အခန်း ၄၈၃
Vol. 49 Ch. 483
အခန်း (၄၈၃) ဘိုးဘေးတွေရဲ့ ရှေ့မှာ အရှက်မရစေနဲ့
ထောင်သောင်းချီသော အင်တာနက်အသုံးပြုသူများက သူ၏ကင်မရာမှတစ်ဆင့် ဤသမိုင်းဝင် အခိုက်အတန့်ကြီးကို မျက်မြင်တွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။
သူတစ်ယောက်တည်းတော့ မဟုတ်ချေ။
အမိုးပါ မှန်တံတားအောက်ရှိ ကြိတ်ကြိတ်တိုး စည်ကားနေသော လူအုပ်ကြီးထဲတွင် ကျန်းထောင်ကဲ့သို့သော ဘလော့ဂါများစွာသာမက စိတ်လှုပ်ရှားနေသော သာမန်ခရီးသွားများကပါ သူတို့၏ လက်ကိုင်ဖုန်းများကို အလိုအလျောက် မြှောက်လိုက်ကြပြီး ကင်မရာမှန်ဘီလူးများကို အပေါ်သို့ ချိန်ရွယ်ထားကြသည်။
မတူညီသော ထောင့်ပေါင်းစုံမှ ရိုက်ကူးထားသည့် တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှု ဆယ်ဂဏန်းမှ ရာဂဏန်းအထိက အဓိက တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်သည့် ပလက်ဖောင်းများနှင့် ဗီဒီယိုတို ပလက်ဖောင်းများပေါ်တွင် ချက်ချင်းဆိုသလို ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။
ခေါင်းစဉ်များ ကွဲပြားနိုင်ပြီး ရိုက်ကူးသည့် ထောင့်များလည်း ခြားနားနိုင်သော်လည်း မြင်ကွင်း၏ အဓိက အချက်အချာကတော့ မှန်တံတားပေါ်ရှိ ဆံဖြူတပ်မတော်ကြီးနှင့် အောက်ဘက်မှ မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့သော အိမ်ပြန်ရောက်လာတာ ကြိုဆိုပါတယ်ဟူသည့် ဩဘာပေးသံကြီးသာ ဖြစ်နေချေသည်။
ဤအဖြစ်အပျက်ကို စောင့်ကြည့်နေကြသော နိုင်ငံတစ်ဝန်းနှင့် ကမ္ဘာတစ်ဝန်းရှိ အင်တာနက်အသုံးပြုသူများက နှစ်တစ်ထောင်ကို ဖြတ်ကျော်လာသည့် ဤစိတ်ထိခိုက်ဖွယ် ပြန်လည်ဆုံဆည်းမှုကြီးကို မရေမတွက်နိုင်သော ဖန်သားပြင်ငယ်လေးများမှတစ်ဆင့် မျက်မြင်တွေ့ရှိခဲ့ကြပြီး သွေးသားမျိုးနွယ်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာမှ လာသော တုန်လှုပ်မှုနှင့် ပဲ့တင်ထပ်မှုတို့ကို ခံစားလိုက်ကြရသည်။
ဤအခိုက်အတန့်တွင် အင်တာနက်ကွန်ရက်ကြီးက အတိတ်နှင့် ပစ္စုပ္ပန်ကို ဆက်သွယ်ပေးကာ လေးစားမှုများကို သယ်ဆောင်ပေးသည့် တံတားကြီးတစ်စင်းအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသကဲ့သို့ပင်။
မရေမတွက်နိုင်သော ကြည့်ရှုသူများမှာ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုကို ကြည့်ရင်း မျက်ရည်ကျသည်အထိ စိတ်ထိခိုက်ခဲ့ကြရပြီး ထိုစကားလုံးများကို တီးတိုးရေရွတ်ခြင်း သို့မဟုတ် အသံထွက်၍ ကျယ်လောင်စွာ လိုက်လံရွတ်ဆိုနေကြ၏။
"အိမ်ပြန်ရောက်လာတာ ကြိုဆိုပါတယ်..."
