အခန်း (၈၁၉-၈၂၀)

အခန်း(၈၁၉)

မိုက်ကယ်က သေတ္တာထဲမှာ နဂါးတစ်ကောင်ရဲ့ သိုက်နန်းလို ပုံစံဖြစ်နေတဲ့ သဲဒင်္ဂါးတွေကို စိုက်ကြည့်နေခဲ့တယ်။

ခြုံပြောရရင် သူ့ရှေ့မှာ သဲဒင်္ဂါး တစ်သန်းလောက်တောင် ရှိနေတာပဲ။

ဖုန်းရောင်းရလို့ သဲဒင်္ဂါးတွေ အများကြီးရမယ်ဆိုတာ သူသိထားပေမဲ့ လူပုတွေဆီကနေ ရလိမ့်မယ်လို့တော့ သူ မျှော်လင့်မထားခဲ့ဘူး။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့က ပြင်ပကမ္ဘာနဲ့ အဆက်အသွယ် ပြတ်တောက်နေတာမို့ သဲဒင်္ဂါးတွေ ရှိနေလိမ့်မယ်လို့တောင် သူ မထင်ထားခဲ့တာလေ။ လူပုတွေအနေနဲ့ ရွှေဒင်္ဂါးပြားတွေ သုံးပြီး ဖုန်းဝယ်လို့ရမယ့် အထူးဈေးနှုန်းတစ်ခု သတ်မှတ်ပေးဖို့ သူ အပြည့်အဝ ပြင်ဆင်ထားခဲ့ပေမဲ့ အခုတော့ သူ စိုးရိမ်စရာ မလိုတော့တဲ့ပုံပဲ။

'ဒီကောင်တွေဆီမှာ ဘယ်လိုလုပ် သဲဒင်္ဂါးတွေ ဒီလောက် အများကြီး ရှိနေရတာလဲ'

"အရှင် မိုက်ကယ်... ဒီဖုန်းအတွက် မီသရယ် လိုအပ်တယ်လို့ ပြောခဲ့တယ် မဟုတ်လား။ လူပုနိုင်ငံတော် တစ်ခုလုံးက အရှင့်အတွက် လိုအပ်သလောက် ထုတ်လုပ်ပေးသွားမယ်ဆိုတာ ယုံကြည်လိုက်ပါ"

"ဒီဖုန်းက... အရှင့်ရဲ့ ဒီ Beer Delivery က လူပုတွေအားလုံးအတွက် မရှိမဖြစ် လိုအပ်တဲ့အရာပဲ"

လူပုတွေက တစ်ယောက်ဆီကနေ တစ်ယောက် ဖုန်းတွေကို လုယူဖို့ ကြိုးစားရင်း ရူးသွပ်မတတ် ဖြစ်လာကြတယ်။

အဲဒီအချိန်မှာပဲ မိုက်ကယ်ရဲ့ နားထဲမှာ ခေါင်းလောင်းသံတွေ ဆက်တိုက်မြည်လာပြီး ဘီယာ အော်ဒါတွေ အားလုံးက သူ့ဆီ တိုက်ရိုက် ရောက်လာခဲ့တယ်။

လူပုတွေက စည်ပိုင်းလိုက်ကို ဘီယာတွေ မှာယူနေကြတာမို့ သူ့ရဲ့ အာရုံတွေအားလုံး ထုံထိုင်းသွားစေခဲ့တယ်။ ဒါကြောင့် သူက သူ့ခေါင်းထဲက အသိပေးချက်တွေကို ခေတ္တ ပိတ်ထားလိုက်ရတယ်။

"ဒါက တကယ့်ကို စိတ်လှုပ်ရှားစရာပဲ"

"ငါ့ဘီယာ ဘယ်တော့လာပို့မလဲ မသိဘူး"

သူတို့ရဲ့ ဘီယာကို လာပို့ပေးမယ့်သူ တစ်ယောက်မှ မရှိသေးဘူးဆိုတာကို လူပုတွေကို ပြောပြဖို့ မိုက်ကယ် မပြောရက်ခဲ့ဘူး။

သူက စိတ်ကူးကို ပြသဖို့လောက်သာ Renata Food App ကို နမူနာပစ္စည်းတစ်ခုအနေနဲ့ ဖန်တီးခဲ့တာလေ။ အဲဒါက ဘယ်လို အလုပ်လုပ်မလဲဆိုတာနဲ့ ပတ်သက်ပြီး သူ တကယ်တမ်း ဘာအစီအစဉ်မှ လုပ်မထားခဲ့ဘူး။ အရင်ဘဝက နာမည်ကြီး အစားအသောက် ပို့ဆောင်ရေး App တစ်ခုကို အတုခိုးချင်ရုံ သက်သက်နဲ့ ခဏတာ တွေးမိခဲ့တာမျိုးပါ။

'ဒါပေမဲ့ လူပုတွေက ဘီယာမှာဖို့ ဒီလောက်တောင် စိတ်အားထက်သန်နေကြမှတော့ အခု ငါ ဒီ App ကို တကယ် ဖန်တီးရတော့မယ် ထင်တယ်' လို့ သူက ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။

Renata Food App ကို စတင်စီစဉ်ဖို့ ရှီနာ နဲ့ ကက်စတယ်လာ ကို ခိုင်းရမယ်လို့ သူ စိတ်ထဲကနေ မှတ်ထားလိုက်တယ်။

