အခန်း ၄၅

အပိုင်း(၄၅)

"ကဲ... ဒီလှပတဲ့ ခြေချောင်းလေးကို ကြည့်စမ်းပါဦး..."

နစ်၏ ခြေမအရေပြားသည် လက်ဆောင်ထုပ်သည့် စက္ကူကဲ့သို့ ခြေချောင်းပေါ်၌ တင်နေသည်ကို ကြည့်ကာ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်သူက ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ... ဒုတိယတစ်ခုကို ဆက်လုပ်ကြတာပေါ့..."

သူ၏ ဒုတိယ ခြေချောင်းဆီမှ စူးရှပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရသောအခါ နစ်သည် သူ၏ မျက်လုံးများကို သက်မဲ့တစ်ခုလို ဖွင့်ကြည့်လိုက်သည်။

နစ်ကို ဆီးကြိုနေသည့် မြင်ကွင်းမှာ သူ၏ အရှေ့ မီတာအနည်းငယ်အကွာ မျက်နှာကြက်မှ တွဲလောင်းကျနေသော လူအရေခွံတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

ထိုအရေခွံအပိုင်းအစ၏ ဘေးတွင် အခြားအရေခွံ အများအပြားလည်း ရှိနေခဲ့သေးသည်။

အရည်အသွေး ကွဲပြားခြားနားသော အရေခွံ ဆယ်ခုကျော်ခန့် ရှိနေခဲ့သည်။

၎င်းတို့အားလုံးသည် တစ်ချိန်က နစ် ပိုင်ဆိုင်ခဲ့သော အရာများ ဖြစ်သည်။

သူသည် ဤကဲ့သို့သော ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုကို ယခင်က အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ကြုံတွေ့ခဲ့ရဖူးသည်။

ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်သူသည် နောက်ထပ် အရေခွံတစ်ခုကို လိုချင်သည့်အခါတိုင်း နစ်၏ အရေခွံကို ဆွဲခွာပြီးနောက် သူ့ကို ကုသရေးအရည်များဖြင့် ရေချိုးပေးလေ့ရှိသည်။

ထို့နောက်တွင်တော့ နစ်သည် ရေအောက်၌ နီးပါး အပြည့်အဝ နစ်မြုပ်နေသော လှောင်ချိုင့်တစ်ခုထဲတွင် အနားယူခွင့်ရလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

ရေပြင် ငြိမ်သက်နေချိန်၌ အပေါ်ဘက်သို့ နှုတ်ခမ်းကို စူထုတ်ထားမှသာလျှင် နစ်သည် လေအနည်းငယ်ကို ရှူရှိုက်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

အဆိုးရွားဆုံးမှာ သူတို့သည် ‘ငါ့ကို သတ်ပေးပါ’ ဟု မပြောနိုင်စေရန် နစ်၏ လျှာနှင့် အသံအိုးကို ဖြတ်တောက်ထားခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

၎င်းက သူ၏ဘဝ ဖြစ်သည်။ ၎င်းက သူ၏ဘဝ ဖြစ်လာမည့်အရာ ဖြစ်သည်။ မျှော်လင့်ချက်မဲ့လွန်းလှသည်။

၎င်းက ထာဝရဖြစ်နေခဲ့သည်။ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုက ဘယ်သောအခါမျှ ပြီးဆုံးမည် မဟုတ်ပေ။ နစ်သည် မျက်လုံးများကို ထပ်မံမှိတ်ထားလိုက်ပြန်သည်။

"နစ်..."

လက်တွေ့ကမ္ဘာကြီး တုန်ခါသွားသည်ဟု နစ် ခံစားလိုက်ရသည်။

"ဟေး... နစ်..."

နောက်တစ်ခဏတွင် နစ်၏ စိတ်အာရုံများ လွင့်မျောသွားခဲ့ပြီး သူသည် အခြားနေရာတစ်ခုဆီသို့ ရောက်ရှိသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

နစ်သည် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်သောအခါ သူ့အပေါ်သို့ ကျရောက်နေသော အဖြူရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

"ဟင်..."

