အခန်း ၄၆၁

အခန်း (၄၆၁) နံပါတ်တစ်ပညာရှင်

လီလန်စကားကို ကြားပြီးနောက် မြေပြင်ပေါ်တွင် ညည်းညူနေသော ဟွမ်လောင်စန်းမှာ တစ်ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ထရပ်လိုက်သည်။

"ငါ သရုပ်ဆောင်နေတယ်ဆိုတာကို မင်း ဘယ်တုန်းက သိသွားတာလဲ..."

ဟွမ်လောင်စန်း၏ အသံမှာ အနည်းငယ် အက်ကွဲနေ၏။

သူ၏ ပေါင်မှာ ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကြောင့် တဆစ်ဆစ် ကိုက်ခဲနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း ယခုအချိန်တွင်မူ ဟွမ်လောင်စန်းသည် နာကျင်မှုကြောင့် အံကြိတ်ထားရဆဲ ဖြစ်သော်ငြား ယခင်က သူ၏ ဝိညာဉ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသော နက်ရှိုင်းသည့် ကြောက်ရွံ့မှုမှာ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ ဟွမ်လောင်စန်း၏ မျက်ခုံးများမှာ တင်းကျပ်စွာ တွန့်ချိုးနေပြီး သူ၏ မျက်လုံးများမှာ နက်နဲနေသည်။ သူသည် စောစောက သေရမည်ကို အလွန်ကြောက်ရွံ့နေခဲ့သော ဟွမ်လောင်စန်းနှင့် လုံးဝကို ကွဲပြားသွားပြီဖြစ်၏။

"ငါ ခန့်မှန်းမိတာ..."

ဟွမ်လောင်စန်း လှမ်းကြည့်လာသည်ကို မြင်သောအခါ လီလန်က တိုက်ရိုက်ပင် ပြောလိုက်သည်။

ခန့်မှန်းမိသည်တဲ့လား။ သူက ဤမျှလောက်တောင် တိကျစွာ ခန့်မှန်းနိုင်ခဲ့သည်လား။ ထိုစကားစုကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဟွမ်လောင်စန်းသည် သွားကြားမှတစ်ဆင့် လေကို စုပ်ယူလိုက်မိတော့သည်။

သူ၏ မျက်လုံးများက လီလန်ကို ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်မည့်အလား စူးစိုက်ကြည့်နေလေသည်။

သို့သော်ငြား လီလန်၏ မျက်နှာမှာမူ အစအဆုံး ခံစားချက်ကင်းမဲ့နေပြီး တည်ငြိမ်အေးဆေးနေ၏။ မည်သည့်အရာကမျှ သူ၏ စိတ်ခံစားမှုကို မထိခိုက်နိုင်သည့်အလား ထင်မှတ်ရသည်။

ဟွမ်လောင်စန်းသည် လီလန်၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အမူအရာတိုင်းကို အကဲခတ်ရန် အပြင်းအထန် ကြိုးစားသော်လည်း မည်မျှပင် အကဲခတ်စေကာမူ လီလန်၏ စိတ်ခံစားမှုများမှာ လုံးဝ တည်ငြိမ်နေဆဲပင်ဖြစ်သည်။

စောစောက သူ သရုပ်ဆောင်ခြင်းကို ရပ်တန့်၍ သူ၏ အစစ်အမှန်ပုံစံကို ပြသခဲ့ချိန်တွင်ပင် လီလန်သည် မည်သည့် စိတ်ခံစားမှု အတက်အကျကိုမျှ မပြသခဲ့ပေ။ ဤကဲ့သို့သော လူမျိုးမှာ အမှန်တကယ်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။

လီလန်၏ အမူအရာကို ကြည့်ရုံမျှဖြင့် ဟွမ်လောင်စန်း၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက် စိမ့်တက်သွားစေတော့၏။

သူသည် သရုပ်ဆောင်ရာတွင် အလွန်ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးဖြစ်ပြီး လူတိုင်းက မိမိတို့၏ ဝမ်းနည်းဝမ်းသာမှုများကို မျက်နှာပေါ်တွင် အလွယ်တကူ ဖော်ပြတတ်ကြသော ခေတ်ကာလတွင် မိမိ၏ စိတ်ခံစားမှုများကို လုံးဝ ဖုံးကွယ်ထားနိုင်သူမှာ အမှန်တကယ် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တည်ရှိမှုတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း သူ နက်ရှိုင်းစွာ သိရှိထားလေသည်။

"ငါ့ကို ဘာလုပ်စေချင်တာလဲ ဒုခေါင်းဆောင်..."

ဟွမ်လောင်စန်းမှာ လုံးဝကို ယုံကြည်လက်ခံသွားပြီ ဖြစ်သည်။

သူ့အနေဖြင့် လီလန်ကို စိန်ခေါ်လိုသည့် စိတ်ကူး လုံးဝမရှိတော့ပေ။ ဤမျှငယ်ရွယ်သော အသက်အရွယ်ဖြင့် ဤမျှ နက်ရှိုင်းသော စိတ်နေသဘောထားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် လူမျိုးပင် ဖြစ်၏။ ထိုကဲ့သို့သော သူကို ရှုံးနိမ့်သွားခြင်းမှာ ဟွမ်လောင်စန်းအတွက် ရှက်စရာ မဟုတ်ပေ။

"ဝံပုလွေရိုင်းဂိုဏ်းကို ဖြုတ်ချဖို့ ငါ့ကို ကူညီပေး..."

လီလန်က ပြောလိုက်သည်။ သူသည် ဟွမ်လောင်စန်း၏ မျက်လုံးများထဲသို့ စူးစိုက်ကြည့်ရင်း စကားလုံးတစ်လုံးချင်းစီကို ရှင်းလင်းပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်၏။

"ဝံပုလွေရိုင်းဂိုဏ်းနဲ့ စစ်ခင်းရုံတင် မဟုတ်ဘူး ဝံပုလွေရိုင်းဂိုဏ်းကို အထက်ကနေ အောက်အထိ အမြစ်ပြတ် ချေမှုန်းပစ်ဖို့ပဲ..."

"သူတို့ရဲ့ ခေါင်းဆောင်ကစပြီး ဝံပုလွေရိုင်းဂိုဏ်းရဲ့ အဖွဲ့ဝင်တိုင်း အောက်ခြေအထိ သူတို့အားလုံးကို ဒီလောကကြီးထဲကနေ ပျောက်ကွယ်သွားစေချင်တယ်..."

"မင်းက သူတို့အားလုံးကို သတ်ပစ်ချင်တာလား..."

