အခန်း ၅၄၈

အခန်း (၅၄၈) - ကရုဏာမဲ့နတ်သမီး၏ ထိတ်လန့်မှုနှင့် ချိုင့်ဝှမ်းထဲက ရှင်သန်သူ

ဝူး.... ဝူး....

လူမရောက်မီ ရွှေရောင်အလင်းတန်းက ဦးစွာ ရောက်ရှိလာသည်။ ထိုအလင်းတန်း၏ ပုံသဏ္ဌာန်မှာ သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိဘဲ ဓားပျံတစ်လက်ပင်ဖြစ်၏။

လော့ချန် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းပြီး မတ်တတ်ထရပ်လိုက်သည်။ အသိစိတ်၏ စေ့ဆော်မှုကြောင့် သူ၏ ရွှေမီးဓားသည် လက်ဖဝါးအတွင်းသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့၏။ သူသည် တစ်လှမ်းချင်း နောက်ဆုတ်ရင်း ဓားဦးဖြင့် လေထုထဲတွင် အဝိုင်းပုံသဏ္ဌာန်များ ဆွဲလိုက်ရာ နီရဲသော အလင်းကွင်းများမှာ လှိုင်းတံပိုးကဲ့သို့ အပြင်သို့ လျှံထွက်သွားသည်။

ထိုစဉ် ဝင်းလက်တောက်ပသော အနီရောင် အလင်းကွင်းများမှာ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပွင့်လန်းလာပြီး ရှေ့မှ ပြေးဝင်လာသော ဓားအလင်းကို တားဆီးရန် အကာအကွယ်အတားအဆီးများ ဖန်တီးလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ လော့ချန် ကျင့်ကြံခြင်းအစောပိုင်းနှစ်များက သင်ယူခဲ့ဖူးသော မီးဓာတ်ခံစစ်မှော်အတတ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ဖွဲ့စည်းပုံမှာ ရိုးရှင်းသော်လည်း ဟင်းလင်းပြင်ကိုပင် အရည်ပျော်စေနိုင်ပြီး ရန်သူ့တိုက်ခိုက်မှုအားလုံးကို ချေဖျက်နိုင်စွမ်းရှိသည်။

ဖျောက်.... ဖျောက်.... ဖျောက်....

ထိမိတိုက်ခိုက်မိသည့်အကြိမ်တိုင်းတွင် ရွှေရောင်ဓားပျံ၏ ပြင်းထန်သော အရှိန်အဝါကြောင့် အလင်းကွင်းတစ်ခုပြီးတစ်ခု ကွဲအက်ပျက်စီးသွားခဲ့သည်။ သူ၏ ခံစစ်အတားအဆီးများမှာလည်း တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပြိုလဲပျက်စီးသွားရ၏။ မီးဓာတ်မှော်အတတ်များသည် မူလကပင် ခံစစ်အပိုင်း၌ နာမည်ကျော်ကြားခြင်းမရှိသလို၊ လော့ချန်ကိုယ်တိုင်လည်း ဤမှော်အတတ်ကို အသေးစိတ် နက်နက်နဲနဲ လေ့လာထားခြင်း မရှိခဲ့ချေ။ ထို့ကြောင့် ခံစစ်တံတိုင်း အလွယ်တကူ ပျက်စီးသွားရခြင်းမှာ အံ့သြစရာမဟုတ်ပေ။

သို့သော်လည်း ဤသည်မှာ လော့ချန်၏ နောက်ဆုံးလှည့်ကွက်မဟုတ်သေးပေ။ သူ ဘယ်ဘက်လက်ဖဝါးကို အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာဖြင့် ရှေ့သို့ တွန်းထုတ်လိုက်သည်။ နက်ပြာရောင် အကာအကွယ်ဒိုင်းတစ်ခု ရုတ်ချည်းပေါ်ပေါက်လာပြီး ချီစွမ်းအင်များကို အကန့်အသတ်မရှိ စုစည်းသိပ်သည်းစေလိုက်သည်။ ထိုဓားပျံသည် ရေကဲ့သို့ နူးညံ့လှသော အကာအကွယ်ဒိုင်းထဲသို့ အလွယ်တကူ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားပြီး၊ ရေကန်ထဲ၌ ကူးခတ်နေသော ငါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ လွတ်လပ်စွာ ရွေ့လျားနေတော့သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ လော့ချန်က ရေစီးကြောင်းကို ပြောင်းပြန်လှည့်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် ယခင်က ဤဓားလှည့်ကွက်ထဲတွင် တစ်ကြိမ် ကျရှုံးဖူးသဖြင့် ယခုတစ်ကြိမ်၌ ထိုအမှားမျိုးကို ထပ်မံခွင့်မပြုတော့ပေ။ ဖန်သားနတ်ဘုံအကာအရံကို အထွတ်အထိပ်အထိ လေ့ကျင့်ထားပြီးဖြစ်ရာ၊ သူသည် အကာအကွယ်အတွင်းရှိ ချီစွမ်းအင်စီးဆင်းမှုကို မိမိစိတ်ကြိုက် ထိန်းချုပ်ပြောင်းလဲနိုင်သည်။ ချီစွမ်းအင်ကို အနည်းငယ် ပြောင်းလဲလိုက်ရုံမျှဖြင့် ထိုဓားပျံ၏ အရှိန်မှာ တဖိတ်ဖိတ်တောက်နေသော ပြာလဲ့လဲ့ ရေတံတိုင်းအတွင်း၌ လိပ်သွားသလောက် နှေးကွေးသွားတော့သည်။

