အခန်း ၃၅၁

အခန်း ၃၅၁ ကျွန်တော်က သူ မဟုတ်ဘူး

ဥယျာဉ်မှူး၏ တိုက်တွန်းမှုက သူတို့ကို စိတ်ရှုပ်ထွေးစေသည်။

သူသည် သော့အကြောင်းကို အကြိမ်ကြိမ် ပြောနေသည်။

သော့! သော့!

ဤအိမ်ကြီးသည် အရမ်း ကြီးပြီး အပေါ်ထပ်နှင့် အောက်ထပ်၌ အခန်းပေါင်း ရာချီရှိနေသည်။ သော့ကို မည်ကဲ့သို့ ရှာရမည်နည်း။

ပိုင်ယို့ဝေသည် စိတ်တိုနေသည်။ သူမသည် သူက ထူးဆန်းသည်ဟု ထင်သည်။

သို့သော် သံသယဖြစ်ဖွယ် အချက်များကို မေးသောအခါ သူမ အတိအကျ ပြောပြနိုင်ခြင်း မရှိပေ။

ပြောရမည်ဆိုလျှင်…

သူမကို စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်စေသည်မှာ ထိုသူ၏ ရုပ်ရည် ဖြစ်နိုင်သည်။

ထိုသူမှာ ဥရောပပုံစံ သွင်ပြင် ရှိသော်လည်း အကြောင်းတစ်ခုခုကြောင့် ရှန်မိုနှင့် တူသည်ဟု သူမ ခံစားရသည်။

သူတို့အားလုံးသည် နှာတံမြင့်ပြီး မျက်လုံးနက်ကြသည်။ ခန့်ညားသော အမျိုးသားအားလုံး၏ မျက်နှာသွင်ပြင်များသည် ကြည့်လိုက်သည့်အခါ ဆင်တူနေသည်လား။

ဥယျာဉ်မှူးက ထပ်ပြောသည်။ "ဒီမှာ အခန်း ရာချီ ရှိတယ်။ ခင်ဗျားတို့ သီးခြားစီ ရှာရမယ်။ မဟုတ်ရင် နေမဝင်ခင် သော့ကို ရှာတွေ့ဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး။"

အချိန်က တကယ်ပဲ ကုန်နေပြီဖြစ်သည်။

အမျိုးသမီးများသည် ထပ်မံ ဆွေးနွေးပြီး ဥယျာဉ်မှူး၏ အကြံဉာဏ်ကို လိုက်နာကာ ခွဲ၍ သော့ကို ရှာရန် ဆုံးဖြတ်ကြသည်။

လူတိုင်းသည် ဤကဲ့သို့သော နေရာကျယ်ကြီး၌ သေးငယ်သည့် သော့လေးကို ရှာဖွေရန် မဖြစ်နိုင်ဟု ခံစားရသော်လည်း သူတို့မှာ ကြိုးစားကြည့်ရန်ကလွဲ၍ ရွေးချယ်စရာ မရှိပေ။

စိတ်တိုနေသော ဟူယာသည် သူမ၏ အခန်းရှိ အံဆွဲများနှင့် ဗီရိုများကို လိုက်ရှာသည်။

အခန်းသည် နာရီအမျိုးမျိုးဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး တစ်ခုချင်းစီသည် အကောင်းဆုံး အနုပညာလက်ရာများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လို့ရသည်။ သို့သော် သူမသည် ၎င်းတို့ကို တန်ဖိုးထားရန် စိတ်ဝင်စားမှု မရှိပေ။ သူမသည် ၎င်းတို့ကို ကြမ်းတမ်းစွာ ရှာရင်း ဥယျာဉ်မှူး ပြောသော ရှေ့တံခါး၏ သော့ကို ရှာရန် ကြိုးစားသည်။

"သော့ တွေ့ပြီလား။"

သူမ မသိလိုက်ခင်မှာပဲ ခန့်ညားသော ဥယျာဉ်မှူးသည် ဝင်လာပြီး စိုးရိမ်သည့် အမူအရာဖြင့် သူမကို ပြောသည်။ "ပင်ပန်းနေရင် အနားယူလိုက်ပါ။"

