အခန်း ၁၂၂၇

အခန်း (၁၂၂၇) နတ်ဘုရားမြို့တော်လေးမြို့။

ဤနေရာမှာ တောင်များဝန်းရံထားသည့် အလွန်ကျယ်ဝန်းသော ချိုင့်ဝှမ်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။ တောင်ထိပ်များသည် အမြင့်ကြီး မဟုတ်ပေ။ လပြည့်ညတွင် ချိုင့်ဝှမ်းတစ်ခုလုံးသည် ထိန်ထိန်လင်းနေသည်။

ယခုအချိန်တွင် ချိုင့်ဝှမ်းထဲတွင် လူနှစ်ယောက်ရပ်နေပြီး အမျိုးသားတစ်ဦးနှင့် အမျိုးသမီး တစ်ဦးတို့ဖြစ်ကာ အားလုံးသည် လူငယ်များနှင့်တူသည်။

လူငယ်သည် ရုပ်ရည်ချောမောပြီး အထိန်းအကွပ်မဲ့သည်။ သူသည် အဖြူရောင် ပန်းပွင့်များ ချယ်ထားသော၀တ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး သူ၏ မျက်လုံးများသည် သိမ်ငှက်များကဲ့သို့ စူးရှသည်။ သူ၏ နတ်ဘုရားတန်ခိုးသည် ကြီးမားပြီး၊ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့်ပင်, သူသည် သာမန်လူတစ်ယောက် မဟုတ်မှန်း သိသာသည်။

သူ့ဘေးနားက အမျိုးသမီးက လူငယ်ထက် ပိုအေးစက်ပြီး မာနကြီးသည်။ သူမ၏ လက်ရာ မြောက်ပြီး လှုပ်ရှားသက်ဝင်နေသော မျက်နှာသည် ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားဖွယ် ဖီးနစ်ကဲ့သို့ ထင်မှတ်ရပြီး နှင်းဖြူရောင်နဖူးနှင့် လည်ပင်းတို့ကို ပေါ်လွင်စေသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဤလူနှစ်ယောက်သည် စူးရှသော မျက်လုံးများဖြင့် ချင်ယွင်နှင့် နီထိုက်စွေ့တို့ကို ကြည့်နေသည်။ သူတို့မျက်လုံးထဲတွင် သတိထားနေသည့် အကြည့်များ ရှိနေသည်။ အထူးသဖြင့် ချင်ယွင်နှင့် နီထိုက်စွေ့တို့သည် ချိုင့်ဝှမ်းထဲတွင် လွင့်မျောနေ သည်ကို တွေ့လိုက်ရသောအခါတွင် သူတို့၏ မျက်လုံးများသည် ပြင်းထန်စွာ အေးစက်သွားကြသည်။

သူတို့ ချင်ယွင်နှင့် နီထိုက်စွေ့တို့ကို ကြည့်နေစဉ်မှာ၊ ချင်ယွင်တို့ကလည်း သူတို့ကို ပြန်ကြည့်နေသည်။

ချင်ယွင်သည် ဤလူငယ်နှင့် မိန်းမတို့၏ ကျင့်ကြံမူမှာ မနိမ့်ကျကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့သည်။ သူတို့သည် နှောင်းပိုင်း ကြယ်နတ်ဘုရားနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ ချင်ယွင်နှင့် တွေ့ကြုံခဲ့ဖူးသည့် လူတွေကြားထဲမှာ သူတို့သည် ပိုပြီး အစွမ်းထက်သည့် ကျွမ်းကျင်သူများ ဟု ပြော၍ရပါသည်။ ထို့အပြင်၊ သူတို့နှစ်ဦးသည် တူညီသောအဖွဲ့ခွဲတစ်ခုမှ ဆင်းသက် လာပုံရသည်။ အကြောင်းမှာ ချင်ယွင်သည် ၎င်းတို့၏ အင်္ကျီလက်စပေါ်တွင် ဇီးပန်းပွင့် အမှတ်အသားတစ်ခု ရှိနေသည်ကို တွေ့ရှိရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"သူတို့အားလုံးက ခေါင်းလောင်းလေနတ်ဘုရားနန်းတော်, ဇီးပန်းပွင့်မြို့တော်ရဲ့ အဖွဲ့ဝင်တွေပဲ။ မြို့ရဲ့အဆင့်အတန်းကလည်း အရမ်းကြီး နိမ့်ကျမနေသင့်ဘူး။" နီထိုက်စွေ့က ချင်ယွင်ကို အသံဖြင့် ထုတ်လွှင့်ကာ ပြောသည်။

