အခန်း ၄၈၅

Vol. 49 Ch. 485

အခန်း (၄၈၅) အင်အားကြီးနိုင်ငံသစ်နှင့် အင်အားကြီးနိုင်ငံဟောင်း

ကားငှားသည့်အော်ဒါ အောင်မြင်စွာ တင်ပြီးသွားသည့်အချိန်၌ သူတစ်ခုခုကို ရုတ်တရက် သတိရသွားသည်။

သူ၏ တိုက်ရိုက်အထက်လူကြီးဖြစ်သော မန်နေဂျာချုပ် မစ္စတာကျန်းမှာ သမိုင်းကို အထူးရူးသွပ်သူတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး အထူးသဖြင့် အန်းရှီးတပ်မတော်၏ သူရဲကောင်းဆန်သည့် လုပ်ရပ်များကို အလွန်လေးစားကြည်ညိုသူဖြစ်သည်။ သူ၏ ရုံးခန်းထဲတွင်ပင် သံမဏိသွေး အန်းရှီးဟု ရေးသားထားသည့် လက်ရေးလှ ပန်းချီကားတစ်ချပ်ကို ချိတ်ဆွဲထားသေး၏။

ထို့ကြောင့် သူက မစ္စတာကျန်း၏ ဖုန်းနံပါတ်ကို အမြန်ရှာကာ ခေါ်ဆိုလိုက်လေသည်။

ဖုန်းက အတော်ကြာမြည်နေပြီးမှ တစ်ဖက်မှ ထူးလာသည်။ အိပ်ချင်မူးတူးဖြစ်နေပြီး မကျေမနပ်ဖြစ်နေသည့် အက်ကွဲကွဲအသံကြီးတစ်ခုက ဖုန်းထဲမှ ထွက်ပေါ်လာ၏။ "ဟလို... ရှောင်ကျွမ်းလား... အခု ဘယ်အချိန်ရှိနေပြီလဲကွ။ မနက်ဖြန်မှ ပြောလို့ မရဘူးလား..."

"မစ္စတာကျန်း... အန်းရှီးတပ်မတော်... အန်းရှီးတပ်မတော် ရောက်နေပြီ... အခု သူတို့ ထျန်းအန်မင်ရင်ပြင်မှာ ရောက်နေတာ။ အလံတင်အခမ်းအနားကို ကြည့်တော့မှာ..." ကျွမ်းထျန်က အကျိုးအကြောင်း ရှင်းမပြနေတော့ဘဲ ဖုန်းထဲသို့ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် အော်ပြောလိုက်၏။

ဖုန်းတစ်ဖက်ခြမ်း၌ နှစ်စက္ကန့်ခန့် တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် တစ်ခုခုကို ကမန်းကတန်း ဆွဲယူလှုပ်ရှားလိုက်သည့် အသံများ ထွက်ပေါ်လာကာ မစ္စတာကျန်း၏ အသံက မယုံကြည်နိုင်မှုနှင့် အတိုင်းမသိ ဝမ်းသာပီတိဖြစ်မှုတို့ ရောယှက်လျက် ရုတ်တရက် မြင့်တက်လာတော့သည်။

"ဘာ... ထျန်းအန်မင်ရင်ပြင်... မင်း သေချာလို့လား... သတင်းက အတိအကျပဲလား... ငါ အခုချက်ချင်း လာခဲ့မယ်... မင်း နေရာကိုသာ ပို့ထားလိုက်... "

မစ္စတာကျန်းနှင့် ဖုန်းချသွားပြီးနောက် ကျွမ်းထျန်က သူငှားထားသည့်ကားကို စိုးရိမ်တကြီး စောင့်ဆိုင်းနေရင်း ဝီချက်ကို အမြန်ဖွင့်လိုက်သည်။

သူ၏ အရင်းနှီးဆုံး ညီအစ်ကိုများနှင့် သူငယ်ချင်းများရှိရာ ဂရုများထဲသို့ @everyoneဟု မန်းရှင်းခေါ်ကာ ဖုန်းစခရင်ပေါ်မှ သူ၏လက်ချောင်းများ မီးပွင့်မတတ် အမြန်ရိုက်ထည့်လိုက်သည်။

[ညီအစ်ကိုတို့... ထကြတော့... အခုချက်ချင်း ထျန်းအန်မင်ရင်ပြင်ကို လာခဲ့ကြ... အန်းရှီးတပ်မတော်ဟေ့... အရှင်လတ်လတ် အန်းရှီးတပ်မတော်ကြီး ရင်ပြင်ထဲ ရောက်နေတယ်ဟ... အခု မလာရင် မင်းတို့ လွဲသွားလိမ့်မယ်နော်...]

