အခန်း ၁၂၃၅

အခန်း ၁၂၃၅ ငါးယောက်မြောက်တစ်ဦး

"လာပါ" နန်းတော်ဆီသို့ ဦးတည် လျှောက်လှမ်းရင်း မီမီက လုံချန်းကို ပြောလိုက်သည်။

"နေကောင်းလား ကောင်မလေး" ယခုအခါ ဘေးတွင် လူသူမရှိတော့သဖြင့် လုံချန်းက မိမိကိုယ်ကိုယ် ဖုံးကွယ်မထားတော့ဘဲ မေးလိုက်သည်။

"ငါ နေကောင်းပါတယ်။ နင်ကော" မီမီက မေးလိုက်သည်။

"ငါလည်း နေကောင်းပါတယ်။ ဒါနဲ့ မင်းရဲ့နန်းတော်က တော်တော် လှပတာပဲ" လုံချန်းက မှတ်ချက်ပြုလိုက်သည်။

"အဲဒါဆိုရင်လည်း နင် တော်ဝင်မိသားစုအတွက် အလုပ်လုပ်ပေးဖို့ လက်ခံလိုက်ရင် ဒီမှာ နေလို့ရတာပေါ့။ ဘယ်လိုလဲ" မီမီက စူးစမ်းလိုက်သည်။ "ငါ အရင်ကလည်း နင့်ကို ကမ်းလှမ်းခဲ့ဖူးသားပဲ။ လက်ခံလိုက်ပါတော့"

"စိတ်မကောင်းပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ငါပြောခဲ့သလိုပဲ ရတနာတွေနဲ့ တော်ဝင်မိသားစုရဲ့ ပံ့ပိုးမှုတွေကို ငါ စိတ်မဝင်စားဘူး။ မင်းအတွက် ငါ အလုပ်မလုပ်ပေးနိုင်ဘူး" လုံချန်းက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ဒါဆို ဘာလို့ ပွဲတော်မှာ ဝင်ပြီး ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့တာလဲ" မီမီက မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ငါက ဒီအင်ပါယာကို ဖြတ်သွားရင်းနဲ့ မင်းကို တစ်ခေါက်လောက် လာတွေ့တာပါ။ ဒါပေမဲ့ ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး လူအုပ်ထဲ ရောက်သွားမှန်း မသိဘဲ ပြိုင်ပွဲဝင် တစ်ယောက်လို့ အထင်ခံလိုက်ရတာ" လုံချန်းက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "ငါက လူအများကြီးရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကို မခံချင်တာမလို့ အခြေအနေအတိုင်းပဲ လိုက်ပါသွားလိုက်တာ"

"နင် ငါ့ကို လာတွေ့တာလို့ တိုက်ရိုက်ပြောလိုက်ရင် ပြီးနေတာပဲဥစ္စာ" မီမီက အကြံပြုလိုက်သည်။

"ပြောလို့တော့ ရတာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ အဲဒါက ငါ့ကို ပိုပြီး အာရုံစိုက်ခံရစေလိမ့်မယ်။ ငါက လူထူးလူဆန်း ဖြစ်မနေချင်ဘူး။ မင်းနဲ့ ဘယ်လိုသိခဲ့တာလဲ ဆိုတာကစလို့ မေးခွန်းတွေ အများကြီး ထွက်လာလိမ့်မယ်။ ဒီလိုပုံစံအတိုင်းက အများကြီး ပိုကောင်းပါတယ်။ မင်းကော အဲလိုမထင်ဘူးလား။ အထူးသဖြင့် အရင်က ဖြစ်ပျက်ခဲ့တဲ့ ကိစ္စတွေကြောင့် နောက်ထပ် ပြဿနာအရှုပ်အရှင်းတွေထဲ မရောက်ချင်လို့လေ" လုံချန်းက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ဒါဆို နင်က တကယ်ပဲ ငါ့ကို တွေ့ဖို့သက်သက်ပဲ လာခဲ့တာပေါ့" မီမီက မေးလိုက်သည်။

"မှန်တာပေါ့။ လုပ်စရာ တခြားကိစ္စတစ်ခုလည်း ရှိသေးပေမဲ့ အဲဒါကတော့ နောက်မှပေါ့" လုံချန်းက ပြုံးရင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

လုံချန်းနှင့် မီမီတို့ အတူတူ လျှောက်လှမ်းလာခဲ့ကြရာ မကြာမီ နန်းတော်၏ ဝင်ပေါက်အနီးသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ကြသည်။ သူတို့ အတွင်းသို့ ဝင်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ကိုယ်ရံတော်၏ ပါးစပ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော စကားလုံး အချို့ကို မီမီ ကြားလိုက်ရသည်။