လီလန်၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဟွမ်လောင်စန်းမှာ လုံးဝကို အံ့အားသင့်သွားတော့သည်။

ဝံပုလွေရိုင်းဂိုဏ်း၏ အဓိကအဖွဲ့ဝင် အရေအတွက်မှာ အနည်းဆုံး သုံးဆယ်ကျော်ရှိသည်။ အပြင်ဘက်အဖွဲ့ဝင်များမှာ ရာဂဏန်းကျော် ရှိလေသည်။ လီလန်က ဝံပုလွေရိုင်းဂိုဏ်းမှ လူတစ်ရာကျော်ကို တကယ်ပဲ သတ်ပစ်ချင်နေတာလား။

ဤအရာက ဘာရူးကြောင်ကြောင် အကြံအစည်နည်း။

ဤခေတ်ကာလတွင် မြေအောက်လောကမှ လူအနည်းငယ် သေဆုံးသွားခြင်းကို မည်သူကမျှ ဂရုမစိုက်ကြသော်ငြား ဝံပုလွေရိုင်းဂိုဏ်းတွင် လူတစ်ရာကျော် ပါဝင်နေသည် မဟုတ်ပါလား...။

ချင်းလုံဂိုဏ်း၏ အင်အားမှာလည်း ကြီးမားသော်ငြား ဝံပုလွေရိုင်းဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးကို အမြစ်ဖြုတ် ချေမှုန်းနိုင်သည့် စွမ်းရည် တကယ်ပဲ ရှိနေသလား...။

ဟွမ်လောင်စန်း၏ အကြည့်များမှာ လီလန်၏ မျက်နှာပေါ်တွင်သာ စူးစိုက်နေဆဲ ဖြစ်ပြီး သူသည် လီလန်၏ တကယ့်အတွေးများကို သိချင်နေလေသည်။

လူတို့၏ ပါးစပ်များက လိမ်ညာနိုင်သော်လည်း သူတို့၏ မျက်လုံးများကမူ မလိမ်ညာနိုင်ပေ။ လူတစ်ယောက်၏ သေးငယ်သော အမူအရာတိုင်းသည် လိမ်ညာမည် မဟုတ်ပေ။ နှစ်ပေါင်းများစွာ လေ့ကျင့်သင်ကြားမှု ခံယူထားသူများသာလျှင် သူတို့၏ မျက်နှာအမူအရာများကို ဤမျှ ပြည့်စုံလုံလောက်စွာ ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ရှိကြသည်။

ဟွမ်လောင်စန်းမှာ သရုပ်ဖျက်ခြင်းဆိုင်ရာ ဆရာတစ်ဆူ ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း သူ မည်မျှပင် ကြည့်စေကာမူ လီလန်၏ အတွေးများကို နားမလည်နိုင်ခဲ့ပေ။ လီလန်၏ ခိုင်မာသော လေသံနှင့် သူ၏ လူသတ်ချင်နေသော စကားလုံးများမှတစ်ဆင့် လီလန်သည် ဝံပုလွေရိုင်းဂိုဏ်းကို ချေမှုန်းရန် တကယ် ရည်ရွယ်ထားကြောင်း သူ ကောက်ချက်ချနိုင်ရုံသာ ရှိတော့သည်။

"ရူးနေတာပဲ..."

"လုံးဝ ရူးသွပ်နေတာပဲ..."

"မင်းက တကယ့် အရူးပဲ..."

"အထက်ကနေ အောက်ခြေအထိ ဝံပုလွေရိုင်းဂိုဏ်းမှာ လူတစ်ရာကျော် ရှိတယ်..."

"မင်းသာ သူတို့အားလုံးကို သတ်ပစ်လိုက်ရင် အသက်တစ်ရာကျော် ပျောက်သွားမှာပဲ..."

"မင်းသာ သူတို့ကို သတ်လိုက်ရင် အာဏာပိုင်တွေက မင်းကို လုံးဝ လွှတ်ထားမှာ မဟုတ်ဘူး..."

"ခုလိုလုပ်တာက သေလမ်းကို ရှာနေတာပဲ..."

အာဏာပိုင်များက မြေအောက်လောကမှ လူများ၏ အသက်ကို တန်ဖိုးမထားလျှင်တောင်မှ ဒေသတစ်ခုတည်းတွင် လူတစ်ရာကျော် သေဆုံးမှု ဖြစ်ပွားခြင်းကိုမူ ခွင့်ပြုပေးမည် မဟုတ်ပေ။

"ဒါ့အပြင် ဝံပုလွေရိုင်းဂိုဏ်းက အဖွဲ့ဝင်တွေက အသုံးမကျတဲ့သူတွေလို့ မင်း ထင်နေတာလား..."

"သူတို့က မင်း သတ်တာကို ငြိမ်ငြိမ်လေး ရပ်ပြီး ခံနေကြလိမ့်မယ်လို့ ထင်နေတာလား..."

ဟွမ်လောင်စန်းသည် အက်ကွဲသော အသံဖြင့် အစွမ်းကုန် စကားပြောလာတော့သည်။ လီလန်က အိပ်မက်မက်နေသည်ဟု သူ ထင်နေ၏။

သို့သော်လည်း ဟွမ်လောင်စန်း၏ မေးခွန်းထုတ်မှုများ ရှိနေသော်ငြား လီလန်မှာမူ တိတ်ဆိတ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ လီလန်၏ ဘေးနားရှိ ချင်းလုံဂိုဏ်းဝင်များပင်လျှင် လှုပ်ရှားခြင်း မရှိကြပေ။

သူတို့သည် လီလန်ကို လုံးဝ ယုံကြည်နေပုံရပြီး ချင်းလုံဂိုဏ်းဝင်များအတွက် လီလန်မှာ နတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ယနေ့အချိန်အထိ လီလန်၏ ဆုံးဖြတ်ချက် တစ်ခုမျှ မှားယွင်းခဲ့ခြင်း မရှိသေးပေ။ သူ၏ ဦးဆောင်မှုအောက်တွင် ချင်းလုံဂိုဏ်း၏ သြဇာလွှမ်းမိုးမှုမှာ ပိုပို၍ ကြီးမားလာခဲ့သည်။

ထို့ပြင် ရှောင်နျူးနှင့် အခြားသူများ၏ မျက်လုံးထဲတွင် လီလန်၏ မဟာဗျူဟာများမှာ ထူးချွန်ပြောင်မြောက်ပြီး သူ၏ ကိုယ်ပိုင် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာလည်း ထူးကဲစွာ အားကောင်းလှသည်။

ချင်းလုံဂိုဏ်း၏ ဒုခေါင်းဆောင်အဖြစ် ဤကဲ့သို့သော လူမျိုးရှိနေသဖြင့် သူ့ကို မည်သူက မေးခွန်းထုတ်ရဲမည်နည်း...။

ချင်းလုံဂိုဏ်းဝင်များမှာ လီလန်၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကြောင့် အံ့အားသင့်သွားကြသော်လည်း သူ့ကို မေးခွန်းထုတ်ရန် တစ်ယောက်မျှ ထွက်မလာကြသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဟွမ်လောင်စန်း၏ နှလုံးသားမှာ နောက်ဆုံးတွင် ဖြည်းညင်းစွာပင် ကျောက်တုံးတစ်တုံးကဲ့သို့ အောက်ခြေအထိ ထိုးကျသွားတော့သည်။

"ဝံပုလွေရိုင်းဂိုဏ်းရဲ့ ခေါင်းဆောင် ကျွမ်းယွမ်က စောစောက ငါ့ဆီ လာခဲ့တယ်... မြေအောက်လောင်းကစားရုံမှာ မင်းကို ခြုံခိုတိုက်ခိုက်ပြီး ဖမ်းဆီးဖို့ ငါတို့ စီစဉ်ထားခဲ့တာ..."

"နောက်ဆုံးအနေနဲ့ ဝံပုလွေရိုင်းဂိုဏ်းရဲ့ အဖွဲ့ဝင် ခုနစ်ယောက်ရဲ့ အသက်နဲ့ လဲလှယ်ဖို့ မင်းကို အသုံးပြုမှာ..."

"ဝံပုလွေရိုင်းဂိုဏ်းရဲ့ ခေါင်းဆောင် ကျွမ်းယွမ်ဆိုလိုတာက နှစ်ဖက်စလုံး သဘောတူညီမှု ရနိုင်ရင် အကောင်းဆုံးပဲ... ဒါပေမဲ့ မရခဲ့ရင်တော့ မင်းကို ဖမ်းဆီးဖို့ သူတို့ ပြင်ဆင်ထားကြတယ်..."

