အခန်း ၃၃၆

အခန်း ၃၃၆ အရိပ်အမြွက် နှစ်ခု

စံအိမ်ကြီးသည် အလွန် ကျယ်ဝန်းပြီး အရိပ်အမြွက်များ စုဆောင်းရသည်မှာ ခဏလေးနှင့် ပြီးနိုင်မည့် ကိစ္စ မဟုတ်‌သောကြောင့် သူတို့နှင့် သက်ဆိုင်ရာ အခန်းများကို အရင် သွားကြသည်။

ရှည်လျားသော စင်္ကြံတစ်လျှောက်တွင် အခန်း ခုနစ်ခန်း ဘေးချင်းကပ်လျက် ရှိပြီး တံခါးတိုင်းတွင် နာမည်ပြား တပ်ထားသည်။

သူမ၏ အခန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် ပိုင်ယို့ဝေသည် ပထမဦးစွာ နံရံ၊ ကြမ်းပြင်နှင့် မျက်နှာကျက်တို့ကို လျှို့ဝှက် အံဆွဲများ ရှိ၊ မရှိ စစ်ဆေးသည်။ ထို့နောက် စားပွဲ၊ ကုလားထိုင်၊ ဗီရိုနှင့် အိပ်ရာစသည့် ပရိဘောဂများကို စစ်ဆေးသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ထိုင်ခုံ၊ မှန်၊ လက်ဝတ်ရတနာပုံးနှင့် အခြား ပစ္စည်းသေးလေးများကို စစ်ဆေးသည်။

အရာရာတိုင်းက ပုံမှန် ဖြစ်သည်။

သူမသည် တံခါးကို သော့ခတ်ပြီး လည်ပင်းမှ ရွှေသော့ကို သတိထားစွာ ထုတ်ယူသည်။

သော့ကို လက်ယာရစ် တစ်ဝက် လှည့်လိုက်ရုံဖြင့် နေရာတိုင်းတွင် အရုပ်အိမ် ကို ဖွင့်နိုင်သည်။

သူမသည် ချက်ချင်း ပုန်းအောင်းရန် စိတ်ကူးမရှိသော်လည်း ဂိမ်းတွင် အရုပ်အိမ် ကို ပုံမှန်အတိုင်း အသုံးပြုနိုင်ခြင်း ရှိ၊ မရှိ သူမ သိချင်နေသည်။

ပိုင်ယို့ဝေသည် ပတ်ပတ်လည် ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ အကြည့်သည် နှင်းဆီ ပုံစံများ ထွင်းထုထားသည့် ကြမ်းပြင်၊ မျက်နှာကျက် နှင့် ဗီရို၏ တံခါးပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။

သူမသည် ဘီးတပ်ကုလားထိုင်ဖြင့် ထိုနေရာသို့ ရောက်အောင် သွားပြီး ရွှေသော့၏ အစွန်းတစ်ဖက်ကို ဗီရိုတံခါးနှင့် ထိထားကာ လက်ယာရစ် တစ်ဝက် ဖြည်းညှင်းစွာ လှည့်လိုက်သည်။

ကလစ်

သော့ ပွင့်သွားသည်။

ပိုင်ယို့ဝေသည် သက်သာရာရသွားသည်။

အရုပ်အိမ် ကို ဂိမ်းတွင် အသုံးပြုနိုင်ပြီဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် အလွန်ကောင်းသော အချက် ဖြစ်သည်မှာ သေချာသည်။

ဗီရိုတံခါးကို ဖွင့်လိုက်ခြင်းက အရုပ်အိမ် ၏ တံခါးကိုလည်း ဖွင့်လိုက်ခြင်းပင်။

သူမသည် ဝင်ပေါက်နှင့် ဧည့်ခန်းကို မြင်လိုက်ရသည်။ ဝင်တော့မည့် ပုံစံဖြင့် ကြိုးစားသော်လည်း မဝင်နိုင်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

ပိုင်ယို့ဝေသည် လက်လှမ်းပြီး ထပ်မံ ထိကြည့်သည်။

အတားအဆီးတစ်ခုက သူမကို အပြင်မှ ပိတ်ဆို့ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် အေးစက်ပြီး စက်ရုပ်ဆန်သော အသိပေးချက်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ကစားသမားများသည် လက်ရှိတွင် ဂိမ်းတွင် ရှိနေပြီး ထိုဖြစ်ရပ်မှ ထွက်ခွာ၍ မရနိုင်ပါ"

ပိုင်ယို့ဝေ: "..."