ရွှေရောင်ဓားပျံသည် သူ၏ အကာအကွယ်အတားအဆီးအတွင်း ဆွဲဆန့်တိုးဝင်ရန် ကြိုးစားနေသည်။ သို့သော် ဖန်သားနတ်ဘုံအကာအရံမှာ မည်မျှပင် သန့်စင်နေပါစေ၊ ယခု ရင်ဆိုင်နေရသည်မှာ ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ တိုက်ခိုက်မှုဖြစ်ပြီး၊ သာမန်တိုက်ခိုက်မှုမျိုးလည်း မဟုတ်ချေ။ ၎င်းမှာ တိဝမ်ယွင်၏ အစွမ်းကုန်ထုတ်သုံးထားသော တိုက်ခိုက်မှုဖြစ်ပြီး၊ ကန့်သတ်ချက်များ ပွင့်သွားသည့် ကုရုန်တံဆိပ်၏ စွမ်းအားလည်း ပါဝင်နေသည်။ ဒုတိယအဆင့် ရေဓာတ်ခံစစ်မှော်အတတ်ကို အစွမ်းကုန် ထုတ်သုံးထားသည့်တိုင်အောင် ထိုးဖောက်နိုင်စွမ်းရှိသော သတ္တုဓာတ်ဓားပျံ၏ စွမ်းအားကို အပြည့်အဝ တားဆီးနိုင်ခြင်းမရှိပေ။

ရှပ်....

လော့ချန်၏ နီရဲသော တိမ်တိုက်ဝတ်ရုံကြီးမှာ လေမှုတ်သွင်းထားသော မိုးပျံပူဖောင်းကဲ့သို့ ဖောင်းပွသွားသည်။ ဤထိပ်တန်းအဆင့် ခံစစ်ဝတ်ရုံကြီးသည် စက္ကူပါးလေးတစ်ချပ်ကဲ့သို့ အလွယ်တကူ ထိုးဖောက်ခံလိုက်ရပြီး၊ တစ်ခဏအတွင်း သူ၏ ခံစစ်တံတိုင်းများအားလုံး အလဟသဖြစ်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

သို့သော်လည်း ဓားပျံသည် သူ၏ ရင်ဘတ်ထဲသို့ ထိုးစိုက်ဝင်ရောက်တော့မည့်အချိန်တွင်၊ ထူထဲလှသော ကျောက်စိမ်းချပ်ဝတ်တန်ဆာများမှာ တစ်လွှာပြီးတစ်လွှာ ပေါ်ပေါက်လာပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို ကာကွယ်ပေးလိုက်သည်။ ဤသည်မှာ ဒုတိယအဆင့် ခံစစ်မှော်အတတ်ဖြစ်သော လိပ်ဝိညာဉ်ချပ်ဝတ်ပင် ဖြစ်၏။ လော့ချန်သည် ဤအတတ်ကို ကြိုတင်ပြင်ဆင်၍ အသက်သွင်းထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ သူ၏ နောက်ဆုံးခံစစ်ဖြစ်ပြီး ဤအခိုက်အတန့်အတွက် အထူး ပြင်ဆင်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ဓားပျံမှာ စွမ်းအားကုန်ဆုံးသွားပြီး ဆက်လက်မထိုးဖောက်နိုင်တော့ပေ။ သို့သော် ရွှေရောင်အလင်းတန်းသည် နောက်တစ်ကြိမ် တိုက်ခိုက်ရန် နောက်ဆုတ်သွားစဉ်မှာပင်၊ လော့ချန်၏ မျက်လုံးများထဲ၌ ရက်စက်သော အလင်းတန်းများ ဖြတ်သန်းသွားသည်။

"အယူပဲရှိပြီး အပေးမရှိရင် ရိုင်းရာကျလိမ့်မယ်.... အဘိုးကြီး ဒါကို မြည်းကြည့်လိုက်စမ်း"

လော့ချန် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

အထက်ကောင်းကင်ယံ၌ တိဝမ်ယွင်သည် လျှိုဝှက်ချိုင့်ဝှမ်းအတွင်းသို့ လှမ်းဝင်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်နှာတွင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာပြီး အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။

မြေပြင်မှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး မရေမတွက်နိုင်သော နွယ်ပင်များ မြေကြီးထဲမှ ရုန်းထွက်ကာ ကောင်းကင်ယံသို့ အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာဖြင့် တိုးဝင်လာသည်။ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ထိုနွယ်ပင်များသည် ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်မည့် တောအုပ်ကြီးသဖွယ် အချင်းချင်း ယှက်နွယ်သွားကြပြီး သက်ရှိတံတိုင်းကြီးသဖွယ် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ နွယ်ပင်တိုင်းတွင် ထက်မြက်လှသော ဆူးများစွာ ပါရှိပြီး သေစေနိုင်သော အဆိပ်အတောက်များ ကိန်းအောင်းနေသည်။

ထိုမျှသာမကသေးချေ၊ ထိုနွယ်ပင်များ၏ ထိပ်ဖျားမှ ငုံဖူးလေးများမှာ ရုတ်ချည်း ပွင့်လန်းလာသည်။ ပန်းပွင့်ဖတ်လေးများသည် နူးညံ့သိမ်မွေ့စွာ ပွင့်လန်းလာပြီး လေထုထဲသို့ သင်းပျံ့သော အနံ့ဆိုးများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ ပန်းပွင့်များ ပိုမိုလှပလေလေ၊ သေစေနိုင်သော အဆိပ်က ပိုမိုပြင်းထန်လေလေ ဖြစ်၏။ ဆူးပန်းနွယ်ပင်၏ တကယ့်အန္တရာယ်မှာ နွယ်ပင်များ၌ မဟုတ်ဘဲ၊ ထိုသာမန်ဟု ထင်ရသော ပန်းပွင့်များတွင် ရှိခြင်း ဖြစ်၏။

ယခင်ကမူ လော့ချန်သည် ရန်သူကို ထိန်းချုပ်ရန်နှင့် ချည်နှောင်ရန်အတွက်သာ ဤနွယ်ပင်များကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူ အစွမ်းကုန် ထုတ်သုံးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ရာနှင့်ချီသော ဆူးပန်းနွယ်ပင်များသည် လှပပြီး ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော နွယ်ရှင်အကျဉ်းထောင်ကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

