အခန်း ၅၄၁

အခန်း (၅၄၁) - အနှစ်နှစ်ဆယ်အတွင်း ပူးပေါင်းကြံစည်မှုနှင့် ကောက်ကျစ်လှသော ကြံစည်မှုကြီး

တောင်လေက တဝူးဝူး တိုက်ခတ်နေပြီး ဝေးကွာသောအရပ်မှ တိုက်ခိုက်သတ်ဖြတ်သံများမှာ နားထဲသို့ သဲ့သဲ့မျှ ပဲ့တင် စီးမျောလာသည်။ မိုးကောင်းကင်ထက်၌မူ မိုးခြိမ်းသံများက ရံဖန်ရံခါ မြည်ဟည်းနေပြီး လျှပ်စီးများက ကောင်းကင်ယံကို အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာနေတော့သည်။

မြေပြင်အထက်တွင်မူ အခြေတည်အဆင့် ကျင့်ကြံသူ (၇) ဦးသည် ရွှေသဲကျွန်းမျော၏ ကတုတ်ကျင်းအထက်တွင် မျက်နှာချင်းဆိုင်ရပ်နေကြပြီး သူတို့အကြားရှိ လေထုမှာ ဓားသွားများကဲ့သို့ ထက်ရှလွန်းလှကာ ပြင်းထန်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းအုပ်မိုးထားလေသည်။

ဟန်ကျန့်က အဖြေတစ်ခုကို အတင်းအကျပ် တောင်းဆိုနေသော်လည်း လော့ချန်ကမူ တည်ငြိမ်စွာဖြင့် တိတ်ဆိတ်နေဆဲပင်။ ထိုသို့ တိတ်ဆိတ်နေခြင်းက ဟန်ကျန့်၏မျက်နှာကို ပိုမိုမည်းမှောင်သွားစေသည်။ သူ၏နောက်ရှိ တိမ်ပြိုဂိုဏ်းမှ ဂိုဏ်းတူညီအစ်ကိုလေးဦးမှာလည်း တင်းမာသွားကြပြီး ခန္ဓာကိုယ်ထက်၌ ဝိညာဉ်အလင်းတန်းများ ဖျတ်ဖျတ်လူး လှုပ်ခတ်လာကာ အချက်ပြမှု တစ်ခုရရုံဖြင့် ချက်ချင်း တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်ကြတော့သည်။

သို့သော် မထင်မှတ်ဘဲ ဟန်ကျန့်က ပြုံးလိုက်သည်။

"သိပ်ကောင်းတာပဲ.... မင်းမှာ သတ္တိရှိတယ်၊ ငါ မင်းကို မှတ်ထားလိုက်ပြီ"

ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှ လူများက သူ့အား မယုံကြည်နိုင်စွာ စိုက်ကြည့်နေကြစဉ် ဟန်ကျန့်က လက်ကို ခပ်ဖွဖွ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

"ငါတို့ သွားကြမယ်"

"ဂိုဏ်းတူညီလေး...."

ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုတစ်ဦးက မဝံ့မရဲဖြင့် တားဆီးရန် ပြင်လိုက်သည်။

"ငါ သွားမယ်လို့ ပြောနေတယ်လေ"

ဟန်ကျန့် အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။

ထို့နောက် သူ လှည့်ထွက်သွားပြီး တစ်ခွန်းမျှ ထပ်မပြောတော့ချေ။ သူ၏နောက်မှ လိုက်ပါလာသူ လေးဦးမှာလည်း လော့ချန်နှင့် ချူခွေးတို့ကို မုန်းတီးဖွယ်ရာ အကြည့်များဖြင့် စိုက်ကြည့်ကာ ဟန်ကျန့်နောက်သို့ အပြေးအလွှား လိုက်ပါသွားကြတော့သည်။

သူတို့ မြင်ကွင်းမှ ပျောက်ကွယ်သွားမှသာ ချူခွေးတစ်ယောက် သက်ပြင်းကို အားရပါးရ ချနိုင်တော့သည်။ ထိုသက်ပြင်းသံတစ်ခုတည်းနှင့်ပင် သူ မည်မျှ စိုးရိမ်တုန်လှုပ်နေခဲ့သည်ကို သိသာစေသည်။ အကယ်၍ တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားခဲ့လျှင် သူသည် လော့ချန်နှင့်အတူ တိမ်ပြိုဂိုဏ်း၏ တပည့်ရင်းငါးဦးကို အသေအလဲ ရင်ဆိုင်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားခဲ့သော်လည်း ယခုကဲ့သို့ အဆင်ပြေသွားသည့်အတွက် ရင်တုန်ပန်းတုန်ဖြင့် လော့ချန်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"မင်းရဲ့ အပြောကောင်းတဲ့ ပါးစပ်က ဘယ်ရောက်သွားတာလဲ၊ မင်း တစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲနဲ့ သူတို့ ဆုတ်ခွာသွားကြတာလား"

ချူခွေးက တိုးညှင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

လော့ချန် သူ့အား တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။ သူ ချီစွမ်းအင်ကို လှုပ်ခတ်လိုက်ပြီး ရွှေမီးဓားကို လှမ်းယူလိုက်ရာ ၎င်း၏ထိပ်ဖျားတွင် ကျောက်စိမ်းအိုးဓားဂိုဏ်းမှ တပည့်ရင်းလန်၏ ရုပ်အလောင်းမှာ စိုက်လျက်သား ပါလာသည်။

အလောင်းကို စစ်ဆေးနေစဉ် လော့ချန် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ငါ ဘာပြောရမှာလဲ၊ တောင်းပန်ပါတယ်လို့ ပြောရမှာလား၊ ဒါမှမဟုတ် ကျွန်တော့်ကို မသတ်ပါနဲ့ လို့ ပြောရမှာလား၊ မဟုတ်ရင်လည်း ကျွန်တော့်ရဲ့ ဂုဏ်ထူးဆောင်အမှတ်တွေကို ယူပါလို့ ပြောရမှာလား"