သူမသည် မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး စိတ်မပျော်မရွှင်ဖြင့် လက်ကို ပြန်ရုပ်လိုက်သည်။

အရုပ်အိမ် ကို ဖွင့်နိုင်သော်လည်း သူမ အတွင်းသို့ ဝင်၍ မရပေ။

ပိုင်ယို့ဝေသည် နှုတ်ခမ်းဆူလိုက်သည်မှာ စိတ်ခံစားမှု မကောင်းကြောင်း ထင်ရှားသည်။

ထိုအချိန်တွင် အပြင်ဘက်မှ တံခါးခေါက်သံ တိုးတိုးလေး ကြားရသည်။

သူမသည် မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး ဘီးတပ်ကုလားထိုင်ကို ကွေ့ကာ တံခါးဆီသို့ ရောက်လာပြီး ဖွင့်လိုက်သည်။

ကျူရှူးနှင့် ဆူးမန်တို့သည် အပြင်ဘက်တွင် ရပ်နေကြသည်။

"ဘာကိစ္စ ရှိလို့လဲ။" ပိုင်ယို့ဝေက မျက်မှောင်ကြုတ်ရင်း မေးသည်။

"ကျွန်မတို့ မေးချင်လို့ပါ..." ကျူရှူးသည် သူမ၏ နှုတ်ခမ်းကို ဖိကာ သတိထားစွာ စကားကို ရွေးချယ်သည်။ "ဒီ ဂိမ်းနဲ့ပတ်သက်ပြီး ရှင့်ရဲ့ အမြင်ကို မေးချင်လို့ပါ။"

ပိုင်ယို့ဝေသည် သူမကို ကြည့်သည်။ ထို့နောက် ဆူးမန်ကို ကြည့်ပြီး စိတ်အနည်းငယ် ညစ်သည့်ပုံဖြင့် သက်ပြင်းချကာ ဘေးဖယ်ပေးပြီး ပြောသည်။ "အရင် ဝင်လာခဲ့။"

ကျူရှူးနှင့် ဆူးမန်တို့သည် ချက်ချင်း ဝင်လာပြီး တံခါးကို ပိတ်လိုက်သည်။

"ဒီ ဂိမ်းမှာ တစ်ယောက်တည်းသာ ရှင်သန်နိုင်မလားဆိုတာ ရှင်နဲ့ အတည်ပြုချင်လို့ပါ။" ကျူရှူးသည် ပိုင်ယို့ဝေ၏ မျက်နှာကို လေ့လာရင်း မေးသည်။ အရိပ်အမြွက် တစ်ခုခု ရှာရန် ကြိုးစားသည်။ "...တကယ်လို့။ တကယ်လို့ တစ်ယောက်တည်းသာ ရှင်သန်နိုင်မယ်ဆိုရင် ဆူးမန်နဲ့ ကျွန်မ အရှုံးပေးဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်။"

"အရှုံးပေးတာလား။" ပိုင်ယို့ဝေသည် ပြုံးသည်။ "ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေတော့မလို့လား။"

သူတို့ နှစ်ယောက်သည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများတွင် ဆုံးဖြတ်ချက် အပြည့် ရှိသည်။

"မလုပ်ပါဘူး။" ဆူးမန်က ပြောသည်။ "ရှင့်မှာ အနိုင်ရဖို့ အခွင့်အလမ်း အကောင်းဆုံး ရှိတယ်ဆိုတာ ကျွန်မတို့ သိတယ်။ ဒါကြောင့် အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်ပြီး ရှုပ်ထွေးအောင် လုပ်မယ့်အစား ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်ရင် ကောင်းမလား။ ကျူရှူးနဲ့ ကျွန်မက ရှင့်ကို 'နောက်ဆုံး သတို့သမီး' ဖြစ်လာအောင် ကူညီပေးနိုင်တယ်။"