ကျွမ်းထျန်ကဲ့သို့ အလားတူ အခြေအနေမျိုးက မြို့တော်တစ်ခွင်လုံးရှိ ညမအိပ်သေးသည့် ဇီးကွက်များ သို့မဟုတ် စောစောထတတ်သူ အများအပြား၏ ဖုန်းစခရင်များရှေ့တွင်လည်း တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဖြစ်ပေါ်နေခဲ့သည်။

ထိုသတင်းက တောမီးလောင်သကဲ့သို့ တစ်ဆင့်မှတစ်ဆင့် လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားပြီး တောင်ပံပေါက်နေသကဲ့သို့ နံနက်ခင်း၏ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်မှုကို ဖောက်ထွက်ကာ သမိုင်းကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ကြည့်ရှုချင်နေကြသူများကို တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် လှုပ်နှိုးလိုက်လေသည်။

မရေမတွက်နိုင်သော လူများက ကုတင်ပေါ်မှ ခုန်ဆင်းကာ အဝတ်အစားများနှင့် ဖုန်းများကို ဆွဲယူပြီး ထိန်းချုပ်မရသော စိတ်လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် အိမ်ထဲမှ ပြေးထွက်လာကြကာ ထျန်းအန်မင်ရင်ပြင်ဆီသို့ ဦးတည်နေသည့် လူလှိုင်း၊ ကားလှိုင်းကြီးထဲသို့ အလုအယက် ဝင်ရောက်လာကြတော့သည်။

ရင်ပြင်ကို ဖွင့်ပေးလိုက်သည့်အခါ အချိန်အတော်ကြာ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ကြသည့် လူအုပ်ကြီးက ရေကာတာကျိုးပေါက်သွားသကဲ့သို့ အလံတိုင်ရှိရာဆီသို့ အပြေးအလွှား တိုးဝှေ့သွားလိုက်ကြသည်။

ထိုနေရာက အလံတင်အခမ်းအနားကို ကြည့်ရှုရန် အကောင်းဆုံးနေရာ ဖြစ်ရုံသာမက အန်းရှီးတပ်မတော်ကို အနီးကပ် မြင်တွေ့နိုင်မည့် နေရာလည်း ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

ဤအခိုက်အတန့်၌ မည်သူကမျှ မိမိတို့၏ ပုံပန်းသွင်ပြင်ကို ဂရုမစိုက်နိုင်ကြတော့ချေ။ လူတိုင်းက သူတို့၏ ခေါင်းထဲ၌ အတွေးတစ်ခုတည်းကိုသာ စွဲကိုင်ထားကာ အစွမ်းကုန် ပြေးလွှားနေခဲ့ကြသည်။ 'ပိုနီးနီးလေး သွား... ပိုရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်ရအောင်ကြည့်....'

ပထမဆုံးခရီးသွားအုပ်စုက ရှေ့ဆုံးတန်းသို့ အမောတကော ရောက်ရှိလာပြီး အထူးသတ်မှတ်ထားသည့် ဧရိယာဘက်သို့ စိတ်အားထက်သန်စွာ လှမ်းကြည့်လိုက်သည့်အခါ... သူတို့ အချိန်ကြာမြင့်စွာ စောင့်မျှော်နေခဲ့ရသည့် ထိုလူအုပ်စုကို နောက်ဆုံးတွင် ရှင်းလင်းပြတ်သားစွာ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ကျန်းယဲ့နှင့် ဖန်ဖန်တို့ ခြံရံထားသည့် အန်းရှီးတပ်မတော်မှ စစ်သည်များက တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေကြပြီး သူတို့၏ အကြည့်များက အလံတိုင်ဆီသို့ တည်ငြိမ်စွာ စိုက်ကြည့်နေကြ၏။

