အခန်း ၄၄၁

🍋 Chapter 441

ဟယ်ဝေရွှမ်းသည် အတင်းအကျပ် ရုန်းကန်ခြင်းမပြုဘဲ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေသော ဟယ်ချင်းဝမ်ကိုသာ နှစ်သိမ့်ပေးနေခဲ့သည်။

၎င်းတို့နှစ်ဦးအပြင် အဖွဲ့ထဲတွင် အသက် ၃၅ နှစ်အောက် အမျိုးသမီး သုံးဦးလည်း ပါဝင်သေးသည်။

ဤသည်မှာ ဟယ်ဝေရွှမ်း ပေါင်ကောဂရုကို လွှဲပြောင်းရယူပြီးနောက်ပိုင်း ကျင့်သုံးခဲ့သော မဟာဗျူဟာဖြစ်သည်။

မိမိနှင့် ပေါင်ကောဂရုအတွက် သမိုင်းသစ်တစ်ခုကို ဖန်တီးရန် ဆန်းသစ်တီထွင်လိုသူများ၊ လူငယ်များနှင့် ကြိုးစားအားထုတ်လိုသူများကို အသုံးပြုခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ပေါင်ကောဂရုတွင်မူ သူမ၏ ဖခင်နှင့် ရင်းနှီးသော မိတ်ဆွေဟောင်းများ၊ ဝါရင့်လူကြီးများနှင့် ရှေးရိုးစွဲဝါဒီများ အလွန်များပြားလှသည်။

၎င်းတို့သည် ရင့်ကျက်သော လုပ်ငန်းရှင်များနှင့် ခေါင်းဆောင်များ ဖြစ်ကြသော်လည်း ထိုအချက်ကြောင့်ပင် စက်မှုလုပ်ငန်း အသွင်ကူးပြောင်းမှုနှင့် တိုးချဲ့မှုများကို လုပ်ဆောင်ရန် ဝန်လေးနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ဟယ်ဝေရွှမ်း၏ လုပ်ငန်းခွင်အတွင်း အကြီးမားဆုံးသော အဟန့်အတားမှာ ဤဝါရင့်လူကြီးများထံမှ လာခြင်းဖြစ်သည်ဟု ပြောဆိုနိုင်သည်။

ထို့ကြောင့် သူမသည် အတွေ့အကြုံ အမြောက်အမြား လိုအပ်သော နည်းပညာပိုင်းဆိုင်ရာ ရာထူးများမှလွဲ၍ ကျန်ရှိသော နေရာအားလုံးတွင် လူငယ်များကိုသာ ခန့်အပ်ကာ မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင်အဖွဲ့ကို တည်ထောင်ခဲ့သည်။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင်မူ သူမ ဤဆုံးဖြတ်ချက်ကို အနည်းငယ် နောင်တရမိသည်။

ဤလူငယ်များသည် သူမ၏ တွန်းအားပေးမှုနှင့် လှုံ့ဆော်မှုများကြောင့်သာ သတ္တုတွင်းသို့ ကိုယ်တိုင်ဆင်း၍ စစ်ဆေးရန်နှင့် ဒုက္ခခံရန် ဟေကျိုး နယ်မြေအထိ လိုက်ပါလာခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျား၊ မ မရွေး ဤလူအများစုမှာ မိသားစု မထူထောင်ရသေးသူများ ဖြစ်ကြသည်။

အမှန်စင်စစ် အလုပ်ကိုသာ ဖိလုပ်တတ်သော ဟယ်ဝေရွှမ်းကို စံပြအဖြစ် သတ်မှတ်ထားကြသူများ ဖြစ်ကြရာ ချစ်သူရည်းစားထားရန် သို့မဟုတ် အိမ်ထောင်ပြုရန် အချိန်မရှိကြချေ။

အကယ်၍ ၎င်းတို့တွင်သာ မိသားစုနှင့် သားသမီးများ ရှိခဲ့လျှင် သူမနှင့်အတူ ဤနေရာသို့ လိုက်ပါလာကြမည် မဟုတ်သကဲ့သို့ ဤလူများ၏ ဖမ်းဆီးခြင်းကိုလည်း ခံကြရမည် မဟုတ်ပေ။

၎င်းတို့သည်လည်း သူမကဲ့သို့ပင် မသေဆုံးမီ စိတ်ကူးမိသမျှ အမှောင်မိုက်ဆုံးသော ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုများနှင့် ရင်ဆိုင်ရတော့မည် ဖြစ်သည်။

သူမကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် ခေါင်းကို ညွတ်ကာ စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် တောင်းပန်လိုက်မိသည်။

ကာတာ၏ သက်တော်စောင့်များက ကြမ်းပြင်ပေါ်မှ ဆွဲထူလိုက်သောအခါ ဟယ်ဝေရွှမ်းမှလွဲ၍ ကျန်ရှိသော အမျိုးသမီးများသည် အတင်းအကျပ် ရုန်းကန်ကာ ငိုယိုနေကြဆဲ ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့သည် မိမိတို့ မကြာမီ မည်သည့်အရာများနှင့် ရင်ဆိုင်ရတော့မည်ကို တဖြည်းဖြည်း သဘောပေါက်လာကြပြီ ဖြစ်သည်။

ပြီးခဲ့သည့် ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ကာတာမှ ၎င်းတို့အပေါ် အတန်ငယ် ကောင်းမွန်စွာ ဆက်ဆံခဲ့သောကြောင့်သာ မဟုတ်ပါက ၎င်းတို့သည် အော်ဟစ်ရန်ပင် အင်အား ရှိကြမည် မဟုတ်ချေ။

၎င်းတို့သည် လမ်းတစ်လျှောက်လုံး ငိုယိုအော်ဟစ်နေကြပြီး ကျန်ရှိသော အမျိုးသားများမှာမူ သေနတ်ပြောင်းဝဖြင့် ချိန်ရွယ်ခြင်း ခံထားရသဖြင့် မည်သူမျှ အသံမထွက်ဝံ့ကြချေ။

ညာဘက်ရှိ အခန်းမှာ ဝေးကွာလှသည်မဟုတ်ဘဲ မီတာ ၃၀ ခန့်သာ ကွာဝေးသည်။

သို့သော် ဤမျှ တိုတောင်းလှသော အကွာအဝေးကိုပင် အမျိုးသမီးများသည် ရေနစ်နေသူများက ကယ်ဆယ်ရေးကြိုးကို အသည်းအသန် ရှာဖွေနေကြသကဲ့သို့ အလွန် နှေးကွေးစွာ လျှောက်လှမ်းနေကြရသည်။

အခြားသူများနှင့် မတူဘဲ ဟယ်ဝေရွှမ်းသည် သူမနှင့်အတူ အမြဲတမ်း ယူဆောင်လာလေ့ရှိသော အရာနှစ်ခုကို တိတ်တဆိတ် ကြည့်ရှုလိုက်သည်။

ဟောင်းနွမ်းဆိုးရွားနေသော ဖောင်တိန်အဟောင်းလေးတစ်လက်၊ ဤသည်မှာ ဒေါ်လာ ဘီလီယံချီတန်သော စာချုပ်များကို လက်မှတ်ရေးထိုးသည့် အချိန်တွင်ပင် သူမ အမြဲတမ်း ဆောင်ထားလေ့ရှိသော ဖောင်တိန် ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ သူမ အသိတရား ရရှိခဲ့ပြီးနောက် ဖခင်ဖြစ်သူက ပထမဆုံး ပေးအပ်ခဲ့သော လက်ဆောင် ဖြစ်သည်။

စာရေးရန် သင်ယူခြင်းမှသည် ကျောင်းတက်ခြင်း၊ အထက်တန်းအောင်မြင်၍ တက္ကသိုလ်တက်ခြင်းနှင့် နောက်ဆုံး စီးပွားရေးလောကထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်အထိ ဤဖောင်တိန်လေးသည် သူမနှင့်အတူ အမြဲ ရှိနေခဲ့သည်။

သူမ အမှတ်ရတတ်စအချိန်ကတည်းက ဤဖောင်တိန်လေးသည် သူမနှင့်အတူ ရှိနေခဲ့ပြီး သူမ၏ ဘဝတစ်ခုလုံးနီးပါးကို သက်သေထူခဲ့သည်။

ယခုမူ သူမ၏ တိုတောင်းလှသော ဘဝကို သက်သေထူခဲ့သည့် ဤဖောင်တိန်လေးသည် ဤအရာအားလုံးကို အဆုံးသတ်ရန်နှင့် မိမိကိုယ်ကိုယ် မြန်မြန်ဆန်ဆန် သေဆုံးစေရန်အတွက် အကောင်းဆုံး ကိရိယာတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူမ စိတ်ကို ပိုင်းဖြတ်ထားပြီးပြီ ဖြစ်သည်။