ဒါပေမဲ့ အဲဒီအချိန်မှာပဲ သူ့ခေါင်းထဲကနေ တစ်သံ၊ သူ့လက်ထဲက ဖုန်းဆီကနေ တစ်သံနဲ့ မတူညီတဲ့ အသံနှစ်သံ ထွက်ပေါ်လာတာကို သူ ရုတ်တရက် ကြားလိုက်ရတယ်။

သူ ငုံ့ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ မြို့စားကတော် ဆီက စာတိုတစ်စောင် ဖြစ်နေတာကို တွေ့လိုက်ရလို့ အံ့အားသင့်သွားခဲ့တယ်။

{မင်းရဲ့ App အသစ်ကို တွေ့လိုက်တယ်။ မင်းရဲ့ အော်ဒါတွေကို စစ်ကြည့်ဦး} လို့ သူမက ဆိုတယ်။

သူမ ပြောတဲ့အတိုင်းပဲ Renata Food App ကနေ တစ်စုံတစ်ယောက်က ရီနာတီရို့စ်ဆိုဒါ ကားတစ်စီးစာလောက် မှာယူထားကြောင်း နိုဗာ က သူ့ကို အသိပေးလာတယ်။

'ဒီအကြောင်းကို သူမ ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်မြန်မြန် သိသွားရတာလဲ'

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူက လူပုတွေဆီကနေ သဲဒင်္ဂါး တစ်သန်းပါတဲ့ သေတ္တာကို ယူပြီး သူတို့ဘာသာသူတို့ အောင်ပွဲခံနေအောင် ထားရစ်ခဲ့ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။ အကယ်၍ သူသာ အဲဒီမှာ ဆက်နေရင် သူတို့က ဖုန်းတွေ ထပ်တောင်းကြလိမ့်မယ်ဆိုတာကို သူ စိုးရိမ်နေခဲ့တာလေ။ သူ့အနေနဲ့ ဖုန်းတွေကို ထပ်ထုတ်လုပ်ဖို့ အဆင်သင့် မဖြစ်သေးဘူးလေ။

ဒါကြောင့် သူတို့ရဲ့ အရောင်းအဝယ်အတွက် ကျေးဇူးတင်စကား ပြောပြီးနောက်မှာတော့ သူက ရဲတိုက်ထဲကနေ ရီနေးတားနိုင်ငံတော် ထဲကို ပြန်ပြီး နေရာရွှေ့ပြောင်းသွားခဲ့တယ်။

သူ ထွက်သွားပြီးတာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် လူပုအများအပြားဟာ ကိုယ်ပိုင်ဖုန်းတစ်လုံးရဖို့ ရဲတိုက်တံခါးတွေဆီ အုံခဲလာကြတာမို့ သူ့ရဲ့ ထင်မြင်ချက်က မှန်ကန်နေပုံပေါ်တယ်။ ဘယ်လိုဖြစ်သွားမှန်း သူ မသိပေမဲ့ Beer Delivery အကြောင်း ကောလာဟလတွေက လူပုနိုင်ငံတော် တစ်ခုလုံးကို လျှပ်စီးထက်တောင် ပိုမြန်မြန် ပြန့်နှံ့သွားခဲ့တယ်။

ဘီယာသောက်တဲ့ ကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်လာရင် လူပုတွေကို မိုက်ကယ် ဘယ်တော့မှ ထပ်ပြီး အထင်သေးရဲတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။

* * * * * * * *

နိုင်ငံတော်ဆီ ပြန်ရောက်ပြီးတာနဲ့ သူက ရှီနာ၊ ကက်စတယ်လာ တို့နဲ့ ချက်ချင်း အစည်းအဝေးလုပ်ပြီး Renata Food App အကြောင်း ဆွေးနွေးခဲ့ကြတယ်။

သူတို့အနေနဲ့ နိုင်ငံတော်အတွင်းမှာ လုံးဝအသစ်ဖြစ်တဲ့ ပို့ဆောင်ရေး ကွန်ရက်တစ်ခု ဖန်တီးဖို့ လိုအပ်သလို လူပုနိုင်ငံတော် တစ်ဝိုက်မှာ တာဝန်ချထားမယ့် ပို့ဆောင်ရေး ယာဉ်မောင်း ရာချီပြီး ငှားရမ်းဖို့လည်း လိုအပ်တယ်။

အဲဒီနောက်မှာတော့ ဖောက်သည်တွေဆီကနေ အကြွေးတင်နေတဲ့ ဖုန်းတွေကို စတင် ဖန်တီးချင်နေခဲ့တယ်။

ဒါကြောင့် မနက်စောစောကနေ ညနက်တဲ့အထိ ဖုန်းတွေ ထုတ်လုပ်တဲ့အလုပ်ကို သူ စတင်လုပ်ဆောင်ခဲ့တယ်။

သေချာတာကတော့ သူ တစ်ယောက်တည်း လုပ်နေတာ မဟုတ်ပါဘူး။ သူ့မှာ ကိုယ်ပွားငါးခုရဲ့ အကူအညီ ရထားပြီး စက်ရုံတစ်ရုံလိုမျိုး တစ်ယောက်ချင်းစီက မတူညီတဲ့ အလုပ်တွေကို လုပ်ဆောင်နေကြတယ်။

