အခန်း ၁၂၂၆

အခန်း (၁၂၂၆) လပြည့်ညတစ်ည။

မုန်တိုင်းပြီးဆုံးပြီးနောက် လေပြေလေညှင်းက တိုက်ခတ်လာပါပြီ။ ချင်ယွင်သည် နတ်ဘုရားဝိညာဥ် ကျောက်တုံးများထဲမှ ရတနာအားလုံးကို သိမ်းယူလိုက်ပြီး၊ နီထိုက်စွေ့နှင့် အတူ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။

သို့သော် သူမထွက်ခွာခင်မှာ ချင်ယွင်သည် ကျန်ရှိနေသည့် နတ်ဘုရားကျောက်တုံး သုံးသိန်းကို အသုံးပြုကာ ရတနာအချို့ကို ဖွင့်လှစ်ခဲ့သည်။

ဤရတနာများ၏ တန်ဖိုးသည် ယခင်ရတနာများကဲ့သို့ အံ့သြစရာမဟုတ်သော်လည်း ၎င်းတို့ အားလုံးသည် သာမန်နေ့ရက်များတွင် အလွန်ရှားပါးသော ရတနာများ ဖြစ်နေပါသေးသည်။

ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှ ကြည့်ရှုသူများသည် လုံးဝ အံသြသွားကြသည်။ သူတို့အားလုံး အံသြသွားကြသည်။ ချင်ယွင်သည် လောင်းကစားကျောက်တုံးဆိုင်တစ်ခုလုံးကို လုံးလုံး လျားလျား ရှင်းပစ်တော့မည်။

ချင်ယွင်သည် အစကတည်းက တစ်ကြိမ်မျှ မလွတ်ခဲ့ကြောင်း သူတို့တွေ့ရှိခဲ့ပြီး သူလှုပ်ရှား သည့်အကြိမ်တိုင်း ရတနာများသည် တမူထူးခြားကြသည်။ ဤအရာက သူတို့၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် ချင်ယွင်အား အပြည့်အ၀ လေးစားသွားစေသည်။

တစ်ဖက်တွင်မူ, ဆရာကြီးအန်းသည် ပြောစရာစကားမရှိ ဖြစ်နေခဲ့ရသည်။ အကယ်၍, ဤအတိုင်းသာ ဆက်သွားနေမည်ဆိုလျှင်, သူသည် ကျောက်တုံးအလုပ်ရုံကို ဆက်ပြီး လုပ်ဆောင်နိုင်မှာ မဟုတ်တော့ပါဘူး။

ကံကောင်းထောက်မစွာ၊ ချင်ယွင်သည် ရတနာအချို့ကို ဖွင့်ပြီးနောက် ရပ်လိုက်သည်။ မဟုတ်ပါက၊ လောင်းကစားဆိုင်သည် နောက်တစ်ရက် ပြန်မဖွင့်ခင်မှာ နတ်ဘုရားဝိညာဉ် ကျောက်တုံး အားလုံးကို အမှန်တကယ် အစားထိုးရပေမည်။

