အခန်း ၃၄၀

အပိုင်း(၃၄၀) ပြဿနာကောင် ဇာတာ

အတုအယောင်လူသား။

ယင်းသည် ရှာဖေး သိရှိခဲ့ရသည့်အတွက် အနောင်တရဆုံးသော အမည်နာမတစ်ခု ဖြစ်သည်။

၎င်းသည် စည်းမျဉ်းသတ်မှတ်ချက်ရှိသော ထူးဆန်းသည့် အရာ အမျိုးအစားတစ်ခု ဖြစ်သည်။

ရှာဖေးက ရင်ထဲမှနေ၍ အကြောက်မက်ဖွယ်အကောင်းဆုံး ထူးဆန်းသည့် အရာဟု မှတ်ယူထားသော အရာလည်း ဖြစ်သည်။

အတုအယောင်လူသားများ၏ သတ်ဖြတ်ခြင်း စည်းမျဉ်းမှာ သင်က ၎င်းတို့တည်ရှိနေကြောင်း သိသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ၎င်းတို့က သင့်ကို စတင်တိုက်ခိုက်နိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သင်က ၎င်းတို့တည်ရှိနေမှန်း မသိခဲ့လျှင် ၎င်းတို့သည် သင့်အတွက် အန္တရာယ်ကင်းလှပေသည်။

သင်၏ရှေ့တည့်တည့်တွင် ရပ်နေလျှင်တောင်မှ ၎င်းသည် အတုအယောင်လူသားမှန်း သင်မသိပါက ၎င်းက သင့်အပေါ် မည်သည့် တိုက်ခိုက်မှုမျိုးကိုမျှ ပြုလုပ်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

၎င်းက အတုအယောင်လူသား ဖြစ်ကြောင်း သင့်အား တိုက်ရိုက်ပြောပြရန်ပင် နည်းလမ်းမရှိပေ။

သေချာသည်မှာ သင့်ဘက်က စူးစမ်းလိုစိတ် အလွန်ပြင်းပြနေပြီး သံသယဖြစ်ဖွယ် ကိစ္စရပ်များကို မဖြစ်မနေ လိုက်လံစုံစမ်းမည်ဆိုပါက တစ်မျိုးဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ကိစ္စရပ်များကို သင် စုံစမ်းဖော်ထုတ်ပြီးသွားချိန်... အတုအယောင်လူသား ဆိုသည်မှာ မည်ကဲ့သို့သော အရာဖြစ်ကြောင်း သင် သိရှိသွားချိန်တွင်မူ...

သင်သည်လည်း ၎င်းတို့၏ ပစ်မှတ်ထား နှောင့်ယှက်ခြင်းကို ခံရတော့မည် ဖြစ်သည်။

ရှာဖေးကလည်း မြို့ထဲတွင် ပြဿနာအချို့ ဖြစ်ပေါ်နေကြောင်း သတိထားမိသွားသဖြင့် လူလွှတ်၍ စုံစမ်းခိုင်းခဲ့သည်။

သို့သော် စုံစမ်းသိရှိလိုက်ရသော အမှန်တရားက ရှာဖေးအား နေရာမှာပင် ကြက်သေသေသွားစေခဲ့သည်။

ထို့နောက် ရှာဖေးသည် အတုအယောင်လူသား တစ်ကောင်၏ ပစ်မှတ်ထားခြင်းကို ခံလိုက်ရတော့သည်။

ကံကောင်းသည်မှာ ရှာဖေး၏ ခန္ဓာကိုယ် အရွယ်အစားက အလွန်တရာ ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ ကြီးမားလွန်းနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

အသားတောင်ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး သူ့ကိုယ်သူ လမ်းလျှောက်ရန်ပင် ခက်ခဲနေခဲ့သည်။

သူ့ကို ပစ်မှတ်ထားလာသော ထိုအတုအယောင်လူသားမှာ အချိန်အတော်ကြာ စဉ်းစားပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် လက်လျှော့သွားခဲ့လေသည်။

