အခန်း ၄၄၃
Vol. 45 Ch. 443
🍋 Chapter 443
ဖောင်တိန်ထိပ်ဖျားသည် သူမ၏ ဖြူဖွေးနုနယ်သော လည်ပင်းအရေပြားနှင့် ထိတွေ့မိသည့် အချိန်မှစ၍ သုညသမားငါးစက္ကန့်မျှသာ ကုန်ဆုံးခဲ့သေးသည်။
ထိုသုညသမားငါးစက္ကန့်အတွင်း၌ ဟယ်ဝေရွှမ်းသည် အရာအများကြီးကို တွေးတောမိခဲ့ပြီး သူမ၏ ဦးနှောက်မှာ အစပိုင်းတွင် ဗလာဖြစ်နေခဲ့သည်။
စိတ်သက်သာရာရမှု... အနည်းငယ်မျှသာ ထပ်မံ စောင့်ဆိုင်းလိုက်ရုံဖြင့် သူမသည် လွတ်လပ်သွားတော့မည် ဖြစ်သည်။
ဘီလီယံချီသော စည်းစိမ်ချမ်းသာများ၊ အနှိုင်းမဲ့သော အလှတရားများ... နောက်ဆုံးတွင်မူ အရိုးစုတစ်ခုသာ ဖြစ်သွားရပေလိမ့်မည်။
သူမသည် မျက်လုံးများကို တင်းတင်းပိတ်ထားခဲ့သည်။
သေခြင်းတရားနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် သူမသည် ကြောက်ရွံ့နေဆဲ ဖြစ်သည်။
ထို့နောက်တွင်မူ သူမ နောင်တရမိခဲ့သည်။
အလုပ်ထဲတွင် အချိန်အများကြီး ကုန်ဆုံးခဲ့ပြီး မိမိအကြိုက်ဆုံး အားကစားကိုပင် စွန့်လွှတ်ခဲ့ရသည့်အတွက် နောင်တရမိသည်။
မိမိကိုယ်ကိုယ် ကောင်းကောင်းမဆက်ဆံခဲ့မိဘဲ ခန္ဓာကိုယ်အချိုးအစားအတွက်ကြောင့် ယခုခေတ် မိန်းကလေးများ ကြိုက်နှစ်သက်ကြသည့် နို့လက်ဖက်ရည်နှင့် အချိုပွဲများကို တစ်ခါမျှ မစားခဲ့ရသည့်အတွက် နောင်တရမိသည်။
မာနကြီးလွန်းခဲ့သဖြင့် အချစ်ရေးတစ်ခုပင် မရှိခဲ့ဖူးဘဲ အိမ်ထောင်ပြုခြင်းနှင့် သားသမီးမွေးဖွားခြင်းများကို မလုပ်ဆောင်ခဲ့ရသည့်အတွက် နောင်တရမိသည်။
ဖခင်ဖြစ်သူနှင့် ပြန်လည်သင့်မြတ်အောင် မလုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့သဖြင့် ၎င်းတို့နှစ်ဦးစလုံးကို မိမိကိုယ်ကိုယ် အပြစ်တင်ခြင်းနှင့် နာကျင်မှုများကြားတွင် ထာဝရ နစ်မွန်းစေခဲ့သည့်အတွက် နောင်တရမိသည်။
ခေါင်းမာလွန်းခဲ့သဖြင့် မိမိရင်ဖွင့်နိုင်မည့် သူငယ်ချင်းအရင်းအချာ အနည်းငယ်မျှသာ ရှိခဲ့သည့်အတွက် နောင်တရမိသည်။
သူမသည် ယခင်က မတွေးတောမိခဲ့ဖူးသော သို့မဟုတ် တမင်တကာ ရှောင်လွှဲခဲ့သော နောင်တများနှင့် အရာအများကြီးကို တွေးတောမိနေခဲ့သည်။
ဖောင်တိန်ထိပ်ဖျား၏ အေးစက်သော အထိအတွေ့သည် သူမ၏ ဦးနှောက်ဆီသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပြီး စူးခနဲ နာကျင်မှု လှိုင်းလုံးများသည် ပုရွက်ဆိတ်အကောင်ပေါင်းများစွာက သူမ၏ လည်ပင်းကို ကိုက်ခဲနေသကဲ့သို့ ခံစားရစေသည်။
သူမ၏ စိတ်တွင်းက ကြောက်ရွံ့မှုများက သူမ၏ အာရုံခံစားမှုကို ပိုမိုကြီးမားစေသည်ကို သူမ သိရှိသော်လည်း မတုန်လှုပ်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ချေ။
‘နှင်းခဲဆိုတာ ဘာလဲ... နှင်းခဲဖြစ်ရင်တောင် မတ်မတ်ရပ်ပြီး သေဆုံးရမယ်’
သူမ၏ နှလုံးသားထဲက အတိုင်းအဆမဲ့သော ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် သေခြင်းတရားအပေါ် ထိတ်လန့်မှုကို ဖိနှိပ်ရင်း...