တိဝမ်ယွင်သည် ခေတ္တမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက်၊ နှာခေါင်းရှုံ့လျက် လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။ "ပထမအဆင့် မှော်အတတ်လေးတစ်ခုနဲ့ ငါ့ရှေ့မှာ လာပြီး ဟန်ရေးပြနေတာလား"

သူ ဝတ်ရုံလက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ၊ သောင်းကျန်းနေသော နွယ်ပင်များမှာ လေပြင်းတိုက်ခတ်ခံရသော မြက်ပင်များကဲ့သို့ ဘေးသို့ ယိမ်းနွဲ့ပျက်စီးသွားသည်။ ခဏအကြာတွင် ပန်းပွင့်အကျဉ်းထောင်အတွင်း၌ လမ်းမတစ်ခု ပွင့်သွားခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ လော့ချန်၏ သေမင်းတမန်လမ်းပင် ဖြစ်၏။ သို့သော် တိဝမ်ယွင် ရှေ့သို့ မတိုးနိုင်မီမှာပင် လော့ချန်၏ ဘယ်ဘက်လက်ဖဝါးက မြေပြင်ပေါ်သို့ ရိုက်ချလိုက်သည်။

"ဒါအကုန်ပဲလို့ ခင်ဗျားထင်နေတာလား"

ကောင်းကင်ထက်မှ ကြီးမားလှသော တောင်တန်းကြီးတစ်ခုသည် မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့သော မြည်ဟည်းသံကြီးနှင့်အတူ ပြိုဆင်းလာသည်။ ၎င်း၏ ကျဆင်းလာမှုမှာ အလွန်တိကျပြီး၊ တိဝမ်ယွင်တစ်ယောက် နွယ်ပင်အကျဉ်းထောင်ကို ဖောက်ထွက်ရန် ကြိုးစားချိန်နှင့် ကွက်တိပင် ဖြစ်၏။ ထိုပြင်းထန်လှသော ဖိအားကို ရင်ဆိုင်ရင်း၊ အဘိုးအိုသည် စွမ်းအားလှိုင်းများကို ထုတ်လွှတ်ကာ ကောင်းကင်ယံရှိ တောင်တန်းကြီးကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။

‘ဟင်....’

တိဝမ်ယွင်၏ မောက်မာလှသော မျက်နှာထက်၌ ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် အံ့သြထိတ်လန့်မှုများ ပေါ်ပေါက်လာသည်။ ပျက်စီးသွားသော တောင်တန်းကြီးအတွင်း၌ နောက်ထပ် သေးငယ်သော တောင်ထိပ်တစ်ခု ရှိနေသေးသည်။ ၎င်းမှာ သာမန် မြေစိုင်တောင်အတတ်မျှသာ မဟုတ်ဘဲ၊ ထိုထက်မက ပိုမိုဆန်းကြယ်လှသည်။

လော့ချန်သည် သူ၏ မှော်အတတ် ထိန်းချုပ်မှုနည်းလမ်းများကို ကြိုတင်အသုံးပြုပြီး၊ သတ္တုနှင့် ကျောက်တုံးများကို တစ်လွှာပြီးတစ်လွှာ ပေါင်းစပ်ကာ တကယ့်ခံစစ်ခံတပ်ကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခုမှသာ ၎င်း၏ တကယ့်ပုံသဏ္ဌာန် ပေါ်ပေါက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဒီအတိုင်းဆိုရင်တောင် သူ့ကို ဖိနှိပ်ထားဖို့ မလုံလောက်သေးဘူး"

လော့ချန် တိုးညှင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

သူ လက်ဟန်ကို ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး ကျဆင်းလာသော မြေစိုင်တောင်ကို ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။ တိဝမ်ယွင်နှင့် ဆယ်ပေခန့်အကွာသို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင်....

"ပေါက်ကွဲစမ်း"

စူးရှသော အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ လော့ချန်သည် သူနှင့်အတူ နှစ်ပေါင်းများစွာ ရှိခဲ့သော ထိပ်တန်းအဆင့် မှော်လက်နက်ကို ဖောက်ခွဲပစ်လိုက်သည်။

ဝုန်းးး....

ပြင်းထန်လှသော စွမ်းအားလှိုင်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး တိဝမ်ယွင်မှာ ပေါက်ကွဲမှု၏ ဗဟိုချက်မ၌ ရှိနေခဲ့သည်။

တိဝမ်ယွင်သည် သူ၏ ရွှေရောင်တိမ်တိုက်ကို လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ခေါ်ယူလိုက်သည်။ ရွှေရောင်အလင်းတန်းသည် သူ၏ ခံစစ်ကို ပိုမိုခိုင်မာစေခဲ့သည်။

"မင်းရဲ့ ကိုယ်ပိုင်မှော်လက်နက်ကို ဖောက်ခွဲပစ်ရဲတယ်ပေါ့...."

တိဝမ်ယွင်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်ပြီး သူ၏ လေသံထဲတွင် လှောင်ပြောင်မှုများ ပါဝင်နေသည်။

"သတ္တိကောင်းပေမဲ့ ငါ့ရှေ့မှာတော့ အလဟဿပဲ"

ဖုန်မှုန့်များနှင့် မီးခိုးလုံးများကြားမှ တိဝမ်ယွင် အေးအေးဆေးဆေး ရှေ့သို့ လှမ်းလာခဲ့ပြီး၊ သူ၏ ဝတ်ရုံမှာ ဖုန်တစ်စမျှပင် မတင်ဘဲ ရှိနေဆဲဖြစ်၏။ သူသည် အမာရွတ်တစ်စမျှမရှိဘဲ လွတ်မြောက်လာခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း အဝေးတွင် ရပ်နေသော လူငယ်လေးက ဓားကို ကိုင်ဆွဲထားသည်ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် သူ၏ မျက်လုံးများမှာ ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် စူးရှသွားခဲ့သည်။

