အခန်း ၃၂၃

အပိုင်း(၃၂၃) ဇွဲကောင်းခြင်း

ရှုလီနာ ဤမျှလောက် ဇွဲကောင်းနေရခြင်းမှာလည်း အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အပြင်မြို့တော်က ဆက်နေဖို့ မဖြစ်နိုင်တော့ဘူး ဆိုတာ သေချာနေပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုလောဘရမ္မက်ပြည့်နေသော အကြည့်များက သူမကို အလွန် နေရခက်စေပြီး ထိုကဲ့သို့သော ပတ်ဝန်းကျင်မျိုးတွင် သူမ မည်မျှကြာကြာ အသက်ရှင်နိုင်မည်ကို သူမကိုယ်တိုင်ပင် မသေချာတော့ပေ။

ယာဉ်တန်းထဲတွင်၊ ကားနံပါတ် (၇) ပေါ်တွင် ရှိနေစဉ်မှာတော့ သူမ လုံခြုံသည်ဟု အာမခံနိုင်သည်။

သို့သော် အပြင်ဘက်ကဲ့သို့သော ပတ်ဝန်းကျင်မျိုးတွင်မူ လုံခြုံရေးအတွက် မည်သို့မျှ အာမမခံနိုင်ပေ။

ကမ္ဘာပျက်ကပ်ကြီးသည် လူသားတို့၏ ယဉ်ကျေးမှုနှင့် စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းများကို ဝါးတားတားဖြစ်အောင် ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့သည်မှာ ကြာလှပြီ ဖြစ်သည်။

ရှုလီနာသည် အေ-၁၃ ၏ တံခါးဝသို့ ထပ်မံ ရောက်ရှိလာပြန်သည်။

ဤအချိန်တွင် ကောင်းကင်ယံက အနည်းငယ် မှောင်စပြုနေပြီ ဖြစ်သည်။

ကင်းလှည့်နေသော လက်နက်ကိုင်များက သူမကို မြင်သောအခါ လတ်တလောတွင် ဘာမှမပြောကြပေ။

ရှုလီနာက တင်းကျပ်စွာ ပိတ်ထားသော တံခါးကြီးကို ကြည့်လိုက်ပြီး ကိုယ်ပေါ်ရှိ အဝတ်အစားကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆွဲစေ့ကာ တံခါးဝတွင် ပြန်လည် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်လိုက်သည်။

အစွမ်းပိုင်ရှင်များ၏ အာရုံငါးပါးသည် အလွန်တရာ ထက်မြက်ကြောင်း သူမ သိထားသဖြင့် ချန်းရီက သူမ ရောက်လာသည်ကို သေချာပေါက် သတိပြုမိမည် ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ သူမသည် ချန်းရီနှင့် ပတ်သက်၍ အတော်အတန် နားလည်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ဒီလူက မိန်းမကိစ္စကို အသက်တမျှ အရေးကြီးသည်ဟု သဘောထားတတ်သည့် လူစားမျိုး မဟုတ်ပေ။

သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အသက်ရှင်သန်ရေးထက် ပို၍ အရေးကြီးသောအရာ ဘာမှမရှိပေ။

သို့မဟုတ်ပါက သူသည် စွန်းချန်းချန်းနှင့် အတူတကွ ရှိနေခဲ့သည်မှာ ကြာလှပြီ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ယာဉ်တန်းထဲတွင် သူနှင့် စွန်းချန်းချန်းတို့အကြောင်း ကောလာဟလ အမျိုးမျိုး ထွက်ပေါ်နေခဲ့သည်။

စွန်းချန်းချန်း၏ အလှတရားမှာ သူမကိုယ်တိုင် မြင်လျှင်ပင် ချီးကျူးရလောက်သည့် အဆင့်တွင် ရှိသည်ကို သိထားရမည်။

