အခန်း ၃၅၃

အခန်း ၃၅၃ သော့ နှစ်ချောင်း

"မလိုဘူး။" ယွီယာချင်သည် အေးစက်စွာ ပြန်ဖြေပြီး သော့ကို ဆက်ရှာရန် ခေါင်းငုံ့လိုက်သည်။

ဥယျာဉ်မှူးသည် နားထောင်ပြီး မထွက်ခွာဘဲ သူမထံသို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း လျှောက်လာသည်။

"ရပ်လိုက်!" ယွီယာချင်သည် လှည့်လိုက်ပြီး သံဓားကို ဥယျာဉ်မှူးထံ တိုက်ရိုက် ချိန်ကာပြောသည်။ "ရှင် နေရာမှာပဲ နေ! ပြောစမ်း! ရှင် ဘာလုပ်ချင်တာလဲ။!"

"ခင်ဗျား အမျိုးသားတွေအပေါ် ပြင်းထန်တဲ့ စက်ဆုပ်မှု ရှိပုံရတယ်။" ဥယျာဉ်မှူးသည် လက်များကို မြှောက်ကာ ထိခိုက်လိုစိတ် မရှိကြောင်း ပြသည်။ "ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော်ကို ယုံပါ။ ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို ထိခိုက်စေမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ခင်ဗျားကို ဒီကနေ ထွက်သွားစေနိုင်ရုံပါပဲ..."

"ရှင်ရဲ့ အကူအညီကို ကျွန်မ မလိုဘူး!" ယွီယာချင်က အေးစက်စွာ ပြောသည်။ "ကျွန်မကိုယ်ကျွန်မ ကယ်တင်နိုင်တယ်။ ရှင်က ဂိမ်း NPC တစ်ယောက်ပဲ။ ဘယ်လို နည်းလမ်းနဲ့ တခြားသူတွေကို ကယ်နိုင်မှာလဲ။ ရှင်ရဲ့ မြို့စားကို နှစ်သက်အောင် လှည့်စားဖို့ ပရိယာယ်တွေ သုံးနေတာလို့ ကျွန်မ ထင်တယ်!"

သူမသည် ဥယျာဉ်မှူးကို လုံးဝ စက်ဆုပ်စွာ ကြည့်ကာ သူမ၏ မကျေနပ်ချက်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။ "ရှင်ကို ကျွန်မ မယုံဘူး! ရှင်က မြို့စား၊ စစ်ဆေးရေးမှူးနဲ့ ဒီ ကျိန်စာသင့်တဲ့ ဂိမ်းလိုပဲ မုန်းတီးစရာကောင်းတယ်။ ရှင်တို့က ကျွန်မတို့ကို ကျွန်ပြုချင်ရုံပဲ!"

ဥယျာဉ်မှူးသည် သူမကို ကြည့်သည်။

ကြာရှည်စွာ တိတ်ဆိတ်ပြီးနောက် သူက တည်ငြိမ်စွာ ပြောသည်။ "ဒေါသ ထွက်စရာ မလိုပါဘူး။ ခင်ဗျား ပြောသလိုပဲ။ ကျွန်တော်က NPC တစ်ယောက်ပါ။ ကျွန်တော် ဒီကို ရောက်လာတာ ခင်ဗျားကို အရိပ်အမြွက်တစ်ခု ပေးဖို့သက်သက်ပါ။"

ယွီယာချင်က မျက်မှောင်ကြုတ်သည်။ "ဘာ အရိပ်အမြွက်လဲ။"

ဥယျာဉ်မှူးက ပြောသည်။ "သော့က တစ်ခုထက်မက ရှိတယ်။ အချို့က အစစ်။ အချို့ကတော့ အတု။"

ယွီယာချင်၏ အမူအရာက ပြောင်းလဲသွားသည်။

အဘယ်ကြောင့် ဤအရာကို လာပြောရသနည်း။

"လူတိုင်း အရိပ်အမြွက်တွေ ရလိမ့်မယ်။ လူတိုင်းရဲ့ အရိပ်အမြွက်တွေက ကွဲပြားလိမ့်မယ်။"