မြေပြင်မှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါလာသည်။ ချီစွမ်းအင်ဖိအားသည် ဒီရေကဲ့သို့ တိုးဝင်လာသည်။ ကောင်းကင်ယံထက်တွင် တောင်တန်းကြီးတစ်ခု၏ ပုံရိပ်ယောင် ထပ်မံပေါ်ပေါက်လာသည်။ ၎င်းမှာ တောင်ပြိုမှော်အတတ် မဟုတ်သလို၊ မြေစိုင်တော်မှော်အတတ်လည်း မဟုတ်ပေ၊ သို့သော် ၎င်းမှ ထွက်ပေါ်လာသော ဖိအားမှာ ယခင်ပစ္စည်းများအားလုံးထက် များစွာ သာလွန်လှသည်။

တိဝမ်ယွင်က အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး သူ၏ လက်ဖဝါးကို ရှေ့သို့ တွန်းထုတ်လိုက်သည်။ တောက်ပသော အလင်းတန်းသည် ထိုတောင်တန်းကြီး၏ ပုံရိပ်ယောင်ဆီသို့ တိုးဝင်သွားသော်လည်း၊ တောင်တန်းကြီးမှာ ပျက်စီးသွားခြင်းမရှိချေ။

"ဒါက.... မြေဓာတ်မှော်အတတ် မဟုတ်ဘူးလား" တိဝမ်ယွင်က တိုးညှင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

နောက်တစ်ခဏတွင်၊ ထိုတောင်တန်းကြီး၏ ပုံရိပ်ယောင်သည် မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့သော အသံကြီးနှင့်အတူ ကွဲအက်ပျက်စီးပြီး ပြိုကျသွားတော့သည်။

"မြေပြိုခြင်း"

ဖျက်စီးခြင်းစွမ်းအားမှာ ပေါ်ပေါက်လာပြီး၊ ချီစွမ်းအင်များ ပေါက်ကွဲကာ ရေကြီးသကဲ့သို့ တိုးဝင်လာသည်။ တိဝမ်ယွင်၏ မျက်နှာမှာ အလွန်ပင် ညှိုးငယ်သွားခဲ့သည်။ ဤမှော်အတတ်မှာ တတိယအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်၏။ သူကဲ့သို့သော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအတွက်ပင် သတိထားရမည့် အခြေအနေ ဖြစ်သည်။

ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ခိုင်မာသော အကာအကွယ်အတားအဆီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ သူ လက်နှစ်ဖက်ကို လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားလိုက်ရာ၊ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ပေါ်ပေါက်လာသည်။ သူသည် ပြိုကျလာသော ဖျက်စီးခြင်းလှိုင်းများကို ဖြတ်တောက်လိုက်ပြီး၊ မြေပြိုခြင်းစွမ်းအားကို တစ်စစီ ဖြစ်အောင် ပြုလုပ်ပစ်လိုက်သည်။

သူ လှိုင်းတစ်ခုကို ဖြတ်တောက်လိုက်တိုင်း၊ နောက်ထပ်လှိုင်းတစ်ခု ထပ်မံပေါ်ပေါက်လာသည်။ အသက်ရှူကြိမ် အနည်းငယ်အကြာတွင် တိဝမ်ယွင် မြေပြိုခြင်းနယ်မြေမှ ရုန်းထွက်နိုင်ခဲ့ချိန်တွင်၊ သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ သွေးများ စီးကျလာခဲ့သည်။

သူ ဒဏ်ရာရသွားပြီ ဖြစ်၏။

ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသည် အဆင့်နိမ့်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကို သတ်ရန် ကြိုးစားစဉ် ဤကဲ့သို့ ဒဏ်ရာရသွားလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ ထင်မှတ်ထားမည်မဟုတ်ပေ။ ၎င်းမှာ သေးငယ်သော အတွင်းဒဏ်ရာမျှသာ ဖြစ်သော်လည်း၊ ဒဏ်ရာရခြင်းမှာ အမှန်ပင် ဖြစ်၏။ ဤသတင်းသာ ပြန့်နှံ့သွားပါက၊ ကျောက်စိမ်းအိုးနယ်မြေတစ်ခုလုံး တုန်လှုပ်သွားပေလိမ့်မည်။

တိဝမ်ယွင်သည် လော့ချန်ကို ထပ်မံစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူ၏ မျက်လုံးများထဲ၌ လှောင်ပြောင်မှုများမရှိတော့ဘဲ၊ အေးစက်ပြီး တည်ငြိမ်သော အကြည့်များသာ ရှိတော့သည်။

"အစွန်းရောက်ခံစစ်၊ ပြင်းထန်လှတဲ့ တိုက်စစ်မှော်အတတ်တွေ၊ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း နွယ်ရှင်နှောင်ကြိုးနဲ့ မြေဓာတ်မှော်အတတ်တွေကို အသက်သွင်းနိုင်စွမ်း...."

သူ တိုးညှင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

"မင်းရဲ့ မှော်အတတ်ကျွမ်းကျင်မှုက ငါ့တစ်သက်မှာ မြင်ဖူးသမျှထဲမှာ အသန်မာဆုံးပဲ၊ အဲ့တော့ ငါ မင်းကို အခုချက်ချင်း သတ်ရမယ်၊ ငါ့သားရဲ့ အသက်အတွက် ပြန်ပေးဆပ်စမ်း"

သူသည် သူ၏ ရွှေရောင်တိမ်တိုက်ကို ထပ်မံခေါ်ယူရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင်၊ လော့ချန် ရုတ်ချည်း ပြုံးလိုက်သည်။

"အဘိုးကြီး ခင်ဗျားသားကို တွေ့ချင်လား၊ သူ အဲဒီမှာ ရှိတယ်လေ၊ မမြင်ဘူးလား"

လော့ချန် ကျောက်တုံးပျက်တစ်ခုကို လှန်လိုက်ရာ မျက်လုံးပြူးလျက် သေဆုံးနေသော ဦးခေါင်းတစ်ခု ပေါ်လာပြီး ၎င်း၏ မျက်နှာမှာ ဒဏ်ရာများဖြင့် ပျက်စီးနေသည်။

