← Chapters

အခန်း ၁၅၅

Vol. 16 Ch. 155

အခန်း ၁၅၅

Vol. 16 Ch. 155

🍅 Chapter 155

သူမ၏မြေးနှစ်ယောက်ကို တွေးမိသောအခါ ဟောင်ချန် အံကြိတ်၍ တာဝန်အားလုံးကို သူမတစ်ယောက်တည်း ယူလိုက်တော့သည်။

“အရာရှိမင်းတို့၊ လူဖမ်းချင်ရင် ကျွန်မကိုပဲဖမ်းပါ၊ ဆေးပင်တွေ စုဆောင်းတာက ကျွန်မရဲ့ အကြံအစည်ပါ၊ ကျွန်မရဲ့ သားအကြီးဆုံးနဲ့ ဘာမှမဆိုင်ပါဘူး”

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ မင်းမှုထမ်းများက ဘာမှမပြောတော့ဘဲ ဟောင်ချန်ကို ကြိုးဖြင့်တုပ်ရန် အလျင်အမြန် လျှောက်လာကြသည်။

သူတို့ အရူးများ မဟုတ်ကြပေ။ အခြားတစ်ယောက်က အပြစ်ကို ဝင်ခံပေးရုံဖြင့် ပြစ်မှုရှိသူကို လွှတ်ပေးလိုက်မည်ဆိုပါက လူတိုင်းက ဥပဒေကို ချိုးဖောက်ရဲသွားကြမည် မဟုတ်ပါလား။

ထို့ကြောင့် ဤကဲ့သို့သောအခြေအနေမျိုးတွင် များသောအားဖြင့်...

အားလုံးကို တစ်ခါတည်း ဖမ်းဆီးလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

“မင်းလည်း ပါဝင်ပတ်သက်နေမှတော့ ငါတို့နဲ့လိုက်ခဲ့တာ ပိုကောင်းမယ်”

“ဘာ၊ ဘာပြောတယ်”

ဟောင်ချန်မှာ အံ့ဩမှင်တက်သွားတော့သည်။

သူမ အပြစ်ဝင်ခံလိုက်ပြီးနောက်တွင်ပင် သားအကြီးဆုံးမှာ မင်းမှုထမ်းများ၏ ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်ခြင်းကို ခံရမည်ဟု သူမ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

“အရာရှိမင်းတို့၊ ကျွန်တော့်အမေ လုပ်တာလို့ ပြောပြီးပြီပဲ၊ ကျွန်တော်နဲ့ ဘာမှမဆိုင်မှတော့ ကျွန်တော့်ကို လွှတ်ပေးပါ”

စုန့်ချန် ဖားယားယားဖြင့် ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

မင်းမှုထမ်းက ပြုံးလိုက်သည်။

“မင်းအမေက အပြစ်ကို ဝင်ခံလိုက်ရုံနဲ့ မင်းကို လွှတ်ပေးရမှာလား”

စုန့်ချန် ခေါင်းကို တရစပ်ညိတ်ပြလိုက်၏။

မင်းမှုထမ်း၏မျက်နှာမှာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်။

“အိပ်မက်မက်နေလိုက်”

“ငါတို့နဲ့ အသာတကြည်လိုက်ခဲ့၊ ဒီကိစ္စက မင်းနဲ့ ဘာမှမဆိုင်ဘူးဆိုရင် ငါတို့က မင်းကို သဘာဝကျကျပဲ ပြန်လွှတ်ပေးမှာပါ”

အမျိုးသမီးကျန်း စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် အနောက်မှ ပြေးလိုက်လာသည်။

“အရာရှိမင်းတို့ သနားပါဦး၊ ဒီကိစ္စက ယောက္ခမရဲ့အကြံအစည်သက်သက်ပါ၊ ကလေးတွေရဲ့အဖေနဲ့ ဘာမှမဆိုင်ပါဘူး”