"အရှင်ဂလန် ရောက်လာပြီ" ကိုယ်ရံတော်များထံမှ အော်ဟစ်သံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"သူ ရောက်လာတာလား" မီမီ အံ့အားသင့်လျက် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

မီမီ၏ တုံ့ပြန်မှုကို မြင်ရသဖြင့် လုံချန်းပင် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားခဲ့ရသည်။ မည်သို့ ဖြစ်နေသနည်း။ သူသည်လည်း အနောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ အဝေးတစ်နေရာတွင် တစ်စုံတစ်ယောက်ကို သူ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ပညာရှင်ကြီး တစ်ဦးပမာ လက်များကို နောက်ပစ်လျက် ဓားပျံပေါ်တွင် မတ်တတ်ရပ်နေသော လူတစ်ဦးပင် ဖြစ်သည်။ သူသည် ဓားပေါ်တွင် ရပ်နေရင်း တော်ဝင်နန်းတော်ဆီသို့ တဖြည်းဖြည်း တိုးကပ်လာခဲ့သည်။

'အရှင်ဂလန် ဟုတ်လား... သူက ငါတွေးနေတဲ့သူ ဖြစ်ရမယ်' လုံချန်း အံ့အားသင့်လျက် တွေးလိုက်မိသည်။

သူသည် သူတော်စင်ဘုရင်၏ ဒိုင်ယာရီ မှတ်တမ်းထဲတွင် ဤနာမည်ကို ကြားဖူးခဲ့သည်ကို သူ မှတ်မိနေခဲ့သည်။ သူတော်စင်ဘုရင်သည် အရပ်လေးမျက်နှာကို အုပ်ချုပ်မည့် ဧကရာဇ်လေးပါးကို ရွေးချယ်စဉ်က အမှန်တကယ်တွင် ထိုရာထူးနေရာအတွက် ပြိုင်ဘက်ငါးဦး ရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ရွေးချယ်ခံခဲ့ရသော လေးဦးမှာ မြောက်ပိုင်း၊ တောင်ပိုင်း၊ အရှေ့ပိုင်း နှင့် အနောက်ပိုင်း ဧကရာဇ်များ ဖြစ်လာခဲ့ကြသည်။ ပဉ္စမမြောက် ပုဂ္ဂိုလ်မှာမူ အရှင်ဂလန် ဖြစ်သည်။ သူသည် တစ်ချိန်က ဧကရာဇ်များနှင့် အဆင့်အတန်း တူညီစွာ ရပ်တည်ခဲ့ဖူးသူ ဖြစ်သည်။