ထိုခနဲ့စကားများကြောင့် ချူခွေးမှာ တစ်ခွန်းမျှ ပြန်မပြောနိုင်ဘဲ မှင်တက်သွားတော့သည်။ သူ ပြောချင်သော စကားလုံးများစွာ ရှိသော်လည်း မည်သည့်စကားမျှ လည်ချောင်းဝမှ ထွက်မလာချေ။ အမှန်စင်စစ် ထိုကဲ့သို့သော စကားလုံးများမှာ လော့ချန်၏ စရိုက်နှင့် လုံးဝ ကိုက်ညီမှုမရှိသည်ကို သိရှိနေသောကြောင့်ပင်။

သို့သော် သူ မနေနိုင်ဘဲ မေးမြန်းသေးသည်။

"ဒါပေမဲ့.... သူတို့က တိမ်ပြိုဂိုဏ်းရဲ့ တပည့်ရင်းတွေလေကွာ"

ရှပ်....

ဓားအလင်းတန်းတစ်ခု ဖျတ်ခနဲ လက်သွားပြီး ခေါင်းပြတ်နေသော အလောင်းတစ်ခု မြေပေါ်သို့ လဲကျသွားသည်။ လော့ချန်သည် လက်တစ်ဖက်တွင် ဖြတ်ထားသော ဦးခေါင်းကို ကိုင်ထားပြီး အခြားလက်တစ်ဖက်တွင်မူ ကျောက်စိမ်းဆွဲပြားနှင့် ဂိုဏ်းတံဆိပ်ပြားတို့ကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။ သူ မီးလုံးမှော်အတတ်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ အောက်ရှိအလောင်းမှာ မီးတောက်များဖြင့် လောင်ကျွမ်းသွားပြီး စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း ပြာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

လုယက်ခြင်းနှင့် သက်သေဖျက်ဆီးခြင်းတို့ကို စနစ်တကျ၊ ချောမွေ့စွာ ပြုလုပ်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုကဲ့သို့ ကျွမ်းကျင်လှသော လက်ရာကို ကြည့်ပြီး ချူခွေး၏ မျက်ခွံများပင် လှုပ်ခတ်သွားခဲ့သည်။ လော့ချန်သည် နာမည်ကျော် ဂိုဏ်းတစ်ခု၏ အကြီးအကဲဖြစ်သော်လည်း ဤကဲ့သို့သော ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သည့် အလုပ်ကိုမူ အလွန်ပင် ကျွမ်းကျင်စွာ ပြုလုပ်နိုင်ဆဲပင်။

လော့ချန်တစ်ယောက် ရရှိလာသော ပစ္စည်းများကိုပင် သေချာမကြည့်တော့ဘဲ သိုလှောင်အိတ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။ သူ၏ ဝတ်ရုံလက်အင်္ကျီပေါ်မှ ပြာများကို ခါထုတ်ပြီးမှသာ သူ ရှင်းပြတော့သည်။

"သူတို့က တိမ်ပြိုဂိုဏ်းက ဖြစ်နေလို့ပဲ ငါ ဒီလောက် အေးအေးဆေးဆေး နေနိုင်တာပေါ့"

"ဟင်...."

ချူခွေးက နားမလည်နိုင်စွာ မျက်တောင်ခတ်လိုက်သည်။

လော့ချန် ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်ရင်း

"ငါတို့ လော့ထျန်းအဖွဲ့က စစ်ပွဲက ကင်းလွတ်ခွင့်ရထားပေမယ့် လေးဂိုဏ်းမဟာမိတ်အဖွဲ့ရဲ့ အစိတ်အပိုင်းပဲ မဟုတ်လား၊ ဒါဆို သူနဲ့ ငါတို့က မဟာမိတ်တွေပေါ့၊ စစ်ပွဲရဲ့ ရှုပ်ထွေးမှုတွေကြားထဲမှာ ရန်သူ့အင်အားစုကို သတ်ဖြတ်တာက လူတိုင်းရဲ့ တာဝန်ပဲ၊ ဟန်ကျန့်အနေနဲ့ ငါ့ကို တိုက်ခိုက်စရာ ဘာအကြောင်းပြချက်မှ မရှိဘူး"

ထိုအကြောင်းပြချက်က ချူခွေးကို ဆတ်ခနဲ ဖြစ်သွားစေသည်။ သူ ချက်ချင်းပင် နားလည်သဘောပေါက်သွားပြီး ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။

"ဟုတ်ပါပြီ၊ ဒါပေမဲ့ မဟာမိတ်အဖွဲ့အပြင်ဘက်က ကျင့်ကြံသူတွေထဲမှာ ကျားပါးစပ်ကနေ အစာလုရဲတဲ့ သတ္တိမျိုးရှိတာ မင်းတစ်ယောက်ပဲ ရှိလိမ့်မယ်၊ တခြားလူသာဆိုရင်.... ငါတို့ ဘေးကင်းကင်းနဲ့ ထွက်လာနိုင်ဖို့ မလွယ်ဘူး၊ အနည်းဆုံးတော့ တစ်ခုခု ပေးဆပ်ခဲ့ရလိမ့်မယ်"

