အခန်း ၅၀

အခန်း ၅၀ ။ရွက်သစ်ခုနစ်လွှာ ကျောင်းတော်

သူတို့ တိုက်ခိုက်ရေးကွင်းပြင်ကြီးအတွင်းသို့ လျှောက်လှမ်းဝင်ရောက်လာကြစဉ်... ပြိုင်ပွဲကြီးစတင်ရန် စောင့်ဆိုင်းနေကြသော မြောက်မြားစွာသော ဂိုဏ်းကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့များ၏ မျက်ဝန်းအစုံက သူတို့၏နောက်သို့ စူးစိုက်လိုက်ပါလာခဲ့ကြသည်။

ကျောင်းတော်တစ် ခုခုပဲဖြစ် စေ၊ မိသားစုစုစုတစ်ခုပဲဖြစ် စေ သို့မဟုတ် ဂိုဏ်းကြီးတစ်ခုပဲဖြစ် စေ... အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုချင်းစီအနေဖြင့် အရှေ့ဘက် ဆိပ်ကမ်းမြို့တော် ပြိုင်ပွဲကြီးတွင် အဖွဲ့ဝင် တစ်ဆယ်ယောက်အထိသာ ပါဝင်ယှဉ်ပြိုင်ခွင့် ပြုထားခြင်း ဖြစ်သည်။ အင်အားကြီးမားလှသော အဖွဲ့အစည်းများက တရားမျှတမှုမရှိဘဲ အလွန်အမင်း ကြီးမားသော ကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့ကြီးများကို စေလွှတ်တတ်ကြသောကြောင့် ဤစည်းကမ်းချက်ကို သတ်မှတ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

သို့မဟုတ်ပါက သူတို့သည် လူအင်အားသာလွန်မှုအပေါ် အခြေခံကာ ထိပ်ဆုံးနေရာများကို သိမ်းပိုက်သွားကြပေလိမ့်မည်။ တစ်ခါတုန်းကဆိုလျှင် ရှောင်ဂိုဏ်း သည် လူပေါင်းတစ်ရာကျော် ပါဝင်သော ကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့ကြီးတစ်ခုကိုပင် စေလွှတ်ခဲ့ဖူးသည်ဟု ပြောစမှတ်ပြုကြသည်။

ယခုအခါတွင်မူ... ထိုကဲ့သို့သော ဗျူဟာမျိုးကို လုံးဝ ခွင့်မပြုတော့ချေ။

ထိုသို့သော ကန့်သတ်ချက်များ ရှိနေသော်ငြားလည်း... အရှေ့ဘက် ဆိပ်ကမ်းမြို့တော် ပြိုင်ပွဲကြီးတွင် ဝင်ရောက်ယှဉ်ပြိုင်ကြမည့် ပြိုင်ပွဲဝင်အရေအတွက်မှာ ရာဂဏန်းအထိ ရှိနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့်ပင်... အုပ်စုအဆင့်ပွဲစဉ် ကို ပထမဦးဆုံး ကျင်းပရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ပြိုင်ပွဲဝင် အားလုံးကို လူဆယ်ယောက်စီပါဝင်သော အုပ်စုများအဖြစ် ကျပန်းခွဲဝေထားပြီး... ၎င်းတို့သည် တစ်ဦးချင်းစီ တိုက်ခိုက်ရမည့် တစ်ဦးချင်းပွဲစဉ် များတွင် အပြန်အလှန် ရင်ဆိုင်ကြရမည် ဖြစ်သည်။ အုပ်စုတစ်ခုချင်းစီမှ အကောင်းဆုံး တိုက်ခိုက်ရေးသမား ထိပ်သီးနှစ်ဦးသည်သာ နောက်တစ်ဆင့်သို့ တက်လှမ်းခွင့် ရရှိကြမည် ဖြစ်၏။ ပွဲစဉ်များကို တစ်ပွဲချင်းစီ ကျင်းပနေပါက အချိန်အလွန်အမင်း ကြာမြင့်သွားမည်ဖြစ်သောကြောင့် အုပ်စုပွဲစဉ်များအားလုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကျင်းပပြုလုပ်ကြသည်။

အဆုံးသတ် ပြိုင်ပွဲကြီးကမူ ထိုပွဲစဉ်များအပြီးတွင် ချက်ချင်း စတင်မည်ဖြစ်ပြီး... ထိပ်သီး ၁၆ ယောက် ကို ရွေးချယ်ပြီးသည်အထိ ဆက်လက်ကျင်းပသွားမည် ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် ကျန်ရှိသော တိုက်ပွဲများကိုမူ နောက်ထပ် နှစ်ရက်တိုင်တိုင် ကျင်းပသွားမည်ဖြစ်ရာ... ပြိုင်ပွဲကြီးတစ်ခုလုံးသည် စုစုပေါင်း သုံးရက်တာ ကြာမြင့်မည် ဖြစ်၏။

၎င်းကပင်... အရှေ့ဘက် ဆိပ်ကမ်းမြို့တော် ပြိုင်ပွဲကြီးပင် ဖြစ်တော့သည်။

နှာခေါင်းကြီး လီသည် သူတို့အား ဆူညံသံများနှင့် လူအုပ်ကြီးကြားထဲမှ ခေါ်ထုတ်လာခဲ့ပြီး တိုက်ခိုက်ရေးကွင်းပြင်ကြီး၏ အတွင်းဘက်ရှိ ပိုမိုဆိတ်ငြိမ်သော သီးသန့် နေရာ တစ်ခုဆီသို့ ဦးဆောင်ခေါ်သွားခဲ့လေသည်။