သို့သော် သူတို့နှစ်ဦး၏ နေ့စဉ် ဆက်ဆံရေးပုံစံကို ကြည့်လျှင် သာမန် အသင်းဖော် ဆက်ဆံရေးမျှသာ ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။

ချန်းရီက စွန်းချန်းချန်းအပေါ် အထူးတလည် ခွဲခြားဆက်ဆံသည်ကိုလည်း ရှုလီနာ တစ်ခါမျှ မတွေ့ခဲ့ရပေ။

ရှုလီနာသည် ယခင်က ရှိခဲ့သော စိတ်ကူးများကို စွန့်လွှတ်လိုက်သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ပြီး သူမ၏ နေရာမှန်ကို သူမ သေချာစွာ နေရာချထားပြီး ဖြစ်သည်။ ယခု သူမ အလိုချင်ဆုံး အရာမှာ ချန်းရီ၏ ရှေ့တွင် သူမ၏ တန်ဖိုးကို ဖော်ပြနိုင်ရန်ပင် ဖြစ်သည်။

ဥပမာအားဖြင့် ထယ်ရှီးအတွက် ထိပ်ပြောင်လောင်လီ ကဲ့သို့မျိုး။

ချူချယ်အတွက် ရွှီနန် ကဲ့သို့မျိုး။

ထိုကဲ့သို့သော လူမျိုး ဖြစ်လာမှသာ ဤကမ္ဘာပျက်ကပ်ကြီးထဲတွင် အသက်ရှင်သန်နိုင်မည့် အခွင့်အရေး ပို၍ ကြီးမားလာမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုတော့...

ရှုလီနာတွင် နောက်ထပ် ရည်မှန်းချက် တစ်ခု ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

အိုအေစစ်မြို့၌ လမ်းစဉ်ဆေးထိုးအပ်များ ရှိနေသည်ဟူသော ကိစ္စကို သူမ အနည်းငယ် သတင်းရထားပြီး ဖြစ်သည်။

လီကျွမ်း စုံစမ်းသိရှိလာသော သတင်းများနှင့် စောစောက ခေါင်းဆောင်ကောင်း သူမကို ပြောပြခဲ့သော သတင်းများအရ။

အိုအေစစ်မြို့တွင် တကယ်ကို လမ်းစဉ်ဆေးထိုးအပ်များ ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ယနေ့ နေ့ခင်းဘက်တွင် အစွမ်းပိုင်ရှင်များသာမက သူမတို့ကဲ့သို့ သာမန်လူများကလည်း ဘာမှမလုပ်ဘဲ နေခဲ့ကြသည် မဟုတ်ပေ။

လမ်းစဉ်ဆေးထိုးအပ်နှင့် ပတ်သက်သော သတင်းမှာ အိုအေစစ်မြို့တွင် လျှို့ဝှက်ချက် တစ်ခု မဟုတ်တော့သည်မှာ ကြာလှပြီ ဖြစ်သည်။

အနည်းငယ် စိတ်ရှည်သည်းခံပြီး စုံစမ်းလိုက်ရုံဖြင့် လမ်းစဉ်ဆေးထိုးအပ်နှင့် ပတ်သက်သော သတင်းများကို ရရှိနိုင်သည်။

ဥပမာအားဖြင့် လီကျွမ်းက သူမ စုံစမ်းရရှိထားသော သတင်းများကို စောစောကပင် လာရောက် ပြောပြခဲ့သည်။

သေချာသည်မှာ ခေါင်းဆောင်ကောင်း ရရှိထားသော သတင်းက လီကျွမ်း၏ သတင်းထက် များစွာ ပို၍ ပြည့်စုံလေသည်။

ခေါင်းဆောင်ကောင်းက သူ၏ စွမ်းရည်များကို အသုံးချကာ ဟွာဇီး ဆေးလိပ်တစ်တောင့်ကိုပင် ရရှိခဲ့သေးသည်။

ဤဆေးလိပ်ကို ရရှိရန်အတွက် ခေါင်းဆောင်ကောင်း မည်သို့သော အရာများကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရမည် ဆိုသည်ကို တွေးကြည့်စရာပင် မလိုပေ။