မင်းမှုထမ်းမှာ ဆူညံသံများကြောင့် စိတ်ရှုပ်သွားသည်။

“သူနဲ့ ဆိုင်တယ် မဆိုင်ဘူးဆိုတာ ငါတို့ဘာသာ ငါတို့ ဆုံးဖြတ်မယ်၊ မင်း ဆက်ပြီးရစ်နေမယ်ဆိုရင် ငါတို့ကို ရက်စက်တယ်လို့မပြောနဲ့”

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အမျိုးသမီးကျန်းမှာ ချက်ချင်းအသံထပ်မထွက်ရဲတော့ပေ။

အိမ်သို့ ပြေးပြန်ကာ ကလေးနှစ်ယောက်ကို နေရာချထားပြီးနောက် သူမက မင်းမှုထမ်းများ၏အနောက်မှ အဝေးကနေသာ လိုက်ပါသွားရလေ၏။

ထိုအခြေအနေကို မြင်သောအခါ စုန့်ကျစ်ရှုမှာ အနည်းငယ် စိုးရိမ်သွားသည်။

“အမေ၊ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဆေးပင်တွေကော၊ ဘာပြဿနာမှ မရှိလောက်ဘူးမဟုတ်လား”

စုန့်ကျစ်ရှု အမှန်တကယ် စိုးရိမ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ဝူယွီလန် မျက်လုံးလှန်ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

“အမေလည်း သေချာမပြောတတ်ဘူး၊ အမေက နေ့တိုင်း ဒီဆေးပင်တွေကို တစ်ယောက်တည်း စစ်ဆေးနေရတာဆိုတော့ လွတ်သွားတာတွေလည်း ရှိနိုင်တာပဲ၊ တကယ်လို့ တစ်နေ့နေ့ ပြဿနာတစ်ခုခုဖြစ်လာရင် အမေက မင်းမှုထမ်းတွေနောက် လိုက်သွားရုံပေါ့”

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ စုန့်ကျစ်ရှု အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။

“အမေ၊ ဆေးပင်တွေကို ဘယ်လိုခွဲခြားရမလဲဆိုတာ ကျွန်တော့်ကို သင်ပေးပါ၊

နောက်ပိုင်း ကျွန်တော် တစ်ခေါက်စစ်ပြီးမှ အမေက နောက်တစ်ခေါက်ပြန်စစ်ပေါ့၊ အဲဒီလိုဆိုရင် အဆိပ်ရှိတဲ့ဆေးပင်တွေ မပါလာနိုင်တော့ဘူး”

ဤအရာက ဝူယွီလန်၏ရင်ထဲမှ အကြံအစည်ပင်ဖြစ်သည်။

သူမ အလုပ်သက်သာစေရန်အတွက် ဤစတုတ္ထသားကို အလုပ်ကြိုးစားသော အလုပ်သမားလေးတစ်ဦးအဖြစ် ပျိုးထောင်ရန်ဖြစ်သည်။

“ကောင်းပြီ၊ အိမ်ရောက်ရင် ဆေးပင်တွေ ဘယ်လိုခွဲခြားရမလဲဆိုတာ အမေ သင်ပေးမယ်”

... နောက်ဆုံးတွင် ဟောင်ချန်မှာ နစ်နာကြေးအဖြစ် ငွေအချောင်းနှစ်ဆယ် ပေးလျော်ခဲ့ရသည်။

ငွေပေးရုံဖြင့် မလုံလောက်သေးဘဲ ဟောင်ချန်မှာ ထောင်ဒဏ် နှစ်နှစ်၊ စုန့်ချန်မှာ ထောင်ဒဏ် ငါးနှစ် ကျခံခဲ့ရသည်။

သတင်းကြား၍ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသော စုန့်ကန်၏မိသားစုမှာလည်း ရလဒ်ကို ပြောင်းလဲနိုင်ရန် ဘာမှမလုပ်နိုင်ခဲ့ပေ။

