အခန်း (၈၁၃-၈၁၄)

အခန်း(၈၁၃)

သူမသာ ဘီယာသောက်ရင်း စိတ်လှုပ်ရှားစရာကောင်းတဲ့ ဘေ့စ်ဘောပွဲတွေကို ကြည့်ပြီး ညတိုင်း မီးရှူးမီးပန်းပြသမှုတွေကို ခံစားရင်း ဘဝကို ဖြတ်သန်းခွင့်ရမယ်ဆိုရင် ဘာမှတွေးမနေဘဲ အဲဒီလိုပဲ နေထိုင်သွားမှာ သေချာတယ်။

ဒါပေမဲ့ ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ မြို့စားကတော်ဆိုတဲ့ သူမရဲ့ ဂုဏ်ပုဒ်က ကိုယ့်နယ်မြေကိုကိုယ် ပြန်သွားပြီး တော်ဝင်မျိုးနွယ်တစ်ယောက်လို အုပ်ချုပ်ဖို့ တောင်းဆိုနေခဲ့တယ်။

"မြို့စားကတော်... ကျွန်တော်တို့ ရောက်ပါပြီ" လို့ အိမ်တော်ထိန်းက ပြောလိုက်တယ်။

"သိတယ်... သိတယ်" လို့ သူမက စိတ်ပျက်လက်ပျက်နဲ့ ပြန်ဖြေလိုက်တယ်။ သူမက တံခါးကို ဖွင့်ပြီး အပြင်ထွက်လိုက်တဲ့အခါ မက်ထရိုပိုလစ်တစ်မြို့လုံးကို စီးမိုးမြင်ရတဲ့ သူမရဲ့ ကျယ်ဝန်းလှတဲ့ စံအိမ်ကြီးကို မြင်တွေ့လိုက်ရတယ်။

ဒါက လူတော်တော်များများ သေလောက်အောင် လိုချင်ကြမယ့် မြင်ကွင်းမျိုးပါ။ ဒါပေမဲ့ မြို့စားကတော်အတွက်တော့ သူမသာ တတ်နိုင်မယ်ဆိုရင် ဒီရဲတိုက်ကြီးတစ်ခုလုံးကို ရီနေးတားနိုင်ငံက ရိုးရှင်းတဲ့ အိမ်လေးတစ်လုံးနဲ့ လဲလှယ်ပစ်လိုက်မှာပဲ။

"ဟူး" လို့ သူမက သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး အထဲဝင်ဖို့ ခြေလှမ်းလိုက်တယ်။

တံခါးကို ဖွင့်လိုက်တာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် သူမ ခံစားလိုက်ရတာက တိတ်ဆိတ်မှုကလွဲပြီး ဘာမှမရှိဘူး။

သူမရဲ့ သားသမီးတွေနဲ့ မြေးတွေက အဲဒီသုခဘုံမှာ ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး သူတို့စိတ်ကြိုက် ပျော်ရွှင်နေကြတယ်။

သူမ ဒီကို ပြန်လာစရာ မလိုအောင် ဟယ်ရီ ဒါမှမဟုတ် အဲလိဇဘက်ကိုတောင် သရဖူ လွှဲပေးဖို့ ကမ်းလှမ်းခဲ့သေးပေမဲ့ သူတို့က ငြင်းဆန်ခဲ့ကြတယ်။ သူတို့က အဲဒီက သူတို့ရဲ့ ဘဝအသစ်တွေမှာ ပျော်ရွှင်ကျေနပ်နေကြတယ်လေ။ သူမရဲ့ မြေးတွေကလည်း သူငယ်ချင်းတွေ ရနေပြီမို့ သူမနဲ့အတူ လိုက်ခဲ့ဖို့ မတောင်းဆိုနိုင်ခဲ့ဘူး။ ဒါက သူတို့အတွက် တရားမှာမဟုတ်ဘူးလေ။

ဒါကြောင့် သူမက မက်ထရိုပိုလစ်ကြီး ပျက်စီးမသွားရအောင် စောင့်ရှောက်ရမယ့် တာဝန်ကြောင့် ဒီရဲတိုက်ကြီးထဲမှာ တစ်ယောက်တည်း ကျန်ရစ်ခဲ့ရတယ်။

ပထမရက်အနည်းငယ်က အခက်ခဲဆုံးပဲ။ သူမက မိသားစုနဲ့အတူ နာမည်ကြီး သစ်ပင်အိမ်လေးတွေဆီ အလည်သွားတာတွေ၊ လမ်းမပေါ်က စီတန်းလှည့်လည်ပွဲတွေကို ကြည့်ရတာတွေကို လွမ်းဆွတ်နေခဲ့တယ်။ သာမန်လူတစ်ယောက်လို အရက်ဆိုင်တွေကို သွားပြီး လူပုတွေနဲ့အတူ ဘီယာသောက်ရတာကိုလည်း သူမ လွမ်းဆွတ်နေမိတယ်။

ရီနေးတားနိုင်ငံက သူမကို ပေးစွမ်းတဲ့ သက်သောင့်သက်သာရှိမှုကို သူမ လွမ်းဆွတ်နေခဲ့တယ်။

အဆိုးဆုံးကတော့ စာရွက်စာတမ်း အလုပ်တွေအားလုံး သူမဆီ စုပုံကျလာတဲ့အခါ ခံစားရတဲ့ ခေါင်းကိုက်မှုပဲ။

"မြို့စားကတော်... ဒီက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ မူဝါဒနဲ့ပတ်သက်ပြီး ဆုံးဖြတ်ချက်ချပေးဖို့ ရှိပါတယ်"

