အခန်း (၁၂၄၁-၁၂၄၂)
Vol. 125 Ch. 1241-1242
အခန်း ၁၂၄၁ - နတ်ဘုရားများ ထင်ရှားပြသခြင်း
လီယန်ချူသည် ခန္ဓာကိုယ်အလှုပ်အရှားများကို ဆက်တိုက်ပြောင်းလဲပြီးမှသာ ထိုပျံသန်းသည့်ပိုးကောင်များ၏ နောက်မှ လွတ်မြောက်သွားသည်။ သူသည် ထိုပိုးကောင်များကို တိုက်ခိုက်ခြင်းမရှိပေ၊ အကြောင်းမှာ သူသည် ထိုပိုးကောင်များကို အလွန်စိတ်ဝင်စားနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
"မျက်လုံးခြောက်လုံးပါ ဖားက အကြောင်းမဲ့ ဒီနေရာကို ရောက်လာမှာ မဟုတ်ဘူး။ သူကပဲ ဒီပိုးကောင်တွေကို လွှတ်ပေးလိုက်တာများလား။"
လီယန်ချူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် စူးစမ်းတွေးတောမှု အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။
………………
ကူဟောက်နတ်ဘုရားဘုရင် သည် ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်သန်းသွားသည်။ ဤအချိန်တွင် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ဝတ်ရုံပုဝါမှာ ပျောက်ဆုံးသွားပြီဖြစ်သည်။ သူ၏အသက်ရှူနှုန်းမှာလည်း အရင်ကကဲ့သို့ မပြင်းထန်တော့ဘဲ ဒဏ်ရာအချို့ ရရှိထားပုံရသည်။
သူသည် သူ့အား လာရောက်စည်းရုံးလေ့ရှိသည့် ကူယွင်နတ်ဘုရားဘုရင် နှင့် တွေ့ဆုံသောအခါ မျက်နှာကို တည်တင်းစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"အတောင်ပံခြောက်ခုပါတဲ့ ရွှေရောင်ပိုးကောင်တွေကို လွှတ်ပေးလိုက်ပြီ "
ကူယွင်နတ်ဘုရားဘုရင်မှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး -
"ဘာဖြစ်တာလဲ၊ အဲဒီလူငယ်တညအိုဆရာ လုပ်တာလား။"
ကူဟောက်နတ်ဘုရားဘုရင်က သူမအား ငေးကြည့်ရင်း
"အက်ကြောင်း နောက်ကနေ ဝင်ရောက်လာတဲ့ နယ်မြေခြား သားရဲတွေ လုပ်တာပဲ။"
ထိုအက်ကြောင်းသည် ကူယွင်နတ်ဘုရားဘုရင် အုပ်ချုပ်သော နယ်မြေထဲတွင် ရှိသည်။ ယခုအခါတွင် ကြီးမားသော ချို့ယွင်းချက်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပြီး အတောင်ပံခြောက်ခုပါ ရွှေရောင်ပိုးကောင်များပင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
ကူဟောက်နတ်ဘုရားဘုရင်၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် မကျေနပ်မှုများ စုပုံနေခြင်းမှာ အံ့သြစရာမဟုတ်ပေ။
ကူယွင်နတ်ဘုရားဘုရင်က ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်သည်။
"ဒီကိစ္စကို နင် ငါ့ကို အပြစ်မတင်သင့်ဘူး၊ အဲဒါ အဲဒီလူငယ်တာအိုဆရာ စိုက်ပျိုးခဲ့တဲ့ အကြောင်းရင်း ပဲ"
ကူဟောက်နတ်ဘုရားဘုရင်၏ အသံမှာ အက်ကွဲနေသည်။
"ငါ့လက်အောက်က စစ်သည်တော် ထောင်ပေါင်းများစွာဟာ အဲဒီပိုးကောင်တွေရဲ့ ဝါးမြိုခြင်းကို ခံလိုက်ရတယ်။ အခု ဒီပိုးကောင်တွေက အရမ်းကို အစွမ်းထက်လာပြီး ငါ့နယ်မြေမှာ ဖျက်ဆီးနေကြပြီ၊ ငါတို့ ပူးပေါင်းမှ ဖမ်းဆီးနိုင်လိမ့်မယ်။"
ကူယွင်နတ်ဘုရားဘုရင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ အစကတည်းက သူမနှင့် ကူဟောက်တို့သည် ဤသူများအား ပူးပေါင်းရန် စည်းရုံးခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ကူဟောက်နတ်ဘုရားဘုရင်မှာ ဂုဏ်ယူတတ်သူဖြစ်ပြီး ထိုအချိန်က သူမ၏ ပူးပေါင်းရန် အကြံပြုချက်ကို ငြင်းပယ်ခဲ့ခြင်းမရှိပေ။
ယခုအခါ ကူယွင်နတ်ဘုရားဘုရင်သည်လည်း ကူညီပေးလိုစိတ်ရှိသည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဤသည်မှာ ကောင်းကင်ဘုံတစ်ခုလုံးကို ထိခိုက်စေမည့် ကြီးမားသော ပရမ်းပတာဖြစ်ရပ်တစ်ခု ဖြစ်သည်!
ကူယွင်နတ်ဘုရားဘုရင်က မေးလိုက်သည်
"အဲဒီနယ်မြေခြား သားရဲကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့လား။"
ကူဟောက်နတ်ဘုရားဘုရင်က ခေါင်းခါလိုက်သည်
"ဒီသားရဲက ငါနဲ့ အသက်သေဆုံးသည်အထိ တိုက်ခိုက်ဖို့ ဆန္ဒမရှိပုံပဲ၊ အင်အားကို ချန်ထားပြီး နောက်ဆုံးမှာ ထွက်ပြေးသွားတယ်။"
ကူယွင်နတ်ဘုရားဘုရင်၏ မျက်နှာမှာ လေးလံနေသည်
"ငါနဲ့ အဲဒီမျက်လုံးတစ်လုံးတည်းပါတဲ့ ဘီလူးတို့ တိုက်ခိုက်တုန်းကလည်း ဒီအတိုင်းပဲ။ သူတို့က ခေါင်းဖော်ပြရုံလောက်ပဲ လုပ်နေတာ။"
ကူဟောက်နတ်ဘုရားဘုရင်က မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် -
"ဒီသားရဲတွေရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို မြင်နေရပြီ၊ အဲဒီဖားက ရုတ်တရက် အက်ကြောင်းနားကို ရောက်လာပြီး အတောင်ပံခြောက်ခုပါ ပိုးကောင်တွေကို လွှတ်ပေးလိုက်တယ်။ သူတို့က ကောင်းကင်ဘုံကို ပရမ်းပတာဖြစ်အောင် လုပ်ချင်နေတာပဲ။"
ကူယွင်နတ်ဘုရားဘုရင်မှာ အသက်အငယ်ဆုံးဖြစ်ပြီး တွေဝေစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"အရင်က ဒီအရာတွေနဲ့ တိုက်ခိုက်တုန်းက သူတို့မှာ ဒီလောက်အသိဉာဏ် မြင့်မားခဲ့လို့လား။"
ကူဟောက်နတ်ဘုရားဘုရင်က ခေါင်းခါလိုက်သည်
"ငါလည်း မသိဘူး၊ နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း နတ်ဘုရားဘုရင်အဆင့်ရှိတဲ့ သားရဲတွေ ဒီလို ထွက်ပြေးလာတာမျိုး တစ်ခါမှ မရှိခဲ့ဘူး "
နှစ်ဦးစလုံး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ထို့နောက် တစ်ပြိုင်နက်တည်း လီယန်ချူကို ထပ်မံ ကျိန်ဆဲလိုက်ကြသည်။
ကူယွင်နတ်ဘုရားဘုရင်က ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်
"အခု ကူချင်း သေဆုံးသွားပြီဆိုတော့ သူအုပ်ချုပ်တဲ့ နယ်မြေထဲမှာ အဲဒီလူငယ်တာအိုဆရာကို တားဆီးနိုင်တဲ့သူ မရှိတော့ဘူး မဟုတ်လား။"
ကူဟောက်နတ်ဘုရားဘုရင်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရုတ်တရက် တောင့်တင်းသွားသည်။
"မင်းပြောတာ သူ အဲဒီဘက်ကို သွားတော့မယ်လို့ ဆိုလိုတာလား။"
ကူယွင်နတ်ဘုရားဘုရင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
ကူဟောက်နတ်ဘုရားဘုရင်က မျက်မှောင်ကြုတ်လျက်
"အဲဒီရှေးဟောင်းစစ်မြေပြင်က နှစ်ပေါင်းများစွာ ဘာလှုပ်ရှားမှုမှ မရှိတာကြာပြီ၊ အခုဆိုရင်လည်း ဘယ်သူမှ စောင့်ကြပ်နေတာ မဟုတ်ဘူး။"
"ဒီတာအိုဆရာ သွားလို့ရော ဘာဖြစ်မှာမို့လို့လဲ၊ သူက သေလူကို အသက်ပြန်ရှင်အောင် လုပ်ပေးနိုင်မှာမို့လို့လား။"
ကူယွင်နတ်ဘုရားဘုရင်မှာ လေးနက်စွာဖြင့် -
"အဲဒီနေရာမှာ အစွမ်းထက်တဲ့ အရှိန်အဝါတွေ မြှုပ်နှံထားတာ များလှတယ်၊ အဲဒီလူငယ်လေးမှာ တကယ်ပဲ လျှို့ဝှက်တဲ့နည်းလမ်းတွေ ရှိနေရင်တော့..."
ကူဟောက်နတ်ဘုရားဘုရင်က ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ခေါင်းခါလိုက်သည်။
"မဖြစ်နိုင်ပါဘူး၊ အဲဒီနေရာကို ငါလည်း ရောက်ဖူးတယ်၊ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေတဲ့ နေရာပဲ။"
"ဘာကမှ ပြဿနာတက်စရာ အကြောင်းမရှိဘူးလေ။"
ကူယွင်နတ်ဘုရားဘုရင်က သူ့ကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
"ဒီတာအိုဆရာ မရောက်ခင်က မီးပင်လယ်ထဲမှာ အဲဒီလို ထူးခြားတဲ့ မြင်ကွင်းမျိုး ပေါ်လာတာ နင် မြင်ဖူးလို့လား။"
ကူဟောက်နတ်ဘုရားဘုရင်မှာ ရုတ်တရက် အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် တွေဝေမှု အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။
"ဒါပေမဲ့ အတောင်ပံခြောက်ခုပါ ပိုးကောင်တွေကိုသာ အကြီးအကျယ် ကြီးထွားလာအောင် လွှတ်ပေးထားရင် ငါတို့တောင် သူ့ရဲ့ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်တော့ဘူး၊ အထက်လူကြီးတွေက အပြစ်တင်လာရင်..."