"အကုန်လုံး အဆင်မပြေဖြစ်သွားရင် ချင်းလုံဂိုဏ်းနဲ့ စစ်ခင်းရမှာကိုတောင် ဂရုမစိုက်ဘဲ မင်းကို သတ်ပစ်ဖို့ သူတို့ ပြင်ဆင်ထားကြတယ်..."

ဤအချိန်တွင် ဟွမ်လောင်စန်းသည် လီလန်၏ ခိုင်မာသော ဆုံးဖြတ်ချက်ကို မေးခွန်းထုတ်ရန် မလိုအပ်တော့ပေ။ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ချင်းလုံဂိုဏ်းနှင့် ဝံပုလွေရိုင်းဂိုဏ်းတို့၏ အင်အားမှာ အကြမ်းဖျင်းအားဖြင့် တူညီနေသော်ငြားလည်း ဖြစ်သည်။

အင်အားစုနှစ်ခု စစ်ခင်းကြသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် မည်သည့်ဘက်ကမျှ အပြည့်အဝ အောင်ပွဲခံနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ဝံပုလွေရိုင်းဂိုဏ်းက ချင်းလုံဂိုဏ်း၏ ဒုခေါင်းဆောင်ကို ဖမ်းဆီးရန် ရည်ရွယ်ထားသော်လည်း လီလန်၏ ရည်မှန်းချက်မှာမူ များစွာ ပို၍ အစွန်းရောက်နေသည်။ သူက ဝံပုလွေရိုင်းဂိုဏ်းကို အမှန်တကယ် အမြစ်ပြတ် ချေမှုန်းချင်နေခြင်းပင်။

"ဝံပုလွေရိုင်းဂိုဏ်းရဲ့ ခေါင်းဆောင် ကျွမ်းယွမ်ဆိုတာ ဘယ်လိုလူမျိုးလဲ..."

လီလန်က ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ဟွမ်လောင်စန်းက လီလန်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ပြောလိုက်၏။

"သူ့နာမည်က ကျွမ်းယွမ်ဆိုပေမဲ့ သူက တကယ်တော့ ထိပ်တန်းပညာတတ် တစ်ယောက် မဟုတ်ပါဘူး..."

"ဝံပုလွေရိုင်းဂိုဏ်း ခေါင်းဆောင်ရဲ့ ဘိုးဘေးတွေထဲမှာ တစ်ချိန်က ထိပ်တန်းပညာတတ် တစ်ယောက် ပေါ်ထွက်ခဲ့ဖူးတယ်လို့ ဆိုကြတယ်..."

"ပြီးတော့ ဝံပုလွေရိုင်းဂိုဏ်း ခေါင်းဆောင်ရဲ့ အဖေ ခေတ်ရောက်တော့ သူ့အဖေက ခရိုင်စာမေးပွဲမှာ ပထမရခဲ့တယ်..."

"အဲဒီအချိန်တုန်းက သူတို့ မိသားစုထဲက လူတိုင်းက နောက်ထပ် ထိပ်တန်းပညာတတ် တစ်ယောက် ပေါ်ထွက်လာနိုင်တယ်လို့ ယုံကြည်ခဲ့ကြတာ..."

"ဒါပေမဲ့ နောက်ပိုင်းမှာ ခင်ဗျားသိတဲ့အတိုင်းပဲ ခေတ်တွေက ပြောင်းလဲသွားခဲ့တယ်..."

"နောက်ပိုင်း ဝံပုလွေရိုင်းဂိုဏ်း ခေါင်းဆောင်ရဲ့ အဖေ သေဆုံးသွားတော့ ဝံပုလွေရိုင်းဂိုဏ်း ခေါင်းဆောင်က သူ့အဘိုးရဲ့ ဘွဲ့ကို ဆက်ခံခဲ့တယ်..."

"ဒါကြောင့် သူ့ကို ကျွမ်းယွမ်လို့ ခေါ်ကြတာ..."

"ကျွမ်းယွမ်ရဲ့ နာမည်ရင်းက ချန်ဇီပါ..."

"သူတို့မိသားစုက ဒီနယ်တစ်ဝိုက်မှာ ဩဇာတိက္ကမ ကြီးမားတယ် ဒါကြောင့်မို့လို့လည်း ဝံပုလွေရိုင်းဂိုဏ်းက နှစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပဲ စူပါဂိုဏ်းကြီးတစ်ခုအဖြစ် တိုးတက်လာနိုင်ခဲ့တာ..."

"ကျွမ်းယွမ်ရဲ့ လက်အောက်မှာ အဓိကတိုက်ခိုက်ရေးသမား နှစ်ယောက်လည်း ရှိသေးတယ် တစ်ယောက်က ဝက်ဝံနက်လို့ခေါ်ပြီး နောက်တစ်ယောက်က ခွေးရူးလို့ခေါ်တယ်..."

"ဝက်ဝံနက်က ဝံပုလွေရိုင်းဂိုဏ်းရဲ့ ထိပ်တန်း တိုက်ခိုက်ရေးသမားဖြစ်ပြီး ခွေးရူးကတော့ ကျွမ်းယွမ်ရဲ့ မဟာဗျူဟာမှူးပဲ..."

"ဒီတစ်ခါ ဝံပုလွေရိုင်းဂိုဏ်းက ခင်ဗျားတို့နှစ်ယောက်ကြားမှာ ကျွန်တော့်ကို စေ့စပ်ပေးဖို့ လိုလားတာက ကျွမ်းယွမ်ရဲ့ မဟာဗျူဟာမှူး ခွေးရူးရဲ့ အကြံအစည်ပဲ..."

ဟွမ်လောင်စန်း၏ မိတ်ဆက်စကားကို နားထောင်ပြီးနောက် လီလန်၏ မျက်ခုံးများမှာ အနည်းငယ် တွန့်ချိုးသွားလေသည်။

ထိုသို့ဆိုလျှင် ဤချန်ဇီက တော်တော်လေး ပညာရှိတာပဲ...။

သူ့ကိုယ်သူ ကျွမ်းယွမ်ဆိုသည့် ဘွဲ့ကို ပေးထားသည်ပေါ့...။

စိတ်ဝင်စားစရာပဲ... စိတ်ဝင်စားစရာပဲ...။

သူ၏ ဘိုးဘေးများထဲတွင် ထိပ်တန်းပညာတတ် တစ်ယောက် အမှန်တကယ် ပေါ်ထွက်ခဲ့ပုံရသည်။ သို့သော်လည်း အခြေအနေများမှာ ခန့်မှန်း၍မရနိုင်ပေ။ သူ၏ ဘိုးဘေးများထဲတွင် ထိပ်တန်းပညာတတ် တစ်ယောက် ထွက်ပေါ်ခဲ့လျှင်ရော ဘာဖြစ်သနည်း။သူ၏ သားစဉ်မြေးဆက်များထဲတွင်မူ ကျေးလက်ဒေသ၌ သောင်းကျန်းနေသော လူယုတ်မာတစ်ဦး ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်ပင်။

ဝက်ဝံနက်ဆိုသူနှင့် ပတ်သက်၍ လီလန်က ဂရုမစိုက်ပါချေ။ စနစ်၏ မြှင့်တင်ပေးမှုကြောင့် သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ မယုံနိုင်လောက်အောင် အားကောင်းနေပြီ ဖြစ်သည်။ လူတစ်ယောက် လုပ်နိုင်စွမ်းရှိသည့် အမြင့်ဆုံးအဆင့်သို့ပင် ရောက်လုနီးပါး ဖြစ်နေလေပြီ။

ခွန်အား၊ အမြန်နှုန်းနှင့် ကျွမ်းကျင်မှုများ အားလုံးကို သူ ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ ဤဝက်ဝံနက်မှာ သူ၏ နာမည်အရ ကြည့်လျှင် အလွန်တောင့်တင်းခိုင်မာပုံရသည်။