နှာခေါင်းကြီး လီသည် သူတို့အတွက် အခန်းတံခါးတစ်ခုကို ဖွင့်လှစ်ပေးလိုက်ရာ... အခန်းတွင်း၌ ရှောင်ဖန်းကို စတင်မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ရှောင်ဂိုဏ်း ၏ ဖူးဖူးမှုတ်သခင်လေးသည် ကြီးမားခမ်းနားလှသော ဇိမ်ခံထိုင်ခုံကြီးတစ်ခုပေါ်တွင် ရာဇပလ္လင်ထက်၌ စိုးစံနေသည့်အလား ခန့်ညားထည်ဝါစွာ ထိုင်နေခဲ့၏။ သူ၏ ဘေးပတ်ပတ်လည်တွင်မူ ရှောင်ဂိုဏ်းကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့၏ ကျန်ရှိသော အဖွဲ့ဝင်များက ခြံရံလျက် မတ်တတ်ရပ်နေကြသည်။

“နောက်ဆုံးတော့လည်း လူစုံသွားကြပြီပေါ့။”

သူတို့ အခန်းထဲသို့ လျှောက်လှမ်းဝင်ရောက်လာကြစဉ် ရှောင်ဖန်းက လှမ်း၍ စကားဆိုလိုက်သော်လည်း... နေရာမှ ထရပ်ရန် အမူအရာမျှပင် မပြသခဲ့ချေ။ လျူကျင်းအနေဖြင့်လည်း ထိုလူ့ထံမှ ဤသို့မှတစ်ပါး အခြားသော ယဉ်ကျေးပျူငှာမှုမျိုးကို ဘယ်သောအခါမျှ မျှော်လင့်မထားခဲ့ဖူးပါ။

“ကျွန်တော်တို့ကြောင့်နဲ့ အချိန်ကြန့်ကြာသွားခဲ့ရရင် တောင်းပန်ပါတယ်” ဟု လျူကျင်းက ရှေ့မှဦးဆောင်၍ ဆိုလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူသည် အခန်းပတ်ဝန်းကျင်ကို ခေတ္တမျှ လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုကာ အကဲခတ်လိုက်၏။ အခန်းမှာ ကျယ်ဝန်းလှပြီး အောက်ဘက်ရှိ တိုက်ခိုက်ရေးကွင်းပြင်ကြီးကိုလည်း အထက်စီးမှနေ၍ ကောင်းမွန်စွာ လှမ်းမျှော်ကြည့်ရှုနိုင်ပေသည်။ ကွင်းတွင်းရှိ တာဝန်ခံအမှုထမ်းများမှာလည်း အုပ်စုအဆင့်ပွဲစဉ်များအတွက် တိုက်ခိုက်ရေးစင်မြင့် များကို အပြိုင်အဆိုင် ပြင်ဆင်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။

“ပြိုင်ပွဲဝင် အားလုံးက ပင်မဧည့်ခန်းမဆောင်ကြီး ထဲမှာပဲ စောင့်ဆိုင်းကြရမယ်လို့ ကျွန်တော် ထင်ထားခဲ့တာ။”

ရှောင်ဖန်းက နှာခေါင်းရှုံ့လျက် ခပ်ပြုံးပြုံးဖြင့် ဆိုလိုက်ရင်း—

“ငါတို့က ရှောင်ဂိုဏ်း လေ. ယောက်ဖကြီးရဲ့။ ငါတို့လို အဖွဲ့အစည်းမျိုးက ဒီလို အခွင့်ထူး ရတာက ပုံမှန်ပဲ..”

ယောက်ဖကြီး ဟုတ်လား...။

ထိုစကားလုံးကို ကြားလိုက်ရသည့် အခိုက်အတန့်တွင် လျူကျင်းအနေဖြင့် သူ့ မျက်နှာထက်၌ မည်သည့် စိတ်လှုပ်ရှားမှု အရိပ်အယောင်မျှ အပြင်သို့ ထွက်ပေါ်မသွားစေရန်အတွက် အစွမ်းကုန် အားစိုက်ထုတ်ကာ ထိန်းချုပ်လိုက်ရရှာသည်။ သူသည် ရှောင်ရွှမ်း နှင့် လက်ထပ်ထိမ်းမြားခဲ့သည်မှာ တစ်နှစ်ကျော်ပင် ကြာမြင့်ခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုရသော်... သူသည် ရှောင်ဖန်း၏ ယောက်ဖကြီး ဖြစ်လာခဲ့သည်မှာ တစ်နှစ်ကျော်တိုင်အောင် ရှိခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေသည်။

ရှောင်ဖန်းအနေဖြင့် သူ့အား ဤကဲ့သို့သော အခေါ်အဝေါ်မျိုးဖြင့် ခေါ်ဆိုခဲ့ခြင်းမှာ ဤသည်မှာ ပထမဦးဆုံးအကြိမ်ပင် ဖြစ်သည်။

ရှောင်ဂိုဏ်း အနေဖြင့် ဤပြိုင်ပွဲကြီးအတွင်း၌ စည်းလုံးညီညွတ်သော မျက်နှာစာတစ်ခု ကို ပြသရမည်ဟူသည်မှာ အမှန်တရား ဖြစ်သော်လည်း... ရှောင်ဖန်း တစ်ယောက် ဤမျှလောက်အထိ လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင် လုပ်ဆောင်လိမ့်မည်ဟု လျူကျင်း ဘယ်တုန်းကမှ မတွေးတောခဲ့ဖူးချေ။ အဲဒီအစား... သူတို့၏ လွန်ခဲ့သော တိုက်ပွဲ ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပုံကြောင့် ရှောင်ဖန်းအနေဖြင့် မိမိအပေါ် ရန်ငြိုးဖွဲ့ထားလိမ့်မည်ဟုသာ သူ မျှော်လင့်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

“ဟုတ်သားပဲ... ကျွန်တော် တကယ် အတွေးခေါင်သွားတာပဲ ယောက်ဖလေးရာ..”