"ကုမ္ပဏီတော်တော်များများက ဒါကို အတည်ပြုပေးဖို့ တောင်းဆိုနေကြပါတယ် မြို့စားကတော်"

"မနက်ဖြန်ကစပြီး နောက်အပတ်အထိ အစည်းအဝေးတွေ ရှိပါတယ် မြို့စားကတော်... ကျွန်တော်တို့ ထပ်ပြီး အချိန်ဆွဲထားလို့ မရတော့ပါဘူး"

သူမ မရှိတဲ့အချိန်မှာ တာဝန်တွေ အများကြီး စုပုံနေခဲ့တယ်။ အထူးသဖြင့် နယူးစပါတာပေါ်လာတာကြောင့် ပိုဆိုးသွားခဲ့တယ်။ ဒါက မှော်သားရဲ တစ်ပိုင်းသတ္တဝါတွေရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကို ရဖို့ ယှဉ်ပြိုင်တဲ့နေရာမှာ နောက်ကောက်မကျကျန်ရစ်စေဖို့ ကုမ္ပဏီတော်တော်များများကို လှုပ်ရှားလာစေခဲ့တယ်။

"အဲလ်ရစ်ကို ငါ ကျေးဇူးတင်ရမယ်" လို့ သူမက စာဟောင်းတွေကို ကြည့်ရင်း နားထင်ကို နှိပ်နယ်ကာ ပြောလိုက်တယ်။ "မက်ထရိုပိုလစ်က ကုမ္ပဏီတွေ အတူတကွ ရပ်တည်နိုင်ဖို့ သူ ကြိုတင်စီစဉ်ပေးခဲ့တယ်လေ"

နယူးစပါတာရဲ့ နိုင်ငံရေးအရ အကျိုးသက်ရောက်မှုတွေကို သူမ အရမ်း ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်နေတယ်။

မက်ထရိုပိုလစ်ဟာ ကုမ္ပဏီကြီးတွေ၊ ပြီးတော့ အဖွဲ့အစည်းကြီးနှစ်ခုနဲ့ အချိတ်အဆက် ရှိနေတာကြောင့်သာ ကွင်းစ်နယ်မြေရဲ့ အောက်ပိုင်းဒေသတွေမှာ အအောင်မြင်ဆုံး နယ်မြေဖြစ်နေခဲ့တာလေ။

ဒါပေမဲ့ မှော်သားရဲ တစ်ပိုင်းသတ္တဝါတွေ ပေါ်လာတာနဲ့အတူ အဆင့်သတ်မှတ်ချက်တွေမှာ အပြောင်းအလဲကြီး တစ်ခု ရှိလာတော့မှာပဲ။

တကယ်လို့ မက်ထရိုပိုလစ်ကသာ နယူးစပါတာမှာ ယှဉ်ပြိုင်ဖို့ အတူတကွ မရပ်တည်ဘူးဆိုရင် တခြားနယ်မြေတွေက သူတို့ကို နောက်ဆုံးမှာ အမီလိုက်နိုင်သွားလိမ့်မယ်။ သူတို့ရဲ့ ထိပ်ဆုံးနေရာကို ဆုံးရှုံးရလိမ့်မယ်။ ဒါကြောင့် လူတွေနဲ့ ကုမ္ပဏီတွေက မက်ထရိုပိုလစ်ကို စွန့်ခွာပြီး ပိုကောင်းတဲ့ နေရာတွေကို ရှာဖွေကြမှာမို့ ကျဆင်းမှုကို ပိုပြီး ဆိုးရွားသွားစေလိမ့်မယ်။

"နယူးစပါတာက အခြေအနေ ဘယ်လိုရှိလဲ ၀၀၁" လို့ သူမက မေးလိုက်တယ်။

ရုတ်တရက် မျက်နှာတစ်ဝက်ကို ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ အနက်ရောင်ဝတ်စုံ အပြည့်ဝတ်ဆင်ထားတဲ့ အမျိုးသားတစ်ယောက်က မြို့စားကတော်ရဲ့ ဘေးမှာ ဒူးထောက်လျက်သား ပေါ်လာခဲ့တယ်။

သူက သူမ မရောက်နိုင်တဲ့ နေရာတွေမှာ သူမရဲ့ မျက်စိနဲ့ နားတွေအဖြစ် တာဝန်ယူပေးတဲ့ လျှို့ဝှက်တပ်ဖွဲ့ရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုပေါ့။

"နယ်မြေအသေးလေးတွေက နယူးစပါတာမှာ သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်နေရာကို ဖန်တီးထားကြပါတယ်။ သူတို့ထဲက အချို့က မှော်သားရဲ တစ်ပိုင်းသတ္တဝါတွေနဲ့ မဟာမိတ် ဖွဲ့ထားကြပြီး အချို့ကတော့ အဲဒီအခွင့်အရေးကို ရဖို့ ကြိုးစားတိုက်ခိုက်နေကြတုန်းပါပဲ" လို့ ၀၀၁က ပြန်ဖြေလိုက်တယ်။

"ဟိုနှစ်ခုကကော ဘယ်လိုလဲ" လို့ မြို့စားကတော်က ရည်ရွယ်ချက်သိသာစွာနဲ့ မေးလိုက်တယ်။

"ဘိုနာကိုးမြို့ကတော့ အတန်အသင့် တိုးတက်မှု ရှိနေပါတယ်။ အချို့က မှော်သားရဲ တစ်ပိုင်းသတ္တဝါတွေနဲ့ ပိုကောင်းတဲ့ အခွင့်အရေးရဖို့ မက်ထရိုပိုလစ်က အဖွဲ့အစည်းတွေနဲ့ မဟာမိတ်ဖွဲ့ဖို့ ရွေးချယ်ကြပေမဲ့ အချို့ကတော့ ဒီတိုင်း ဘေးထွက်နေဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့ကြပါတယ်"

