အခန်း ၁၅

အပိုင်း(၁၅)

နစ်သည် မည်သည့်နေရာမှ စတင်ရမည်ကို လုံးဝ မသိရှိခဲ့ပေ။ အရာအားလုံးကို ပြင်ဆင်ပြီးစီးနေပြီ ဖြစ်သည်။ ယခုအခါတွင် သူတို့၌ စပက်တာ တစ်ကောင်သာ လိုအပ်တော့သည်။

သို့သော် သူတို့သည် စပက်တာ တစ်ကောင်ကို မည်သည့်နေရာမှ ရရှိနိုင်မည်နည်း။

ဇီဖစ်စွမ်းအင် ထုတ်လုပ်ရေး ကုမ္ပဏီ ကြီးများ၌ အချိန်ပြည့် စပက်တာ များကို လိုက်လံရှာဖွေပေးနေမည့် လူအများအပြား ရှိနေကြသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် နစ်သည် အခြေခံအားဖြင့် တစ်ယောက်တည်းသာ ရှိနေခဲ့လေသည်။

ဝင်တာ ရှိနေသည်ကတော့ အမှန်ပင်ဖြစ်သည်။ သို့သော် စပက်တာ များကို ရှာဖွေ ဖမ်းဆီးရန်မှာ ဝင်တာ၏ တာဝန် မဟုတ်ချေ။

'ငါက လက်ပါးစေတွေ ရှိတဲ့ စပက်တာ တစ်ကောင်ကို ရှာရမှာလား... သွေးခြင် နဲ့ ပါရာဆိုက် အကြောင်းကို ငါသိထားပေမဲ့ သူတို့နှစ်ကောင်လုံးက စွမ်းအား အရမ်းကြီးလွန်းနေတယ်...'

'နေပါဦး... အားနည်းတဲ့ စပက်တာ တွေမှာရော လက်ပါးစေတွေ ရှိတတ်လို့လား... ဒါမှမဟုတ် အဲဒီလိုရှိဖို့ စွမ်းအားတွေ အများကြီး ပိုလိုတာများလား...'

နစ်သည် ဂိုဒေါင်ကြီး၏ ရှေ့၌ ရပ်နေရင်း သူ၏ ဂုတ်ကိုသာ ကုတ်နေမိသည်။

'စပက်တာ သုံးမျိုး ရှိတဲ့အထဲမှာ ဒြပ်မဲ့ စပက်တာ တွေကိုတော့ ငါ ဖမ်းဖို့တောင် ကြိုးစားလို့ မရဘူး... ဆိုတော့ ပူးကပ်တတ်တဲ့ စပက်တာ တွေနဲ့ ဒြပ်ရှိ စပက်တာ တွေပဲ ကျန်တော့တာပေါ့...'

'ပူးကပ်တတ်တဲ့ စပက်တာ တွေကို ဇီဖစ်စွမ်းအင် ထုတ်လုပ်ရေး ကုမ္ပဏီ တွေက အရမ်းသဘောကျကြတော့ ငါ အလွယ်တကူ ရှာတွေ့နိုင်ပါ့မလားဆိုတာ တော်တော်လေး သံသယဖြစ်စရာပဲ... အနည်းဆုံးတော့ ဒါ ဝင်တာ ပြောခဲ့တဲ့ စကားလေ...'

'ဆိုလိုတာက ငါ ဒြပ်ရှိ စပက်တာ တစ်ကောင်ကို ရှာရမယ်ဆိုတဲ့ သဘောပဲ...'

'ဒါပေမဲ့ ဘယ်မှာ ရှာရမှာလဲ...'