နစ်က ဇဝေဇဝါဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သည်။

နစ်၏ ဘယ်ဘက်လက်က အပေါ်သို့ တက်သွားပြီး သူ၏ ခေါင်းကို ကိုင်လိုက်စဉ် သူ မျက်နှာရှုံ့လိုက်မိသည်။

"အရာအားလုံး အဆင်ပြေရဲ့လား..."

အဲဘတ် က မေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်... အဆင်ပြေမယ် ထင်ပါတယ်..."

နစ်က မိမိကိုယ်ကို ဖြည်းညင်းစွာ မတ်မတ်ထိုင်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် နည်းနည်းတော့ ဇဝေဇဝါဖြစ်ပြီး မူးဝေနေသလို ခံစားရတယ်..."

"ပြီးတော့ ကျွန်တော် တကယ့်ကို ဆိုးရွားတဲ့ အိပ်မက်တစ်ခု မက်ခဲ့တယ်လို့ ထင်တယ်... ဒါပေမဲ့ သေချာ မမှတ်မိတော့ဘူး... အရာအားလုံးက ဝေဝါးနေတယ်..."

"ဟုတ်သားပဲ..."

အဖြူရောင်အခန်းကို ပတ်ပတ်လည် ကြည့်ရင်း နစ်က အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ ဒရီမာ သည် ထောင့်တစ်နေရာ၌ မတ်တပ်ရပ်ကာ သူ့ကို ကြည့်နေသည်ကို သူ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ထို့နောက် နစ်သည် သူ၏ ဘယ်ဘက်သို့ ကြည့်လိုက်သည်။ အဲဘတ် သည် သူ၏ ဘယ်ဘက်၌ မတ်တပ်ရပ်နေခဲ့သည်။

"ရှစ်နာရီတောင် ပြည့်သွားပြီလား..."

နစ်က အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါဖြစ်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်..."

အဲဘတ် က ပြောသည်။

"မင်း အတော်လေး ငြိမ်ငြိမ်သက်သက် အိပ်ပျော်နေခဲ့တာ... မင်း အိပ်မက်ဆိုးတစ်ခု ကြုံတွေ့နေရတယ်လို့ ဘယ်သူကမှ ထင်မှာ မဟုတ်ဘူး..."

"မင်း တကယ်ပဲ အိပ်မက်ဆိုးမက်ခဲ့တာ မဟုတ်လား..."

နစ်၏ မျက်မှောင်များ ကြုတ်သွားခဲ့သည်။

"အဲဒီလိုပဲ ထင်တာပဲ... ကျွန်တော် အရမ်းကို ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေတယ်... ပြီးတော့ ကျွန်တော် ငိုကြွေးခဲ့ရပြီး ငရဲခန်းကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရသလိုမျိုး ခံစားရတယ်..."

"ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် မမှတ်မိဘူး... ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ ကိစ္စ တစ်ခုခု ဖြစ်ခဲ့တယ်ဆိုတာကိုတော့ ကျွန်တော် သိတယ်... ဒါပေမဲ့ အဲဒါက ဘာလဲဆိုတာ အတိအကျကို မသိတာ..."

"ဒါက ထူးဆန်းတဲ့ ခံစားချက်တစ်ခုပဲ..."

အဲဘတ် က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"အင်း... မင်း ဘာတွေပဲ ဖြတ်သန်းခဲ့ရပါစေ အဲဒါက အလုပ်ဖြစ်သွားပါတယ်... မင်းဆီကနေ ဇီဖစ်စွမ်းအင် တွေ အများကြီး ထွက်လာတယ်လေ... ကြည့်ချင်လား..."