ဝံပုလွေရိုင်းဂိုဏ်း၏ အဓိက ဇာတ်ကောင်သုံးဦးအနက် လီလန်၏ အာရုံစိုက်မှုကို အဖမ်းစားနိုင်ဆုံးသူမှာ ဤကျွမ်းယွမ်ဆိုသူ ချန်ဇီပင် ဖြစ်၏။

သူ၏ နာမည်ပြောင်အရ ကြည့်လျှင် ဤသူမှာ တော်တော်လေး ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲပုံရသည်။ သူ့ကို တစ်ကြိမ်တည်းဖြင့် အမိဖမ်းရန် ကြိုးစားခြင်းမှာ အလွန်ခက်ခဲပုံပေါ်လေသည်။

ခွေးရူးဆိုသူမှာ သူ၏ နာမည်မှာကတည်းက လူလိမ်အိုကြီးတစ်ဦးနှင့် တူနေ၏။ 'ခွေးခေါင်း မဟာဗျူဟာမှူး' ဆိုသည့်အတိုင်း ဤ‌ခွေးရူး၏ နည်းဗျူဟာများမှာ အမှန်တကယ်ပင် အန္တရာယ်များလှသည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် ရှောင်နျူးသာ မြေအောက်လောင်းကစားရုံသို့ မသွားခဲ့ပါက ဤလူယုတ်မာ ဟွမ်လောင်စန်းသည် မြေအောက်လောင်းကစားရုံတွင် လျှို့ဝှက်ခန်းတစ်ခု ဖန်တီးထားလိမ့်မည်ဟု လီလန်က လုံးဝ ထင်မှတ်ထားမည် မဟုတ်ပေ။

လွန်ခဲ့သော နှစ်များတစ်လျှောက် သူ၏ မြေအောက်လောင်းကစားရုံတွင် ပြဿနာရှာရဲသူ မည်သူ့ကိုမဆို သူ့အနေဖြင့် တိတ်ဆိတ်စွာ ရှင်းလင်းပစ်ခဲ့ပုံရသည်။ ထိုအကြောင်းကို တွေးမိသောအခါ လီလန်သည် ဟွမ်လောင်စန်းကို မော့ကြည့်လိုက်ပြီး

"ရှောင်နျူး အခုလေးတင် ပြန်လာပြီးတော့ သူ သေနတ်ထုတ်ပြလိုက်တာနဲ့ ခင်ဗျားရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားတွေ အကုန်လုံး ထွက်ပြေးသွားကြတယ်လို့ ပြောတယ်..."

"သူက ခင်ဗျားဘေးနားမှာ ယုံကြည်ရတဲ့လူ သိပ်မရှိဘူးလို့ ပြောပြီး ကျွန်တော့်ကို ခန့်မှန်းခိုင်းတယ်..."

လီလန်က သူ၏ လက်ချောင်းများကို လှုပ်ရမ်းရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ခင်ဗျားက သူတို့ကို ဘာမှမလုပ်ဖို့ ပြောထားပြီး ရှောင်နျူးကို ဒီနေရာကို တမင်တကာ ခေါ်လာခွင့်ပြုလိုက်တာလား..."

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ဟွမ်လောင်စန်း၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် နီရဲသွားတော့သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ မယုံနိုင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွား၏။

ဤအရာက သူ၏ အကြံအစည်ပင် ဖြစ်သည်။ လီလန်သည် သူ၏ အတွေးများကို စက္ကန့်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်ခဲ့သည်။

အထင်ကြီးစရာပင်...။

အလွန် အထင်ကြီးစရာကောင်းလှသည်။

ဟွမ်လောင်စန်း၏ အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားခြင်း မရှိဘဲ လီလန်က ဆက်ပြောလေသည်။

"ငါ ခန့်မှန်းတာ မမှားဘူးဆိုရင် မင်းက ငြိမ်းချမ်းရေး ဆွေးနွေးပွဲအကြောင်း တစ်ရက်ကြိုပြီး တမင်တကာ သတင်းလွှင့်ခဲ့တယ်... အဲဒါက ငါ့ရဲ့ ချင်းလုံဂိုဏ်းဝင်တွေကို မင်းအပေါ် သံသယဝင်စေပြီး မင်းကို ဖမ်းဆီးလာအောင် လုပ်ခဲ့တာပဲ..."

"ပြီးတော့ ဝံပုလွေရိုင်းဂိုဏ်းရဲ့ အဖွဲ့ဝင်တွေက ရှောင်နျူးနဲ့ သူ့လူစုကို ငါ့တို့ဆီ တိုက်ရိုက် လိုက်လာနိုင်တာပေါ့..."

လီလန်၏ အသံမှာ အတွင်းခန်းထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများကြားတွင် ရပ်နေခဲ့သော ရှောင်နျူး၏ အမူအရာမှာ ချက်ချင်းပင် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

မြေအောက်လောင်းကစားရုံတွင် ဟွမ်လောင်စန်းနှင့် ရင်ဆိုင်ပြီးနောက် သူတို့သည် ဟွမ်လောင်စန်းကို ချက်ချင်းပင် ဖမ်းဆီးခဲ့ကြသည်။ ဤမျှ လွယ်ကူစွာ အောင်မြင်သွားခဲ့သဖြင့် သူတို့နောက်ကို လိုက်လာခြင်း ရှိမရှိကို သူတို့ လုံးဝ အာရုံမစိုက်ခဲ့ကြပေ။

"သေစမ်း..."

ပူနွေးသော သွေးများက သူ၏ ခေါင်းထဲသို့ ဆောင့်တက်သွားပြီးနောက် ရှောင်နျူးသည် ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် အံ့အားသင့်ကာ အေးခဲနေသော ဟွမ်လောင်စန်းထံသို့ တိုက်ရိုက် ပြေးဝင်သွားလေသည်။

သူသည် ဟွမ်လောင်စန်း၏ ကော်လာကို ဆွဲကိုင်ကာ သူ့ကို မြှောက်ချီလိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဟွမ်လောင်စန်းကို ဘယ်လက်ဖြင့် ကိုင်ထားကာ ညာလက်ဖြင့် ခါးမှ တောက်ပပြီး အေးစက်နေသော ဝက်သတ်ဓားတစ်ချောင်းကို ဆွဲထုတ်ကာ ဟွမ်လောင်စန်း၏ ဗိုက်ကို တိုက်ရိုက် ဖိထားလိုက်တော့သည်။

"မင်းက ငါ့ကိုတောင် အကြံအစည်နဲ့ လုပ်ရဲတယ်ပေါ့..."