နည်းပညာရဲ့ ရှုပ်ထွေးမှုကြောင့် အရာအားလုံး အံဝင်ခွင်ကျ ဖြစ်စေဖို့နဲ့ ဆားကစ်အားလုံး သဟဇာတ စွမ်းအင်အရင်းအမြစ် နဲ့ ချိတ်ဆက် အလုပ်လုပ်နိုင်ဖို့ ကြိုးစားရတာက အချိန်ယူရတဲ့ အလုပ်တစ်ခု ဖြစ်လာစေတယ်။

ဒါပေမဲ့ သူတို့ ညီညီညွတ်ညွတ် ကြိုးစားခဲ့ကြပေမဲ့လည်း အလုပ်ချိန် ပြီးဆုံးသွားတဲ့အခါ မိုက်ကယ်က ဖုန်း ၃၀ ပဲ ဖန်တီးနိုင်ခဲ့တယ်။

သူ စုစုပေါင်း အလုံး ၁၂၀ အကြွေးတင်နေတာမို့ အားလုံးကို အပြီးသတ်ချင်ရင် နောက်ထပ် သုံးရက်လောက် နားရက်မရှိ အလုပ်လုပ်ဖို့ လိုအပ်လိမ့်မယ်လို့ ဆိုလိုတာပဲ။

ဒါက အဆင်မပြေဘူးလေ။ ဖွံ့ဖြိုးစ နိုင်ငံတစ်ခုရဲ့ ပိုင်ရှင်တစ်ယောက်အနေနဲ့ သူ လုပ်သင့်လုပ်ထိုက်တဲ့ အရာတွေ အများကြီး ရှိနေသေးတယ်။ အထူးသဖြင့် နယူးစပါတာ မှာပေါ့။

ကံကောင်းတာက သူက အများစုကို သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပွားတွေဆီ လွှဲအပ်ထားနိုင်ခဲ့တယ်။

သူတို့ချည်းသက်သက်ဆိုရင် တစ်ရက်ကို ဖုန်း ၁၅ လုံးလောက် ပြုလုပ်နိုင်တာမို့ ဒီဖုန်း ၁၂၀ ကို တစ်ပတ်မပြည့်ခင်မှာပဲ သူ ကိုယ်တိုင် ဝင်ပါစရာမလိုဘဲ ဖန်တီးနိုင်လိမ့်မယ်လို့ ဆိုလိုတာပဲ။

'ငါကိုယ်တိုင် လုပ်တာထက်တော့ ပိုကောင်းပါတယ်' လို့ သူ တွေးလိုက်တယ်။

ဒါတောင်မှ ဒီကြိုးစားပမ်းစား လုပ်ခဲ့ရသမျှတွေက တန်ပါတယ်။

အခုတော့ သူ့ရဲ့ သိုလှောင်ခန်းထဲမှာ သဲဒင်္ဂါး ၁,၆၆၁,၅၂၃ ပြား ရှိနေပြီလေ။ အရင်က သဲဒင်္ဂါး ၁၀,၀၀၀ လောက်ရဖို့တောင် ရုန်းကန်နေရတာကို တွေးကြည့်ရင် အခု သူ့အိတ်ကပ်ထဲမှာ တစ်သန်းကျော် ရှိနေတာက အိပ်မက်လိုလိုပါပဲ။

'ဒီပိုက်ဆံတွေနဲ့ ငါ ဘာလုပ်ရမလဲ'

သူ့ရဲ့ ပထမဆုံး အတွေးက ဒရုန်း ကို အမြင့်ဆုံးအထိ အဆင့်မြှင့်တင်ဖို့ပါပဲ။

[စနစ်အရောင်းဆိုင်] ကို ကြည့်ပြီးတဲ့နောက် ဖြစ်နိုင်သမျှ အရာအားလုံးကို ဝယ်ဖို့အတွက် ဝိညာဉ်ဆီ အစက် ၅၀ အောက်ပဲ လိုအပ်တယ်လို့ သူ တွက်ချက်လိုက်တယ်။ သေချာတာပေါ့... ဒါက ဒရုန်း ရဲ့ နောက်ထပ် အဆင့်မြှင့်တင်မှုတွေကို ထည့်မတွက်ထားတာပါ။ ဒါပေမဲ့ အဲလို ထည့်တွက်ရင်တောင်မှ သူ့ဆီမှာ သုံးစွဲဖို့အတွက် သဲဒင်္ဂါး တစ်သန်းလောက် ကျန်နေဦးမှာပဲ။

'ငါ နတ်ဘုရားပန်းပဲဖို အစိတ်အပိုင်းတွေ ဝယ်ဖို့ အချိန်တန်ပြီ' လို့ သူ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။

ဖတ်ချ်၊ ရှီနာ နဲ့ ဂျာကူ တို့ကို သူတို့ ရောက်နိုင်မယ့် နောက်ဆုံးအဆင့်အထိ မြှင့်တင်ပေးဖို့ သူ စီစဉ်ထားခဲ့တယ်။

သေချာတာပေါ့... ဒီလောက် ပိုက်ဆံတွေ အများကြီး ရှိနေရင်တောင်မှ သူတို့ကို အဆင့် ၉ မက်ဂ်နက်တစ် အထိ ရောက်အောင် ပိုက်ဆံသုံးပြီး လုပ်ပေးလို့ မရဘူးလေ။ သူတို့က နောက်တစ်ဆင့်ကို မတက်ခင်မှာ သူတို့ရဲ့ တန်ခိုးစွမ်းရည် အသစ်တွေကို သဘာဝအတိုင်း နိုးကြားလာအောင် လုပ်ရမှာ။