ချင်ယွင်နှင့် နီထိုက်စွေ့တို့သည် လောင်းကစားဆိုင်မှ ထွက်ခွာပြီးနောက် မြေအောက် ကုန်သွယ်ရေးမြို့တစ်ဝိုက်တွင် အကြိမ်အနည်းငယ် လှည့်ပတ်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော်လည်း ချင်ယွင်သည် ကျေနပ်ဖွယ်တစ်စုံတစ်ရာကို မတွေ့ခဲ့ရသောကြောင့် နီထိုက်စွေ့နှင့်အတူ မြေအောက်ကုန်သွယ်ရေးမြို့မှ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း ချင်ယွင် ထွက်ခွာသွားပြီးနောက်တွင် သူ၏ဂုဏ်သတင်းသည် မြေအောက် ကုန်သွယ်ရေးမြို့တစ်ခွင်သို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။ ရက်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက်၊ မြို့သူ မြို့သား အားလုံးနီးပါးသည် ဆရာကြီး ချင်ယွင်ဟူသော အမည်ကို သိရှိလာကြသည်။ လောင်းကစား ဝါသနာပါသူများသည် ချင်ယွင်ကို ၎င်းတို့၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး နတ်ဘုရား တစ်ပါးအဖြစ်ပင် တိုက်ရိုက် မှတ်ယူခဲ့ကြသည်။ ထို့ကြောင့် ချင်ယွင်၏အမည်သည် လောင်းကစားလောကတစ်ခုလုံး၏ ဒဏ္ဍာရီသဖွယ် ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ကောင်းကင်တုန်လှုပ်ခြင်း နတ်ဘုရားနန်းတော်၏ မြေအောက်ကုန်သွယ်ရေးမြို့တော်၏ ဝင်ပေါက်သည် နတ်ဘုရားကမ္ဘာတစ်ခုလုံးမှာ ပျံ့နှံ့နေသောကြောင့် ချင်ယွင် ထွက်သွားပြီး သည့်နောက်တွင် သူ၏ကိုယ်ရေးအချက်လက်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ကြပေ။ ချင်ယွင်နှင့် နီထိုက်စွေ့တို့သည် ထိုအချိန်က သူတို့ဝင်ခဲ့သော ကျောက်ပြားမှပင် ထွက်လာခဲ့ကြသည်။

"နတ်ဘုရားတန်ခိုးနဲ့ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်တန်ခိုး စွမ်းအားကို ပြန်လည်ရရှိလာတဲ့ ခံစားချက် က တကယ်ကို သက်တောင့်သက်သာ ခံစားရတယ်။” ချင်ယွင်က မထိန်းနိုင်ဘဲ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

မြေအောက်ကုန်သွယ်မြို့ အဝင်ဝမှ ထွက်သွားသည်နှင့် တပြိုင်နက် သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ် ဆိုင်ရာ ကန့်သတ်ချက်များကို လုံး၀ ဖယ်ရှားသွားခဲ့သည်။ သူတို့၏နတ်ဘုရားတန်ခိုးနှင့် နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ ချက်ချင်း ပြန်လည်ရရှိပြီး ၎င်းတို့၏အသွင်အပြင်များ သည်လည်း ၎င်းတို့၏မူလအသွင်အပြင်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

နီထိုက်စွေ့သည် ၎င်းကို အချိန်အတော်ကြာကတည်းက ကျင့်သားရနေသည်အလား၊ ဤကိစ္စကို ဂရုမစိုက်သော်လည်း ချင်ယွင်သည် ၎င်းကို ကျင့်သားမရသေးပေ။

"နတ်ဘုရားတိုက်ပွဲသံ မကြားရခင် ရက်အနည်းငယ်ပဲ ကျန်တော့တယ်။ ခေတ္တအနားယူဖို့ တောင်ထိပ်တစ်ခုကို အရင်ရှာကြည့်ရအောင်။ မြင့်မားတဲ့ တောင်ထိပ်ပေါ်မှာဆို နတ်ဘုရား တိုက်ပွဲသံကို ပိုပြီး ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ကြားရတယ်။" နီထိုက်စွေ့က ချင်ယွင်ကို ပြောသည်။

ချင်ယွင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် နီထိုက်စွေ့၏နောက်သို့လိုက်ကာ သင့်လျော်သော တောင်ထိပ်ကို ရှာဖွေခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင်၊ သူတို့သည် မြင့်မားပြီး လူသူမဲ့နေသော တောင်ထိပ်တစ်ခုကို ရွေးချယ်ကာ အနားယူရန်နှင့် နတ်ဘုရားတိုက်ပွဲသံ ထွက်ပေါ်လာမည့်အချိန်ကို စောင့်မျှော်နေခဲ့ကြသည်။