သူမသည် လည်ပင်းသွေးကြောမကြီး အဖောက်ခံရပြီးနောက် စမ်းရေတွင်းလေးတစ်ခုကဲ့သို့ သွေးများ ပန်းထွက်လာမည့်အရေးကို တိတ်တဆိတ် စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။
သွေးများ အဟုန်ပြင်းစွာ စီးဆင်းသွားခြင်းက သူမ၏ သက်စောင့်အားကို နှုတ်ယူသွားမည်ဖြစ်သော်လည်း နောက်ဆက်တွဲ ခံစားရမည့် နာကျင်မှုများကို ရှောင်လွှဲနိုင်ရန် ကူညီပေးပေလိမ့်မည်။
သူမသည် တွေးတောခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး သေခြင်းတရားကို တိတ်တဆိတ် မျှော်လင့်နေခဲ့သည်။
သို့သော် သူမသည် အတော်ကြာအောင် စောင့်ဆိုင်းခဲ့သော်လည်း အသက်ဆုံးရှုံးစေမည့် နာကျင်မှုမျိုး သူမထံသို့ ရောက်ရှိမလာခဲ့ချေ။
ဖောင်တိန်ထိပ်ဖျား၏ အေးစက်သော အထိအတွေ့သည် ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး ချွန်ထက်သောအရာတစ်ခုဖြင့် အထိုးခံရသည့် အနည်းငယ်သော နာကျင်မှုသည်လည်း ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။
သို့သော် သူမ အဘယ်ကြောင့် မသေသေးသနည်း။
သူမ အဘယ်ကြောင့် အသက်ကို ချောမွေ့စွာ ရှူရှိုက်နိုင်နေဆဲ ဖြစ်သနည်း။
သူမ၏ ညာလက်က ထပ်မံ၍ အားစိုက်လိုက်သည့် အချိန်တွင်မှ သူမ၏ လက်ကောက်ဝတ်မှာ ဖမ်းဆုပ်ခြင်း ခံထားရသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။
၎င်းအပြင် အရေပြားချင်း ထိတွေ့မှုအရ ၎င်းမှာ အမျိုးသားတစ်ဦး၏ ကြီးမားသော လက်ဖဝါး ဖြစ်သည်။
ဟယ်ဝေရွှမ်း ထိတ်လန့်သွားခဲ့သည်။
သူမ အမှန်တကယ်ပင် ထိတ်လန့်သွားခဲ့ရသည်။
ချက်ချင်းပင် အလွန်အမင်း ကြောက်ရွံ့သွားခဲ့သည်။
သူမ၏ သေးငယ်သော အစီအစဉ်ကို ရိပ်မိသွားကြသဖြင့် သူမ မိမိကိုယ်ကိုယ် သတ်သေရန် ကြိုးပမ်းသည့် နောက်ဆုံးမိနစ်တွင် လာရောက်တားဆီးကြခြင်းလော။
‘ဟုတ်တယ်... ဒါပဲ ဖြစ်ရမယ်၊ ငါက သိပ်ကို မိုက်မဲတာပဲ၊ ဒီလိုလူမိုက်တွေကို လှည့်စားနိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာ သိပ်ကို ရိုးအလွန်းတယ်’
‘သူတို့က ငါ့ရဲ့ လှည့်ကွက်လေးတွေကို စောစောစီးစီးကတည်းက ရိပ်မိနေခဲ့တာ နေမှာ’
‘သူတို့က တိရစ္ဆာန်ရုံထဲက မျောက်တစ်ကောင်လို ငါ့ သရုပ်ဆောင်တာကို ကြည့်နေခဲ့ကြပြီး အရေးကြီးတဲ့ အချိန်ကျမှ လာတားပြီး သရော်လှောင်ပြောင်ကြတာ ဖြစ်လိမ့်မယ်’
ဤသည်မှာ ၎င်းတို့အတွက် ဖျော်ဖြေမှုလေးတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
ပြဇာတ်လေးပြီးနောက် ၎င်းတို့သည် ၎င်းတို့၏ ဒေါသများကို ဖွင့်ထုတ်ရန်အတွက် သူမကို ပိုမို ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ကြပေလိမ့်မည်။
