အခန်း ၂၈

🌱 Chapter 28

ပိုင်ချောင်ရှီ ကြည့်ဖူးသည့် ရုပ်ရှင်များနှင့် ရုပ်သံဇာတ်လမ်းတွဲများထဲတွင် ဘုရင်၏အိပ်ဆောင်ကို ခစားရန် ပြင်ဆင်နေသည့် မိန်းမပျိုများသာ ရေချိုးပြီး အမွှေးနံ့သာများလိမ်းကြံလေ့ရှိကြသည်။

သို့သော် သူမမှာ အိမ်ထောင်သည် အမျိုးသမီးတစ်ယောက် ဖြစ်သည်။

ဟွမ်ယမ်၏ နှုတ်ခမ်းများမှာ အနည်းငယ် ပြုံးယောင်သန်းသွားသည်။

ဟွမ်ယမ် "မိန်းကလေးပိုင်၊ ရှင် လွဲမှားနေပြီ၊ ရေချိုးပြီး အဝတ်အစားလဲပြီးရင် လူတစ်ယောက် ရှင့်ကို မီးဖိုချောင်အထိ လိုက်ပို့ပေးလိမ့်မယ်၊ ဧည့်သည်က ဂုဏ်သရေရှိပုဂ္ဂိုလ်ရဲ့ ဖြစ်တဲ့အတွက် ကျင့်ဝတ်စည်းကမ်းတွေကို လျစ်လျူရှုလို့မရပါဘူး"

ပိုင်ချောင်ရှီမှာ နောက်ထပ် သတင်းအချက်အလက်အချို့ရလိုက်သည်။ ဟွမ်ယမ်မှာ အိမ်ရှင်၏လက်အောက်ငယ်သားတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး ယန်မြို့တော်မှ ဂုဏ်သရေရှိပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးမှာ လက်ရှိတွင် ထိုနေရာ၌တည်းခိုနေခြင်းဖြစ်သည်။

ယန်မြို့တော်က ဂုဏ်သရေရှိပုဂ္ဂိုလ်နဲ့ဆက်ဆံရတဲ့ သူတစ်ယောက်က သာမန်လူတစ်ယောက် ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား။

ပိုင်ချောင်ရှီ "မမဟွမ်ယမ်၊ ကျွန်မ ကြိုတင်ပြင်ဆင်နိုင်အောင် ဂုဏ်သရေရှိပုဂ္ဂိုလ်နဲ့ အိမ်ရှင်တို့ရဲ့ အကြိုက်တွေကို နည်းနည်းလောက် ပြောပြပေးလို့ရမလား"

ဟွမ်ယမ် "မကြာခင် တစ်ယောက်ယောက်က ရှင့်ကို လာပြောပြပါလိမ့်မယ်"

ထို့နောက် ဟွမ်ယမ် ထွက်ခွာသွားသည်။

ပိုင်ချောင်ရှီမှာ 'ရောမရောက်ရင် ရောမလိုကျင့်ရမယ်' ဟူသော သဘောထားကိုလက်ကိုင်ပြုကာ သူမ အဝတ်အစားများကို ချွတ်ချလိုက်ပြီး ရေထဲသို့ ဆင်းလိုက်သည်။

ရေ၏အပူချိန်မှာ အလွန်သင့်လျော်သည်။ ရေချိုးပဲမှုန့်များအား အနီးတွင် ပြင်ဆင်ထားပေးပြီး သူမ ပုံမှန်ဝယ်နေကျ ပဲမှုန့်အနံ့ထက်မပိုပါချေ။

ဤခေတ်ကာလတွင် ရေချိုးပဲမှုန့်များထဲသို့ အမွှေးနံ့သာ ထည့်သွင်းသည့် ဓလေ့မှာ ထွန်းကားသေးပုံမရပေ။

ထန်မင်းဆက်မှ ဆေးပညာရှင် စွင်းစစ်မြောင်သည် ရေချိုးပဲမှုန့်များမှာ ဘဝအတွက် မရှိမဖြစ်လိုအပ်ကြောင်းနှင့် ၎င်းကို ပြင်ဆင်ပုံနည်းလမ်းမှာ အိမ်တိုင်းတွင် သိရှိထားသင့်ကြောင်း ယုံကြည်ခဲ့သည်ကို သူမ အမှတ်ရလိုက်သည်။

ထို့ကြောင့် ချန်ကျင်းရိဖန်ထဲတွင် ရေချိုးပဲမှုန့် နည်းလမ်းအမြောက်အမြားကို မိတ်ဆက်ပေးခဲ့သည်။ အဆန်းပြားဆုံး နည်းလမ်းမှာ အမွှေးနံ့သာ ဆေးဖက်ဝင်အပင်မျိုးစိတ် တစ်ဆယ့်ခုနစ်မျိုးကို အသုံးပြု၍ တစ်ထောင်ခန့်ကြိတ်ခြေထားခြင်းဖြစ်ကာ ၎င်းမှာ မျိုးနွယ်စု အဆင့်အတန်းမြင့်သူများ အလွန်အမင်း တောင့်တကြသည့် ဇိမ်ခံပစ္စည်းတစ်ခုဖြစ်သည်။