အတောင်ပံခြောက်ခုပါ ပိုးကောင်များသည် အလွန် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ပြီး ၎င်းတို့၏ ကြီးထွားနိုင်စွမ်းမှာ အနှောင့်အယှက်အဖြစ်ဆုံးဖြစ်သည်။
ကူယွင်နတ်ဘုရားဘုရင်မှာ ခက်ခဲသော အမူအရာဖြင့်
"အဲဒီလူဆိုးက ပရမ်းပတာတွေ မလုပ်ဖို့ပဲ ဆုတောင်းရမှာပဲ။"
"ငါတို့ အရင်ဆုံး ဒီပိုးကောင်တွေကို တံဆိပ်ခတ်နှိပ် ထားမှ၊ သူတို့ ကြီးထွားမလာအောင် "
ထိုရှေးဟောင်းစစ်မြေပြင်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ပြဿနာ တစ်ခါမှ မရှိခဲ့ပေ။ ကူဟောက်နတ်ဘုရားဘုရင်နှင့် ကူယွင်နတ်ဘုရားဘုရင်တို့လည်း အထဲသို့ လျှို့ဝှက်ဝင်ရောက်ဖူးသော်လည်း ဘာမှ မရခဲ့ပေ။
………………
လီယန်ချူသည် ကောင်းကင်ယံတွင် လူသိရှင်ကြား ပျံသန်းခြင်းမပြုဘဲ မြေကြီးကို ကျုံ့၍ ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းဖြင့် ရောက်ရှိခြင်း နည်းလမ်းကို အဆုံးစွန်အထိ အသုံးပြုလိုက်သည်။
သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပျောက်ကွယ်လိုက်၊ ပြန်ပေါ်လာလိုက်နှင့် မကြာမီပင် ထိုရှေးဟောင်းစစ်မြေပြင်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။
ဤနေရာတွင် ကျိုးပဲ့နေသော လက်နက်အပိုင်းအစများ ပြန့်ကျဲနေသည်။ အကြီးဆုံးအပိုင်းအစမှာပင် လက်ဖဝါးအရွယ်အစားသာ ရှိပြီး မူလအသွင်အပြင်ကို မခန့်မှန်းနိုင်တော့ပေ။ ထိုအထဲတွင်ရှိသော ဝိညာဉ်ဓာတ်များမှာလည်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး သံဟောင်းသံစများသာ ကျန်ရှိတော့သည်။
လက်နက်များသာမက ကိုယ်ခန္ဓာအရိုးစုများပင် တစ်ခုမျှ မကျန်တော့ပေ။ မည်သူတွေ သေဆုံးခဲ့သလဲဆိုတာကို ခွဲခြားရ ခက်ခဲလှသည်။
လီယန်ချူသည် ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ ထိုရှေးဟောင်းစစ်မြေပြင်မှာ အလွန်ကျယ်ဝန်းပြီး အဆုံးမမြင်နိုင်ပေ။ သူသည် ဤနေရာတွင် ပျံသန်းရင်း တိုက်ပွဲ၏ အကြွင်းအကျန်များကို မြင်တွေ့ရသော်လည်း အချိန်ကြာမြင့်လွန်းသဖြင့် အသက်ရှူနှုန်း မကျန်ရှိတော့ပေ။ မီးရှို့ထားသည့် အရာများ၊ မိုးကြိုးပစ်ခံထားရသည့် အရာများနှင့် ဓားရာ၊ လှံရာအချို့သာ ရှိနေသည်။
ဤနေရာက လီယန်ချူကို ပေးတဲ့ ခံစားချက်မှာ ခြောက်ကပ်နေခြင်းမဟုတ်ဘဲ "သေခြင်းတရားကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်နေခြင်း" ဖြစ်သည်။ မည်သည့် အသက်ရှူနှုန်းမှ မရှိပေ။
ယမ်စွမ်းအင် သို့မဟုတ် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်စွမ်းအင် များပင် မရှိဘဲ သန့်ရှင်းနေသည်။ ထို့အပြင် တစ်ခုလုံးက အသက်ရှင်ခြင်းကို လက်လွှတ်ဆုံးရှုံးသွားသကဲ့သို့ အလွန် ခြောက်သွေ့နေပြီး ကောင်းကင်ဘုံ၏ အသက်ဝင်နေမှုနှင့် လုံးဝ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်နေသည်။ လီယန်ချူ မြင်ဖူးခဲ့သော ငရဲပြည် ထက်ပင် ပို၍ သေခါနီးပုံပေါက်နေသည်။
"ဒီနေရာက တကယ်ကို ပျက်စီးခြင်းနေပြီး နတ်ဘုရားတို့ ကျင့်ကြံရာအရပ် နဲ့ တူနေတယ်။"
လီယန်ချူသည် တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။
သို့သော် ဤနေရာသည် ထိုနေရာထက်ပင် ပိုဆိုးရွားသည်။ အထဲတွင် ကောင်းကင်လူသားတို့၏ သွေးသားများ ရှိနေသေးသော်လည်း ဤနေရာတွင် ဘာမျှ မရှိတော့ပေ။ လီယန်ချူသည် သံပြားတစ်ခုကို ကောက်ကိုင်လိုက်ရာ ကိုင်လိုက်သည်နှင့် လေထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ တကယ်ကို ဆွေးမြေ့နေပြီဖြစ်သည်။
"ဒီရှေးဟောင်းစစ်မြေပြင်က သက်တမ်း အရမ်းကြာနေပြီ။ ဘယ်လို အရာတွေ တိုက်ခိုက်ခဲ့လို့ ဒီလို ဖြစ်သွားရတာလဲ။"
လီယန်ချူသည် ရုတ်တရက် အံ့အားသင့်သွားသည်။ ထိုအချိန်က တိုက်ပွဲသည် ဤနေရာကို ပြိုကွဲသွားစေခဲ့ပြီး လီယန်ချူသည် ကောင်းကင်တံခါး ထဲသို့ အတင်းဝင်ရောက်ခဲ့သည့် ခွန်လွန် နတ်ဘုရားများကို သတိရလိုက်သည်။
"ခွန်လွန်နတ်ဘုရားတွေ ကောင်းကင်တံခါးကို ဝင်ရောက်ပြီးတဲ့နောက်မှာ ဘာသတင်းမှ မကြားရတော့ဘူး၊ သူတို့တွေ ဒီမှာပဲ သေဆုံးသွားတာလား။"
လီယန်ချူသည် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး ဤစစ်မြေပြင်ကို ကြည့်ရင်း ဝမ်းနည်းမိသည်။ သူသည် ဤနေရာတွင် ရှာဖွေခဲ့သော်လည်း မည်သည့်အရိပ်အယောင်မှ မတွေ့ခဲ့ပေ။ အရိုးစုများမှာလည်း အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ဖြစ်နေသည်။
လီယန်ချူသည် ဤရှေးဟောင်းစစ်မြေပြင်တွင် အလျင်အမြန် ပျံသန်းသွားရာ မကြာမီပင် သဲမုန်တိုင်းများ တိုက်ခတ်လာပြီး ကျန်ရှိနေသော အရိုးအပိုင်းအစများစွာကို သဲများဖြင့် ဖုံးအုပ်သွားသည်။ ဤနေရာတွင် လေပြင်းများ တိုက်ခတ်နေပြီး ကမ္ဘာမြေတစ်ခုလုံးမှာ ဝါရောင်သန်းနေသည်။
လီယန်ချူသည် သဲမုန်တိုင်းထဲတွင် လမ်းလျှောက်နေစဉ် သူ၏ တာအိုဝတ်ရုံ သည် လေထဲတွင် တဖျပ်ဖျပ် ရိုက်ခတ်နေသည်။ အရင်က ကူဟောက်နတ်ဘုရားဘုရင် ရောက်ခဲ့စဉ်ကလည်း တိတ်ဆိတ်နေပြီး မည်သည့် အသက်ရှူနှုန်းမှ မခံစားခဲ့ရပေ။ လီယန်ချူသည် ခွန်လွန်နတ်ဘုရားတို့၏ အမွှေးနံ့သာ ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသဖြင့် ဤနေရာသို့ ရောက်ပြီး မကြာမီတွင် ထူးခြားသည့် ခံစားချက်တစ်ခု ရရှိလာသည်။
မြေပြင်ပေါ်တွင် အရိုးအကြွင်းအကျန်များသာ ပြည့်နေပြီး နတ်ဘုရားရုပ်တု တစ်ခုမျှ မကျန်သော်လည်း လီယန်ချူသည် ထိုခွန်လွန်နတ်ဘုရားများ ဤနေရာတွင် ကျဆုံးခဲ့သည်ကို ခံစားမိသည်။ ၎င်းသည် နက်နဲသော အာရုံခံစားမှု တစ်ခုဖြစ်သည်။
ထို့နောက် ကောင်းကင်ယံတွင် ကန္တာရအရိပ် ကဲ့သို့ ပုံရိပ်များ ပေါ်လာသည်။ အသံမရှိသော်လည်း လီယန်ချူသည် ဝတ်စုံရိုးရှင်းသော ခွန်လွန်နတ်ဘုရားများ နှင့် နတ်လူသားများ တိုက်ခိုက်နေသည်ကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်နိုင်သည်။ ခွန်လွန်နတ်ဘုရားများ နှင့် ကောင်းကင်လူသားများကို အလွယ်တကူ ခွဲခြားနိုင်သည်။ ကောင်းကင်လူသားများမှာ နဂါးစီး၊ ငှက်စီး သို့မဟုတ် တိမ်တိုက်ပေါ်တွင် စီးနင်းကာ အလွန် ထူးခြားလှသည်။ သူတို့၏ အရှိန်အဝါမှာ အလွန် ပြင်းထန်လှသည်။
နှစ်ဖက်စလုံးသည် ဤနေရာတွင် တိုက်ခိုက်နေကြပြီး အခြေအနေမှာ အလွန် ပြင်းထန်လှသည်။ ခွန်လွန်နတ်ဘုရားများ သည် ရွှေရောင်ရုပ်တု များပေါ်တွင် ဆင်းသက်လာကြသော်လည်း ရုပ်တုများမှာ ရိုက်ချိုးခံလိုက်ရပြီး ထိုခွန်လွန်နတ်ဘုရားများလည်း တစ်ပါးပြီးတစ်ပါး ပျက်စီးသွားသည်။ သွေးများက ကောင်းကင်ကို အရောင်တင်ပေးလိုက်ပြီး နှစ်ဖက်စလုံး ဆက်တိုက် တိုက်ခိုက်နေကြသည်။ အသံမရှိခြင်းကြောင့် ပို၍ ဝမ်းနည်းဖွယ် ကောင်းလှသည်။
လီယန်ချူသည် ကောင်းကင်လူသားများ ဤတိုက်ပွဲတွင် သေဆုံးသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူ ရုတ်တရက် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
"အဲဒီအချိန်က ကောင်းကင်လူသားတွေ သေပြီးရင် ညစ်ညမ်းမှုတွေ မဖြစ်ဘူး၊ သွေးသားတွေလည်း ဘီလူးလို မဖြစ်သွားဘူး "
ရုပ်ပုံထဲတွင် ကောင်းကင်လူသားများ သေဆုံးပြီးနောက် ခန္ဓာကိုယ်များ ပြိုကွဲသွားသော်လည်း မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျရောက်ပြီးနောက် မည်သည့် အပြောင်းအလဲမှ မရှိပေ။ ပတ်ဝန်းကျင်တွင်လည်း ထိုသို့သော မကောင်းဆိုးဝါး အရိပ်အယောင်များ မရှိပေ။
လီယန်ချူသည် ထိုစစ်မြေပြင်တွင် ရပ်နေရင်း ခွန်လွန်နတ်ဘုရားများ၏ ရွှေရောင်ရုပ်တုများ ရိုက်ချိုးခံလိုက်ရပြီး ကျောက်ရုပ်များအဖြစ် ပြိုကွဲသွားသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ သူသည် ကြာမြင့်စွာ ရပ်နေခဲ့ပြီး တိုက်ပွဲအပြီးတွင် ကောင်းကင်လူသား တစ်ပါးမျှ သို့မဟုတ် ခွန်လွန်နတ်ဘုရား တစ်ပါးမျှ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခြင်း မရှိတော့ပေ။ နှစ်ဖက်စလုံး ပြင်းထန်စွာ ထိခိုက်နစ်နာပြီး နှစ်ဦးစလုံး အရေးနိမ့်ခဲ့ကြသည်။