‘ဟူး... နှမြောဖို့ကောင်းလိုက်တာ၊ ငါ့မှာ ရည်းစားတစ်ယောက်တောင် မရှိခဲ့ဖူးဘဲနဲ့ ဒီလိုလူယုတ်မာတွေရဲ့ လက်ထဲမှာ လမ်းဆုံးရတော့မယ်’
‘ဒီလိုမှန်းသိရင် အဆင်ပြေမယ့်သူတစ်ယောက်ယောက်နဲ့ပဲ အခြေချခဲ့ပါတယ်’
‘ရပါတယ်...ဒီအစီအစဉ် ပျက်သွားပေမယ့် အခြားအခွင့်အရေးတွေ ရှိပါသေးတယ်’
‘ဘေးနားက သစ်သားသေတ္တာတွေမှာ သံကွေးတွေ အများကြီး ရှိနေတာပဲ’
‘ငါ အခွင့်ကောင်းကို ရှာပြီး အရှိန်နဲ့ ဝင်တိုက်လိုက်ရင် မသေရင်တောင် သွေးတွေ အများကြီး ထွက်သွားလိမ့်မယ်’
‘သူတို့တွေလည်း သေလုမြောပါး ဖြစ်နေတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုကို စိတ်ဝင်စားကြမှာ မဟုတ်ဘူး’
သေကြောင်းကြံစည်ရန် အသည်းအသန် ဖြစ်နေသဖြင့် သူမသည် လွတ်မြောက်နိုင်မည့် အခြားသော နည်းလမ်းများကို တွေးတောနေခဲ့သော်လည်း မျက်လုံးများကိုမူ မဖွင့်ရဲသေးချေ။
ဖြတ် ဖြတ် ဖြတ်!
ဟယ်ဝေရွှမ်းသည် ကြီးမားပြီး အေးစက်သော လက်တစ်ဖက်က သူမ၏ မျက်နှာကို ခပ်ဖွဖွ ပုတ်နေသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။
"လွှတ်..."
"ငါ့ကို လွှတ်စမ်းပါ၊ မင်းက မိန်းမတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး ဘာလို့ ဒီလောက် သန်နေရတာလဲ"
ဟယ်ဝေရွှမ်း စိတ်ထဲကနေ ခါးသီးစွာ ရယ်မောလိုက်သည်။
သူမ စိတ်ချောက်ချားနေခြင်း ဖြစ်မည်၊ ကြောက်ရွံ့မှုက စိတ်အာရုံမှားယွင်းမှုများကို အမှန်တကယ် ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။
သူမသည် လူမိုက်၏ အသံမှာ ကျိုးထျန်း၏ အသံနှင့် အနည်းငယ် တူနေသည်ဟု အမှန်တကယ် ထင်မှတ်နေခဲ့သည်။
ထိုအချိန်မျိုးတွင် သူမ အဘယ်ကြောင့် သူ၏ အသံကို ကြားနေရသနည်း။
စိတ်အာရုံမှားယွင်းခြင်း ဖြစ်လျှင်ပင် သူမ ဖခင်၏ အသံ ဖြစ်သင့်သည် မဟုတ်ပါလား။
‘အော်... ငါ စိတ်ကူးယဉ်နေတာ ဖြစ်လိမ့်မယ်၊ သူ ငါ့ကို လာကယ်မလဲဆိုပြီး စိတ်ကူးယဉ်နေတာ နေမှာပါ’
‘ဟက်... မင်းသားလေးက လာကယ်ပြီး နုနယ်တဲ့ မင်းသမီးလေးလို ဆက်ဆံပေးတာမျိုး စိတ်ကူးယဉ်တာက ငါလုပ်မယ့် အလုပ်မျိုး မဟုတ်ပါဘူး’
သို့သော် ယခုအချိန်တွင်မူ ရယ်စရာ ကောင်းလှသည်။
အကြောင်းမှာ ပြီးခဲ့သည့် ရက်အနည်းငယ်အတွင်း သူမသည် သူ မိမိအား လာရောက်ကယ်တင်ကာ ဤနေရာမှ ခေါ်ထုတ်သွားပြီး တရုတ်နိုင်ငံသို့ ဘေးကင်းစွာ ပြန်လည်ပို့ဆောင်ပေးရန် အမှန်တကယ် မျှော်လင့်နေခဲ့မိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
‘ဟွန်း... ယောက်ျားတွေကို အားကိုးလို့မရဘူး၊ မိမိကိုယ်ကိုယ်သာ အားကိုးရမယ်’
"ဟေ့... မင်း ဘာလုပ်နေတာလဲ၊ လွှတ်ဦးလေ"
ဖြတ်! ဖြတ်! ဖြတ်!
