← Chapters

အခန်း ၂၉

Vol. 3 Ch. 29

အခန်း ၂၉

Vol. 3 Ch. 29

🌱 Chapter 29

ဟွမ်ယမ်မှာ ဟုန်ချွီဝိုင်အကြောင်း ကြားလိုက်ရသည့်အခါ သူမ မျက်ဝန်းများ အရောင်လက်သွားရသည်။

ထိုအချိန်တွင် ထမင်းချက်များကြားထဲတွင် ရှိနေသော၊ လုံးဝအာရုံစိုက်ခြင်းမခံရသည့် နောက်ဆုံးတန်းမှ အဘိုးအိုတစ်ယောက်သည် အိပ်ငိုက်နေသည့် အတိုင်း သူ့လေးလံသော မျက်ခွံများကို ပင့်လိုက်သည်။

ဟွမ်ယမ် "မိန်းကလေးပိုင်၊ လိုအပ်တဲ့ ဆေးမြစ်တွေနဲ့ ဆေးဖက်ဝင် ပစ္စည်းစာရင်းကို ချရေးပေးပါ"

ပိုင်ချောင်ရှီမှာ သူမကို ဤသို့အကျပ်ရိုက်စေသည့် ဆိုင်ရှင်ဖုန်းအား ငဲ့ကြည့်လိုက်ပြီး ခံစားချက်ပေါင်းစုံဖြစ်ပေါ်ကာ သွားများကို အနည်းငယ်ကြိတ် လိုက်သည်။

ပိုင်ချောင်ရှီ "ဆိုင်ရှင်ဖုန်း၊ ဒါတွေကို မှတ်ထားပေးပါ၊ တန်းကွေ့၊ တိဟွမ်း၊ ရှန်းယောင်၊ ဂိုဂျီဘယ်ရီ၊ ပိုင်ကျူး၊ ဟွမ်ချီ၊ ဖူလင်၊ ချူအန်းပေ၊ ကန်းချောင်၊ သစ်ကြပိုးခေါက်၊ ကောကန်.."

အကယ်၍ တစ်ဖက်လူက ရှာမပေးနိုင်ခဲ့လျှင် ပစ္စည်းမရှိဘဲ ဟင်းချက်ရန်ပျက်ကွက်ခဲ့သည့်အတွက် သူမ အပြစ်ကင်းလွတ်လိမ့်မည်ဟု တွက်ချက်ကာ တတ်နိုင်သမျှ ဆေးဖက်ဝင် ပစ္စည်းစာရင်းများကို စာရင်းပြုစုလိုက်သည်။

ဤအရာမှာ အခြေခံအားဖြင့် တာဝန်ယူရမည့်ကိစ္စမှ ကြိုတင်ရှောင်လွှဲခြင်းဖြစ်သည်။

ပါဝင်ပစ္စည်းများအတွက်မူ ထမင်းချက်များက ကိုင်တွယ်နိုင်ပြီး သူမအနေဖြင့် ဆေးမြစ်များ၏တွဲဖက်နိုင်မှုနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်မှု၊ ၎င်းတို့၏ဆေးဖက်ဝင် အာနိသင်များနှင့် တင်ဆက်ပုံတို့ကိုသာ ထည့်သွင်းစဉ်းစားရန်လိုအပ်သည်။

ဆိုင်ရှင်ဖုန်းမှာ လုံးဝအံ့အားသင့်သွားသည်။ ယခင် ရေချိုငါးရှဉ့် ချက်ပြုတ်စဉ်က ချွန်းရှုန်း၊ တန်းကွေ့နှင့် သစ်ကြံပိုးခေါက်တို့ကိုသာ အသုံးပြုခဲ့ကြသည်။

အဘယ်ကြောင့် ယခုအခါတွင် ဤမျှများပြားနေရသနည်း၊ ၎င်းတို့ကို မည်သည့်နေရာမှ ရှာရမည်နည်း။

သူ့ အပြုံးမှာ ငိုနေသည်ထက် ပိုဆိုးရွားနေသော်လည်း ထို့နောက် မိန်းကလေး ဟွမ်ယမ်ကမူ "အဘိုးလုထို့ဝမ်၊ ကျေးဇူးပြုပြီး မိန်းကလေးပိုင်ရွတ်ခဲ့တဲ့ ဆေးဖက်ဝင် ပစ္စည်းအားလုံးကို ပြင်ဆင်ပေးပါ" ဟု ပြောလာသည်ကိုသာ ကြားလိုက်ရသည်။