မြို့စားကတော်က ၀၀၁ ကို လှည့်ကြည့်လိုက်တယ်။ "ဇန်သေဗန်မြို့ကကော"

"သူတို့က မှော်သားရဲ တစ်ပိုင်းသတ္တဝါတွေ အများစုနဲ့ မဟာမိတ်ဖွဲ့ပြီးပါပြီ" လို့ ၀၀၁ က ပြန်ဖြေလိုက်တယ်။

ရီဂျီနာက နှုတ်ခမ်းကို တွန့်လိုက်တယ်။ "ကြည့်ရတာ အော်ဘတ်တွေက ထိပ်ဆုံးနေရာကို ပြန်ရောက်ဖို့ တကယ်ပဲ လမ်းကြောင်းပေါ် ရောက်နေပြီထင်တယ်" လို့ သူမက ညည်းညူလိုက်တယ်။

သူမနဲ့ ဇန်သေဗန်မြို့ကြားမှာ ရန်ငြိုးရန်စ မရှိပေမဲ့ သူတို့တွေနဲ့ အထူးသဖြင့် အော်ဘတ်တွေက နယူးစပါတာအတွင်းမှာ သူတို့ရဲ့ အကြီးမားဆုံး ပြိုင်ဘက်တွေ ဖြစ်တယ်ဆိုတာ သူမ သိနေတယ်။ တကယ်လို့ သူတို့သာ နယူးစပါတာမှာ အောင်မြင်မှုကြီးကြီးမားမား ရသွားခဲ့ရင် သူတို့ရဲ့ အတိတ်က ကုမ္ပဏီကြီးဆိုတဲ့ ဂုဏ်ပုဒ်ကို ပြန်လည်ရယူနိုင်ချေ ရှိတယ်လေ။

ဒါက မက်ထရိုပိုလစ်ကို သူတို့ရဲ့ အရိပ်အောက် ရောက်သွားစေမှာဖြစ်ပြီး သူမရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာက ဒါကို လက်ခံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ မက်ထရိုပိုလစ်သာ ဒေသတွင်း အကောင်းဆုံးနယ်မြေဆိုတဲ့ နေရာကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရရင် သူမအပေါ် ဆိုးဆိုးရွားရွား သက်ရောက်မှု ရှိလာမှာပဲ။

အဲဒီအတွေးနဲ့အတူ သူမရဲ့ မျက်လုံးတွေက လေးနက်သွားပြီး သူမရဲ့ မျက်ဝန်းတွေထဲမှာ ယှဉ်ပြိုင်လိုတဲ့ မီးတောက်တစ်ခု တောက်လောင်လာခဲ့တယ်။ သူမရဲ့ စိတ်အောက်ခြေမှာတော့ အစီအစဉ်တွေနဲ့ လှည့်ကွက်တွေ စတင်နေပြီပဲ။

စက္ကန့်အနည်းငယ်လောက် ၀၀၁ က မြို့စားကတော်ကို စိုက်ကြည့်နေခဲ့တယ်။

သူမရဲ့ မျက်နှာအမူအရာက မက်ထရိုပိုလစ် အခုလို နယ်မြေမျိုး မဖြစ်လာသေးတဲ့ အတိတ်ကာလတွေဆီ သူ့ကို ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားစေတယ်။

အဲဒီအချိန်တုန်းက မက်ထရိုပိုလစ်စစ်တပ်ကို နဂါးမျိုးနွယ်ဝင်တစ်ယောက်လို အစွမ်းထက်တဲ့ လက်သီး၊ မက်ဂ်နက်တစ် တစ်ယောက်လို ထက်မြက်တဲ့ ဉာဏ်ပညာ၊ ပြီးတော့ သမုဒ္ဒရာခုနစ်စင်းလို နက်ရှိုင်းတဲ့ သတ္တိတွေ ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ စစ်သူကြီးတစ်ဦးက ဦးဆောင်ခဲ့တာလေ။

လူတွေက သူမကို ကြောက်ရွံ့ခဲ့ကြပြီး အဲဒါကပဲ မက်ထရိုပိုလစ်ကို ထိပ်ဆုံးရောက်အောင် သူမ ဦးဆောင်ခဲ့တဲ့ နည်းလမ်းပဲ။

ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ အချိန်တွေ၊ သက်သောင့်သက်သာရှိမှုတွေနဲ့ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှုတွေက ဒီစစ်သူကြီးရဲ့ ဓားကို တုံးသွားစေခဲ့တယ်။ သူမမှာ မိသားစုတစ်ခု ရှိလာတဲ့အခါ သူမရဲ့ ဦးစားပေးက နယ်မြေသိမ်းပိုက်ခြင်းကနေ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ခြင်းဆီ ပြောင်းလဲသွားခဲ့တယ်။

ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ၀၀၁ က အဲဒီ အကြောက်အလန့်မရှိတဲ့ စစ်သူကြီးရဲ့ အရိပ်အယောင်ကို တစ်ဖန် ပြန်မြင်တွေ့နေရပြီ။

မြို့စားကတော်က သူမရဲ့ အစွယ်တွေကို နောက်တစ်ကြိမ် ထုတ်ပြတော့မလို့လား။

ဒါပေမဲ့ အဲဒီအချိန်မှာပဲ တံခါးခေါက်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့တယ်။

"မြို့စားကတော်... အတွက် စာတစ်စောင် ရောက်နေပါတယ်" လို့ အိမ်တော်ထိန်းက ပြောလိုက်တယ်။

