အခန်း ၁၅၃
Vol. 16 Ch. 153
🍅 Chapter 153
စုန့်ကျောက်ချိုက် နှုတ်ခမ်းကိုကွေးကာ ခေါင်းခါရမ်းလျက် ထွက်သွားလေသည်။
ဟောင်ချန်မှာ လူအုပ်ကြီးကို ပိတ်ဆို့ထားရင်း တံခါးဝဆီသို့ အကြိမ်ကြိမ်လှမ်းကြည့်ကာ မျှော်လင့်တကြီး စောင့်စားနေရင်း နောက်ဆုံးတွင် သူမ၏မြေးဖြစ်သူ ပြန်လာသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။
သို့သော် သူမ၏မြေးဖြစ်သူဘေးတွင် အခြားမည်သူမျှ မပါရှိပေ။
“ကျောက်ချိုက်၊ ဘာဖြစ်လို့လဲ၊ ရွာလူကြီးကော”
စုန့်ကျောက်ချိုက်က ကြေးပြားနှစ်ပြားကို ကစားနေရင်း ခေါင်းမမော့ဘဲ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
“ဒီကိစ္စက သူနဲ့ ဘာမှမဆိုင်ဘူးလို့ပြောတယ်”
“ဘာ”
“သူက ရွာလူကြီးလေ၊ ဘယ်လိုလုပ် သူနဲ့မဆိုင်ဘဲနေမှာလဲ”
ရွာလူကြီးစုန့်ကျန်းရှုက ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မည်မဟုတ်ကြောင်း ကြားသိလိုက်ရသောအခါ ပြဿနာရှာနေသော ရွာသားအချို့မှာ ပိုမို၍ ရန်လိုလာကြတော့သည်။
“ဟောင်ချန်၊ နင် ပေးမှာလား၊ မပေးဘူးလား၊ မပေးရင် ငါတို့ ရိုက်ခွဲတော့မှာနော်”
“ညီအစ်ကိုတို့၊ သူနဲ့ ဘာလို့အချိန်ကုန်ခံပြီး စကားပြောနေဦးမှာလဲ၊ ရိုက်ခွဲလိုက်စမ်း”
“ရိုက်ခွဲ”
လူအတော်များများက အလျင်အမြန် ရှေ့တိုးလာကြပြီး သူတို့လက်လှမ်းမီသမျှ အရာအားလုံးကို မြေကြီးပေါ်သို့ ရိုက်ခွဲပစ်ကြတော့သည်။
“ရပ်ကြ၊ နင်တို့အားလုံးရပ်လိုက်ကြ”
ဟောင်ချန်က တစ်ဖက်ကို ကာကွယ်လိုက်သော်လည်း အခြားတစ်ဖက်အား မကာကွယ်နိုင်တော့ဘဲ အလွန်အမင်း စိုးရိမ်ပူပန်မှုကြောင့် သူမ၏ပေါင်များကိုသာ အဆက်မပြတ် ရိုက်ပုတ်နေရတော့သည်။
စုန့်ချန်ကလည်း ဤလူများက သူ့အိမ်ကို အမှန်တကယ် ဖျက်ဆီးရဲလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။
ကြမ်းပြင်တစ်ခုလုံး ရှုပ်ပွနေသည်ကိုကြည့်ရင်း သူ ဒေါသထွက်သော်လည်း ဘာမှမတတ်နိုင်ဖြစ်နေရသည်။
“အိမ်ထောင်ဦးစီး၊ နည်းလမ်းတစ်ခုခု မြန်မြန်စဉ်းစားပါဦး”
အမျိုးသမီးကျန်း ဘေးနားတွင် ခုန်ပေါက်နေသော်လည်း သူမ၏သားနှစ်ယောက် ထိခိုက်မည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် သူတို့ကိုဆွဲကာ အဝေးတွင်သာ ရပ်နေရဲလေသည်။
