အခန်း ၃

အပိုင်း(၃)

လူငယ်တစ်ဦး…

လူငယ်တစ်ဦးသည် သက်ဝင်လှုပ်ရှားနေသော်လည်း ညစ်ပတ်ပေရေနေသော မြို့တစ်မြို့၏ လမ်းမများပေါ်တွင် လျှောက်လှမ်းသွားနေလေသည်။

အချိန်က နံနက် နှစ်နာရီ...

သို့သော်... နေမင်းကြီးမှာ သာနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။

နေမင်းကြီးသည် အမြဲတမ်း သာနေလေ့ရှိသည်။

နေမင်းကြီး မသာသော အချိန်ဟူ၍ တစ်ခဏမျှပင် မရှိခဲ့ပေ။

လွန်ခဲ့သော နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာကတည်းက ဤအတိုင်းပင် ဖြစ်ခဲ့သည်။ နောင်လာမည့် နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာ တိုင်အောင်လည်း ဤအတိုင်းပင် ဆက်လက် တည်ရှိနေဦးမည် ဖြစ်လေသည်။

နေမင်းကြီးသည် ကောင်းကင်ယံ၏ အလယ်တည့်တည့်၌ ရှိနေသည်။ လမ်းလျှောက်နေသော လူငယ်၏ အပေါ်တည့်တည့်၌ အတိအကျ ကျရောက်နေပုံရလေသည်။

အံ့သြဖွယ်ကောင်းသည်မှာ နေမင်းကြီးသည် ကောင်းကင်ယံ အလယ်၌ ရှိနေသော်လည်း ၎င်း၏ အလင်းရောင်မှာ အလွန်အမင်း တောက်ပ၍ မျက်စိကျိန်းလောက်စရာ မရှိပေ။ မှိန်ပျပျဖြစ်နေပြီး လိမ္မော်ရောင်နှင့် အဝါရောင်ဘက်သို့ ပို၍ သန်းနေလေသည်။

သွေးမှိုမြို့တော် နေထိုင်သူများအတွက်မူ ယခုအချိန်သည် ညအချိန်ပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း သူတို့အတွက် ညအချိန်ဟု ဆိုရာတွင် ညဆယ်နာရီမှ နံနက်ခြောက်နာရီ အတွင်းရှိ အချိန်ကာလကိုသာ ရည်ညွှန်းခြင်း ဖြစ်လေသည်။ နေမင်းကြီးသည် အမြဲတမ်း တစ်နေရာတည်း၌သာ ငြိမ်သက်စွာ ရှိနေသောကြောင့် ထိုအရာက နေ၏ အနေအထား သို့မဟုတ် တည်နေရာနှင့် မည်သို့မျှ သက်ဆိုင်ခြင်း မရှိပေ။

လူအများစုသည် ညအချိန်တွင် အိပ်စက်လေ့ရှိကြသည်။ မည်သည့်အကြောင်းကြောင့် ထိုသို့ အိပ်စက်ရသည်ကို မည်သူကမျှ အသေအချာ မသိကြချေ။ မိဘ၊ ဘိုးဘွားများနှင့် အခြားသူများ အားလုံး ထိုသို့ ပြုမူခဲ့ကြသောကြောင့် လူအများစုသည်လည်း ထိုလူမှုရေးဓလေ့ထုံးစံကို လိုက်နာခဲ့ကြခြင်းသာ ဖြစ်လေသည်။

လူအများ ညအချိန်တွင် အိပ်စက်ရခြင်းမှာ အတိတ်ကာလက နေမင်းကြီးသည် “နေဝင်ခြင်း” ဟုခေါ်သော အရာတစ်ခုကို ပြုလုပ်လေ့ရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်ဟု ရူးကြောင်ကြောင် နိုင်သူအချို့က ပြောဆိုတတ်ကြသည်။ သဘာဝကျကျ တွေးကြည့်လျှင် ထိုအရာက အလွန် အရူးအမူး နိုင်လှပေသည်။

ကမ္ဘာကြီးကို လှည့်ပတ်ရန်အတွက် နေမင်းကြီးသည် မည်မျှအထိ မြန်ဆန်စွာ ရွေ့လျားရန် လိုအပ်မည်နည်း။