ခွင့်ပြုချက်တောင်းပြီးနောက် အိမ်တော်ထိန်းက မြို့စားကတော်ရဲ့ ရုံးခန်းထဲ ဝင်လာခဲ့ပြီး စာရွက်စာတမ်းတွေ ပုံနေတဲ့ စားပွဲပေါ်မှာ ငိုက်စိုက်ကျရင်း တစ်ယောက်တည်း ရှိနေတဲ့ သူမကို မြင်တွေ့လိုက်ရတယ်။

"ဘယ်သူ့ဆီကလဲ" လို့ မြို့စားကတော်က သူ့ကို မေးလိုက်တယ်။ "မှော်သားရဲ တစ်ပိုင်းသတ္တဝါတွေဆီကလား"

အိမ်တော်ထိန်းက ပြန်မဖြေဘဲ မျက်နှာပေါ်မှာ သိမ်မွေ့တဲ့ အပြုံးလေးတစ်ခုကို ထိန်းထားရင်း သူမကို စာပေးလိုက်တယ်။

"မြေးတွေဆီကပါ" လို့ အိမ်တော်ထိန်းက ပြောလိုက်တယ်။

စာကို ဖွင့်လိုက်တဲ့အခါ မြို့စားကတော်ရဲ့ မျက်လုံးတွေက နူးညံ့သွားခဲ့တယ်။

{ဖွားဖွား... ရဲတိုက်ကို ပြန်ရောက်ပြီလား... ခရီးစဉ် အဆင်ပြေမယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်... ကျွန်တော်တို့ကတော့ ဒီမှာ ကျန်းကျန်းမာမာနဲ့ အဆင်ပြေနေတာမို့ စိတ်မပူပါနဲ့... သူ့စကားကို နားမထောင်နဲ့ ဖွားဖွား... သူက ဆိုဒါတွေ ဆက်တိုက်သောက်နေတာ... သူ့သွားတွေ ခေါနေပြီ... မဟုတ်ပါဘူး... နင့်သွားတွေကသာ ခေါနေတာ...}

စာက အဓိပ္ပာယ်မရှိဘဲ ဖတ်လို့တောင် မရလောက်အောင် ကပြောင်းကပြန် ရေးခြစ်ထားတာပဲ။

ဒါတောင်မှ မျက်ရည်တစ်ပေါက်က စာရွက်ပေါ် ကျလာပြီး စွန်းထင်းစိုစွတ်သွားစေခဲ့တယ်။

သူမရဲ့ ပြဿနာကောင် မြေးလေးတွေ ဒီစာကိုရေးဖို့ အချင်းချင်း ဘောပင်လုနေကြမယ့်ပုံကို စိတ်ကူးကြည့်ရင်း မြို့စားကတော် ရီဂျီနာတစ်ယောက် ရယ်လည်းရယ် ငိုလည်းငိုမိတော့တာပဲ။

သူမက သက်ပြင်းရှည်ကြီးတစ်ခု ချလိုက်တယ်။

ဒါက ဒီလို စိတ်ဖိစီးစရာကောင်းတဲ့ အချိန်တွေမှာ သူမ လိုအပ်နေတဲ့ ပေါ့ပါးမှုကို ပေးစွမ်းနိုင်ခဲ့တယ်။

ခဏတာ ရပ်တန့်ပြီးနောက် သူမက စတင် တွေးတောလာခဲ့တယ်။ မက်ထရိုပိုလစ်သာ ဒေသတွင်း အကောင်းဆုံးနယ်မြေ မဖြစ်တော့ဘူးဆိုရင် အဲဒီလောက်တောင် ဆိုးရွားသွားမှာလား။

သူမအနေနဲ့ ရီနေးတားနိုင်ငံမှာ အနားယူပြီး နယူးစပါတာကို လျစ်လျူရှုထားလိုက်လို့ ရတာပဲလေ။

သူမ ဆက်ပြီး ရုန်းကန်နေစရာ အကြောင်းမရှိတော့ဘူး။ ဒါက သူမအတွက် ဘာတွေ ယူဆောင်လာပေးမှာလဲ။ ပိုများတဲ့ ကျော်ကြားမှုလား။ ပိုများတဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာလား။ သူမရဲ့ မြေးလေးတွေ ကြီးပြင်းလာတာကို မြင်တွေ့ရမယ့် အခွင့်အရေးကို စတေးရမယ်ဆိုရင် ဒါက ဘာနဲ့မှ တန်မှာ မဟုတ်ဘူး။

"မြို့စားကတော်" အိမ်တော်ထိန်း ထွက်သွားပြီးနောက် တစ်ဖန် ပြန်ပေါ်လာတဲ့ ၀၀၁ က မေးလိုက်တယ်။ "ဒီစာတွေပေါ်မှာ အရှင့်ရဲ့ လက်မှတ် လိုအပ်နေတုန်းပါပဲ... နယူးစပါတာမှာ အရှင့်ရဲ့ ရောက်ရှိလာမှုကို စောင့်ဆိုင်းနေတဲ့သူတွေ ရှိနေပါတယ်"

ရီဂျီနာက သူမ စားပွဲပေါ်က စာရွက်စာတမ်း အပုံလိုက်ကြီးကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူမ လက်ထဲက စာကို ပြန်ကြည့်လိုက်တယ်။

သူမက တစ်ခုခုပြောဖို့ ပါးစပ်ဟလိုက်ချိန်မှာပဲ တံခါးဆီက နောက်ထပ် ခေါက်သံတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရပြန်တယ်။

ဒေါက်... ဒေါက်...