ထုံးစံအတိုင်း၊ သူသည်လည်း ဤလူငယ်နှစ်ဦးကို စောင့်ကြည့်နေပြီး ဇီးပန်းပွင့်၏ ကိုယ်စားပြုပုံကို ချက်ခြင်း မှတ်မိသည်။

မြင့်မြတ်သော ကောင်းကင်ဘုံနတ်ဘုရားနန်းတော်၏ မြို့လေးမြို့ကဲ့သို့ပင်၊ ခေါင်းလောင်း လေနတ်ဘုရား နန်းတော်၏ ထိုင်ခုံအောက်မှာလည်း နတ်ဘုရားမြို့တော် လေးမြို့ ရှိပေ သည်။ ထိုနတ်ဘုရားမြို့တော် လေးမြို့မှာ ဇီးပန်းပွင့်မြို့တော်၊ ကြယ်အလင်းမြို့တော်၊၊ ကြယ်အမှောင်မြို့တော်နှင့် ကျောက်စိမ်းလေဟုန်မြို့တော်တို့ ဖြစ်သည်။

ဤကျောက်စိမ်းလေဟုန်မြို့တော်သည် နတ်ဘုရားမြို့လေးမြို့တွင် အစွမ်းထက်ဆုံး ဖြစ်ပြီး၊ ကြယ်အလင်းမြို့တော်သည် နောက်မှလိုက်ကာ၊ ထို့နောက် ကြယ်အမှောင် မြို့တော်ဖြစ်ပြီး၊ ဇီးပန်းပွင့်မြို့ဖြင့် အဆုံးသတ်သည်။

ဇီးပန်းပွင့်မြို့တော်သည် အားအနည်းဆုံး ဖြစ်သော်လည်း၊ ၎င်းသည် နတ်ဘုရားမြို့တော် တစ်ခု ဖြစ်နေဆဲပင်။ အထဲမှာ ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်အများပြား ရှိနေသေးသည်။

သူတို့ရှေ့မှာ လူငယ်သည် ဇီးပန်းပွင့်မြို့တော်၏ သာမာန်တပည့်တစ်ယောက်ဖြစ်သော် လည်း ဇီးပန်းပွင့်မြို့တော်၏ သာမာန်အဖွဲ့ဝင်တွေကြားမှာ ရှားရှားပါးပါး တည်ရှိမူဆိုသည် မှာ ထင်ရှားပါသည်။ ထိုသို့မဟုတ်လျှင်, သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ ယခုလို မောက်မာသည့် အမူအရာမျိုး ရှိနေမှာ မဟုတ်ပါဘူး။

သို့သော် သူတို့၏ မောက်မာမှုများသည် ၎င်းတို့၏ မာနကြောင့်သာဖြစ်ပြီး၊ ချင်ယွင်သည် ၎င်းတို့ကို ဂရုမစိုက်ရန် အလွန်ပျင်းရိသည်။ သူ့ကို မနှောင့်ယှက်သရွေ့, သူတို့ကို ပြဿနာရှာမှာ မဟုတ်ဘူး။

ချင်ယွင်နှင့် နီထိုက်စွေ့တို့သည် လူငယ်နှင့် အမျိုးသမီးအား နှုတ်ဆက်ရန် မရည်ရွယ်သလို၊ လူငယ်နှင့် အမျိုးသမီးသည်လည်း ချင်ယွင်နှင့် နီထိုက်စွေ့တို့ကို အစပျိုးပြီး စကားပြောဆို ရန်မှာ ပို၍ပင် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ထို့ကြောင့် နှစ်ဘက်တွေ့ဆုံခဲ့သော်လည်း အစမှအဆုံး နှုတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။

ချိုင့်ဝှမ်းသည် အလွန်တိတ်ဆိတ်နေသည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းအောင် တိတ်ဆိတ် နေသည်ဟု ပြော၍ရပါသည်။

ချင်ယွင်နှင့် နီထိုက်စွေ့တို့သည် ကျောက်ဆောင်ကြီးတစ်ခုပေါ်တွင် ထိုင်ကာ ငြိမ်သက်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

နတ်ဘုရားတိုက်ပွဲအသံ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် သုံးရက်မြောက်နေ့မှသာ ဓားမြုပ်နှံခြင်း တောင်တန်းသည် ပွင့်မည်ဖြစ်ပြီး၊ ချင်ယွင်နှင့် အခြားလူများအားလုံးသည် ရောက်ရှိပြီး နောက် နောက်ထပ် သုံးရက်အကြာအထိ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။