…

နောက်ငါးရက်သည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။ မကြာမီ၊ လလယ်ပိုင်း၊ နတ်ဘုရားတိုက်ပွဲသံ ထွက်ပေါ်လာမည့်ည ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ချင်ယွင်သည် ကောင်းကင်ယံကို မော့ကြည့်ရန် ခေါင်းကို မြှောက်လိုက်ပြီး သူ့အကြည့်တွေ က အလွန်နက်ရှိုင်းပြီး သူ မည်သည့်ခံစားချက်မျိုး ရှိနေလဲဆိုသည်ကို မမြင်နိုင်ပါဘူး။

ကောင်းကင်ယံ၌ တောက်ပနေသော ဧရာမလမင်းကြီးသည် ကောင်းကင်၌ လွင့်ပျံနေ သည်။ တောက်ပနေသော ဧရာမလမင်းကြီးသည် ဧရာမလှည်းဘီးကြီး တစ်ခုလိုပင်။ အေးစက်နေသော လရောင်သည် အောက်ကမ္ဘာမြေသို့ လင်းလက်တောက်ပနေပြီး လူများ၏ စိတ်နှလုံးကို အေးမြစေပါသည်။

အင်မော်တယ်ကမ္ဘာ၊ နတ်ဘုရားကမ္ဘာ၊ သို့မဟုတ် အခြားဂြိုလ်ကမ္ဘာ မည်သည့်နေရာ ဖြစ်စေ, ၎င်းတို့ကမ္ဘာအသီးသီးတွင် ၎င်းတို့၏ကိုယ်ပိုင် နေနှင့်လ ရှိကြပါသည်။ နေက ယန်ကို ကိုယ်စားပြုပြီး လမင်းကြီးက ယင်ကို ကိုယ်စားပြုသည်။ နေနှင့် လအချိန်တို့ တည်ရှိနေမှသာလျှင် ဤဂြိုဟ်ကမ္ဘာသည် လူသားတို့၏ ရှင်သန်မှုအတွက် အမှန်တကယ် သင့်လျော်ပြီး သက်ရှိအားလုံး၏ နိယာမများကို လိုက်နာနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

"အဲဒါက ဘယ်လိုအသံမျိုးလဲ? ဘာကြောင့် လတစ်လရဲ့လအလယ်မှာ ပေါ်လာရတာလဲ။" ချင်ယွင်လည်း မထိန်းနိုင်ဘဲ နီထိုက်စွေ့ကို မေးမြန်းလိုက်ရသည်။

နီထိုက်စွေ့က ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။ လတစ်လ၏အလယ်မှာ နတ်ဘုရားတိုက်ပွဲအသံ သည် အဘယ်ကြောင့် ပေါ်လာရသည်ကို သူ မသိသည်မှာ ထင်ရှားပါသည်။

နတ်ဘုရားတိုက်ပွဲအသံက မည်သည့်အမျိုး ဖြစ်သည်ဟူသော မေးခွန်းနှင့်ပတ်သက်၍ လည်း နီထိုက်စွေ့သည် တိကျသော အဖြေကို မပေးနိုင်ခဲ့ပါဘူး။

နီထိုက်စွေ့၏ အဆိုအရ၊ နတ်ဘုရားတိုက်ပွဲအသံများသည် အချိန်တိုင်း ကွဲပြားနေပုံရ သည်။ ထို့အပြင် လူတိုင်းသည် မတူညီသော အသံများကို ကြားနေရသည်။ လူအချို့သည် စစ်ဗုံသံများကို ကြားရပြီး၊ အချို့က သတ်ဖြတ်နေသည့်အသံများကို ကြားရကာ၊ အချို့ကတော့ ခေါင်းလောင်းသံများနှင့် ဒယ်စောက်အိုးသံများကို ကြားရသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ မည်သည့်အသံမျိုးဖြစ်ပါစေ၊ နတ်ဘုရားတိုက်ပွဲအသံသည် သင့်အား ဓားမြှုပ်နှံခြင်းတောင်တန်း၏ အဝင်ပေါက်ဆီသို့ လမ်းညွှန်ပေးမည် ဖြစ်သည်။