သူ့ရဲ့ ခန့်မှန်းချက်အရ သူတို့က အခက်အခဲ မကြုံခင်မှာ အဆင့် ၃ အထိ လွတ်လွတ်လပ်လပ် တက်လှမ်းနိုင်တယ်။

အဆင့် ၁ ကနေ အဆင့် ၃ ကို တက်ဖို့ တစ်ယောက်ကို သဲဒင်္ဂါး ၅၀,၀၀၀ လောက် ကုန်ကျမှာမို့ သူ စုစုပေါင်း ၁၅၀,၀၀၀ လောက် သုံးရမှာက လုံးဝ ဆိုးရွားမနေပါဘူး။

'ဝိုး... သဲဒင်္ဂါးတွေကို ဘယ်လိုသုံးရမလဲဆိုတာကို ငါ အခု စိတ်ပူနေရပြီဆိုတာ မယုံနိုင်စရာပဲ'

အရာအားလုံးကို လက်ခံစဉ်းစားပြီးတဲ့နောက် သူက စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထားလိုက်တယ်။

'ငါ့ရဲ့ သဲဒင်္ဂါးတွေကို ဝိညာဉ်ဆီ အစက်တွေအဖြစ် လဲလှယ်ချင်ရင် ဆရီနာ ကို ရှာဖို့ လိုအပ်လိမ့်မယ်'

သူမ ရေကန်ကို သွားလည်တယ်လို့ ကြားခဲ့ရတာကို သူ မှတ်မိလိုက်တယ်။ အခုလောက်ဆို သူမက သူမရဲ့ မောင်နှမတွေနဲ့ တွေ့ဆုံနေလောက်ပြီ။

'နတ်ဘုရားပန်းပဲဖို အစိတ်အပိုင်းတွေနဲ့ ပတ်သက်လို့ကတော့ သူတို့ဟာတွေကို ရောင်းချချင်တဲ့ ကုမ္ပဏီတစ်ခု နယူးစပါတာ မှာ ရှာရလိမ့်မယ် ထင်တယ်'

သူ လုပ်ဖို့ လိုအပ်တဲ့ တခြားအရာတွေ အများကြီး ရှိနေသေးတယ်။

ပထမဆုံးအနေနဲ့ မက်ထရိုပိုလစ် ကို ထိပ်ဆုံးမှာ ဆက်ထားချင်တဲ့ မြို့စားကတော် ရဲ့ ဆန္ဒကို သူ ဖြည့်ဆည်းပေးဖို့ လိုအပ်တယ်။ ဒါကို လုပ်ဖို့ သူက ဘရောင်းဘလဒ် တွေနဲ့ တွေ့ဆုံပြီး သူတို့နဲ့ မဟာမိတ်ဖွဲ့ဖို့ လိုအပ်တယ်။

ပြီးတော့ နောက်ထပ် ရှေးဟောင်းအမွေအနှစ် ကို ရှာဖွေဖို့လည်း သူ လိုအပ်သေးတယ်။ အဲဒါကို လုပ်ဖို့ သူက နတ်မျိုးနွယ်တွေ နဲ့ တွေ့ဆုံပြီး သူတို့နဲ့ စီးပွားရေး ကိစ္စတွေ ညှိနှိုင်းဖို့ လိုအပ်တယ်။

နောက်ဆုံးအနေနဲ့ နယူးစပါတာ ရဲ့ တစ်နေရာရာမှာရှိတဲ့ လူပုဘုရင် ကို ရှာဖွေဖို့ လိုအပ်တယ်။ လူပုတွေကိုယ်တိုင်ကတောင် သူ ဘယ်မှာရှိနေလဲဆိုတာ မသိတာမို့ ဘီယာအကြောင်း အော်ဟစ်နေမယ့် လူပုတစ်ယောက်ကို မျက်စိရှင်ရှင် နားပါးပါးနဲ့ စောင့်ကြည့်နေရုံကလွဲလို့ မတတ်နိုင်ဘူး။ အဲဒါက သိပ်တော့ ခက်ခဲမှာ မဟုတ်ပါဘူး။

ခြုံပြောရရင် တစ်ခုတည်းသော အရာကတော့ ရှင်းလင်းနေပါတယ်။ သူ နယူးစပါတာ ကို သွားဖို့ လိုအပ်တယ်။

* * * * * * * *

စာစဉ်(၆၉)

အခန်း(၈၂၀)

တစ်ဖက်မှာတော့ ဘရောင်းဘလဒ် ဝံပုလွေလူသား မျိုးနွယ်စုမှာ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် လူပန်ဟာ သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်အခန်းထဲမှာ စိုးရိမ်ပူပန်မှုတွေနဲ့ ဟိုဘက်ဒီဘက် ခေါက်တုံ့ခေါက်ပြန် လမ်းလျှောက်နေခဲ့တယ်။

"ကျစ်... ငါတို့တော့ နောက်ကောက်ကျနေပြီ"

သူက မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်တွေကြားက နှစ်ပတ်လည်အစည်းအဝေးကနေ ခုလေးတင် ပြန်ရောက်လာတာဖြစ်ပြီး သူ မြင်တွေ့ခဲ့ရတာတွေကတော့ သိပ်အခြေအနေမကောင်းလှဘူး။