ရှောင်နျူးမှာ ဒေါသကြောင့် ပေါက်ကွဲထွက်လုမတတ် ဖြစ်နေ၏။ သူသည် အမြဲတမ်း ပါးနပ်ပြီး စွမ်းဆောင်ရည်ရှိသူအဖြစ် လူသိများလေသည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူ့ကို တစ်စုံတစ်ယောက်က တိုက်ရိုက်ခြုံခိုတိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်းပင်။ ဤမြေခွေးအိုကြီးက သူတို့၏ ချင်းလုံဂိုဏ်းအပေါ် အမှန်တကယ်ပင် အကြံအစည် ဆင်ရဲခဲ့သည်။

ရှောင်နျူး၏ မျက်နှာမှာ အေးစက်နေပြီး သူက လှောင်ပြုံးပြုံးကာ သူ၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို ဖြည်းညင်းစွာ လှည့်၍ ဓားသွားကို ရှေ့သို့ တွန်းလိုက်သည်။ ယင်းက ဟွမ်လောင်စန်း၏ အဝတ်အစားများကို အလွယ်တကူ ထိုးဖောက်သွားပြီး ဟွမ်လောင်စန်း၏ ဗိုက်ထဲသို့ ထိုးဝင်ခါနီးလေးတွင် ရပ်တန့်သွားလေသည်။

သူ၏ ဗိုက်ပေါ်မှ ရေခဲတမျှ အေးစက်မှုနှင့် စူးရှသော နာကျင်မှုတို့ကို ခံစားလိုက်ရချိန်တွင် ဟွမ်လောင်စန်း၏ နှလုံးသားထဲရှိ သတိပေးခေါင်းလောင်းသံများက အဆက်မပြတ် မြည်ဟည်းသွားတော့သည်။

"အခု မင်း ငါ့ကို သတ်လိုက်ရင်တောင် ဘာမှ

ပြောင်းလဲသွားမှာ မဟုတ်ဘူး..."

ဤအချိန်တွင် ဟွမ်လောင်စန်းမှာ အလွန်ခေါင်းမာနေလေသည်။ သူသည် ခေါင်းကို လှည့်၍ ဆေးဆိုင်အပြင်ဘက်ရှိ ညချမ်းအချိန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

သူတို့ မသိလိုက်ဘဲ ညဆယ်နာရီပင် ကျော်လွန်နေပြီ ဖြစ်သည်။ စစ်ဆေးမေးမြန်းမှုမှာ ကြာရှည်ပုံမပေါ်သော်လည်း အချိန်ကား မယုံနိုင်လောက်အောင် လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့လေပြီ။

"အခုအချိန်မှာ ငါ ယုံကြည်ရတဲ့ လက်အောက်ငယ်သားတွေနဲ့ ဝံပုလွေရိုင်းဂိုဏ်းရဲ့ အဓိက အဖွဲ့ဝင်တွေ အပါအဝင် စုစုပေါင်း လူငါးဆယ်ကနေ ခြောက်ဆယ်လောက် ရှိတယ်..."

"မင်းတို့ဆီမှာ လူဘယ်နှစ်ယောက်ရှိလို့လဲ..."

"ဒီဆေးဆိုင်က မကြီးဘူး... အများဆုံး ကြမ်းပြင်ပေါ်မှာ အိပ်ရင်တောင် လူနှစ်ဆယ်၊ သုံးဆယ်လောက်ပဲဆံ့မှာ..."

"မင်းတို့ဆီမှာ လက်နက်တွေ ရှိတယ်... ဓားတွေ၊ လှံတွေ၊ တုတ်တွေပေါ့... ဒါပေမဲ့ ငါတို့ဆီမှာလည်း ရှိတယ်..."

အစပိုင်းတွင် အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် ဟွမ်လောင်စန်း၏ အသံမှာ လှောင်ပြောင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ လီလန်က ယခုမှ နားလည်သွားသည်ဟု သူ ထင်နေ၏။

သို့သော်လည်း လီလန် ယခုမှ နားလည်သွားလျှင်တောင် ဘာများ အသုံးဝင်မည်နည်း။ သူတို့၏ လူများက ဤနေရာကို အပြည့်အဝ ဝန်းရံထားပြီး ဖြစ်သည်။

ဟွမ်လောင်စန်း စကားပြောနေစဉ်မှာပင် အပြင်ဘက်ရှိ ကျယ်ပြောလှသော အမှောင်ထုထဲတွင် မြေကြီးမှာ အနည်းငယ် တုန်ခါနေပုံရပြီး မှောင်မိုက်သော အရိပ်အာဝါသထဲတွင် ရုပ်လုံးများစွာ လှုပ်ရှားနေသည်ကို ဝေဝါးစွာ မြင်တွေ့နေရလေသည်။

တစ္ဆေများကဲ့သို့သော ထိုရုပ်လုံးများကို ကြည့်ရင်း ဆေးဆိုင်၏ နောက်ဘက်အခန်းထဲရှိ လူတိုင်းမှာ သူတို့၏ လက်နက်များကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားမိကြတော့သည်။

ဤအရာများအားလုံးက ထောင်ချောက်တစ်ခုပင်ဖြစ်သည်။

ဤအရာများအားလုံးက ဝံပုလွေရိုင်းဂိုဏ်းနှင့် ဟွမ်လောင်စန်းတို့၏ အကြံအစည်သာဖြစ်၏။

သူတို့သည် ချင်းလုံဂိုဏ်း၏ ဒုခေါင်းဆောင် မည်သို့ ရုပ်ရည်ရှိသည်ကို မသိကြသော်လည်း ချင်းလုံဂိုဏ်း ဒုခေါင်းဆောင်၏ အတိတ်က လုပ်ဆောင်ပုံများကို ကြားဖူးခဲ့ကြသည်။

လီလန်သည် အလွန်ဉာဏ်ကောင်းသော သူတစ်ယောက်ဟု သူတို့ ထင်ခဲ့ကြသဖြင့် လီလန်၏ ဉာဏ်ရည်ကို ပစ်မှတ်ထားကာ ဉာဏ်ကောင်းသူများအတွက် အထူးရည်ရွယ်၍ ထောင်ချောက်တစ်ခု ဆင်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဒုခေါင်းဆောင် ကျွန်တော်တို့ ဘာလုပ်ကြမလဲ..."

စောစောကမှ လက်ပိုက်ကာ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးနှင့် ပြဇာတ်ကြည့်နေခဲ့ကြသော ချင်းလုံဂိုဏ်းဝင်များမှာ ယခုအခါ အနည်းငယ် စိုးရိမ်ထိတ်လန့်လာကြသည်။

ဤဆေးဆိုင်က လူအများကြီးကို လုံးဝ လက်ခံနိုင်စွမ်း မရှိပေ။ ဆေးဆိုင်ပိုင်ရှင်အပြင် အလုပ်သင် အနည်းငယ်သာ ရှိသည်။ ယခုအချိန်တွင် ဆေးဆိုင်ပိုင်ရှင်မှာ ပျောက်ဆုံးနေပြီး အလုပ်သင်များကိုပင် မည်သည့်နေရာတွင်မှ ရှာမတွေ့တော့ပေ။

ထိုအချိန်ကျမှသာ ဆေးဆိုင်မှာ တစ်ချိန်ချိန်ကတည်းက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ကြောင်း သူတို့ သဘောပေါက်သွားကြတော့သည်။ အသံတစ်သံမျှပင် မကြားရတော့ပေ။ ထို့ပြင် တံခါးအပြင်ဘက်မှ ခြေသံများမှာလည်း ပိုပို၍ လေးလံလာလေသည်။

ယင်းကိုမြင်သော်လည်း လီလန်မှာ ထိတ်လန့်သွားခြင်း မရှိပေ။ ယင်းအစား သူသည် သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားတစ်ဦးကို တိုက်ရိုက် ခေါ်ယူကာ သူ၏ နားထဲသို့ ညွှန်ကြားချက်အချို့ကို တီးတိုးပြောလိုက်ပြီးနောက် သူ့ကို လွှတ်လိုက်သည်။

ထွက်သွားသော လက်အောက်ငယ်သား၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်ရင်း ဗိုက်တွင် ဓားဖြင့် ဖိထားခံရသော ဟွမ်လောင်စန်းက စတင် ပြောဆိုလာသည်။

"အခုမှ သူ့ကို ထွက်သွားခိုင်းလို့ ဘာအသုံးကျတော့မှာလဲ..."