အခန်းထဲသို့ ရောက်သည်နှင့် သူမသည် လိုက်လျောမည့်ပုံစံ သို့မဟုတ် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မည့်ပုံစံကို ဟန်ဆောင်ပေလိမ့်မည်။

သူမ၏ လက်ကို ဖြေလွှတ်ပေးရန် သဘောတူလိုက်သည်နှင့် သူမသည် တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ ဖောင်တိန်ကို ဆွဲထုတ်ကာ သူမ၏ လည်ပင်းသွေးကြောမကြီးထဲသို့ ထိုးစိုက်ပစ်မည် ဖြစ်သည်။

သူမ သေဆုံးရမည်ဆိုလျှင်ပင် မိမိကိုယ်ပိုင်နည်းလမ်းဖြင့် သေဆုံးခြင်းကိုသာ ရွေးချယ်မည် ဖြစ်ပြီး ဤလူများအား သူမကို ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ရန် အခွင့်အရေး ပေးမည်မဟုတ်ချေ။

ဖောင်တိန်အပြင် သူမသည် ခေါင်းကို အနည်းငယ် ညွတ်ကာ သူမ၏ ရင်ဘတ်ပေါ်ရှိ နီလာဆွဲသီးလေးကို ကြည့်လိုက်သည်။

ဤကျောက်မျက်ရတနာမှာ ကျိုးထျန်းက သတ္တုရိုင်းတုံးမှတစ်ဆင့် သူမအား ပေးအပ်ခဲ့သည့် အရာပင် ဖြစ်သည်။

ဤကျောက်တုံးကြောင့်သာ သူမသည် လုပ်ငန်းခွင်အတွင်း ဝါရင့်ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်ကြီး ဖြစ်သော လောင်လီကို စည်းရုံးနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုမူ နီလာကျောက်ကို ပလက်တီနမ်အခြေခံပေါ်တွင် အခြားကျောက်မျက်ရတနာများ၊ ရွှေ သို့မဟုတ် စိန်များဖြင့် မွမ်းမံထားခြင်းမရှိဘဲ ရိုးရှင်းစွာဖြင့် ကျောက်တုံး၏ သဘာဝအလှတရားကို သန့်စင်စွာ ဖော်ပြနိုင်ရန် စီစဉ်ထားသည်။

အကောင်းဆုံး အစားအစာများကို အမြဲတမ်း အစိမ်းအတိုင်း စားသုံးလေ့ရှိကြသကဲ့သို့ အဆိုးရွားဆုံးအရာမှာ သဘာဝအရသာကို လျော့ပါးစေမည့် ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်များ သို့မဟုတ် အခြားသော မွမ်းမံမှုများကို ထည့်သွင်းခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ဟယ်ဝေရွှမ်းသည် ဤကျောက်တုံးကို ထိုနည်းတူ ဆက်ဆံခဲ့သည်။

သို့မဟုတ်ပါက သူမသည် မိမိကိုယ်ကိုယ်လည်း ထိုနည်းတူ ဆက်ဆံခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

ထိုသို့သော ဟန်ဆောင်မှုများနှင့် ရိုးရှင်းမှုမရှိသော အရာများသည် သူမနှင့် ထိုက်တန်မည်မဟုတ်ပေ။

မွေးရာပါ မြင့်မြတ်ပြီး အပြစ်အနာအဆာကင်းသော ဤကျောက်မျက်ရတနာသာလျှင် သူမ၏ အလှတရားနှင့် ဉာဏ်ပညာနှင့် ထိုက်တန်လှသည်။

မှောင်မိုက်နေသော စင်္ကြံလမ်းအတွင်း၌ပင် စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းသော တောက်ပမှုကို ဖြာထွက်နေဆဲဖြစ်သည့် နီလာကျောက်ကို ကြည့်ရင်း ဟယ်ဝေရွှမ်း စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

သူမသည် ဤကျောက်တုံးနှင့် တူလှသည်။

တောက်ပပြီး လှပနေနိုင်သော်လည်း ပြင်းထန်သော ပြင်ပအင်အားစုများ၏ လွှမ်းမိုးမှုအောက်တွင်မူ အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ကြေမွသွားရပေလိမ့်မည်။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ကောင်းကင်ဘုံက ပါရမီရှင်များကို မနာလိုဖြစ်နေခြင်း ဖြစ်မည်၊ ဘုရားသခင်က သူမကို ဆက်လက် အသက်ရှင်စေလိုခြင်း မရှိတော့ချေ။