ပြီးလျှင် ၎င်းက မည်သို့များ ရွေ့လျားနိုင်မည်နည်း။

လုံးဝ အဓိပ္ပာယ် မရှိလှချေ။

လူငယ်သည် ဆက်လက်၍ လမ်းလျှောက်သွားစဉ် မြေပြင်ထဲမှ ထွက်နေသော ညစ်ပတ်ပေရေပြီး သံချေးတက်နေသည့် ပိုက်လုံးများစွာကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုပိုက်လုံးများသည် ပျက်စီး ညစ်ပတ်နေသည့် အဆောက်အအုံ နံရံများပေါ်သို့ တွားသွားသကဲ့သို့ တက်သွားကြလေသည်။

မြို့တော်၏ ကြမ်းပြင်သည် ညီညာမှု မရှိပေ။ ၎င်း၏ ထက်ဝက်မှာ ကြမ်းတမ်းသော ကျောက်ဆောင်များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားပြီး အခြားထက်ဝက်မှာမူ မြေအောက်အနက်ပိုင်းသို့ ဆင်းသွားသော သံချေးတက်နေသည့် သံပိုက်ကွန်ရက်များဖြင့် ပြုလုပ်ထားလေသည်။

ဓာတ်ငွေ့နှင့် ဆီနံ့များသည် လမ်းမများပေါ်တွင် ဖုံးလွှမ်းနေသည်။ သို့သော် ဤနေရာတွင် နေထိုင်သူများမှာမူ ထိုအနံ့များနှင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်နေပြီ ဖြစ်လေသည်။

ခွပ်...

ရုတ်တရက် လူငယ်၏ ခြေထောက်အောက်ရှိ သံပိုက်ကွန်ရက် တစ်ခု ကျိုးကျသွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် လူငယ်သည် အောက်သို့ စတင်ပြုတ်ကျသွားလေတော့သည်။

သို့သော်ငြားလည်း ထိုလူငယ်သည် ချက်ချင်းဆိုသလို သူ၏ လက်နှစ်ဖက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး ဘေးဘက်ရှိ သံပိုက်ကွန်ရက်များကို ဆွဲကိုင်လိုက်သည်။ ထို့ကြောင့် သူ၏ ပြုတ်ကျခြင်းကို ရပ်တန့်သွားစေခဲ့လေသည်။

လူငယ်သည် သူ၏ ကိုယ်ကို အပေါ်သို့ ပြန်မဆွဲတင်မီ အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ရှူသွင်းကာ ပြန်လည် ထုတ်လိုက်သည်။

ကိုယ်ကို အပေါ်သို့ ဆွဲတင်ပြီးနောက် သူသည် တစ်စုံတစ်ခုကို ရှာဖွေရန် လမ်းတစ်ဝိုက်သို့ ဝေ့ဝဲကြည့်ရှုလိုက်လေသည်။

လမ်းဘေးတွင် ထိုင်ကာ အချင်းချင်း စကားပြောနေကြသော ပိန်ပိန်ပါးပါး လူအနည်းငယ်ကို သူ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ညအချိန် ဖြစ်သောကြောင့် ဤနေရာတွင် လူသိပ်များများ မရှိကြပေ။

"ဟေး... သတ္တုပြား အကြီးကြီးတစ်ပြားကို ဘယ်မှာရနိုင်မလဲဆိုတာ ခင်ဗျားတို့ သိကြလား..."

နစ် ဟု အမည်ရသော ထိုလူငယ်က သူတို့ကို မေးလိုက်လေသည်။

နစ်သည် ထို 'ပညာရှင်' ဆိုသူ နှင့် တွေ့ဆုံခဲ့သည်မှာ နှစ်နှစ်ခန့် ကြာမြင့်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ယခုအခါတွင် နစ်သည် အသက် ဆယ့်ခြောက်နှစ် အရွယ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်လေသည်။

ထိုပညာရှင်သည် နစ်အား သူ၏ စွမ်းအားအကြောင်းကို ပြောပြခဲ့သည်။ ထို့ပြင် နောက်ရက်အနည်းငယ် အတွင်း၌ အရာအချို့ကိုပင် သင်ကြားပေးခဲ့သေးသည်။

ယခုအချိန်တွင် နစ်၏ အရပ်မှာ ၁၈၀ စင်တီမီတာခန့် ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ ဆင်ခြေဖုံးရပ်ကွက်ကြီး အတွင်း၌ နေထိုင်သူ တစ်ယောက်အတွက် အလွန် မြင့်မားသော အရပ်အမောင်းပင် ဖြစ်သည်။ ရရှိနိုင်သော အစားအစာများမှာ အလွန် ဆိုးရွားလှသဖြင့် လူများ အရပ်ရှည်လာစေရန်မှာ ခက်ခဲလှပေသည်။