လော့ချန်သည် နှုတ်ခမ်းထောင့်ကို အနည်းငယ် ကွေးညွှတ်လိုက်သော်လည်း ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ချေ။ ဟုတ်ပေသည်၊ သူသည် မဟာမိတ်အဖွဲ့၏ စည်းမျဉ်းကို အသုံးချခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ အကြောင်းပြချက်နောက်ကွယ်မှ အမြတ်ထုတ်ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း သူ၏နောက်တွင် အားကိုးထိုက်သော အင်အားရှိနေသောကြောင့်လည်း ဖြစ်သည်။ သူ၏ တန်ချန်ဇီ ဟူသော နာမည်ကျော်ကြားမှုနှင့် ရေခဲခံတပ်၏ ဧည့်သည်တော်အကြီးအကဲ ရာထူးတို့က မည်သည့်ဂိုဏ်းကြီး၏ တပည့်ရင်းနှင့်မဆို ယှဉ်နိုင်လှသည်။ အကယ်၍ သူတို့ တိုက်ခိုက်လာခဲ့လျှင်ပင် ဘာဖြစ်မည်နည်း။

သူနှင့် ချူခွေးတို့ မနိုင်နိုင်ခဲ့လျှင်ပင် အလွယ်တကူ ထွက်ပြေးနိုင်သည်။ တိမ်ပြိုဂိုဏ်းက မဟာမိတ်အချင်းချင်းကို တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်ဟူသော သတင်းပျံ့နှံ့သွားပါက သူတို့၏ ဂုဏ်သိက္ခာမှာ မြေခသွားပေလိမ့်မည်။ အခြားဂိုဏ်းသုံးခုက မျက်ကွယ်ပြုထားနိုင်သော်လည်း တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူများနှင့် အင်အားစုအငယ်စားများကမူ ထိုသို့ ပြုလုပ်မည်မဟုတ်ချေ။ သူတို့သည် ကိုယ်ပိုင်အဖွဲ့ဝင်များကို ပြန်လည်တိုက်ခိုက်တတ်သော ဂိုဏ်းအတွက် အသက်စွန့်ရန် နှစ်ခါပြန် စဉ်းစားကြပေလိမ့်မည်။

ဤအရာအားလုံးကို လော့ချန်သည် စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း တွေးတောတွက်ချက်ခဲ့ပြီး ဖြစ်သဖြင့် သူ ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် တိတ်ဆိတ်စွာ နေနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဟန်ကျန့်မှာလည်း လိမ္မာပါးနပ်သူဖြစ်သဖြင့် ဓားကို မြှောက်ရုံသာ မြှောက်ပြီး အသာတကြည် ပြန်ချသွားခြင်း ဖြစ်သည်။ အမှန်စင်စစ် သူကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးသာ ထိုသို့ ပြုလုပ်နိုင်သည်။ အကယ်၍ တခြားသူသာဆိုလျှင် ချူခွေးကဲ့သို့ အဆင့်မြင့်ကျင့်ကြံသူပင် ဦးညွှတ်ခဲ့ရပေလိမ့်မည်။

ချူခွေးက သိုလှောင်အိတ် ခုနစ်လုံး သို့မဟုတ် ရှစ်လုံးခန့်ကို ကိုင်မြှောက်ရင်း ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ နည်းနည်းတော့ မရိုးသားသလိုပဲကွာ၊ သူတို့က လူကို တစ်ဝက်သေအောင် ရိုက်ထားတာကို ငါတို့က အချောင်နှိုက်ပြီး ပစ္စည်းတွေ လုယူခဲ့တာဆိုတော့"

"သူက ငါ့သားမှ မဟုတ်တာ၊ ငါ ဘာလို့ သူ့ကို ခွဲပေးရမှာလဲ"

လော့ချန် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သော်လည်း သူ၏ မျက်လုံးများကမူ စစ်တလင်းတစ်ခုလုံးကို လေ့လာနေဆဲ ဖြစ်သည်။

"သွားကြစို့.... ဒီနေရာက မလုံခြုံတော့ဘူး၊ တခြားနေရာ ရှာရအောင်၊ မိုးမလင်းခင်အထိ အချိန်ရှိသေးတာမို့ နောက်ထပ် အလုပ်တစ်ခုလောက် လုပ်နိုင်သေးတယ်"

ထို့နောက် သူသည် လူသူကင်းဝေးရာ အရပ်သို့ လှည့်ထွက်သွားပြီး ချူခွေးသည်လည်း တစ်ခွန်းမျှ မငြင်းဆန်ဘဲ နောက်မှ အပြေးအလွှား လိုက်ပါသွားတော့သည်။

....

မှောင်မိုက်လှသော ညဉ့်ဦးယံအောက်တွင် လူရိပ်နှစ်ခုသည် စစ်တလင်း၏ အစွန်းအဖျားများ၌ တစ္ဆေများသဖွယ် လှုပ်ရှားနေကြသည်။ သူတို့သည် ရန်သူတစ်ဦးချင်းစီကို တွေ့ရှိပါက မဆိုင်းမတွ တိုက်ခိုက်သတ်ဖြတ်ကြသည်။ အကယ်၍ ကစဉ့်ကလျား ဖြစ်နေသော အဖွဲ့ငယ်လေးများနှင့် တွေ့ဆုံပါက အန္တရာယ်ကို စူးစမ်းပြီးမှ တိုက်ခိုက်ကြသည်။ အကယ်၍ အခွင့်အရေးရှိပါက ထိုအဖွဲ့၏ အဓိက တိုက်ခိုက်ရေးသမားများကို အပြင်းထန်ဆုံး မှော်အတတ်များဖြင့် တိုက်ခိုက်ပြီးနောက် ကျန်ရှိသူများကို လိုက်လံသတ်ဖြတ်ကြသည်။ အကယ်၍ ရန်သူအင်အားက အနည်းငယ်မျှ ပိုမိုများပြားနေပါက ချက်ချင်းပင် ဆုတ်ခွာသွားကြတော့သည်။