ထိုစကားလုံးများသည် သူ၏ နှုတ်ဖျားမှ ထွက်ပေါ်လာချိန်တွင် လွန်စွာ စိမ်းသက်နေသကဲ့သို့ ရှိတော့သည်။ ၎င်းတို့ကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုရခြင်းမှာ စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စရာ မကောင်းလှသော်လည်း... တကယ့်ကို ဆန်းကြယ်ထူးဆန်းနေသည်ကတော့ အမှန်ပင် ဖြစ်၏။

“သခင်လေး ပြောတာ မှန်ပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့က ရှောင်ဂိုဏ်းက ပဲ လေ”

လျူကျင်း ထိုသို့ ပြောဆိုလိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်... အခန်းတွင်း၌ လွှမ်းမိုးနေသော တင်းမာမှု အရိပ်အယောင်အချို့မှာ တဖြည်းဖြည်း လျော့ပါးကွယ်ပျောက်သွားခဲ့ရသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

အခြားသော ဂိုဏ်းသားတပည့်များက သူတို့နှစ်ဦးအား အချင်းချင်း ရန်သူများကဲ့သို့ စိမ်းကားမတည့်ကြဘဲ အားပြိုင်နေလိမ့်မည်ဟု ကြိုတင်မျှော်လင့်ထားခဲ့ကြ၍လား...။

“သေချာတာပေါ့... ငါတို့က ရှောင်ဂိုဏ်းပဲ။”

ရှောင်ဖန်းသည် သူ၏ ထိုင်ခုံနေရာမှ ထရပ်လိုက်လေသည်။ သူ နေရာမှ ထရပ်လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင်ပင် အခန်းတွင်းရှိ မျက်ဝန်းအစုံအားလုံးမှာ သူ့ထံသို့ ထပ်မံ၍ စူးစိုက်ရောက်ရှိသွားခဲ့ကြပြန်၏။

“ငါတို့က ရှောင်ဂိုဏ်းပဲ။” ဟု သူက ထပ်လောင်းပြောကြားလိုက်ရင်း—

“အဲဒီအချက်ကြောင့်ပဲ လူတိုင်းရဲ့ စောင့်ကြည့်မျက်လုံးတွေက ငါတို့အပေါ်မှာပဲ ရှိနေကြမှာ။ အပြင်ကလူတွေကတော့ ငါတို့အနေနဲ့ ဒီပြိုင်ပွဲအတွက် အတွင်းစည်းတပည့်တွေကိုပဲ စေလွှတ်ထားတယ်ဆိုတာကို သတိပြုမိသွားကြပြီလေ။ သူတို့ထဲက မိုက်မဲတဲ့သူအချို့ကတော့... ဒီအချက်က ငါတို့ဂိုဏ်း အင်အားချည့်နဲ့ အားနည်းသွားပြီလို့ ထင်မှတ်နေကြမှာပေါ့။ တခြားသူတွေကျတော့လည်း ဒါဟာ သူတို့ကို စော်ကားလိုက်တာလို့ ခံစားနေကြလိမ့်မယ်။ ငါတို့ရဲ့ အစွမ်းထက်ဆုံး ဂိုဏ်းမွေခံတပည့်တွေကို မလွှတ်ဘဲ သူတို့ကို အထင်သေးလိုက်တာလို့ တွေးနေကြတာပေါ့။”

ရှောင်ဖန်းသည် သူ၏ လက်မောင်းကို ဘေးဘက်သို့ ကျယ်ပြန့်စွာ ဝေ့ဝိုက်လျက် လွှဲယမ်းလိုက်လေသည်။ သူ၏ စကားလုံးများသည် ရှောင်ဂိုဏ်း ၏ သခင်လေးတစ်ဦးထံမှ ထွက်ပေါ်လာသည့်အလား အရှိန်အဝါ အာဏာစက် အပြည့်ဖြင့် အတိုင်းသား ပြတ်သားစွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

“ဒါပေမဲ့... အဲဒီအချက်တွေက ငါတို့နဲ့ ဘာမှမဆိုင်ဘူး။ သူတို့ရဲ့ ထင်မြင်ချက်တွေက ငါတို့အတွက် ဘာမှ အရေးမပါဘူး။ သူတို့ စော်ကားခံရတယ်လို့ ခံစားရသည်ဖြစ်စေ၊ မခံစားရသည်ဖြစ်စေ ဘာအရေးလဲ။ ငါတို့က ရှောင်ဂိုဏ်းပဲကွ။ ဒီပြိုင်ပွဲကြီးရဲ့ အောင်ပွဲဟာ ငါတို့ သိမ်းပိုက်ရမယ့်အရာပဲ။ ငါတို့အနေနဲ့ ဒီတစ်ခေါက်မှာ အတွင်းစည်းတပည့်တွေကိုပဲ လွှတ်ဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့တယ်။ အဲဒါ ဘာဖြစ်လဲ။ ငါတို့ အဲဒီလို လုပ်ခဲ့တယ်ဆိုရင်... ဒါဟာ ဒီပြိုင်ပွဲမှာ နိုင်ဖို့အတွက် ဒီလောက်အင်အားနဲ့တင် လုံလောက်နေပြီမို့လို့ပဲ။”

စင်စစ်အားဖြင့်မူ ထိုစကားက အမှန်တရား မဟုတ်ပါချေ။ ယခုအကြိမ်တွင် အတွင်းစည်းတပည့်များကိုသာ စေလွှတ်ခဲ့ရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ ယွန်းဂိုဏ်းနှင့် ကြိုတင်ချုပ်ဆိုထားခဲ့သော သဘောတူညီချက်ကြောင့် ဖြစ်သည်။ လျူကျင်း ဤအချက်ကို ကောင်းကောင်းကြီး သိရှိထားသကဲ့သို့၊ ရှောင်ဖန်းကိုယ်တိုင်လည်း သေချာပေါက် သိရှိနေလိမ့်မည်ဟု သူ ယုံကြည်သည်။ ထို့ပြင် ဤနေရာ၌ ရှိနေကြသော အတွင်းစည်းတပည့်အများစုမှာလည်း ထိုလျှို့ဝှက်ချက်ကို ကြိုတင်ရိပ်မိ နားလည်ထားကြပြီးဖြစ်ကြောင်း သူ သံသယဖြစ်စရာမလိုချေ။