တိဝမ်ယွင် ဆွံ့အသွားတော့သည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် ကြေးမုံပြင်တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာသည်။ ရေကန်မျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ လရိပ်ကဲ့သို့သော လှိုင်းတံပိုးများမှာ ကြေးမုံပြင်ထက်တွင် ဖြတ်သန်းသွားသည်။

လှပသော ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခုသည် ကြေးမုံပြင်ထက်၌ ပေါ်ပေါက်လာသည်။ ကောင်းကင်ယံတွင် မိုးတိမ်များ လှည့်ပတ်နေပြီး၊ မိုးကြိုးများမှာ အရပ်ရပ်သို့ ပစ်လွှတ်နေသည်။ ရှည်လျားသော ဓားတစ်လက်သည် နောက်ကျောဘက်မှ ထိုးစိုက်ဝင်ရောက်လာပြီး၊ ဓားဝိညာဉ်များက လေထုထဲ၌ ပျံသန်းနေသည်။ သို့သော်လည်း ထိုပုံရိပ်ယောင်မှာ ရုတ်ချည်း ပျက်စီးသွားပြီး လရိပ်ကဲ့သို့ ကွဲအက်ကွယ်ပျောက်သွားခဲ့သည်။

"ဒါ ငါ့သား မဟုတ်ဘူး"

ဖူးး....

လရိပ် မှော်အတတ် ပျက်စီးသွားခဲ့သည်။ လော့ချန် သွေးတစ်လုတ် အန်ထုတ်လိုက်ရပြီး၊ ခေါင်းကွဲမတတ် ကိုက်ခဲမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ၏ လက်ထဲရှိ ကြေးမုံပြင်ထက်တွင် အက်ကြောင်းသစ်တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာခဲ့၏။ ထိုဦးခေါင်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် ယန်လေကျိ၏ ဦးခေါင်းမဟုတ်ပေ။ သူသည် တိဝမ်ယွင် စကားပြောနေစဉ် စိတ်အာရုံလွင့်ပျံသွားချိန်ကို အခွင့်ကောင်းယူကာ နတ်မိစ္ဆာနှလုံးသားကြေးမုံ၏ စွမ်းအားကို အသုံးပြုပြီး တတိယအဆင့် ပုံရိပ်ယောင်မှော်အတတ်ဖြစ်သော လရိပ်အတတ်ကို အတင်းအကျပ် အသက်သွင်းလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤအတတ်မှာ လော့ချန် အပြည့်အဝ ကျွမ်းကျင်ခြင်းမရှိသေးသော အတတ်ဖြစ်ပြီး၊ သူသည် နွယ်ရှင်နှောင်ကြိုးမှ ပွင့်လန်းလာသော ပန်းပွင့်များကို အသုံးပြု၍ ပန်းဝိညာဉ်တောအုပ်ကို လှုံ့ဆော်ကာ၊ လရိပ်နှင့် စိတ်ဝိညာဉ်လှည့်စားခြင်းတို့ကို ပေါင်းစပ်ပြီး နတ်မိစ္ဆာနှလုံးသားကြေးမုံကို အသုံးပြုကာ မနည်းထုတ်သုံးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ တိဝမ်ယွင်ကို ပုံရိပ်ယောင်အတွင်းသို့ လုံးလုံးလျားလျား ကျရောက်စေရန် မဟုတ်ပေ။ ၎င်းမှာ မဖြစ်နိုင်သော ကိစ္စဖြစ်၏။ သူ လိုအပ်သည်မှာ တစ်ခဏတာမျှသာ ဖြစ်၏။ မှော်အတတ်၏ နောက်ဆက်တွဲဒဏ်ကို ခံနိုင်ရည်ရှိစွာဖြင့် လော့ချန်သည် လက်တစ်ဖက်ဖြင့် မီးခိုးရောင်ဓားအိမ်ကို ကိုင်ဆွဲပြီး၊ အခြားလက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဓားကဲ့သို့ ရှေ့သို့ ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။

ပြင်းထန်လှသော ဓားလှိုင်းသည် ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်တောက်သွားသည်။ တိဝမ်ယွင် ပုံရိပ်ယောင်မှ နိုးထလာချိန်တွင်၊ သူ့အား ဆီးကြိုနေသည်မှာ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို တုန်ခါစေနိုင်သော ဓားအရှိန်အဝါကြီး ဖြစ်သည်။

‘သာမန်အဆင့်နိမ့်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက တကယ့်ဓားအရှိန်အဝါကို ထုတ်သုံးနိုင်တာလား၊ မဖြစ်နိုင်တာ’

တိဝမ်ယွင်သည် ခဏမျှ ဆွံ့အသွားပြီးနောက်၊ သူ၏ မျက်နှာထက်၌ ထိတ်လန့်မှုများ ပေါ်ပေါက်လာသည်။ သူသည် အသိစိတ်၏ စေ့ဆော်မှုကြောင့် ခံစစ်မှော်လက်နက်တစ်ခုကို လျင်မြန်စွာ ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ရွှေရောင်တိမ်တိုက်မှာ သူ၏ သက်စောင့်မှော်ရတနာဖြစ်ပြီး၊ သူ အနက်ရှိုင်းဆုံး လေ့ကျင့်ထားသော ပစ္စည်းလည်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ တိုက်စစ်နှင့် ခံစစ်နှစ်ခုလုံးတွင် ကောင်းမွန်လှသော်လည်း၊ ၎င်းမှာ သူ၏ တစ်ခုတည်းသော ရွေးချယ်မှုတော့ မဟုတ်ပေ။ သို့သော်လည်း အလောတကြီး ထုတ်သုံးလိုက်သော မှော်ရတနာမှာ ပုံသဏ္ဌာန်ပင် အပြည့်အဝ မပေါ်ပေါက်သေးမီ၊ ပြင်းထန်လှသော ဓားအရှိန်အဝါက ၎င်းကို ထိုးဖောက်ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။