နစ်က ဖြည်းညင်းစွာ မတ်တပ်ရပ်လိုက်၏။

သူ ပင်ပန်းနေဆဲဖြစ်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ ကြည့်မယ်လေ…”

နစ်သည် ခံစားချက်ကင်းမဲ့နေသော မျက်လုံးများဖြင့် သူ့ကို ဆက်လက်စိုက်ကြည့်နေဆဲဖြစ်သော ဒရီမာ ထံသို့ နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ဒရီမာ မည်သည့်အရာကို ခံစားနေရသည်၊ သို့မဟုတ် မည်သည့်အရာကို တွေးတောနေသည်ဆိုသည်ကို နစ် လုံးဝမသိရှိခဲ့ပေ။

၎င်းသည် ဗလာဖြစ်နေသော ပန်းချီကားချပ်တစ်ခုနှင့် တူညီနေခဲ့သည်။

ထို့နောက် နစ်သည် ထိန်းချုပ်ခန်း ထဲမှ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။ ထို့နောက် ထိန်းချုပ်ခလုတ်ခုံဆီသို့ သွားသော အဲဘတ် ၏နောက်မှ လိုက်ပါသွားခဲ့သည်။

အဲဘတ် သည် ထိန်းချုပ်ခလုတ်ခုံ၏ ဘေးဘက်ရှိ မော်နီတာအသေးလေးတစ်ခုကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။ ထို့နောက် နစ်၏ ပခုံးများကို အတော်လေး ကြမ်းတမ်းစွာ ပုတ်လိုက်သည်။

"မင်း ဒါကို မြင်လား..."

သူက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် အော်ပြောလိုက်သည်။ နစ်သည် ထိုမော်နီတာအသေးလေးကို ကြည့်လိုက်ရာ ကန်တစ်ခု၏ အတိုင်းအတာပြဒိုင်ခွက်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်းမှာ ဒရီမာ ၏ ထိန်းချုပ်ခန်း ရှိ ဇီဖစ်စွမ်းအင် ကန်ပင်ဖြစ်သည်။

ထိုဒိုင်ခွက်၌ အများဆုံးပမာဏ ၅၀ အထိ ပြသနိုင်စွမ်းရှိသည်။ ယခုလက်ရှိတွင်မူ ၅ ကျော်ကျော်ခန့်တွင် ရှိနေခဲ့သည်။

"မင်း ပထမဆုံးအကြိမ်မှာတင် ဇီဖစ်စွမ်းအင် ငါးဂရမ်တောင် ရအောင် ယူနိုင်ခဲ့တယ်... အဲဒါ တကယ့်ကို အံ့သြစရာပဲ..."

အဲဘတ် က ရယ်မောရင်း အော်ပြောလိုက်သည်။ ဇီဖစ်စွမ်းအင် ငါးဂရမ် ဆိုသည်မှာ မည်မျှများပြားကြောင်းကို နစ် မသိရှိခဲ့ပေ။ ထို့ကြောင့် သူသည် ထိုဒိုင်ခွက်ကို ဇဝေဇဝါဖြင့်သာ ကြည့်နေခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း အဲဘတ် ၏ စိတ်အားထက်သန်နေမှုက သူ့ကိုလည်း အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားသွားစေခဲ့သည်။

"ဇီဖစ်စွမ်းအင် ငါးဂရမ်က ဘယ်လောက်တောင် တန်ဖိုးရှိလို့လဲ..."

နစ်က မေးလိုက်သည်။

"ငွေကြေး ၅၀၀၀ လောက် တန်တယ်လေ..."

အဲဘတ် က မျက်နှာတစ်ခြမ်းတည်းဖြင့် ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

နစ်၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားခဲ့သည်။

ဘယ်လောက်တောင်။

ငွေကြေး ၅၀၀၀ တဲ့လော။

"ဒါပေမဲ့ တစ်ကိုယ်လုံးကုသပေးတဲ့ ကုသရေးရေချိုးကန်ကမှ ငွေကြေး ၄၈၀၀ ပဲ ကျတာလေ..."