"မင်းတို့ ချင်းလုံဂိုဏ်းက လူတွေက အရမ်းဝေးလွန်းတယ်... သူတို့ ရောက်လာတဲ့ အချိန်ကျရင် မင်းတို့ရဲ့ အလောင်းတွေတောင် အေးစက်နေလောက်ပြီ..."

"မင်းအတွက် ဘာက ကောင်းလဲဆိုတာသိရင် ချက်ချင်း အရှုံးပေးလိုက်စမ်း..."

"ငါ ဟွမ်လောင်စန်းနဲ့ ကျွမ်းယွမ်တို့ စကားပြောလိုက်ရင် မင်းတို့ အသက်တွေ ချမ်းသာရနိုင်တယ်..."

လီလန်သည် ထွက်သွားသော လက်အောက်ငယ်သားကို ကြည့်ရင်း ကျယ်ပြောလှသော ညဉ့်ယံထဲတွင် သူ၏ ရုပ်လုံး ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရပြီးနောက် သူ၏ ခြေသံများ ဖြည်းညင်းစွာ တိတ်ဆိတ်သွားသည်ကို နားထောင်နေလိုက်သည်။

လီလန်က ရုတ်တရက် စကားပြောလာ၏။

"ဟွမ်လောင်စန်း... အပြင်ဘက်မှာရှိနေတဲ့ ကျွမ်းယွမ်ရဲ့ လူတွေက ငါ အခုလေးတင် လွှတ်လိုက်တဲ့ ညီအစ်ကိုကို ထိခိုက်လိမ့်မယ်လို့ မင်း ထင်နေလား..."

လီလန်၏ ရုတ်တရက် မေးခွန်းက ဟွမ်လောင်စန်းကို လုံးဝ ဆွံ့အသွားစေတော့သည်။ လီလန် ဤသို့မေးခြင်းက မည်သည့်အဓိပ္ပာယ်ဖြစ်ကြောင်း သူ နားမလည်နိုင်ပေ။

လီလန်ကိုယ်တိုင်က ဤဆေးဆိုင်ထဲတွင် ဝိုင်းရံခံထားရလျက်နှင့် သူများကိစ္စများကို ဂရုစိုက်ဖို့ စိတ်ကူးရှိနေသေးသည်လား...။

ဟွမ်လောင်စန်းက သူ့ကို လှောင်ပြောင်ရန် ပါးစပ်ဟလိုက်ချိန်မှာပင် နောက်တစ်စက္ကန့်၌ ရှောင်နျူး၏ ဓားက သူ၏ ဗိုက်ကို ဖြတ်ခုတ်သွားသည်ကို သူ ခံစားလိုက်ရသည်။ သွေးများက သူ၏ ဗိုက်မှ ချက်ချင်းပင် စီးကျလာတော့သည်။

ရှောင်နျူး၏ ခုတ်ချက်မှာ မနက်ရှိုင်းပေ။ အရေပြားကိုသာ ပေါက်ပြဲသွားစေခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ထိုသို့ဖြစ်လင့်ကစား ယင်းက ဟွမ်လောင်စန်းကို ချက်ချင်းပင် ချွေးအေးများ ပျံထွက်သွားစေတော့သည်။

"ဒုခေါင်းဆောင်နဲ့ စကားပြောရင် မင်းရဲ့ ပါးစပ်ကို ဆင်ခြင်..."

"မင်းရဲ့ ပါးစပ်က နောက်တစ်ကြိမ် မသန့်ရှင်းသေးဘူးဆိုရင် မင်းရဲ့ အူတွေကို ဆွဲထုတ်ပြီး ကြည့်ပစ်လိုက်မယ်..."

"မင်းရဲ့ ဗိုက်ကို ဓားနဲ့ ဖိထားတာတောင် အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ ပြောနေတုန်းပဲ..."

"မင်း နောက်ထပ် အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ စကားတစ်ခွန်း ထပ်ပြောရဲရင် မင်းရဲ့ အသည်းနှလုံးကို ထုတ်ပစ်မယ်... ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ လောကထဲမှာ ကျင်လည်လာတဲ့ မင်းလိုလူဆီမှာ ဝံပုလွေနဲ့ ကျားသစ်ရဲ့ သတ္တိမျိုး ရှိမရှိ ငါ ကြည့်ချင်တယ်..."

ဟွမ်လောင်စန်း၏ လှည့်စားခြင်းကို ခံလိုက်ရသော ရှောင်နျူးမှာ အံကိုကြိတ်ထားပြီး သူ၏ မျက်လုံးများမှာ မီးပွင့်ထွက်မတတ် ဖြစ်နေသည်။

သူသာ ပေါ့ဆမှု မရှိခဲ့ပါက သူ၏ ညီအစ်ကိုများကို ဤမျှအန္တရာယ်များသော အခြေအနေသို့ တွန်းပို့မိမည် မဟုတ်ပေ။ ထို့ထက် အရေးကြီးသည်မှာ ဒုခေါင်းဆောင် လီလန်က ဆေးဆိုင်ထဲတွင် ရှိနေသေးခြင်းပင်။

သူတို့ကို အကုန်လုံး ချေမှုန်းပစ်ရန် ဝံပုလွေရိုင်းဂိုဏ်းကို အခွင့်အရေး ပေးခဲ့သူမှာ သူပင်ဖြစ်သည်။ နောင်တရမှု၊ မုန်းတီးမှု၊ အပြစ်ရှိသလို ခံစားရမှု စသည့် ခံစားချက်ပေါင်းစုံက ရှောင်နျူး၏ နှလုံးသားထဲတွင် လှိုင်းထန်နေတော့သည်။

လီလန်သာ ခွင့်ပြုချက်ပေးပါက သူသည် ယခုချက်ချင်းပင် ဟွမ်လောင်စန်း၏ အူများကို ဆွဲထုတ်ကာ သေချာကြည့်ရှုချင်နေမိသည်။

ရှောင်နျူး၏ ခြိမ်းခြောက်မှုအောက်တွင် ဟွမ်လောင်စန်း၏ မျက်နှာမှာ ဖြူလျော့သွားပြီး သူ၏ အသံမှာ နောက်ဆုံးတွင် အမှန်တကယ်ပင် တုန်ယင်လာတော့သည်။

“ကျွမ်းယွမ်က ဉာဏ်ကောင်းတဲ့လူပါ... သူက မင်း ဘယ်လိုပုံစံရှိလဲဆိုတာ မမြင်ဖူးပေမဲ့ အတွင်းလူအနေနဲ့ ငါ ရှိနေတဲ့အတွက်ကြောင့်..."

"သူက သဘာဝကျကျပဲ သူ့ရဲ့ အာရုံစိုက်မှု အားလုံးကို မင်းဆီပဲ ပေးထားမှာပါ..."

