အခန်း ၁၂၉၄

အခန်း (၁၂၉၄) အန္တရာယ်တောထဲသို့ တဖန် ပြေးဝင်မိခြင်း။

"ဘာကြောင့် ဓားအမှတ်သားတွေ ဒီလောက်များနေရတာလဲ?" တော်ယုသည် ပတ်ဝန်းကျင် တောင်တက်လမ်းကြောင်းများ၏ ကျောက်တုံးများပေါ်ရှိ ဓားအမှတ်သား များကို အံ့သြတကြီး မျက်နှာထားဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

၎င်းတို့အားလုံးသည် ဘိုးဘေးနတ်ဘုရားကျောက်တုံးများ ဖြစ်ကြပြီး၊ ၎င်းတို့၏ မာကျောမှု မှာ ထိပ်တန်းအဆင့် နတ်ဘုရားပစ္စည်းများထက် အားမနည်းပေ။

သို့သော်လည်း ယခုအခါတွင် ၎င်းတို့သည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဓားအမှတ်သား ဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်။ ဤဓားအမှတ်သားတစ်ခုစီသည် ခြောက်လက်မမှ ခုနစ်လက်မအထိ နက်ရှိုင်းသည်။ ဤဓားအမှတ်အသားများသည် နံရံများနှင့် ကျောက်တုံးများကို ဖြတ်ကျော် သွားခဲ့ပြီး ၎င်းတို့အနက် သုံးထောင်ထက် မနည်းရှိခဲ့သည်။ ဓားအမှတ်သား တစ်ခုစီတိုင်းက အံ့သြတုန်လှုပ်စရာ ကောင်းလှသည်။

ယခုအချိန်တွင် ချင်ယွင်နှင့် အခြားသူများသည် တောင်ထိပ်မှ မီတာငါးရာအောက်သာ ကွာဝေးသည်။ သူတို့ရှေ့မှာ လှေကားထစ်ပေါင်း ၉၉၉ ထစ်ရှိတယ်။ လှေကားထစ်များ သည် သုံးမီတာခန့် ကျယ်ဝန်းပြီး၊ ဘေးနှစ်ဖက်စလုံးတွင် အနှိုင်းမဲ့ မြင့်မားသော ကျောက်ဆောင်များ ရှိသည်။ ၎င်းတို့သည် သုံးမီတာမှ လေးမီတာအထိ ရှည်လျားပြီး အဆိုပါ ဓားအမှတ်သားများသည် ထိုကျောက်တုံးများပေါ်တွင် ပြန့်ကျဲနေခဲ့သည်။

လှေကားထစ်များသည် ဖြောင့်တန်းနေပြီး၊ မျှော်ကြည့်သောအခါ, ၎င်းတို့သည် ကောင်းကင်ဘုံဂိတ်သို့ ဝင်ရောက်ရာလှေကားကဲ့သို့ ဖြောင့်တန်းနေပြီး၊ လှေကားထစ်၏ အဆုံးတွင် သူတို့ရှာနေသည့် ပင်မခန်းမကြီး ရှိနေသည်။

"အစ်မ၊ ကြည့်စမ်း၊ အဲဒါ ပင်မခန်းမပဲ။ စိမ်းပြာနန်းတော် နတ်ဘုရားစေတီက အထဲမှာ ရှိနေ ရမယ်။" တော်အန်းက တောင်ထိပ်က ခန်းမကြီးကို ညွှန်ပြပြီး၊ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်လိုက် သည်။ သူမသည် အားပေးနေသော စာငှက်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။

"ဟုတ်တယ်၊ ငါတို့ နောက်ဆုံးတော့ ရောက်လာခဲ့ပြီ။" တော်ယု၏ မျက်နှာသည် ရွှင်လန်းသော အမူအရာ ပေါ်လာသည်။ သူမသည် ပြုံးနေသော်လည်း, အနှိုင်းမဲ့ လှပသည်။

ချင်ယွင်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ သူသည် လှေကားထစ်များ၏ အထက်ရှိ ခန်းမကို လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ သူ့အကြည့်တွေက လှေကားထစ်များ၏ ဘေးနှစ်ဘက်ရှိ တောင်နံရံတွေကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူ့နှလုံးသားထဲမှာ ပြင်းထန်သော ကြိုတင် သတိပေးချက်တစ်ခု ရှိလာခဲ့သည်။

"မပျော်နဲ့ဦး။ ငါ မမှားရင်, ဒီလှေကားက တက်ဖို့ လွယ်မှာ မဟုတ်ဘူး။ အဲဒီထဲမှာ အလွန် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အန္တရာယ်တစ်ခုခု ရှိနေရမယ်။" ချင်ယွင်သည် စိတ်လှုပ်ရှား နေသော တော်ညီအစ်မဆီသို့ ရုတ်တရက် လှည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

