အခန်း ၁၃

အပိုင်း(၁၃)

"နောက်ဆုံးတစ်ကောင်ကရော ဘယ်လိုလဲ..."

နစ်က မေးလိုက်၏။

ဝင်တာသည် အနည်းငယ် အခက်တွေ့သွားဟန်ဖြင့် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်လေသည်။

"နောက်ဆုံးတစ်ကောင်က တော်တော်လေးကို ထူးခြားလွန်းလို့ သူ့အကြောင်း ပြောပြဖို့ ခက်ခဲတယ်..."

"သူ ဘယ်လိုပုံစံရှိလဲဆိုတာ ဘယ်သူမှ မသိသလို သူ ဘယ်မှာရှိနေလဲဆိုတာကိုလည်း ဘယ်သူမှ မသိကြဘူး... ဒါပေမဲ့ သူ တည်ရှိနေခြင်းရဲ့ သက်ရောက်မှုတွေကတော့ ငြင်းဆိုစရာမရှိအောင်ပဲ..."

ဝင်တာသည် မျက်နှာကြက်ရှိ အပေါက်မှတစ်ဆင့် နေမင်းကြီး ကို မော့ကြည့်လိုက်လေသည်။

"တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရရင် သူက နေမင်းကြီး နဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက်ပဲ..."

"ကမ္ဘာပေါ်က လူတိုင်း မမြင်တွေ့ရမှာကို ကြောက်နေသလိုမျိုး နေမင်းကြီးကို လူတိုင်းက အာရုံစိုက်မိနေကြတယ်... အဆင့်ကိုး စပက်တာ ပဉ္စမမြောက်တစ်ကောင်ကတော့ အဲဒါနဲ့ ပြောင်းပြန်ပဲ..."

"သူက သူ့ကိုယ်သူ ထုတ်ပြဖို့ မဝံ့ရဲဘူးလို့တောင် ထင်ရတယ်..."

"သူ့ရဲ့ ပုံပန်းသဏ္ဌာန်၊ အသံ၊ အရသာ၊ အနံ့ ဒါမှမဟုတ် အထိအတွေ့ ဘယ်လိုရှိတယ်ဆိုတာကို ဘယ်သူမှ သိခွင့်မရှိဘူး... စွမ်းအားကြီးတဲ့ ဇီဖစ်စွမ်းအင် ထုတ်ယူသူ တချို့က သူ တည်ရှိနေခြင်းနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ပြန့်ကျဲနေတဲ့ သဲလွန်စအားလုံးကို စုဆောင်းလေ့လာခဲ့တဲ့ ဖြစ်ရပ်တွေ ရှိခဲ့ဖူးတယ်..."

ဝင်တာသည် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်နေသော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် မြေပြင်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်၏။

"တစ်နေ့ကျတော့ အဲဒီအဖွဲ့ သေဆုံးသွားခဲ့ပြီး သူတို့ ရှာဖွေတွေ့ရှိထားသမျှ အားလုံးကလည်း သူတို့နဲ့အတူ ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရတယ်..."

ထို့နောက် ဝင်တာသည် နစ်ကို ကြည့်လိုက်လေသည်။

"ဒါပေမဲ့ စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတာက တခြား ဘယ်အရာမှ ပျက်စီးမသွားခဲ့ဘူး... သူနဲ့ သက်ဆိုင်တဲ့ အရာတွေလောက်ပဲ ဖျက်ဆီးခံခဲ့ရတာ..."

"သူ တည်ရှိနေတဲ့ ပုံစံကြောင့် ငါတို့က သူ့ကို ‘နယ်’ လို့ ခေါ်ကြတယ်..."

"နယ်..."

နစ်က အံ့သြတုန်လှုပ်နေသော အသံဖြင့် ထပ်မံရေရွတ်လိုက်၏။

ဝင်တာသည် မျက်ခုံးတစ်ဖက်ကိုသာ ပင့်လိုက်လေသည်။

"မင်းက ဘာဖြစ်လို့ အဲဒီလောက်တောင် အံ့သြနေရတာလဲ... စပက်တာ တွေဆီမှာ ထူးဆန်းတဲ့ စွမ်းရည်တွေ ရှိတတ်တယ်လေ..."

နစ်သည် မြေပြင်ကိုသာ ငုံ့ကြည့်နေလိုက်၏။

ခဏအကြာတွင် သူသည် မသေချာမရေရာသော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် သူ၏ လက်များကို ငုံ့ကြည့်လိုက်လေသည်။

"အခုတော့ ကျွန်တော် နားလည်သွားပြီ ထင်တယ်..."

သူက ဆိုလေသည်။

"အဲဒါကြောင့် အဲဘတ် က ကျွန်တော့်ကို အရမ်း စိတ်ဝင်စားနေခဲ့တာကိုး..."