ဟူယာသည် စိတ်တိုစွာ ပြန်ဖြေသည်။ "မယူပါဘူး။ ဒီနေရာက အရမ်း ကြီးလွန်းတယ်။ အခန်းတစ်ခန်းတည်း ရှာတာကိုပဲ အချိန်အကြာကြီး ယူရတယ်။ ကျွန်မတို့ အခန်းအားလုံးကို ဘယ်လိုများ ရှာနိုင်မှာလဲ!"

ခဏတာ ညည်းညူပြီးနောက် သူမသည် ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားသည်မှာ တစ်ဖက်က NPC တစ်ယောက်သာ ဖြစ်သည်။ ၎င်းကို သူမသည် အဓိပ္ပာယ်မရှိဟု မှတ်ယူသဖြင့် ပါးစပ်ပိတ်လိုက်ပြီး ဘာမှ မပြောတော့ပေ။

မမျှော်လင့်ဘဲ ဥယျာဉ်မှူးက စကားကို ဆက်ပြောပြီး သူမနှင့် ပြောဆိုသည်။

"ဆက်ရှာနေရင် သေချာပေါက် တွေ့မှာပါ။" သူက နားလည်မှုဖြင့် နှစ်သိမ့်သည်။ သူ၏ လေသံက နူးညံ့သည်။ "ခင်ဗျားမှာ ထွက်သွားဖို့ အခွင့်အရေး ရှိပါသေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်‌တော်ကတော့ ဒီမှာ ထာဝရ နေရမှာပဲ။ ဒီလိုမျိုး တွေးလိုက်ရင် ခင်ဗျား ပိုပြီး စိတ်သက်သာရာ ရမလား။"

ဟူယာသည် အံ့အားသင့်စွာဖြင့် သူ့ကို မော့ကြည့်သည်။

သူက NPC တစ်ယောက်ဖြစ်သောကြောင့် ဂိမ်းမှ ထွက်သွားလို့ မရသည်မှာ သေချာသည်။ သို့သော်... NPC တစ်ယောက်က အဘယ်ကြောင့် လူနှင့် ဒီမျှလောက် တူနေရသနည်း။

သူမ ကြာကြာ စိုက်ကြည့်နေမိသောကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်။ ဥယျာဉ်မှူးက ပြုံးပြီး ပြောသည်။ "ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်‌တော့်ကို အဲဒီလို မကြည့်ပါနဲ့။ ခင်ဗျားလို ချစ်စရာကောင်းတဲ့ အမျိုးသမီးငယ်တစ်ယောက်က စိုက်ကြည့်ရင် ကျွန်တော် ရှက်လာလိမ့်မယ်။"

ဟူယာသည် အနည်းငယ် ရှက်သွားသည်။ မည်သည့် ကောင်လေးကမှ သူမကို ယခင်က ဤကဲ့သို့ ချီးကျူးဖူးခြင်း မရှိပေ။ တကယ်ကို အဆင်မပြေလိုက်တာ... တဖက်လူက NPC ဖြစ်နေသည့်တိုင် ဖြစ်သည်။

"ချစ်စရာကောင်းတာ ဘာရှိလဲ..." သူမသည် တီးတိုး ရေရွတ်သည်။ "လူတွေကို နှစ်သိမ့်ဖို့ ချိုသာတဲ့ စကားတွေပဲ။"

"ဒါ အမှန်တရားပါ။" ဥယျာဉ်မှူးက ညင်သာစွာ ပြုံးသည်။ "ခင်ဗျား စိတ်အားထက်သန်နေတဲ့ အချိန်မှာ အရမ်း ချစ်စရာကောင်းပါတယ်။"

ဟူယာသည် ခဏတာ ရပ်ပြီးနောက် ဥယျာဉ်မှူးကို ထပ်ကြည့်သည်။ သူမ၏ အမူအရာက တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲသွားသည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ။" ဥယျာဉ်မှူးက တိုးတိုးလေး မေးသည်။

"ဘာ ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး..." ဟူယာသည် အဆင်မပြေစွာ ရယ်မောပြီး အကြည့်လွှဲလိုက်သည်။ "တကယ်တော့။ ကျွန်မ စောစောကတည်းက စဉ်းစားနေတာ။ ရှင်က တစ်စုံတစ်ယောက်နဲ့ အရမ်း တူတယ်..."