သူတို့၏ ရည်မှန်းချက်မှာ ရိုးရှင်းလှသည်။ မိမိကိုယ်ကို အန္တရာယ်မဖြစ်စေဘဲ ဂုဏ်ထူးဆောင်အမှတ်များကို အများဆုံး ရရှိရန်ပင် ဖြစ်သည်။ သူတို့ ထိုရည်မှန်းချက်အတိုင်း လုပ်ဆောင်ခဲ့ကြသည်။ မိုးသောက်ယံသို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော ကျင့်ကြံသူနှစ်ဦးသည် မြေအောက်လိုဏ်ဂူတစ်ခုအတွင်း ပုန်းအောင်းကာ ရရှိလာသော ဂုဏ်ထူးဆောင်အမှတ်များကို ရေတွက်နေကြတော့သည်။

"အခြေတည်အဆင့်နှောင်းပိုင်း ကျင့်ကြံသူ ၂ ယောက်၊ အမှတ် ၁၀၀၀"

ချူခွေးက ရေတွက်နေသည်။

“အခြေတည်အဆင့်လတ် ၆ ယောက်၊ နောက်ထပ်အမှတ် ၁၂၀၀.... အခြေတည်အစောပိုင်း ၁၂ ယောက်၊ နောက်ထပ်အမှတ် ၁၂၀၀.... စုစုပေါင်း အမှတ် ၃၄၀၀"

သူသည် ပင်ပန်းနေသော်လည်း ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်နေရှာသည်။ အကယ်၍ သူတို့ လမ်းခရီးတွင် သတ်ဖြတ်ခဲ့သော ချီသန့်စင်အဆင့်မြင့် ကျင့်ကြံသူများကိုပါ ထည့်သွင်းရေတွက်မည်ဆိုပါက ၃၅၀၀ အထိ ရှိနိုင်သည်။ သူတို့သည် အထက်လမ်းစဉ် ရွှေအမြုတေ လျှို့ဝှက်နည်းကို လဲလှယ်ရန် ၆၅၀၀ ခန့်သာ လိုအပ်တော့သည်။ ၎င်းမှာ အလွန်ပင် နီးကပ်နေချေပြီ။

"စစ်ပွဲက ဆက်ဖြစ်နေတုန်းပဲ လော့ချန်"

ချူခွေးက သူ၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို မဖုံးကွယ်နိုင်ဘဲ ပြောလိုက်သည်။

"ငါတို့ ဆက်လုပ်ကြမလား"

လော့ချန်၏ အေးစက်လှသော စကားသံက သူ့အပေါ်သို့ ရေအေးဖြင့် ပက်ဖျန်းလိုက်သလို ဖြစ်သွားစေသည်။

"မင်း စစ်တလင်းပေါ်မှာ မသေချင်ဘူးဆိုရင်တော့ ကောင်းကောင်း အနားယူဖို့ ငါ အကြံပြုချင်တယ်"

ချူခွေးမှာ အသက်ရှူပင် ရပ်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ လော့ချန်ကို ကြည့်လိုက်ရာ လော့ချန်မှာ ဖရိုဖရဲဖြစ်ပြီး ပင်ပန်းနေသည်ကို တွေ့ရပြီး၊ မိမိကိုယ်ကို ပြန်ကြည့်လိုက်သောအခါတွင်လည်း ဒဏ်ရာအမျိုးမျိုးဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် စိတ်ထဲ၌ အေးစက်သွားတော့သည်။ သူသည် ဂုဏ်ထူးဆောင်အမှတ်များနှင့် တိုက်ခိုက်သတ်ဖြတ်မှုများကြားတွင် စိတ်လွတ်ကိုယ်လွတ် ဖြစ်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုကဲ့သို့သော မဆင်မခြင် စွန့်စားမှုမျိုးမှာ သူ၏ စရိုက်မဟုတ်ပေ။

လော့ချန်သည် သူ၏ သူငယ်ချင်း စိတ်အေးသွားသည်ကို မြင်မှ သက်ပြင်းကို ဖွဖွချလိုက်သည်။ သူ ခေါင်းကိုမော့ကာ မျက်လုံးများကို ကျဉ်းမြောင်းလိုက်ပြီး လိုဏ်ဂူအပြင်ဘက်မှ လေမုန်တိုင်းများနှင့် မီးတောက်များကြားသို့ သူ၏ စိတ်အာရုံကို ဖြန့်ကျက်လိုက်သည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့၊ စစ်ပွဲက ပြီးဖို့ အဝေးကြီး လိုပါသေးတယ်"

လော့ချန်က ဆိုသည်။

ချူခွေးက မျက်တောင်ခတ်ရင်း မေးလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ငါတို့ ဓူဝံတောင်တန်းကို သိမ်းပိုက်လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီလေ၊ ဒီမနက်တင် ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေ တိုက်ခိုက်နေကြတာ၊ သူတို့က မိုင်ပေါင်းရာချီတဲ့ လေမုန်တိုင်းတွေကို ဖန်တီးခဲ့ကြတာလေ"

ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူများ ပါဝင်လာခြင်းက စစ်ပွဲ၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိလာခြင်းကို ပြသနေသည်။ သူတို့ ပါဝင်ပတ်သက်လာပါက စစ်ပွဲသည် မကြာမီ ပြီးဆုံးသွားလေ့ရှိပြီး ယာယီငြိမ်းချမ်းရေး ရရှိလာလေ့ရှိသည်။

လော့ချန် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။

"မင်းက ဓူဝံတောင်တန်း ကျဆုံးတော့မယ့်အချက်ကိုပဲ မြင်တာကိုး၊ မဟာမိတ်အဖွဲ့ရဲ့ ကျင့်ကြံသူ အရေအတွက်က တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ ပိုများလာတာ မင်း မမြင်ဘူးလား၊ အဲဒါ ဘာကို ဆိုလိုသလဲဆိုတာ စဉ်းစားကြည့်ဦး"