သူတို့ထဲက လူတိုင်းနီးပါးက ‘လ’ ပူဇော်ပွဲများအတွက် အောင်မြင်မှုကြီးကြီးမားမားနဲ့ ပြင်ဆင်နေကြတာပဲ။

သေချာတာပေါ့... အစည်းအဝေးလုပ်နေချိန်မှာ ပွဲတော်အတွက် ပြင်ဆင်နေကြတဲ့ သူတို့အားလုံးက နှိမ့်ချပြီး အေးအေးဆေးဆေးပဲ နေပြခဲ့ကြတယ်။ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်တွေက အချင်းချင်း ရင်းနှီးတဲ့ သူငယ်ချင်းကောင်းတွေလိုမျိုး ပြုမူကြပြီး အကူအညီလိုနေတဲ့ မျိုးနွယ်စုတွေကိုတောင် ကူညီပေးမယ်လို့ ကမ်းလှမ်းခဲ့ကြသေးတာ။

ဒါပေမဲ့လည်း အဲဒီစကားတွေက တခြားသူတွေအပေါ် အသာစီးယူဖို့ သက်သက်ပဲဆိုတာ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် လူပန်က သိနေတယ်။ ဒါက မောက်မာတဲ့ပုံမပေါက်ဘဲ သွယ်ဝိုက်ပြီး ကြွားဝါလိုက်တာမျိုးပဲ။

သူတို့က လူသားတွေထဲက သူတို့ရဲ့ မဟာမိတ်တွေအကြောင်းကို ထည့်ပြောကြတယ်။ အချို့ဆိုရင် မက်ထရိုပိုလစ်က နာမည်ကြီး လက်ဂါစီ့စ်တွေနဲ့တောင် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ဖို့ ရရှိထားတာမို့ တခြားမျိုးနွယ်စုတွေရဲ့ မနာလိုမှုတွေကို အများကြီး ဖြစ်စေခဲ့တယ်။

ဒါက ဝံပုလွေလူသားတွေရဲ့ ယဉ်ကျေးမှုပဲလေ။ ဒီလိုအစည်းအဝေးတွေက အချင်းချင်းကြား ပြိုင်ဆိုင်မှုတွေဖြစ်လာအောင် နည်းနည်းပါးပါး ကြွားဝါရင်းနဲ့ ပျော်စရာကောင်းအောင် လုပ်ကြတာ။

သူ့မှာသာ ကြွားစရာ တစ်ခုခုရှိနေခဲ့မယ်ဆိုရင် မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် လူပန်လည်း ဒါကို သဘောကျနေမှာပဲ။

အနည်းဆုံးတော့ အခုအချိန်အထိ ကြွားစရာမရှိသေးဘူး။ သူတို့က အဲဒီ လူတစ်ပိုင်းသတ္တဝါကို အပူတပြင်း ရှာဖွေနေကြဆဲဖြစ်ပေမဲ့ ဘာအကျိုးအမြတ်မှ မရသေးဘူးလေ။

သူတို့က ရီနေးတားလို့ခေါ်တဲ့ သူ့ရဲ့ကုမ္ပဏီကို ရှာဖွေဖို့ ကြိုးစားနေကြပေမဲ့ ဘယ်သူမှ အဲဒီနာမည်ကို အရင်က မကြားဖူးကြတဲ့ပုံပဲ။ ဒါက တော်တော်လေး ထူးဆန်းနေပြီး မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် လူပန်ကို ညဘက်တွေ အိပ်မပျော်နိုင်အောင် ဖြစ်စေခဲ့တယ်။

အဲဒီ လူတစ်ပိုင်းသတ္တဝါ မက်ဂ်နက်တစ်က ပါရမီပါရုံတင်မကဘဲ ပြိုင်ဘက်ကင်းတဲ့သူဖြစ်ပြီး ဒဏ္ဍာရီလာ ဒဏ္ဍာရီလာသားရဲများ တွေဆီမှာပဲ တွေ့ရတယ်လို့ ယူဆထားကြတဲ့ ရှေးဦးဟိန်းသံကို ပိုင်ဆိုင်ထားဖို့ ရာခိုင်နှုန်း တော်တော်များနေတာပဲ။

သူက ‘လ’ ပူဇော်ပွဲများမှာ သူတို့ရဲ့ လျှို့ဝှက်လက်နက် ဖြစ်လာမှာလေ။ ဒါပေမဲ့ သူ့ကို ရှာမတွေ့ဘူးဆိုရင်တော့ ဒါတွေက ဘာမှအရေးပါတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။

အဲဒီအချိန်မှာပဲ သူ့ဆီကို လျှောက်လာနေတဲ့ ကမန်းကတန်း ခြေသံတွေကို သူ ကြားလိုက်ရတယ်။

စက္ကန့်အနည်းငယ်ကြာတော့ ဖရိုဖရဲဖြစ်နေတဲ့ ဝံပုလွေလူသားတစ်ယောက် သူ့အခန်းထဲကို ဝင်ချလာခဲ့တယ်။

"ခေါင်းဆောင်... ကျွန်တော်တို့ သူတို့ကို ရှာတွေ့ပြီ"

* * * * * * * *

"သခင်... ကျွန်တော် ဒီမှာ တကယ်ရှိနေဖို့ လိုလို့လား" လို့ နယူးစပါတာရဲ့ အုတ်ခင်းကြမ်းပြင်ပေါ်မှာ ခြေလှမ်းတွေ လေးလံစွာနဲ့ လျှောက်လှမ်းရင်း ဂျာကူက မေးလိုက်တယ်။