အခင်းဖြစ်ပွားရာ နေရာရှိ လေထုက အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး လူအုပ်ကြီး အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေချိန်မှာပင် ကောင်းစွာ လေ့ကျင့်ထားသော လုံခြုံရေးအဖွဲ့တစ်ဖွဲ့က ပင်မလမ်းမကြီးပေါ်သို့ လျင်မြန်စွာနှင့် စနစ်တကျဝင်ရောက်လာပြီး လူအုပ်ကြီးကို လမ်းညွှန်ကာ မတော်တဆမှု တစ်စုံတစ်ရာ မဖြစ်ပွားစေရန် တားဆီးပေးလိုက်ကြသည်။
အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေသော ခရီးသွားများက ပို၍နီးကပ်စွာမြင်ရရန် အရှေ့သို့ တိုးဝှေ့လာသောအခါ လုံခြုံရေးဝန်ထမ်းတစ်ဦးက အသံချဲ့စက်ကို ချက်ချင်းအသုံးပြုကာ ဆူညံသံများကို ဖောက်ထွက်သွားသည့် ရှင်းလင်းပြီး လေးနက်သော အသံဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်၏။
"ချစ်ခင်လေးစားရပါသော ခရီးသွားများခင်ဗျာ... ကျေးဇူးပြု၍ တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်နဲ့ စည်းကမ်းတကျ နေပေးကြပါ... အကယ်၍ ခင်ဗျားတို့အနေနဲ့ ဒါရိုက်တာကျန်းနဲ့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ သမိုင်းဝင်ဘိုးဘေးတွေကို ကျွန်တော်တို့ရှေ့မှာ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မြင်တွေ့ချင်သေးတယ်ဆိုရင် ကျေးဇူးပြု၍ စည်းကမ်းလိုက်နာပြီး မတိုးဝှေ့ကြပါနဲ့... ကျွန်တော်တို့နဲ့ သမိုင်းကြောင်းကို လေးစားမှုတစ်ခုတော့ ပြသပေးကြပါ..."
ဤစကားလုံးများက အလွန်အမင်း ပူလောင်နေသော စိတ်ခံစားမှုများအပေါ်သို့ လောင်းချလိုက်သည့် အေးမြသော ရေတစ်ခွက်နှင့် တူချေသည်။
ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ခရီးသွားအုပ်စုထဲမှ လူအချို့က ထိုစကားကို အလိုအလျောက် ထောက်ခံလာကြသည်။
"ဟုတ်တယ်... အားလုံး တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် နေကြပါ..."
"ငါတို့က အနာဂတ် နှစ်တစ်ထောင်က မျိုးဆက်သစ်တွေလေ။ ဘိုးဘေးတွေရှေ့မှာ ငါတို့ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို အကျမခံကြနဲ့.... ငါတို့ ခေတ်သစ်လူသားတွေ အရှက်ကွဲအောင် မလုပ်ကြပါနဲ့..."
"ယဉ်ကျေးတဲ့ မျိုးဆက်သစ်တွေလို နေကြစမ်း.... မတိုးကြနဲ့တော့..."
ထိုနှိုးဆော်သံက ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများ၏ သဘောတူထောက်ခံမှုကို လျင်မြန်စွာ ရရှိသွားခဲ့သည်။
ကြီးမားလှသော လူအုပ်ကြီးထဲတွင် လူပိုများများက စည်းကမ်းကို တက်တက်ကြွကြွ စတင်ထိန်းသိမ်းလာကြပြီး အခြေအနေကို သတိမပြုမိသေးဘဲ အရှေ့သို့ တိုးဝှေ့ရန် ကြိုးစားနေကြသည့် အနောက်ဘက်မှ လူများကိုပါ သတိပေးလိုက်ကြ၏။
"မတိုးကြနဲ့တော့... ယဉ်ကျေးတဲ့ မျိုးဆက်သစ်တွေလို နေကြပါ..."
"ငါတို့ ဘယ်လို ပြုစုပျိုးထောင်ခံထားရလဲဆိုတာကို ဘိုးဘေးတွေကို ပြသလိုက်ကြရအောင်..."