သို့သော်ငြားလည်း... သူတို့အားလုံးကတော့ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာဖြင့် အားရပါးရ ကြွေးကြော်လိုက်ကြတော့သည်။ ရှောင်ဖန်း လွန်ခဲ့သော စက္ကန့်ပိုင်းက ပြောကြားခဲ့သည့် စကားလုံးများသည် သူတို့အားလုံး ရင်ထဲ၌ ကြားသိချင်နေခဲ့ကြသည့် အရာများ ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်၏။

“ရှောင်ဂိုဏ်းက... သေချာပေါက် အောင်နိုင်ရမယ်‌ဟေ့။”

လူတိုင်းက ရှောင်ဖန်း၏ စကားလုံးများကို ယုံကြည်ချက်အပြည့် ရှိနေကြပြီဖြစ်သော ၎င်းတို့၏ စကားသံများဖြင့် ဟစ်ကြွေးကာ ထပ်လောင်းရွတ်ဆိုလိုက်ကြသည်။ လျူကျင်းအနေဖြင့် ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးအပေါ် အထူးတလည် စိတ်ပါဝင်စားမှု မရှိသော်လည်း... သူတို့နှင့်အတူ ရောနှောကာ လိုက်လံဟစ်ကြွေးလိုက်မိတော့သည်။

ထိုသို့ သောင်းသောင်းဖျဖျ ကြွေးကြော်သံများ တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်သက်သွားခဲ့ပြီးနောက်... ရှောင်ဖန်းသည် သူ၏ ထိုင်ခုံနေရာတွင် ပြန်လည်ထိုင်လိုက်ရင်း လီ ထံသို့ လှမ်း၍ အမူအရာပြလိုက်၏။ ထိုအတွင်းစည်းတပည့်မှာ ဆတ်ခနဲ တုန်သွားပြီးနောက် အခန်း၏ အလယ်ဗဟိုဆီသို့ လျှောက်လှမ်းသွားကာ သူ၏ လည်ချောင်းကို ခပ်ဟန့်ဟန့်ဖြင့် ရှင်းလင်းလိုက်တော့သည်။

“အားလုံး သိကြတဲ့အတိုင်းပဲ... ကျွန်တော်တို့ ရှောင်ဂိုဏ်း အနေနဲ့ ပြိုင်ပွဲဝင်တစ်ယောက်ချင်းစီတိုင်းရဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေကို ရယူနိုင်ဖို့အတွက် မနားမတမ်း ကြိုးစားခဲ့ကြပါတယ်။ သခင်လေး ခွင့်ပြုမယ်ဆိုရင်တော့... ကျွန်တော် လီ အနေနဲ့ ကျွန်တော်တို့ အခုထက်ထိ စုဆောင်းရရှိထားတဲ့ အချက်အလက်တွေကို အားလုံးရဲ့ ရှေ့မှောက်မှာ အသေးစိတ် တင်ပြရှင်းလင်းသွားပါ့မယ်။”

၎င်းတို့မှာ သူတို့အားလုံး ကြိုတင်လက်ခံရရှိထားပြီးသား ဖြစ်သော အချက်အလက်များသာ ဖြစ်ကြပေသည်။ ရှောင်ဂိုဏ်း အနေဖြင့် သတိပြုရမည့် အရေးပါသော ပြိုင်ပွဲဝင်အားလုံး၏ သတင်းအချက်အလက်များကို စေ့စေ့စပ်စပ် စုဆောင်းရယူထားခဲ့ပြီး... မိမိတို့ဂိုဏ်း၏ ကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့ဝင် အားလုံးထံသို့ ဖြန့်ဝေပေးထားခဲ့ပြီးသား ဖြစ်၏။ လျူကျင်းကိုယ်တိုင်လည်း ထိုအချက်အလက်များကို အလွတ်ရစေရန်အတွက် ညပေါင်းများစွာတိုင်အောင် အချိန်ကုန်ခံ အားစိုက်ကျက်မှတ်ခဲ့ဖူးသလို၊ ဇူအန်အနေဖြင့်လည်း ထိုသို့ပင် ပြုလုပ်ခဲ့လိမ့်မည်ဖြစ်ကြောင်း သူ ကောင်းကောင်းကြီး သိနေသည်။ အခြားသော ဂိုဏ်းသားတပည့်များကလည်း ထိုသို့မှတစ်ပါး ထူးခြားစွာ ပြုလုပ်ထားကြလိမ့်မည်မဟုတ်ဟု သူ သံသယဖြစ်စရာမလိုချေ။

ထို့ကြောင့်ပင်... သူသည် နှာခေါင်းကြီး လီ၏ ရှည်လျားလှသော ရှင်းလင်းတင်ပြချက်များအပေါ် အာရုံစိုက်မနေတော့ဘဲ စိတ်လွင့်ပစ်ထားလိုက်မိတော့သည်။

“...အားလုံးသိတဲ့အတိုင်း... ယွန်းဟန် ရဲ့ ဝိညာဉ်ခွဲ လက်ဝါးစောင်း သိုင်းကွက်’ ကတော့ အရမ်း အစွမ်းထက်ပြင်းထန်တယ်လို့ မှတ်တမ်းတင်ထားရပါတယ်။ သူဟာ သံသယဖြစ်စရာမလိုဘဲ ကျွန်တော်တို့အတွက် အကြီးမားဆုံးနဲ့ အစိုးရိမ်ရဆုံး ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခု ဖြစ်လာမှာပါ။ ဒါပေမဲ့လည်း... ကျွန်တော်တို့ကို ရင်ဆိုင်လာမယ့်သူက ယွန်းဂိုဏ်း တစ်ခုတည်းတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ ‘ရွက်သစ်ခုနစ်လွှာ ကျောင်းတော်’ ဆိုတာက ဂိုဏ်းသစ်တစ်ခု ဖြစ်ပေမယ့်... သူတို့ဆီကနေ အစွမ်းထက်တဲ့ တပည့်အများအပြား ဝင်ရောက်ယှဉ်ပြိုင်ကြလိမ့်မယ်လို့ သတင်းထွက်နေပါတယ်။ သူတို့ထဲမှာဆိုရင်တော့...”