ဤလောကတွင် မှားယွင်းသော နာမည်များသာရှိသည်။ မှားယွင်းသော နာမည်ပြောင်များ မရှိပေ။ ချန်ဇီက သူ့ကိုယ်သူ ကျွမ်းယွမ်ဟု နာမည်ပေးထားသောကြောင့် ဤလူမှာ ဉာဏ်ကောင်းပြီး သေချာစေ့စပ်သူ ဖြစ်ရမည်ဟု ဆိုလိုခြင်းဖြစ်သည်။

လီလန်ကို မဖမ်းမိခင်မှာ သူသည် လုံးဝ အလျင်စလို လုပ်ဆောင်မည် မဟုတ်ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယခုအချိန်အထိပင် သူနှင့် ဟွမ်လောင်စန်းတို့၏ အကြံအစည်ကို လီလန် ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားခြင်းရှိမရှိ သူ မသိသေးသောကြောင့်ပင်။

သေချာသည်မှာ လီလန်၏ ဘက်တွင် လူအင်အား နည်းပါးနေခြင်းပင်ဖြစ်သည်။ လီလန်၏ နေရာတွင် ဝင်ရောက်ခံစားကြည့်ပါက သူသာ လီလန်ဖြစ်လျှင် သူ့အနေဖြင့် လူနည်းစုဖြစ်နေချိန်နှင့် စစ်ခင်းတော့မည့်အချိန်တွင် လူများကို လုံးဝ အပြင်သို့ လွှတ်မည် မဟုတ်ပေ။

ထို့ကြောင့် လီလန်က ကျွမ်းယွမ်၏ အတွေးကို အခွင့်ကောင်းယူလိုက်ခြင်းပင်။

"မင်းက လူတစ်ယောက်ကို အပြင်လွှတ်လိုက်ရင်တောင် သူက ဘာလုပ်နိုင်မှာလဲ..."

"သူက စစ်ကူခေါ်ဖို့ဆိုရင် အရမ်းနောက်ကျနေပြီ..."

ဟွမ်လောင်စန်းက တတွတ်တွတ် ပြောနေဆဲမှာပင် ရှောင်နျူး၏ လက်က တွန်းလိုက်ရာ ဓားသွားတစ်ဝက်ခန့်မှာ ဟွမ်လောင်စန်း၏ ဗိုက်ထဲသို့ ထိုးဝင်သွားသည်။

"ဝေါ့..."

ပါးစပ်ထဲမှ သွေးများ ပန်းထွက်လာကာ ဟွမ်လောင်စန်းသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ချက်ချင်းပင် ဒူးထောက်ကျသွားတော့သည်။

ရှောင်နျူးက အင်အားပိုသုံးကာ ဟွမ်လောင်စန်းကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် အဆုံးသတ်လိုက်ရန် ပြင်လိုက်ချိန်မှာပင် လီလန်၏ အသံက နောက်ဘက်မှ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

"ဟွမ်လောင်စန်းကို အပြင်ထုတ်လိုက်... ဝံပုလွေရိုင်းဂိုဏ်းနဲ့ ငါ စကားပြောချင်တယ်..."

လီလန် ဤသို့ပြောသည်ကို ကြားသောအခါ ရှောင်နျူးမှာ တုံ့ဆိုင်းနေခြင်း မရှိပေ။ သူသည် လက်အောက်ငယ်သားနှစ်ဦးကို ချက်ချင်း ခေါ်ယူကာ ဟွမ်လောင်စန်းကို ဆေးဆိုင်အဝင်ဝသို့ ဆွဲခေါ်သွားပြီး တိုက်ရိုက်ပင် အပြင်သို့ ပစ်ထုတ်လိုက်သည်။

ဆေးဆိုင်အပြင်ဘက်တွင်ကား။

ပညာတတ်တစ်ဦးနှင့် တူသော လူငယ်တစ်ဦးက လူဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို ဦးဆောင်ကာ ဆေးဆိုင်အပြင်ဘက်တွင် ခြုံခိုစောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

"အစ်ကိုကြီး... ဆေးဆိုင်ပတ်ပတ်လည်က လမ်းဆုံလမ်းခွတွေ အားလုံးကို ကျွန်တော်တို့ ညီအစ်ကိုတွေ လုံခြုံရေးယူထားပြီးပါပြီ..."

"အထဲဝင်ပြီး တိုက်ခိုက်ကြရအောင်..."

အရပ်နှစ်မီတာခန့် မြင့်ပြီး မုတ်ဆိတ်မွေး အပြည့်ဖြင့် ဝက်ဝံနက်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ အသွင်ရှိသော အမျိုးသားတစ်ဦးက ပညာတတ်လူငယ်၏ ဘေးတွင် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အတွင်းသတင်းအရဆိုရင် အထဲမှာ ချင်းလုံဂိုဏ်းက လူနှစ်ဆယ်လောက်ပဲ ရှိတယ်..."

"ကျွန်တော်တို့ဘက်မှာတော့ ဂိုဏ်းက ထိပ်တန်းအဖွဲ့ဝင်တွေ အပါအဝင် လူငါးဆယ်ကျော်ကို စုဆောင်းထားတယ်... ဟွမ်လောင်စန်းရဲ့ လူတွေနဲ့ဆိုရင် လူခုနစ်ဆယ် ရှစ်ဆယ်လောက် ရှိတယ်..."

“လူခုနစ်ဆယ် ရှစ်ဆယ်က လူနှစ်ဆယ်ကျော်ကို ရင်ဆိုင်ရမှာဆိုတော့ အသာစီးက ကျွန်တော်တို့ဆီမှာပဲ…”

"ဝက်ဝံနက်.. နည်းနည်းလောက် ထပ်စောင့်ဦး..."

"ဒီလေထုက အခြေအနေမမှန်ဘူး..."

"ယုတ္တိတန်တန် စဉ်းစားကြည့်ရင် ဟွမ်လောင်စန်း အဖမ်းခံရကတည်းက သူ အသက်ရှင်နေလား သေသွားပြီလားဆိုတာ အခုချိန်ဆို သတင်းရနေလောက်ပြီ..."

"ဒါပေမဲ့ အဲ့ဆေးဆိုင်ကို ကြည့်စမ်း... အရမ်းကို တိတ်ဆိတ်လွန်းနေတယ်..."

ကျွမ်းယွမ်၏ လက်ညှိုးညွှန်ရာသို့ လိုက်ကြည့်လိုက်ရာ ဆေးဆိုင်မှာ ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ တိတ်ဆိတ်နေလေသည်။ မီးရောင်များကလည်း မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် ဖြစ်မနေသလို အထဲမှ မည်သည့် လှုပ်ရှားမှုအသံကိုမျှ မကြားရပေ။

"နည်းနည်းလောက် ထပ်စောင့်ဦး... ဟွမ်လောင်စန်းက ငါတို့ရဲ့ မိတ်ဖက်ပဲ... ငါတို့ အခု ချက်ချင်း အတင်းဝင်သွားရင် ဟွမ်လောင်စန်းရဲ့ အသက် သေသွားလိမ့်မယ်..."

"ဒီညအပြီးမှာ ဝံပုလွေရိုင်းဂိုဏ်းက ဒီနယ်တစ်ဝိုက်မှာ အကြီးမားဆုံး အင်အားစု ဖြစ်လာလိမ့်မယ်... တခြားသူတွေ ငါတို့အကြောင်း အတင်းပြောတာကို ခွင့်ပြုလို့မဖြစ်ဘူး..."

"လက်သီးတွေချည်းပဲ သုံးလို့မရဘူး... ဦးနှောက်လည်း လိုအပ်တယ်..."

ကျွမ်းယွမ်က စကားပြောရင်း သူ၏ ရင်ခွင်ထဲမှ အိတ်ဆောင်နာရီတစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ ဖွင့်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။

"နောက်ထပ် ဆယ်မိနစ်နေလို့ ဟွမ်လောင်စန်း ထွက်မလာဘူးဆိုရင် ညီအစ်ကိုတွေကို လှုပ်ရှားခိုင်းလိုက်တော့..."