နောက်ဆုံးကောင်းကင်လူသား နှင့် ခွန်လွန်နတ်ဘုရား တစ်ပါးတည်းသာ ကျန်တော့ချိန်တွင် ပုံရိပ်မှာ အချိန်ကြာမြင့်စွာ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
"အရင်က အဲဒီ ကောင်းကင်လူသားတွေက အစွမ်းထက်တယ်၊ အထူးသဖြင့် နဂါးစီးတဲ့သူတွေနဲ့ ငှက်စီးတဲ့သူတွေပေါ့။"
လီယန်ချူသည် တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။
ဒီတိုက်ပွဲမှာ နှစ်ဖက်စလုံး လုံးဝ ပျက်စီးသွားသည်။
"ခွန်လွန်နတ်ဘုရားတွေ ဘာလို့ တစ်ယောက်မှ ပြန်မလာတာလဲဆိုတာ အခုတော့ နားလည်သွားပြီ၊ တကယ်ကို တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် အပြန်အလှန် ပျက်စီးသွားကြတာပဲ။"
တိကျစွာ ပြောရလျှင် ဤခွန်လွန်မှ အစွမ်းထက်သူများကို နတ်ဘုရား ဟု ခေါ်သင့်သည်။ သူတို့သည် နတ်လမ်းစဉ် ကို ကျင့်ကြံရုံသာမက အမွှေးနံ့သာကိုလည်း လက်ခံကြသည်။ ရွှေရောင်ရုပ်တုများ အားလုံး ကွဲအက်သွားပြီး ဤနေရာမှာပင် ပျက်စီးသွားကာ အောက်ကမ္ဘာသို့ ပြန်မသွားနိုင်တော့ပေ။
ကလစ်
ကောင်းကင်ပေါ်က ထိုပုံရိပ်မှာ ကွဲအက်သွားပြီး ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ လီယန်ချူသည် ထိုခွန်လွန်နတ်ဘုရားများဘက်သို့ လက်အုပ်ချီ အရိုအသေပေးလိုက်သည်။ ကောင်းကင်လူသားများက အစောကတည်းက ကြံစည်ပြီး အိမ်တိုင်ရာရောက် တိုက်ခိုက်လာခြင်းဖြစ်သော်လည်း သူတို့သည် ထွက်ပြေးခြင်းမရှိဘဲ ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ကောင်းကင်တံခါးကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ခဲ့ကြသည်။ ဤသတ္တိမှာ လေးစားဖွယ်ကောင်းလှသည်။
လီယန်ချူသည် ထိုရှေးဟောင်းစစ်မြေပြင်မှ လှည့်ထွက်သွားသည်။ ဤနေရာမှာ အသက်မဲ့သွားပြီဖြစ်ပြီး မည်သည့် အန္တရာယ်မှ မရှိတော့ပေ။ ဆိုလိုသည်မှာ ကောင်းကင်ဘုံကို ဘေးအန္တရာယ်ဖြစ်စေရန် မည်သို့မျှ မတတ်နိုင်ပေ။
"ကောင်းကင်လူသားတွေက ဒီစစ်မြေပြင်ကို ဒီအတိုင်း ပစ်ထားတာက ဒီနေရာမှာ လုံးဝ ပျက်စီးသွားပြီး အသက်ဓာတ် လုံးဝ မရှိတော့လို့လား။"
လီယန်ချူသည် တွေးလိုက်သည်။
သူသည် ခွန်လွန်နတ်ဘုရားများ၏ အမွှေးနံ့သာကို သယ်ဆောင်ထားသဖြင့် ဤနေရာတွင် လမ်းလျှောက်နေစဉ် စိတ်ထဲတွင် အာရုံခံစားမှု တစ်ခု ရှိနေသည်။ ဤခံစားမှုမှာ အလွန် နက်နဲလှပြီး ထိုခွန်လွန်နတ်ဘုရားများ မပျောက်ကွယ်သွားသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။
သူ ထိုစစ်မြေပြင်မှ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက်တွင်လည်း စိတ်ထဲတွင် တစ်ခုခုကို ခံစားနေရဆဲ ဖြစ်သည်။ သူ နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ကောင်းကင်ပေါ်တွင် မတူညီသော ပုံစံမျိုးစုံရှိသည့် နတ်ဘုရားများ ထရပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ အချို့မှာ ခန္ဓာကိုယ် ထွားကျိုင်းသူများ၊ အချို့မှာ ချောမောသူများ၊ အချို့မှာ တည်ကြည်သူများ၊ လှပသော အမျိုးသမီး နတ်ဘုရားများ စသည်ဖြင့် ပုံစံမျိုးစုံပင်။
ဤကြီးမားသော အရိပ်များသည် သူ၏နောက်ကွယ်တွင် တိတ်တဆိတ် လိုက်ပါလာပြီး ကောင်းကင်ပေါ်တွင် မတ်မတ်ရပ်နေကြသည်။ လီယန်ချူမှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး အခုလေးတင်က သူ ဘာကိုမှ မသိလိုက်ပေ။
ကောင်းကင်ပေါ်တွင် ထိုကြီးမားသော အရိပ်များမှာ စကားမပြောဘဲ မျက်လုံးများ ပိတ်လျက် လီယန်ချူနောက်သို့ လိုက်ပါနေကြသည်။
"ဒါတွေက အဲဒီ နတ်ဘုရားတွေရဲ့ ဝိညာဉ်တွေလား။"
လီယန်ချူသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
ထို့နောက် သူသည် ထိုသို့ မဟုတ်ကြောင်း သဘောပေါက်သွားသည်။ ထိုနတ်ဘုရားများ ဆင်းသက်လာသောအခါ ရွှေရောင်ရုပ်တုများဖြင့် ဖြစ်သောကြောင့် ၎င်းတို့သည် ခန္ဓာကိုယ်အစစ်မဟုတ်ပေ။ သေသွားပြီးနောက် ဝိညာဉ်များ မည်သို့ ကျန်ရစ်နိုင်မည်နည်း။
လီယန်ချူသည် လက်နှစ်ဖက်ကို ဓားကဲ့သို့ လုပ်ပြီး နဖူးပေါ်မှ ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။ ရွှေရောင်အလင်းတန်း တစ်ခုသည် သူ၏ မျက်ခုံး ကြားမှ အထက်သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ တက်သွားသည်။ ထို့နောက် "ကောင်းကင်မျက်လုံး" ပွင့်လာပြီး နတ်စွမ်းအင်များ တောက်ပလာသည်။
ကောင်းကင်မျက်လုံးသည် လှည့်ဖြားမှု အားလုံးကို ဖျက်ဆီးနိုင်သည်။ သူသည် ကောင်းကင်မျက်လုံးဖြင့် ကြည့်လိုက်ရာ ဤသူများမှာ အမှန်တကယ် မရှိဘဲ အရိပ်များသာ ဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရသည်။ သန့်ရှင်းသော အရိပ်များသာ ဖြစ်ပြီး သူတို့တွင် ဝိညာဉ် အသိဉာဏ်ဟူ၍ မရှိပေ။
"ဒါက ထူးဆန်းလိုက်တာ၊ ခွန်လွန်နတ်ဘုရားတွေရဲ့ ရွှေရောင်ရုပ်တုတွေနဲ့ ကောင်းကင်လူသားတွေ အပြန်အလှန် ပျက်စီးသွားတာလေ။ ဘာလို့ အခုမှ အရိပ်တွေ ပေါ်လာပြီး ငါရောက်လာတဲ့အခါမှာမှ ပြန်ရှင်လာသလို ဖြစ်နေရတာလဲ။"
လီယန်ချူ၏ စိတ်ထဲတွင် မေးခွန်းများစွာ ပေါ်လာသည်။ သူ တွေးမိသည်မှာ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ သူသည် ခွန်လွန်အမွှေးနံ့သာ အမြောက်အမြားကို သယ်ဆောင်ထားခြင်းကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်။ ခွန်လွန်နတ်ဘုရားများ၏ ကျန်ရစ်သော အမွှေးနံ့သာအားလုံးကို လီယန်ချူ သိမ်းယူသွားပြီးနောက် ကောင်းကင်ဘုံတွင် တိုက်ပွဲဝင်စဉ် အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ အမွှေးနံ့သာများ ပျံ့လွင့်သွားသော်လည်း လီယန်ချူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ထိုအရှိန်အဝါများ ကျန်ရစ်နေသည်။ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ဤအကြောင်းကြောင့် တစ်ခုခုကို သွားထိမိပြီး ထိုအရိပ်များကို ပြန်လည် နိုးထလာစေခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။
"အရိပ်တွေပဲ ရှိသေးတာ၊ တကယ့် ခွန်လွန်နတ်ဘုရားတွေ မဟုတ်သလို ရွှေရောင်ရုပ်တုတွေ ပြန်ရှင်လာတာလည်း မဟုတ်တော့ တိုက်ခိုက်စွမ်းအား မရှိနိုင်ဘူး။"
လီယန်ချူသည် တွေးလိုက်သည်။
သူ၏ ကောင်းကင်မျက်လုံး မှာ အလွန် အစွမ်းထက်သဖြင့် ယခုအခါတွင် ခွန်လွန်မှ နတ်ဘုရားတစ်ပါးက မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ပြီး လီယန်ချူကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ထိုနတ်ဘုရားများ အားလုံး တစ်ပြိုင်နက်တည်း မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ပြီး လီယန်ချူကိုသာ စိုက်ကြည့်နေကြသည်။
အရိပ်များသာ ဖြစ်သော်လည်း လီယန်ချူသည် ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီး အနည်းငယ် ထိတ်လန့်မိသည်။ ကောင်းကင်တစ်ခွင်လုံးတွင် ကြီးမားသော အရိပ်များက သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေပြီး ခဏကြာသည်အထိ စကားမပြောပေ။
လီယန်ချူသည် စိတ်အေးအောင် လုပ်ပြီး
"အားလုံးပဲ၊ ကျွန်တော်လည်း ခွန်လွန်မှာ ကျင့်ကြံဖူးပါတယ်" ဟု စမ်းသပ်ပြောဆိုလိုက်သည်။
ထိုနတ်ဘုရားများ၏ အရိပ်မှာ သူ့ကိုသာ ဆက်ကြည့်နေပြီး စကားမပြောပေ။ လီယန်ချူသည် ထိုအကြည့်များမှာ လူ၏နှလုံးသားကို စစ်ဆေးနေသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။ သာမန်လူတို့သည် နတ်ဘုရားကို တိုက်ရိုက်မကြည့်ဝံ့ပေ။ ကောင်းမြတ်ခြင်းနှင့် ယုတ်မာခြင်းကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် သိနိုင်သည်။ နတ်ဘုရားစွမ်းအားမှာ လေးလံသဖြင့် မခံနိုင်ပေ။
သို့သော် လီယန်ချူကား မတူပေ။ သူ၏အကြည့်မှာ ကြည်လင်ပြတ်သားပြီး ခိုင်မာသည်။ သူသည် ထိုနတ်ဘုရားများကို မကြောက်ဘဲ စိုက်ကြည့်နေသည်။ ထိုနတ်ဘုရားများမှာလည်း လေးနက်သော အမူအရာဖြင့်သာ ရှိနေပြီး မည်သို့မျှ မပြောပေ။ လီယန်ချူသည် သူတို့နှင့် ဆက်သွယ်ရန် ခက်ခဲကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် "ကောင်းကင်မျက်လုံး" ကို ပိတ်လိုက်သောအခါ ထိုနတ်ဘုရားများ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