မည်သည့်စစ်ပွဲတွင်မဆို တိုက်ပွဲကြာရှည်လာသည်နှင့်အမျှ ပါဝင်သူအရေအတွက်မှာ လျော့နည်းသွားလေ့ရှိသည်။ စစ်ပွဲအထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်နေချိန်တွင် ကျင့်ကြံသူအရေအတွက် ပိုမိုများပြားလာခြင်းမှာ ယုတ္တိမရှိချေ။ ထိုသို့ တိုးပွားလာခြင်းက အင်အားသစ်များကို အဆက်မပြတ် စေလွှတ်နေခြင်းကြောင့်သာ ဖြစ်ရမည်။

သူသည် ယနေ့ တွေ့ဆုံခဲ့ရသော စိမ်းသက်လှသော မျက်နှာများကို ပြန်လည်တွေးတောမိသည်။ ထိုသူများသည် အသစ်ရောက်ရှိလာသူများ ဖြစ်ကြသည်မှာ သေချာလှသည်။ ပဉ္စမ သို့မဟုတ် ဆဋ္ဌမမြောက်တောင်တန်းမှ လာသူများလော၊ သို့မဟုတ် ရွှေသဲကျွန်းမျောမှ လာသူများလော ဆိုသည်ကိုမူ သူ မခန့်မှန်းနိုင်သေးချေ။

ထိုအချက်က ချူခွေးကို ဆတ်ခနဲ ဖြစ်သွားစေသည်။

"နေဦး.... သူတို့က အဋ္ဌမမြောက်တောင်တန်းကိုပါ ပြန်လည်သိမ်းပိုက်ဖို့ ရည်ရွယ်နေကြတာလား"

လော့ချန်၏ မျက်နှာထားက ပိုမိုတင်းမာသွားသည်။

"ဒါက သူတို့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်အစစ်အမှန်ပဲ၊ မဟုတ်ရင် ကရုဏာမဲ့နတ်သမီးနဲ့ လင်ဟူကျဲတို့လို ပုဂ္ဂိုလ်တွေက ရှေ့တန်းကို ရောက်လာစရာ အကြောင်းမရှိဘူး"

ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူ အများအပြား ရှိနေခြင်းက တောင်တန်းတစ်ခုတည်းကို သိမ်းပိုက်ရန် မဟုတ်သည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။ စစ်ပွဲက ပြီးဆုံးသွားခြင်းမဟုတ်ဘဲ ယခုမှ စတင်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

ချူခွေး၏ မျက်လုံးများက တောက်ပသွားသော်လည်း ချက်ချင်းပင် ပြန်လည် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။

"အင်အားစုတွေ အများကြီး ရှိနေရင် ဘုန်းကြီးများပြီး ဆွမ်းဆန်ရှားသလို ဖြစ်မသွားဘူးလား၊ နောင်ကျရင် ဂုဏ်ထူးဆောင်အမှတ်တွေ ရှာရတာ ပိုခက်သွားလိမ့်မယ်"

လော့ချန်ကမူ အခြေအနေကို အခြားတစ်ဖက်မှ မြင်သည်။

"အစောပိုင်း သေသွားတဲ့သူတွေက အမြောက်စာတွေပဲ၊ ငါတို့သတ်ခဲ့တဲ့ အဆင့်မြင့်ကျင့်ကြံသူ နှစ်ယောက်ထဲက တစ်ယောက်က ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရနေပြီးသား၊ နောက်တစ်ယောက်ကလည်း ငါတို့တွေ့ချိန်မှာ အားနည်းနေပြီ၊ အစွမ်းထက်ဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်တွေကတော့ ထွက်မလာကြသေးဘူး၊ ဒါကြောင့် ဂုဏ်ထူးဆောင်အမှတ်တွေအကြောင်း တွေးမနေနဲ့တော့၊ မင်းရဲ့ ချီစွမ်းအင်ကို ပြန်ဖြည့်ပြီး အကောင်းဆုံးအခြေအနေကို ထိန်းသိမ်းထားဖို့ပဲ ကြိုးစား၊ ငါ့ကို ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး မဖြစ်စေနဲ့နော်"

သူ စကားပြောပြီးသည်နှင့် မျက်လုံးများကို ပိတ်လိုက်သည်။ သူ၏လက်ဝါးပေါ်တွင် ဆေးလုံးအချို့ ပေါ်ထွက်လာပြီး ချက်ချင်းပင် ပါးစပ်ထဲသို့ ထည့်ကာ မျိုချလိုက်ပြီးနောက် ချီစွမ်းအင်များကို စတင် စုပ်ယူကျင့်ကြံတော့သည်။

ချူခွေးက တိုးညှင်းစွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"စိတ်ချပါ၊ ငါက မင်းကို ဘယ်တော့မှ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး မဖြစ်စေရပါဘူး"

....