နစ်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း အတော်လေး တောင့်တင်းကာ ကြွက်သား အဖုအထစ်များနှင့် ပြည့်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ ၎င်းက သူ့ကို အတော်လေး ခြိမ်းခြောက်နိုင်စွမ်းရှိသော အသွင်အပြင်ကို ရရှိစေခဲ့လေသည်။

သူတို့အားလုံးသည် နစ်ကို ကြည့်ရင်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ကြသည်။ နစ်၏ တောင့်တင်းသော ခန္ဓာကိုယ်ကြောင့် သူတို့ အနည်းငယ် လန့်သွားကြလေသည်။ သူတို့ထဲမှ အသက်အနည်းငယ် ကြီးပုံရသော အမျိုးသမီးကြီး တစ်ဦးက ခြိမ်းခြောက်သော လေသံဖြင့် မေးလိုက်လေသည်။

"နင် ဘာလိုချင်လို့လဲ..."

"ကျုပ် ဘာလိုချင်လဲဆိုတာ အခုလေးတင် ပြောလိုက်တယ်လေ..."

နစ်က သူ၏ ခေါင်းဘေးဘက်ကို ကုတ်ရင်း ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"ကျုပ် သတ္တုပြား တစ်ပြားပဲ လိုချင်တာပါ..."

"ဘာလုပ်ဖို့လဲ..."

အမျိုးသမီးကြီးက စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စွာဖြင့် မေးလိုက်လေသည်။

နစ်သည် သံပိုက်ကွန်ရက်ပေါ်ရှိ အပေါက်ကို သူ၏ လက်မဖြင့်သာ ညွှန်ပြလိုက်လေသည်။

သူတို့အားလုံးသည် အချင်းချင်း အကဲခတ်သလို ကြည့်လိုက်ကြသည်။

"အဲဒီအပေါက်ကို နင်က ပြင်ချင်လို့လား..."

အမျိုးသမီးကြီးက သံသယဖြင့် မေးလိုက်လေသည်။

နစ်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"ကျုပ်က ပြုတ်ကျတာကို ရပ်တန့်ပြီး ပြန်တက်နိုင်လောက်အောင် အားရှိတယ်လေ... တခြားလူတွေက အဲဒီလို မလုပ်နိုင်ကြဘူး..."

သူက ဖြေလိုက်လေသည်။

အမျိုးသမီးကြီး၏ အမူအရာမှာ ပို၍ပင် သံသယဝင်သွားပုံ ရလေသည်။

"နင်က ဘာလို့ လုပ်ချင်ရတာလဲ..."

နစ်က သူ၏ နောက်စေ့ကို ကုတ်လိုက်ရုံသာ ပြုလုပ်လေသည်။

"ကျုပ် ဆိုလိုတာက အဲဒါကို ကျုပ်က ချိုးမိလိုက်တာလေ... ဒါကြောင့် ကျုပ်ပဲ ပြန်ပြင်သင့်တယ်လို့ ထင်လို့ပါ..."

ပခုံးတွန့်ကာ သူက ပြောလိုက်လေသည်။ သူတို့အုပ်စုသည် အချင်းချင်း ပြန်ကြည့်လိုက်ကြပြန်သည်။ ထို့နောက် အမျိုးသမီးကြီးသည် လမ်း၏ အစွန်ဘက်ရှိ အိမ်တစ်လုံးဆီသို့ လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်လေသည်။

ထိုအိမ်မှာ အခြေခံအားဖြင့် အပျက်အစီးတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ အိမ်၏ သုံးပုံတစ်ပုံခန့်မှာ ပျောက်ကွယ်နေပြီဖြစ်ပြီး အိမ်ရှိ သတ္တုများ အားလုံးမှာလည်း သံချေးတက်နေပြီ ဖြစ်လေသည်။

မြို့တော်၌ သတ္တုများ အလျှံပယ် ရှိနေလေသည်။ မြို့တော်၏ ချမ်းသာကြွယ်ဝသော အပိုင်းများမှ မလိုအပ်တော့သည့် သတ္တုများ အားလုံးသည် ဆင်ခြေဖုံးရပ်ကွက်ကြီးထဲသို့သာ ရောက်ရှိလာကြလေသည်။

ထို့ကြောင့်ပင် ဤနေရာရှိ အိမ်အားလုံးနီးပါးမှာ သံချေးတက်နေသော သတ္တုများဖြင့် တည်ဆောက်ထားခြင်း ဖြစ်လေသည်။

"ဒီအိမ်မှာ နေတဲ့သူက လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ရက်ကတည်းက ကိုယ့်ကိုယ်ကို သတ်သေသွားခဲ့တယ်..."