ဥယျာဉ်မှူးသည် သူမကို ကြည့်ပြီး ပြောသည်။ "ခင်ဗျားရဲ့ အရိပ်အမြွက်က သော့တစ်ချောင်းတည်းသာ အစစ် ဖြစ်တယ်။ခင်ဗျား ဒီ အရိပ်အမြွက်ကို မျှဝေဖို့ ရွေးချယ်နိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားရဲ့ အဖော်တွေက သူတို့ရဲ့ အရိပ်အမြွက်တွေကို ခင်ဗျားနဲ့ ပြန်မျှဝေမှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ ကျွန်တော် သတိပေးရမယ်။"

ယွီယာချင်သည် ကြောင်သွားပြီး ခဏတာ အတွေးနယ်ထဲ နစ်မြောသွားသည်။ တစ်ခုခုကို ယခုမှ စဉ်းစားမိသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

ဥယျာဉ်မှူးသည် သူမ သတိမထားမိခင်မှာဘဲ သူမထံသို့ လျှောက်လာသည်။

သူသည် ပိန်နေပုံရသော်လည်း သူမရှေ့တွင် ရပ်သောအခါမှ သူသည် အမျိုးသားတစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း နောက်ဆုံးတွင် လက်ခံလိုက်ရသည်။ အမျိုးသားများသည် အမျိုးသမီးများထက် အမြဲတမ်း အရပ်ပိုရှည်ပြီး ပိုသန်မာသည်။

သူသည် ငုံ့ကြည့်ပြီး သူမထံမှ အလင်းကို ကွယ်လိုက်ကာ ကိုယ်ကို ကိုင်းလိုက်သည်။ သူသည် သူမ၏ နားအနားသို့ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

"အဆင့်ကို အောင်မြင်တဲ့ လူ နည်းလေလေ ဆုလာဘ်တွေ ပိုများလေလေပဲ။ ရှင်သန်သူတွေက သေဆုံးသွားတဲ့ ကစားသမားတွေဆီက ဆုလာဘ်တွေ ရလိမ့်မယ်။ နောက်ဆုံးမှာ သတို့သမီးတစ်ဦးတည်းသာ ကျန်ခဲ့ရင် ၇ ဆသော ဆုလာဘ်ကို ရနိုင်တယ်။"

"အာ... ခင်ဗျား ဆုလာဘ် ရတာထက် ခင်ဗျားရဲ့ အဖော်တွေကို ကယ်တင်ချင်တာကို ကျွန်တော် ယုံပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားရဲ့ အဖော်တွေကရော...

သူတို့သာ သော့အစစ်ကို ရခဲ့ရင် ခင်ဗျားနဲ့ မျှဝေဖို့ ဆန္ဒရှိမယ်လို့ ထင်ပါသလား။”

ယွီယာချင်သည် သူမ၏ နှုတ်ခမ်းကို ဖိထားပြီး တိတ်ဆိတ်နေသည်။

ဥယျာဉ်မှူးက တိုးတိုးလေး သက်ပြင်းချသည်။ "ခင်ဗျား ဒီလိုအမှားမျိုးကို နှစ်ခါ ထပ်လုပ်တော့မလို့လား။ အဲဒီတုန်းက ခင်ဗျားနဲ့ ကောင်မလေးတစ်အုပ်ကို မြေအောက်ခန်းထဲမှာ ချုပ်နှောင်ထားတယ်။ ထွက်ပြေးဖို့ ခင်ဗျားရဲ့ သခင်ကို လှည့်စားပြီး ဆံညှပ်တစ်ခု ယူခိုင်းတယ်။ ပြီးတော့ လျှို့ဝှက်ပြီး ကြိုးအဖြစ် သော့ခလောက်ကို ဖြုတ်ဖို့ ရည်ရွယ်ခဲ့ပေမယ့်…"