ဥယျာဉ်မှူးက မေးသည်။ "တကယ်လား။ ဘယ်သူနဲ့ ဆင်လဲ။"

ဟူယာသည် အတိတ်ကို ပြန်ပြောင်း သတိရပြီး ပေါ့ပေါ့ပါးပါး စာရွက်များ လှန်လှောရင်း ပြန်ဖြေသည်။ "ကျွန်မရဲ့ စီနီယာ တစ်ယောက်နဲ့ပေါ့။ သူက... အရမ်း ခန့်ပြီး စာတော်တယ်။ ပြီးတော့ ရှင်ပြောတာနဲ့ ဆင်တဲ့ စကားတစ်ခွန်း ပြောခဲ့ဖူးတယ်။ ကျွန်မရဲ့ စိတ်အားထက်သန်တဲ့ အမူအရာက..."

ဟူယာသည် ရပ်သွားပြီး ကြောင်သွားပုံရသည်။

သူမသည် သူမ၏ အတန်းထဲမှ ကောင်လေးများကြားတွင် ဘယ်သောအချိန်မှ ရေပန်းစားခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ သူတို့သည် သူမကို ပြောင်ကြပြီး အားကြီးကြောင်း၊ ကြမ်းတမ်းကြောင်း၊ အသံကျယ်ကြောင်း၊ ဖက်ရှင်မကျသော အဝတ်အစားများ ဝတ်ဆင်ကြောင်း ပြောကြသည်။ သူတို့သည် သူမကို နာမည်ပြောင် အမျိုးမျိုး ပေးကြသည်။

ထို စီနီယာ တစ်ဦးတည်းသာ သူမအပေါ် ကြင်နာခဲ့သည်။

စီနီယာ အခု ဘယ်လိုများ ဖြစ်နေမလဲ မသိပေ။

"သြော်။ ဒါကြောင့် ခင်ဗျားကို မြင်တော့ ရင်းနှီးတယ်လို့ ခံစားရတာကိုး။" ဥယျာဉ်မှူးက ပြုံးပြီး ပြောသည်။ "ဒါက စနစ်ရဲ့ ပုံရိပ် ထင်ဟပ်မှု ဖြစ်ပုံရတယ်။"

ဟူယာသည် အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားပြီး သူ့ကို ကြည့်ကာ မေးသည်။ "ရှင် ဆိုလိုတာက... ကျွန်မ စဉ်းစားနေတဲ့သူက ရှင်အပေါ် သက်ရောက်မှု ရှိနိုင်တယ်ဆိုတာလား။"

"အနည်းငယ်တော့ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။" ဥယျာဉ်မှူးက သူမအနီးသို့ ချဉ်းကပ်လာပြီး နူးညံ့စွာ စိုက်ကြည့်သည်။ "ဒါကြောင့် ခင်ဗျားရဲ့ တောင့်တမှုနဲ့ နာကျင်မှုကို ကျွန်တော် ခံစားမိတာ။"

ဟူယာ၏ မျက်လုံးများ နီရဲလာပြီး သူမသည် တိုးတိုးလေး မေးသည်။ "...ရှင်က သူလား။ စီနီယာလား။"

"ကျွန်တော်က သူ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ သူ လုပ်ခဲ့သလိုမျိုး ခင်ဗျားကို ကူညီပေးပါ့မယ်။"

ဥယျာဉ်မှူးသည် ဟူယာ၏ လက်ကို ညင်သာစွာ ကိုင်လိုက်သည်။