ထိုအတုအယောင်လူသားကလည်း ဤမျှ ဝဖြိုးနေသော လူဝကြီးတစ်ယောက်အဖြစ်သို့ မပြောင်းလဲချင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အတုအယောင်လူသားများ၏ တိုက်ခိုက်မှုပုံစံမှာ "ဝါးမျိုခြင်း" ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့သည် ၎င်းတို့ တည်ရှိနေကြောင်း သိသွားသူများကို အငိုက်ဖမ်းကာ ကျောဘက်မှနေ၍ ဗိုက်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ဝါးမျိုပစ်လိုက်ပြီး ထိုသူများ၏ ပုံစံအတိုင်း ပြောင်းလဲဖန်တီးကာ ထွက်ပေါ်လာတတ်ကြသည်။

ထိုသူ၏ ယခင်ဘဝကို အစားထိုး ဝင်ရောက်ပြီး ၎င်းတို့၏ အရာအားလုံးကို ဆက်ခံလိုက်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

အချိန်တွေ ကုန်ဆုံးလာသည်နှင့်အမျှ ဤအတုအယောင်လူသားများသည် ၎င်းတို့ ဝါးမျိုထားသော လူများနှင့် ပို၍ပို၍ တူညီလာကြသည်။

အကယ်၍ ၎င်းတို့ ဝါးမျိုလိုက်သူမှာ အစွမ်းပိုင်ရှင် ဖြစ်နေမည်ဆိုပါက ၎င်းတို့သည် ထိုအစွမ်းပိုင်ရှင်၏ စွမ်းရည်များကိုပင် တိုက်ရိုက် ရရှိသွားမည် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့်ပင် အစွမ်းပိုင်ရှင်များသည် အတုအယောင်လူသားများ အနှစ်သက်ဆုံးသော ပစ်မှတ်များ ဖြစ်လာခဲ့ကြသည်။

ယခု ဤအင်းဆိုင်လေးသည်လည်း အတုအယောင်လူသားများ အနှစ်သက်ဆုံး စုဝေးရာ နေရာတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။

သေချာသည်မှာ အတုအယောင်လူသားများ လူသားတို့ကို အတုခိုးရာတွင် လူကို ဝါးမျိုခြင်းဟူသော နည်းလမ်း တစ်မျိုးတည်းသာ ရှိသည်တော့ မဟုတ်ပေ။

နောက်ထပ် နည်းလမ်းတစ်ခုမှာ အတင်းအဓမ္မ တိုက်ရိုက် အတုခိုးခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ဥပမာအားဖြင့် ရှာဖေးဘေးတွင် ရှိနေသော ဤထူးဆန်းသည့် အရာ ကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။

လျှိုယုံက မူလက သူ၏ အားကိုးရဆုံးသော လက်ထောက်တစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့သည်။

သူကိုယ်တိုင် လျှိုယုံအတွက် လမ်းစဉ်ဆေးထိုးအပ် များကို ရှာဖွေပေးခဲ့ပြီး လျှိုယုံကလည်း ကြိုးစားအားထုတ်ကာ အစွမ်းပိုင်ရှင် တစ်ယောက်အဖြစ် အောင်မြင်စွာ နိုးကြားလာခဲ့သည်။

သို့သော် ရလဒ်အနေဖြင့် အတုအယောင်လူသားများ၏ မျက်စိကျခြင်းကို ခံလိုက်ရတော့သည်။

လျှိုယုံကို စတင် တိုက်ခိုက်ချိန်တွင် လျှိုယုံက သူ၏ သဘာဝလွန်အစွမ်းကို အသုံးပြု၍ အိုအေစစ်မြို့ထဲမှ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် ဤကျရှုံးသွားသော ထူးဆန်းသည့် အရာက သင့်တော်သော ပစ်မှတ်ကို မရှာတွေ့မီ အချိန်အတွင်း လျှိုယုံကို အတုခိုးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ရလဒ်ကတော့ ခေါင်းစဉ်တပ်မရအောင် ရုပ်ပျက်ဆင်းပျက် အတုခိုးမိသွားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ချန်းရီ ပေါ်လာခြင်းက ဤအတုအယောင်လူသားကို နောက်ထပ် ပစ်မှတ်အသစ်တစ်ခု ရှာတွေ့သွားစေခဲ့သည်။