ခေါင်းဆောင်ကောင်း၏ အဆိုအရ လမ်းစဉ်ဆေးထိုးအပ်များသည် အိုအေစစ်မြို့တွင် အမှန်တကယ် ပေါ်ထွက်ခဲ့ဖူးပြီး တစ်ကြိမ်တည်း မဟုတ်ကြောင်း သိရသည်။

လမ်းတစ်လျှောက်လုံးတွင် ရှုလီနာ၏ ဦးနှောက်လေးထဲ၌ လမ်းစဉ်ဆေးထိုးအပ် တစ်ချောင်းကို မည်သို့ ရယူရမည်နည်း ဟူသော အတွေးများသာ ကြီးစိုးနေခဲ့သည်။

သာမန်လူတစ်ယောက်ဖြစ်သော သူမအတွက်မူ ဤအရာက အလွန် ခက်ခဲလှသည်။

လက်ရှိအချိန်တွင် အားကိုးနိုင်စရာ တစ်ဦးတည်းသော သူမှာ ချန်းရီ သာ ရှိတော့သည်။

ရှုလီနာက အခြားသူများကိုလည်း စဉ်းစားကြည့်ခဲ့ဖူးသည်။

သို့သော် နောက်ဆုံးတွင် စဉ်းစားရုံသာ စဉ်းစားပြီး လက်လျှော့လိုက်ရသည်။

အမှန်တကယ်တော့ ယာဉ်တန်းထဲတွင် ထင်ထားသလောက် အေးချမ်းမနေပေ။

အအေးစက်ဆုံးဟု ထင်ရသော တင်းတုံ၏ နောက်ကွယ်တွင်ပင် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ အချို့ ရှိနေသေးသည်။

ထိုသူများမှာ ယခင်က ကျိုးရှောင်ရှောင်နှင့် ရင်းနှီးခဲ့သူများ မဟုတ်လျှင် သူမကို မျိုးစေ့များ စိုက်ပျိုးရာတွင် ကူညီပေးနေသူများ ဖြစ်ကြသည်။

လမ်းစဉ်ဆေးထိုးအပ်ကို ရရှိပါက တင်းတုံက သူတို့ကိုသာ ပထမဆုံးအဖြစ် ပေးမည်မှာ သေချာသည်။

အေးစက်သော လေပြင်းတစ်ချက် တိုက်ခတ်လာသည်။

ရှုလီနာက မနေနိုင်ဘဲ တစ်ချက် တုန်တက်သွားသည်။

ယခု အပူချိန်မှာ ယန်ကျိုးတွင် ရှိစဉ်ကလောက် အလွန်အမင်း မဆိုးရွားသော်လည်း ရှုလီနာ ဝတ်ဆင်ထားသော အဝတ်အစားများကတော့ အမှန်တကယ် ပါးလွှာနေသည်။

ရှုလီနာက ကိုယ်ပေါ်ရှိ အဝတ်အစားကို တင်းကျပ်စွာ ဆွဲစေ့လိုက်ပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ကာ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို တတ်နိုင်သမျှ ကျုံ့ထားလိုက်သည်။

တင်းကျပ်စွာ ပိတ်ထားသော အေ-၁၃ ၏ တံခါးကြီးကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။

ရှုလီနာက အံကြိတ်လိုက်ပြီး ချန်းရီ မည်သည့်အချိန်တွင် တံခါးဖွင့်ပေးမည်ကို သူမကိုယ်တိုင်လည်း မသိပေ။

သူမ သည်းခံစောင့်ဆိုင်းရမည်။

ဤသွေးအေးသော အမျိုးသား၏ ရင်ထဲတွင် သနားကရုဏာစိတ် အနည်းငယ်မျှ ပေါ်လာသည်အထိ စောင့်ဆိုင်းရမည်။