ဝင်တာသည် နစ်ကို အတော်လေး စိတ်ဝင်စားသွားဟန်ဖြင့် ကြည့်လိုက်၏။

"ပြောပြပါဦး..."

နစ်သည် ဝင်တာကို မော့ကြည့်လိုက်လေသည်။

"ကျွန်တော် နယ်ကို အရင်က မြင်ဖူးတယ်လို့ ထင်တယ်..."

ခဏတာမျှ ဝင်တာမှာ အံ့အားသင့်သွားခဲ့သော်လည်း အလျင်အမြန်ပင် သံသယဝင်သွားခဲ့လေသည်။

"မင်းသာ တကယ်မြင်ဖူးတယ်ဆိုရင် သေနေလောက်ပြီပေါ့..."

နစ်သည် ခေါင်းကို ဖြည်းညင်းစွာ ခါယမ်းပြလိုက်၏။

"ကျွန်တော် သူ့ကို အရင်က မြင်ဖူးတယ်လို့ ထင်တယ်... ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ ပုံပန်းသဏ္ဌာန်၊ အနံ့၊ အရသာ၊ အသံ ဒါမှမဟုတ် အထိအတွေ့ ဘယ်လိုရှိလဲ ဆိုတာကိုတော့ ကျွန်တော် မသိဘူး..."

ဝင်တာသည် မျက်တောင် အကြိမ်အနည်းငယ်မျှ ခတ်လိုက်လေသည်။

"ဘာကြီး..."

သူက နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် မေးလိုက်၏။

"ကျွန်တော် အတိတ်မေ့နေတာ..."

နစ်က ပြောလိုက်၏။

"ကျွန်တော် အသက်ဆယ်နှစ်မတိုင်ခင်က ကိစ္စတွေကို ဘာတစ်ခုမှ မမှတ်မိတော့ဘူး... ကျွန်တော့်ရဲ့ အစောဆုံး မှတ်ဉာဏ်က ဆင်ခြေဖုံးရပ်ကွက်ကြီး ထဲက ကျပန်းအိမ်တစ်အိမ်ရဲ့ အခန်းတစ်ခန်းမှာ နိုးလာခဲ့တာပဲ... အဲဒီအိမ်မှာ ကျွန်တော် ရက်အနည်းငယ်လောက် နေခဲ့ပေမဲ့ လူတချို့ ရောက်လာပြီး ကျွန်တော့်ကို လမ်းမပေါ် ဆွဲထုတ်ပစ်ခဲ့ကြတယ်..."

ဝင်တာသည် နစ်ကို စူးစိုက်စွာ ကြည့်လိုက်လေသည်။

"မင်းက နယ်ကို မြင်ဖူးတယ်လို့ ဘာဖြစ်လို့ ယုံကြည်နေရတာလဲ..."

"ကျွန်တော့်ဆီမှာ အသားကျနေတဲ့ ဇီဖစ်စွမ်းအင် ချိတ်ဆက် ရှိနေလို့ပဲ..."

နစ်က ဖြေလိုက်၏။

"ကျွန်တော် မှတ်မိကတည်းက အဲဒါက အသားကျပြီးသား ဖြစ်နေခဲ့တာ..."

"ဒါနဲ့ စကားမစပ်..."

ဝင်တာက ဆိုလေသည်။

"မင်းဆီမှာ ဘယ်လို စွမ်းရည်မျိုး ရှိနေလဲဆိုတာ ငါ သိဖို့လိုတယ်... ငါ့ကို ပြပေးလို့ရမလား..."

နစ်သည် ကူကယ်ရာမဲ့စွာဖြင့် ရယ်မောလိုက်လေသည်။

"အဲဒါက ပြဿနာပဲ..."

"ပြဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး..."

"ကျွန်တော့်စွမ်းရည်ကို ခင်ဗျားကို ပြလို့ မရဘူး..."

ဝင်တာ၏ မျက်နှာအမူအရာသည် သံသယဖြစ်ဟန် ပေါ်လာခဲ့၏။

"ဒါဆို မင်းဆီမှာ စွမ်းရည်တစ်ခု ရှိနေတယ်ဆိုတာကို ငါက ဘယ်လိုလုပ် ယုံရမှာလဲ..."

"ကျွန်တော့်ဆီမှာ ရှိတော့ရှိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ပြလို့တော့ မရဘူး..."

နစ်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ရှင်းပြပါဦး..."

ဝင်တာက ဆိုလေသည်။

"ကျွန်တော့်ကို ဘယ်သူမှ မမြင်ရတဲ့ အချိန်မှာပဲ ကျွန်တော့်စွမ်းရည်ကို သုံးလို့ရတာ..."

နစ်က ရှင်းပြလေသည်။

"ကျွန်တော့်ကို ဘယ်သူမှ မမြင်ရတဲ့အခါ ကျွန်တော်က ငါးဆလောက် ပိုမြန်မြန်လှုပ်ရှားနိုင်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကလည်း အဆပေါင်းများစွာ ပိုသန်မာလာတယ်..."