အမျိုးသမီးကြီးက သာမန် လေသံဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။

နစ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။

"ကျေးဇူးပဲ..."

နစ်က ပြောလိုက်ပြီး စွန့်ပစ်ထားသော အိမ်ဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်လေသည်။

ခေတ္တမျှ ရှာဖွေပြီးနောက်တွင် နစ်သည် အလျားနှင့် အနံ နှစ်မီတာခန့်စီရှိသော သတ္တုပြားကြီး တစ်ပြားကို မြင်တွေ့သွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူက ထိုသတ္တုပြားကို စတင်၍ ဆွဲယူလိုက်လေသည်။

ဝမ်းနည်းစရာ ကောင်းသည်မှာ ထိုအိမ်ကို ဆောက်လုပ်ခဲ့သူသည် အိမ်ပြိုကျမည်ကို အလွန်အမင်း ကြောက်ရွံ့နေခဲ့ပုံ ရလေသည်။ ထို့ကြောင့် သူက အရာအားလုံးကို တစ်သားတည်း ဖြစ်နေစေရန် ဂဟေဆော်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

နစ်သည် အတန်ကြာသည်အထိ ကြိုးစားကြည့်ခဲ့သည်။ သို့သော် သတ္တုပြားကြီးမှာ တုန်ခါသွားပြီး တကျွိကျွိ မြည်သံများ ထွက်ပေါ်လာရုံသာ ရှိလေသည်။

နစ်က သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ဝေ့ဝဲကြည့်ရှုလိုက်လေသည်။

ထို့နောက် သူသည် စပ်စုတတ်သော အကြည့်များမှ ကင်းဝေးစေရန် အိမ်ထဲသို့ ဝင်သွားလိုက်လေသည်။

ဘုန်း...

သတ္တုပြားကြီးပေါ်တွင် ချိုင့်ခွက်တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့လေသည်။

ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း...

လေးချက်မျှ ထိုးကြိတ်ပြီးနောက်တွင် သတ္တုပြားကြီးသည် အိမ်မှ ကွာကျသွားပြီး အပြင်ဘက် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားလေသည်။ နစ်သည်လည်း အသစ်ဖြစ်ပေါ်လာသော ထိုအပေါက်မှတစ်ဆင့် အပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့လေသည်။

စောစောက လူအုပ်စု၏ မျက်လုံးများမှာ တုန်လှုပ်မှုကြောင့် ပြူးကျယ်သွားကြလေသည်။

ထိုလူငယ်၏ ကိုယ်ကာယ အချိုးအစားကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သူ အလွန်သန်စွမ်းမည်ဆိုတာကို သူတို့ သိထားကြသည်။ သို့သော် ယခုအဖြစ်အပျက်က အနည်းငယ်တော့ လွန်လွန်းနေသည် မဟုတ်ပါလား။

ဤမျှ ကြီးမားသော သတ္တုပြားကြီး ချိုင့်ဝင်သွားစေရန်အတွက် မည်မျှအထိ အင်အားကြီးမားရန် လိုအပ်မည်နည်း။

သတ္တုပြားက အလွန်အမင်း ထူထဲနေခြင်း မရှိသည်မှာ မှန်သော်လည်း ၎င်းက သတ္တုပင် ဖြစ်နေသေးသည် မဟုတ်ပါလော။

နစ်သည် သတ္တုပြားကြီးကို လမ်းတစ်ဖက်သို့ အတော်လေး ခက်ခက်ခဲခဲ ဆွဲယူသွားလေသည်။ ထိုမြင်ကွင်းက လူအုပ်စုကို ပို၍ပင် ရှုပ်ထွေးသွားစေခဲ့သည်။

ထိုလူငယ်သည် ခုလေးတင် သတ္တုပြားကြီးကို ချိုင့်ဝင်သွားအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ယခုတော့ ၎င်းကို သယ်ယူရန် အခက်အခဲ ဖြစ်နေသည်တဲ့လား။

ယင်းက လုံးဝ အဓိပ္ပာယ် မရှိလှချေ။

***