အချိန်များက အလွန် နှေးကွေးစွာ ကုန်ဆုံးနေသည်။

လေအေးများက ရှုလီနာ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အပူချိန်ကို တဖြည်းဖြည်း သယ်ဆောင်သွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်၏ အပူချိန်ကလည်း ကျဆင်းလာနေသည်။

ယခု အပူချိန်သည် ဆောင်းဦးရာသီ အစပိုင်းရှိ ညနေခင်းနှင့် အနည်းငယ် တူနေသည်။

လူသေလောက်သည်အထိ မဟုတ်သော်လည်း လူကို အအေးမိဖျားနာစေရန်တော့ လုံလောက်လှသည်။

သွေးရောင်လမင်းကြီးက ကောင်းကင်ယံတွင် ထွန်းလင်းနေပြီ ဖြစ်သည်။

ရူးသွပ်နေသော နတ်ဘုရားတစ်ပါးက မြေပြင်ပေါ်သို့ သွေးများ လောင်းချထားသကဲ့သို့ ပုံပေါက်နေသည်။

ရှုလီနာသည် ကမ္ဘာပျက်ကပ် မတိုင်မီက ဆားဖြူကဲ့သို့ လင်းလက်နေသော လရောင်ကို အနည်းငယ် လွမ်းဆွတ်သွားမိသည်။

ဤတစ်သက်တွင် ထိုကဲ့သို့ ကြည်လင်အေးမြသော လရောင်ကို နောက်တစ်ကြိမ် မြင်တွေ့ခွင့် ရနိုင်ဦးမည်လား ဆိုသည်ကိုလည်း သူမ မသိတော့ပေ။

ရှုလီနာ လွမ်းဆွတ်နေသည်မှာ ထိုလရောင် တစ်ခုတည်းကိုသာ မဟုတ်ပေ။

သူမ၏ အိမ်ကြီးအပြင် ယွမ်တစ်သန်းကျော် ပေးဝယ်ခဲ့ရသော သူမ၏ ကားကိုလည်း လွမ်းဆွတ်နေမိသည်။

အိမ်တွင် မွေးထားသော ရပ်ဒေါကြောင်လေးကိုလည်း လွမ်းဆွတ်မိသည်။

ရှုလီနာ အနည်းဆုံး ပြန်လည်အမှတ်ရချင်သော ထိုတောင်ကြားရွာလေးသည်ပင်လျှင် ယခုအချိန်၌ ရှုလီနာ၏ ရင်ထဲတွင် တောင်ကြီးတစ်လုံးကဲ့သို့ လေးလံနေပြီ ဖြစ်သည်။

အတိတ်က အလွယ်တကူ ရရှိနိုင်ခဲ့သော အရာများသည်...

ယခုကြည့်လျှင်... အခြားကမ္ဘာတစ်ခုတွင် ရှိနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေချေပြီ။

ရှုလီနာက သူမ၏ ခေါင်းကို ဒူးနှစ်လုံးကြားတွင် ထပ်မံ ဖွက်ထားလိုက်ပြီး ထာဝရ ဖွင့်မပေးတော့မည့်ပုံ ပေါက်နေသော အေ-၁၃ ကိုသာ ဆက်လက် စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်သည်။

ချန်းရီက ရှုလီနာ တံခါးဝသို့ ထပ်မံ ရောက်ရှိလာချိန်မှာပင် သိရှိခံစားမိလိုက်သည်။

ရှုလီနာ၏ ခြေသံက အလွန် စည်းချက်ကျပြီး ထူးခြားချက်လည်း ရှိသည်။

ဤအမျိုးသမီးသည် ကမ္ဘာပျက်ကပ် မတိုင်မီက အမူအကျင့်နှင့် ကိုယ်ဟန်အနေအထားများကို အထူးတလည် သင်ယူထားခဲ့ပုံရသည်။

ထို့ကြောင့် သူမ လမ်းလျှောက်ပုံက အခြားသူများနှင့် သိပ်မတူညီပေ။

ကြည့်ရသည်မှာလည်း အလွန် လှပနေသည်။

ရှုလီနာ တံခါးဝတွင် ရှိနေမှန်း သိနေလျှင်ပင်...