"အင်း... ငါ့ကို အဖော်လုပ်ပေးဖို့ တစ်ယောက်ယောက် လိုတယ်လေ၊ ဒါမှမဟုတ် ငါ့ရဲ့ အစောင့်အရှောက်ဆိုတဲ့ မင်းရဲ့ တာဝန်ကို မေ့သွားပြီလား"

အဲဒီနောက်မှာတော့ ဂျာကူ ဘာမှဆက်မပြောနိုင်တော့ဘူး။ သေချာတာကတော့ မိုက်ကယ်က နောက်နေတာပါ။ သူ့ရဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ အသံစွမ်းအားကို ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ချင်လို့သာ ဂျာကူကို သူ့နောက်လိုက်ဖို့ ဆင်ခြေပေးခဲ့တာလေ။

ပြိုင်ပွဲအတွင်းမှာ ဂျာကူ ဖန်တီးခဲ့တဲ့ တန်ခိုးစွမ်းရည်တွေကို ရပ်တန့်စေတဲ့ အစွမ်းအကြောင်း သူ ကြားခဲ့ဖူးတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီအချိန်ကစပြီး အဲဒီအစွမ်းကို သူ ထပ်မသုံးနိုင်သေးဘူး။

ဂျာကူကို သူ့နောက် နေရာတိုင်း ခေါ်သွားမယ်ဆိုရင် အဲဒီထူးဆန်းတဲ့ အသံစွမ်းရည်က ထပ်ပြီး သက်ဝင်လာမှာဖြစ်သလို အဲဒါက တကယ် ဘာလဲဆိုတာကို သေချာ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာနိုင်လိမ့်မယ်လို့ သူ မျှော်လင့်နေတာပဲ။

ဒါကြောင့် သူနဲ့ ဂျာကူတို့က ရပ်ကွက်တွေကြားက နယ်နိမိတ်မျဉ်းဆီ လျှောက်သွားခဲ့ပြီး ရေလူသားကန်ဆီကို ဦးတည်သွားနေကြတယ်။

ပထမဆုံးအနေနဲ့ သူက ဆရီနာဆီ သွားလည်ချင်ပြီး သူ့ပိုက်ဆံတချို့ကို ဝိညာဉ်ဆီ စက်တွေနဲ့ လဲလှယ်ချင်တာလေ။

ဒါပေမဲ့ ကန်ရဲ့ အဝင်ဝကို ရောက်တာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် အဲဒီနေရာမှာ လူတွေ အများကြီး စုရုံးနေတာကို သူတို့နှစ်ယောက်လုံး သတိပြုမိလိုက်ကြတယ်။ ကြည့်ရတာ လူတစ်ယောက်နဲ့ တစ်အုပ်စုလုံးကြားမှာ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှုတစ်ခု ဖြစ်နေတဲ့ပုံပဲ။

ဝိညာဉ်ဆီ စက်တွေ ပိုရချင်တဲ့ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် မိုက်ကယ်က သူတို့ကို ရှောင်ထွက်ပြီး ကန်ထဲကိုပဲ ဝင်သွားချင်နေခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ လူအုပ်ထဲကနေ သူ သိတဲ့လူတစ်ယောက်ကို မျက်လုံးထောင့်ကနေ မြင်လိုက်ရတယ်။

တစ်ဖက်မှာက သူ အရင်က တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးတဲ့ ထူးခြားတဲ့ ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားတဲ့ ရန်လိုမယ့်ပုံပေါက်နေတဲ့ လူအုပ်စုတစ်စု ရှိနေတယ်။ အဲဒီဝတ်စုံက ပွယောင်းယောင်းဖြစ်နေပြီး မက်ထရိုပိုလစ် ဒါမှမဟုတ် အဲဒီအနီးတစ်ဝိုက်မှာ ပုံမှန်အားဖြင့် မတွေ့ရတဲ့ ပစ္စည်းတွေနဲ့ ပြုလုပ်ထားတာပဲ။

သူတို့ရဲ့ မျက်နှာပေါ်က အမူအရာကို မိုက်ကယ် မြင်တွေ့နေရတယ်။ သူတို့က မောက်မာပြီး အခွင့်ထူးခံချင်တဲ့ပုံစံ ပေါ်လွင်နေတာလေ။

အဲဒီလူအုပ်ထဲက ဘယ်သူ့ကိုမှ သူ မသိပေမဲ့ အငြင်းပွားနေတဲ့ အခြားတစ်ဖက်မှာတော့ အသက်နှစ်ဆယ်ကျော် အရွယ်ရှိတဲ့ အသားညိုညို လူငယ်လေးတစ်ယောက်က နောက်မဆုတ်ဘဲ မတ်မတ်ရပ်နေခဲ့တယ်။

အဲဒါက မက်ထရိုပိုလစ်ရဲ့ ရိုင်းဇင်းဆစ်တွေထဲက တစ်ခုဖြစ်တဲ့ မောင်တိန်မူးဗားစ် ကုမ္ပဏီက တန်ဇင်းပဲ။

လေလံပွဲအပြီးမှာ အဲဒီလူနဲ့ မိုက်ကယ် သိပ်ပြီး အဆက်အသွယ် မလုပ်ဖြစ်ခဲ့ပေမဲ့ လေလံပွဲတုန်းကတော့ သူတို့က တော်တော်လေး ရင်းနှီးခဲ့ကြတာလေ။