နစ်သည် သူ၏ ခေါင်းဘေးဘက်ကို ကုတ်လိုက်သည်။

'အပြင်ဘက်မှာ စပက်တာ တွေ အများကြီး ရှိတယ်လို့ ငါကြားဖူးတယ်... ဒါပေမဲ့ အပြင်ဘက်က အရမ်း အန္တရာယ်များတယ်ဆိုတာ လူတိုင်း သိကြတယ်လေ... အဆင့်နှစ် စပက်တာ တွေက အထိန်းအကွပ် အခန်း ရဲ့ နံရံတွေကိုတောင် ပျက်စီးအောင် လုပ်နိုင်စွမ်း ရှိနေပြီ... ငါဆို အဲဒီနံရံတွေကို ခြစ်ရာလေးတစ်ခု ထင်အောင်တောင် မလုပ်နိုင်ဘူး... သေချာတာကတော့ အဆင့်သုံး စပက်တာ တွေက ပိုပြီးတောင် စွမ်းအားကြီးနေဦးမှာပဲ...'

'မြို့ပြင်ထွက်တာက ဉာဏ်ကောင်းတဲ့ အကြံတစ်ခုလို့ ငါမထင်ဘူး...'

နစ်သည် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

'ဒါက ငါ မြို့ထဲမှာပဲ ဒြပ်ရှိ စပက်တာ ကို ဆက်ရှာနေရမယ်လို့ ဆိုလိုတာပဲ ဖြစ်မယ်...'

နစ်သည် သူ၏ ခေါင်းဘေးဘက်ကို ဆက်လက် ကုတ်နေမိဆဲ ဖြစ်သည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် သူသည် ဆင်ခြေဖုံးရပ်ကွက်ကြီး ရှိရာ အရပ်ဆီသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

'ငါ ဟိုဟိုဒီဒီ လိုက်မေးကြည့်တာ ပိုကောင်းမလား...'

စက္ကန့်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်တွင် နစ်သည် ပခုံးတွန့်လိုက်ကာ ဆင်ခြေဖုံးရပ်ကွက်ကြီး ဆီသို့ လျှောက်သွားလေတော့သည်။

'အင်းလေ... ဘာလို့ မရရမှာလဲ...'

ဝင်တာသည် ထွက်ခွာသွားသော နစ်ကို ပြတင်းပေါက် တစ်ပေါက်မှတစ်ဆင့် လှမ်းကြည့်နေခဲ့သည်။

'သူ တစ်ကောင်လောက်တော့ ရှာတွေ့ပါစေလို့ မျှော်လင့်ရတာပဲ...'

သူ မျက်မှောင်ကြုတ်ရင်း တွေးလိုက်သည်။

'ပြီးတော့ သူရှာတွေ့တဲ့ ကောင်က သိပ်ပြီး စွမ်းအားမကြီးဖို့လည်း ငါ မျှော်လင့်တယ်...'

…

လမ်းလျှောက်လာရင်း အတန်ကြာသောအခါ နစ်၏ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ပိုမို ညစ်ပတ်ပေရေလာခဲ့သည်။ ထိုအရာက သူ၏ အိမ်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသကဲ့သို့ ခံစားလာရစေသည်။

ပြင်ပမြို့တော်မှာ နစ်အတွက်တော့ အနည်းငယ် သန့်ရှင်းလွန်းနေခဲ့ပေသည်။ ၎င်းမှာ သဘာဝမကျသကဲ့သို့ပင် ခံစားရစေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် နစ်သည် လအတန်ကြာ သူ၏ ဆိုင်းဘုတ်နှင့်အတူ ထိုင်ခဲ့ဖူးသော စျေးထဲသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

ယနေ့သည် အခွန်ကောက်ခံသောနေ့ မဟုတ်ပေ။ ဆိုလိုသည်မှာ စျေးထဲတွင် ပုံမှန်အတိုင်းပင် ဖြစ်နေလေသည်။

လူများသည် အချင်းချင်း စကားပြောဆိုနေကြသော်လည်း လုံခြုံသော အကွာအဝေး တစ်ခုကိုမူ ထိန်းသိမ်းထားကြဆဲ ဖြစ်သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဆင်ခြေဖုံးရပ်ကွက်ကြီး ထဲ၌ လူတိုင်းသည် အန္တရာယ်ရှိသူများ ဖြစ်လာနိုင်ချေ ရှိပေသည်။