ဤအင်းဆိုင်ထဲတွင် မည်မျှက လူစစ်စစ် ဖြစ်ပြီး မည်မျှက အတုအယောင်လူသား ဖြစ်နေသည်ကို ရှာဖေး ကိုယ်တိုင်လည်း အတိအကျ မသိရှိပေ။

သို့မဟုတ် အိုအေစစ်မြို့ တစ်မြို့လုံးတွင် အတုအယောင်လူသား မည်မျှ ကျန်ရှိနေသေးသည်ကိုလည်း မသိနိုင်ချေ။

ရှာဖေးအား အကြောက်ဆုံး ဖြစ်စေသည့် အချက်မှာ ထိုအတုအယောင်လူသားများ၏ ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွေးပင် ဖြစ်သည်။

ဤအတုအယောင်လူသားများသည် လူသားများကို အတုခိုးသည့် လုပ်ငန်းစဉ်အတွင်း ၎င်းတို့၏ ဉာဏ်ရည်ကလည်း လူသားများနှင့် တဖြည်းဖြည်း နီးစပ်လာခဲ့သည်။

ဥပမာအားဖြင့် ယူကိုက အတုအယောင်လူသားများ ရှိနေကြောင်း သိရှိထားသော်လည်း မည်သည့် အတုအယောင်လူသားကမျှ သူမကို မတိုက်ခိုက်ခဲ့ပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အတုအယောင်လူသားများက သူမကို ငါးစာအဖြစ် အသုံးပြုကာ အတုအယောင်လူသားများနှင့် ပတ်သက်သော သတင်းများကို ဖြန့်ဝေပြီး လူပိုများများ သိရှိလာစေရန် ရည်ရွယ်ထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဤသည်ကပင် ယူကိုတို့ ယနေ့အထိ အသက်ရှင်နေနိုင်ရခြင်း၏ အကြောင်းအရင်း ဖြစ်သည်။

နှမြောစရာကောင်းသည်မှာ... ချန်းရီက အလွန် သတိကြီးလွန်းနေသဖြင့် အကွက်ထဲ လုံးဝ ဝင်မလာခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

......

ချန်းရီက ရင်ဘတ်ထဲတွင် အင်းစာရွက်များကို ထည့်ထားပြီး လက်ထဲတွင် အနက်ရောင် ပလတ်စတစ်အိတ်ကို ဆွဲကာ စိတ်ထဲမှ စတင် တွက်ချက်နေခဲ့သည်။

ဤစာအိတ်ကို မည်သူ့ထံ ပေးလိုက်လျှင် ပိုကောင်းမည်နည်း ဟု တွေးတောနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုတစ်ကြိမ် စည်းဝါးလွတ် ကားပြိုင်ပွဲတွင် အစွမ်းထက်သူများ အလွန်များပြားလှရာ တစ်ယောက်ကို ရှင်းထုတ်နိုင်လျှင် တစ်ယောက် လျော့သွားမည်သာ ဖြစ်သည်။

ဤနည်းလမ်းက အလုပ်ဖြစ်သည်ဖြစ်စေ၊ အလုပ်မဖြစ်သည်ဖြစ်စေ... သူ တွေးထင်ထားသည့်အတိုင်း ပြဿနာများ ရှိလာမည်ဖြစ်စေ၊ မရှိလာမည်ဖြစ်စေ...

မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူ၏ အသားတစ်တစ် ဖဲ့ပါသွားမည်မှ မဟုတ်ဘဲ။

အသီးရှိရှိ မရှိရှိ လှမ်းရိုက်ကြည့်လိုက်ခြင်းက အဆင်ပြေနိုင်သည် မဟုတ်ပါလော။

ချူချယ်က အတုအယောင်လူသားများနှင့် ပတ်သက်သည့် ကိစ္စကို မသိရှိပေ။

သို့သော် ဤစာသည် ပြဿနာတစ်ခုဖြစ်ကြောင်းကို သူ အနည်းဆုံး ခုနစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းခန့် ယုံကြည်ထားသည်။

လမ်းမကြီးပေါ်တွင် လျှောက်သွားနေချိန်၌...