သေချာတာပေါ့... တန်ဇင်းကို ဒီထူးဆန်းတဲ့ လူအုပ်စုတွေရဲ့ အနိုင်ကျင့်တာကို ခံနေရတာ ကြည့်ပြီး သူ ဒီအတိုင်း ရပ်နေလို့ မရဘူးလေ။ နယူးစပါတာမှာ မက်ထရိုပိုလစ်က လူတွေအားလုံး စည်းလုံးညီညွတ်ဖို့ ဘယ်လောက်အရေးကြီးကြောင်းကို မြို့စားကတော်က သူ့ကို ရှင်းပြထားပြီးဖြစ်လို့ ဒီရန်ပွဲမှာ သူ ဝင်ပါဖို့က နှစ်ဆ ပိုအရေးကြီးနေတာပဲ။

"ဟေး တန်ဇင်း" လို့ ရင်းနှီးစွာ နှုတ်ဆက်ရင်း ပြဿနာဖြစ်နေတဲ့နေရာကို သူ ချဉ်းကပ်သွားခဲ့တော့ ရန်လိုနေသူတွေက သူ့ဘက်ကို လှည့်ကြည့်လာကြတယ်။

တန်ဇင်းက မိုက်ကယ်ကို မျက်လုံးမှေးကြည့်လိုက်ပြီးမှ သက်သာရာရသွားတဲ့ပုံ ပေါ်လာခဲ့တယ်။

"မိုက်ကယ်... ငါတို့ မတွေ့တာ တော်တော်တောင် ကြာပြီပဲ" လို့ သူက နှုတ်ဆက်လိုက်တယ်။

ဒါပေမဲ့ မိုက်ကယ်က ပြဿနာရဲ့ ကြားထဲ ညပ်သွားပြီဆိုတာကို တန်ဇင်း သတိထားမိသွားတယ်။ သူတို့ရဲ့ခေါင်းဆောင်က မိုက်ကယ်ကို စူးစူးရဲရဲ စိုက်ကြည့်နေတာ သိသာနေတာပဲ။

"ငါတို့ နောက်မှ အေးအေးဆေးဆေး စကားပြောကြတာပေါ့... အခုက အချိန်ကောင်း မဟုတ်ဘူး" လို့ မိုက်ကယ်ကို ထွက်သွားဖို့ မျက်စိနဲ့ အချက်ပြရင်း တန်ဇင်းက ပြောလိုက်တယ်။

မိုက်ကယ်က သူ့ကို လျစ်လျူရှုပြီး ရှေ့ကို ဆက်လျှောက်သွားခဲ့တယ်။

"ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ" လို့ သူက တန်ဇင်းကို မေးလိုက်တယ်။

ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ ဒေါသထွက်နေတာ သိသာတဲ့ လူငယ်က သူ့အစား ဝင်ဖြေလိုက်တယ်။

"ဒီမှာ ပြဿနာက တန်ဇင်းပဲ... သူ့မှာ ဂုဏ်သိက္ခာကို မရှိဘူး၊ ရေလူသားတွေဆီ ငါတို့အဖွဲ့ ချဉ်းကပ်ခွင့်ရအောင် သဘောတူညီချက်တစ်ခုကို ငါတို့ ရထားပြီးသားပဲ"

"အဲဒီလို စည်းမျဉ်းမျိုး မရှိပါဘူး... အရင်လာတဲ့သူက အရင်ရမယ်ဆိုတာမျိုး မဟုတ်ဘူး၊ သူတို့ရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကို ရဖို့ လုံလောက်တဲ့ အရည်အချင်းရှိသူကပဲ ရမှာ" လို့ တန်ဇင်းက ပြန်ပြောလိုက်တယ်။ "ဒီလူက ဇန်သေဗန်မြို့က နာမည်မရှိတဲ့ ကုမ္ပဏီတစ်ခုက လာတာ" လို့ သူ့ကို ရန်ရှာနေတဲ့သူကို လက်ညှိုးထိုးပြရင်း သူက ပြောလိုက်တယ်။

"နာမည်မရှိဘူး ဟုတ်လား... ငါတို့က အင်အားကြီးမားတဲ့..."

"သူ့ကို အဖက်လုပ်စရာ မလိုပါဘူး" လို့ တန်ဇင်းက စကားဖြတ်ပြောလိုက်တယ်။ "သူ့နေရာကို ငါ ယူလိုက်တယ်လို့ ထင်ပြီး သူက ဒေါသထွက်နေတာပဲ... တကယ်တော့ ရေလူသားတွေက နေ့တိုင်း ရွေးချယ်ထားတဲ့ လူအနည်းစုကိုပဲ လက်ခံတွေ့ဆုံတာဖြစ်ပြီး ငါ သူတို့ကို တောင်းဆိုလိုက်တဲ့အခါမှာ ငါ့ရဲ့ တွေ့ဆုံမှုကို သူတို့က အရှေ့တိုးပေးလိုက်တာလေ"

"ဒါပေမဲ့ ရေလူသားတွေက ငါ့ကို ရွေးချယ်လိုက်တာက ငါ့ပြဿနာမှ မဟုတ်တာ... ဒါက ငါ့ရဲ့ အရည်အချင်းတွေကြောင့်ပဲလေ၊ ငါက မက်ထရိုပိုလစ်ရဲ့ ရိုင်းဇင်းဆစ်ထဲကပဲ" လို့ တန်ဇင်းက ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာ ပြောလိုက်တယ်။

အခြားတစ်ယောက်က လှောင်ပြောင်လိုက်တယ်။ "အဲဒီတော့ ဘာဖြစ်လဲ... မက်ထရိုပိုလစ်က ကျဆင်းနေပြီလို့ ငါ ကြားထားတယ်၊ မြို့စားကတော်ကလည်း ဘယ်ရောက်နေမှန်း မသိဘူးလေ... သူ သေတောင် သေနေလောက်ပြီ..."