နစ်က ဆွံ့အမှင်သက်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ လစဉ်အခွန်အခများ ပေးဆောင်ရန်အတွက် နစ်၌ အခက်အခဲ မရှိခဲ့ပေ။ သို့သော်လည်း တစ်ကြိမ်တည်းတွင် ငွေကြေး ၅၀၀ ထက်ပို၍ သူ တစ်ခါမျှ ပိုင်ဆိုင်ဖူးခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

ငွေကြေး ၅၀၀ ဆိုသည်မှာ သူ၏ ဘဝတစ်သက်တာ စုဆောင်းငွေအဖြစ် သတ်မှတ်၍ရပေသည်။

ယခုအခါတွင်တော့ အနည်းငယ် အိပ်စက်လိုက်ရုံဖြင့် ငွေကြေး ၅၀၀၀ တောင် သူ ရှာဖွေနိုင်ခဲ့ပြီတဲ့လော။ အကယ်၍သာ နေ့စဉ်ရက်ဆက် ထိုနေရာ၌ ဆက်လက်အိပ်စက်နေမည်ဆိုလျှင် သူသည် တစ်လလျှင် ငွေကြေး ၁၀၀,၀၀၀ ကျော်တောင် ရရှိနိုင်မည် မဟုတ်ပါလော။

"အဲဒီအထဲကနေ ကျွန်တော် ဘယ်လောက်ရမှာလဲ..."

နစ်က မေးလိုက်သည်။

"ဝင်တာ အပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်လေ..."

အဲဘတ် က ပြောသည်။

"ဒီ ငွေကြေး ၅၀၀၀ ဆိုတာ မင်းတို့ ကုမ္ပဏီရဲ့ တစ်နေ့တာ လည်ပတ်မှုတစ်ခုလုံးကို ကိုယ်စားပြုနေတယ်ဆိုတာ မင်း မှတ်ထားရမယ်... ငွေကြေး ၅၀၀၀ ဆိုတာ အတော်လေး များပြားပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ကုမ္ပဏီငယ်လေးတစ်ခုကို လည်ပတ်ချင်တယ်ဆိုရင်တော့ အဲဒါက သိပ်များလှတာ မဟုတ်ဘူး..."

"ဥပမာအနေနဲ့ ထိန်းချုပ်ခန်း ထဲမှာ မီးတွေကို အချိန်အကြာကြီး ဖွင့်ထားဖို့အတွက်တင် ငွေကြေး ၆၅၀ လောက် ကုန်ကျတယ်..."

နစ်၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားခဲ့သည်။

"မီးဖိုးတင် ငွေကြေး ၆၅၀ ဟုတ်လား... အဲဒါက ၁၀ ရာခိုင်နှုန်းကျော်တောင် ရှိနေပြီလေ..."

အဲဘတ် က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"အဲဒါကြောင့်ပဲ ဒီ ထိန်းချုပ်ခန်း က အရမ်းဈေးပေါနေတာပေါ့... တခြား ထိန်းချုပ်ခန်း တော်တော်များများက သဘာဝအလင်းရောင် ရရှိဖို့အတွက် မှန်ပြွန်တွေကို အသုံးပြုကြတယ်... အချိန်ကြာလာတာနဲ့အမျှ ပိုပြီး ဈေးကြီးတဲ့ ထိန်းချုပ်ခန်း တွေက ပိုပြီး တွက်ခြေကိုက်လာတတ်တယ်..."

"သေချာတာပေါ့... မီးဖိုးတွေ ရှင်းပြီးရင် မင်းတို့က ဂိုဒေါင်ရဲ့ ငှားရမ်းခကိုလည်း ပေးရဦးမှာပဲ..."

"နေပါဦး... ငှားရမ်းခ ဟုတ်လား..."

နစ်က အံ့သြတုန်လှုပ်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ဒီဂိုဒေါင်က ကျွန်တော်တို့ပိုင်တာလို့ ထင်နေခဲ့တာ..."