ညဉ့်ဦးယံသို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ မိုးကြိုးတောင်တန်းရှိ သတ်ဖြတ်မှုများမှာ ရပ်တန့်မသွားဘဲ ပိုမိုပြင်းထန်လာခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ ယခင်ရက်များထက် ပိုမိုရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှပြီး တိုက်ပွဲများမှာ ဓူဝံတောင်နှင့် အဋ္ဌမမြောက်တောင်တန်းများအပြင်သို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။ ကျယ်ပြောလှသော သဲကန္တာရထဲတွင် အလင်းတန်းများစွာက ကောင်းကင်ယံထက်၌ ပျံသန်းနေကြပြီး စစ်ပွဲအတွင်း စိတ်လွတ်ကိုယ်လွတ်ဖြစ်နေသော ကျင့်ကြံသူများမှာ စစ်တလင်း၏ ဗဟိုချက်မမှ ဝေးကွာသွားသည်ကိုပင် သတိမထားမိကြချေ။

မကြာမီ သဲကန္တာရထဲမှ လူရိပ်နှစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။

"မင်းရဲ့ အခြေအနေ ဘယ်လိုလဲ"

တစ်ဦးက မေးလိုက်သည်။

"အားလုံး အဆင်ပြေတယ်၊ တကယ်လို့ အန္တရာယ်ရှိလာရင် ငါ့ရဲ့ အထွတ်အထိပ်အခြေအနေထက် ကျော်လွန်အောင် လုပ်ဆောင်နိုင်တဲ့ လျှို့ဝှက်နည်းလမ်းလည်းရှိတယ်"

"ကောင်းပြီ၊ ငါ့တို့ရဲ့ နောက်ထပ်ပစ်မှတ်က အရှေ့တောင်ဘက် ဆယ်မိုင်အကွာမှာ ရှိတယ်၊ မီးလျှံမဟာမိတ်ရဲ့ တပည့်ရင်း သုံးယောက်က ဆေးလုံးစိမ်းချိုင့်ဝှမ်းက ကျင့်ကြံသူတွေကို လိုက်သတ်နေကြတာ၊ သူတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက မမြင့်ဘူး၊ အခြေတည်အဆင့်လတ်က တစ်ယောက်ပဲ ပါတယ်"

"ကောင်းပြီ၊ ငါတို့ သွားကြစို့"

ခဏတာ စကားပြောပြီးနောက် လူရိပ်နှစ်ခုသည် ကောင်းကင်ယံထက်သို့ ပျံတက်သွားပြီး ညဉ့်ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်သန်းသွားကြတော့သည်။

ခဏအကြာတွင် တိုက်ပွဲတစ်ခု ရုတ်တရက် ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။ ကြီးမားလှသော တုတ်ကြီးတစ်ခု ကျရောက်လာပြီး သွေးမြူများ ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

တိုက်ပွဲက မြန်ဆန်လွန်းလှပြီး သတ်ဖြတ်မှုက ရက်စက်လှပေသည်။

လော့ချန်သည် ရရှိလာသော ပစ္စည်းများကို တည်ငြိမ်စွာ သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး ဆေးလုံးစိမ်းချိုင့်ဝှမ်းမှ ကျန်ရှိနေသူများကို တစ်ချက်မျှပင် လှည့်မကြည့်တော့ချေ။ သူ၏ လက်ဟန်ဖြင့် ရွှေမီးဓားမှာ သူ၏နံဘေးသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်။ ခဏအကြာတွင် သူနှင့် ချူခွေးတို့သည် ညဉ့်မှောင်မိုက်ထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားကြတော့သည်။

သွေးချင်းချင်းနီနေသော သဲပြင်ထက်၌ ကျန်ရစ်ခဲ့သော ဆေးလုံးစိမ်းချိုင့်ဝှမ်းမှ တပည့်များမှာ မှင်တက်စွာဖြင့် သူတို့ ပျောက်ကွယ်သွားရာအရပ်သို့ ငေးကြည့်နေကြသည်။

"သူတို့က ဘယ်သူတွေလဲ၊ ဘာလို့ ငါတို့ကို ကယ်တင်ခဲ့တာလဲ"

တပည့်တစ်ဦးက မေးလိုက်သည်။

သူသည် အခြေတည်အဆင့်ဦးပိုင်း ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ မည်သည့်အကျိုးအမြတ်မျှ မမျှော်လင့်ဘဲ ကူညီပေးသူကို တွေ့ရခဲလှသည်။ သူတို့သည် ဂိုဏ်းကြီး၏ အတွင်းစည်းတပည့်များဖြစ်သဖြင့် ကယ်တင်ရှင်ကို အမည်မေးမြန်းကာ နောက်ပိုင်းတွင် ပြန်လည်ကျေးဇူးဆပ်ရန် ပြင်ဆင်ရမည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုသူနှစ်ဦးမှာ တစ်ခွန်းမျှ မပြောဘဲ ထွက်ခွာသွားကြသည်။

ထိုစဉ် တပည့်တစ်ဦးက အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"နေဦး.... အဲဒါ တန်ချန်ဇီပဲ"

ထိုအမည်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လူစုတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ထိုကျင့်ကြံသူ၏ မျက်နှာမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် နီရဲလာပြီး ဆိုသည်။

"ငါ သေချာပေါက် သိပါတယ်၊ အဲဒါ ထောင်မျိုးနွယ်စုရဲ့ စောင့်ရှောက်သူ တန်ချန်ဇီ ပဲ"

သူ ထိုသို့ပြောလိုက်သည်နှင့် လူတိုင်း၏ မျက်နှာတွင် ခံစားချက် အမျိုးမျိုး ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ အမှန်စင်စစ် လော့ချန်သည် ဆေးလုံးစိမ်းချိုင့်ဝှမ်းတွင် နာမည်ကျော်ကြားခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုစဉ်က ပြိုင်ပွဲမှာ မေ့ပျောက်၍ မရနိုင်စရာ ဖြစ်သော်လည်း လော့ချန်သည် သူတို့နှင့် နီးကပ်သူမဟုတ်ပေ။ အထူးသဖြင့် သူသည် ဂိုဏ်း၏ ထိပ်တန်းပါရမီရှင်ခုနစ်ဦးကို အရှက်ခွဲခဲ့သူဖြစ်သဖြင့် လူအများစုက သူ့အား မေ့ပျောက်ထားလိုကြသည်။