သူသည် ဧကရာဇ်လေးပါးထဲမှ တစ်ဦးအဖြစ် ရွေးချယ်မခံခဲ့ရသော်လည်း သူတော်စင်ဘုရင်အပေါ် ဆက်လက် သစ္စာစောင့်သိခဲ့သည်။ အင်မော်တယ် လောက တစ်ခုခုတွင် ကြီးမားသော ပြဿနာတစ်ခုခု ပေါ်ပေါက်လာသည့် အခါတိုင်း ဖြေရှင်းရန်အတွက် သူတော်စင်ဘုရင်က သူ့ကို စေလွှတ်လေ့ရှိသည်။ သူသည် ဧကရာဇ်လေးပါးကဲ့သို့ မြင့်မားသော ရာထူးနေရာကို မရရှိခဲ့သော်လည်း သူတော်စင်ဘုရင်နှင့် အနီးကပ်ဆုံးသူဟု ဆိုကြသဖြင့် ကြီးမားသည့် ဩဇာအာဏာ ရှိနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့်ပင် သူတော်စင်ဘုရင်သည် သူ့ကို ဧကရာဇ်လေးပါးထဲမှ တစ်ဦးအဖြစ် အဘယ်ကြောင့် မရွေးချယ်ခဲ့ရသနည်း ဆိုသည်မှာ လူအများစုအတွက် အံ့ဩစရာ ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ အင်မော်တယ်လောကရှိ ပြည်သူအများစုမှာ ဤအကြောင်းရင်းကို နားမလည်ခဲ့ကြချေ။ အရှင်ဂလန်တွင် အခြားသူများကဲ့သို့ အင်ပါယာကို ဦးဆောင်နိုင်မည့် စွမ်းရည်မရှိဟု သူတော်စင်ဘုရင် ထင်မှတ်ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်မည်ဟု သူတို့က ယူဆခဲ့ကြသည်။ ထိုဆုံးဖြတ်ချက်နှင့် ပတ်သက်၍ မေးခွန်းပေါင်းများစွာ ရှိခဲ့သော်လည်း လုံချန်း တစ်ဦးတည်းသာလျှင် ထိုဆုံးဖြတ်ချက်၏ အနောက်ကွယ်မှ လျှို့ဝှက်ချက်ကို သိရှိထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ အရှင်ဂလန်တွင် ဦးဆောင်ရန် လိုအပ်သော အရည်အချင်းများ မရှိ၍ မဟုတ်ပေ။ ဆန့်ကျင်ဘက် အနေဖြင့် သူတော်စင်ဘုရင်က သူ့ကို ဧကရာဇ်တစ်ဦး မဖြစ်စေချင်ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အင်ပါယာတစ်ခု၏ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်ရခြင်းမှာ မည်မျှ ပင်ပန်းဆိုးရွားသော အလုပ်ဖြစ်ကြောင်း သူ ကောင်းကောင်း သိထားသည်။ သူကိုယ်တိုင်ပင် ထိုတာဝန် ဝတ္တရားများကြောင့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်လာခဲ့ပြီး မိသားစုကို အချိန်မပေးနိုင်ခဲ့ချေ။ ထို့ကြောင့်ပင် သူ့လက်အောက်တွင် အင်ပါယာလေးခု ဖန်တီးကာ ဦးဆောင်ရန် ဧကရာဇ်လေးပါးကို ခန့်အပ်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အရှင်ဂလန်အနေဖြင့် လွတ်လပ်မှုကို ပိုမိုခံစားနိုင်မည့် အတူတူ ထိုကဲ့သို့သော ခက်ခဲပင်ပန်းသည့် တာဝန်ကြီးကို မထမ်းဆောင်စေချင်ခဲ့ချေ။ သူတော်စင်ဘုရင်သည် သူ့ဆုံးဖြတ်ချက် နောက်ကွယ်မှ အကြောင်းရင်းကို မည်သူ့ကိုမျှ ထုတ်မပြောခဲ့ချေ။ အရှင်ဂလန် ကိုယ်တိုင်ပင် ထိုအကြောင်းကို မသိရှိခဲ့ရချေ။ သို့သော် သူသည် ဒိုင်ယာရီ မှတ်တမ်းထဲတွင်မူ ထည့်သွင်း ရေးသားခဲ့သည်။

"သူက ဘယ်သူလဲ" လုံချန်းက မင်းသမီးကို မေးလိုက်သည်။

"ရှူး..." မီမီက လုံချန်းအား ယခုအချိန်တွင် စကားမပြောရန် လက်ဟန်ပြလိုက်သည်။ "သူ့ကို အရင် ဝင်ခွင့်ပေးလိုက်ဦး"

လုံချန်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ရင်း ဘေးသို့ ဖယ်ပေးလိုက်ကာ ဓားပေါ်တွင် ရပ်လျက် သူတို့ထံသို့ ဦးတည်လာနေသော ထိုလူကို အကဲခတ်နေခဲ့သည်။ ထိုလူတွင် အလွန် မြင့်မားသော ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့် ရှိနေကြောင်း လုံချန်း ခံစားမိလိုက်ရပြီး သူ့အထောက်အထားနှင့် ယှဉ်လျှင်မူ ၎င်းက အံ့ဩစရာ မဟုတ်ချေ။

သူသည် အလွန် ရှည်လျားသော အချိန်အထိ အသက်ရှင်နေခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုလူသည် လုံးဝ အိုမင်းရင့်ရော်သည့်ပုံ မပေါ်ချေ။ ဤမျှအထိ ကြာမြင့်စွာ နေထိုင်ခဲ့သော်လည်း သူ့ပုံစံမှာ အသက်လေးဆယ်လယ်ခန့်သာ ရှိဦးမည့်ပုံ ပေါ်နေခဲ့သည်။ ထိုလူ၏ ရှည်လျားသော ငွေရောင်ဆံနွယ်များက လေပြင်းနှင့်အတူ ဝှေ့ယမ်းနေခဲ့ပြီး နက်မှောင်သည့် ပြာလဲ့လဲ့ မျက်ဝန်းများက တော်ဝင်နန်းတော်ဆီသို့ စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။