အဲဘတ် က ရယ်မောလိုက်သည်။

"နစ်... ဆင်ခြေဖုံးရပ်ကွက်ကြီး ရဲ့ အပြင်ဘက်မှာ ဒီလောက်ကြီးတဲ့ အဆောက်အအုံတစ်ခုက ဘယ်လောက်တောင် ဈေးကြီးလဲဆိုတာ မင်း သိရဲ့လား... မင်းသာ ဒီဂိုဒေါင်ကို ဝယ်ချင်တယ်ဆိုရင် ငွေကြေး ၃၀၀,၀၀၀ ထက်မက လိုအပ်လိမ့်မယ်..."

နစ် အသက်ပြင်းပြင်းတစ်ချက် ရှူလိုက်သည်။

"ပေါ့ပေါ့ပါးပါးလေး တွေးစမ်းပါ..."

အဲဘတ် က ပြောသည်။

"မီးဖိုးနဲ့ ယှဉ်လိုက်ရင်တော့ ငှားရမ်းခက အဲဒီလောက် ဆိုးရွားနေမှာ မဟုတ်ပါဘူး..."

"နေရာနဲ့ အကျယ်အဝန်းကို အခြေခံပြီး ခန့်မှန်းရရင် ဝင်တာက တစ်လကို ငွေကြေး ၂၀၀၀ နဲ့ ၃၀၀၀ ကြားလောက် ပေးရလိမ့်မယ်..."

'တစ်နေ့ကို ငွေကြေး ၁၀၀ တောင် မကျဘူးပဲ... တကယ်ကို မဆိုးပါဘူးလေ...'

နစ် တွေးလိုက်သည်။

"ပြီးတော့ မင်းက ပေတာကိုလည်း လစာပေးရဦးမယ်... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူက ဝန်ထမ်းတစ်ယောက်လေ... သူ့ရဲ့ ကိုယ်ရေးရာဇဝင်အရ သူလည်း တစ်လကို ငွေကြေး ၂၀၀၀ ကနေ ၃၀၀၀ ကြားလောက် ရနေလောက်တယ်..."

'အဲဒါကလည်း တစ်နေ့ကို ငွေကြေး ၁၀၀ အောက် နည်းနည်းပဲ လျော့တာပဲ...'

"အဲဒီနောက်မှာ ငါတို့က တိုးချဲ့ရေးစရိတ်တွေကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားရဦးမယ်..."

အဲဘတ် က ပြောသည်။

"ကုမ္ပဏီတစ်ခုကို လည်ပတ်တဲ့အခါ ကုမ္ပဏီရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုတွေနဲ့ ဘဏ္ဍာရေးကို ကိုယ်ပိုင်ငွေကြေးတွေနဲ့ ခွဲခြားထားရတယ်လေ... မင်းတို့က တစ်ချိန်ချိန်မှာ တိုးချဲ့ချင်ကြတာဆိုတော့ အမြတ်ရဲ့ ၅၀ ရာခိုင်နှုန်းလောက်ကို ဖယ်ချန်ထားရလိမ့်မယ်..."

"ကျန်တဲ့ငွေကိုတော့ မင်းတို့နှစ်ယောက်ကြားမှာ ခွဲဝေယူကြမှာပေါ့..."

"ခြုံငုံပြီးပြောရရင်တော့ မင်းရဲ့ အလုပ်တစ်ရက်အတွက် မင်းကိုယ်ပိုင် ငွေကြေး ၁၀၀၀ လောက် ရလိမ့်မယ်လို့ ငါ မျှော်လင့်တယ်..."

အဲဘတ် က ရှင်းပြသည်။

နစ်သည် ဖြည်းညင်းစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

တစ်နေ့လျှင် ငွေကြေး ၁၀၀၀ ဆိုသည်မှာ ငွေကြေး ၅၀၀၀ လောက် မများပြားသော်လည်း နစ်အတွက်တော့ အလွန်တရာ များပြားလှသော ပမာဏတစ်ခု ဖြစ်နေဆဲဖြစ်ပေတော့သည်။

***