သို့သော် သူသည် "ကောင်းကင်မျက်လုံး" ကို ပြန်ဖွင့်လိုက်သောအခါ ထိုနတ်ဘုရားများမှာ သူ့နောက်တွင် လိုက်ပါနေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူတို့မှာ အမြဲတမ်း ပေတစ်ရာအကွာတွင်သာ ရှိနေသည်။
"ဒီအတိုင်းဆိုရင်တော့ အလွန် ထင်ရှားလွန်းနေပြီ။"
လီယန်ချူသည် တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။
သူသည် ကောင်းကင်ဘုံတွင် အထောက်အထားမဲ့ လူတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး လူသတ်၊ ပစ္စည်းလုယက်မှုဖြင့် ကျော်ကြားသူဖြစ်သည်။ အရင်က မီးပင်လယ်ကို အသုံးပြု၍ နတ်ဘုရားဘုရင်တစ်ပါးကို သတ်ခဲ့ပြီး နောက်ထပ်သုံးပါးကို အကြောက်ကြီး ကြောက်အောင် လုပ်နိုင်ခဲ့သည်။ ယခုအခါ ကောင်းကင်ဘုံတွင် ပရမ်းပတာ ဖြစ်နေသဖြင့် ထိုနတ်ဘုရားဘုရင်များမှာ သူ့အကြောင်း စုံစမ်းရန် အချိန်မရှိပေ။ သို့သော် ဤခွန်လွန်နတ်ဘုရားများကို ခေါ်ဆောင်သွားလျှင် လီယန်ချူသည် မီးအိမ်ကြီး တစ်လုံးကို ကိုင်ထားသကဲ့သို့ ထင်ရှားနေလိမ့်မည်။
"တခြားဘာမှ မပြောတော့ဘူး၊ ဒီအတိုင်း တစ်ပတ်လောက် လမ်းလျှောက်လိုက်ရင် နတ်ဘုရားဘုရင်တွေ အကုန်လုံး ရောက်လာတော့မှာပဲ "
လီယန်ချူသည် တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။
ယခုအခါတွင် သူ၏ စစ်မှန်သောမီး များမှာ အလွန် ပြင်းထန်လာသော်လည်း နတ်ဘုရားဘုရင်များကို တိုက်ခိုက်ရန်မှာ မလုံလောက်သေးပေ။ သူသည် မြေကြီးထဲသို့ ပျောက်ကွယ်ခြင်း နည်း၊ ဓားပညာ ၊ ၇၂ ပြောင်းလဲခြင်း ၊ အမှောင်ကိုဖုံးကွယ်ခြင်း စသည့် နည်းလမ်းများကို အသုံးပြုသော်လည်း သူ၏ ကောင်းကင်မျက်လုံး ကို ပွင့်လိုက်တိုင်း ခွန်လွန်နတ်ဘုရားများမှာ သူ၏နောက်တွင် ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။
"ဒီတစ်ခါ အထက်ရောက်တော့ မကြုံဖူးတဲ့ ကိစ္စတွေ အများကြီး ကြုံနေရပါလား။"
လီယန်ချူသည် သွားကိုက်သလို ဖြစ်သွားသည်။
သူသည် ရှူယီဘူးသီး ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ရှူယီဘူးသီးမှာ အဝါရောင်ဖြစ်ပြီး အေးမြနေကာ ပြင်းထန်သော မီးတောက်အချို့ကို သယ်ဆောင်ထားသည်။ လီယန်ချူသည် ဤမီးတောက်များကို ရယူခဲ့သည်မှာ နတ်မီးကိုယ်ပွား ကို အသုံးပြု၍ နတ်ဘုရားဘုရင်များကို ခြိမ်းခြောက်ရန် ဖြစ်သည်။
သို့သော် ယခု သူသည် ဤခွန်လွန်နတ်ဘုရားအရိပ်များကို ဖယ်ရှားရန် နည်းလမ်းများစွာ သုံးသော်လည်း မရပေ။ လီယန်ချူသည် ရင်ဆိုင်ရန်အတွက် အစီအမံများကို စဉ်းစားလိုက်သည်။
"နတ်ဘုရားဘုရင်တွေရဲ့ စွမ်းအားက အလွန် ကြွယ်ဝပြီး ကောင်းကင်ဘုံမှာ အထူး အခွင့်အရေးတွေ ရှိတယ်။ တစ်ခါတည်းနဲ့ နတ်မီးကိုယ်ပွားက သူတို့ကို မခြိမ်းခြောက်နိုင်ရင် တိုက်ပွဲက အန္တရာယ်များတယ်။"
လီယန်ချူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် စူးစမ်းမှုများ ပေါ်လာသည်။
နယ်မြေတိုးတက်ရန် အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းမှာ မရှိသေးပေ။ ဆေးဝါးများကိုကျင့်ကြံ ခြင်းမှာလည်း နှေးကွေးလွန်းသည်။
လီယန်ချူသည် လက်ထဲရှိ နတ်ဘုရားဘုရင်ပစ္စည်းများကောင်းကင်ယက်၊ မဟာအိုး နှင့် လင်ရွှေတောင် တို့ကို ကြည့်လိုက်သည်။ နတ်ဘုရားဘုရင်ပစ္စည်း သုံးခုအပြင် ကံကြမ္မာ ရွှေကြာပန်း နှင့် နတ်ရွှေသတ္ထု များလည်း ရှိသေးသည်။
"ဆေးဝါး တွေကိုကျင့်ကြံတာက နှေးကွေးတယ်။ ရွှမ်ဟွမ် စွမ်းအင်ကိုသာ အသုံးပြုနိုင်ရင် ခန္ဓာကိုယ်ကို ပိုမို ခိုင်မာအောင် လုပ်နိုင်မှာ။"
လီယန်ချူသည် တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။ ဤ ရွှမ်ဟွမ် သည် လီယန်ချူက ခေါ်လိုက်တိုင်း မရပေ။
"ငါ့ရဲ့ နည်းလမ်းတွေနဲ့ ဒီပစ္စည်းတွေကို ကျင့်ကြံ ဖို့ အချိန်အများကြီး ယူရလိမ့်မယ်။ ရွှမ်ဟွမ်စွမ်းအား သာ ရှိရင်တော့ အချိန်တိုအတွင်း လုပ်နိုင်မယ်။"
"ဒါ့အပြင် နတ်ဘုရားဘုရင်တွေ ထားခဲ့တဲ့တံဆိပ် တွေကိုလည်း မစဉ်းစားရတော့ဘူး။"
ဤပစ္စည်းများကို အစွမ်းအထက်ဆုံး စွမ်းအားများအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်ပြီး လက်နက် သို့မဟုတ် ကိုယ်ခန္ဓာကို မြှင့်တင်နိုင်သည်။ ထိုသို့လုပ်ဆောင်ပါက တံဆိပ်များမှာလည်း ပျောက်ကွယ်သွားလိမ့်မည်။
ယခုအခါ ခွန်လွန်နတ်ဘုရားများ၏ အရိပ်မှာ ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ လီယန်ချူသည် ကောင်းကင်မျက်လုံးကို ပွင့်လိုက်တိုင်း သူတို့ကို မြင်နေရသည်။ အချိန်ကြာလျှင် နတ်ဘုရားဘုရင်များ သိသွားလိမ့်မည်။
"ဒီနေရာတွေက မတူညီတဲ့ အန္တရာယ်တွေ ရှိတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီအတိုင်း ဖြစ်လာတာက ကောင်းတယ်၊ ကောင်းကင်ဘုံကို အလုံးစုံ ပျံ့နှံ့သွားစေလိမ့်မယ်။"
လီယန်ချူသည် တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။
သူသည် လက်ကို နဖူးပေါ်တင်ကာ တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။ ဒီတစ်ခါလည်း ဆန်ချင်ဘိုးဘေး ကို အကူအညီမတောင်းပေ။
"ယုံချင် ရေ၊ ဒီ ရွှမ်ဟွမ်စွမ်းအား ကို အသုံးပြုနိုင်အောင် ကူညီပေးပါ "
လီယန်ချူသည် အရင်တစ်ခါကလည်း ဤနည်းကို သုံးခဲ့ပြီး အလွန်ကောင်းမွန်ခဲ့သည်။ ဒီတစ်ခါ တီးတိုးရေရွတ်လိုက်ရာ ရွှမ်ဟွမ်စွမ်းအား မှာ တကယ်ပင် ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာသည်။
" အင်း တကယ်ပဲ အလုပ်ဖြစ်တာပဲ"
လီယန်ချူ၏ မျက်လုံးများ တောက်ပလာသည်။
ရွှမ်ဟွမ်စွမ်းအား နဲ့ ဆက်သွယ်မှု ဘယ်အချိန် ပြတ်တောက်သွားမလဲ ဆိုတာ မသိရဘူး။ သူ အချိန်မဆိုင်းဘဲ ကျင့်ကြံလိုက်သည်။ သူ အရင်ဆုံး မဟာအိုး ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ဤအိုးမှာ အလွန် အလေးချိန်ရှိသည်။ ကူယန်နတ်ဘုရားဘုရင်က ကောင်းကင်ဧကရာဇ်အိုး ကို အတုယူပြီး လျှို့ဝှက်စွာ ဖန်တီးထားခြင်းဖြစ်သည်။
တန်ခိုးအစွမ်းမှာ ကောင်းကင်ဧကရာဇ်အိုး လောက် မရှိသော်လည်း အလွန် အစွမ်းထက်သည်။ သို့သော် ရွှမ်ဟွမ် စွမ်းအင်နှင့် ထိတွေ့လိုက်သည်နှင့် မကြာမီပင် ဝိညာဉ်အလင်း အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး လွင့်ပျံ့သွားသည်။
"အခု ငါ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က စုပ်ယူ နိုင်မလား။"
လီယန်ချူသည် မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။
ခန္ဓာကိုယ်က ဝိညာဉ်အလင်းကို စုပ်ယူခြင်းမှာ အကန့်အသတ်ရှိသည်။ အရင်တစ်ခါ သူ အစွန်းဆုံးအထိ ရောက်ခဲ့သည်။ သို့သော် ဒီတစ်ခါတွင် ထိုဝိညာဉ်အလင်းများမှာ ခန္ဓာကိုယ်က အမြန် စုပ်ယူသွားသည်။ လီယန်ချူသည် အလွန် ပျော်ရွှင်သော ခံစားချက်ကို ရရှိလိုက်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပိုမို ခိုင်မာလာသည်။ မကြာမီပင် ထိုမဟာအိုးကို ဝိညာဉ်အလင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲပြီး အကုန် စုပ်ယူလိုက်သည်။ သူသည် လင်ရွှေတောင် ကို အာရုံစိုက်လိုက်သည်။
ထိုအချိန်တွင် သားရဲတစ်ကောင်နှင့် တိုက်ခိုက်နေသော ကူယန်နတ်ဘုရားဘုရင်မှာ ရုတ်တရက် စိတ်ထဲတွင် လစ်ဟာသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
"ငါ့အိုးပေါ်က တံဆိပ်လည်း ပျောက်သွားပြီလား"
"ဒီတာအိုဆရာလေးက"
သူသည် ဤအိုးပေါ်တွင် တံဆိပ်များစွာ ထားရှိခဲ့သည်။ တစုံတခု ဖြစ်လာလျှင် သူ သိရှိနိုင်သည်။ မမျှော်လင့်ဘဲ ခဏလေးအတွင်း တံဆိပ်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ကူယန်နတ်ဘုရားဘုရင်၏ မျက်နှာမှာ ညိုမည်းသွားသည်။ သတိလက်လွတ်ဖြစ်စဉ် နယ်မြေခြား သားရဲ၏ ထိုးနှက်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး တောင်ထိပ်တစ်ခုကို တိုက်မိသွားသည်။ ကူယန်နတ်ဘုရားဘုရင်မှာ သွားကို ကြိတ်ကာ ထိုသားရဲမဟုတ်ဘဲ လီယန်ချူကိုသာ အမျက်ဒေါသ ထွက်နေသည်။
"ခွေးသား၊ မင်းက ငါ့ကိုပဲ ရွေးပြီး အနိုင်ကျင့်နေတာလား"
ကူယန်နတ်ဘုရားဘုရင်မှာ အလွန် ဒေါသထွက်သွားသည်။