အဝေးမှ အမျိုးသားနှင့် အမျိုးသမီး စုံတွဲသည် ချင်ယွင်နှင့် နီထိုက်စွေ့တို့ ကျင့်ကြံနေကြ သည့်အလား မျက်လုံးမှိတ်ကာ အနားယူနေစဉ်မှာ, သူတို့သည်လည်း ခပ်ဝေးဝေး သစ်ပင်အောက်တွင် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေကြသည်။

သေချာသည်မှာ, ချင်ယွင်သည် သူတို့အနေဖြင့် ကျင့်ကြံမှုအခြေအနေသို့ လုံးလုံးလျားလျား ဝင်ရောက်ရန် မဖြစ်နိုင်ကြောင်း သိထားသည်။ အဆုံးတွင် ဤနေရာ၌ အပြင်လူများ ရှိနေကြသည်။

ထိုအချိန်တွင် ချင်ယွင်သည် နတ်ဘုရားတိုက်ပွဲအသံကို တွေးတောရင်း နစ်မြုပ်နေခဲ့သည်။ ​သွေး​လ​ရောင်​ကို ​မြင်​လိုက်​သည့် ​အ​ချိန်​မှ​စ​၍ ​ဓား​​အော်​ဟစ်​သံ​များ​သည် သူ၏​စိတ်​ထဲ​၌ အဆက်​မပြတ် ​ထွက်​ပေါ်​လာ​၏။ ဓားအော်သံက သူ့ကို လမ်းညွှန်လိုက်သည့်အချိန်မှစ၍ နတ်ဘုရားတိုက်ပွဲသံသည် ဤချိုင့်ဝှမ်းမှ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

"ညီအစ်ကို နီ၊ အခုနက ဘာကြားလိုက်လဲ။" ချင်ယွင်က နီထိုက်စွေ့ကို အသံထုတ်လွှင့်ကာ မေးသည်။

"နတ်ဘုရားတိုက်ပွဲ ဗုံသံကို ငါ ကြားလိုက်ရတယ်။ ဒီဗုံက တဟုန်ထိုး ပျံ့နှံ့နေခဲ့တယ်။ ငါ့တစ်ကိုယ်လုံးမှာရှိတဲ့ သွေးနဲ့ နတ်ဘုရားတန်ခိုးကို အသက်သွင်းလိုက်ပုံရပြီး၊ ငါ့သွေးနဲ့ နတ်ဘုရားတန်ခိုးကို ဆူပွက်လာစေခဲ့တယ်။ ကံကောင်းတာက, ငါက ကြယ်နတ်ဆိုး နတ်ဘုရားရဲ့ တန်ခိုးစွမ်းအားကို ကြယ်အမြုတေအဖြစ် စုစည်းထားလို့သာ။ မဟုတ်ရင်, ငါ နတ်ဘုရားတိုက်ပွဲအသံကို တွန်းလှန်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး”။ နီထိုက်စွေ့က အသံထုတ်လွှင့်မှုမှ တစ်ဆင့် ပြန်ကြားခဲ့သည်။ (ကြယ်အမြုတေဟူသည်မှာ ရှေးမှာတုန်းက ရေးခဲ့သည့် နတ်ဘုရားအမြုတေနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်မည်ထင်ပါသည်။ နောက်ပိုင်းများတွင် ပါရှိသည့် အတိုင်း ရေးသားပါမည်။)

“ဗုံလား” ချင်ယွင်၏ မျက်နှာသည် တွေးတောသည့် အမူအရာ ပေါ်လာသည်။ မူလက သူသည် နတ်ဘုရားတိုက်ပွဲအသံအမျိုးအစား၏ စည်းမျဉ်းများကို ရှာဖွေချင်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ သူနှင့် နီထိုက်စွေ့၏ နတ်ဘုရားတိုက်ပွဲအသံ အမျိုးအစားများသည် တစ်ခုတည်း မဟုတ်ဘဲ နတ်ဘုရားတိုက်အသံ အမျိုးအစား၏ စည်းမျဉ်းများကို ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်ခြင်း မရှိကြောင်း သူ တွေ့ရှိခဲ့သည်။

"ဝှီး...။

ချင်ယွင်သည် ပဟေဠိဖြစ်နေစဉ်မှာပင် အဝေးမှ လေဖြတ်တိုးသံတစ်ချက် ထွက်လာသည်။

ချင်ယွင်နှင့် ခပ်လှမ်းလှမ်းမှ အခြားလူငယ်နှစ်ယောက်သည် အသံထွက်လာရာ လမ်းကြောင်းဆီသို့ တပြိုင်နက် မော့ကြည့်လိုက်ကြပြီး၊ သူတို့၏မျက်ခုံးများက တင်းကျပ်စွာ တွန့်သွားခဲ့သည်။