ဤအချိန်တွင်မူ သူတို့က ဤရှုပ်ထွေးသော ကိစ္စများတွင် မပါဝင်ခဲ့မိသည်ကိုသာ ကံကောင်းသည်ဟု ခံစားနေကြရ၏။

သို့မဟုတ်ပါက သူတို့ပါ ထောင်ထဲတွင် ရောက်ရှိနေမည်မဟုတ်ပါလား။

“မိန်းမ၊ မင်း ငါ့ကို ဝင်ပါခွင့်မပြုခဲ့တာ တော်သေးတယ်၊ မဟုတ်ရင် ငါ တော်တော်လေး ဒုက္ခရောက်မှာ”

စုန့်ကန် ကျောချမ်းစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“ဟွန့်၊ တစ်ခုခုမှားယွင်းသွားဖို့ လွယ်တယ်လို့ ကျွန်မ ပြောသားပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ရှင့် အမေနဲ့ တခြားသူတွေကမှ နားမထောင်တာ၊ အခုကြည့်၊ သူတို့တွေ ထောင်ထဲမှာ ထောင်ထမင်း သွားစားနေရပြီ”

လျိုမေ့ဖန်မှာလည်း အကြောက်တရားတစ်လှိုင်းကို ခံစားလိုက်ရသည်။

အကယ်၍ သူမသာ အမြော်အမြင် အမြော်အမြင်မရှိခဲ့ပါက ယခု ထောင်ထဲတွင်ထိုင်နေရသူမှာ သူတို့ဖြစ်နေပေလိမ့်မည်။

“ဟီးဟီး မိန်းမ၊ မင်း တကယ်ကိုဉာဏ်ကောင်းတာပဲ၊ နောက်နောင် ငါ မင်းစကားပဲ နားထောင်တော့မယ်”

ဤကိစ္စဖြစ်ပြီးနောက် စုန့်ကန်မှာ သူ့ကိုယ်ပိုင်ဦးနှောက်က အလုပ်မဖြစ်သော်လည်း သူ့ဇနီးက ဉာဏ်ကောင်းသည်ကို သဘောပေါက်သွားသဖြင့် နောက်နောင် အရာရာတိုင်းတွင် ဇနီးဖြစ်သူ၏စကားကိုသာ နားထောင်ရန်ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့သည်။

“အင်း၊ ကျွန်မစကားကို နားထောင်၊ နောက်နောင် အဒေါ်ဝူကို သွားပြီး ပြဿနာမရှာနဲ့တော့၊ သူက ကျွန်မတို့လို သာမန်လူတွေနဲ့ ယှဉ်လို့ရတဲ့သူ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ ကျွန်မ မြင်နေရတယ်၊ သူ ဘာပဲလုပ်လုပ် ကျွန်မတို့က စောင့်ကြည့်နေရုံပဲ၊ သူ့ကို မနာလိုလည်းမဖြစ်နဲ့၊ အငြိုးလည်းမထားနဲ့”

“တကယ်လို့ တစ်နေ့နေ့မှာ ဆက်ဆံရေးကောင်းတစ်ခု တည်ဆောက်နိုင်မယ်ဆိုရင် သူတို့မိသားစုနဲ့ သင့်မြတ်အောင်နေလို့ရတယ်”

“အင်းပါ မိန်းမ၊ ငါ မင်းစကားကို နားထောင်ပါ့မယ်”

... ဟောင်ချန် ပြဿနာပြီးနောက် ရွာထဲတွင် ဝူယွီလန်၏ဩဇာတိက္ကမမှာ တိတ်တဆိတ် မြင့်တက်လာခဲ့သည်။