စစ်သူကြီးကောရှင်းနှင့် စစ်ပြန်ကြီးများ၏ ဖြူစပြုနေပြီဖြစ်သော ဆံစများ၊ နယ်စပ်မှ လေပြင်း၊ သဲမုန်တိုင်းများနှင့် ကြာညောင်းလှသော နှစ်ကာလများကြောင့် မျက်နှာပေါ်၌ ထင်ဟပ်နေသည့် နက်ရှိုင်းသော အရစ်အကြောင်းများနှင့် သူတို့ ဝတ်ဆင်ထားသည့် သေသပ်ခိုင်ခံ့သော သံချပ်ကာအင်္ကျီများကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ... အားလုံး၏ ရင်ထဲ၌ အရင်က တစ်ခါမှ မခံစားဖူးသည့် တကယ့်ကို အသက်ဝင်နေပြီး ရင်ခုန်လှုပ်ရှားဖွယ်ရာ ခံစားချက်ကြီးတစ်ခုက ဖမ်းစားသွားတော့သည်။

သူတို့က အစစ်တွေပဲ....

တစ်ချိန်က သမိုင်းစာအုပ်များနှင့် စိတ်ကူးယဉ်မှုများထဲတွင်သာ တည်ရှိခဲ့သော ဤသူရဲကောင်းကြီးများက နှစ်တစ်ထောင်ကို ဖြတ်ကျော်ကာ သူတို့၏ ခေတ်ကာလဆီသို့ တကယ်ကြီး ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

လူအုပ်ထဲမှ လူငယ်တစ်ယောက်က သူ၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် တုန်ယင်နေသော အသံဖြင့် အန်းရှီးတပ်မတော်ဘက်သို့ အသံကုန်ဟစ်အော်လိုက်၏။ "စစ်သူကြီးကော... အန်းရှီးတပ်မတော်က စစ်သည်တော်ကြီးတို့ခင်ဗျာ... ကြိုဆိုပါတယ်... ကျွန်တော်တို့ ခေတ်ကာလကနေ ကြိုဆိုပါတယ်ဗျာ..."

ထိုအော်ဟစ်သံက ယမ်းပုံကို မီးရှို့လိုက်သကဲ့သို့ပင်။

နောက်တစ်ခဏ၌ အရပ်လေးမျက်နှာမှ အသံများ ပိုမိုထွက်ပေါ်လာပြီး ရိုးသားလှိုက်လှဲကာ စိတ်အားထက်သန်သည့် ကြိုဆိုသံလှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပေါင်းစည်းသွားချေသည်။

"ကြိုဆိုပါတယ်..."

"ပေကျင်းကနေ ကြိုဆိုပါတယ်..."

"အိမ်ပြန်ရောက်လာတာ ကြိုဆိုပါတယ်..."

အနာဂတ် နှစ်တစ်ထောင်ဆီမှ ဤနွေးထွေးလှသော နှုတ်ခွန်းဆက်သံများကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ စစ်သူကြီးကောရှင်းက သူ၏ခေါင်းကို ဖြည်းညင်းစွာ လှည့်လာပြီး စိတ်လှုပ်ရှားနေသည့် ထိုလူငယ်လေးများ၏ မျက်နှာများကို အကဲခတ်ကြည့်ရှုလိုက်ကာ သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် နူးညံ့သည့် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာရသည်။

ထို့နောက် သူက လက်ကိုမြှောက်ကာ လူအုပ်ကြီးထံသို့ လေးနက်ခွန်အားပါပါဖြင့် လှမ်း၍ ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်၏။

သူ၏ တုံ့ပြန်မှုကို မြင်သည့်အခါ သူ၏ အနောက်ဘက်ရှိ အန်းရှီးတပ်မတော်မှ စစ်သည်များကလည်း သူတို့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ စိတ်အားထက်သန်နေသော လူအုပ်ကြီးထံသို့ လက်များ လှမ်း၍ ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်ကြသည်။