"ယိုး... မြို့စားကတော်... အဲဒီမှာ ရှိလား" မိုက်ကယ်က တံခါးကို ဖွင့်ရင်း ပြောလိုက်တယ်။

* * * * * * * *

စာစဉ်(၆၈)

အခန်း(၈၁၄)

မိုက်ကယ်က တံခါးကို ဖွင့်လိုက်တဲ့အခါ မြို့စားကတော်ရဲ့ မျက်နှာပေါ်မှာ ရှုပ်ထွေးနေတဲ့ အမူအရာကို မြင်လိုက်ရတယ်။

"အို... ဆောရီး၊ ခင်ဗျား အလုပ်များနေတာလား"

မြို့စားကတော်က သူ့ကို လှမ်းကြည့်လိုက်တယ်။ "အင်း... အရမ်းကို အလုပ်များနေတာ၊ ဒါပေမဲ့ မင်းက ငါ့ရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကို တကယ် လိုချင်တယ်ဆိုရင်တော့ ခဏလောက် အချိန်ပေးနိုင်ပါတယ်" လို့ သူမက မျက်နှာပေါ်မှာ အပြုံးတစ်ခုနဲ့ ပြောလိုက်တယ်။

မိုက်ကယ်က သရော်လိုက်တယ်။ "အလိုကျ လိုက်လုပ်ပေးရမယ်... ကျွန်တော်က ကလေးများ မှတ်နေလား"

သူမက သူ့ကို မျက်နှာသေနဲ့ ထပ်ကြည့်လိုက်တယ်။ "ဟုတ်တယ်လေ"

သူ့အသက်အရွယ်ကို သူ မေ့သွားပြီး တစ်ခဏလောက် ငြိမ်ကျသွားတယ်။ "ဟားဟားဟား... ဟုတ်သားပဲ" လို့ သူက ပြောလိုက်တယ်။

"ကဲ... မင်း ဘာလိုချင်လို့လဲ"

သူက သူမအနားကို ချဉ်းကပ်သွားတယ်။ "ကျွန်တော် အကြံဉာဏ် နည်းနည်းလောက် လိုချင်လို့ပါ၊ ဒါပါပဲ"

"ငါ့ဆီက အကြံဉာဏ် ဟုတ်လား... အဲဒါက တော်တော်လေး တန်ဖိုးကြီးမယ်ဆိုတာ မင်း သိတယ်မလား၊ အဲဒီလောက် ကြီးမားတဲ့ တန်ဖိုးကို ပေးချေဖို့ မင်း အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီလား၊ ကြိုပြောထားမယ်နော်... ငါက အခကြေးငွေအနေနဲ့ ရီနာတီရို့စ်ဆိုဒါ ကိုပဲ ယူမှာ" လို့ ပြောရင်း စားပွဲပေါ်မှာ တစ်ဝက်လောက် ကျန်နေသေးတဲ့ သောက်စရာကို သူမက မော့သောက်လိုက်တယ်။

"အိုး... ကျွန်တော်တောင် တွေဝေသွားပြီ" လို့ သူက ပြောလိုက်တယ်။

"ငါ့အကြံဉာဏ်ကို လိုချင်ရင်တော့ မင်း ငါ့ကို အရင်ကူညီပေးရမယ်"

ထို့နောက် သူမက စားပွဲပေါ်မှာ ထပ်ထားတဲ့ စာရွက်တွေထဲကနေ စာရွက်တစ်ရွက်ကို ထုတ်ယူပြီး မိုက်ကယ်ကို ပြလိုက်တယ်။ သူက မျက်လုံးမှေးကြည့်လိုက်တော့ အဲဒါက နယူးစပါတာ မှာ ဖြစ်ပျက်နေတာတွေနဲ့ပတ်သက်တဲ့ အစီရင်ခံစာ ပါဝင်တဲ့ စာတစ်စောင် ဖြစ်နေတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်။

"ဒီရက်ပိုင်း နယူးစပါတာ မှာ ပြိုင်ဆိုင်မှုတွေ တအားပြင်းထန်နေတာ မင်း သိတယ်မလား၊ တခြားနယ်မြေတွေကို ယှဉ်ပြိုင်တဲ့နေရာမှာ မက်ထရိုပိုလစ် ကို ကိုယ်စားပြုဖို့ မင်း အကောင်းဆုံး ကြိုးစားနေမယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"

သူက ခေါင်းစောင်းလိုက်တယ်။ "မလုပ်ရသေးဘူး... ကျွန်တော် ကြိုးစားကြည့်သေးပေမဲ့ အလုပ်များသွားလို့"

သူမက ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြီး စုပ်သပ်လိုက်တယ်။ "ငါတို့ မင်းကို လိုအပ်တယ် မိုက်ကယ်... မင်းက ငါတို့ရဲ့ လျှို့ဝှက်လက်နက်ပဲ၊ အဲဒီမှာရှိတဲ့ ကုမ္ပဏီတိုင်းက လက်ဂါစီ့စ် တွေရော၊ အဓိကအဖွဲ့ကြီးတွေနှင့်အဖွဲ့ငယ်များ တွေအတွက်ပါ ပြင်ဆင်နေကြလိမ့်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူတို့က မင်းအကြောင်းကို မသိကြဘူးလေ၊ ဒါက နှစ်ကုန်ပိုင်းမှာ ကျင်းပမယ့် ပြိုင်ပွဲစုံ မှာ ငါတို့အတွက် အားသာချက် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်" လို့ သူမက ပြောလိုက်တယ်။

သူတို့က အလွန် အင်အားကြီးမားတာကြောင့် ကုမ္ပဏီအများစုရဲ့ ပစ်မှတ်တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့တယ်။ အများစုက ပြိုင်ပွဲစုံ မှာ သူတို့ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ ပြင်ဆင်နေကြပြီး အားနည်းချက်တွေနဲ့ ဆုံးရှုံးနိုင်ခြေတွေကို သိရအောင် ကင်းထောက်တာတွေ၊ အစီရင်ခံစာ တင်တာတွေ လုပ်နေကြတယ်။