၎င်းမှာ တစ်ချက်တည်းတင် မဟုတ်ဘဲ၊ ခုနစ်ချက်တိတိ ဖြစ်သည်။ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ဓားအလင်း ခုနစ်ခုသည် ကောင်းကင်ယံရှိ ကြယ်တာရာများကဲ့သို့ စီတန်းသွားပြီး၊ ပြင်းထန်လှသော စွမ်းအားဖြင့် တိုက်ခိုက်လိုက်ရာ ခံစစ်မှော်လက်နက်မှာ တစ်ချက်တည်းဖြင့် ကွဲအက်ပျက်စီးသွားခဲ့သည်။ ဓားအရှိန်အဝါသည် ရှေ့သို့ ဆက်လက်တိုးဝင်သွားပြီး၊ တိဝမ်ယွင်၏ နဖူးဆီသို့ ဦးတည်သွားသည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင်၊ သူ၏ နဖူးထက်မှ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ ပြင်းထန်လှသော ဓားအရှိန်အဝါမှာ ရွှံ့နွံထဲ ကျရောက်သွားသကဲ့သို့ နှေးကွေးသွားတော့သည်။

လော့ချန်၏ မျက်နှာမှာ ပုံပျက်သွားပြီး လက်ကို ရှေ့သို့ တွန်းထုတ်လိုက်သည်။

"ကွဲအက်စမ်း"

ထိုအမိန့်သံနှင့်အတူ ဓားအရှိန်အဝါ ခုနစ်ခုမှာ တစ်ခုတည်းအဖြစ် ပေါင်းစပ်သွားပြီး ပြင်းထန်လှသော အလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

ဒေါင်....

တိဝမ်ယွင်သည် လက်ကို ချလိုက်ပြီး၊ မြေပြင်ကို မယုံကြည်နိုင်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူ၏ နဖူးထက်မှ သွေးတစ်စက် ကျဆင်းလာခဲ့၏။ ထို့နောက် ခေါင်းကို အမြန်မော့လိုက်သည်။

"မင်းကို ငါ သတ်မယ်"

တိဝမ်ယွင် လျှိုဝှက်ချိုင့်ဝှမ်းအတွင်းသို့ ပြေးဝင်လာပြီး၊ ရွှေရောင်တိမ်တိုက်မှာ ရွှေရောင်စစ်တူကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ အောက်သို့ ကျဆင်းလာသည်။

လော့ချန်သည် တိဝမ်ယွင်၏ နဖူးထက်မှ သွေးစက်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ ယခင်တိုက်ခိုက်မှုမှာ ဤမျှသာ စွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့သည်လော။ တိဝမ်ယွင်သည် နောက်ဆုံးအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏ ရွှေအမြုတေကို အသုံးပြုခဲ့ခြင်းလော။

ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူများသည် စိတ်အာရုံနှင့် ဝိညာဉ်အာရုံကို ပေါင်းစပ်နိုင်စွမ်းရှိသည်ဟု ဆိုကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ကြိုးစားအားထုတ်ရန် မလိုဘဲ၊ သဘာဝအသိဖြင့်ပင် ရန်သူ့တိုက်ခိုက်မှုကို သိရှိနိုင်ပြီး အချိန်မရွေး ခုခံတိုက်ခိုက်နိုင်သည်။

ဤနည်းဖြင့် သူသည် ရွှေအမြုတေအဆင့် ဓားကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ တိုက်ခိုက်မှုနှင့် ညီမျှသော တိုက်ခိုက်မှုကို တားဆီးနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ နှမြောစရာကောင်းလှပေသည်။

လော့ချန် သက်ပြင်းဖွဖွချလိုက်ပြီး လက်ဖဝါးကို ရှေ့သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။

"ပုရွက်ဆိတ်ကလေးက ဆင်ကို သတ်ချင်တယ်ပေါ့"

တိဝမ်ယွင် လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

လော့ချန် လက်မြှောက်လိုက်သည်ကို မြင်ရသောအခါ၊ သူ၏ ဒေါသများမှာ ပိုမိုပြင်းထန်လာပြီး ရွှေရောင်စစ်တူကြီးမှာ ပေါက်ကွဲထွက်လုမတတ် စွမ်းအားများဖြင့် ကျဆင်းလာခဲ့သည်။

ဝုန်းးးး....

နောက်တစ်ခဏတွင်၊ လော့ချန်၏ နောက်၌ ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာသည်။ ၎င်းမှာ လှပပြီး မြင့်မြတ်လှသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ ပုံရိပ်ဖြစ်ပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများမှာ နှင်းပွင့်ကဲ့သို့ အေးစက်လှသည်။ ထိုပုံရိပ်ယောင်သည် လော့ချန်၏ လှုပ်ရှားမှုအတိုင်း လိုက်လံလုပ်ဆောင်ပြီး လက်ဖဝါးကို ကောင်းကင်သို့ မြှောက်လိုက်သည်။

ရုတ်ချည်းပင် ပြင်းထန်လှသော အအေးဓာတ်လှိုင်းများ ပေါ်ပေါက်လာပြီး၊ အနက်ရောင်ရေခဲပြင်ကြီး ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း၊ ပတ်ဝန်းကျင် မိုင်ပေါင်းထောင်ချီ နယ်မြေတစ်ခုလုံးမှာ ရေခဲပြင်ကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့၏။ ရွှေရောင်စစ်တူကြီးမှာလည်း လေထုထဲ၌ပင် ရေခဲရိုက်သွားခဲ့သည်။

တိဝမ်ယွင်သည် ထိုပုံရိပ်ယောင်ကို ကြည့်ရင်း ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"သက်စောင့်ရေခဲကျောက်စိမ်း.... အဲဒီမိန်းမပျက်က အခုထိ သူ့ကို ကာကွယ်ပေးနေတုန်းပဲလား သေစမ်း"

ပြင်းထန်လှသော အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ ရွှေရောင်စစ်တူကြီးသည် အနက်ရောင်ရေခဲပြင်များကို တစ်လွှာပြီးတစ်လွှာ ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ပြီး အောက်သို့ ဆက်လက်ကျဆင်းလာသည်။

ဝုန်းးး....