ပိုင်ယို့ဝေသည် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။

သို့မဟုတ် ပိုမှန်အောင် ပြောရလျှင် သူမသည် တကယ်ကို အံ့သြသွားသည်။

ဆူးမန်နှင့် ကျူရှူးတို့သည် အတူတကွ ရပ်တည်မည်ဟု သူမ မမျှော်လင့်သကဲ့သို့ ထိုနှစ်ယောက်က ရုတ်တရက် ထိုသို့ စွန့်လွှတ်သည့် စိတ်ဓာတ်မျိုး ရှိလာမည်လို့လည်း မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

အမျိုးသမီးများက တကယ် ထူးဆန်းသည်။

ပိုင်ယို့ဝေသည် ပြုံးကာ မျက်လုံးကို ချလိုက်ပြီး ပြောသည်။ "မလိုပါဘူး။"

ကျူရှူးနှင့် ဆူးမန်တို့သည် အနည်းငယ် ကြောင်သွားကြသည်။

"စစ်ဆေးရေးမှူးရဲ့ အရိပ်အမြွက်တွေက တော်တော် ရှင်းပါတယ်။" ပိုင်ယို့ဝေသည် ပျင်းရိစွာ ပြောသည်။ "ပထမ အရိပ်အမြွက်က နောက်ဆုံး သတို့သမီး ဖြစ်ဖို့။ ဒုတိယ အရိပ်အမြွက်ကတော့ အပြာရောင်မုတ်ဆိတ်…

အပြာရောင်မုတ်ဆိတ်က ဇနီးတစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် သတ်ပြီး နောက်ထပ် သတို့သမီးတစ်ဦးပြီးတစ်ဦး လက်ထပ်ခဲ့တယ်။ ဘယ်သူက နောက်ဆုံး သတို့သမီး ဖြစ်မလဲ။ အင်း... သူ မသေမချင်း နောက်ဆုံးဆိုတာ ဘယ်တော့မှ ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး။”

ကျူရှူး၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် ပြူးသွားသည်။ "ရှင် ဆိုလိုတာက... အပြာရောင်မုတ်ဆိတ်ကို သတ်လိုက်ရုံနဲ့ ကျွန်မတို့ နောက်ဆုံး သတို့သမီး ဖြစ်နိုင်တယ်။ ကျွန်မတို့ နောက်ဆုံးတစ်ယောက်အထိ အချင်းချင်း သတ်ဖြတ်နေစရာ မလိုဘူးလား။"

"ဟုတ်တယ်။ အနည်းဆုံးတော့ ကျွန်မ ဒီလိုပဲ ထင်တယ်။" ပိုင်ယို့ဝေက ခေါင်းညိတ်သည်။ "နတ်သမီးပုံပြင်တွေမှာလိုပဲ အပြာရောင်မုတ်ဆိတ်ကို သတ်လိုက်ရင် အမျိုးသမီးက သူ့ရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုတွေ အကုန် ရလိုက်ပြီး အဲဒီကနေစပြီး ဘဝသစ် စတင်လိုက်တာပေါ့။"

"အဲဒီလိုဆိုရင်တော့ အရမ်း လွယ်ကူလွန်းတယ်!" ဆူးမန်က ပြုံးသည်။ "ကျွန်မတို့ ခုနစ်ယောက် ရှိတယ်။ ယောက်ျားတစ်ယောက်ကိုတော့ သတ်နိုင်မှာ သေချာတယ် မဟုတ်လား!"

ထိုသို့ ကြားသောအခါ ပိုင်ယို့ဝေသည် တိုးတိုးလေး သက်ပြင်းချသည်။ "...ဒီ စစ်ဆေးရေးမှူးရဲ့ ဂိမ်းက ဘယ်တော့မှ မလွယ်ကူဘူး။"