ချန်းရီနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင်မှ လာသူတိုင်းသည် ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်ကာ လမ်းဘေး တစ်ဖက်တစ်ချက်စီတွင် ရပ်လျက် ချန်းရီအား အာရုံစိုက်ကာ အလေးပြုသကဲ့သို့ ကြည့်နေကြသည်။

အချို့သော အဝေးမှ လူများကမူ အားကျခြင်းများ ပြည့်နှက်နေသော အကြည့်များဖြင့် လှမ်းကြည့်နေကြသည်။

အိုအေစစ်မြို့လေးတွင် လူဦးရေ ထောင်ဂဏန်းမျှသာ ရှိသည်။

သို့သော် အစွမ်းပိုင်ရှင်များနှင့် သာမန်လူများအကြားတွင်မူ ကြီးမားလှသော ကွာဟချက်ကြီး တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

မိမိကိုယ်ကိုယ် အစွမ်းပိုင်ရှင် တစ်ယောက် ဖြစ်လာစေရန် မမျှော်လင့်သော သာမန်လူဟူ၍ တစ်ယောက်မျှ မရှိပေ။

ချန်းရီကမူ ထိုအားကျနေသော၊ မနာလိုဖြစ်နေသော သို့မဟုတ် ရန်လိုနေသော အကြည့်များကို လုံးဝ လျစ်လျူရှုကာ မိမိဘာသာ အကြံဆိုးများကိုသာ ကြံစည်နေခဲ့သည်။

"လျှိုလီ... လျှိုလီ... လျှိုလီ"

ထိုအချိန်မှာပင် လမ်းမပေါ်သို့ လူတစ်စု ရောက်ရှိလာသည်။ ထိုလူစုသည် စုတ်ပြတ်သတ်နေသော အဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး လူတိုင်းက အာဟာရချို့တဲ့ကာ ပိန်ချုံးနေပုံရသော်လည်း သူတို့၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အမူအရာများကမူ အလွန်တရာ စိတ်လှုပ်ရှား တက်ကြွနေကြသည်။

အရှေ့ဆုံးမှ လူငယ်နှစ်ဦးက လက်ထဲတွင် ဧရာမ ပိုစတာကြီးများကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး စိတ်ကြွဆေး ထိုးခံထားရသကဲ့သို့ မျက်နှာတစ်ခုလုံး သွေးရောင်လွှမ်းနေကာ လည်ပင်းမှ သွေးကြောများပင် ထောင်ထနေသည်။

သို့သော် သူတို့၏ ပါးစပ်မှမူ မည်သည်ကိုမျှ ဂရုမစိုက်ဘဲ နာမည်တစ်ခုကိုသာ အော်ဟစ်နေကြသည်။

"လျှိုလီ... လျှိုလီ... လျှိုလီ"

ထိုဧရာမ ပိုစတာကြီးမှာ စက်ဖြင့် ပုံနှိပ်ထားသည့် အရာမျိုး မဟုတ်ဘဲ ခပ်ကြီးကြီး ဆွဲထားသော ခဲခြစ်ပုံတူ ပန်းချီကား တစ်ချပ်သာ ဖြစ်သည်။

မြို့ထဲမှ ပန်းချီဆွဲတတ်သူ တစ်ယောက်ယောက်ကို ရှာဖွေရေးဆွဲခိုင်းထားခြင်း ဖြစ်ဟန်တူသည်။

ချန်းရီက တိုက်ရိုက် တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ ဤပန်းချီကားကို အတော်လေး လက်ရာမြောက်စွာ ဆွဲထားကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။

ဘေးနားရှိ လူများက ထိုအရူးအမူး ဖြစ်နေကြသော လူငယ်များ တဖြည်းဖြည်း နီးကပ်လာသည်ကို အံ့သြတကြီး ကြည့်နေကြသည်။

"ညီလေး... လျှိုလီဆိုတာ ဘယ်သူလဲ"

ချန်းရီသည် စိတ်ဝင်တစား ကြည့်ရှုနေသော လူငယ်တစ်ဦးကို တိုက်ရိုက် ဆွဲယူကာ မေးလိုက်သည်။