ထိုပြင်းထန်လှသော တိုက်ခိုက်မှုကြောင့်၊ လော့ချန်သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ရိုက်ချခံလိုက်ရပြီး မြေအောက်နက်ရှိုင်းသော နေရာသို့ ကွယ်ပျောက်သွားခဲ့သည်။ အဆုံးသတ်တွင်မူ၊ သက်စောင့်ရေခဲကျောက်စိမ်းသည် ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ပြုလုပ်ထားသော ပစ္စည်းဖြစ်သော်လည်း ၎င်းမှာ အကာအကွယ်မျှသာ ဖြစ်သည်။ ၎င်းတွင် ပြုလုပ်သူ၏ စွမ်းအားအပြည့်အဝ ပါဝင်နေသော်လည်း၊ မည်သို့တတ်နိုင်မည်နည်း။ ထိုကရုဏာမဲ့နတ်သမီးကိုယ်တိုင် ရောက်ရှိလာပါစေဦး၊ တိဝမ်ယွင်အနေဖြင့် ကြောက်ရွံ့လိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။

သို့သော်လည်း ထိုကောင်လေးမှာ သေဆုံးသွားခြင်းမရှိသေးချေ။

တိဝမ်ယွင် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ သူသည် မြေအောက်ရှိ လော့ချန်၏ တည်ရှိမှုကို ခံစားနေရဆဲဖြစ်ပြီး၊ ထိုတည်ရှိမှုမှာ ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းမရှိဘဲ ပိုမိုပြင်းထန်လာနေသည်။

"သူက မှော်အတတ်တွေမှာ ကျွမ်းကျင်ရုံတင်မကဘူး၊ ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှုကလည်း သိပ်ကောင်းမွန်လှတယ်၊ ကိုယ်ခန္ဓာနဲ့ ဝိညာဉ်နှစ်ခုလုံးကို မျှခြေကျင့်ကြံထားတဲ့ ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ပဲ"

တိဝမ်ယွင် တွေးတောလိုက်သည်။

"သူ့ရဲ့ နောက်ဆုံးခံစစ်က အဲ့မိန်းမပျက်ရဲ့ သက်စောင့်ကျောက်စိမ်းပဲ၊ အဲ့ဒါကြောင့် သူ လွတ်မြောက်သွားတာပဲ"

တိဝမ်ယွင်တစ်ယောက် လော့ချန်ကို သတ်ရန် မြေတွင်းထဲ ဆင်းရန် ပြင်လိုက်စဉ်၊ အေးစက်လှသော လေပြင်းတစ်ချက် ဖြတ်သန်းသွားသည်။

အဝေးမှ အေးစက်လှသော အမျိုးသမီးအသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

"အဘိုးကြီး.... သူ့အသက်ကို ချမ်းသာပေးလိုက်ပါ၊ သူ့ကို ချမ်းသာပေးရင် ရှင့်ကို နှစ်တစ်သောင်းသက်တမ်းရှိတဲ့ အနက်ရောင်ရေခဲကျောက်စိမ်း သုံးခု ပေးမယ်"

တိဝမ်ယွင်က အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံကို အပြည့်အဝ ထုတ်သုံးလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ ကရုဏာမဲ့နတ်သမီးဆီသို့ ဦးတည်ခြင်းမဟုတ်ဘဲ၊ မြေအောက်ရှိ လော့ချန်ဆီသို့ ဦးတည်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် မူလက လော့ချန်ကို ဖမ်းဆီးကာ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ရန် ရည်ရွယ်ထားသော်လည်း၊ ယခု ကရုဏာမဲ့နတ်သမီး ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်ရာ အချိန်ဆွဲ၍ မရတော့ပေ။

သူ လျင်မြန်စွာ သတ်ဖြတ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး၊ သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံဖြင့် လော့ချန်ကို တစ်ခါတည်း သတ်ပစ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ သို့သော်လည်း သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံ မြေအောက်သို့ ရောက်ရှိသွားချိန်တွင် ထိုနေရာ၌ မည်သူမျှ ရှိမနေတော့ချေ။

တိဝမ်ယွင် ကြောင်အသွားတော့သည်။

"အဆင့်နိမ့်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးရဲ့ ဝိညာဉ်အာရုံက ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်အာရုံကို ခုခံနိုင်တယ်လား"

သူ မြေတွင်းဝသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

မြေအောက်နက်ရှိုင်းသော နေရာတွင် လော့ချန်သည် သွေးချင်းချင်းနီလျက် ရပ်နေသော်လည်း သေဆုံးသွားခြင်းမရှိသေးချေ။ သူသည် ဓားပျံကို တင်းတင်းကိုင်ဆွဲပြီး၊ ဂါထာတစ်ခုကို ရွတ်ဆိုနေသည်။ နောက်ဆုံးဂါထာသံများ ထွက်ပေါ်လာချိန်တွင်၊ သူ ဓားကို ကောင်းကင်သို့ မြှောက်လိုက်သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အစီအရင်ကျောက်ပြားကြီးသည် ပြင်းထန်လှသော စွမ်းအားများဖြင့် တောက်ပလာပြီး ၎င်း၏ အကာအကွယ်တံဆိပ် တပ်ဆင်မှုများအားလုံး ပွင့်သွားခဲ့သည်။

မရေမတွက်နိုင်သော ဆန်းကြယ်လှသော မှော်စာလုံးများသည် ပင့်ကူအိမ်သဖွယ် လျှိုဝှက်ချိုင့်ဝှမ်းအတွင်းသို့ ပြန့်နှံ့သွားသည်။ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ချိုင့်ဝှမ်းတစ်ခုလုံးမှာ ထိုအလင်းတန်းများဖြင့် လွှမ်းခြုံသွားခဲ့၏။