ယခင်က အနက်ရောင် ကျောက်တုံးဂိုလမ်ကြီးက လူအနည်းငယ်သည် သူ၏ စစ်ဆေးရေး ဂိတ်ကို ဖြတ်ကျော်သွားခဲ့ကြောင်း ပြောကြားခဲ့သော်လည်း, နောက်ဆုံးတွင် ၎င်းတို့သည် တောင်ထိပ်သို့ တက်ရန် မအောင်မြင်ခဲ့ပေ။ ဤသည်မှာ တောင်ထိပ်ပေါ်တွင် အန္တရာယ် ရှိနေဆဲဖြစ်ကြောင်း ပြသရန် လုံလောက်ပါသည်။ သူတို့ရှေ့မှာ ဒီလှေကားလေးတစ်ခုသာ ကျန်တော့သည်။ ထို့ကြောင့် ချင်ယွင်သည် ဤလှေကားတွင် အန္တရာယ်များနှင့် ပြည့်နှက်နေပြီး အလွန်အန္တရာယ်များကြောင်း သေချာသည်။

"အင်း" ချင်ယွင်၏စကားကိုကြားတော့ တော်ယု၏ အမူအရာလည်း ငြိမ်သက်သွားသည်။ သေချာသည်မှာ သူမသည်လည်း ချင်ယွင်၏ စကားကို သဘောတူသည်။

"ဒီလှေကားက ဘယ်လိုလုပ် အန္တရာယ်ရှိနိုင်မှာလဲ?။ ငါဆိုတဲ့အဒေါ်အန်းကတော့ မယုံဘူး" တော်အန်းက နှုတ်ခမ်းကို တွန့်ကွေးပြီး လှေကားပေါ် ပြေးတက်လိုက်သည်။

"မဟုတ်ဘူး" ချင်ယွင်နှင့် တော်ယုက ကမန်းကတန်း အော်လိုက်သော်လည်း သူတို့သည် ခြေတစ်လှမ်း နောက်ကျနေသေးသည်။

တော်အန်း၏ခြေထောက်သည် လှေကားထစ်ပေါ်သို့ တက်နေခဲ့ပြီ။ သူမသည် လှေကားထစ်ပေါ် တက်လှမ်းလိုက်စဉ် မူလက နက်မှောင်နေသော လှေကားထစ်မှ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အလင်းတန်းတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထို့နောက်၊ အနှိုင်းမဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဓားအလင်းတန်းသည် လှေကား ထိပ်ရှိ ခန်းမထဲမှ ပျံ့ထွက်လာခဲ့ပြီး တော်အန်းဆီသို့ တည့်တည့် ပြေးသွားခဲ့သည် ။

ဤဓားအလင်းသည် လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ မြန်လာသည်။ ချင်ယွင်နှင့် တခြားသူတွေကို စဉ်းစားဖို့ အချိန်နည်းနည်းမှ မပေးခဲ့ပါဘူး။ သို့သော် ဓားအလင်းတွင်ပါရှိသော အငွေ့အသက်သည် အလွန်ပြင်းထန်သည်။

"အား…" တော်အန်းသည် သူမရှေ့မှာ တဖြည်းဖြည်း ကျယ်လာသော ဓားအလင်းကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ထိတ်လန့်သွားကာ အရှိန်ဟုန်ဖြင့် နောက်သို့ ခြေတစ်လှမ်းဆုတ်ကာ အလန့်တကြားအော်ဟစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

သို့သော် သူမသည် ဓားအလင်းဖြင့် ထစ်ဝက် လှီးဖြတ်ခံရတော့မည့် အချိန်မှာ အားကောင်းသန်မာသော လက်တစ်ဖက်က သူမ၏ လက်ကို ချက်ခြင်း ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး ဘေးသို့ ပစ်ချလိုက်သည်။ ယင်းအစား၊ ၎င်းသည် သူမ၏ မူလနေရာတွင် ပေါ်လာပြီး ဓားအလင်းကို ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။

ချွင်…။

ဓားအလင်းသည် ချင်ယွင်၏ နတ်ဘုရားဆေဘာနှင့် တိုက်မိပြီး မိုးခြိမ်းသံများ ထွက်ပေါ် လာသည်။ ချင်ယွင်သည်ပင် လွင့်ထွက်သွားပြီး၊ သူ့နောက်မှ ကျောက်တုံးကြီးတစ်ခုနှင့် အပြင်းအထန် တိုက်မိကာ သွေးများ ပါးစပ်ထဲ ထွက်ကျသွားသည်။