ဒီလိုအခြေအနေမျိုးက မိုက်ကယ်ကလွဲပြီး ရိုင်းဇင်းဆစ် နဲ့ ကျန်တဲ့ အဖွဲ့ငယ်များ တွေ အပါအဝင် အားလုံးဆီမှာ ဖြစ်ပျက်နေခဲ့တာပဲ။

မိုက်ကယ်နဲ့ အံ့မခန်း ရီနေးတားကုမ္ပဏီ အကြောင်းကို လူသိပ်မသိကြဘူး။ အဲဒါကလည်း တမင်တကာ လုပ်ထားတာပါ။ အဲလ်ရစ် က မိုက်ကယ်ကို လူတွေ အထင်သေးတဲ့သူ၊ လူရာမသွင်းခံရတဲ့သူအဖြစ် ဆက်ရှိနေစေဖို့ သူတို့နဲ့ပတ်သက်တဲ့ သတင်းမှန်သမျှကို အသေအချာ ထိန်းချုပ်ထားခဲ့တယ်။

အခြေခံအားဖြင့်တော့ သူတို့အပေါ် မိုက်ကယ် လုပ်ခဲ့သလိုမျိုး တခြားနယ်မြေတွေကိုလည်း အတိအကျ လုပ်စေချင်ခဲ့တာပဲ။

"မင်း ဘာမှ မလုပ်ရသေးဘူးဆိုရင်တော့ ဝံပုလွေလူသားတွေ ဆီကို သွားပြီး ဆက်သွယ်လိုက်ဖို့ ငါ အကြံပေးချင်တယ်"

"ဘရောင်းဘလဒ် တွေက သူတို့ရဲ့ လူသားမဟာမိတ်တွေကို ရှာဖွေနေတယ်လို့ ငါ ကြားထားတယ်၊ သူတို့က အော်ဘတ် တွေနဲ့ သဘောတူညီမှု ရအောင် ကြိုးစားခဲ့ပေမဲ့ အကြောင်းရင်း တစ်ခုခုကြောင့် ကျရှုံးသွားခဲ့တယ်၊ ဒါက မင်းအတွက် အခွင့်အရေး ဖြစ်လာနိုင်တယ်"

မိုက်ကယ်က လက်မြှောက်လိုက်တယ်။ "အာ... အဲဒီကိစ္စနဲ့ပတ်သက်ပြီးတော့..."

"အရင် နားထောင်စမ်းပါ" လို့ မြို့စားကတော်က ပြောလိုက်တယ်။ "သူတို့က မက်ဂ်နက်တစ် ဓားသမား တစ်ယောက်ကို ရှာနေတာဖြစ်ပြီး မင်းက အဲဒီလို မဟုတ်တဲ့အတွက် သူတို့ကို အနိုင်ရဖို့ အခွင့်အရေး ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ တခြား စွမ်းရည်တွေကို သူတို့ကို ပြသနိုင်ပါသေးတယ်..."

"အဲဒါ ကျွန်တော်တို့လေ" လို့ သူက ဝင်ပြောလိုက်တယ်။

"ဟင်"

"ဘရောင်းဘလဒ် မျိုးနွယ်စု ရဲ့ ဓားသမားပြိုင်ပွဲမှာ ကျွန်တော့်ရဲ့ မဟာမိတ်တစ်ယောက်က အနိုင်ရခဲ့တယ်လေ"

မြို့စားကတော်က မိုက်ကယ်ကို ကြည့်ရင်း ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားခဲ့တယ်။ "မင်း... မင်း..."

အဲဒီနောက် သူမက ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြီး သက်ပြင်းချလိုက်တယ်။ "ငါ ဘာလို့ အံ့ဩနေမိမှန်းတောင် မသိတော့ဘူး... မင်း နိုင်ခဲ့တာ သေချာတာပေါ့၊ ငါ ဘာတွေ တွေးနေမိတာလဲ" လို့ သူမက ခနဲ့တဲ့တဲ့ လေသံနဲ့ ပြောလိုက်တယ်။

"အဲဒါကို မင်း ဘယ်လိုလုပ်ပြီး နိုင်ခဲ့တာလဲ... အဲဒီပြိုင်ပွဲမှာ မော်ရီစီယို အော်ဘတ် ပါဝင်နေတယ်လို့ ငါ ကြားထားတာ"

မိုက်ကယ်က ပခုံးတွန့်လိုက်တယ်။ "ကျွန်တော် မသိဘူး... အဲဒီမှာ ကျွန်တော်မှ မရှိတာ"

မြို့စားကတော်ရဲ့ မျက်ခုံးတွေက စုကျုံ့သွားပြီး မျက်ခုံးနှစ်ခု ထိစပ်သွားခဲ့တယ်။ "ဘာလဲ... မင်း အဝေးမှာရှိနေတုန်း မင်းရဲ့ အဲဒီ ပျံသန်းနိုင်တဲ့ လက်နက်ကို သုံးပြီး အနိုင်ယူလိုက်တာလား"

"မဟုတ်ပါဘူး... ခင်ဗျား နားမထောင်ဘူးလား၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ မဟာမိတ်တစ်ယောက်က အဲဒီလို လုပ်ခဲ့တာပါလို့"