“နည်းလမ်းစဉ်းစားပါ၊ နည်းလမ်းစဉ်းစားပါနဲ့ ငါ့မှာ ဘာနည်းလမ်းရှိလို့လဲ”
ငွေမရမချင်း ရပ်တန့်မည်မဟုတ်သော ဤလူများ၏ အနေအထားကို မြင်သောအခါ စုန့်ချန်မှာ သူ့အိတ်ကပ်ထဲမှ ငွေနှစ်ချောင်းကိုသာ ထုတ်ပေးလိုက်ရတော့သည်။
“ရပ်ကြတော့၊ ငါတို့ ငွေပေးပါ့မယ်၊ ငွေပေးရင်ရပြီမလား”
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ရွာသားအချို့မှာ နောက်ဆုံးတွင် သူတို့၏လုပ်ရပ်များကို ရပ်တန့်လိုက်ကြသည်။
သို့သော် စုန့်ချန်လက်ထဲတွင် ငွေနှစ်ချောင်းသာ ရှိသည်ကို မြင်သောအခါ သူတို့က ထပ်မံ၍ မကျေမနပ် ဖြစ်လာကြပြန်သည်။
“လူ့အသက်တစ်ချောင်းနော်၊ မင်းက ငွေဘယ်လောက်ပေးဖို့ စဉ်းစားထားတာလဲ”
စုန့်ချန် လက်နှစ်ဖက်ကို ဖြန့်ပြလိုက်သည်။
“ငွေနှစ်ချောင်းပဲ ရှိတယ်၊ ယူရင်ယူ၊ မယူရင်နေ”
“ဒီကိစ္စက အစကတည်းက မင်းတို့အမှားပဲ၊ ငါတို့က ရွာသားအချင်းချင်းမို့လို့ပေးတာ၊ အရမ်းလွန်မလာနဲ့”
“ဟက်၊ တကယ်လို့ မင်းတို့သာ ငါတို့ကို တောင်ပေါ်တက်ပြီး ဆေးပင်ရှာဖို့ သွေးမထိုးခဲ့ရင် တာ့ကျွမ်းကို ဝံပုလွေ ဘယ်လိုလုပ်ဆွဲသွားမှာလဲ”
“ဟုတ်တယ်၊ ဒီကိစ္စအားလုံးရဲ့ ဇာစ်မြစ်က မင်းတို့ကြောင့်ပဲ”
“ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခေါက်က အဒေါ်ဝူရဲ့မြေးတွေကို ရိုက်တုန်းကတောင် ငွေငါးချောင်း ပေးခဲ့ရသေးတာပဲ၊
အခု ငါတို့ကို ငွေနှစ်ချောင်းတည်းနဲ့ လွှတ်ချင်တာလား၊ မဖြစ်နိုင်ဘူး”
“မဖြစ်နိုင်ဘူး”
“ဒီနေ့ ငွေဆယ်ချောင်း မထုတ်ပေးရင် မင်းတို့အိမ်ကို မီးရှို့ပစ်မယ်”
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ဟောင်ချန် ချက်ချင်းပင် မြေကြီးပေါ်တွင် လဲလျောင်းကာ အော်ဟစ်ငိုယိုတော့သည်။
“ဒါက ငါ့ကို သတ်နေတာပဲ၊ နင်တို့က ငါတို့ကို အသက်ရှင်ခွင့် မပေးတော့ဘူးပေါ့”
“ဒါက ဘယ်လို ကံကြမ္မာဆိုးကြီးလဲ၊ ငါတို့က နင်တို့ကို ငွေရှာဖို့လမ်းပြပေးချင်တဲ့ စေတနာနဲ့ ဆေးပင်တွေဝယ်ပေးတာကို နင်တို့က ကျေးဇူးကန်းပြီး ပြန်ကိုက်ကြတယ်ပေါ့”
“တကယ်ကိုယုတ်မာလွန်းတယ်၊ တကယ်ယုတ်မာလွန်းတယ်”