တစ်ဖက်မှ တော်အန်းသည် လုံးဝ မှင်သက်နေခဲ့သည်။ သူမမျက်နှာသည် အလွန် ထိတ်လန့်သော အမူအရာ ပေါ်လာပြီး၊ သူ့တစ်ကိုယ်လုံး အေးခဲသွားသည်။

"သခင်လေးချင် " တော်ယု၏ လှပသော မျက်နှာသည် ချင်ယွင်ကို စိုးရိမ်သော အမူအရာ ဖြင့် ကြည့်နေစဉ် အလွန်ထိတ်လန့်သော အမူအရာ ပေါ်လာသည်။

"ငါ အဆင်ပြေတယ်" ချင်ယွင်က ပြောလိုက်သော်လည်း တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် တော်အန်းကို ပြင်းထန်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။

ချင်ယွင်က သူမကို စိုက်ကြည့်နေသည်ကို မြင်တော့ တော်အန်းသည် ချက်ချင်း ဝမ်းနည်း ပြီး မျက်ရည်တောက်တောက် စီးကျလာသည်။

ချင်ယွင်သည် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ပြေားစရာစကားမဲ့သွားခဲ့သည်။ သူသည် ဘာမှမပြောဘဲ သူမကို စူးစူးစိုက်စိုက် ကြည့်လိုက်ရုံသာဖြစ်ပြီး၊ တော်အန်းက သူမကို တစ်ခုခု လုပ်လိုက်သကဲ့သို့ ငိုတော့သည်။

တစ်ဖက်တွင်မူ၊ တော်ယုသည် တော်အန်းကို သူမရင်ခွင်ထဲတွင် ပွေ့ဖက်ကာ နှစ်သိမ့်ပေးရင်း ကူကယ်ရာမဲ့ အမူအရာမျိုး ရှိနေသည်။

ချင်ယွင်သည် ကလေးဆိုးကြိးနှင့်တူသော တော်အန်းကို လျစ်လျူရှုပြီး လှေကားထစ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

တော်အန်း၏ ရည်ရွယ်ချက်မဲ့ လုပ်ရပ်များက သူတွေးနေသည့်အရာကို ရှင်းရှင်း လင်းလင်း အတည်ပြုပေးခဲ့သည်။

ဤလှေကားသည် သူစိတ်ကူးထားသည့်အတိုင်း အန္တရာယ်ရှိသော်လည်း ချင်ယွင်သည် ဤမျှ အန္တရာယ်ကြီးလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားပေ။

ချင်ယွင်သည် ပေါင်းစပ်နတ်ဘုရားစွမ်းအားကို အသုံးပြုပြီး ဓားအလင်းကို ပိတ်ဆို့ရန် “လျှပ်စီးပြိုလဲခြင်း” နတ်ဘုရားစွမ်းရည်ကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ဓားအလင်း တွင် ပါရှိသော ကြောက်မက်ဖွယ်စွမ်းအားကြောင့်, သူသည် လွင့်ပျံသွားဆဲဖြစ်ပြီး၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဒဏ်ရာ အပြင်းအထန် ရသွားခဲ့သည်။

ချင်ယွင်သည် လှေကား၏ ဘေးနှစ်ဘက်ရှိ နံရံများကို အမှတ်တမဲ့ ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုဓားအမှတ်အသားများကို ကြည့်လိုက်ရင်း၊ ထိုဓားအမှတ်သားများ မည်သည့် နေရာက လာမှန်း သူ နားလည်သွားခဲ့သည်။ ဤဓားအမှတ်အသားများ အားလုံးသည် တောင်ထိပ်မှ ပျံသန်းလာသော ဓားအလင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုဓားအလင်းတန်း၏စွမ်းအားသည် ကျောက်တုံးထဲသို့ ခုနစ်လက်မခန့် ရောက်ရှိသွား သည်အထိ ဤဓားအလင်း၏ စွမ်းအားကို ထင်ရှားပေါ်လွင်စေသည်။

ဤအခိုက်တွင် ဓားအလင်းက ထွက်ပေါ်လာခြင်း မရှိတော့ပေ။ လှေကားထစ်ပေါ် မတက်သရွေ့ ဓားအလင်းက ပေါ်လာတော့မည် မဟုတ်ပေ။

"ခြေတစ်လှမ်းက ဓားတစ်ချက် တိုက်ခိုက်မှုကို ကိုယ်စားပြုတယ်။ ဒီလှေကားထစ် ၉၉၉ ခုက စုစုပေါင်း ဓားအလင်းတန်း ၉၉၉ ခုကို ကိုယ်စားပြုတယ်။ ဓားချက်ပေါင်း ၉၉၉ ကနေ လွတ်မြောက်မှသာ တောင်ထိပ်ကို အောင်မြင်စွာ တက်နိုင်လိမ့်မယ်။" ချင်ယွင်က ပြောသည်။