ဆေးဘက်ဝင်အပင်များ စုဆောင်းရောင်းချရန် သူမနှင့် စာချုပ်ချုပ်ဆိုထားသော ရွာသားများမှာ နေ့စဉ်ငွေတော်တော်များများ ရှာဖွေနိုင်ခဲ့ကြပြီး သူတို့အားလုံးက ထိုအချိန်က ဝူယွီလန်နှင့်အတူ ဆေးပင်များစုဆောင်းရောင်းချရန် ခိုင်မာစွာရွေးချယ်ခဲ့မိသည်ကို ဝမ်းသာနေကြ၏။

တဖြည်းဖြည်းနှင့် ဝူယွီလန်၏မိသားစုမှာ ဆေးဘက်ဝင်အပင်များ စုဆောင်းခြင်းဖြင့် ငွေများစွာရှာဖွေနိုင်ခဲ့ကြောင်း သတင်းများ ပျံ့နှံ့သွားလေသည်။

စိတ်ဝင်စားသူအချို့က သတင်းကို ကြားသိသွားပြီး အကြံအစည်များ စတင်လာကြတော့သည်။

ထိုနေ့က ကျောက်ရှောင်ချင်မှာ တကူးတကပင် အဝတ်အစားသစ်များကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။

“အမေ၊ ဒါလေးဝတ်ထားတာ လှရဲ့လား”

“လှပါတယ်၊ ငါ့သမီးက ဘာဝတ်ဝတ်လှပြီးသားပါ၊ ဒါလေးဝတ်ထားရင် စုန့်ကျစ်ချုံးက နင့်ကိုမြင်တာနဲ့ မျက်လုံးတွေ ကျွတ်ကျသွားမယ်ဆိုတာ သေချာတယ်”

အဒေါ်ဖန်းက သမီးဖြစ်သူ၏ဖောင်းကားနေသောတင်ပါးကို ကြည့်ကာ ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

‘တကယ်ကို ငါမွေးထားတဲ့ သမီးပါပဲ၊ အဲဒီကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်ကို ကြည့်လိုက်၊ တစ်ချက်ကြည့်ရုံနဲ့ သားယောကျ်ားလေး မွေးနိုင်မယ်ဆိုတာ သိသာတယ်’

‘သမီးမိန်းကလေး နှစ်ယောက်ပဲရှိတဲ့ စုန့်ကျစ်ချုံးက စိတ်မလှုပ်ရှားဘဲ နေနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး’ ဟု သူမ ယုံကြည်ထားသည်။

မိခင်ဖြစ်သူက ထိုသို့ချီးကျူးသည်ကို ကြားသောအခါ ကျောက်ရှောင်ချင်မှာ ပို၍ပင် ကိုယ့်ကိုကိုယ် ယုံကြည်မှုရှိလာတော့သည်။

“သွားကြရအောင်အမေ၊ အခု သူတို့က တစ်နေ့ကို ငွေအချောင်းပေါင်းများစွာ ရှာနိုင်တယ်လို့ကြားတယ်၊ သမီး အဲဒီကို မြန်မြန်သွားပြီး အိမ်မှုကိစ္စတွေကို စီမံခန့်ခွဲဖို့ လက်ထပ်လိုက်ဦးမယ်”

အဒေါ်ဖန်းလည်း ထိုနည်းတူ ခံစားရသည်။

‘တစ်နေ့ကို ငွေအချောင်းပေါင်းအမြောက်အမြား’

‘တန်ဖိုးမရှိတဲ့ ကောင်မ ကျောက်လီကျွမ်ကို အဲဒီအကျိုးခံစားခွင့်တွေ မပေးနိုင်ဘူး'

“ကောင်းပြီ၊ နင် အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီဆိုရင် မြန်မြန်သွားကြစို့”

ကျောက်ရှောင်ချင် ကြေးမုံမှန်ရှေ့တွင် လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုလိုက်သည်။

သူမ၏အဝတ်အစားနှင့် မိတ်ကပ်များ ပြီးပြည့်စုံနေကြောင်း သေချာသွားပြီးနောက် အဒေါ်ဖန်း အနောက်မှလိုက်ကာ တံခါးအပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။

All Chapters