"တိတ်တိတ်နေ... မျက်စိနဲ့ပဲ ကြည့်ကြ... ဘိုးဘေးတွေကို ဒုက္ခမပေးကြနဲ့... "
သတိလက်လွတ်ဖြင့် အရှေ့သို့ တိုးထွက်ရန် ကြိုးစားသူတိုင်းကို ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများက ချက်ချင်း ဆွဲထားလိုက်ကြပြီး ကဲ့ရဲ့ရှုတ်ချမှုများနှင့် မနှစ်မြို့ဖွယ် အကြည့်များကိုပါ ခံကြကြရသည်။
ထိုအကြည့်များက သူရဲကောင်းတစ်ယောက်ရဲ့ ရှေ့မှာ မင်းက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်တောင် ရိုင်းစိုင်းရတာလဲဟု ပြောနေသည့်အလားပင်။
ကျန်းယဲ့နှင့် ဖန်ဖန်တို့ ခြံရံလျက် အန်းရှီးတပ်မတော်က အမိုးပါ မှန်တံတားပေါ်မှ ဖြည်းညှင်းစွာ ဆင်းသက်လာကာ ပင်မလမ်းမကြီးပေါ်သို့ ဝင်ရောက်လာချိန်တွင် အလွန်စိတ်ထိခိုက်ဖွယ် ကောင်းသော မြင်ကွင်းကြီးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာချေသည်။
သူတို့၏ အရှေ့တွင် မှောင်မိုက်ကျယ်ပြန့်လှသော လူပင်လယ်ကြီး ရှိနေသော်လည်း အန်းရှီးတပ်မတော်၏ ခြေလှမ်းများက မြေပြင်သို့ ထိတွေ့လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်... မိုးဇက်က ပင်လယ်နီကို ခွဲလိုက်သည့်အလား လူအုပ်ကြီးမှာ ပြီးပြည့်စုံသော စည်းချက်ညီမှု၊ တိတ်ဆိတ်မှုတို့ဖြင့် အလိုအလျောက် ဘေးသို့ဖယ်ပေးလိုက်ကြပြီး ကျယ်ဝန်းဖြောင့်တန်းသော လမ်းမကြီးတစ်ခုကို ဖန်တီးပေးလိုက်ကြ၏။
မည်သူမျှ တိုးဝှေ့ခြင်း၊ တွန်းတိုက်ခြင်း မရှိကြသလို မည်သူမျှ အော်ဟစ်ခြင်း မရှိကြချေ။ လုံခြုံရေးဝန်ထမ်းများ သတ်မှတ်ထားသည့် နယ်နိမိတ်မျဉ်းကိုပင် မည်သူမျှ မကျော်ဖြတ်ကြချေ။
လူတိုင်းက တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေကြပြီး ရင်ကိုတတ်နိုင်သမျှ ကော့ထားရန် ကြိုးစားကာ အလေးနက်ဆုံးသော အကြည့်များဖြင့် သံချပ်ကာဟောင်းများကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် ဆံဖြူနေသော လူတစ်စု သူတို့ရှေ့မှ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်သွားသည်ကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့ကြသည်။
ဤမျှ ကြီးမားလှပြီး စိတ်ခံစားမှုများ ပြင်းထန်နေသည့် လူအုပ်ကြီးကြားတွင် လူနင်းခံရမှု သို့မဟုတ် တိုးဝှေ့မှု လုံးဝမရှိသည်မှာ ဤသည်က ပထမဆုံးအကြိမ်ပင်။ ထိုစည်းကမ်းကျနမှုက အကြိမ်ပေါင်း မရေမတွက်နိုင်အောင် ကြိုတင် လေ့ကျင့်ထားသည့်အလားပင်။
ရုတ်တရက် လူအုပ်ကြီးထဲမှ မျက်ရည်များ ရောစွက်နေကာ ရိုးသားလှိုက်လှဲသော လေးစားကြည်ညိုမှုနှင့် ကြင်နာမှုတို့ ပြည့်နှက်နေသည့် ကျယ်လောင်သော အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
"စစ်သူကြီးကော... အန်းရှီးတပ်မတော်က အဘိုးတို့... အဘိုးတို့ရဲ့ မယိမ်းယိုင်တဲ့ စိတ်ဓာတ်ကို ထာဝရ အမှတ်ရနေမှာပါ..."
ထိုအော်ဟစ်သံက လူတိုင်း၏ ရင်တွင်းခံစားချက်များကို ကိုယ်စားပြု ဖော်ပြလိုက်ခြင်းပင်။
စစ်သူကြီးကောရှင်းက အသံလာရာဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ဖခင်ဖြစ်သူ၏ ပခုံးပေါ်တွင် ခွထိုင်နေသော ပါးပြင်လေးများ ရဲသွေးဆင်းနေသည့် အသက်သုံးလေးနှစ်အရွယ် ကလေးငယ်တစ်ဦးကို မြင်လိုက်ရ၏။
ထိုကလေးငယ်မှာ လေထု၏ လွှမ်းမိုးမှုအောက်သို့ ရောက်ရှိနေပုံရပြီး သူ၏ နက်မှောင်သော မျက်လုံးဝိုင်းဝိုင်းလေးများကို ပြူးထားခဲ့သည်။ သူက အစောပိုင်းက အော်ဟစ်သံကို အတုခိုးကာ ကြည်လင်သော ကလေးသံလေးဖြင့် အန်းရှီးတပ်မတော်ကြီးဆီသို့ မျက်နှာမူကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။
"တိုက်ခိုက်မယ်..."