လျူကျင်း သမ်းဝေချင်စိတ်ကို အတတ်နိုင်ဆုံး အံကြိတ်ကာ အောင့်အီးထိန်းချုပ်လိုက်ရရှာသည်။ နှာခေါင်းကြီး လီ တစ်ယောက် သူ၏ တင်ပြချက်များကို အဆုံးသတ်နိုင်ဖို့အတွက်ကတော့... နောက်ထပ် အချိန်အတော်ကြာအောင် စောင့်ဆိုင်းရဦးမည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်တော့သည်။

မဲနှိုက်ရန် အချိန်ကျရောက်လာသောအခါ တာဝန်ခံ အမှုထမ်းတစ်ဦးက သူတို့၏ အခန်းတံခါးကို လာရောက်ခေါက်ခဲ့သည်။ ထိုဝန်ထမ်းသည် သူတို့ ကျပန်းနှိုက်ယူနိုင်ရန်အတွက် အုပ်စုနံပါတ်များ ထည့်သွင်းထားသော သေတ္တာတစ်လုံးကို ယူဆောင်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

သူတို့ထဲမှ တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ အုပ်စုတစ်ခုတည်းအတွင်း တိုက်ဆိုင်စွာ အတူတူ ကျရောက်သွားခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

အကယ်၍သာ ကျပန်းမဲနှိုက်မှုကြောင့် သူတို့ထဲက နှစ်ယောက်လောက်ပဲဖြစ်ဖြစ် အုပ်စုတစ်ခုတည်းမှာ အတူတူ ကျရောက်သွားခဲ့မည်ဆိုပါက... သူတို့အချင်းချင်း ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင် တိုက်ခိုက်ကြရမည် ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် ပွဲမစတင်မီကတည်းကပင် သူတို့ထဲက မည်သူက အရှုံးပေးနှုတ်ထွက်မလဲဆိုသည်ကို ကြိုတင်ဆုံးဖြတ်ရပေလိမ့်မည်။ သို့မဟုတ်ပါက ရှောင်ဂိုဏ်း ၏ အဖွဲ့ဝင်နှစ်ဦး အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်ရင်း ဒဏ်ရာရကာ အားနည်းသွားကြမည်ဖြစ်ရာ အခြားသော ဂိုဏ်းသားပြိုင်ဘက်များအတွက် အခွင့်အရေး ပေးလိုက်သလို ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

ထို့ပြင် အကယ်၍ ရှောင်ဂိုဏ်းဝင် သုံးယောက်အထိသာ အုပ်စုတစ်ခုတည်းမှာ ကျရောက်သွားခဲ့မည်ဆိုလျှင်မူ... သူတို့ထဲက တစ်ယောက်ကတော့ နောက်တစ်ဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခွင့်မရှိဘဲ သေချာပေါက် ပြုတ်ကျကျန်ရစ်ခဲ့မည်မှာ မြေကြီးလက်ခတ်မလွဲပင်။

သို့သော်ငြားလည်း... သူတို့အနေဖြင့် ထိုကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးအတွက် စိုးရိမ်ပူပန်နေစရာ မလိုပါချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့က ရှောင်ဂိုဏ်း ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်၏။ ဤမျှလောက်သော အခွင့်ထူးခံ စောင့်ရှောက်မှုမျိုး ရရှိခြင်းကတော့ မျှော်လင့်ထားပြီးသား သဘာဝတစ်ခုသာ ဖြစ်ပေသည်။ မည်သူမျှ ထုတ်ဖော်မပြောဆိုကြသော်လည်း ယွန်းဂိုဏ်း နှင့် မြို့တော်အတွင်းရှိ အခြားသော ဩဇာအာဏာကြီးမားလှသော အဖွဲ့အစည်းများအတွက်လည်း ဤအတိုင်းပင် ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု လျူကျင်း စိတ်ထဲ၌ တွေးတောမိနေတော့သည်။

နောက်ဆုံးတွင်မူ... စုစုပေါင်း အုပ်စု ၃၂ အုပ်စုအထိ ခွဲဝေ သတ်မှတ်လိုက်ကြသည်။ မြောက်မြားစွာသော တိုက်ခိုက်ရေးသမား ပြိုင်ပွဲဝင်များထဲမှမှ အကောင်းဆုံး ထိပ်သီး ၆၄ ယောက်သာလျှင် ပြိုင်ပွဲကြီး၏ နောက်တစ်ဆင့်သို့ တက်လှမ်းခွင့် ရရှိကြမည် ဖြစ်၏။

ပြိုင်ပွဲကြီး စတင်ရန် နာရီဝက်ခန့်အလိုတွင်... ပြိုင်ပွဲဝင် အားလုံး၏ အမည်စာရင်းများ၊ သူတို့ ကျရောက်ရာ အုပ်စုများနှင့် ပြိုင်ပွဲပွဲစဉ်ဇယား များ ပါဝင်သော စာရွက်စာတမ်းကို ရှောင်ဖန်းထံသို့ ယူဆောင်လာခဲ့ကြသည်။ သူသည် ထိုအချက်အလက်များကို အသေအချာ ဖတ်ရှုစစ်ဆေးပြီးနောက်မှသာ အခြားသော အဖွဲ့သားများထံသို့ လွှဲပြောင်းပေးအပ်လိုက်တော့သည်။