မိန်းကလေးဟွမ်ယမ် "တောင်ပေါ်စံအိမ်က ကုန်ကျစရိတ်အားလုံးကို ဈေးကွက်ပေါက်ဈေး နှစ်ဆနဲ့ဝယ်ယူမှာပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။ တကယ်ကို ရက်ရောလှသော ကမ်းလှမ်းချက်ပင်။

အဘိုးအို "ကျွန်တော် သွားလိုက်ပါ့မယ်" ဟု ပြောပြီး လူအုပ်ကြားထဲမှ လမ်းလျှောက်ထွက်သွားသည်။

သူ၏ခြေထောက်မှာ ဒုက္ခိတဖြစ်နေသောကြောင့် ခြေလှမ်းများမှာ နှေးကွေးပြီး ခြေလှမ်းတိုင်းမှာ သူ့အတွက် ပင်ပန်းနေပုံရသည်။

ထွက်ခွာသွားသော သူ့ပုံရိပ်ကို ကြည့်ရင်း ပိုင်ချောင်ရှီမှာ စကားလုံး အနည်းငယ်ကိုတွေးမိလိုက်သည်။

'ဘဝ၏ အပြောင်းအလဲများ'

ပိုင်ချောင်ရှီ "နောက်တစ်ခုက အားလုံးရဲ့အကူအညီ လိုပါတယ်၊ ကျန်တဲ့ လူကိုးယောက်ကို အုပ်စု သုံးခု ခွဲလိုက်ပါမယ်"

ပိုင်ချောင်ရှီမှာ ညွှန်ကြားခြင်းနှင့် တာဝန်များ ခွဲဝေပေးခြင်းတို့ကို စတင်လုပ်ဆောင်ပြီး အရာအားလုံးကို စနစ်တကျ စီစဉ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူမသည် ဆိုင်ရှင်ဖုန်းကို တိတ်တဆိတ်ဆွဲခေါ်ကာ လူသူကင်းမဲ့သည့် နေရာတစ်ခုသို့ သွား၍

"အဘိုးလုထို့ဝမ်ဆိုတာ ဘယ်သူလဲ၊ သူက ဒီလောက်များတဲ့ ဆေးဖက်ဝင် ပစ္စည်းတွေကို ဒီလောက်တိုတောင်းတဲ့ အချိန်အတွင်းမှာ ဘယ်လိုလုပ်ပြင်ဆင်နိုင်တာလဲ" ဟု တိုးတိုးလေး ကပ်မေးလိုက်သည်။

ဆိုင်ရှင်ဖုန်းမှာ ပတ်ဝန်းကျင်ကိုဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်ပြီး သူတို့နှစ်ယောက်တည်း ရှိနေကြောင်း အတည်ပြုလိုက်ပြီးနောက်

"မိန်းကလေး မသိလောက်ဘူး၊ ကျွန်တော်တို့နားမှာ ဆေးဘုရင်တောင်ကြား ရှိတယ်လို့ ကြားဖူးတယ်"

ဆိုင်ရှင်ဖုန်း "ဆေးဘုရင်က သူ့တပည့်တွေကိုခေါ်ပြီး ဆေးမြစ်ရှာဖို့ ထွက်သွားတာ အခုထိပြန်မရောက်သေးဘူး၊ တောင်ကြားထဲမှာ အဘိုးလုထို့ဝမ် တစ်ယောက်ပဲ ကျန်ခဲ့တယ်"

"ဆေးဘုရင်တောင်ကြား" ဟု ကြားလိုက်ရသောအခါ ပိုင်ချောင်ရှီမှာ ဒုံးပျံတစ်ခုကဲ့သို့ ရုတ်တရက် ခုန်ထွက်လုနီးပါးဖြစ်သွားသည်။

ဤအရာမှာ ရှာဖွေရခက်ခဲသည့်အရာကို ကြိုးစားအားထုတ်မှုမရှိဘဲ တွေ့ရှိခြင်းပင်။

အကယ်၍ သူမသာ ဆေးဘုရင်တောင်ကြားအားရှာတွေ့ခဲ့လျှင် ကျစ်ရှု၏ဖျားနာမှုအား မကုသပေးနိုင်မည်ကို သူမ စိုးရိမ်နေဦးမည်လော။

ဤအရာမှာ ဝမ်းသာစရာ အံ့အားသင့်မှုတစ်ခုပင်။

တောင်ပေါ်စံအိမ်သို့ ခရီးစဉ်မှာ ဓားတောင်များကို ကျော်ဖြတ်ပြီး မီးပင်လယ်ထဲသို့ ဝင်ရမည်ဆိုလျှင်ပင် ပိုင်ချောင်ရှီ ရင်ဆိုင်သွားမည်ဖြစ်သည်။