သူတို့သည် ပထမဆုံးအကြိမ်တွင် သူ့အား မမှတ်မိခဲ့ကြချေ။ သို့သော် ဤတပည့်မှာ ထောင်မျိုးနွယ်စုမှ ဖြစ်သဖြင့် လော့ချန်ကို မည်ကဲ့သို့ မေ့လျော့နိုင်မည်နည်း။ လော့ချန်၏ ရာထူးကို သူ သေချာပေါက် မှတ်မိနေခြင်း ဖြစ်သည်။

အခြားတပည့်များမှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး မယုံကြည်နိုင်စွာ စိုက်ကြည့်နေကြသည်။ လော့ချန်က သူတို့၏ ကယ်တင်ရှင်ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မထင်ထားခဲ့ကြချေ။ ထောင်မျိုးနွယ်စုမှ တပည့်ဖြစ်သူက ထပ်မံ ပြောကြားလိုက်သည်။

"ပြီးတော့ တခြားတစ်ယောက်ကိုလည်း ငါ မှတ်မိပြီ၊ အဲဒါ ထျန်းလန်နတ်ဘုရားမြို့တော်တုန်းက ဟယ်မျိုးနွယ်စုက အတင်းအကျပ် စည်းရုံးခဲ့တဲ့ တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူ ချူခွေး ပဲ၊ သူတို့နှစ်ယောက် ပူးပေါင်းနေကြလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူက ထင်မှာလဲ၊ ဒါက တကယ့်ကို...."

သူ ဆက်လက်စကားပြောနေစဉ် ဘေးမှ တပည့်တစ်ဦးက ကြားဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

"ဒီနေရာက အန္တရာယ်ရှိတယ်၊ အရင်ဆုံး စခန်းကို ပြန်ကြစို့"

"ဟုတ်သားပဲ...."

အခြားသူများက သူတို့အား မည်သို့ပင် သတ်မှတ်ပါစေ၊ လော့ချန်နှင့် ချူခွေးတို့ကမူ ဂရုမစိုက်ကြချေ။ သူတို့သည် မိမိတို့ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို ဖုံးကွယ်ရန် မရည်ရွယ်ခဲ့ကြပေ။ အကြောင်းမှာ ဂုဏ်ထူးဆောင်အမှတ်များ ရရှိရန်အတွက် သက်သေပြရန် လိုအပ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ရှုပ်ထွေးလှသော စစ်တလင်းပေါ်တွင် အလောင်းများကို အမြဲမပြတ် သယ်ဆောင်ရန် မဖြစ်နိုင်သဖြင့် တစ်ခါတစ်ရံတွင် မိမိ၏မျက်နှာကို ပြသခြင်းက အခြားသူများကို သက်သေဖြစ်စေနိုင်သည်။

လော့ချန်နှင့် ချူခွေးတို့အတွက် ယနေ့ တိုက်ခိုက်မှုမှာ အလွန်ပင် ချောမွေ့လှသည်။ စစ်တလင်းက ကျယ်ပြန့်လာသဖြင့် ရန်သူများကို ရှာဖွေရလွယ်ကူလာသည်။ ချူခွေး၏ အကူအညီဖြင့် လော့ချန်တစ်ယောက် စိတ်အာရုံနှင့် နတ်မျက်စိကို အသုံးချကာ ရန်သူများကို အလွယ်တကူ ရှာဖွေနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူတို့သည် သဲပြင်ထက်၌ ရိပ်ခနဲ လှုပ်ရှားလျက် သတ်ဖြတ်မှုများကို ဆက်တိုက် ပြုလုပ်ခဲ့ကြသည်။ မကြာမီ သူတို့လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးသွားသော ကျင့်ကြံသူ အရေအတွက်မှာ များပြားလာခဲ့သည်။

....

မိုးသောက်ယံသို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ သွေးချင်းချင်းနီနေသော လူရိပ်နှစ်ခုသည် ဆဋ္ဌမမြောက်တောင်တန်းရှိ လော့ထျန်းအဖွဲ့၏ စခန်းအတွင်းသို့ တိတ်တဆိတ် ပြန်လည်ဝင်ရောက်လာခဲ့ကြသည်။

"အဖွဲ့ချုပ်ခေါင်းဆောင်.... မိတ်ဆွေချူ၊ မင်းတို့နှစ်ယောက်...."

လော့ချန်က လက်ကို မြှောက်ကာ တားဆီးလိုက်သည်။

"နောက်မှ ပြောကြတာပေါ့ အစ်ကိုတွမ်၊ ကျွန်တော်တို့ အနားယူရဦးမယ်"

တွမ်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သော်လည်း သူ၏မျက်နှာတွင် စိုးရိမ်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။ လော့ချန်နှင့် ချူခွေးတို့ တည်ငြိမ်နေသော်လည်း သူတို့ကိုယ်ပေါ်မှ ပြင်းထန်လှသော သွေးညှီနံ့ကိုမူ မဖုံးကွယ်နိုင်ချေ။ သူတို့၏ တည်ငြိမ်မှုနောက်ကွယ်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအင်တစ်ခု ကိန်းအောင်းနေသည်။ ၎င်းမှာ သတ်ဖြတ်မှုပေါင်းများစွာကို ပြုလုပ်ခဲ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သည့် အရှိန်အဝါမျိုး ဖြစ်သည်။

"အဖွဲ့ချုပ်ခေါင်းဆောင်ရဲ့ အခြေအနေ ဘယ်လိုလဲ"

ရွှီဟွမ်ကျန်းက တိုးညှင်းစွာ မေးလိုက်သည်။

တွမ်ဖုန်းက ခေါင်းခါရင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"သူတို့တစ်ကိုယ်လုံး သွေးညှီနံ့တွေချည်းပဲ"