အချိန်ကာလနှင့် ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်ကျော်နေသည့် ဤအပြန်အလှန်တုံ့ပြန်မှုက ထိုနေရာရှိ လေထုကို ပိုမို၍ပင် စိတ်လှုပ်ရှား တက်ကြွသွားစေခဲ့သည်။

ထိုအချိန်မှာပင် ခမ်းနားထည်ဝါလှသည့် အခိုက်အတန့်သို့ ရောက်ရှိလာချေသည်။

နိုင်ငံတော်အလံ ကိုယ်ရံတော်တပ်ဖွဲ့က ခွန်အားပါပါနှင့် ညီညာလှသော ခြေလှမ်းများဖြင့် တောက်ပနေသည့် ကြယ်ငါးပွင့် အနီရောင်အလံတော်ကို ကျင်းရွှေတံတားမှတစ်ဆင့် အလံတိုင်ရှိရာသို့ ခြံရံသယ်ဆောင်လာကြသည်။

သူတို့၏ မတ်မတ်ရပ်ဟန်၊ တည်ကြည်ခိုင်မာသော အကြည့်များနှင့် အပြစ်ဆိုဖွယ်ရာမရှိအောင် သေသပ်လှသည့် တပ်ဖွဲ့ဝင်ပုံစံက လူတိုင်း၏ အာရုံကို ချက်ချင်း ဖမ်းစားသွားပြီး အန်းရှီးတပ်မတော်မှ စစ်သည်များကိုပင် လေးနက်တည်ကြည်သွားစေသည်။

နောက်ခဏ၌ ခမ်းနားထည်ဝါလှသော စေတနာ့ဝန်ထမ်းများ၏ ချီတက်တေးနိုင်ငံတော်သီချင်းက ရင်ပြင်တစ်ခွင်လုံး လွှမ်းခြုံပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး ကြယ်ငါးပွင့် အနီရောင်အလံတော်ကြီးက နံနက်ခင်းနေရောင်ခြည်နှင့်အတူ ဖြည်းညင်းစွာ တက်လာသည့်အခါ ရင်ပြင်ထဲရှိ သောင်းချီသော ပြည်သူများက အသက်အရွယ်၊ ကျားမ မရွေးဘဲ အလိုအလျောက် သံပြိုင်လိုက်ဆိုကြတော့သည်။

"ထကြလော့... ကျွန်အဖြစ် အဖိနှိပ်မခံလိုသူ အပေါင်းတို့... ငါတို့၏ အသွေးအသားများဖြင့် ငါတို့၏ မဟာတံတိုင်းသစ်ကြီးကို တည်ဆောက်ကြစို့..."

ထိုညီညာလှသော သံပြိုင်သီဆိုသံ၊ ခွန်အားပါပြီး စည်းလုံးညီညွတ်သည့် စွမ်းအားများနှင့် သာမန်ပြည်သူတစ်ဦးစီ၏ နှလုံးသားထဲတွင် အမြစ်တွယ်နေသော တရုတ်နိုင်ငံအပေါ် ချစ်မြတ်နိုးမှုနှင့် အသိအမှတ်ပြုမှုတို့က... မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်သော်လည်း အလွန်အမင်း ခိုင်မာအားကောင်းသည့် စစ်တပ်၏ စိတ်ဓာတ်ခွန်အားတစ်ခုအဖြစ် ပုံပေါ်လာကာ ထန်မင်းဆက်မှ စစ်သည်တော်များကို အလွန်အမင်း လှုပ်ခတ်သွားစေခဲ့သည်။

စစ်သူကြီးကောရှင်းက သူ၏ရှေ့မှ မြင်ကွင်းကို စိုက်ကြည့်နေရင်း သူ၏ မျက်ဝန်းများက အနည်းငယ် တွေဝေငေးမောသွားချေသည်။

သူက အတိတ်မှ ထန်မင်းဆက်ကြီးကို ပြန်လည်မြင်ယောင်နေသကဲ့သို့ပင်...