ရှောင်ဖန်းက အုပ်စု (၁) တွင် ကျရောက်နေခဲ့သည်။

ယွန်းဟန် ကမူ အုပ်စု (၃၂) တွင် ရှိနေခဲ့၏။

၎င်းက သူတို့နှစ်ဦးအနေဖြင့် ဗိုလ်လုပွဲ သို့ ရောက်ရှိမှသာလျှင် ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံနိုင်မည့် တစ်ခုတည်းသော လမ်းစပင် ဖြစ်တော့သည်။

လျူကျင်းအတွက်မူ... သူက အုပ်စု (၂၇)တွင် ကျရောက်နေခဲ့သည်။ သူသည် ပြိုင်ပွဲကွင်းပြင်သို့ မထွက်ခွာမီ... သူတပါးထက် စက္ကန့်အနည်းငယ်ခန့် ပိုမိုအချိန်ယူကာ ထိုပွဲစဉ်ဇယားအား စေ့စေ့စပ်စပ် လေ့လာဆန်းစစ်ခဲ့သည်။

တိုက်ခိုက်ရေးကွင်းပြင်ကြီး၏ ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် မတူညီသော တိုက်ခိုက်ရေးစင်မြင့် ပေါင်း ၃၂ ခုအား တပ်ဆင်ထားခဲ့ကြသည်။ ထိုနေရာတွင် သွားလာလှုပ်ရှားနေကြသော လူပေါင်း သုံးရာကျော်ဖြင့် ပြည့်နှက်ကာ ကျပ်ညပ်နေသော်လည်း... ပွဲကြည့်စင်ပေါ်ရှိ ပရိသတ်အုပ်ကြီးနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင်မူ ဘာမှမဟုတ်တော့ချေ။ မြို့တော်အတွင်းရှိ လူအားလုံးပင် ဤပြိုင်ပွဲကြီးအား လာရောက်ကြည့်ရှုအားပေးနေကြသည့်အလား ထင်ရသည်။ ကြွက်တစ်ကောင်စာမျှပင် တိုးဝှေ့ရန် နေရာလွတ် မရှိတော့ချေ။

လျူကျင်းသည် မိမိနောက်သို့ စူးစိုက်လိုက်ပါလာသော မျက်ဝန်းအစုံအားလုံးကို အပြည့်အဝ သတိပြုမိလျက် တိတ်ဆိတ်စွာ လျှောက်လှမ်းလာခဲ့သည်။ လူတို့၏ အာရုံကို ပထမဆုံး ဖမ်းစားလိုက်သည့်အရာမှာ သူ၏ ဝတ်စုံပင် ဖြစ်၏။ ရှောင်ဂိုဏ်း ၏ ဝတ်ရုံများမှာ မည်သူမဆို အလွယ်တကူ မှတ်မိနိုင်သောအရာ ဖြစ်သည်။ ထို့နောက်တွင်မူ... သူ၏ အသက်အရွယ်ပင် ဖြစ်တော့သည်။ အသက် တစ်ဆယ့်နှစ်နှစ် အရွယ်မျှသာ ရှိသေးသော လျူကျင်းသည် ပြိုင်ပွဲဝင် အများစုထက် သိသိသာသာကြီးကို ပိုမိုငယ်ရွယ်လွန်းလှပေသည်။

လူအများအပြားအနေဖြင့် အခြေအနေအရပ်ရပ်ကို အကွက်စေ့စေ့ ဆက်စပ်မိသွားရန်အတွက် အချိန်အများကြီး မကြာခဲ့ပါချေ။ ရှောင်ဂိုဏ်းအကြောင်း ပြောရလျှင် ဤမျှလောက် ငယ်ရွယ်သော ပြိုင်ပွဲဝင်ဟူ၍ နှစ်ယောက်တည်းသာ ရှိနိုင်ပြီး... ရှောင်ဖန်း၏ မျက်နှာမှာလည်း လူသိများထင်ရှားပြီးသား ဖြစ်သည်။ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ထိုအမှန်တရားကို ရိပ်မိသွားကြတော့သည်။ ထိုသူသည် ရှောင်ကျန်း ၏ သမီးဖြစ်သူနှင့် လက်ထပ်ထိမ်းမြားထားခဲ့သော လျူကျင်း ဖြစ်ရမည်ဟူသော အချက်ကို သူတို့ သဘောပေါက်သွားခဲ့ကြလေပြီ။

ဒုက္ခိတသမားတော်တစ်ဦး၏ သားဖြစ်သူ...။

အတွင်းအားစုစည်းခြင်း ရဲ့ ပထမအဆင့်မှာတင် သုံးနှစ်တိုင်တိုင် တစ်ဆို့နေခဲ့ရသူ...။

သူ၏ ပြိုင်ပွဲအုပ်စုဝင်များနှင့် သွားရောက်ပူးပေါင်းလိုက်သည့် အချိန်တွင်မူ... လျူကျင်းအား ဆီးကြိုလိုက်သည်မှာ အထင်အမြင်သေးလှောင်ပြောင်လိုသော မျက်ဝန်းအစုံများသာ ဖြစ်ကြပေသည်။ ထိုသူတို့သည် ယခုအခါတွင် သူ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း သိရှိသွားကြပြီဖြစ်ရာ ထိုအချက်အပေါ် အခြေခံ၍ သူ့အား အလိုအလျောက် အကဲဖြတ် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြခြင်း ဖြစ်၏။ သူသည် သူတို့အတွက် ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခု မဟုတ်ပါချေ။ အကယ်၍ သူသည် အတွင်းအားစုစည်းခြင်း ၏ ပထမအဆင့်မှာ ရှိမနေတော့ကြောင်း လူသိများနေပါစေဦးတော့... ထိုအချက်က သူ့အား ထူးခြားဆန်းပြားသော ပါရမီရှင်တစ်ဦး ဖြစ်မလာစေနိုင်သေးချေ။