ကျွမ်းယွမ်၏ စကားကို ကြားသောအခါ အမှောင်ထုထဲတွင် လူသန်ကြီး ခုနစ်ဆယ်၊ ရှစ်ဆယ်ခန့်မှာ သူတို့၏ လက်သီးများကို ပွတ်သပ်ကာ သူတို့၏ ဓားများ၊ လှံများနှင့် တုတ်များကို သွေးနေကြတော့သည်။

ဆယ်မိနစ်ကြာပြီးနောက် သူတို့ အထဲသို့ ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်ကြမည် ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် ဆေးဆိုင်ထဲရှိ ချင်းလုံဂိုဏ်းကို တိုက်ရိုက်ပင် အမြစ်ဖြုတ် ချေမှုန်းပစ်ကြမည်ဖြစ်၏။

"အစ်ကိုကြီး... အခုလေးတင် ထွက်သွားတဲ့ လူငယ်လေးကို တားဖို့ တစ်ယောက်ယောက် လွှတ်ပြီး သူ့ကို အဆုံးသတ်လိုက်ရမလား..."

ခေါက်ယပ်တောင်ကို ကိုင်ထားပြီး မှုန်ကုပ်ကုပ် မျက်နှာထားဖြင့် လူငယ်တစ်ဦးက ပြောလိုက်သည်။

"ချင်းလုံဂိုဏ်းရဲ့ ဒုခေါင်းဆောင်က သူ ခြုံခိုတိုက်ခိုက်ခံရတာကို သိသွားပြီး စစ်ကူခေါ်ဖို့ တစ်ယောက်ယောက်ကို လွှတ်လိုက်တာ ဖြစ်နိုင်တယ်..."

"သူ အရမ်း ဝေးဝေး မရောက်သေးဘူး... ငါတို့ လူအနည်းငယ် လွှတ်ပြီး လိုက်ဖမ်းခိုင်းရင် သူ့ကို ချက်ချင်း အဆုံးသတ်ပစ်လို့ရတယ်..."

ခွေးရူး၏ အကြံပြုချက်ကို ကျွမ်းယွမ်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။ သူက တီးတိုးပြောလိုက်၏။

"ဒီနေ့ ချင်းလုံဂိုဏ်းကို အပြီးအပိုင် ချေမှုန်းပစ်ဖို့ ငါတို့ အများကြီး အားထုတ်ပြီး လာခဲ့ကြတာ..."

"ငါတို့ဂိုဏ်းက ထိပ်တန်း တိုက်ခိုက်ရေးသမားတွေ အကုန်လုံး ဒီနေရာမှာရှိတယ်... ချင်းလုံဂိုဏ်းက လူတွေ အကုန်လုံး ငါတို့ဆီ လာရင်တောင် ငါတို့မှာ နိုင်ဖို့ အခွင့်အရေးရှိတယ်..."

"ဒါ့အပြင် သူတို့ အရေအတွက်က အရမ်းနည်းလွန်းတယ်... သူတို့ တစ်ယောက်ချင်းစီ လာရင် သူတို့ကိုယ်တိုင် သေတွင်းထဲ ခုန်ဆင်းနေကြသလိုပဲဖြစ်နေမှာ..."

ထိုစကားများကို ပြောပြီးနောက် ကျွမ်းယွမ်က နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ အနောက်တွင် မျက်နှာဖုံးများ တပ်ဆင်ထားသည့် အမည်းရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူငါးဦး ရပ်နေလေသည်။ ထိုလူငါးဦးစလုံးက ကျောပေါ်တွင် ရိုင်ဖယ်အရှည်များကို လွယ်ထားကြသည်။

သူတို့၏ ခါးများရှိ ဖောင်းကားနေသော ကျည်ကာခါးပတ်များကို ကြည့်ရုံဖြင့် အကြမ်းဖျင်း ခန့်မှန်းကြည့်လျှင်ပင် လူတစ်ဦးစီ၌ အနည်းဆုံး ကျည်ဆန် အတောင့်တစ်ရာခန့် ပါရှိနေလေသည်။

"ဘာယီရိုင်ဖယ် ငါးလက်အပြင် ကျည်ဆန်ငါးရာ..."

"ချင်းလုံဂိုဏ်းဝင်တွေ အကုန်လုံး လာရင်တောင် ဘာလုပ်နိုင်မှာလဲ..."

"သူတို့ဆီမှာ သေနတ်တွေ ရှိရင်တောင် ဘာကွာခြားသွားမှာလဲ..."

"ငါတို့က အမှောင်ထဲမှာ ရှိနေပြီး သူတို့က အလင်းထဲမှာ ရှိနေတာ... ဒီတစ်ကြိမ်တော့ ငါ ချင်းလုံဂိုဏ်းကို တစ်ချက်တည်းနဲ့ အမြစ်ဖြုတ် ချေမှုန်းပစ်မယ်..."

ကျွမ်းယွမ်က စကားပြောရင်း သူ၏ ခါးမှ အမျိုးအစား ၅၄ ပစ္စတိုတစ်လက်ကို ဆွဲထုတ်ကာ သူ၏ လက်ထဲတွင် ကစားနေလိုက်သည်။ လက်ချောင်းထိပ်များမှတစ်ဆင့် လေးလံသော သတ္တုအထိအတွေ့ကို ခံစားလိုက်ရချိန်တွင် ကျွမ်းယွမ်၏ မျက်နှာပေါ်၌ ကောက်ကျစ်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာတော့သည်။

သူသည် ချင်းလုံဂိုဏ်းကို အပြီးအပိုင် အနိုင်ယူရန် အချိန်အကြာကြီး ကြိုတင်စီစဉ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ယနေ့သည် သူတို့၏ ရိတ်သိမ်းချိန်ပင် ဖြစ်လေသည်။

ချင်းလုံဂိုဏ်းကို အနိုင်ယူနိုင်သမျှ ကာလပတ်လုံး သူတို့၏ ဝံပုလွေရိုင်းဂိုဏ်းသည် ဤနယ်တစ်ဝိုက်တွင် အပြိုင်အဆိုင်မရှိ အကြီးမားဆုံး အင်အားစု ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။ ထိုအချိန်ကျလျှင် သူတို့၏ ဝံပုလွေရိုင်းဂိုဏ်းသည် သူတို့ လိုချင်သမျှကို လုပ်နိုင်လာမည် ဖြစ်၏။

"ကျွမ်းယွမ်..."

ဝက်ဝံနက်က သူ၏ နှုတ်ခမ်းကို သပ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"အဲဒီရိုင်ဖယ်ငါးလက်ကို ငါ့ကို ပေးလိုက်တာဘယ်လိုလဲ... ငါ ညီအစ်ကိုတွေကို ဦးဆောင်ပြီး တိုက်ရိုက် ဝင်တိုက်လိုက်မယ်..."

"ကျည်တစ်တောင့်ပစ်လိုက်ရုံနဲ့ အဲဒီ ချင်းလုံဂိုဏ်းရဲ့ ဒုခေါင်းဆောင်ဆိုတဲ့ ကောင်ကို ဇကာပေါက် ဖြစ်သွားစေရမယ်..."

"ဒီနေရာမှာ ငါတို့ ညီအစ်ကိုတွေ အများကြီးရှိနေဖို့ လုံးဝ မလိုပါဘူး..."

ဝက်ဝံနက်၏ စကားကို ကြားသောအခါ ကျွမ်းယွမ်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"ဝက်ဝံနက်... မင်း ပြောနေတာက လေလည်နေသလိုပဲ..."

"ဟုတ်တယ်... မင်းကတော့ ပျော်နေမှာပေါ့..."

"ဒါပေမဲ့ မင်းက လူနှစ်ဆယ်ကျော်ကို သေနတ်တွေနဲ့ သတ်လိုက်ရင် အာဏာပိုင်တွေ စုံစမ်းစစ်ဆေးတဲ့အခါ သူတို့က ဘာပြောကြမလဲ..."

"မင်းရဲ့ ဦးနှောက်က မင်းရဲ့ ဖင်နဲ့ နေရာများ လဲထားသလား..."