ထိုအချိန်က နိုင်ငံအားလုံးက လာရောက်ပဏ္ဏာဆက်သကြပြီး ကမ္ဘာမြေကြီးတစ်ခုလုံးက သူတို့၏ အုပ်ချုပ်မှုအောက်တွင် ခေါင်းငုံ့ခဲ့ကြသည်။ ထန်မင်းဆက်၏ ဥပဒေများက အနောက်ဘက်ဒေသများအတွက် စံနှုန်းတစ်ခုဖြစ်ခဲ့ပြီး ထန်မင်းဆက်၏ ပိုးသားများက အဝေးတလွှားမှ အဖိုးတန်ရတနာများ ဖြစ်ခဲ့ကြသည်။

ထန်မင်းဆက်မှ စစ်သည်တော်များကလည်း မည်သည့်နေရာသို့သွားသွား ရင်ကော့ကာ မတ်မတ်ရပ်နိုင်ခဲ့ကြ၏။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့၏ ကျောထောက်နောက်ခံတွင် ပြိုင်ဘက်ကင်း အင်အားကြီးမားလှသော အင်ပါယာကြီးတစ်ခု ရှိနေသောကြောင့်ပင်။

ထန်မင်းဆက်မှ ပြည်သူများကလည်း တစ်ချိန်က ဤကဲ့သို့သော အတွင်းစိတ် ယုံကြည်မှုနှင့် စည်းလုံးညီညွတ်မှုမျိုးကို ပိုင်ဆိုင်ခဲ့ကြဖူး၏။

သို့သော်... ထိုရွှေရောင်လွှမ်းသော ခေတ်ကြီးက တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်ပျောက်ကွယ်သွားပြီးဖြစ်သည်။

သူတို့က အနောက်ဘက်ဒေသများကို ဆယ်စုနှစ်များစွာကြာအောင် အခိုင်အမာ ကာကွယ်ခဲ့ကြပြီး ချန်အန်းမြို့သို့ ဦးတည်နေသည့် စာပို့လမ်းကြောင်းများက တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ကာ အင်ပါယာကြီး၏ ဘုန်းကျက်သရေများကလည်း အနောက်ဘက်နယ်စပ်တွင် တစ်စတစ်စ မှေးမှိန်သွားခဲ့သည်ကို ထိုင်ကြည့်နေကြရသည်။

သူတို့က မေ့လျော့ခံ၊ အထီးကျန်တပ်ဖွဲ့တစ်ခုအဖြစ် ဘုန်းကျက်သရေရှိခဲ့သော ခေတ်ကာလတစ်ခု၏ နေဝင်ချိန်တွင် နောက်ဆုံးသော အစောင့်အရှောက်များ ဖြစ်လာကြရသည်။

ယခုအခါ နှစ်တစ်ထောင် ကြာပြီးနောက် အခြားသော ခေတ်ကာလတစ်ခုတွင် သူတို့က အခြားသော အင်အားကြီးနိုင်ငံတစ်ခု၌ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်နေပြီး ပိုမို၍ပင် စိတ်အားထက်သန်သည့် စိတ်ဓာတ်မျိုးကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

သူတို့၏ မိခင်နိုင်ငံတော်ကြီးက အချိန်ကြာမြင့်စွာကတည်းက ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး ရွှေရောင်လွှမ်းသောခေတ်ကြီးကို ဘယ်တော့မှ ပြန်လည်ရရှိနိုင်တော့မည် မဟုတ်ကြောင်း သိထားရသည့် ထိုရှုပ်ထွေးလှသော ခံစားချက်ကြီး.....