အနာဂတ်တွင် မျက်နှာလိမ်းခရင်မ်များ၊ လက်လိမ်းဆေးများ၊ အဝတ်အစား အမွှေးရည်များနှင့် ရေချိုးပဲမှုန့်များ ရောင်းချသည့် လုပ်ငန်းကို စတင်နိုင်မည် ဟုထင်ရသည်။

သူမတွင် လိုအပ်နေသည့် တစ်ခုတည်းသော အရာများမှာ ဆပ်ပြာသီးများနှင့် အမွှေးနံ့သာ အမျိုးမျိုးသာ။

တောင်ပေါ်စံအိမ်တွင် သူမအတွက် လဲလှယ်ဝတ်ဆင်ရန် အဝတ်အစားတစ်စုံကိုလည်း ပြင်ဆင်ပေးထားသည်။ ၎င်းမှာ အပြာရောင်ဖျော့ဖျော့ ရိုးရာအင်္ကျီနှင့် ခါးလယ်တွင်စည်းရသည့် စကတ်တွဲဖက်ဝတ်စုံဖြစ်သည်။

သူမ ဝတ်ဆင်လိုက်သည်နှင့် အသားအရေမှာ သုံးဆပိုမိုဖြူဝင်းလာပြီး သူမ၏ သွယ်လျသည့် ခါးသေးသေးလေးနှင့် သဘာဝအလှတရားကို ပိုမို ပေါ်လွင်စေသည်။

ဟွမ်ယမ်ပင်လျှင် သူမကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ခဏတာမျှ အံ့အားသင့်သွားသည်။

ဟွမ်ယမ် "မိန်းကလေးပိုင်က တကယ်လှပလွန်းတယ်"

ပိုင်ချောင်ရှီမှာ စိတ်ထဲတွင် ဝမ်းသာနေမိပြီး သူမကို ဤသို့မြင်ရလျှင် ကျစ်ရှု မည်သို့တွေးမည်ကို တွေးတောနေမိသည်။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် ပိုမိုအရေးကြီးသည့်အရာတစ်ခုရှိနေသည်။

ပိုင်ချောင်ရှီ "ကျွန်မရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်၊ ဆံပင်နဲ့ အသားအရေတွေဆိုတာ မိဘတွေ ပေးသနားထားတဲ့ လက်ဆောင်တွေပါ၊ ကျွန်မနဲ့ သိပ်တော့ မဆိုင်ပါဘူး၊ မမဟွမ်ယမ်၊ ကျွန်မတို့ အခု မီးဖိုချောင်ကို သွားကြရအောင်"

အလှတရားကို အကြောင်းပြု၍ မာန်မာန မတက်ခြင်းကြောင့် ဟွမ်ယမ်မှာ ပိုင်ချောင်ရှီ၏နောက်ထပ် အပြုသဘောဆောင်သည့် အရည်အချင်းတစ်ခုကို တွေ့ရှိသွားကာ သူမကို ပိုမိုရင်းနှီးသွားစေသည်။

သူမ လမ်းပြပေးလိုက်ပြီး အမျိုးသမီးနှစ်ဦးမှာ မီးဖိုချောင်ဆီသို့ ဦးတည်သွားကြသည်။

သာမန်လယ်တောအိမ်၏ မီးဖိုချောင်တွင် ရိုးရှင်းသော မီးဖိုတစ်ခုသာရှိတတ်သော်လည်း တောင်ပေါ်စံအိမ်၏မီးဖိုချောင်ကို စကားလုံး တစ်လုံးတည်းဖြင့် ဖော်ပြရလျှင် အထက်တန်းကျလွန်းသည်ဟု ဆိုရမည်ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ စတုရန်းမီတာ ခြောက်ဆယ်ခန့်ကျယ်ဝန်းပြီး ပါဝင်ပစ္စည်းများ သိုလှောင်သည့်နေရာ၊ အအေးစာ ပြင်ဆင်သည့်နေရာနှင့် အပူပေး ချက်ပြုတ်သည့် နေရာဟူ၍ ခွဲခြားထားသည်။

ပါဝင်ပစ္စည်းများ သိုလှောင်သည့်နေရာအတွင်းတွင် ဟင်းသီးဟင်းရွက်များ၊ အသားများ၊ ရေနေသတ္တဝါများ၊ မှိုများနှင့် အရက်အမျိုးမျိုးကို စနစ်တကျ အမျိုးအစားခွဲခြားထားသည်။

အလွှာလိုက် အဆီအသား ကျနစွာပါသည့် ဝက်သားသုံးထပ်သားများ၊ အမွေးနုတ်ထားသော ကြက်နက်များနှင့် အသက်ကြီးသော ဘဲများ၊ လတ်ဆတ်သော ရှဒ်ငါးများနှင့် ခေတ်သစ်ကာလတွင် ရှားပါးလှသည့် မက်ဆုတာကဲ မှိုများပင် ရှိနေသည်။