အခန်း ၁၂၄၂ - ရှေးခေတ်နတ်ဘုရားများ
လီယန်ချူသည် ရွှမ်ဟွမ်စွမ်းအင်ကို စတင်အသုံးပြုလိုက်သည်။ ထိုစွမ်းအင်မှာ အလွန်ပင် ပြင်းထန်ပြီး နက်နဲလှသည်။
လင်ရွှေတောင်ပေါ်တွင် အမှတ်အသားများစွာ ရှိနေပြီး ၎င်းတို့မှာ ကူယန်နတ်ဘုရားဘုရင်က နှစ်ပေါင်းများစွာ စိုက်ထုတ်၍ ပြုလုပ်ထားသော ပိုင်ရှင်မဲ့မဟုတ်သည့် နတ်လက်နက်ဖြစ်သည်။ သူ၏ မူလဇစ်မြစ် ဒဏ်ရာရပြီးနောက်တွင် ဤနတ်လက်နက်၏ စွမ်းအားကို မြှင့်တင်ရန် အဖိုးမဖြတ်နိုင်သော ကြိုးစားအားထုတ်မှုများ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။
လီယန်ချူကို မဆိုထားနှင့်၊ အခြားနတ်ဘုရားဘုရင်အချို့ပင် ထိုနတ်လက်နက်ကို ရရှိလျှင် အသုံးပြုနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။
သို့သော်လည်း ယခုအခါတွင် ရွှမ်ဟွမ်စွမ်းအင်က ဖြတ်သန်းသွားသောအခါ ဤလေးလံလှသည့် ဘဏ္ဍာတော်မှာ ရုတ်တရက်ဆိုသလို စစ်မှန်သော ဝိညာဉ်အလင်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ ယင်းပေါ်ရှိ အမှတ်အသားများမှာလည်း အလိုအလျောက် ပြိုကွဲပျက်စီးကာ လုံးဝမရှိတော့ပေ။
လီယန်ချူသည် အာရုံခံလိုက်ရာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဤစွမ်းအင်ကို ဆက်လက်စုပ်ယူနိုင်သေးကြောင်း သိလိုက်ရသည်။
သူသည် ချက်ချင်းပင် ထိုဝိညာဉ်အလင်းများကို စုပ်ယူလိုက်ပြီး သူ့ကိုယ်ခန္ဓာကို ထပ်မံဖြည့်တင်းလိုက်သည်။
လက်ရှိတွင် သူ၏ခန္ဓာကိုယ် မည်မျှအထိ ခိုင်မာနေပြီလဲဆိုသည်ကို သူကိုယ်တိုင်ပင် မသိတော့ပေ။
သို့သော်လည်း ထိုကြီးမားလှသော နတ်ဘုရားစွမ်းအင် များကို ထမ်းထားရင်း နတ်ဘုရားဘုရင်တစ်ပါးကို တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ရှိနေသော်လည်း ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပြိုကွဲသွားမည့် လက္ခဏာမရှိပေ။
လီယန်ချူသည် ထိုနည်းအတိုင်းပင် နောက်ထပ်နတ်လက်နက်တစ်ခုဖြစ်သည့် ကောင်းကင်ယက် ကိုလည်း ပေါင်းစပ်စုပ်ယူရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။
မီးပင်လယ်ကို ဖြတ်သန်းပြီးနောက် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပိုမိုသက်ဝင်လာပြီး စွမ်းအားများမှာလည်း ပိုမိုတည်ငြိမ်လာသည်။
ထို့နောက် သူသည် နတ်ရွှေသတ္တု ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ဤသတ္တုမှာ ကူယန်နတ်ဘုရားဘုရင်ကိုယ်တိုင် တုန်လှုပ်သွားရလောက်သည့် ဘဏ္ဍာဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်ဘုံကို ထိန်းချုပ်သည့် ကောင်းကင်ဧကရာဇ်အိုး ကိုလည်း ဤသတ္တုဖြင့် ပြုလုပ်ထားခြင်းဖြစ်ပြီး ၎င်းထဲတွင် တာအိုသဘောတရားများ ပါဝင်နေသည်။
လီယန်ချူသည် ၎င်းကို ပေါင်းစပ်လိုက်ပြီးနောက် ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပိုမိုခိုင်မာလာကာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အာရုံခံစားမှုတစ်ခု ရရှိလာသည်။
၎င်းမှာ ဖော်ပြ၍မရနိုင်သော၊ အလွန်နက်နဲလှသည့် အပြောင်းအလဲတစ်ခုဖြစ်သည်။
သို့သော် သူ အသေးစိတ်အာရုံခံလိုက်သောအခါ ထိုခံစားမှုမှာ ပြန်လည်ပျောက်ကွယ်သွားပြန်သည်။
ထိုနတ်ရွှေသတ္တုထဲတွင် ပါဝင်သော တာအိုသဘောတရားများသည် အနာဂတ်တွင် သူ၏အဆင့်အတန်းကို ဖောက်ထွက်ရန် အခွင့်အရေးတစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မည်။
၎င်းထဲတွင် နက်နဲသော အရာများစွာ ပါဝင်နေပြီး လီယန်ချူကိုယ်တိုင် ရှာဖွေရဦးမည်ဖြစ်သည်။
ဤနတ်ရွှေသတ္တုကို ပေါင်းစပ်ပြီးနောက် လီယန်ချူသည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှာ မည်သည့်အရာကိုမျှ ဆက်လက်စုပ်ယူနိုင်တော့မည်မဟုတ်ကြောင်း ခံစားမိသည်။
ထိုအချိန်တွင် ရွှမ်ဟွမ်စွမ်းအင်သည် သူ၏ စွမ်းအင်ပင်လယ် ထဲသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားပြီး အရင်ကဲ့သို့ပင် အေးစက်စက်နှင့် မာနကြီးသည့်ပုံစံဖြင့် ပြန်လည်တည်ရှိနေပြန်သည်။
လီယန်ချူ မည်သို့ပင် အသုံးပြုရန် ကြိုးစားစေကာမူ ထပ်မံ၍ အသုံးမပြုနိုင်တော့ပေ။
"တကယ်တော့ လက်ထဲမှာရှိတဲ့ ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ အဖိုးတန်သတ္တုတွေနဲ့ တခြားနတ်လက်နက်တွေကိုပါ ပေါင်းစပ်ချင်သေးတာ၊ ဒါပေမဲ့ ရွှမ်ဟွမ်စွမ်းအင်ကို အသုံးပြုနိုင်တဲ့ အချိန်က အရမ်းတိုတောင်းနေတာပဲ။"
လီယန်ချူသည် ခေါင်းခါလိုက်ပြီးနောက် သူ့ကိုယ်သူ လောဘမကြီးရန် သတိပေးလိုက်သည်။
သူသည် ယခုလက်ရှိ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပိုမိုခိုင်မာအားကောင်းလာပြီး လက်သီးထိုး၊ ခြေလှမ်းလှမ်းတိုင်းတွင် ယခင်ကထက် ပိုမိုပြင်းထန်သော စွမ်းအားများ ထွက်ပေါ်လာသည်ကို အာရုံခံမိသည်။
…………
ဆံပင်များ ဖရိုဖရဲနှင့် အမျိုးသားတစ်ဦးသည် တိမ်တိုက်ကိုစီး၍ ရောက်ရှိလာပြီး ရွှေရောင်ဝတ်ရုံကြီးကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။
သူသည် စစ်လှံတစ်ချောင်းကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး မျက်ဝန်းထဲတွင် နတ်ဘုရားအလင်းရောင်များ တောက်ပနေကာ ကြည့်ရသူတို့ မော့ကြည့်ရန်ပင် မဝံ့ရဲပေ။
သူသည် ကူလူ နတ်ဘုရားဘုရင် ဖြစ်သည်။
သူသည် တိမ်တိုက်ပေါ်မှ ရောက်ရှိလာပြီးနောက် ရုတ်တရက် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
"ဘယ်သူလဲ"
သူ၏မျက်ဝန်းထဲမှ အလင်းရောင်များဖြင့် မိုင်ထောင်ပေါင်းများစွာ အဝေးကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ရုတ်တရက် အသက်ရှူမှားသွားသည်။
ကောင်းကင်ယံတွင် ကြီးမားခန့်ညားသော ပုံရိပ်ပေါင်းများစွာ ပြည့်နှက်နေသည်ကို သူတွေ့လိုက်ရသည်။ သူတို့မှာ ရှေးဟောင်းဝတ်စုံများကို ဝတ်ဆင်ထားကြပြီး အမျိုးသားရော အမျိုးသမီးများပါ မကျန် အားလုံးမှာ အလွန်အစွမ်းထက်ကြသည်။
ထိုအရိပ်များသည် တည်ငြိမ်လေးနက်သော အမူအရာများဖြင့် လီယန်ချူကိုသာ စိုက်ကြည့်နေကြပြီး ကူလူနတ်ဘုရားဘုရင်ကို လှည့်မကြည့်ပေ။
ကူလူနတ်ဘုရားဘုရင်သည် သူတို့၏ အကြည့်အတိုင်း လိုက်ကြည့်လိုက်ရာ မျက်ခုံးပင့်သွားသည်။
အစိမ်းရောင်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် လူငယ်လေးတစ်ဦးကို သူတွေ့လိုက်ရသည်။
"ဒါ... မကြာသေးခင်ကမှ ကောင်းကင်ဘုံကို အုံကြွအောင်လုပ်နေတဲ့ တာအိုဆရာပဲ "
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လီယန်ချူသည်လည်း တစ်စုံတစ်ခုကို အာရုံခံမိကာ ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
အလွန်လေးလံသော အရှိန်အဝါတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရပြီး ထိုသူမှာ နတ်ဘုရားဘုရင်တစ်ပါး ဖြစ်ရမည်ဟု သူသိလိုက်သည်။
………
ကူလူနတ်ဘုရားဘုရင်၏ လက်ထဲမှ စစ်လှံသည် အလင်းရောင်များ ဖြာထွက်လာပြီး အေးစက်စက် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်ပေါက်လာသည်။
သူသည် အနည်းငယ်မျှ မတွန့်ဆုတ်ဘဲ ချက်ချင်းပင် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။ စစ်လှံကို ဝှေ့ယမ်းကာ လီယန်ချူဆီသို့ တိုက်ရိုက် ထိုးစိုက်လိုက်သည်။
လေဟာနယ်တွင် အက်ကြောင်းတစ်ခု ပေါ်လာပြီး လီယန်ချူဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်လာသည်။
သူ၏တိုက်ခိုက်မှုမှာ အလွန်မြန်ဆန်ပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် နည်းလမ်းတစ်ခုလည်း ပါဝင်နေသည်။
အပေါ်ယံကြည့်လျှင် ရှေ့မှ တိုက်ခိုက်သကဲ့သို့ ရှိသော်လည်း၊
အမှန်တကယ်တွင်မူ တစ်စက္ကန့်အတွင်းမှာပင် လီယန်ချူ၏ နောက်ကျောဆီသို့ တိုက်ခိုက်မှုမှာ ရောက်ရှိသွားသည်။
ဤနတ်ဘုရားဘုရင်သည် အလွန်နက်နဲလှသော ဟင်းလင်းပြင်တာအို ကို ကျွမ်းကျင်ထားသည်။
ဤသို့လျှို့ဝှက်လှသည့် တိုက်ခိုက်မှုမှာ လီယန်ချူ၏ နောက်ကျောကို အပြင်းအထန် ထိမှန်သွားသည်။