ဓားပျံသည် တော်ဝင်နန်းတော်၏ ဝင်ပေါက်တွင် ရပ်တန့်သွားခဲ့ပြီး ထိုလူ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်သည်။ ဓားနှင့် ဤမျှ နီးကပ်စွာ ရပ်နေရသဖြင့် လုံချန်းသည် ဓား၏ အရှိန်အဝါကို ခံစားမိလိုက်ရသည်။ ဤသည်မှာ သူ ကိုင်ဆောင်ထားသည့် ဘုရင်ဓားနှင့် ဆင်တူသော အရည်အသွေးမြင့်မားသည့် ကြီးမားသော ရတနာတစ်ရပ် ဖြစ်ပုံရသည်။

အရှင်ဂလန်သည် စကား မပြောဘဲ နန်းတော်အတွင်းသို့ လှမ်းဝင်သွားစဉ် လုံချန်းနှင့် မီမီတို့ကို သာမန်ကာလျှံကာ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။ ကိုယ်ရံတော်များပင် သူ့ကို တားဆီးရန် မဝံ့ရဲကြချေ။ သူ့ဓားက နောက်မှ အလိုလို ပျံသန်းလိုက်ပါသွားခဲ့သည်။

'ဒါကလည်း ဝိညာဉ်ဓား တစ်လက် ဖြစ်မယ် ထင်တယ်' ငွေရောင်ဆံပင်နှင့် လူ နောက်မှ ပျံသန်း လိုက်ပါသွားသော ဓားကို ကြည့်ကာ လုံချန်း တွေးလိုက်မိသည်။

ထိုလူ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက်မှ မီမီသည် လုံချန်းနှင့်အတူ နန်းတော်အတွင်းသို့ နောက်ဆုံးတွင် ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။

"သူက ဘယ်သူလဲ။ ဘာလို့ ကြည့်ရတာ သူကပဲ ဒီနန်းတော်ရဲ့ ပိုင်ရှင်ဖြစ်နေသလို ဖြစ်နေရတာလဲ" လုံချန်းက မီမီကို မေးလိုက်သည်။

"သူက အစွမ်းထက်တဲ့ ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးလေ။ ပြီးတော့ ငါ့ခမည်းတော်ကဲ့သို့ ရင်းနှီးတဲ့ မိတ်ဆွေဟောင်း တစ်ဦးလည်း ဖြစ်မယ် ထင်တာပဲ။ သူတို့နှစ်ယောက် သိကြတာ ကြာပြီ။ သူက တော်တော်လေး သန်မာတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါ့ခမည်းတော်လောက်တော့ သန်မာမယ် မထင်ဘူး" မီမီက ပြောလိုက်သည်။

"မိတ်ဆွေဟောင်း ဟုတ်လား" လုံချန်းက သဘောကျစွာ မေးလိုက်သည်။

အရှင်ဂလန်သည် မည်သည့် ဧကရာဇ်နှင့်မျှ အဆင်မပြေခဲ့ကြောင်း ဒိုင်ယာရီ မှတ်တမ်းထဲတွင် ဖော်ပြထားသည်ကို သူ မှတ်မိနေခဲ့သည်။ သူက အဘယ်ကြောင့် သူတို့ သူငယ်ချင်း ဖြစ်နိုင်မည်နည်း။ သူမအနေဖြင့် ရင်းနှီးနေသော လူနှစ်ဦးကို သူငယ်ချင်းများဟု လွဲမှားစွာ ထင်မှတ်နေခြင်းဖြစ်မည်ဟု သူ ယုံကြည်လိုက်သည်။ မည်သူမျှ သူတို့၏ အချင်းချင်း အငြင်းပွားမှုများကို ကမ္ဘာ့ရှေ့မှောက်တွင် ထုတ်ပြကြမည် မဟုတ်သည်မှာ ထင်ရှားသည်။

‌အရှင်ဂလန်က သူ ဧကရာဇ်များကို မုန်းတီးသည်ဟု လျှောက်ပြောနေမည် မဟုတ်ပေ။ ထို့အတူ အခြားသူများကလည်း သူနှင့် အဆင်မပြေကြောင်း ထုတ်ပြောကြမည် မဟုတ်ချေ။ သို့သော် သူ အချက် တစ်ချက်ကိုတော့ စူးစမ်းချင်မိသည်။ ထိုလူက အဘယ်ကြောင့် ဤနေရာသို့ ရောက်လာရသနည်း။

"သူ ဒီကို ခဏခဏ လာတတ်လား" လုံချန်းက မီမီကို မေးလိုက်သည်။

"မလာပါဘူး။ သူ ဒီကို အတော်ကြာမှ လာတတ်တာ" မီမီက ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။