"သံမဏိလို ဆန္ဒ... မသေဆုံးနိုင်တဲ့ အမွေအနှစ်...."
ကလေးငယ်၏ အပြစ်ကင်းစင်သော အသံလေးများနှင့် လမ်း၏ တစ်ဖက်တစ်ချက်စီရှိ မျက်ရည်များ၊ ရိုးသားသော လေးစားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော မျက်ဝန်းအစုံတို့က... ပုံမှန်ဆိုလျှင် တည်ကြည်ခန့်ညားလှသော စစ်သူကြီးကောရှင်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် နွေးထွေးပြီး ကျေနပ်ဖွယ်ကောင်းသော အပြုံးတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်လာစေခဲ့သည်။
ထိုအပြုံးက အချိန်ကာလ၏ ကြမ်းတမ်းမှုများကို နူးညံ့သွားစေပြီး အလွန်အမင်း စိတ်ထိခိုက်ဖွယ် ကောင်းနေစေသည်။
အန်းရှီးတပ်မတော်သည် မျိုးဆက်သစ်များက လေးစားမှုဖြင့် ခင်းကျင်းပေးထားသော ဤလမ်းမကြီးတစ်လျှောက် အလွန်၊ အလွန် ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့ကြသည်။
သူတို့၏ အကြည့်များက မရင်းနှီးသော်လည်း မယုံနိုင်လောက်အောင် ရင်းနှီးနေပုံရသည့် မျက်နှာများပေါ်သို့ ဖြတ်ပြေးသွားချေသည်။ သူတို့က နှစ်တစ်ထောင် ကြာမြင့်ပြီးနောက်မှ ဤကြီးကျယ်ခမ်းနားလှသော မြင်ကွင်းကြီးနှင့် ဤမျိုးဆက်သစ်များ၏ ပုံစံများကို သူတို့၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် နက်ရှိုင်းစွာ ထွင်းထုကာ အခြားကမ္ဘာတစ်ခုဆီသို့ သယ်ဆောင်သွားချင်နေသည့်အလားပင်။
သို့သော်ငြားလည်း မည်မျှပင် နှေးကွေးစွာ လျှောက်လှမ်းသော လမ်းဖြစ်ပါစေ နောက်ဆုံးတွင်တော့ အဆုံးသတ်သွားရစမြဲပင်။
လမ်း၏ အဆုံးတွင် ရင်းနှီးနေသော ခရီးသည်တင် ဘတ်စ်ကားကြီးက တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေနှင့်ပြီ ဖြစ်၏။
နောက်ခဏ၌ အန်းရှီးတပ်မတော် အဖွဲ့ဝင်များက ဘတ်စ်ကားပေါ်သို့ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် တက်သွားကြသည်။
စစ်သူကြီးကောရှင်းက ပြတင်းပေါက်ဘေးရှိ ထိုင်ခုံကို ရွေးချယ်လိုက်ပြီး ကားပြတင်းပေါက်ကို ညင်သာစွာ ဖွင့်လိုက်၏။ ပြတင်းပေါက် အပြင်ဘက်တွင်မူ သူတို့ကို စိုက်ကြည့်နေဆဲဖြစ်သော မရေမတွက်နိုင်သည့် မျက်လုံးများနှင့် မခွဲခွာချင်သည့် မျက်နှာပေါင်းများစွာ ရှိနေခဲ့သည်။
စစ်သူကြီးကောရှင်းက လက်ကိုမြှောက်ကာ ပြတင်းပေါက် အပြင်ဘက်ရှိ လူအုပ်ကြီးကို ညင်သာလေးနက်စွာ လက်ပြနှုတ်ဆက်လိုက်၏။ ဤနည်းဖြင့် သူ ကာကွယ်ပေးခဲ့သော မြေပြင်နှင့် သူ၏ သွေးသားများဖြင့် ဆက်နွှယ်နေသော မျိုးဆက်သစ်များကို နှုတ်ဆက်ခွဲခွာလိုက်ခြင်းပင်။
ဘတ်စ်ကားပေါ်ရှိ အခြားသော အန်းရှီးတပ်မတော် စစ်သည်များကလည်း နှစ်ဖက်စလုံးရှိ ပြတင်းပေါက်များဆီသို့ တိုးကပ်လာကြပြီး အပြင်ဘက်ရှိ သူတို့ ချစ်မြတ်နိုးရသော မျိုးဆက်သစ်များကို လက်ပြလိုက်ကြသည်။
စကားလုံးများ များစွာမလိုအပ်ဘဲ ဤတိတ်ဆိတ်သော လက်ပြနှုတ်ဆက်မှုလေးကပင် နှစ်တစ်ထောင်ဟူသော ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကြီးနှင့် ဤအခိုက်အတန့်လေး၏ နွေးထွေးမှုကို သယ်ဆောင်ထားချေသည်။