‘လူတွေ သေသွားပြီဆိုမှ လိပ်ပြာသန့်မှုဆိုတာက ဘာအသုံးဝင်တော့မှာလဲ'
ရွာသားများက တာ့ကျွမ်း၏ဇနီးနှင့် ကလေးများအား စောင့်ရှောက်ရမည့်တာဝန်ကို မယူလိုကြသဖြင့် သူတို့ကိုပေးရန် ငွေပိုရရေးကိုသာ စဉ်းစားနေကြခြင်းဖြစ်သည်။
ထိုသို့ဆိုလျှင် သူတို့အနေဖြင့် တာဝန်ကင်းလွတ်သွားမည် မဟုတ်ပါလား။
“နင် ဒီစုန်းမကြီး၊ နင်က ငိုရဲသေးတယ်ပေါ့၊ နင်သွေးမထိုးရင် ငါတို့ ဒီအခြေအနေအထိ ရောက်မှာမဟုတ်ဘူး”
“ဟုတ်တယ်၊ နင်သာ အဒေါ်ဝူလို စောစောစီးစီး စာချုပ်ချုပ်ပြီး ညဘက်တောင်ပေါ်မတက်ရဘူးလို့ တားမြစ်ထားခဲ့ရင် ဒီလိုကိစ္စမျိုးဖြစ်လာမှာလား”
“ဒါတွေအကုန်လုံး နင့်တာဝန်ပဲ၊ နင်ပေးချင်သည်ဖြစ်စေ၊ မပေးချင်သည်ဖြစ်စေ ဒီငွေကိုပေးရမယ်”
…
လူအုပ်ထဲတွင် ပုန်းကွယ်ကာ ပြဿနာကို စောင့်ကြည့်နေသော စုန့်ကျစ်ရှုမှာ ထိုစကားများကိုကြားလိုက်ရသောအခါ သူ့မိခင်က ရွာသားများနှင့် စောစောစီးစီး စာချုပ်ချုပ်ဆိုထားရခြင်း၏ရည်ရွယ်ချက်ကို ချက်ချင်းနားလည်သွားတော့သည်။
အကယ်၍ သူ့မိခင်ကသာ ထိုရွာသားများနှင့် ကြိုတင်၍ စာချုပ်ချုပ်ဆိုကာ ညဘက်တောင်ပေါ်မတက်ရန် အကြိမ်ကြိမ်တားမြစ်ထားခြင်းမရှိခဲ့ပါက လောဘကြီးသော ရွာသားအများအပြားမှာ ဆေးပင်များတူးရန် ညဘက် တောင်ပေါ်သို့ အသက်စွန့်၍ တက်ရောက်ကြမည်မှာ သေချာပေသည်။
“အမေက အမြော်အမြင်ရှိလို့ တော်သေးတာပေါ့”
စုန့်ကျစ်ရှုမှာ မနေနိုင်ဘဲ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ရေရွတ်လိုက်မိသည်။
ဈေးဆစ်ခြင်းနှင့် ခြိမ်းခြောက်ခြင်းများ ပြုလုပ်ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ထိုကိစ္စမှာ ဟောင်ချန်၏မိသားစုက ငွေပေးလျော်ခြင်းဖြင့် အဆုံးသတ်သွားခဲ့သည်။
ရွာသားများက ဟောင်ချန်၏မိသားစုထံမှ ငွေခုနစ်ချောင်းတိတိ ရရှိအောင် တောင်းယူပြီးမှသာ ရပ်တန့်သွားကြ၏။
သေချာသည်မှာ ထိုငွေများကို နောက်ဆုံးတွင် တာ့ကျွမ်း၏ဇနီးထံသို့ ပေးအပ်ခဲ့ရခြင်းဖြစ်သည်။
အိမ်အတွင်းရှိ ရှုပ်ပွနေသောမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း အမျိုးသမီးကျန်းမှာ မကျေမနပ်ဖြစ်ကာ ညည်းတွားလိုက်သည်။
“အရမ်းကောင်းတယ်၊ အခုတော့ ငါတို့ရတဲ့ အမြတ်က လျော်လိုက်ရတဲ့ငွေလောက်တောင် မရှိတော့ဘူး”