မြို့စားကတော် ရီဂျီနာ က မိုက်ကယ်ရဲ့ သူငယ်ချင်းအသိုင်းအဝိုင်းကို ပြန်စဉ်းစားကြည့်တယ်။ ဒါပေမဲ့ သူမ သိထားသလောက်တော့ သူ့ဆီမှာ မက်ဂ်နက်တစ် ဓားသမား ဆိုလို့ တစ်ယောက်မှ မရှိခဲ့ဘူး။ သူ့ရဲ့ အယုံကြည်ရဆုံး အစောင့်တွေက အဲဒီ လူတစ်ပိုင်းသတ္တဝါတွေ ပဲလေ။

သူမက ဓားရေး အလွန်မြန်တဲ့ သူတို့ထဲက တစ်ယောက်ကိုတောင် မှတ်မိနေသေးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒါက မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။ သူတို့ဆီမှာ မှော်ပညာနဲ့ပတ်သက်တဲ့ ပါရမီတွေ ရှိနေရင်တောင် မော်ရီစီယို ကို အနိုင်ယူနိုင်ဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး၊ သူတို့ဆီမှာ ဒီဗာ တစ်ယောက် ရှိနေရင်တောင်မှပေါ့... အဲဒါက မဖြစ်နိုင်ဘူးမလား။

ထို့နောက် မြို့စားကတော်ရဲ့ ရင်ထဲမှာ သံသယတွေ ပေါ်လာခဲ့တယ်။ သူမက မိုက်ကယ်ကို ကြည့်လိုက်တော့ သူ့ရဲ့ ယုံကြည်မှုရှိတဲ့ အပြုံးကို မြင်လိုက်ရတယ်။

"မဖြစ်နိုင်တာ... ဟုတ်တယ်မလား"

"ဘာကိုလဲ" လို့ သူက ရိုးရိုးလေးပဲ ပြန်မေးလိုက်တယ်။

သူမက သူ့ကို မျက်စိမှေးကြည့်လိုက်ပေမဲ့ သူကတော့ ဘာမှမသိတဲ့ပုံစံနဲ့ပဲ ဆက်နေခဲ့တယ်။ နောက်ဆုံးမှာတော့ သူမက သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ဘာမေးခွန်းမှ ထပ်မမေးတော့ဘူး။ သူမ မသိတာကပဲ သူ့အတွက်ရော သူမရဲ့ စိတ်ကျန်းမာရေးအတွက်ပါ ပိုကောင်းနိုင်ပါတယ်။

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဘရောင်းဘလဒ် တွေနဲ့ မင်း မဟာမိတ် ဖွဲ့နိုင်ဖို့ပဲ ငါ မျှော်လင့်ပါတယ်" လို့ သူမက ပြောလိုက်တယ်။

"ကျွန်တော် ကြိုးစားကြည့်ပါ့မယ်"

"မင်း ကြိုးစားရမှာပဲ" လို့ သူမက အတင်းအကျပ် ပြောလိုက်တယ်။ "ငါ မရှိရင် မက်ထရိုပိုလစ် က ရပ်တည်ဖို့ တော်တော်လေး ခက်ခဲသွားလိမ့်မယ်၊ ဒါကြောင့် မင်းက လိုအပ်နေတာတွေကို တာဝန်ယူပေးရမယ်"

သူမရဲ့ မျက်လုံးတွေထဲက နာကျင်မှုအရိပ်အယောင်ကို သူ သတိပြုမိသွားတယ်။ "'ငါ မရှိရင်' ဆိုတာ ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ"

မြို့စားကတော်က ကုလားထိုင်ပေါ် နောက်မှီချလိုက်ပြီး သက်ပြင်းချလိုက်တယ်။ "ဒီပြိုင်ဆိုင်မှုက လူငယ်တွေရဲ့ ကစားပွဲပဲလေ၊ ငါက အဲဒီ ခေါင်းမာတဲ့လူတွေနဲ့ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ချင်ပေမဲ့လည်း ဘယ်လို လက်လွှတ်လိုက်ရမလဲဆိုတာကို သင်ယူရတော့မယ်"

"ဒါက ခင်ဗျား အနားယူတော့မယ့်ပုံစံ ပေါက်နေတယ်" လို့ သူက ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်တယ်။

"...."

"မလုပ်ပါနဲ့" လို့ သူက ဗြုန်းစားကြီး အော်ပြောလိုက်တယ်။ "ခင်ဗျားက အနားယူဖို့ စီစဉ်နေတာလား"

မြို့စားကတော်က သူ့ကို ကြည့်ပြီး ရယ်မောလိုက်တယ်။ "ဒါ မင်းရဲ့ အပြစ်ပဲ... ရီနေးတားနိုင်ငံတော် က သွားမနေဘဲ မနေနိုင်လောက်အောင် အရမ်းကို ဆွဲဆောင်မှု ရှိနေအောင် မင်း လုပ်ထားတာကိုး"

"နောက်မနေနဲ့လေ"

"ငါ အတည်ပြောနေတာ" လို့ သူမက ပြန်ဖြေလိုက်တယ်။

"မြို့စားကတော် တစ်ယောက်က အနားယူလို့ ရလို့လား... အဲဒါက မဖြစ်နိုင်ဘူးမလား"

သူမက ပခုံးတွန့်လိုက်တယ်။ "နယ်မြေတစ်ခုရဲ့ ပိုင်ရှင်ဖြစ်ရခြင်းရဲ့ အကောင်းဆုံးအချက်က ငါ လုပ်ချင်တာမှန်သမျှ လုပ်လို့ရတာပဲလေ၊ ဒါကြောင့် ငါက တာဝန်တွေကို ချထားခဲ့ပြီး တခြားတစ်ယောက်ယောက်ကို လွှဲပေးချင်တယ်ဆိုရင်လည်း ငါ သဘောကျသလို လုပ်လို့ရတယ်"