နစ်သည် သူ၏ ခေါင်းဘေးဘက်ကို ထပ်မံ၍ ကုတ်လိုက်ပြန်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် လူတစ်ယောက်နှင့် နစ်သည် အမှတ်မထင် မျက်လုံးချင်း ဆုံသွားခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် နစ်သည် သူ့ထံသို့ လျှောက်သွားလိုက်လေသည်။

နစ် လျှောက်သွားလိုက်သော ထိုသူမှာ ပိန်ပိန်ပါးပါး လူရွယ်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ လက်ရှိတွင် သူသည် နစ်နှင့် မျက်လုံးချင်း ဆုံမိသွားသည်ကို နောင်တရနေသည့်ပုံ ပေါ်နေသည်။

"ဟေး..."

နစ်က ရင်းနှီးသော လေသံဖြင့် ခေါ်လိုက်သည်။

"ငါ စပက်တာ တစ်ကောင်ကို လိုက်ရှာနေတာ..."

အစပိုင်း၌ ထိုလူသည် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်ကာ စိတ်ဝင်စားပုံ မရပေ။ သို့သော် စပက်တာ ဟူသော စကားလုံးကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင်မူ သူသည် စိုးရိမ်တကြီး ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

"စပက်တာ... ဘယ်အကောင်လဲ..."

သူက စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"အင်း... ငါလည်း သေချာ မသိဘူး..."

နစ်က မသေချာသော လေသံဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ထိုအရာက ထိုလူကို ရှုပ်ထွေးသွားစေသည်။

"ဘာ... ဒါပေမဲ့ မင်း အခုလေးတင် စပက်တာ တစ်ကောင်ကို လိုက်ရှာနေတယ်ဆို..."

"အေးလေ... ဟုတ်တယ်..."

နစ်သည် အနေရခက်စွာ ရယ်မောရင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ဒီလိုလေ... ငါက ဇီဖစ်စွမ်းအင် ထုတ်ယူသူ အသစ် တစ်ယောက်... ဒါကြောင့် ငါ့ရဲ့ ပထမဆုံး စပက်တာ ကို လိုက်ရှာနေတာ သိလား..."

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ထိုလူသည် အနည်းငယ် ငြိမ်ကျသွားသည်။ သို့သော် ထို့နောက်တွင်မူ သူသည် ဒေါသထွက်လာခဲ့လေသည်။

"ဒါဆိုရင်လည်း စပက်တာ တစ်ကောင် ပျောက်သွားလို့ လိုက်ရှာနေသလိုမျိုး လာမပြောနဲ့လေ... ငါက အန္တရာယ်များ ကျရောက်နေပြီလားလို့ ထင်သွားတာပဲ..."

သူက အော်ပြောလိုက်သည်။

"အေးပါ အေးပါ... တောင်းပန်ပါတယ်ကွာ..."

နစ်က ယဉ်ကျေးသော လေသံဖြစ်အောင် ကြိုးစားရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ဒါနဲ့ မင်းဆီမှာ သဲလွန်စလေး ဘာလေး ရှိလား..."

"မရှိဘူး..."

ထိုလူက စိတ်တိုတိုဖြင့် ဖြေလိုက်သည်။

"ငါ့ဆီမှာ ရှိနေရင်တောင်မှ မင်းကို ဘာလို့ ပေးရမှာလဲ... စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးမှူး တွေကိုပဲ သွားပြောလိုက်မှာပေါ့... အနည်းဆုံးတော့ သူတို့က ငါ့ရဲ့ နောက်ထပ် ပေးရမယ့် အခွန်တွေအတွက် လုံလောက်တဲ့ ပိုက်ဆံကို ပေးလိမ့်မယ်လေ..."