သူမ၏ မျက်နှာကို နောက်ထပ် အကြိမ်အနည်းငယ် ပုတ်ခြင်းခံရသဖြင့် ဟယ်ဝေရွှမ်း သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။
သူမအနေဖြင့် ပြေးမလွတ်နိုင်တော့ဘဲ နောက်ထပ် အခွင့်အရေးကိုသာ စောင့်ဆိုင်းရတော့မည်ကို သိရှိသဖြင့် မျက်လုံးများကို နှေးကွေးစွာ ဖွင့်ကြည့်လိုက်သည်။
ပတ်ဝန်းကျင်မှာ မျက်လုံးပိတ်ထားစဉ်ကထက် အများကြီး ပိုမို လင်းထိန်နေသဖြင့် မျက်လုံးဖွင့်ရန် ခက်ခဲနေခဲ့သည်။
သူမ မျက်စိကို မှေးထားရင်း တဖြည်းဖြည်း ချင့်ချိန်လိုက်သည်။
အရာအားလုံးမှာ မျက်စိမှုန်နေသူတစ်ဦးကဲ့သို့ ဝေဝါးနေပြီး ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမြင်ရသော်လည်း ထိုလူ၏ မျက်နှာပုံစံမှာ ကျိုးထျန်းနှင့် အလွန် တူလှသည်။
‘ဟက်... ငါက စိတ်တွေဝေဝါးနေရုံတင်မကဘဲ မျက်စိပါ မှားနေပြီပဲ’
‘အခုက ထိတ်လန့်စရာ ဝတ္ထုတွေထဲကလိုဆိုရင် ငါ သေချာပေါက် သူ့အပေါ် နာကျည်းချက်တွေ ရှိနေမှာ သေပြီးရင်တောင် ကျိုးထျန်းနောက်ကို သရဲခြောက်ပြီး လိုက်နေမိမှာ သေချာတယ်’
"မင်း ဘာလို့ ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်နေရတာလဲ”
“ခေါင်းထိသွားတာလား"
သူမသည် သူမ၏ ရှေ့က ပုံရိပ်က သူမ၏ ခေါင်းကို အကြိမ်အနည်းငယ် ပုတ်လိုက်ပြီးနောက် စက္ကန့်အနည်းငယ် တွန့်ဆုတ်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။
ဖြောင်း
ပူစပ်စပ်နှင့် စူးရှရှ ခံစားမှုတစ်ခု သူမ၏ ဘယ်ဘက်ပါးပြင်ထက်သို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပြီး ၎င်းမှာ ငရုတ်သီးဖြင့် အပုတ်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။
‘ငါ... ရိုက်ခံလိုက်ရတာလား’
ဤအတွေးမှာ ဟယ်ဝေရွှမ်း၏ ဦးနှောက်ထဲသို့ ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့သည်။
တစ်စုံတစ်ယောက်က သူမအား ရိုက်နှက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
‘ဟုတ်တယ်... ပါးရိုက်ခံရတာက တော်ပါသေးတယ်၊ မကြာခင် လက်သီးတွေ ခြေထောက်တွေနဲ့ ထိုးကြိတ်ကန်ကျောက်တာ ခံရတော့မှာပေါ့’
‘ဒါပေမဲ့ ငါ အခု သူ့ကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းထားဖို့ လိုအပ်တယ်၊ မဟုတ်ရင် ငါ ငြင်းလို့ ကြိုးပြန်အချည်ခံရရင် ငါ့မှာ ဘာအခွင့်အရေးမှ ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး’
"ကျေးဇူးပြုပြီး ငါ့လက်တွေကို လွှတ်ပေးပါ”
“ငါ နောက်တစ်ခါ မိမိကိုယ်ကိုယ် မသတ်တော့ပါဘူး”
“ငါ ပြောခဲ့သလိုပဲ... ငါ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ပါ့မယ်”
"ကျေးဇူးပြုပြီး ငါ့အပေါ် ကြမ်းကြမ်းတမ်းတမ်း မလုပ်ပါနဲ့"