သို့မဟုတ်ပါက ထိုရှေးဟောင်းစာအုပ်များထဲတွင် ရေးသားထားသကဲ့သို့ ကောင်းကင်ဘုံမှ နတ်မင်းတစ်ပါးအဖြစ် ခန့်အပ်ရန်အတွက် ခေါ်ဆောင်သွားခြင်းမျှသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

သူမသည် ကူကယ်ရာမဲ့စွာဖြင့် ခေါင်းကို ခါယမ်းရင်း ဤအဓိပ္ပာယ်မဲ့သော ရှေးရိုးစွဲအယူဝါဒများကို ဖယ်ထုတ်လိုက်ရာ အမြဲတမ်း ပြုံးစိစိဖြစ်နေတတ်သော မျက်နှာတစ်ခုက သူမ၏ အတွေးထဲသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။

ကြည်လင်ပြတ်သားသော ရုပ်ရည်၊ တောက်ပသော မျက်ဝန်းများနှင့် အမြဲတမ်း နောက်ပြောင်တတ်သော ဤမျက်နှာသည် ကျောက်မျက်ရတနာ၏ အလင်းရောင်နှင့်အတူ သူမ၏ မျက်စိရှေ့တွင် ထင်ဟပ်လာခဲ့သည်။

‘ဟူး... နင်က ငါ့ကို ငါ့ရဲ့ ရည်မှန်းချက်တွေနဲ့ အိပ်မက်တွေကို အကောင်အထည်ဖော်ဖို့ အခွင့်အရေး ပေးခဲ့တယ်’

‘နင်က ငါ့ရဲ့ ရှုပ်ထွေးမှုတွေနဲ့ နာကျင်မှုတွေကြားထဲကနေ ထွက်ပေါက်တစ်ခုကို ရှာဖွေပေးခဲ့တယ်’

‘ငါ မိသားစုနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ အတွေးအားလုံးကို ပိတ်ပင်ထားတာ ကြာပြီဖြစ်တဲ့ မွန်းကြပ်နေတဲ့ အခန်းကျဉ်းလေးထဲမှာ နင်က ပြတင်းပေါက်တစ်ခုကို ဖွင့်လှစ်ပေးခဲ့တယ်’

‘နှမြောဖို့ကောင်းတာက ငါတို့ အတူတူရှိဖို့ အချိန်အများကြီး မကျန်တော့တာပဲ’

‘ဒါက ကံကောင်းခြင်းလား၊ ကံဆိုးခြင်းလား’

‘ဒီလောက် စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းတဲ့ လူတစ်ယောက်နဲ့ တွေ့ဆုံခဲ့ရပြီးမှ မြန်မြန်ဆန်ဆန် ဆုံးရှုံးလိုက်ရတယ်’

‘ဖြစ်နိုင်တာက ဒါဟာ ဘဝရဲ့ အစောဆုံးနဲ့ အရင်ဆုံးဖြစ်တဲ့ သရော်မှုတစ်ခု ဖြစ်လိမ့်မယ်’

‘ငါ သေဆုံးသွားပြီးရင် နင် ဝမ်းနည်းနေမလား၊ ဝမ်းနည်းနေရင်ကော ဘယ်လောက်ကြာမလဲဆိုတာ ငါ သိချင်မိတယ်’

‘ငါ့အဖေကလွဲရင် ဒီလောကကြီးထဲမှာ ငါရှိခဲ့ဖူးတယ်ဆိုတဲ့ အထောက်အထားတွေ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားဖို့ အချိန်ဘယ်လောက် ကြာဦးမလဲ’

‘လူတွေက ပေါင်ကောဂရုမှာ ငယ်ရွယ်တဲ့ ဥက္ကဋ္ဌတစ်ဦး ရှိခဲ့ဖူးတယ်ဆိုတာကိုပဲ သိကြလိမ့်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ ရုပ်ရည်က ဘယ်လိုရှိလဲဆိုတာကိုတော့ မှတ်မိကြမှာ မဟုတ်တော့ဘူး’

‘တော်ပါပြီ... ခရီးက ရှည်လျားလှတယ်၊ အခုမှပဲ သေခြင်းတရားရဲ့ ခက်ခဲမှုကို ငါ သဘောပေါက်တော့တယ်’

‘ငါ စွန့်လွှတ်ဖို့ ခက်ခဲတဲ့အရာတွေ အများကြီး ရှိနေပေမယ့် ငါ စွန့်လွှတ်ဖို့ ခက်ခဲတဲ့လူကတော့ နှစ်ယောက်ပဲ ရှိပုံရတယ်’