နစ်သည် သက်ပြင်းသာ ချနိုင်တော့သည်။

စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးမှူးများ ဆိုသည်မှာ ဇီဖစ်စွမ်းအင် ထုတ်လုပ်ရေး ကုမ္ပဏီ များအတွက် အလုပ်လုပ်ပေးရသော လူများ ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ တာဝန်မှာ စပက်တာ များနှင့် ပတ်သက်သော သဲလွန်စများကို ရှာဖွေပေးရန် ပင်ဖြစ်သည်။

သဘာဝကျစွာပင် ဇီဖစ်စွမ်းအင် ထုတ်လုပ်ရေး ကုမ္ပဏီ အချို့သည် မြို့ခံများက စပက်တာ များနှင့် ပတ်သက်သော သဲလွန်စများကို သွားရောက် သတင်းပေးနိုင်သည့် ဝန်ဆောင်မှု ဌာနမျိုးကို ဖွင့်လှစ်ထားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

နစ် မှာရော…

နစ် အနေဖြင့် မည်သည့်အရာကို ကမ်းလှမ်းနိုင်မည်နည်း။

လုံးဝ ဘာမှရှိမနေခဲ့ပေ။

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကျေးဇူးပါပဲ..."

နစ်က သက်ပြင်းချရင်း ပြောလိုက်သည်။

နစ်၏ စကားကို ကြားသောအခါ ထိုလူက နှာမှုတ်သံ ပေးလိုက်သည်။ သူသည် နစ်၏ အလန့်တကြား လုပ်ရပ်ကြောင့် အနည်းငယ် ဒေါသထွက်နေဆဲဖြစ်ကြောင်း သိသာလှပေသည်။

နစ်သည် ထိုလူကို ချန်ရစ်ခဲ့ကာ ဆိုင်ခန်းတစ်ခုမှ စျေးသည် တစ်ဦးထံသို့ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။

ထိုစျေးသည်ကလည်း အခြေခံအားဖြင့် အလားတူ စကားကိုသာ ပြန်ပြောခဲ့လေသည်။

နစ်သည် အကျိုးမရှိသော စကားများဖြင့် သူ၏အချိန်ကို ဖြုန်းတီးနေသည့်အတွက် ထိုသူက စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ အကယ်၍ သူ့ထံ၌ သဲလွန်စအချို့ ရှိနေခဲ့မည်ဆိုပါက စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးမှူးများထံသို့သာ သွားရောက်မည်ဖြစ်ကြောင်း သူက နစ်အား ပြောဆိုခဲ့လေသည်။

နောက်ထပ် လူအနည်းငယ်ကို မေးမြန်းပြီးနောက်တွင် နစ်သည် အရေးကြီးသော အချက်တစ်ချက်ကို သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။ လူများနှင့် စကားပြောဆိုခြင်းမှ သူ ရရှိနိုင်မည့်အရာမှာ အခြေခံအားဖြင့် ဘာမှရှိမနေကြောင်း ပင်ဖြစ်သည်။

ငွေကြေးရရှိမည်ဖြစ်သောကြောင့် သူတို့အားလုံးသည် စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးမှူးများကိုသာ ဆက်သွယ်ကြမည် ဖြစ်သည်။

သေချာပေါက်ပင် လူများကို ပေးချေရန်အတွက် နစ်သည် ဝင်တာ ထံမှ ငွေကြေးအချို့ တောင်းခံနိုင်ကောင်း တောင်းခံနိုင်ပေမည်။ သို့သော် နစ်၏ စကားကို လူမည်မျှက အမှန်တကယ် ယုံကြည်ကြမည်နည်း။ ထို့ထက်ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ ထိုသဲလွန်စများထဲမှ မည်မျှက စပက်တာ များထံသို့ အမှန်တကယ် လမ်းပြပေးနိုင်မည်နည်း ဆိုသည်ပင် ဖြစ်သည်။

ပတ်ဝန်းကျင်၌ လိုက်လံမေးမြန်းနေသည်မှာ နှစ်နာရီကျော် ကြာမြင့်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သို့တိုင်အောင် စပက်တာ တစ်ကောင်နှင့် ပတ်သက်သော မည်သည့် သဲလွန်စကိုမျှ နစ် ရှာမတွေ့သေးပေ။

လူများကလည်း မည်သို့မျှ အကူအညီ ဖြစ်မလာခဲ့ချေ။

နောက်ဆုံးတွင်မူ နစ်သည် လှည့်ပတ် ရှာဖွေရန်သာ ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့သည်။