လီယန်ချူသည် အသံသဲ့သဲ့ ထွက်လာပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှာ ယိုင်နဲ့သွားသည်။ နောက်ကျောမှ အဝတ်အစားများမှာလည်း ပြဲအက်သွားသည်။
ကူလူနတ်ဘုရားဘုရင်မှာ ခဏမျှ အံ့အားသင့်သွားသည်။
"ဒီတာအိုဆရာရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က ဒီလောက်တောင် ခိုင်မာတာလား "
လီယန်ချူသည် ရုတ်တရက် အတိုက်ခိုက်ခံလိုက်ရသဖြင့် ဓားသွားကဲ့သို့ စူးရှသော အကြည့်များဖြင့် ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။
"ယီးလား မင်းအဖိုးကို လာစိန်ခေါ်တာလား"
သူသည် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ရာ အသံမှာ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို တုန်ဟီးသွားစေသည်။
ကူလူနတ်ဘုရားဘုရင်မှာ ပထမဆုံး အစော်ကားခံလိုက်ရသဖြင့် အလွန်ဒေါသထွက်သွားပြီး လီယန်ချူဆီသို့ တိုက်ရိုက် တိုက်ခိုက်လာသည်။
ကောင်းကင်ထက်မှ မိုးကြိုးများမှာ မိုင်ထောင်ပေါင်းများစွာ အဝေးမှနေ၍ ကျရောက်လာသည်။
လီယန်ချူသည် ရူယီဘူးသီး ကို အသုံးပြုလိုက်ရာ မီးတောက်များမှာ ကြီးမားစွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးမှာ အနီရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။
ထိုမိုးကြိုးများမှာ မီးပင်လယ်ထဲသို့ ကျရောက်လာပြီး ရုတ်တရက် အသွင်သဏ္ဍာန်တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာသည်။
ကူလူနတ်ဘုရားဘုရင်၏ မျက်နှာမှာ တည်ငြိမ်နေသော်လည်း ဤမီးပင်လယ်မှ သူရင်းနှီးသော အရှိန်အဝါကို ခံစားမိသည်။
"ဒါက ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ မီးပင်လယ်ပဲ၊ သူက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒါကို သိမ်းယူနိုင်တာလဲ "
သူသည် မျက်ဝန်းအေးစက်စွာဖြင့် စစ်လှံကို ဝှေ့ယမ်းပြီး လီယန်ချူဆီသို့ ထပ်မံတိုက်ခိုက်လိုက်သည်။
သူ၏တိုက်ခိုက်မှုမှာ လွန်စွာလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်လှသည်။ လီယန်ချူ၏ ဘယ်ဘက် ခါးနေရာမှ စစ်လှံတစ်ချောင်း ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး လေဟာနယ်မှာ ပျက်စီးသွားသည်။
သို့သော်လည်း ယခုတစ်ခါတွင် လီယန်ချူသည် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားပြီးဖြစ်သည်။
'ချန်းလန်း' ဟူသော အသံနှင့်အတူ ပြင်းထန်သော နဂါးဟိန်းသံ ထွက်ပေါ်လာပြီး လီယန်ချူသည် ဓားဖြင့် ပြန်လည်ခုခံလိုက်သည်။
သူသည် အနောက်သို့ လွင့်စင်သွားပြီး တောင်ထိပ်တစ်ခုကို တိုက်မိ၍ ပြိုကျသွားမှသာ ထိုပြင်းထန်လှသော စွမ်းအားကို လျှော့ချနိုင်ခဲ့သည်။
မြေပြင်နတ်ဘုရား နှင့် နတ်ဘုရားဘုရင်တို့ကြား ကွာဟချက်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ကြီးမားလှသော်လည်း၊ လီယန်ချူသည် ကောင်းကင်ဘုံ၌ အခွင့်အရေးအချို့ ရရှိပြီးနောက် ဤကွာဟချက်မှာ ကျဉ်းမြောင်းလာသည်ကို သတိပြုမိသည်။
နတ်ဘုရားစွမ်းအားကိုပင် အသုံးမပြုရဘဲ နတ်ဘုရားဘုရင်၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ခုခံနိုင်ခဲ့သည်။
ကူလူနတ်ဘုရားဘုရင်မှာ ပို၍ပင် စူးစမ်းလိုစိတ် ဖြစ်လာသည်။ မြေပြင်နတ်ဘုရားတစ်ပါးက သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ခုခံနိုင်ပြီး ဒဏ်ရာပင် မရရှိသည်ကို သူ မယုံနိုင်ပေ။
ဘုန်း
သူသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်ရာ မြေကြီးများမှာ အက်ကွဲသွားပြီး အေးစက်စက် လှံဖျားဖြင့် လီယန်ချူကို ထိုးစိုက်လိုက်သည်။
"ကောင်လေး၊ မင်းကို ကိုင်တွယ်ရခက်တယ်လို့ ပြောကြတယ်၊ ဒီနေ့ ငါနဲ့တွေ့တာ မင်းရဲ့ ကံဆိုးမှုပဲ "
ကုလူ၏ ဆံပင်ရှည်များမှာ လေထဲတွင် လွင့်ပျံနေပြီး တစ်ကိုယ်လုံးမှ အလင်းရောင်များ တောက်ပနေသည်။
ဤစကားကို ပြောလိုက်သည်နှင့် လေဟာနယ်တစ်ခုလုံးမှာ တောင်ကြီးများ လီယန်ချူကို ဖိနှိပ်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်လာသည်။
ဟူး
မိုးကောင်းကင်အထိ ပြည့်နှက်နေသည့် မီးပင်လယ်မှာ 'မီးနတ်ဘုရား' အသွင်သဏ္ဍာန်အဖြစ် စုစည်းသွားပြီး အရှိန်အဝါများမှာ အလွန်ကြီးမားလှသည်။
ဤအသွင်သဏ္ဍာန်မှာ ယခင်တစ်ခါကထက် စွမ်းအားအနည်းငယ် လျော့နည်းနေသည်၊ အကြောင်းမှာ သူ သိမ်းယူနိုင်သည့် မီးပမာဏမှာ နည်းပါးသောကြောင့်ဖြစ်သည်။
ထိုသို့ဖြစ်သော်လည်း လီယန်ချူ၏ နောက်မှ ထရပ်လိုက်သည့်အခါ ထိုခန့်ညားသော အရှိန်အဝါမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။
လီယန်ချူသည် လက်သီးတစ်ချက် ထိုးလိုက်ရာ ထိုမီးနတ်ဘုရား အသွင်သဏ္ဍာန်မှာလည်း ကူလူနတ်ဘုရားဘုရင်ဆီသို့ လက်သီးတစ်ချက် ထိုးလိုက်သည်။
ကူလူနတ်ဘုရားဘုရင်သည် ထိုသို့သော ကြီးမားသည့် အရှိန်အဝါကို မြင်လိုက်ရသောအခါ စိတ်ထဲတွင် တုန်လှုပ်သွားသည်။
သူသည် တိုက်ရိုက်ခုခံမည့်အစား အခြားတစ်ဖက်သို့ ရှောင်တိမ်းသွားသည်။
မီးနတ်ဘုရားက နောက်မှလိုက်ပြီး ရင်ဘတ်ဆီသို့ လက်သီးတစ်ချက် ထိုးလိုက်သည်။
ကူလူနတ်ဘုရားဘုရင်သည် လှုပ်ရှားလိုက်ပြီးနောက် နောက်ထပ် မိုင်ထောင်ပေါင်းများစွာ အဝေးသို့ ရောက်သွားသည်။
သို့သော် အကြိမ်အနည်းငယ် စမ်းသပ်ပြီးနောက် ဤမီးနတ်ဘုရားမှာ အရှိန်အဝါသာ ကြီးမားပြီး တကယ့်စွမ်းအားမှာ အနည်းငယ် လျော့နည်းကြောင်း သူ သိသွားသည်။
"မင်းကတကယ်ကို အသုံးမကျတဲ့ကောင်ပဲ"
ဟု လီယန်ချူက လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။
"……………" ကူလူနတ်ဘုရားဘုရင်မှာ အလွန်ဒေါသထွက်သွားသည်။
ဤငယ်ရွယ်သော တာအိုဆရာတွင် ထိုကဲ့သို့ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် နည်းလမ်းများ ရှိနေလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။
ရှူး
သူသည် ခုန်ပျံ၍ ထပ်မံတိုက်ခိုက်လိုက်သည်။
သို့သော် ကုလူနတ်ဘုရားဘုရင်၏ နည်းပညာမှာ ထွက်မလာသေးခင်မှာပင် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ တုန်လှုပ်သွားပြီး ကောင်းကင်ထက်မှ ထိုကြီးမားသော အရိပ်များ၏ အကြည့်မှာ သူ၏ကိုယ်ပေါ်သို့ ကျရောက်လာသည်။
ခွန်လွန် နတ်ဘုရားတို့၏ အရှိန်အဝါမှာ မည်မျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသနည်း။ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို နှစ်သက်သည့် နတ်ဘုရားဘုရင်ပင်လျှင် ရန်သူကြီးတစ်ဦး ရောက်လာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။
"ဒီအရိပ်တွေက အတုအယောင်တွေ ဖြစ်ရမယ်၊ ငါ ဘာစွမ်းအားကြီးကြီးမားမားမှ မခံစားရဘူး။"
"အရင်က ဒီကောင်လေးကို ကြောက်သွားခဲ့တာ၊ အခု ထပ်ကြောက်နေရင်တော့ သူ လှောင်ပြောင်တာကို ခံရတော့မှာ "
ကူလူနတ်ဘုရားဘုရင်သည် ဤသို့တွေးမိပြီးနောက် စစ်လှံကို ဝှေ့ယမ်းကာ တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။
သူသည် ထိုခန့်ညားသော နတ်ဘုရားတစ်ပါးဆီသို့ ဦးတည်လိုက်သည်။
ခွန်လွန်နတ်ဘုရားများ၏ အကြည့်မှာ လီယန်ချူထံမှ ရုတ်တရက် ရွှေ့ပြောင်းသွားပြီး ကူလူနတ်ဘုရားဘုရင်ကိုသာ စိုက်ကြည့်နေကြသည်။
လီယန်ချူသည်လည်း ခွန်လွန်နတ်ဘုရားများ၏ အရိပ်မှာ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း မရှိဟု ထင်ခဲ့သည်။
မမျှော်လင့်ဘဲ ထိုခန့်ညားသော နတ်ဘုရားက လက်နှစ်ဖက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ရာ ပေထောင်ပေါင်းများစွာ ရှည်လျားသော မှော်စာတန်းတစ်ခု ပေါ်လာပြီး၊ ထိုစာတန်းပေါ်တွင် လျှပ်စီးမီးများ တောက်ပနေကာ၊
တိုက်ရိုက်ပင် ဂူလူနတ်ဘုရားဘုရင်ဆီသို့ ပေါက်ကွဲသွားသည်။
ဘုန်း
ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ကူလူနတ်ဘုရားဘုရင်မှာ အဝေးသို့ လွင့်စင်သွားသည်။
ဖူး
သူသည် သွေးအန်လိုက်ပြီး ခေါင်းမော့ကာ ကောင်းကင်ပေါ်က ထိုနတ်ဘုရား၏ အရိပ်ကို အံ့ဩတကြီး ကြည့်လိုက်သည်။
"ဒါက အတုမဟုတ်ဘူး၊ အစစ်ပဲ"
သူ၏စိတ်ထဲတွင် တုန်လှုပ်မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