ချန်းရီက မျက်မှောင်ကြုတ်ရုံသာ ကြုတ်လိုက်သည်။

ဤအမျိုးသမီး၏ ဇွဲကောင်းမှုက သူ့ကို အနည်းငယ် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်လာစေသည်။

အကယ်၍ ကမ္ဘာပျက်ကပ် မတိုင်မီကသာဆိုလျှင် ဤကဲ့သို့သော အလှပိုင်ရှင်တစ်ဦးနှင့် အခန်းတစ်ခန်းတည်း အတူနေရမည်ကို သူ ငြင်းဆန်မည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ယခုက ကမ္ဘာပျက်ကပ်ကြီး ဖြစ်နေပြီး သူ၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကလည်း အလွန် များပြားလှသည်။

အထူးသဖြင့် လမ်းစဉ်ဆေးထိုးအပ်နှင့် ပတ်သက်သော ကိစ္စများပင် ဖြစ်သည်။

အတည်မပြုနိုင်သေးသော သတင်းတစ်ပုဒ်မျှသာ ဖြစ်သော်လည်း ယာဉ်တန်းထဲရှိ အကြောက်တတ်ဆုံး လူများကိုပင် ရူးသွပ်သွားစေနိုင်သည်ကို တွေ့မြင်ပြီးနောက်...

ချန်းရီက ပို၍ပင် သတိထားလာခဲ့သည်။

ရှုလီနာ၏ ရှေ့တွင် လမ်းစဉ်ဆေးထိုးအပ်များကို လဲလှယ်ပြသသည့် မျက်လှည့်မျိုးကို သူ လုံးဝ မလုပ်ပြလျှင်တောင်မှ...

ချန်းရီသည် သူ၏ ရှင်သန်ရေး ကိစ္စထဲသို့ မည်သူ့ကိုမျှ ဝင်ရောက်ခွင့် မပြုချင်ပေ။

သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ် အိုအေစစ်သို့ ရောက်လာသောအခါ ဤအမျိုးသမီးက နတ်ပူးနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ယခင်က သူမသည် ဤမျှလောက် အစွန်းမရောက်ခဲ့ပေ။

အိုအေစစ်သို့ မရောက်မီက ဤအမျိုးသမီးသည် အခြေအနေကို အလွန် နားလည်ပြီး သူ မလိုအပ်သည့် အချိန်တိုင်းတွင် အစအနပင် မကျန်အောင် ပျောက်ကွယ်နေတတ်သည်။

သူ လိုအပ်လာသည့် အချိန်တွင်လည်း အမြဲတမ်း အချိန်ကိုက် ပေါ်လာတတ်သည်။

ဒီမိန်းမ...။

ရှုလီနာ ဤကဲ့သို့ ပြောင်းလဲသွားရသည့် အကြောင်းရင်းကို ချန်းရီ အကြမ်းဖျင်း ခန့်မှန်းမိလိုက်သည်။

လမ်းစဉ်ဆေးထိုးအပ် ကြောင့်ပင် ဖြစ်မည်။

ယနေ့ သူ စန်းယွဲ့လမ်းသို့ သွားစဉ်ကလည်း သတိထားကြည့်ခဲ့သည်။

လမ်းစဉ်ဆေးထိုးအပ်နှင့် ပတ်သက်သည့် မည်သည့်အရာမျှ ရောင်းချနေသည်ကို မတွေ့ခဲ့ရပေ။

ထိုအကြောင်း ဆွေးနွေးပြောဆိုနေကြသည်ကိုပင် မကြားခဲ့ရချေ။

သတိကြီးလှသော သူဖြစ်သဖြင့် ရမ်းသန်းပြီး သွားရောက် မေးမြန်းမည် မဟုတ်သည်မှာ သဘာဝပင် ဖြစ်သည်။