အလင်းတန်းနှစ်ခုသည် အဝေးမှ ချက်ချင်း ပျံသန်းလာကာ နောက်ဆုံးတွင် ချိုင့်ဝှမ်း အထက်တွင် ရပ်သွားပြီး လူငယ်နှစ်ဦးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

လူငယ်နှစ်ဦးအနက် တစ်ယောက်က လေကိုမျက်နှာမူထားသော ကျောက်စိမ်းသစ်ပင် ကဲ့သို့ ပို၍ချောမောသော မျက်နှာထားကို ပိုင်ဆိုင်ထားချိန်မှာ၊ အခြားတစ်ယောက်ကမူ သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် ယုတ်ညံ့သော မြင်းမျက်နှာရှည်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ ("Horse face" has multiple meanings..။ Noun: A long, homely face, or a face that is long and ugly with coarse features. It can also refer to someone who is unattractive and has a horse-like face။ (ရှည်လျားသောမျက်နှာ၊ သို့မဟုတ် ကြမ်းသောအသွင်ဖြင့် ရှည်လျားပြီး ရုပ်ဆိုးသော မျက်နှာ။ ဆွဲဆောင်မှုမရှိသော မြင်းနှင့်တူသော မျက်နှာရှိသူကို လည်း ရည်ညွှန်းနိုင်သည်။)။

သို့သော်၊ ဤအရာသည် ချင်ယွင်၏အာရုံစူးစိုက်မှုကို ခံရမည် မဟုတ်ပေ။ အဓိကအချက်မှာ ၎င်းတို့နှစ်ဦးစလုံး၏ ကျင့်ကြံမှုသည် နှောင်းပိုင်း ကြယ်နတ်ဘုရားနယ်ပယ်တွင် ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။

"နောက်ထပ် နှောင်းပိုင်းအဆင့် ကြယ်နတ်ဘုရားနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူ နှစ်ယောက်။ သူတို့လည်း နတ်ဘုရားတိုက်ပွဲအသံရဲ့ လမ်းညွှန်မှုနဲ့ ဒီကို ရောက်လာတာများ ဖြစ်နိုင်မ လား။ သူတို့လည်း ဓားမြှုပ်နှံခြင်းတောင်တန်းကို ဝင်ချင်ကြတာလား။?" နီထိုက်စွေ့ အံ့သြသွားသည်။

သူသည် နောက်ဆုံးအကြိမ်တုန်းက နတ်ဘုရားတိုက်ပွဲအသံ၏ လမ်းညွှန်မှုကို ခံရသော အခါ၊ ဓားမြှုပ်နှံခြင်းတောင်တန်းအဝင်ဝတွင် သူမှလွဲ၍ အခြားမည်သူမျှ မရှိဟု သူ ခံစားခဲ့ရ သည်။ သို့သော်၊ ယခုတစ်ကြိမ်တွင် နောက်ထပ်လေးဦး ရှိလာခဲ့ပြီး လေးဦးစလုံးသည် ကြယ်နတ်ဘုရားနယ်ပယ် နှောင်းပိုင်းအဆင့်တွင် ရှိနေကြသည်။ ဤအရာက သူ့ကို ဆိုးရွားသည့် ကြိုတင်သတိပေးချက်တစ်ခု ပေးနေခဲ့သည်။

ထိုအခိုက်တွင် ချင်ယွင်သည် အလွန်ပင် ပဟေဠိ ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ နတ်ဘုရားတိုက်ပွဲ အသံသည် လူများစွာကို ဆွဲဆောင်နိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

လူငယ်နှစ်ဦးသည် ချိုင့်ဝှမ်းအထက် ကောင်းကင်ယံတွင် ပေါ်လာပြီးနောက်၊ သူတို့သည် ချင်ယွင်နှင့် နီထိုက်စွေ့တို့ကို ဦးစွာ စိုက်ကြည့်ပြီးနောက်၊ လူငယ်နှင့် အမျိုးသမီးကို တိုက်ရိုက် ကြည့်လိုက်သည်။