ဝင်တာသည် တွေးတောရင်း သူ၏မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်လိုက်၏။

"အဲဒါက တော်တော်လေးကို ကြီးမားတဲ့ စွမ်းအားတိုးတက်မှုပဲ... မင်းရဲ့စွမ်းရည်ကို တစ်နည်းနည်းနဲ့ သက်သေပြနိုင်မလား..."

နစ်သည် မြေပြင်ပေါ်ရှိ အပေါက်ကို ဖာထေးရန် အိမ်တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ချိုးဖျက်ခဲ့ရသည့် အချိန်ကို သတိရသွားပြီး ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်လေသည်။

"ကျွန်တော့်နောက် လိုက်ခဲ့..."

ပြောရင်း နစ်သည် အိမ်ထဲမှ ထွက်သွားခဲ့၏။

ဝင်တာသည် နစ်၏နောက်သို့ လိုက်သွားခဲ့လေသည်။ ထို့နောက် သူတို့နှစ်ဦးသည် ပြိုကျပျက်စီးနေသော အိမ်ဟောင်းတစ်ခုဘေးတွင် ရပ်လိုက်ကြ၏။

အနည်းငယ် စမ်းသပ်စစ်ဆေးကြည့်ပြီးနောက် ခိုင်ခံ့သော သစ်သားတိုင် နှစ်တိုင်တွင် မူလီများဖြင့် ရိုက်နှက်တပ်ဆင်ထားသည့် သံပြားတစ်ချပ်ကို နစ် ရှာတွေ့သွားခဲ့လေသည်။

မည်သည့် သာမန်လူသားကမျှ ကိရိယာတန်ဆာပလာများ မပါဘဲ ထိုသံပြားကို တိုင်များပေါ်မှ ခွာယူနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

"ဒီဘက်ကနေ စောင့်နေ..."

နစ်က ဆိုကာ အခြားတစ်ဖက်သို့ လျှောက်သွားခဲ့၏။

ဝင်တာသည် မျက်ခုံးပင့်ကာ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့လေသည်။

ဘုန်း...

သံပြားပေါ်တွင် ကြီးမားသော ချိုင့်ခွက်ကြီးတစ်ခု ပေါ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ဝင်တာ၏ မျက်လုံးများ အံ့သြတုန်လှုပ်စွာ ပြူးကျယ်သွားလေသည်။

ဘုန်း...

ပေါက်ကွဲသံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် အခြား ကြီးမားသော ချိုင့်ခွက်ကြီးတစ်ခု ထပ်မံပေါ်လာပြန်၏။

"ဒီလောက်ဆို လုံလောက်ပြီလား..."

သံပြားနောက်ကွယ်မှ ထွက်လာရင်း နစ်က မေးလိုက်သည်။

ဝင်တာသည် နစ်ကို ယုံကြည်ရန် အခက်တွေ့နေဆဲပင် ဖြစ်လေသည်။

တကယ်လို့များ နစ်သည် အသုံးပြုပြီးသည်နှင့် ချက်ချင်း ပြန်ဖျောက်ထားနိုင်မည့် စက်ယန္တရား တစ်ခုခုကို ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်နေလျှင်ကော။

ဝင်တာသည် နစ်ကို နောက်ထပ် စမ်းသပ်ကြည့်ချင်သေး၏။ သို့သော် မိနစ်အနည်းငယ်ကြာအောင် ပုံစံအမျိုးမျိုးဖြင့် စမ်းသပ်မှုများ ပြုလုပ်ပြီးနောက်တွင်တော့ နစ် ပြောနေသည့်အရာများမှာ အမှန်တရားဖြစ်ကြောင်း ဝင်တာ လက်ခံလိုက်ရတော့သည်။

သူတို့ အိမ်သို့ ပြန်လာကြစဉ် ဝင်တာသည် နစ်၏ စွမ်းရည်အကြောင်းကို တွေးတောနေခဲ့လေသည်။ သူတို့ ပြန်လည် ထိုင်ချလိုက်ကြသောအခါ ဝင်တာ့ထံတွင် မေးခွန်းတစ်ခုတည်းသာ ရှိတော့၏။

"အဲဒီစွမ်းရည်ကို ပြိုင်ဘက်အပေါ် ဘယ်လိုလုပ် သုံးနိုင်မှာလဲ... မင်းက တစ်ယောက်ယောက်နဲ့ တိုက်ခိုက်ဖို့ ဝင်သွားတာနဲ့ မင်းရဲ့စွမ်းအားတွေ အကုန်လုံး ဆုံးရှုံးသွားမှာပဲလေ..."

နစ်သည် သက်တောင့်သက်သာမရှိစွာ ပြုံးလိုက်လေသည်။

"ကျွန်တော်လည်း မသိသေးဘူး…”

***