ထိုလူငယ်မှာ မူလက ထိုစီတန်းလှည့်လည်နေသော အဖွဲ့ထဲသို့ ဝင်ရောက်ရန် ရည်ရွယ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ရုတ်တရက် ဆွဲဖမ်းခံလိုက်ရသဖြင့် မည်သို့မျှ မတတ်နိုင်ခဲ့ပေ။

အစပိုင်းတွင် ထိုလူငယ်မှာ အနည်းငယ် ဒေါသထွက်သွားခဲ့သေးသည်။

သို့သော် အနောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ မျက်မှန်နက် တပ်ထားသော အမျိုးသားတစ်ဦး၏ မျက်နှာကို မြင်လိုက်ရပြီး ထိုမျက်မှန်နက်၏ အနောက်တွင် ထူးဆန်းသော အနီရောင် အစက်အပြောက် တစ်ခု ရှိနေသည်ကိုပါ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

လူငယ်လေး၏ ဒေါသမီးမှာ ရေခဲရေဖြင့် ပက်ဖျန်းခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ချက်ချင်း ငြိမ်းအေးသွားတော့သည်။ ထိုလူ၏ ကိုယ်ပေါ်မှ အရှိန်အဝါနှင့် ထိုထူးဆန်းသော အနီရောင် အစက်အပြောက်...

အစွမ်းပိုင်ရှင် မဟုတ်လျှင် ဘာဖြစ်နိုင်မည်နည်း။

လူငယ်က သူ၏ သဘောထားကို ချက်ချင်း ပြင်ဆင်လိုက်ပြီး ရိုသေလေးစားစွာဖြင့် အလျင်အမြန် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "အစွမ်းပိုင်ရှင် အရှင်... အခုဟာက လျှိုလီရဲ့ အားပေးထောက်ခံသူတွေပါ"

"အားပေးထောက်ခံသူတွေ... ဘာသဘောလဲ"

လူငယ်မှာ လျှိုလီအကြောင်း ပြောရသည့်အခါ သိသိသာသာကို စိတ်လှုပ်ရှားလာပြီး စကားတွေ တရစပ် ပြောလာတော့သည်။

ပထမဆုံးအနေဖြင့် မြို့ထဲရှိ နံပါတ်တစ် အစွမ်းထက်ဆုံးသူ ဖြစ်သော ဒုတိယမြို့တော်ဝန် တင်းရှန် အကြောင်းကို ပြောပြသည်။

ထို့နောက် ဤလျှိုလီ ဆိုသူ၏ အကြောင်းကို ဆက်ပြောပြသည်။

လူငယ်သည် တင်းရှန်နှင့် လျှိုလီကို တစ်တန်းတည်း ထားကာ ပြောဆိုနေကြောင်း သိသာလှသည်။

တင်းရှန် ဆိုသူမှာ သာမန်အချိန်များတွင် အိုအေစစ်မြို့၌ အနည်းငယ် ဗိုလ်ကျစိုးမိုးတတ်သူ ဖြစ်သည်။

သို့သော် လျှိုလီကမူ...

သူ ကိုယ်တိုင် မမြင်ဖူးသော်လည်း အစွမ်းပိုင်ရှင်များက သာမန်လူများကို အနိုင်ကျင့်သည့် အချိန်တိုင်းတွင် လျှိုလီက သာမန်လူများဘက်မှ အကြိမ်များစွာ ရပ်တည်ကာကွယ်ပေးခဲ့ဖူးကြောင်း ကြားသိထားရသည်။

အိုအေစစ်မြို့လေးမှာ မူလကတည်းက လူဦးရေ မများပြားလှသဖြင့် သတင်းများမှာ အလွန် လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားတတ်သည်။

အချိန်တိုအတွင်းမှာပင် ဤလျှိုလီ ဆိုသူမှာ ပရိသတ် အမြောက်အများကို ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့လေသည်။