ထိုခံစားချက်ထဲတွင် စိတ်သက်သာရာရမှု၊ တုန်လှုပ်မှုနှင့် နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လိုက်သည့်အခါ ဆုံးရှုံးသွားသည်ဟူသော ခံစားချက်မျိုးတို့ ပါဝင်နေသလို ဂုဏ်ယူမှုနှင့် ဝမ်းနည်းကြေကွဲမှုတို့ ရောယှက်နေသည့် ဖော်ပြ၍မရနိုင်သော ဘဝ၏ အနိမ့်အမြင့် လောကဓံ ခံစားချက်မျိုးလည်း ပါဝင်နေချေသည်။

၎င်းက အန်းရှီးတပ်မတော်မှ စစ်သည်တိုင်းကို လေးလံမှုနှင့် ဆန်းကြယ်လှသော ခါးသက်သက် ခံစားချက်တို့ ရောပြွမ်းနေသည့် ခံစားချက်ပေါင်းစုံကို ချန်ရစ်ထားခဲ့လေသည်။

သူတို့က တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေခဲ့ကြပြီး ပဲ့တင်ထပ်နေသော နိုင်ငံတော်သီချင်းသံနှင့်အတူ ခေတ်ကာလ နှစ်ခုနှင့် အင်အားကြီးနိုင်ငံနှစ်ခုကြားရှိ တိတ်ဆိတ်သော အကြည့်ချင်း ဖလှယ်မှုနှင့် စကားပြောဆိုမှု တစ်ခုကို ပြီးမြောက်ခဲ့ကြသည်။

အလံတင်အခမ်းအနား ပြီးဆုံးသွားပြီး နိုင်ငံတော်အလံက အလံတိုင်ထိပ်၌ လေနှင့်အတူ လွင့်မျောနေချိန်တွင် ရင်နင့်ဖွယ်ရာ မြင်ကွင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။

မူလက ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်နေသည့် အလံကိုယ်ရံတော်တပ်ဖွဲ့က တပ်မှူး၏ အမိန့်ပေးသံနှင့်အတူ အန်းရှီးတပ်မတော် ရှိရာဘက်သို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း လှည့်လာကြ၏။

ထို့နောက် လေးနက်တည်ကြည်သော မျက်နှာအမူအရာများ၊ ခိုင်မာပြတ်သားသော အကြည့်များဖြင့်၊ သူတို့က လွန်ခဲ့သော နှစ်တစ်ထောင်မှ ဤစစ်သည်တော်များအုပ်စုကို အပြစ်ဆိုဖွယ်ရာမရှိအောင် ညီညာလှပြီး အလွန်အမင်းလေးနက်တည်ကြည်သည့် စစ်ရေးပြ အလေးပြုခြင်းဖြင့် အလေးပြုလိုက်ကြသည်။

ဤစစ်ရေးပြအလေးပြုခြင်းက ရှည်လျားလှသော အချိန်ကာလကို ဖြတ်ကျော်လျက် ရှေးလူကြီးများ၏ မယိမ်းယိုင်သော သစ္စာစောင့်သိမှုအပေါ် နောင်လာနောက်သားစစ်သည်များ၏ အမြင့်မားဆုံးသော လေးစားမှုကို သယ်ဆောင်လာခြင်းပင်။

အခြားခေတ်ကာလတစ်ခုမှ စစ်သည်များထံမှ ရုတ်တရက်ဆန်ပြီး လေးနက်လှသော ဤအလေးပြုမှုကို ရင်ဆိုင်လိုက်ရသည့်အခါ စစ်သူကြီးကောရှင်းနှင့် သူ၏အနောက်ရှိ အန်းရှီးတပ်မတော် စစ်သည်များအားလုံးက ပထမတော့ အံ့ဩမှင်တက်သွားကြရသည်။

ထို့နောက် အလိုအလျောက် တုံ့ပြန်မှုတစ်ခုကဲ့သို့ သူတို့က နုပျိုခြင်းမရှိတော့သော သူတို့၏ ကျောရိုးများကို မတ်မတ်ဆန့်တန်းလိုက်ကြသည်။

သူတို့က မည်သည့် နှုတ်ထွက်အမိန့်ပေးသံမှ မလိုဘဲ တစ်ပြိုင်နက်တည်း လှုပ်ရှားလိုက်ကြ၏။

သူတို့က ညာဘက်လက်များကို မြှောက်ကာ ထန်မင်းဆက်စစ်သည်တော်များ၏ ဟန်ပန်အတိုင်း လေးနက်တည်ကြည်စွာဖြင့် ပြန်လည်အလေးပြုလိုက်ကြချေသည်။

အခန်း ၄၈၅ပြီး၏။