ဤသို့ တွေးမိသောအခါ ဟယ်ဝေရွှမ်း ခါးသီးစွာ မပြုံးဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

‘ငါ အမြဲတမ်း စွန့်လွှတ်ဖို့ ခက်ခဲတဲ့လူက တစ်ယောက်တည်း ရှိခဲ့တာပါ၊ ဘယ်အချိန်ကစလို့ နှစ်ယောက် ဖြစ်သွားရတာလဲ’

‘ကဲ... ဒီအဆင့်ထိ ရောက်လာပြီဆိုတော့ ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်နှလုံးသားကို ငါ ရင်ဆိုင်သင့်ပါပြီ’

‘ပုံမှန်အားဖြင့် မာနကြီးပြီး ထောင်လွှားလှတဲ့ ဟယ်ဝေရွှမ်း၊ ဟယ်ဝေရွှမ်း... မသေခင်လေးမှာတော့ လိမ္မာပါးနပ်စွာ နေထိုင်လိုက်စမ်းပါ’

သူမ မိမိကိုယ်ကိုယ် ပြောဆိုလိုက်သည်။

သူမသည် နှေးကွေးစွာ လှုပ်ရှားနေခဲ့ပြီး တိုတောင်းလှသော စင်္ကြံလမ်းမှာ အဆုံးမရှိဘဲ ထာဝရ ရှည်လျားနေသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။

သူမသည် သူမ၏ သိပ်မရှည်လျားလှသော ဘဝကို နှေးကွေးစွာ ဖြတ်သန်းလျှောက်လှမ်းနေရသကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။

သူမသည် အခြားသူများကဲ့သို့ ငိုယိုခြင်းမရှိသေးဘဲ သူမ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် အလင်းရောင်များ ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

တံခါးပွင့်သွားခဲ့ပြီး မှိုနံ့များ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဤကုန်လှောင်ရုံမှာ အသုံးပြုခြင်းမရှိသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ရာ ထောင့်တစ်နေရာရှိ စုတ်ပြဲနေသော ဂုန်နီအိတ်အချို့မှာ သက်တမ်းကုန်ဆုံးကာ ဆွေးမြည့်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ ကာတာက ဤနေရာကို အလွန်အမင်း စက်ဆုပ်ရွံရှာပြီး မကြာခဏ ညည်းတွားနေခဲ့ရသည့် အကြောင်းရင်း ဖြစ်သည်။

တွန်းထိုးရင်းဖြင့် သူသည် အမျိုးသမီးများကို အခန်းထဲသို့ ပစ်ထည့်လိုက်သည်။

ကာတာသည် ခါးကိုထောက်ကာ ရမ္မက်ဇောဖြင့် ပြုံးရင်း အခန်းထဲသို့ နှေးကွေးစွာ ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။

"ဟက်... အဲ့ဒီ ဖာသည်မတွေက အပြင်မှာတုန်းကတော့ အလွန် သိက္ခာရှိသလိုလိုနဲ့ ဝင်မလာချင်ကြဘူး"

"ဒီကောင်တွေက ဘာကောင်တွေလဲဆိုတာ ငါ မသိဘူးလို့ ထင်နေကြတာလား"

"ဒါပေမဲ့ ဒါကလည်း ကောင်းပါတယ်၊ သူတို့တွေ မပျော်ပါးနိုင်ရင် ငါပဲ အကုန် သိမ်းပိုက်လိုက်မယ်လေ။ ဟေကျိုးမှာ စုဆောင်းထားခဲ့ရတဲ့ ငါ့ရဲ့ ဒေါသတွေကို ဖွင့်ထုတ်ဖို့အတွက် အကွက်တိပဲပေါ့"

သူသည် သူ၏ လုံခြုံရေးအတွက် သက်တော်စောင့်များကို အနားတွင် ထားရှိကာ တံခါးကို လောဘတကြီး ပိတ်လိုက်တော့သည်။

"မင်းက ကျိုးထျန်းဆိုတဲ့ ကောင်နဲ့ အရမ်း ရင်းနှီးနေတယ်လို့ ငါ ကြားထားတယ်၊ ငါတို့ မင်းကနေပဲ စလိုက်ကြတာပေါ့... ငါ့ရဲ့ အလှလေး..."

ကာတာသည် လက်နှစ်ဖက်ကို ပွတ်သပ်ရင်း ဟယ်ဝေရွှမ်းထံသို့ တစ်လှမ်းချင်း ချဉ်းကပ်လာခဲ့သည်။