"ငါ အသက်ရှင်သန်နိုင်သရွေ့ ငါ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို လိုလိုလားလား ပေးအပ်တာက ငါ့အတွက် ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး”
“ဒါ့အပြင် အလိုက်သင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မယ့်သူ ရှိတာက မင်းအတွက် ပိုကောင်းစေတယ် မဟုတ်လား"
ဟယ်ဝေရွှမ်းသည် သူမ၏ အသံကို တတ်နိုင်သမျှ ညင်သာအောင် လုပ်ဆောင်ရင်း ရှက်ပြုံးလေးဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။
"အော်... ဒါဆိုရင် မင်းအပေါ် ငါ ဘာမဆို လုပ်လို့ရတာပေါ့"
"ဟုတ်ပါတယ်"
"ဒါဆိုရင် ငါ အလိုရှိရင် မင်းကို ဒူးထောက်ခိုင်းပြီး ‘အစ်ကိုကြီး’ လို့ ခေါ်ခိုင်းလို့ရတာပေါ့"
"ရပါတယ်"
"ဒါဆိုရင် ငါ အလိုရှိရင် မင်းကို ငါ့ပုခုံးတွေ ခြေထောက်တွေကို နှိပ်ခိုင်းလို့ရမယ်၊ ခေါင်းလျှော်ပေးပြီး ကျောတိုက်ခိုင်းလို့ ရတာပေါ့"
"ရပါတယ်"
"ဒါဆိုရင် ငါ အလိုရှိရင်..."
"ဟင်..."
ဟယ်ဝေရွှမ်း ချက်ချင်းပင် တစ်ခုခု မှားယွင်းနေသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။
အခြားတစ်ဖက်လူ၏ တောင်းဆိုချက်များသည် အလွန် ရိုင်းစိုင်းလွန်းခြင်း သို့မဟုတ် အလွန် ရိုးသားလွန်းခြင်းကို ဖယ်ထားလျှင်ပင် ၎င်းတို့သည် ကာမရာဂနှင့် လုံးဝ သက်ဆိုင်ခြင်း မရှိချေ။
လူမိုက်များသည် သူမ၏ အဝတ်အစားများကို ဆွဲဆုတ်ကာ အဆီအဆိမ့် အသားတုံးကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ လောဘတကြီး ဝါးမြိုရန် အသည်းအသန် ဖြစ်နေသင့်သည် မဟုတ်ပါလား။
၎င်းအပြင် အရေးကြီးဆုံးအချက်မှာ... ဤလူမိုက်သည် တရုတ်စကား ကို ပြောဆိုနေခြင်း ဖြစ်သည်ကို သူမ ယခုအချိန်အထိ သတိမထားမိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ပါးရိုက်ခံလိုက်ရခြင်းက သူမအား အတော်လေး သတိဝင်လာစေခဲ့ပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများသည်လည်း အလင်းရောင်နှင့် တဖြည်းဖြည်း အသားကျလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
သူမ၏ လည်ပင်းကို အနည်းငယ် လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ အမိုးပေါ်ရှိ လေဝင်လေထွက် အုတ်ကြွပ်ပြားအချို့ ဖယ်ရှားခံထားရသည်ကို သတိပြုမိလိုက်ပြီး ၎င်းကြောင့် အခန်းတွင်းမှာ အများကြီး ပိုမို လင်းထိန်နေခြင်း ဖြစ်ရမည်။
သူမ၏ ရှေ့ကလူကို ဘေးတိုက်ကြည့်ကြည့်၊ အပေါ်အောက် ကြည့်ကြည့်၊ မျက်စိမှေးကြည့်ကြည့်၊ မျက်လုံးပြူးကြည့်ကြည့်... ၎င်းမှာ ကျိုးထျန်းနှင့် လုံးဝ တစ်ထေရာတည်း တူညီလှသည်။
"နင်..."
"ရှူး... စကားပြောမနေနဲ့၊ ငါ့ကို နမ်းလိုက်..."
ကျိုးထျန်းမှ သူ၏ လက်ညှိုးကို ဟယ်ဝေရွှမ်း၏ နှုတ်ခမ်းပေါ်တွင် တင်ကာ သူမအား အသံတိတ်ခိုင်းလိုက်သည်။