လေထုထဲက လေးလံတဲ့ ခံစားချက်တစ်ခုကြောင့် အဲဒီလူ စကားပြောတာ ရပ်သွားခဲ့တယ်။ သူ့လည်ပင်းကို တစ်စုံတစ်ခုက ဆုပ်ကိုင်ထားသလို ခံစားလိုက်ရပြီး အဲဒီဖိအားက လည်ပင်းကို ချေမွပစ်တော့မလိုပဲ။

"အဲဒီစကားကို ပြန်ရုတ်သိမ်းလိုက်" လို့ မိုက်ကယ်က အေးစက်စက်နဲ့ ရေရွတ်လိုက်တယ်။ သူ့မျက်လုံးတွေက မျက်တောင်တစ်ချက် မခတ်ဘဲ သူ့အသက်အရွယ်နဲ့ မလိုက်ဖက်တဲ့ အန္တရာယ်ရှိတဲ့ အရိပ်အယောင်တွေကို ပြသနေတာပဲ။

ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားတဲ့ လေထုကြောင့် သိသိသာသာ လန့်ဖြန့်သွားတဲ့ အဲဒီလူက စက္ကန့်အနည်းငယ်လောက် ဗလုံးဗထွေးနဲ့ ပြောနေခဲ့တယ်။

"အဟမ်း... ထားပါတော့၊ အသက်ရှင်နေတာပဲဖြစ်ဖြစ် မရှင်တော့တာပဲဖြစ်ဖြစ် ကိစ္စမရှိပါဘူး" လို့ စကားကို နောက်ဆုတ်ဖို့ ကြိုးစားရင်း အဲဒီလူက ပြောလိုက်တယ်။

ဒါက ကောင်းမွန်တဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုပါပဲ။ သူ မသိခဲ့တာက သူ့အနောက်မှာ ကိုယ်ပျောက်နေတဲ့ ဒရုန်းတစ်ခု ရှိနေပြီး မြို့စားကတော်အကြောင်း အဲဒီလိုစကားမျိုးတွေ ဆက်ပြောနေမယ်ဆိုရင် သဟဇာတသေနတ်နဲ့ တစ်ချက်တည်း ပစ်ချလိုက်ဖို့ အဆင်သင့်ဖြစ်နေတာပဲ။

"နေပါဦး မင်းက ဘယ်သူမို့လို့လဲ... ငါ့ကို အဲဒီလို လာပြောနိုင်တယ်လို့ မင်းကိုယ်မင်း ဘာလို့ ထင်နေတာလဲ"

ဒါကို ကြားတော့ တန်ဇင်းက အသံထွက်ပြီး ရယ်မလို့တောင် ဖြစ်သွားခဲ့တယ်။ "သူက မိုက်ကယ်လေ... ပြီးတော့ သူကလည်း ငါ့လိုပဲ မက်ထရိုပိုလစ်က လာတာ"

တန်ဇင်းရဲ့ စကားတွေထဲမှာ ကွယ်ဝှက်ထားတဲ့ လေးစားမှု အရိပ်အယောင်ကို အဲဒီလူက ရိပ်မိတဲ့ပုံ မပေါ်ဘူး။

"ဟက်... အင်အားကြီးတဲ့သူတွေ ဘယ်လိုတောင် ကျရှုံးသွားရတာလဲ၊ ဒီလို ကလေးတစ်ယောက်ကိုတောင် အထဲဝင်ခွင့်ပေးတယ်ဆိုတော့ မက်ထရိုပိုလစ်က တကယ်ကို ခက်ခဲတဲ့အချိန်တွေကို ဖြတ်သန်းနေရတဲ့ပုံပဲ"

မိုက်ကယ်ရဲ့ အစစ်အမှန် စွမ်းအားတွေအကြောင်းကို ဘယ်သူ့ကိုမှ မပြောဖို့ အဲလ်ရစ်နဲ့ တခြားလူတွေက တန်ဇင်းကို ပြတ်ပြတ်သားသား ပြောထားခဲ့ပေမဲ့ အဲဒီလူရဲ့ မောက်မာတဲ့ စကားတွေကို သူက လက်မခံနိုင်ခဲ့ဘူး။ ဒါက ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်က ခြင်္သေ့ကို စော်ကားဖို့ ကြိုးစားနေတာနဲ့ အတူတူပဲလေ။

"မိုက်ကယ်က အကုန်လုံးကို ရှင်းပစ်နိုင်..."

ဒါပေမဲ့ သူ စကားပြောလို့ ဆုံးခါနီးမှာပဲ အောက်က မြေကြီးတစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားတာကို သူတို့အားလုံး ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရပြီး အဝေးဆီကနေ ဆူညံနေတဲ့ ဟိန်းဟောက်သံတွေ ထွက်ပေါ်လာခဲ့တော့တယ်။

အား...ဝူး...

* * * * * * * *

စာစဉ်(၆၉)