"ခင်ဗျားရဲ့ အစီအစဉ် ပျက်သွားခဲ့တယ်။"

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ ခင်ဗျားက အရမ်း ကြင်နာလွန်းလို့။ ခင်ဗျား လူတိုင်းကို ဦးဆောင်ပြီး ထွက်ပြေးချင်ခဲ့ပေမယ့် သူတို့က ခင်ဗျားကို သစ္စာဖောက်ခဲ့တယ်။ ခင်ဗျား သခင်က ပိုပြီး မျက်နှာသာ ပေးလို့ဆိုတဲ့ အကြောင်းပြချက်လေးနဲ့တင်! အကျဉ်းချခံရတဲ့ ရက်တွေက သူတို့ရဲ့ ဆန္ဒကို တိုက်စားသွားခဲ့တယ်။ သူတို့ရဲ့ ရယ်စရာကောင်းတဲ့ မနာလိုစိတ်က သူတို့ရဲ့ မိုက်မဲမှုကို ပိုပြီး အားပေးခဲ့တယ်။ သူတို့က သတင်းပေးတွေပဲ! သူတို့က သစ္စာဖောက်တွေပဲ! သူတို့က အမျိုးသားတွေကိုပဲ မှီခိုခဲ့ကြပြီး သူတို့ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို ဆုံးရှုံးခဲ့တယ်။ သူတို့ရဲ့ အဖော်တွေကိုတောင် သစ္စာဖောက်ခဲ့တယ်။ ဒါကြောင့် ခင်ဗျား ထွက်ပြေးဖို့ အခွင့်အရေးကို လွဲချော်ခဲ့ရပြီး ရက်စက်တဲ့ ရိုက်နှက်မှုကို ခံခဲ့ရတယ်!..."

"ဆက်မပြောနဲ့!!!"

ယွီယာချင်သည် ဟစ်အော်လိုက်သည်!

သူမသည် ဥယျာဉ်မှူး၏ ကော်လာကို ဆွဲကိုင်လိုက်သည်!

"ရှင် ဒါတွေ ဘယ်လို သိတာလဲ။!"

"ကျွန်တော် မသိပါဘူး..." ဥယျာဉ်မှူးသည် သူမ၏ မျက်လုံးများကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်သည်။ "ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို မြင်လိုက်တဲ့အခါ ဒီ အတွေးတွေက ကျွန်တော်ရဲ့ ဦးနှောက်ထဲကို သူ့ဘာသာသူ ရောက်လာတာ။ ဒါက ဂိမ်းရဲ့ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းပဲ။ ခင်ဗျားအတွက် စမ်းသပ်မှု ဖြစ်ချင်လည်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။"

ယွီယာချင်သည် သူ့ကို ဒေါသတကြီး တွန်းထုတ်လိုက်သည်!

ဥယျာဉ်မှူး၏ နှုတ်ခမ်းများသည် မထင်မရှား ပြုံးလိုက်ပြီး သူသည် နောက်သို့ မှီကာ သူ၏ နောက်ရှိ ပြခန်းနှင့် ဆောင့်မိသွားသည်။

ဒုန်း!

သေးငယ်ပြီး လှပသော သေတ္တာလေးတစ်ခု ဗီရို၏ ထိပ်မှ ပြုတ်ကျလာပြီး အဖုံးသည် ကျွတ်သွားသည်!

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အတွင်းရှိ သော့သည် ခုန်ထွက်လာသည်!

ယွီယာချင်သည် ကြောင်သွားသည်။

ခဏအကြာတွင် သူမသည် ကိုယ်ကို ကိုင်း၍ ကောက်ယူပြီး သူမ၏ လက်ထဲရှိ သော့ကို ကြည့်လိုက်သည်။

ဥယျာဉ်မှူးက ပြုံးပြီး ပြောသည်။ "ဂုဏ်ယူပါတယ်။ ခင်ဗျား တွေ့လိုက်တဲ့ သော့က အစစ်ပါ။"