အနီရောင်တံဆိပ်ခေါင်းပါသည့် အနက်ရောင်ကြွေပုလင်းပေါ်တွင် ဟုန်ချွီဟူသော စာလုံးများကို ရှင်းလင်းစွာ ရေးသားထားသည်။

အို ဘုရားသခင်၊ သူတို့မှာ ဟုန်ချွီဝိုင်တောင် ရှိနေပါရော့လား။

ဆိုင်ရှင်ဖုန်း အပါအဝင် ထမင်းချက် ဆယ်ဦးမှာ မီးဖိုချောင်ထဲတွင် ဘေးချင်းယှဉ်၍ ရပ်နေကြသည်။

သူတို့မှာ မီးဖိုချောင်မှူး အမျိုးသမီးသစ်မှာ ငယ်ရွယ်ပြီး လှပကြောင်း တစ်ပြိုင်နက်တည်း နားလည်သဘောပေါက်လိုက်ရသလို သူမ၏ထူးဆန်းသော အမူအရာများကိုလည်း အံ့အားသင့်နေကြသည်။

သူတို့ကိုယ်တိုင် ရောက်ရှိလာစဉ်က အံ့အားသင့်ခဲ့ကြသကဲ့သို့ သူမလည်း အံ့အားသင့်နေမည်ဟု သူတို့ ယူဆကြသည်။

ဟွမ်ယမ် လူအုပ်စုဘက်သို့ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

ဟွမ်ယမ် "အားလုံးပဲ၊ မိန်းကလေးပိုင်က ဒီနေ့ရဲ့မီးဖိုချောင်မှူးပါ၊ မိန်းကလေးပိုင် ဒီညစားပွဲအတွက် အပြည့်အဝ တာဝန်ယူရမှာပါ၊ ကျွန်မ အပါအဝင် အားလုံးက သူမကိုအပြည့်အဝ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ပေးရမယ်၊ ကြားလား"

အားလုံး တစ်ညီတစ်ညွတ်တည်း ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်ကြသည်။

ပိုင်ချောင်ရှီ "စား... စားပွဲလား"

ပိုင်ချောင်ရှီမှာ အနည်းငယ် စကားထစ်သွားရသည်။ သူမမှာ ရိုးရှင်းသည့် အိမ်ချက်ဟင်းလျာများကို ချက်ပြုတ်နိုင်ပြီး တီထွင်ဖန်တီးနိုင်စွမ်းလည်းရှိသည်။

သို့သော် အချိန်မပေးဘဲ ချက်ချင်းအပြည့်အဝ ဧည့်ခံပွဲအတွက် တာဝန်ပေးအပ်ခြင်းမှာ သူမအတွက် မည်သို့မှမဖြစ်နိုင်သော ကျွမ်းကျင်မှုမျိုးဖြစ်နေသည်။

သူမ ဘာလုပ်ရတော့မလဲ။

လေးကို လေးကြိုးပေါ်တင်ထားပြီးပြီဖြစ်ရာ ပစ်မှသာ ဖြစ်တော့မည်။

အကယ်၍ သူမသာ အောင်မြင်အောင် မလုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့လျှင် တောင်ပေါ်စံအိမ်မှ အသက်ရှင်လျက် ထွက်သွားနိုင်ပါ့မလား။

'ဆိုင်ရှင်ဖုန်း၊ ရှင်တော့ ကျွန်မကို ဒုက္ခပေးနေပြီ'

ပိုင်ချောင်ရှီမှာ အသက်ကို ဝအောင်ရှူသွင်းလိုက်ပြီး စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် အတင်းကြိုးစားလိုက်သည်။ သူမ၏အဓိက အားသာချက်မှာ မည်သည့်အရာဖြစ်သနည်း။

ထိုအရာအား သိရှိပြီးသည်နှင့် သူမ စီမံချက်များချမှတ်ကာ တာဝန်များ ခွဲဝေပေးနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး အထူးသဖြင့် သူမအား ကူညီပေးမည့် ထမင်းချက် ဆယ်ဦး ရှိနေသည် မဟုတ်ပါလား။

ပိုင်ချောင်ရှီမှာ အတင်းကြိုးစားကာ အနေခက်စွာ ပြုံးလိုက်ရသည်။

ပိုင်ချောင်ရှီ "မမဟွမ်ယမ်၊ ကျွမ်းကျင်တဲ့ လက်သမားတစ်ယောက်ဟာ အရင်ဆုံး သူ့ရဲ့ကိရိယာတွေကို သွေးရမယ်လေ၊ ကျွန်မက ဆေးဖက်ဝင်ဟင်းလျာ ချက်ပြုတ်ရာမှာ ကျွမ်းကျင်ပေမဲ့ ဟုန်ချွီဝိုင် တစ်ပုလင်းကလွဲလို့ မီးဖိုချောင်ထဲမှာ ဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်းတွေကို မတွေ့မိပါဘူး၊ အဲ့လိုဆိုရင်တော့ တော်တဲ့ မီးဖိုချောင်မှူးတောင်မှ ဆန်မရှိဘဲ ဟင်းချက်ဖို့ဆိုတာ ခက်ပါလိမ့်မယ်"