မှန်ပါသည်၊ နတ်ဘုရားတိုက်ပွဲအသံကို လူတိုင်းကြားနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ညအချိန်တွင် ကောင်းကင်ယံ၌ ကြီးမားလှသော နတ်ဘုရားလမင်းကြီးကို မျှော်ကြည့်သောအခါမှသာ နတ်ဘုရားတိုက်ပွဲအသံကို ကြားနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ဇီရှီမြို့နှင့် မနီးမဝေးတွင် ချင်ယွင်နှင့် နီထိုက်စွေ့တို့သည် တောင်ထိပ်ပေါ်တွင် ရပ်ကာ ကောင်းကင်ယံ၌ ဧရာမဘုရားလမင်းကို မျှော်ကြည့်နေကြသည်။

ချင်ယွင်က သူ မည်သည့်အသံမျိုး ကြားရမလဲဆိုသည်ကို အရမ်း သိချင်နေခဲ့ပါသည်။

နီထိုက်စွေ့၏ ဇာတ်ကြောင်းအစုံကို နားထောင်ပြီးကတည်းက ချင်ယွင်သည် ဓားမြှုပ်နှံခြင်း တောင်တန်းကို အလွန်စိတ်ဝင်စားခဲ့သည်။

ဤဓားမြှုပ်နှံခြင်းတောင်တန်း၏ တည်ရှိမှုသည် ထူးဆန်းသော ခံစားချက်ကို ဖော်ပြနေပုံရ သည်ဟု သူလည်း အမြဲတမ်း ခံစားမိခဲ့သည်။ ဤဓားမြှုပ်နှံခြင်းတောင်တန်း၏ နောက်ကွယ်တွင် လျှို့ဝှက်စွာ ပုန်းကွယ်နေသည့်အရာများ ရှိနေပုံရသည်။

"ရောက်လာတော့မယ်”။

သို့သော် ချင်ယွင်၏စိတ်များ လွင့်ပါးနေစဉ်မှာ နီထိုက်စွေ့၏ အသံက သူ့နားထဲမှာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ချင်ယွင်သည် ချက်ချင်းပင် သတိပြန်ဝင်လာပြီး ကောင်းကင်တွင် ကြီးမားသော လပြည့်ည လမင်းကြီးကို ကြည့်လိုက်သည်။ လပြည့်ဝန်းကြီးကို မြင်လိုက်သည်နှင့် ငွေပြားကဲ့သို့ ဖြူဖွေးသော လပြည့်ဝန်းကြီးကို မတွေ့ရတော့ကြောင်း ချင်ယွင် သိလိုက်ရသည်။ ဤအခိုက်အတန့်တွင်၊ လပြည့်ဝန်းကြီးသည် သွေးအင်တုံမှ ဖိတ်စင်ကာ သွေးနီရောင် ဆိုးထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး နတ်ဘုရားလမင်းကြီးသည် လုံးဝ သွေးရောင်ပြောင်းသွားခဲ့ သည်။

"ချွင်..”။

သို့သော်လည်း ချင်ယွင်သည် လှုပ်ရှားသွားပြီး အံ့ဩသကဲ့သို့ ဖြစ်နေစဉ်မှာပင် ဓားအော်သံ က သူ့စိတ်ထဲတွင် ထွက်ပေါ်လာသည်။

မှန်ပါသည်။ ထိုအသံသည် သူ့နားကနေ သူ့ဦးနှောက်ထဲကို ဝင်ရောက်လာခြင်း မဟုတ်ဘဲ၊ သူ့စိတ်ထဲကို တိုက်ရိုက် တိုးဝင်သွားခဲ့သည်။