ထို့နောက် ထိုနတ်ဘုရားသည် လက်နှစ်ဖက်ကို ထပ်မံဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး ကူလူဆီသို့ တိုက်ခိုက်လိုက်ပြန်သည်။
တစ်ချိန်တည်းတွင် ခန္ဓာကိုယ်ထွားကျိုင်းသော ခွန်လွန်နတ်ဘုရားတစ်ပါးက "သတ် " ဟု ဟိန်းသံပေးလိုက်သည်။
စာလုံးတစ်လုံးတည်းသာ ဖြစ်သော်လည်း တပ်မတော်ကြီးတစ်ခုလုံး ဟိန်းဟောက်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။
တစ်ခဏချင်းတွင် ခွန်လွန်နတ်ဘုရားများ၏ အရိပ်မှာ အသက်ဝင်လာသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။
ကောင်းကင်ထက်တွင် တိမ်မည်းများ လိပ်တက်လာပြီး၊
ဤရှေးဟောင်းခွန်လွန် နတ်ဘုရားများမှာ ကူလူနတ်ဘုရားဘုရင်ဆီသို့ ချက်ချင်းပင် တိုက်ခိုက်လာကြသည်။
ကူလူနတ်ဘုရားဘုရင်မှာ နတ်ဘုရားဘုရင် ငါးပါးထဲတွင် တိုက်ခိုက်ရသည်ကို အနှစ်သက်ဆုံးနှင့် အရဲရင့်ဆုံးဖြစ်သည်။
သို့သော် ယခုတစ်ခါတွင် သူ အလွန်ပင် ခေါင်းကိုက်သွားသည်။
တစ်ခဏချင်းမှာပင် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ သွေးများဖြင့် ရွှဲနစ်သွားသည်။
သူ၏မျက်ဝန်းများမှာ ရုတ်တရက် အေးစက်သွားပြီး အက်ကြောင်းကို ထိန်းချုပ်ရန်မေ့ကာ၊
စကားလုံးများကို ရွတ်ဆို၍ 'ကောင်းကင်ဧကရာဇ်အိုး' ကို အတင်းအကျပ် ခေါ်ယူလိုက်သည်။
ကောင်းကင်ဘုံရှိ ကောင်းကင်ဧကရာဇ်အိုးမှာ အထူးသီးသန့်ဖြစ်ပြီး၊ အများပြည်သူပိုင်ဖြစ်သဖြင့် စွမ်းအားမှာ အလွန်ကြီးမားသည်။
နတ်ဘုရားဘုရင် ငါးပါးစလုံးသည် ၎င်းကို ခေါ်ယူနိုင်သော အခွင့်အရေး ရှိသည်။
ယခုအခါ ကောင်းကင်ဧကရာဇ်အိုးမှာ ထိုအက်ကြောင်းကို ထိန်းချုပ်ထားပြီး အခြားနယ်မြေမှ သားရဲများ မထွက်လာအောင် တားဆီးထားသည်။
သို့သော်လည်း ခွန်လွန်နတ်ဘုရားများ၏ အရှိန်အဝါမှာ အလွန်ပြင်းထန်လှသဖြင့် သူသည် သေမင်းနှင့် နီးကပ်နေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။
ထို့ကြောင့် သူသည် ကောင်းကင်ဧကရာဇ်အိုးကို အတင်းအကျပ် ခေါ်ယူရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
သူတစ်ပါးသေရင် သေပါစေ၊ ငါ့အတွက်ပဲ အရေးကြီးတယ်။
…………
အက်ကြောင်းရှေ့တွင် ကြီးမားသောအိုးကြီးတစ်လုံး တည်ရှိနေပြီး အထဲမှ ဟိန်းသံများ ကြားနေရသော်လည်း သားရဲများ ပြန်လည်မရှင်သန်လာသေးပေ။
ဤနေရာတွင် စစ်သည်အချို့လည်း စခန်းချထားသည်။
သို့သော် ယခုအခါတွင် သူတို့သည် ကောင်းကင်ဧကရာဇ်အိုးမှာ ရုတ်တရက် ပျံသန်းသွားသည်ကို ကြည့်နေကြရသည်။
စောင့်ကြပ်နေသည့် စစ်သည်များမှာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်ကာ -
"သွားပြီ" ဟု ဆိုလိုက်သည်။
အမှန်ပင်၊ ကောင်းကင်ဧကရာဇ်အိုး ထွက်သွားသည်နှင့် အက်ကြောင်းထဲမှ ကြောက်မက်ဖွယ် ဟိန်းသံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။
သားရဲတစ်ကောင်ပြီး တစ်ကောင် ထွက်ပေါ်လာပြီး စစ်သည်များ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အပိုင်းပိုင်း ဆုတ်ဖြဲလိုက်သည်။
ဤအချိန်တွင် ကူယွင် နတ်ဘုရားဘုရင်သည် တစ်စုံတစ်ခုကို အာရုံခံလိုက်ရပြီး စိတ်ထဲတွင် လေးလံသွားသည်။
"ပျက်စီးပြီ၊ ဘယ်သူက ဒီလောက်တောင် အသိဉာဏ်မဲ့စွာဖြင့် ဒီလိုအခြေအနေမျိုးမှာ ကောင်းကင်ဧကရာဇ်အိုးကို ခေါ်ယူလိုက်တာလဲ "
သူမ စိတ်ထဲတွင် ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။
ကောင်းကင်ဧကရာဇ်အိုးသည် အက်ကြောင်းကို ထိန်းချုပ်ရန် အကောင်းဆုံးဖြစ်သည်။
ယခုကဲ့သို့ဖြစ်လျှင် သူမ ချန်ထားခဲ့သော စစ်သည်များမှာ အလဟသ အသက်ဆုံးရှုံးရတော့မည် မဟုတ်ပါလား။
"ကောင်းကင်ဘုံအတွင်းမှာပဲ တိုက်ခိုက်မှုတွေ ဖြစ်နေပြီး တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် အတ္တအတွက်ပဲ လုပ်ဆောင်နေကြတယ်။ ဒီအတိုင်းဆိုရင် ကောင်းကင်ဘုံ ပျက်စီးဖို့ နီးကပ်နေပြီ"
ဟု ကူယွင်နတ်ဘုရားဘုရင်က ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။
…………
တစ်ဖက်တွင်
ကူလူနတ်ဘုရားဘုရင်သည် ကောင်းကင်ဧကရာဇ်အိုးကို ခေါ်ယူလိုက်သည်။
ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နတ်ဘုရားစွမ်းအားမှာ အလွန်ပြင်းထန်ပြီး သူ့ကို တစ်ကိုယ်လုံး ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။
ကောင်းကင်ဧကရာဇ်အိုးထဲမှ ကြီးမားသော နတ်ဘုရားစွမ်းအားများ ထွက်ပေါ်လာပြီး စစ်လှံကိုကိုင်ထားသည့် ဤနတ်ဘုရားဘုရင်ကို ပိုမိုခန့်ညားစေသည်။
ယခုအခါ ခွန်လွန်နတ်ဘုရားများလည်း တိုက်ခိုက်မှုရပ်လိုက်ပြီး ကြီးမားခန့်ညားသော အရိပ်များမှာ နတ်ဘုရားဘုရင်ကို ဝိုင်းရံထားလိုက်သည်။
ထိုခန့်ညားသော အမျိုးသားနတ်ဘုရားက လီယန်ချူကို ကြည့်ကာ -
"မိတ်ဆွေငယ်၊ မင်းကိုယ်ပေါ်မှာ ငါ့ရဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းအား အငွေ့အသက်တွေ ရှိနေတယ်။ မင်း ခွန်လွန်ကလာတာလား။"
လီယန်ချူသည် ထိုအရိပ်များမှာ အသက်မဝင်ခင်က သတိမရှိဟု ထင်ခဲ့သည်။
"ဟုတ်ပါတယ်၊ ခွန်လွန်ကနေ လာတာပါ။ ကျွန်တော်နဲ့ ကိုင်မင် ၊ လုဝူ တို့က သူငယ်ချင်းတွေပါ။"
ခွန်လွန်နတ်ဘုရားများမှာ ထိုအမျိုးသားနတ်ဘုရားကို ဦးဆောင်သူအဖြစ် သတ်မှတ်ထားပုံရသည်။ ထိုသူ၏မျက်လုံးများမှာ အလွန်ဉာဏ်ပညာရှိသည်။
"ဒီလိုလား၊ အားလုံးရဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းအားတွေက မင်းဆီမှာ စုစည်းနေတာပဲ။ ဒီလောက်တောင် နတ်ဘုရားစွမ်းအားတွေကို ရရှိထားတယ်ဆိုတော့ မင်းမှာ ထူးခြားတဲ့ အရည်အချင်းတွေ ရှိရမယ်။"
လီယန်ချူက -
"ကောင်းကင်လူသားတွေက လူသားတွေကို အုပ်စိုးဖို့ ကြံစည်နေကြပြီး လူသားတွေရဲ့ ကံကြမ္မာကို လုယူနေကြတယ်။ ဒါကြောင့် ကျွန်တော် အခုလို အကြောင်းတရားနဲ့ လာပြီး လက်စားချေတာပါ"
ဟု ပြောလိုက်သည်။
အမျိုးသားနတ်ဘုရားက ခေါင်းညိတ်သည်။
"သွေးကို သွေးနဲ့ပြန်ပေး၊ သွားကို သွားနဲ့ပြန်တိုက်၊ ဒါက မှန်ကန်တဲ့ တရားပဲ။"
ခွန်လွန်နတ်ဘုရားများအားလုံး ရယ်မောလိုက်ကြပြီး ဤလူငယ်တာအိုဆရာကို အလွန်ကျေနပ်နေပုံရသည်။
ထိုခန့်ညားသော အမျိုးသားနတ်ဘုရားက ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။
"အချိန် နည်းနည်းကျန်သေးတယ်၊ လုံလောက်ပါတယ်။"
သူက ခွန်လွန်နတ်ဘုရားများကို ကြည့်ပြီး -
"မိတ်ဆွေတို့၊ ဒီမိတ်ဆွေငယ်ကို ကူညီကြရအောင်၊ နောက်မျိုးဆက်တွေအတွက် ဝန်ပေါ့သွားအောင် လုပ်ပေးကြတာပေါ့ "
ဟု ပြောလိုက်သည်။
ခွန်လွန်နတ်ဘုရားများလည်း ဝမ်းမြောက်စွာဖြင့် ပြန်ဖြေသည်။
"ကောင်းတာပေါ့၊ အခုမှပဲ ပြန်ရှင်သန်လာတာ၊ တိုက်ခိုက်လိုက်ကြရအောင် "
သူတို့သည် ပျော်ရွှင်စွာ ပြောဆိုနေကြပြီး ကောင်းကင်ဧကရာဇ်အိုးကို ခေါ်ယူထားသည့် ကူလူနတ်ဘုရားဘုရင်ကို လုံးဝဂရုမစိုက်ကြပေ။
ကူလူနတ်ဘုရားဘုရင်သည် စစ်လှံကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ကိုင်ထားပြီး ထိုနတ်ဘုရားများကို ကြည့်ကာ
"ပုန်ကန်သူတွေ ပုန်ကန်သူအုပ်စုပဲ"
ဟု ရေရွတ်လိုက်သည်။
သူသည် ထိုခေတ်ကာလကို မဖြတ်သန်းခဲ့ရသဖြင့် ခွန်လွန်နတ်ဘုရားများကို မသိသော်လည်း သူတို့၏စွမ်းအားကိုတော့ ခံစားမိသည်။
"ငါ့လက်ထဲမှာ ကောင်းကင်ဧကရာဇ်အိုး ရှိနေတာပဲ၊ သူတို့ကို ကြောက်စရာလား "
ထိုသို့တွေးမိပြီးနောက် သူ အနည်းငယ် စိတ်တည်ငြိမ်သွားသည်။
ထိုခန့်ညားသော အမျိုးသားနတ်ဘုရားက လီယန်ချူကို ပြုံးပြသည်။
"ကောင်းကင်ဘုံကိစ္စကို ကောင်းကင်ဘုံမှာပဲ ဖြေရှင်းပါ။ မင်းက ငယ်ပါသေးတယ်၊ ဒီမှာ အသက်မဆုံးရှုံးပါနဲ့။"
လီယန်ချူမှာ တည်ငြိမ်စွာပင် -
"အဆင့်မတူပေမဲ့ သူတို့ ကျွန်တော့်ကို သတ်ဖို့ဆိုတာ မလွယ်ပါဘူး။"
ဟု ပြောသည်။
အမျိုးသားနတ်ဘုရားက ပြုံး၍ -
"ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ နက်နဲမှုက မင်းထင်တာထက် ပိုနက်ပါတယ်။ အမြန်ထွက်သွားပါ၊ ဒီမှာနေရင် အသက်ဆုံးရှုံးရလိမ့်မယ်၊ မင်းရဲ့ တာအိုကို ပျက်စီးသွားလိမ့်မယ်။"
ဟု ပြောသည်။
လီယန်ချူ တစ်ခုခု ပြောရန်ပြင်စဉ် ထိုနတ်ဘုရားက ရုတ်တရက် ခြေထောက်ကို စောင့်လိုက်သည်။