သွေးညှီနံ့....။

တွမ်ဖုန်းကဲ့သို့ သတ္တိရှိသူတစ်ဦးပင် တုန်လှုပ်သွားစေရန် သူတို့ မည်မျှ သတ်ဖြတ်ခဲ့ကြသနည်း။ ရွှီဟွမ်ကျန်းမှာလည်း မှင်တက်သွားတော့သည်။

အခန်းအတွင်းတွင် လော့ချန်သည် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေပြီး သူ၏ အသက်ရှူနှုန်းမှာ တည်ငြိမ်နေသည်။ သူ၏လက်ဝါးပေါ်တွင် နဂါးပျံဆေးလုံးနှစ်လုံး ပေါ်ထွက်လာပြီး မဆိုင်းမတွပင် မျိုချလိုက်တော့သည်။ သူသည် လက်တစ်ဖက်စီတွင် အဆင့်လတ် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်တုံးစီကို ကိုင်ဆောင်ကာ ချီစွမ်းအင်များကို စတင်စုပ်ယူလေ့ကျင့်တော့သည်။ ဤနည်းလမ်းမှာ ချူခွေးက မျှဝေပေးခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ဆေးလုံးစိမ်းချိုင့်ဝှမ်း၏ ဟယ်မျိုးနွယ်စုထံမှ လာခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းက အဆင့်လတ် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများမှ ချီစွမ်းအင်များကို တိုက်ရိုက် စုပ်ယူစေနိုင်သည်။

သူသည် အမြန်ဆုံး ပြန်လည်နာလန်ထူရန် လိုအပ်သည်။ အချိန်တိုအတွင်း သူတို့နှစ်ဦး သတ်ဖြတ်မှု အလွန်များပြားခဲ့သည်။ အသက်အန္တရာယ် မရှိခဲ့သော်လည်း ချီစွမ်းအင်များမှာမူ ကုန်ဆုံးလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ လော့ချန်၏ ချီစွမ်းအင်မှာ သာမန်ထက် များစွာ ကြွယ်ဝသော်လည်း ယခုမူ ကုန်ဆုံးလုနီးပါး ဖြစ်နေချေပြီ။

ချူခွေးမှာမူ ပို၍ပင် ဆိုးရွားလှသည်။ သူသည် ချီထျန်းတုတ်ကို ခုနစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းအထိ ကျွမ်းကျင်စွာ အသုံးချနိုင်ခဲ့သော်လည်း ၎င်းက သူ၏ ချီစွမ်းအင်များကို အဆမတန် ကုန်ဆုံးစေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

‘မိုးကြိုးတောင်တန်းက တကယ်ကို မတည်ငြိမ်ဘူးပဲ’

လော့ချန် တွေးတောမိသည်။

‘ဒီနေရာက ချီစွမ်းအင်တွေက ကြမ်းတမ်းပြီး ဖရိုဖရဲဖြစ်နေတယ်၊ ငါ့ရဲ့ ကျင့်စဉ်ကလည်း ချီစွမ်းအင်ကို ကောင်းကောင်း မစုပ်ယူနိုင်ဘူး၊ ကံကောင်းတာက ငါ့မှာ ဆေးလုံးတွေနဲ့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေ ရှိနေလို့ပဲ၊ ဂိုဏ်းကြီး ခြောက်ခုရဲ့ တပည့်တွေမှာလည်း ဒီလိုနည်းလမ်းတွေ ရှိနေကြလိမ့်မယ်၊ တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူတွေနဲ့ လက်အောက်ခံတွေပဲ ဒီလိုမျိုး မတတ်နိုင်ကြတာ’

သူသည် ထိုတစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူများကို သနားမနေပေ။ သူတို့သည် စစ်တလင်းသို့ ဝင်ရောက်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကတည်းက ဤကဲ့သို့သော ရလဒ်ကို ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားရမည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ စိုးရိမ်မိသည်မှာ ဤစစ်ပွဲကြီး ဆက်လက်ဖြစ်ပွားပါက ကျောက်စိမ်းအိုးနယ်မြေရှိ တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူ အများစုမှာ သေဆုံးသွားကြပေလိမ့်မည်။ ထိုအခါတွင် ဤနယ်မြေကို ဂိုဏ်းကြီးများကသာ လုံးဝ ထိန်းချုပ်သွားကြပေလိမ့်မည်။ အမှန်စင်စစ် ယခုလည်း သူတို့ကသာ ထိန်းချုပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ရုတ်တရက် လော့ချန်တစ်ယောက် အခြားအဆင့်လတ် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတစ်တုံးကို လှမ်းယူလိုက်စဉ် သူ၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ဂိုဏ်းကြီးများက လုံးဝ ထိန်းချုပ်ထားသည် ဟူသော ထိုအချက်က သူ၏ကျောရိုးကို အေးစက်သွားစေသည်။ သူသည် လွန်ခဲ့သော အနှစ်နှစ်ဆယ်အတွင်း ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို ပြန်လည်တွေးတောမိသည်။ ရုတ်တရက် ဖြစ်ပွားခဲ့သော စစ်ပွဲများ၊ မဟာမိတ်အဖွဲ့များ၏ ပြောင်းလဲမှုများနှင့် ရှုပ်ထွေးလှသော ဆုံးဖြတ်ချက်များ၊ ထိုအရာအားလုံးကို ဆက်စပ်ကြည့်လိုက်သောအခါ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပူးပေါင်းကြံစည်မှုကြီးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။ သူ အမှောင်ထုကို စိုက်ကြည့်ရင်း တိုးညှင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

"ဘယ်လောက်တောင် ရက်စက်တဲ့ အစီအစဉ်ကြီးလဲ.... ဘယ်လောက်တောင် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ကောက်ကျစ်မှုကြီးလဲ"

လော့ချန်နှင့် သူ၏စွန့်စားခန်းများ