"ဒါက နတ်ဘုရားတိုက်ပွဲအသံပဲလား။ ချင်ယွင်က သူ့ကိုယ်သူ အံ့သြစွာ ရေရွတ်လိုက် သည်။

သူ မှန်းဆထားသည့်အတိုင်းသာ မှန်ကန်နေပါက၊ သူကြားလိုက်ရသော ဓားအော်သံမှာ နီထိုက်စွေ့ ပြောခဲ့ဖူးသော နတ်ဘုရားတိုက်ပွဲအသံ ဖြစ်ပါလိမ့်မည်။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် ချင်ယွင်၏ မျက်ခုံးများသည် တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ရှုံ့တွနေခဲ့သည်။ ထိုဓားအော်သံသည် မကျေမနပ်ဖြစ်သည့် ပြင်းထန်သော ခံစားချက်များနှင့် ရောထွေးနေ သကဲ့သို့ ပြင်းပြသော ပူဆွေးသောကခံစားချက်ကို သယ်ဆောင်လာသောကြောင့် သူ အံ့သြသွားမိသည်။ ထို့အပြင်, ဓားအော်သံက သူ့စိတ်ကို အလွန်ထိခိုက်စေခဲ့သည်။ အချိန်အတော်ကြာ နားထောင်ပြီးနောက် ဤဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုအတွင်းမှာ မိမိကိုယ်ကို မနစ်မြုပ်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပါချေ။

ကံကောင်းထောက်မစွာ၊ ချင်ယွင်သည် စကြဝဠာ၏အလိုဆန္ဒကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော ကြောင့် ဤဝမ်းနည်းပူဆွေးသော ခံစားချက်က သူ့ကို အမှန်တကယ် မထိခိုက်စေနိုင်ခဲ့ပေ။

နီထိုက်စွေ့သည်လည်း ပြင်ဆင်ထားပုံရပြီး သူ့စိတ်ကို မထိခိုက်စေခဲ့ပါဘူး။ သူ့မျက်လုံးများက ကြည်လင်နေသေးသည်။

"တုန်းဖန်..”။

"လီငါးထောင်”။

ချင်ယွင်နှင့် နီထိုက်စွေ့တို့သည် တစ်ချိန်တည်းတွင် ပြောဆိုလိုက်သည်။ နှစ်ယောက်စလုံး သည် ထွက်လာသည့် အသံကြောင့် တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

နှစ်ယောက်သား အကြည့်ချင်းဖလှယ်လိုက်ကြပြီး၊ သူတို့သည် ချက်ချင်းပင် နောက်ဆက် တွဲပုံရိပ်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲကာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် အရှေ့ဘက်သို့ ဦးတည်သွားကြ သည်။ အရှေ့ဘက်သို့ ပျံသန်းလာသောအခါ၊ သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် နတ်ဘုရားတိုက်ပွဲ အသံများက ပိုမိုကြည်လင်လာသည်။

ချင်ယွင်ရော နီထိုက်စွေ့ပါ သူတို့၏အမြန်နှုန်းက မနှေးပါဘူး။ ကီလိုမီတာ ၅၀၀၀ အကွာအဝေးသည် သေမျိုးများအတွက် အလွန်ရှည်လျားနိုင်သော်လည်း ၎င်းတို့အတွက်မူ အမွှေးတိုင်တစ်ချောင်းထွန်းညှိချိန်မျှသာ ဖြစ်ပါသည်။

သို့သော်၊ ချင်ယွင်နှင့် အခြားသူများသည် နတ်ဘုရာတိုက်ပွဲအသံရှိသည့် ဉီးတည်ရာ နေရာဆီသို့ ရောက်သောအခါတွင် စောင့်ဆိုင်းနေသူများ ရှိနေပြီကို တွေ့ရှိလိုက်ရ ပါသည်။