"မက်ထရိုပိုလစ် က ဘာဖြစ်သွားမလဲ၊ ခင်ဗျားအပေါ် မှီခိုနေရတဲ့ လူတွေကရော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ" လို့ သူမရဲ့ စိတ်ကို ပြောင်းလဲသွားအောင် နားချဖို့ ကြိုးစားရင်း သူက မေးလိုက်တယ်။

"သူတို့က တခြားတစ်ယောက်ယောက်ရဲ့ ဦးဆောင်မှုအောက်ကို ရောက်သွားဖို့ များပါတယ်၊ မက်ထရိုပိုလစ် က လူတွေဖြစ်နေသရွေ့တော့ အဲလ်ရစ် ဒါမှမဟုတ် အဲဒီ လက်ဂါစီ့စ် တွေထဲက တစ်ယောက်ယောက် ဖြစ်လာဖို့ ငါ မျှော်လင့်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ အပြင်က တခြားတစ်ယောက်ယောက်က ဒီနယ်မြေအတွက် ဝင်ကစားတာမျိုးလည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ မင်းတို့ ဒါမှမဟုတ် တခြားလူတွေက အဲဒီလို ဖြစ်လာအောင် ခွင့်ပြုပေးလိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ပါဘူး"

သူမက အဲဒီလိုပြောလိုက်ချိန်မှာ တစ်စုံတစ်ခုကို အကြံပြုနေသလိုမျိုး နားလည်ရခက်တဲ့ အကြည့်တစ်ခုနဲ့ သူ့ကို ကြည့်လိုက်ပေမဲ့ သူမရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို နားလည်အောင် အလုပ်များနေတဲ့အတွက် သူ သတိထားမိပုံ မပေါ်ဘူး။

မိုက်ကယ်က ကုလားထိုင်တစ်လုံးကို ယူပြီး ထိုင်ချလိုက်တယ်။ သူက မြို့စားကတော်ကို မော့ကြည့်လိုက်တော့ သူမရဲ့ မျက်နှာပေါ်က ရှုပ်ထွေးနေတဲ့ အမူအရာကို မြင်လိုက်ရတယ်။

သူမ တကယ် အတည်ပြောနေတာပဲ။

"ခင်ဗျား တကယ်ပဲ လက်လျှော့လိုက်တော့မှာလား"

"ဒီတစ်ခါတော့ ငါ့ကိုယ်ငါ ရွေးချယ်လိုက်ပြီ၊ ငါ့ရဲ့ လူငယ်ဘဝ တစ်ခုလုံးကို မက်ထရိုပိုလစ် အတွက် ပေးဆပ်ခဲ့ပြီးပြီလေ၊ အခုတော့ နောက်ဆုံးတစ်ကြိမ်အနေနဲ့ ငါ့ကို တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်ခွင့် ပြုလိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"

သေချာတာကတော့ မိုက်ကယ်က ဒါကို လက်မခံနိုင်ပါဘူး။ သူက ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြီး သူ့မျက်နှာပေါ်မှာ မယုံကြည်နိုင်တဲ့ အမူအရာတွေ ပေါ်လွင်နေခဲ့တယ်။

"ခင်ဗျား သေတော့မှာမို့လို့လား ဒါမှမဟုတ် တစ်ခုခု ဖြစ်နေလို့လား"

"မဟုတ်ပါဘူး" လို့ သူမက စိတ်ဆိုးဆိုးနဲ့ ပြန်ဖြေလိုက်တယ်။ "ငါက မင်းတို့ လူငယ်တွေလိုပဲ သွက်လက်နေတုန်းပဲ၊ ငါသာ လိုချင်ရင် မင်းတို့ကိုရော နယူးစပါတာ က တခြားနယ်မြေတွေကိုပါ မြေပြင်ပေါ် ဆွဲဖိချေမှုန်းပစ်လို့ ရတယ်၊ အဲဒါက မက်ထရိုပိုလစ် ၂.၀ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်"

"ဒါဆို ဘာလို့လဲ"

မြို့စားကတော်က နယူးစပါတာ မှာ ဆက်လက်တိုက်ပွဲဝင်ဖို့ လုံလောက်တဲ့ စိတ်အားထက်သန်မှု ရှိနေပုံပေါ်တယ်။

သူမက သက်ပြင်းချလိုက်တယ်။ "ဘာလို့လဲဆိုတော့ ငါက မြေးတွေ ကြီးပြင်းလာတာကို မြင်ချင်လို့ပဲလေ၊ ငါက သူတို့ကို အမြဲတမ်း မြင်တွေ့ချင်ပြီး စကားပြောချင်တယ်၊ ငါက နယူးစပါတာ မှာ မက်ထရိုပိုလစ် ကို စီမံအုပ်ချုပ်နေမယ်ဆိုရင် အဲဒါကို လုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

"ဒါလေးပဲလား" လို့ မိုက်ကယ်က ညည်းတွားလိုက်တယ်။ "အဲဒါက ခင်ဗျားရဲ့ အကြောင်းပြချက်ဆိုရင်တော့ ကျွန်တော် ဒီကို အချိန်မီ ရောက်လာတာကို တော်တော်လေး ဝမ်းသာသွားပြီ၊ ဒီလောက် ဖြေရှင်းရလွယ်ကူတဲ့ ပြဿနာလေးအတွက် ခင်ဗျားက ကြီးမားတဲ့ အမှားကြီးတစ်ခုကို ကျူးလွန်မိတော့မလို့ပဲ" လို့ ပြောရင်း သူက ဖုန်းကို သူမရဲ့ စားပွဲပေါ် ချလိုက်တယ်။

* * * * * * * *