တစ်ခါတုန်းက ဇူအန် သူ့ကို ပြောခဲ့ဖူးသည့်အတိုင်းပင် ဖြစ်၏။ အရှေ့ဘက် ဆိပ်ကမ်းမြို့တော် ပြိုင်ပွဲကြီး၏ စံနှုန်းများနှင့် ယှဉ်လျှင် အတွင်းအားစုစည်းခြင်း သတ္တမမြောက်အဆင့် ဆိုသည်မှာ ပြောပလောက်သည့်အရာ မဟုတ်ပါချေ။ လျူကျင်း ယခုအခါတွင်မူ ထိုစကားလုံးများ၏ အမှန်တရားကို ကိုယ်တိုင် မျက်ဝါးထင်ထင် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ခံစားလိုက်ရပေသည်။ သူ၏ ကိုယ်ပိုင်အုပ်စုဝင်များ အပါအဝင် တိုက်ခိုက်ရေးသမား အများစုမှာ အတွင်းအားစုစည်းခြင်း နောက်ဆုံးအဆင့်ပိုင်း များသို့ ရောက်ရှိထားကြသူများ ဖြစ်ကြသည်။

ထို့ကြောင့်ပင်... ထိုသူတို့သည် သူ့အား အနည်းငယ်မျှပင် အလေးအနက်ထား စူးစိုက်ကြည့်ရှုခြင်း မရှိကြချေ။ သူတို့က သူ့အား လှမ်းကြည့်လိုက်သည့် အခါမျိုးတွင်မူ... သူတို့၏ မျက်ဝန်းများက “ဒါကတော့ ငါ သေချာပေါက် အနိုင်ရမယ့် ပွဲစဉ်တစ်ပွဲပဲ” ဟု ဖော်ပြပြောဆိုနေသည့်အလား ရှိတော့သည်။

ထိုသူအများစုက ထိုသို့သာ တွေးတောနေကြခြင်း ဖြစ်၏။

သို့သော်လည်း... လျူကျင်းကမူ ထိုကဲ့သို့သော ပေါ့ဆသည့် အမှားမျိုးကို ဘယ်သောအခါမျှ ကျူးလွန်လိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။

သူ၏ မျက်ဝန်းအစုံက သူတို့တစ်ဦးချင်းစီတိုင်းအပေါ်သို့ စေ့စေ့စပ်စပ် ဖြတ်သန်းကြည့်ရှုလိုက်ပြီး... သူတို့၏ ဝတ်စုံများ၊ လက်နက်များနှင့် သတိပြုစရာကောင်းလှသော အချက်အလက်မှန်သမျှကို အကွက်စေ့စေ့ အကဲခတ် လေ့လာလိုက်သည်။ ထို့ထက် ပိုမိုအရေးကြီးသည်မှာ... လျူကျင်းအနေဖြင့် သူတို့၏ ချီ စွမ်းအင် အခြေအနေများကိုပါ အသေအချာ ကြိုတင်ရိပ်မိ နားလည်ထားရန် လုပ်ဆောင်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်၏။

အတန်ကြာပြီးနောက်... ပြိုင်ပွဲတာဝန်ခံ အရာရှိတစ်ဦးသည် တိုက်ခိုက်ရေးစင်မြင့် ပေါ်သို့ လှမ်းမျှော်တက်လှမ်းလာခဲ့ပြီးနောက် နှုတ်ဟ၍ စကားဆိုလိုက်တော့သည်။ ကျယ်လောင်လှသော မောင်းသံကြီးတစ်ခုကလည်း တိုက်ခိုက်ရေးကွင်းပြင်ကြီးတစ်ခုလုံးသို့ ဟိန်းထွက်သွားခဲ့၏။ ၎င်းက ပွဲစဉ်များကို စတင်တိုက်ခိုက်ရမည့် အချိန်ကျရောက်လာပြီဖြစ်ကြောင်း ကြေညာလိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

“ရှောင်ဂိုဏ်း က လျူကျင်း နဲ့ ရွက်သစ်ခုနစ်လွှာ ကျောင်းတော် က ချွေထျန်း ...။”

လျူကျင်း မျက်တောင်ခတ်လိုက်မိသည်။ မိမိအနေဖြင့် ပထမဦးဆုံး ပွဲစဉ်တွင်ချက်ချင်း ပါဝင်တိုက်ခိုက်ရလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့မိသောကြောင့် ဖြစ်၏။ သို့သော်ငြားလည်း... သူသည် တိုက်ခိုက်ရေးစင်မြင့်ပေါ်သို့ တည်ငြိမ်စွာဖြင့် တက်လှမ်းလိုက်တော့သည်။

“တကယ့် ဟာသဟေ့၊ ငါ ချွေထျန်းက ဒီလို ကလေးတစ်ယောက်နဲ့ တကယ်ကြီး တိုက်ခိုက်ရမှာလား။”

သူ၏ ပြိုင်ဘက်မှာ ဧရာမ လူဗလကြီးတစ်ဦး ဖြစ်၏။ သူသည် အရပ်အမောင်း မိုးထိမတတ် မြင့်မားကာ ကျောက်တောင်ကြီးတမျှ ကြီးမားကျယ်ပြန့်သော ပုခုံးအစုံ ရှိပြီး... ဝတ်ရုံကိုပင် ပေါက်ပြဲလုမတတ် တင်းအားပြည့်နေသော သန်မာထွားကျိုင်းလှသည့် ကြွက်သားကြီးများကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ သူ၏ အသားအရေမှာ ပြင်းထန်သော နေလောင်ဒဏ်ကြောင့် အတော်လေး ညိုမည်းခြောက်သွေ့နေပြီး မျက်နှာထက်တွင်လည်း မုတ်ဆိတ်မွေး၊ နှုတ်ခမ်းမွေးများ စတင် ဖားဖားပေါက်ရောက်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူ့ကို ကြည့်ရုံမျှဖြင့်ပင် သူ၏ အသက်အရွယ်မှာ အရှေ့ဘက် ဆိပ်ကမ်းမြို့တော် ပြိုင်ပွဲကြီးတွင် ဝင်ရောက်ယှဉ်ပြိုင်နိုင်သည့် သတ်မှတ်ချက် အသက်ကန့်သတ်ချက်၏ အဆုံးစွန်သော အနားသတ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း မည်သူမဆို အလွယ်တကူ သိရှိနိုင်ပေသည်။