"အရမ်းခက်​တယ်​။ တောင်​ထိပ်ပေါ်​ ​ရောက်​ဖို့ သိပ်ကို ​မခက်ခဲလွန်း​ဘူးလား" တော်ယုက မျက်မှောင် ကြုတ်ကာ မေးလိုက်သည်။

ချင်ယွင်သည် တော်ယု၏ စကားကို ပြန်မဖြေဘဲ သူ့အမူအရာမှာ အနှိုင်းမဲ့ လေးနက်နေလေသည်။

ဤသည်မှာ ယခုအချိန်အထိ သူ သတိပြုမိခဲ့သော အရာဖြစ်သည်။ အကယ်၍ လှေကားထစ် ၉၉၉ ခုနှင့် သက်ဆိုင်သော ဓားချက်တစ်ခုစီ၏ စွမ်းအားသည် တူညီနေပါက၊ လှေကားထစ်တိုင်းနှင့် သက်ဆိုင်သော စွမ်းအားသည် ပို၍ပင် အားကောင်းမည် ဖြစ်ပြီး ၎င်းသည် ပို၍ပင် ခက်ခဲလာမည်ဟု ဆိုရပေမည်။

"ပုန်းဖို့ လုံခြုံတဲ့နေရာကို ရှာလိုက်ပါ။ ဒီလှေကားထစ်တွေကို ငါ ထပ်စမ်းကြည့်ဦးမယ်။" ချင်ယွင်က တော်ညီအစ်မကို ပြောလိုက်ပါသည်။

"ဒါပေမယ့်" တော်ယုက တစ်ခုခု ပြောခါနီးမှာ ချင်ယွင်၏ စူးစူးစိုက်စိုက် အကြည့်ကို မြင်လိုက်ရချိန်, သူမစကားတွေကို မျိုချလိုက်ပြီး စကားတခွန်းသာ ပြောလိုက်ပါသည် "သတိထားပါ..”။

ချင်ယွင် အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

ထိုမြင်ကွင်းကိုမြင်ပြီး တော်ယုနှင့် တော်အန်းတို့သည် ဘာမှမပြောတော့ဘဲ ကျောက်ဆောင်ကြီးရဲ့ နောက်ဘက်ဘက်ကို ပြေးသွားလိုက်သည်။

ချင်ယွင်သည် ကျောက်တုံးကြီးနောက်တွင် ပုန်းအောင်းနေသော တော်ညီအစ်မကို ကြည့်ပြီးနောက်, သူသည် ဓားအလင်းကြောင့် ဒဏ်ရာဒဏ်ချက် မရှိသေးသည့် လှေကား ဆီသို့ လျှောက်သွားခဲ့သည်။

သူသည် သူ၏ယခင်ထင်မြင်ယူဆချက်ကို အတည်ပြုပြီး, ဤလှေကားထစ်ရှိ ဓားအလင်း သည် ယခင်ဓားချက်ထက် ပိုမိုအားကောင်းခြင်း ရှိ၊ မရှိ သိရှိလိုသည်။ သို့သော်, သူသည် ဓားချက်နှစ်ချက် ဆက်တိုက် တိုက်ခိုက်မူကို ခံနိုင်ရည်မှသာ ဖြစ်နိုင်ပါသည်။

ဘန်း…။

ချင်ယွင်သည် ပထမခြေလှမ်းကို လှမ်းလိုက်ပြီး တောင်ထိပ်မှ ပြင်းထန်သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဓားအလင်းသည် ချင်ယွင်ဆီသို့ ပြေးလာခဲ့သည်။

သို့သော် ချင်ယွင်၏ ခြေထောက်များသည် ရပ်တန့်မသွားခဲ့ပေ။ ထိုအချိန်မှာ သူသည် နောက်ထပ် ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်သည် ။

ဘန်း…။

ဓားအော်ဟစ်သံက ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။ ပထမ ဓားအလင်းသည် လျင်မြန်စွာ နီးကပ်လာပြီး နောက်တွင် နောက်ထပ် ဓားအလင်းတစ်ခုသည် အမှန်တကယ် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ထိုဓားအလင်းသည် ပထမဓားအလင်းထက် ပို၍ကြီးမားရုံ သာမက စွမ်းအားကလည်း ပို၍ကြောက်စရာကောင်းသည်။

"လခွမ်းပေါ့”

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါတွင်, အမြဲတမ်း စိတ်သဘောထား ကောင်းမွန်သော ချင်ယွင်ပင်လျှင် မကျိန်ဆဲဘဲမနေနိုင်ခဲ့ပေ။