ထားလိုက်ပါတော့... သူမ သေချင်သေ ရှင်ချင်ရှင်... ဂရုစိုက်နေစရာ မလိုဘူး။

ချန်းရီက လရောင်ကို မျက်နှာမူကာ လစွမ်းအင်ဝါးမြိုကျင့်စဉ် ကို စတင် ကျင့်ကြံလိုက်သည်။

လမ်းစဉ်ကူးပြောင်းပြီးနောက်ပိုင်း ဤ လစွမ်းအင်ဝါးမြိုကျင့်စဉ် က သူနှင့် ပို၍ ကိုက်ညီလာသကဲ့သို့ ရှိသည်။

လတ်တလော ကျင့်ကြံရာတွင် အသုံးပြုရန်မှာလည်း အလွန်အမင်း နောက်ကျကျန်ရစ်နေခြင်း မရှိပေ။

ယခင် လမ်းစဉ် (၁) တွင် ရှိစဉ်က ကျင့်ကြံခဲ့သော သွေးရောင်လမင်း အသက်ရှူကျင့်စဉ် သည် လမ်းစဉ် (၂) သို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင် လုံးဝ အသုံးမဝင်တော့ပေ။

ယခု ဤ လစွမ်းအင်ဝါးမြိုကျင့်စဉ် ကတော့ အဆင်ပြေနေသေးပုံရသည်။

သေချာသည်မှာ သူ၏ လက်ထဲတွင် သတ်ဖြတ်မှတ်များ လုံလောက်လာပါက ချန်းရီသည် လစွမ်းအင်ဝါးမြိုကျင့်စဉ် ကိုလည်း အဆင့်မြှင့်တင်ရမည် ဖြစ်သည်။

နောက်ပြီး ထို အငြိုးနဂါး အကြေးခွံ လည်း ရှိသေးသည်။

သူကိုယ်တိုင်ပင် ထိုအရာက မည်သည့်အရာမှန်း ယခုထက်တိုင် မသိသေးပေ။

ပြီးတော့ စည်းဝါးလွတ် ကားပြိုင်ပွဲ လည်း ရှိသေးသည်။

ထို့ပြင် အိုအေစစ်တွင် တကယ်တမ်း မည်သည့် လျှို့ဝှက်ချက်များ ရှိနေသနည်း ဆိုသည်လည်း ပါသေး၏။

ကိစ္စတွေက အလွန် များပြားလှသည်။

ခေါင်းထဲတွင် အတွေးများ လွင့်ပျံ့နေသည်ကို ခံစားမိသောအခါ ချန်းရီက အလျင်အမြန် စိတ်ကို စုစည်းလိုက်ပြီး အာရုံစူးစိုက်ကာ စတင် ကျင့်ကြံလေတော့သည်။

ထိုကဲ့သို့ပင် တစ်ညတာ အချိန်က အလွန် လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။

ချန်းရီ ကျင့်ကြံခြင်း ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် ရှုလီနာက တံခါးဝတွင် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်နေဆဲဖြစ်သည်ကို ခံစားမိလိုက်သဖြင့် မျက်မှောင် တစ်ချက် ကြုတ်လိုက်မိသည်။

သို့သော်လည်း ဤအမျိုးသမီးကို သူ ဆက်လက် ဂရုမစိုက်တော့ပေ။

သူ့ဘာသာ အခန်းထဲသို့ ပြန်ဝင်ကာ အနားယူ အိပ်စက်လိုက်တော့သည်။

ရှုလီနာအနေဖြင့်မူ ဤအမျိုးသမီးသည် တံခါးအပြင်ဘက်တွင် အအေးဒဏ်ကြောင့် တုန်ရီနေပြီး မျက်နှာတစ်ခုလုံး ဖြူလျော့နေကာ အချိန်မရွေး လဲကျသွားနိုင်သည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ဆက်ရန်...