ထို့အပြင် လျှိုလီဆိုသော ဤအမျိုးသမီးမှာ မူလကတည်းက ရုပ်ရည်လှပသူ တစ်ဦး ဖြစ်နေသည်။

အချိန်ခဏလေးအတွင်းမှာပင် လျှိုလီ၏ သြဇာလွှမ်းမိုးမှုမှာ ယခင် တင်းရှန်၏ အရှိန်အဝါကိုပင် လိုက်မီလာခဲ့တော့သည်။

ပရိသတ် အရေအတွက်ကို တွက်ကြည့်မည်ဆိုလျှင် လျှိုလီ၏ ပရိသတ် အရေအတွက်က တင်းရှန်ထက် များစွာ သာလွန်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ချန်းရီက ဤကိစ္စ၏ အရင်းအမြစ်ကို သိရှိထားသော်လည်း ဤမျှလောက်အထိ အသေးစိတ် မသိထားခဲ့ပေ။

ဤကိစ္စကို အစ်ကိုကောက်နှင့် ရှုလီနာတို့ထံ လွှဲအပ်ပြီးနောက် သူက ထပ်မံ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

ယနေ့ လမ်းမကြီးပေါ်တွင် ဤသို့ တွေ့ကြုံရလိမ့်မည်ဟု သူမထင်ထားခဲ့ပေ။

ချန်းရီက ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီး ထပ်မေးလိုက်သည်။ "ညီလေး... ဒါဆို မင်းအထင် လျှိုလီက ပိုစွမ်းသလား... ဒုတိယမြို့တော်ဝန် တင်းရှန်က ပိုစွမ်းသလား"

ထိုမေးခွန်းကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် တစ်ဖက်ရှိ လျှိုလီ၏ သေမခန်း ပရိသတ်ကြီးမှာ မျက်နှာတစ်ခုလုံး နီရဲသွားပြီး ဘာမှမစဉ်းစားဘဲ ပါးစပ်မှ အလိုလို ထွက်ကျလာခဲ့သည်။

"သေချာပေါက် လျှိုလီက ပိုစွမ်းတာပေါ့"

အသိတရားအရ စဉ်းစားကြည့်မည်ဆိုလျှင် မြို့တော်ဝန် တင်းရှန်က ပို၍ အစွမ်းထက်နိုင်ကြောင်း သိရှိထားသော်လည်း...

သူက မြို့တော်ဝန် တင်းရှန်၏ ပရိသတ်မှ မဟုတ်ဘဲ။

"ဒုတိယမြို့တော်ဝန် တင်းရှန်က အစွမ်းထက်တယ်ဆိုပေမဲ့ လျှိုလီနဲ့ ယှဉ်လိုက်ရင်တော့ အများကြီး လိုပါသေးတယ်ဗျာ"

"အိုအေစစ်မြို့ရဲ့ နံပါတ်တစ် အစွမ်းထက်ဆုံးသူက သေချာပေါက် ကျွန်တော်တို့ရဲ့ လျှိုလီပဲ"

လူငယ်က စကားပြောနေချိန်တွင် သူ၏ အမူအရာမှာ ခိုင်မာပြတ်သားနေပြီး မျက်ဝန်းများက ရူးသွပ်နေကာ ကတိသစ္စာ ဆိုနေသည့်အလား ဖြစ်နေသည်။

ဘေးနားရှိ လူတစ်ယောက်မှာ အစပိုင်းက စီတန်းလှည့်လည်နေသော လူအုပ်ကြီးကို ပြုံးရွှင်စွာ ကြည့်နေခဲ့သော်လည်း ဤစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် သူ၏ မျက်နှာအမူအရာက သိသိသာသာ ပျက်ယွင်းသွားခဲ့သည်။

သူက တင်းရှန် ပထမရမည်ဟူသော လောင်းကြေးကို ဝယ်ထားမိ၍လား မသိနိုင်ပေ။

သို့မဟုတ် တင်းရှန်၏ လက်အောက်ငယ်သားများထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်နေ၍လည်း ဖြစ်နိုင်သည်။

"ဟေ့လူ... မင်း နားမလည်ရင် လျှောက်မပြောစမ်းနဲ့... လျှိုလီဆိုတာ ခွေးချေးလောက်တောင် အရာမဝင်ဘူး... ဒုတိယမြို့တော်ဝန် တင်းရှန်ရဲ့ တိုက်ပွဲမှတ်တမ်းတွေကို သွားလေ့လာကြည့်လိုက်... အဲဒါဆိုရင် မင်း ဒီလို ပြောထွက်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး"