ဆန်းကြယ်လှသော စွမ်းအားတစ်ခုသည် အစီအရင်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ ကောင်းကင်ယံရှိ မိုးတိမ်များမှာလည်း ပြင်းထန်စွာ မြည်ဟည်းလာသည်။ တိဝမ်ယွင်သည် ကောင်းကင်သို့ မော့ကြည့်လိုက်ပြီးနောက်၊ သူ၏ မျက်နှာထက်၌ ထိတ်လန့်မှုများ ပေါ်ပေါက်လာကာ လေထုထဲသို့ ခုန်တက်၍ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားတော့သည်။

"ကောင်းကင်ဘုံ မိုးကြိုးလှိုင်း၊ ရွှေမီးဓား ဆွဲယူစမ်း"

ပြင်းထန်လှသော အော်ဟစ်သံသည် ချိုင့်ဝှမ်းအတွင်း ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ ကြီးမားလှသော မိုးကြိုးတန်းကြီးတစ်ခုသည် ကောင်းကင်ယံမှ ကျဆင်းလာပြီး၊ တိဝမ်ယွင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ တိုက်ရိုက်ကျရောက်သွားခဲ့သည်။ တိဝမ်ယွင်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တောင့်တင်းသွားပြီး ကောင်းကင်ယံမှ ပြုတ်ကျလာခဲ့ရ၏။ သူသည် လေထုထဲ၌ပင် ခန္ဓာကိုယ်ကို မနည်းထိန်းချုပ်ကာ ထွက်ပြေးရန် ထပ်မံကြိုးစားနေဆဲ ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း....။

ဝုန်း.... ဝုန်း.... ဝုန်း....

ဝုန်း.... ဝုန်း.... ဝုန်း....

ပြင်းထန်လှသော မိုးကြိုးပင်လယ်ကြီးအတွင်း၌ တိဝမ်ယွင်၏ ပုံရိပ်မှာ ပေါ်လိုက်ပျောက်လိုက် ဖြစ်နေပြီး သူ၏ ရွှေရောင်အလင်းတန်းမှာလည်း တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်သွားကာ နောက်ဆုံးတွင် ကွယ်ပျောက်သွားခဲ့တော့၏။

ဝူး....

ကရုဏာမဲ့နတ်သမီးသည် သူမ၏ အရှိန်အဟုန်ကို ရုတ်ချည်းသတ်လိုက်ရသည်။ ပြင်းထန်လှသော လေပြင်းများ သူမ၏ ဘေးပတ်လည်တွင် တိုက်ခတ်နေပြီး မိုးတိမ်များမှာလည်း လှည့်ပတ်နေသည်။ ထိုစဉ် သူမ၏ မျက်နှာမှာ ဖြူလျော်သွားပြီး ရှေ့မှ မြင်ကွင်းကို ကြည့်ကာ ထိတ်လန့်သွားခဲ့၏။

"ဒါ လော့ချန် ခေါ်ယူလိုက်တဲ့ မိုးကြိုးမုန်တိုင်းလား.... မိုးမြေ စွမ်းအားက.... ဒီလောက်တောင် ကြောက်ဖို့ကောင်းတာလား.... ငါတို့ ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေတောင် ဒါကို ဘယ်လိုခုခံနိုင်မှာလဲ.... တိဝမ်ယွင်ကတော့.... ရှင်လမ်းမရှိတော့ဘူးပဲ"

သူမ တီးတိုး ရေရွတ်ရင်း၊ လျှိုဝှက်ချိုင့်ဝှမ်းအတွင်းသို့ ဆက်လက်မတိုးဝံ့တော့ဘဲ ရပ်နေခဲ့သည်။ သူမသည် လော့ချန်၏ ဘေးကင်းမှုကို စိုးရိမ်နေသော်လည်း၊ ယခုအချိန်တွင် သူမ လုပ်နိုင်သည်မှာ စောင့်ဆိုင်းရန်သာ ရှိတော့သည်။ ဤမျှပြင်းထန်သော မိုးကြိုးမုန်တိုင်းသည် အချိန်အကြာကြီး တည်ရှိနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ သူမ လုပ်နိုင်သည်မှာ စောင့်ဆိုင်းရန်သာ။

သို့သော်လည်း အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ သူမ၏ စိုးရိမ်မှုများမှာ ပိုမိုပြင်းထန်လာသည်။ ဤသည်မှာ ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးပင် ခုခံနိုင်စွမ်းမရှိသော စွမ်းအားဖြစ်ရာ၊ မုန်တိုင်း၏ ဗဟိုချက်မ၌ ရှိနေသော လော့ချန်အနေဖြင့် လွတ်မြောက်ရန် မလွယ်ကူပေ။

သူမ၏ စိတ်ထဲ၌ မျှော်လင့်ချက်များ ကုန်ဆုံးလုနီးပါး ဖြစ်နေချိန်တွင်၊ ကြီးမားလှသော အလင်းတန်းကြီးတစ်ခု မြေပြင်မှ ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားခဲ့သည်။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း၊ ထိုအလင်းတန်းသည် မိုးတိမ်ပေါင်းများစွာကို ဖောက်ထွက်သွားခဲ့သည်။ တောင်တန်းကြီးကို နှစ်ပေါင်းများစွာ ဖုံးကွယ်ထားခဲ့သော မိုးတိမ်များမှာ ကွယ်ပျောက်သွားခဲ့ပြီး၊ ကောင်းကင်ယံထက်တွင် နေရောင်ခြည်များ ဖြာကျလာကာ မိုင်ပေါင်းထောင်ချီ နယ်မြေတစ်ခုလုံးမှာ ကြည်လင်တောက်ပသွားခဲ့တော့သည်။

မုန်တိုင်းမှာ ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ၊ မည်သူ လွတ်မြောက်လာခဲ့သနည်း။

လော့ချန်နှင့် သူ၏စွန့်စားခန်းများ