လီယန်ချူ၏ မျက်လုံးများရှေ့တွင် အရာအားလုံး ဝေဝါးသွားပြီး လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ခွန်လွန်တောင်ပေါ်သို့ ပြန်ရောက်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ဆီးနှင်းများ ပြည့်နှက်နေသည်။ သူသည် ကောင်းကင်ယံကို ကြည့်လိုက်သောအခါ မှန်တစ်ချပ်ကဲ့သို့ ကောင်းကင်ဘုံ၏ မြင်ကွင်းကို မြင်နေရဆဲဖြစ်သည်။
သူ စိတ်ထဲတွင် တုန်လှုပ်သွားသည်။
"ဘာဖြစ်တာလဲ"
သူတင်မကဘဲ ကောင်းကင်ဘုံတွင် ရှိနေသည့် ကူလူနတ်ဘုရားဘုရင်လည်း တုန်လှုပ်သွားသည်။
သူ အခြေအနေကို နားမလည်နိုင်တော့ဘဲ -
"ဒီတာအိုဆရာလေးကို သူ ပို့လိုက်တာလား"
သူ ချက်ချင်းပင် ခေါင်းခါလိုက်သည်။
လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး
ဒီလူမှာ ဒီတာအိုဆရာလေးကို အလကားနေရင်းနဲ့ အောက်ကမ္ဘာကို ပို့ပေးနိုင်တဲ့ နည်းလမ်း လုံးဝမရှိနိုင်ဘူး။
ကောင်းကင်ဘုံ၏ နံရံမှာ အလွန်ထူထဲသဖြင့် သူတို့ပင် မလုပ်နိုင်သည့်အရာကို ဤသူက ဘယ်လို လုပ်နိုင်တာလည်း။
လီယန်ချူသည် ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်လိုက်ရာ ထိုနတ်ဘုရားနှင့် ခွန်လွန်နတ်ဘုရားများက သူ့ကို ဖော်ရွေစွာ ပြုံးပြနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
လီယန်ချူ၏ မျက်ခုံးများ ပင့်သွားသည်။
သူသည် ခုန်ပျံ၍ အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲပြီး ကောင်းကင်ဘုံ၏ မြင်ကွင်းရှိရာသို့ ပျံသန်းသွားသည်။
သို့သော် မည်မျှပင် ပျံသန်းစေကာမူ ထိုမြင်ကွင်းကို ချဉ်းကပ်၍မရဘဲ အကွာအဝေးမှာလည်း တိုးတက်မလာပေ။
"ဒီလူက ဘယ်သူလဲ၊ အရိပ်တစ်ခုတည်းနဲ့ ဒီလိုနတ်ဘုရားစွမ်းအားမျိုး ဘာလို့ရှိနေတာလဲ "
လီယန်ချူမှာ အံ့အားသင့်နေသည်။
နောက်တစ်ခဏတွင် ကောင်းကင်မှ မြင်ကွင်းမှာ ကွဲအက်သွားပြီး တိမ်တိုက်များကြားသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
…………
ကောင်းကင်ဘုံ
ကောင်းကင်ဧကရာဇ်အိုးကို အသုံးပြုပြီး စစ်လှံကိုင်ထားသော ကူလူနတ်ဘုရားဘုရင်က -
"မင်းတို့က ဘယ်သူတွေလဲ"
"ပြီးတော့ အဲဒီတာအိုဆရာလေးကို ဘယ်ကို ပို့လိုက်တာလဲ"
ဟု ကျယ်လောင်စွာ မေးလိုက်သည်။
ထိုခန့်ညားသော အမျိုးသားနတ်ဘုရားက လှည့်ကြည့်ကာ -
"မင်းရော မင်းက ဘယ်သူလဲ" ဟု ပြန်မေးသည်။
ဂူလူနတ်ဘုရားဘုရင်က -
"ငါက ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ နတ်ဘုရားဘုရင်ပဲ" ဟု ဂုဏ်ယူစွာ ပြောသည်။
ထို့နောက်တွင် ခွန်လွန်နတ်ဘုရားများ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်ပြီး ရယ်မောနေသည်ကို သူတွေ့လိုက်ရသည်။
ထိုအမျိုးသားနတ်ဘုရားလည်း ပြုံးလိုက်သည်။
"နတ်ဘုရားဘုရင်"
"နာမည်တော့ ကြီးတာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ကိုတောင် မသိဘူးဆိုတော့ မင်းရဲ့ နတ်ဘုရားဘုရင်ဆိုတဲ့ နာမည်ကလည်း အလကားပဲ။"
ကူလူနတ်ဘုရားဘုရင်၏ မျက်နှာမှာ ညိုမည်းသွားပြီး -
"လူများလို့ ငါကြောက်မယ်မထင်နဲ့၊ မင်းတို့က အရိပ်တွေပဲ ရှိတာ၊ ဘာများ လုပ်နိုင်မှာလဲ"
ဟု အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။
အမျိုးသားနတ်ဘုရားက -
"ကြည့်စမ်း၊ သူ့မှာ အမြင်နည်းနည်းတော့ ရှိသေးသားပဲ" ဟု ရယ်မောသည်။
ကူလူနတ်ဘုရားဘုရင်မှာ ဒေါသထွက်သွားသည်။
သူသည် အထင်သေးခံရသည့် ခံစားမှုမျိုး ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
ထိုနတ်ဘုရားက -
"လက်ရှိကောင်းကင်ဘုံကတော့ တစ်ခေတ်ထက် တစ်ခေတ် ဆုတ်ယုတ်နေပြီ။ ဝမ်းနည်းစရာပဲ၊ မင်းကို ပြောပြလည်း မင်း နားလည်မှာမဟုတ်ဘူး။"
ဟု ပြုံး၍ ပြောသည်။
ကူလူနတ်ဘုရားဘုရင်မှာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ သူသည် ဤနတ်ဘုရား၏ ပြောဟန်ကို လုံးဝမနှစ်သက်ပေ။
အရမ်းကြီး မာနကြီးလွန်းတယ်
ထိုနတ်ဘုရားက ကောင်းကင်ကို ထပ်မံမော့ကြည့်ပြီး -
"မိတ်ဆွေတို့၊ အချိန်သိပ်မကျန်တော့ဘူး၊ တိုက်ခိုက်ကြစို့" ဟု ပြောလိုက်သည်။
နတ်ဘုရားများလည်း ရယ်မောကာ တိုက်ခိုက်လိုက်ကြသည်။
ဘုန်းဘုန်း ဘုန်းဘုန်း
ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တိုက်ပွဲကြီး ဖြစ်ပွားလာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးမှာ စွမ်းအားများကြောင့် ပျက်စီးနေသည်။
တိုက်ပွဲငြိမ်သက်သွားပြီးနောက် မြေပြင်ပေါ်ရှိ ကောင်းကင်ဧကရာဇ်အိုးထဲမှ နတ်ဘုရားစွမ်းအားများမှာလည်း တည်ငြိမ်သွားသည်။
ကူလူနတ်ဘုရားဘုရင်၏ ရုပ်အလောင်းမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျနေပြီး အပိုင်းပိုင်း ပြတ်တောက်နေသည်။
ထိုနတ်ဘုရားဘုရင်မှာ အသက်ဆုံးရှုံးသွားပြီဖြစ်ပြီး လုံးဝပျက်စီးသွားခဲ့သည်။
သူသေဆုံးပြီးနောက်တွင် ပတ်ဝန်းကျင်၌ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ညစ်ညမ်းမှုများ ပေါ်ပေါက်လာပြီး လူထောင်ပေါင်းများစွာ ရွတ်ဆိုနေသည့်အသံများ ထွက်ပေါ်လာကာ ခေါင်းကို မူးဝေစေသည်။
ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာအားလုံးမှာ နတ်ဆိုးဆန်လာပြီး ကျောက်တုံးများပင် ထူးဆန်းသော ပုံစံများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ အလွန်ရုပ်ဆိုးသည့် ပုံစံများ ဖြစ်လာသည်။
သူ၏ရုပ်အလောင်းမှ အသားစများမှာလည်း လှုပ်ရှားနေပြီး အသားတုံးသေးသေးလေးများ ထွက်လာကာ အလွန်ရွံရှာဖွယ်ကောင်းလှသည်။
ထိုနတ်ဘုရားက မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် -
"ဒါက တကယ်ပဲ လူသား လား" ဟု မေးသည်။
ခန္ဓာကိုယ်ထွားကျိုင်းသော နတ်ဘုရားတစ်ပါးက -
"ဒီအရှိန်အဝါက ကောင်းကင်နတ်ဆိုး အစစ်ပဲ"
ဟု ပြောသည်။
ထိုနတ်ဘုရားက ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်ပြီး -
"တကယ်ကို လုပ်ရက်ကြတယ်၊ ဒီလိုအရာမျိုးတွေ လုပ်တာ အရမ်းရွံဖို့ကောင်းတယ် "
ဟု ရယ်မောလိုက်သည်။
ထို့နောက် ခွန်လွန်နတ်ဘုရားများ၏ အရိပ်မှာ တိုက်ခိုက်ရန် ထွက်ခွာသွားသည်။
ယခင်က အက်ကြောင်းကို ထိန်းချုပ်ထားသော နေရာတွင် သွေးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်။
နယ်မြေခြား သားရဲများမှာ အက်ကြောင်းမှ ထွက်လာပြီး စစ်သည်များကို ဆုတ်ဖြဲ သို့မဟုတ် ဝါးမြိုလိုက်သည်။
သူတို့သည် အင်အားအလုံးအရင်းဖြင့် ထွက်လာပြီးနောက် နတ်ဘုရားဘုရင်အဆင့်ရှိသည့် သားရဲတစ်ကောင် ထွက်လာသည်။
၎င်းမှာ ကြီးမားလှသည့် ပုတ်သင်ညိုတစ်ကောင်ဖြစ်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည်။
၎င်းထွက်လာသောအခါ အက်ကြောင်းကို အတင်းအကျပ် ဖြတ်ကျော်လာသည်။
သူ ရောက်လာပြီးနောက် အခြားသို့ မသွားဘဲ အက်ကြောင်းကိုသာ အဆက်မပြတ် တိုက်ခိုက်နေသည်။
သူ၏စွမ်းအားမှာ အလွန်ပြင်းထန်သော်လည်း အထူးပြုလုပ်ထားသည့် လက်နက်မရှိဘဲ အက်ကြောင်းကို ချဲ့နိုင်ခြင်းမရှိသဖြင့် ခေတ္တရပ်နားလိုက်သည်။
ခဏအကြာတွင် ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်ပြီး ခုန်ပျံသွားသည်။
ကောင်းကင်ဘုံတွင် ဤသားရဲများ ရောက်ရှိလာခြင်းမှာ ကြောက်မက်ဖွယ် ဘေးဆိုးတစ်ခု ဖြစ်လာတော့မည်။
၎င်းအပြင် ရွှေရောင်ပိုးကောင်များမှာလည်း မီးခိုးငွေ့ကဲ့သို့ ကောင်းကင်ဘုံကို လွှမ်းခြုံလာသည်။
သူတို့ဖြတ်သန်းရာလမ်းတွင်ရှိသော သက်ရှိများ၊ အဆောက်အအုံများအားလုံး ပျက်စီးသွားပြီး မြေကြီးများပင် အဝါရောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
ထိုသို့သော အခြေအနေများတွင် ခွန်လွန်နတ်ဘုရားများလည်း ရှိနေသည်။
ကောင်းကင်ဘုံတွင် လူများ အဆက်မပြတ် သေဆုံးနေသည်။
သာမန်အချိန်တွင် မြင့်မြတ်သည်ဟု ထင်မှတ်ထားသည့် လူသားများ မှာ ယခုအခါတွင်တော့ အလွန်အရေးမပါဘဲ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် သေဆုံးနေကြသည်။
လီယန်ချူ ကောင်းကင်ဘုံသို့ ရောက်လာပြီးနောက်ပိုင်း ကောင်းကင်ဘုံမှာ တုန်လှုပ်ချောက်ချားနေပြီး၊
အကြီးအကျယ် ပရမ်းပတာ ဖြစ်နေသည်။