လူငယ်လေးမှာ "လျှိုလီဆိုတာ ခွေးချေးလောက်တောင် အရာမဝင်ဘူး" ဟူသော စကားကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် မျက်လုံးများ နီရဲသွားတော့သည်။

ကမ္ဘာပျက်ကပ် ရောက်ရှိပြီးနောက်ပိုင်းတွင် လူအများ၏ ဖျော်ဖြေရေး လုပ်ငန်းများစွာ လျော့နည်းသွားခဲ့ခြင်းကြောင့်လည်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

ထို့ကြောင့် လျှိုလီကဲ့သို့သော အားကျစရာ စံပြလူပုဂ္ဂိုလ် တစ်ဦး ပေါ်ထွက်လာချိန်တွင် လူငယ်အများစုက ကမ္ဘာပျက်ကပ် မတိုင်မီက အနုပညာရှင်များကို အရူးအမူး အားပေးခဲ့ကြသည့် ပုံစံများကို ပြန်လည် အသုံးပြုလာကြတော့သည်။

ယခု မိမိ၏ အားကျရသော စံပြပုဂ္ဂိုလ်ကို တစ်စုံတစ်ယောက်က စော်ကားလိုက်သည်ကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် လူငယ်လေး၏ မျက်ဝန်းထဲမှ ဒေါသမီးတောက်ငယ်လေးများ စတင် လောင်ကျွမ်းလာခဲ့တော့သည်။

ထိုလူနှစ်ဦး စတင် ရန်ဖြစ်ကြချိန်တွင် ပြဿနာကို စတင်ဖန်တီးခဲ့သူ ချန်းရီမှာ လူအုပ်ထဲမှ နောက်ဆုတ် ထွက်ခွာသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ရန်ပွဲထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသူများ ပို၍ပို၍ များပြားလာသည်ကို လှမ်းကြည့်ရင်း...

ချန်းရီ ကိုယ်တိုင်ပင် သူ၏ ဇာတာက ပြဿနာကောင် ဇာတာများ ဖြစ်နေသလားဟု စတင် သံသယ ဝင်လာမိတော့သည်။

သူက စကားတစ်ခွန်းသာ မေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်ပြီး မည်သည့်အရာကိုမျှ မလုပ်ခဲ့ပေ။

သို့သော် ရလဒ်အနေဖြင့် ယခုအခါ လူငါးယောက်ထက်မက ရန်ပွဲထဲသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။

ဆက်ရန်...

နောက်အပိုင်းတွေမှာတော့... ဒီအိုအေစစ်မြို့က ကားပြိုင်ပွဲဆိုတာ ဘယ်လိုအရာမျိုးလဲ၊ ဘာလို့အဲ့လောက်ထူးဆန်းနေတာလဲ၊ လူတွေကိုဝါးမျိုပြီး လူအဖြစ်ဟန်ဆောင်နေကြတဲ့ အတုအယောင်လူသားဆိုတာတွေကရော ဒီမြို့မှာ ဘယ်လောက်ထိ ရှိနေပြီလဲ၊ မြို့အထက်ပိုင်းကသူတွေရော ဒီကိစ္စကို သိကြရဲ့လား၊ ချန်းရီကရော သူရလာတဲ့စာအိပ်ကို ဘယ်သူ့ပေးလိုက်မှာလဲ၊ ပြိုင်ပွဲမှာရော သူအနိုင်ရမှာလား၊ ဒီမြို့ကြီးမှာ ဘယ်လိုအံ့သြဖို့ကောင်းတဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေရှိနေတာလဲ၊ ဒီအိုအေစစ်မြို့က အတုဆိုတော့ တကယ့်အိုအေစစ်ကရော အမှန်တကယ်တည်ရှိနေတာလား စတာတွေကို ဆက်ပြီးစောင့်မျှော်ဖတ်ရှုပေးကြပါဦးနော်။