သူတို့၏ နောက်ဆုံး အိမ်ပြန်ခြင်းခရီးစဉ်ကို ပြီးမြောက်ခဲ့ပြီဖြစ်သော ဤရဲရင့်သည့် တပ်မတော်ကြီးကို တင်ဆောင်ကာ ဘတ်စ်ကားကြီးက ဖြည်းညှင်းစွာ စတင်ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။ မရေမတွက်နိုင်သော အကြည့်များဖြင့် ခြံရံလျက် တောက်ပနေသော မီးရောင်များကြားမှ ဖြည်းညှင်းစွာ မောင်းနှင်ထွက်ခွာသွားပြီး ရှီးအန်းမြို့၏ ညအမှောင်ထုထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။
အိပ်စက်ခြင်းကင်းမဲ့ထန်မြို့တော်မှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက် အန်းရှီးတပ်မတော်က ရှီးအန်းမြို့တွင် ဆက်လက် မနေထိုင်တော့ချေ။ ထိုညမှာပင် သူတို့က အထူးလေယာဉ်တစ်စင်းပေါ်သို့ တက်ရောက်ကာ သူတို့၏ ခရီးစဉ် နောက်ထပ် မှတ်တိုင်တစ်ခုဖြစ်သော မြို့တော်ဆီသို့ တိတ်ဆိတ်စွာ ထွက်ခွာသွားကြသည်။
ထိုအချိန်တွင် အင်တာနက်ပေါ်၌မူ ဤတစ်ခါမှ မကြုံစဖူးသော လူသိရှင်ကြား ထွက်ပေါ်လာမှုကြောင့် ပွက်လောရိုက်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။
ချင်မင်းဆက်၏ ပထမဆုံးဧကရာဇ်ယင်းကျန့်နှင့် မင်မင်းဆက် ထိုက်ကျူဧကရာဇ် ဟုန်ဝူဧကရာဇ်တို့၏ လည်ပတ်မှု သတင်းများက သူတို့ ထွက်ခွာသွားပြီးမှသာ တဖြည်းဖြည်း ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး လူထု၏ ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် ဆွေးနွေးမှုများနှင့် ရှေးဟောင်းသုတေသန ရူးသွပ်မှုလှိုင်းလုံးများကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်ဟု ဆိုလျှင်...
ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ အခြေအနေ၏ သဘောသဘာဝက လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားနေချေသည်။
၎င်းမှာ ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် ခရီးသွားနေဆဲဖြစ်သော သမိုင်းဝင်ပုဂ္ဂိုလ်များကို ကျန်းယဲ့က လူအများရှေ့သို့ ပွင့်လင်းစွာ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည့် ပထမဆုံးအကြိမ်ပင်။
မရေမတွက်နိုင်သော တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုများမှတစ်ဆင့် နိုင်ငံတစ်ဝန်းနှင့် ကမ္ဘာတစ်ဝန်းရှိ အင်တာနက်အသုံးပြုသူများက တောက်ပသော မီးရောင်များအောက်ရှိ အန်းရှီးတပ်မတော်နှင့် အနာဂတ်မျိုးဆက်သစ်များကြားမှ စိတ်ထိခိုက်ဖွယ် အပြန်အလှန် ဆက်သွယ်မှုများကို အချိန်နှင့်တစ်ပြေးညီ မျက်မြင်တွေ့ရှိခဲ့ကြရသည်။
ထို့ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် ဂယက်ရိုက်ခတ်မှုများမှာ တစ်ခါမှ မကြုံစဖူး ကြီးမားလှပြီး လူမှုကွန်ရက် ပလက်ဖောင်းအားလုံးကို ဆူနာမီလှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ရိုက်ခတ်သွားခဲ့ကာ ၎င်း၏ အရှိန်အဟုန်နှင့် ဆွေးနွေးမှု အတိုင်းအတာက ယခင်အကြိမ် နှစ်ခုပေါင်းထားသည်ထက်ပင် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်နေချေသည်။
အခန်း ၄၈၃ပြီး၏။