ်မံ ပွတ်သီးပွတ်သပ် လုပ်လာခဲ့သည်။

လုပ်နိုင်သမျှ အရာအားလုံးကိုလုပ်ခဲ့ပြီးပြီဖြစ်ရာ ကျန်သည်မှာ ဝံပုလွေပေါက်လေး ကိုယ်တိုင်အပေါ်တွင်သာ မူတည်တော့သည်။

ပိုင်ချောင်ရှီ "ကောင်းပြီ၊ တာ့တာပဲ"

သို့သော်လည်း ဝံပုလွေပေါက်လေးသည် ပိုင်ချောင်ရှီ၏ဘောင်းဘီစကို ကိုက်ဆွဲလိုက်သောကြောင့် သူမ လန့်သွားခဲ့သည်။ တုန်းကော်သခင်ကြီးကဲ့သို့ သူမ မဖြစ်ချင်ပေ။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ဝံပုလွေပေါက်လေးသည် အခြားဦးတည်ချက်တစ်ခုဆီသို့ အူလိုက်သည်။

ပိုင်ချောင်ရှီသည် သံသယများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသော်လည်း အဆုံးတွင် သူမသည် ဝံပုလွေပေါက်လေးကို ချီမလိုက်ပြီး ၎င်း၏လမ်းညွှန်မှုအတိုင်း လိုက်သွားရာ နွယ်ပင်များဖုံးလွှမ်းနေသော ဂူတစ်ခုကို ရှာတွေ့ခဲ့သည်။

သူမသည် ဝံပုလွေပေါက်လေးကို အောက်ချပေးလိုက်ရာ ထိုကောင်လေးသည် အဝင်ဝကို ပိတ်ဆို့နေသော နွယ်ပင်များကို နှာခေါင်းဖြင့် တွန်းဖယ်လိုက်ပြီး ၎င်း၏အစစ်အမှန်အသွင်အပြင်ကို ဖော်ပြလိုက်သည်။ မြေပြင်ပေါ်တွင် သေဆုံးနေသော တောကြက်တစ်ကောင်နှင့် တောယုန်တစ်ကောင် ရှိနေသည်။

ပိုင်ချောင်ရှီသည် ဝက်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ နှာမှုတ်သံထွက်အောင် ရယ်မောလိုက်သည်။

ပိုင်ချောင်ရှီ "ဟီး ဟီးး ဒါတွေအကုန်လုံးက ငါ့အတွက်လား "

သူမသည် အမှန်တကယ်ပင် ကြီးကျယ်သော ကုသိုလ်ကောင်းမှုတစ်ခုကို ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး ယခုအခါ ကောင်းချီးများ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ပိုင်ချောင်ရှီ "မင်းက တကယ့်ကို ရှောင်ဖူလေးပဲ "

နာမည်ပေးခံရခါစဖြစ်သော ရှောင်ဖူလေးသည် အူလိုက်သည်။ ၎င်း၏မျက်နှာအမူအရာမှာ အသိအမှတ်ပြုခံရရန် ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာ တောင်းဆိုနေကြောင်း ရှင်းလင်းစွာပြသနေသည်။ ၎င်းသည် တောယုန်နှင့် တောကြက်တို့ကို ၎င်း၏လက်ဖြင့် ပွတ်သပ်လိုက်ရာ 'ဒါတွေအားလုံး မင်းအတွက်ပါ' ဟု ပြောနေသည့် အလားပင်။

ပိုင်ချောင်ရှီသည် သူမ မျက်လုံးများကို ကစားကာ တောကြက်နှင့် တောယုန်မှာ အဆင်ပြေသော်လည်း ဝံပုလွေတစ်ကောင်ကို အိမ်သို့ခေါ်သွားပါက ပြဿနာများဖြစ်လာမည်လားဟု စဉ်းစားလိုက်သည်။

သူမသည် ရှောင်ဖူ၏ မျက်နှာကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်ကာပွတ်သပ်လိုက်ပြီး နှုတ်ခမ်းဆူကာ 'မွ' ဟူသော အမူအရာကို ပြုလုပ်လိုက်ပြီးနောက် တည်ငြိမ်စွာဖြင့်ပြောလိုက်သည်။

ပိုင်ချောင်ရှီ "အင်း ရှောင်ဖူလေး ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ တောကြက်ကိုတော့ ငါ ယူသွားမယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒီတောယုန်ကိုတော့ မင်းအတွက် ချန်ထားခဲ့မယ်၊ မင်းက အစားကြီးတဲ့ကောင်လေးပဲ မင်း ဗိုက်ဆာခံလို့မဖြစ်ဘူးလေ ဟုတ်တယ်မလား "

ရှောင်ဖူလေးသည် ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်ပြီး ၎င်း၏ရှေ့လက်ဖဝါးများကို အသုံးပြုကာ ပိုင်ချောင်ရှီ ခြင်းတောင်းလေးပေါ်သို့ တွယ်တက်သွားခဲ့သည်။

ပိုင်ချောင်ရှီ "နေပါဦး၊ မင်းက ငါနဲ့အတူ အိမ်ထိလိုက်မလို့လား "

ဝံပုလွေပေါက်လေးသည် ၎င်း၏ခေါင်းကို အကြိမ်ကြိမ်ညိတ်ပြလိုက်ရာ ၎င်းမှာ အလွန်ပါးနပ်လွန်းလှသည်။