စုန့်ချန်လည်း ဒေါသကို မျိုသိပ်ထားရင်း အပြစ်တင်လိုက်သည်။
“အမေ၊ ဘာလို့ သူတို့ကို စောစောစီးစီး စာချုပ်မချုပ်ခိုင်းခဲ့တာလဲ၊ အခု ပြဿနာလည်းဖြစ်ရော သူတို့က အရာအားလုံးကို ကျွန်တော်တို့အပေါ် ပုံချကုန်ပြီ”
“အမေက... အဲဒီစာချုပ်က ဘာအတွက်လဲဆိုတာ အမေ ဘယ်လိုလုပ်သိမှာလဲ၊ ပြီးတော့ မင်း သိရက်နဲ့ အမေ့ကိုသတိမပေးခဲ့ဘူးလေ”
အမျိုးသမီးကျန်း အေးစက်စက် နှာမှုတ်လိုက်သည်။
“သူများဆီကနေ သင်ယူတာတောင် သေချာ မသင်ယူတတ်ဘူး”
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ဟောင်ချန်လည်း ဒေါသထွက်သွားသည်။
“ချွေးမအကြီး၊ ဒီကိစ္စကို စလုပ်တုန်းက နင်လည်း ထောက်ခံခဲ့တာပဲလေ”
“ဘာလို့ အခု ပြဿနာလည်းဖြစ်ရော အရာအားလုံးကို ငါ့အပေါ်လာပုံချနေရတာလဲ”
“ဒါက အမေ့ရဲ့အကြံပဲလေ၊ အမေက ဒီလိုပြဿနာမျိုးတွေကို ထည့်စဉ်းစားသင့်တာပေါ့၊ အခုတော့ အရမ်းကောင်းသွားပြီ၊ အမေ့ကြောင့် မိသားစုတစ်ခုလုံး အမေနဲ့အတူ ငတ်ရတော့မယ်”
“နင်က ဒါတွေအကုန်လုံး ငါ့အမှားလို့ ပြောချင်တာလား”
ဟောင်ချန် မတ်တတ်ရပ်ကာ ခါးထောက်လျက် အမျိုးသမီးကျန်းဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။
သူမက တခြားသူများအား မကိုင်တွယ်နိုင်သော်ငြား ချွေးမတစ်ယောက်ကို ကိုင်တွယ်ဖို့ရာ သူမအတွက် အလွန်လွယ်ကူပေသည်။
ယခင်ဆိုလျှင် ဟောင်ချန်က သူမ၏ကလေးများကို အမြဲတမ်း ဂရုစိုက်ပေးခဲ့သဖြင့် အမျိုးသမီးကျန်းက မိဘကျေးဇူးအလွန်သိတတ်သည့်ဟန် ဆောင်ခဲ့သည်။
သို့သော် ဤရက်ပိုင်းအတွင်း သူမ၏ ကလေးနှစ်ယောက်လုံးကို အဘွားဖြစ်သူက လမ်းမှားသို့ ပို့ဆောင်နေကြောင်း သူမ တွေ့ရှိခဲ့ရပြီး သူမ ရင်ထဲတွင်လည်း အငြိုးတစ်ခု ရှိနေခဲ့၏။
“ဒါ အမေ့အမှားပဲ၊ တစ်နေ့လုံး အမြဲတမ်း ပြဿနာရှာနေတာ၊ အခုကြည့်လေ၊ မိသားစုက ပြဿနာတွေကြားထဲမှာ ပျက်စီးလုနီးပါးဖြစ်နေပြီ”
“ငါက ပြဿနာရှာနေတာလား၊ ငါ လုပ်တာတွေက ဒီမိသားစုအတွက် မဟုတ်လို့လား”
သူတို့နှစ်ဦး ရန်ဖြစ်တော့မည်ကို မြင်သောအခါ စုန့်ချန် စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။
“အားလုံး ပါးစပ်ပိတ်ထားကြ”