"ဟား...၊ ဟား....၊ လင်ဝူချင်း၊ ယုရှောင်, မင်းတို့ရဲ့ ဇီးပန်းပွင့်မြို့တော်က မင်းတို့နှစ်ယောက် ကို စေလွှတ်မယ်လို့ ငါ ခန့်မှန်းထားပြီးသား။ ငါ့ခန့်မှန်းချက်က မှန်နေလိမ့်မယ်လို့ ငါ မမျှော်လင့်ထားဘူး။" မြင်းမျက်နှာလူငယ်သည် ထိုလူငယ်နှစ်ဦးကို ကြည့်ကာ ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ သူ့မျက်လုံးများသည် အထင်သေးမူနှင့်အတူ ဆော့ကစားလိုသော အမူများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ အထူးသဖြင့်, သူသည် အေးစက်ပြီး မာနကြီးသော အမျိုးသမီးကို ကြည့်လိုက်သောအခါ၊ သူ့မျက်လုံတစ်စုံသည် ဖောက်ပြန်သော အသွင်အပြင်ဖြင့် အမျိုးသမီး၏ ချိုင့်ကြီးအသွယ် အချိုးစားကျလှသော ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်၌ အချိန်အတော်ကြာအောင် မရိုးသားစွာ တည်ရှိနေခဲ့သည်။

ယုရှောင်ဟုခေါ်သော အေးစက်ပြီး မာနကြီးသော အမျိုးသမီးသည် မြင်းမျက်နှာ လူငယ်၏ မရိုးသားသော အကြည့်များကို သတိပြုမိပြီး၊ ချက်ခြင်းပင် အေးစက်စက် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက် သည်။ သူမက မြင်းမျက်နှာလူငယ်ကို “မင်း နောက်တစ်ခါ ထပ်ကြည့်ဝံ့ရင် မင်းရဲ့ မျက်လုံးတွေကို ငါ ဖောက်ထုတ်ပစ်မယ်” ဟု အော်ပြောလိုက်သည်။

အမျိုးသမီး၏ဘေးမှ အမျိုးသား၏မျက်လုံးများသည် သတ်ဖြတ်လိုသည့်ဆန္ဒဖြင့် ပြည့်နှက် နေပြီး ပြင်းထန်သော ဓားဆန္ဒကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ သူသည်လည်း မြင်းမျက်နှာ လူငယ်၏ လုပ်ရပ်ကို မကျေမနပ်ဖြစ်နေသည်မှာ ထင်ရှားသည်။

မြင်းမျက်နှာ လူငယ်က အေးစက်စွာ ပြုံးကာ သူ့အကြည့်ကို ပို၍ပင် အထိန်းအကွပ်မဲ့စွာ ကြည့်နေလေသည်။ သူ စကားပြောခါနီးတွင် သူ့ဘေးနားရှိ လူငယ်က တားဆီးလိုက်သည်။

"အခုချိန်က ပဋိပက္ခကိုစတင်ဖို့ မသင့်တော်သေးဘူး။ အလုပ်ကိစ္စကို လုပ်ဆောင်ဖို့က ပိုအရေးကြီးတယ်။" ယုရူလင်းဖန်က သူ့ကို ဖြောင်းဖျရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

မြင်းမျက်နှာလူငယ်သည် ထိုလူ၏စကားကို ကြားသောအခါ ခေါင်းညိတ်ပြီး သူပြောမည့် စကားများကို မျိုချလိုက်သည်။ သူသည် ထိုလူနောက်မှ ချိုင့်ဝှမ်းအတွင်း ရှင်းလင်းနေသည့်နေရာကို လိုက်မသွားခင် ထိုလူငယ်ကို လှောင်ပြောင်ကာ ကြည့်လိုက် သည်။

ချိုင့်ဝှမ်းသည် တစ်ဖန်ငြိမ်သက်သွားသော်လည်း လေထုသည် ထူးထူးခြားခြား သိမ်မွေ့လှ သည်။ ဤငြိမ်သက်မှုအောက်တွင် ဧရာမရေစီးကြောင်းကြီးကို ဖုံးကွယ်ထားသကဲ့သို့ပင်။ ဟုတ်ပါသည်။ ထိုရေစီးကြောင်းက မြင်းမျက်နှာလူငယ်နှင့် လူငယ်စုံတွဲကြားမှာသာ ရှိနေပါသည်။ ၎င်းတို့သည် ချင်ယွင်နှင့် နီထိုက်စွေ့တို့ကို လုံးဝ လျစ်လျူရှုထားခဲ့သည်။

"အစ်မ၊ အဲဒါက ငါတို့ရှေ့က ချိုင့်ဝှမ်းပဲ။ နတ်ဘုရားတိုက်ပွဲအသံက အဲဒီနေရာမှာ ပျောက်သွားခဲ့တယ်။"

သို့သော်လည်း ချိုင့်ဝှမ်းကြီး ငြိမ်သက်သွားပြီးနောက်၊ သိပ်မကြာမီမှာ ငွေခေါင်းလောင်း ကဲ့သို့ ဆည်းလဲအသံသည် လူတိုင်း၏နားထဲတွင် ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။