သို့သော်လည်း လျူကျင်းအနေဖြင့် ထိုလူ၏ အသက်ကို ခန့်မှန်းနေစရာ မလိုပါချေ။ သူသည် ဤပုဂ္ဂိုလ်နှင့် ပတ်သက်သည့် သတင်းအချက်အလက် လျှို့ဝှက်မှတ်တမ်းကို ကြိုတင်ဖတ်ရှုထားပြီးဖြစ်ရာ... ထိုလူမှာ အသက် တစ်ဆယ့်ခုနစ်နှစ် ရှိပြီဖြစ်ပြီး နာမ်ဝိညာဉ်သန္ဓေတည် ပထမအဆင့်သို့ တက်လှမ်းအောင်မြင်ထားသူ ဖြစ်ကြောင်း ကောင်းကောင်းကြီး သိရှိနေသည်။

ချွေထျန်း ... ရွက်သစ်ခုနစ်လွှာ ကျောင်းတော် ၏ အစွမ်းထက်ဆုံး ထိပ်သီးတပည့်။

ကျောင်းတော်တည်ထောင်ခဲ့သည်မှာ ဆယ်နှစ်ခန့်သာ ရှိသေးသဖြင့် ‘ရွက်သစ်ခုနစ်လွှာ ကျောင်းတော်’ သည် အရှေ့ဘက် ဆိပ်ကမ်းမြို့တော်အတွင်းရှိ အသစ်စက်စက် အဖွဲ့အစည်းငယ်များထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။ သို့သော်ငြားလည်း သူတို့ ကျောင်းတော်တပည့်များ၏ အစွမ်းသတ္တိမှာမူ လျှော့တွက်၍မရဘဲ သံသယဖြစ်စရာမလိုအောင် ထက်မြက်လှပေသည်။ အကယ်၍ သူတို့အနေဖြင့် ပိုမိုအစွမ်းထက်သော ဂိုဏ်းကြီးများကို သွားရောက်ရန်စ ဒေါသထွက်အောင် မလုပ်မိဘဲ ရှောင်ရှားနိုင်မည်ဆိုပါက... နောင်မျိုးဆက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာတင် အရှေ့ဘက် ဆိပ်ကမ်းမြို့တော်၌ အရေးပါသော အင်အားစုကြီးတစ်ခု သေချာပေါက် ဖြစ်လာနိုင်ခြေ ရှိပေသည်။

“သေချာနားထောင်စမ်း ကောင်လေး။”

ချွေထျန်းက လျူကျင်းထံသို့ လက်ညိုးငေါက်ငေါက်ထိုးလျက် အောက်ထပ်အသံဖြင့် ခြိမ်းခြောက်လိုက်သည်။

“ငါ ဒါကို တစ်ခါပဲ ပြောမယ်။ ငါ ဒီကိုလာတာ ‘ရွက်သစ်ခုနစ်လွှာ ကျောင်းတော်’ နာမည်ကြီးဖို့ပဲ။ ရှောင်ဂိုဏ်းနဲ့ ရန်ငြိုးဖွဲ့ဖို့ စိတ်ကူးမရှိဘူး။ ငါတို့အချင်းချင်း ချီ အရှိန်အဝါကို ခံစားကြည့်ရုံနဲ့တင် မင်း သဘောပေါက်သင့်ပါတယ်။ မင်း ငါ့ကို မယှဉ်နိုင်ဘူး။ ခုပဲ အရှုံးပေးပြီး အရှက်ကွဲမယ့်ဘေးကနေ ပြေးလိုက်စမ်း။”

လျူကျင်း မျက်ခုံးတစ်ဖက်ကို ပင့်လိုက်မိသည်။ တကယ့်ကို ထူးဆန်းအံ့ဩဖို့ ကောင်းလှပေသည်။

ကောင်းပြီလေ... အမှန်စင်စစ်အားဖြင့်မူ သူသည် ဤပွဲစဉ်အတွက် ဘာလုပ်မည်ဟူသော အစီအစဉ်ကို အစကတည်းကပင် ကြိုတင်ဆုံးဖြတ်ထားပြီးသား ဖြစ်၏။

“စတင်စေ...”

ပြိုင်ပွဲတာဝန်ခံ၏ ကျယ်လောင်လှသော ကြွေးကြော်သံနှင့်အတူ တိုက်ပွဲပေါင်း ၃၂ ပွဲသည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဆတ်ခနဲ စတင်သွားခဲ့လေတော့သည်။ မြောက်မြားစွာသော တိုက်ခိုက်ရေးသမားများသည်လည်း ချက်ချင်းပင် လှုပ်ရှားကူးပြောင်းလျက် တိုက်ကွက်များ ဖော်ဆောင်လိုက်ကြပြီ ဖြစ်၏။

သို့သော်လည်း... လျူကျင်းကမူ လက်တစ်ဖက်ကို အသာအယာ မြှောက်လိုက်ပြီးနောက် တာဝန်ခံဝန်ထမ်းအား စိုက်ကြည့်လျက် အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာပင် ဆိုလိုက်တော့သည်။

“ကျွန်တော်... အရှုံးပေးပါတယ်။”