"ကောင်းပြီ၊ အလုပ်သွားလုပ်တော့"

ပိုင်ချောင်ရှီမှာ ဆိုင်ရှင်ဖုန်းအား လွှတ်ပေးလိုက်ပြီး တိတ်ဆိတ်သည့် နေရာတစ်ခုကိုရှာကာ ရင်ဘတ်ထဲမှ ခိုးကူးထားသော တာ့ယန်ချန်းကျင်းဖန်စာအုပ်ကို ထုတ်ယူပြီး နောက်ဆုံးအချိန်တွင် ဗဟုသုတများကို အလွတ်ကျက်ရန်ကြိုးစားလိုက်သည်။

သူမထံ ဟင်းလျာအချို့အတွက် အိုင်ဒီယာများ ရှိပြီးဖြစ်သော်လည်း ဧည့်ခံပွဲတစ်ခုလုံးအတွက် လုံလောက်မှုမရှိသလို အဓိက အကြောင်းအရာမှာလည်း ရှင်းလင်းမှုမရှိလှပေ။

သူမ ထိုစာအုပ်ထဲတွင် အသုံးဝင်သည့် ချက်ပြုတ်နည်းအချို့ပါဝင်လိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်မိသည်။

လုံးဝအသုံးမဝင်သည်တော့ မဟုတ်ချေ။ အနည်းဆုံး သူမသည် ဆေးဖက်ဝင်ဟင်းလျာ ချက်ပြုတ်နည်း နှစ်ခုကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။ သူမ ကျေနပ်နေချိန်တွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က သူမ ပခုံးအား တို့ထိလိုက်သည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူမ မော့ကြည့်လိုက်ရာ အဘိုးလုထို့ဝမ်၏အသက်အရွယ်ကြောင့် ရင့်ကျက်နေသော မျက်ဝန်းများနှင့် ဆုံတွေ့သွားသည်။

စာအုပ်မှာ ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားသော်လည်း သူမ သတိမပြုမိချေ။

ပိုင်ချောင်ရှီ "အဘိုး" ဟု ခေါ်လိုက်သည်။

အဘိုးလုထို့ဝမ်မှာ စာအုပ်အား ပေါ့ပေါ့ဆဆ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သော်လည်း ဂရုမစိုက်ပေ။

အဘိုးလုထို့ဝမ် "မိန်းကလေးပိုင်၊ ဆေးမြစ်တွေ အားလုံးအသင့်ဖြစ်နေပြီ၊ သွားကြည့်လိုက်ဦး"

အဘိုးလုထို့ဝမ်မှာ သူမပင် မပြောခဲ့သည့် ဆေးဖက်ဝင် ပစ္စည်းအချို့အပါအဝင် လုံလောက်သော ပမာဏရှိသည့် ဆေးဖက်ဝင် ပစ္စည်းများကို ပြင်ဆင်ထားပေးသည်။

ပိုင်ချောင်ရှီ၏မျက်လုံးများထဲ ကြယ်ပွင့်များ ပေါ်လာသည့်နှယ် ဘလင်းဘလင်းဖြစ်သွားရသည်။

အကယ်၍ သူမသာ ဤပစ္စည်းများကို စနစ်ထဲသို့ ထည့်သွင်းလိုက်လျှင် အမှတ်ပေါင်း မည်မျရရှိနိုင်မည်နည်း။

သူမ ချမ်းသာသွားပြီ။

ပိုင်ချောင်ရှီ "ကောင်းပါပြီ အဘိုး၊ ကျေးဇူးပြုပြီး သွားနားလိုက်ပါ၊ ကျန်တာကို ကျွန်မ လုပ်လိုက်ပါ့မယ်"

အဘိုးလုထို့ဝမ်အား လွှတ်ပေးလိုက်ပြီးနောက် ပိုင်ချောင်ရှီမှာ စနစ် ချယ်ချန်းဇီအား အမြန်ဆုံးခေါ်လိုက်သည်။

အဘိုးကျန်းမှာ ပိုင်ရွှေရွာသို့ပြန်ရောက်လာပြီး ပိုင်ချောင်ရှီ အိမ်သို့ရောက်သောအခါ ဈေးတွင် သူမြင်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးကို ကျစ်ရှုနှင့် ပိုင်ရှောင်ရှုတို့ထံ အသေးစိတ်ပြန်လည်ပြောပြခဲ့သည်။

ကျစ်ရှုမှာ ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ဆုံးဖြတ်ချက် တစ်ခုချလိုက်သည်။

ကျစ်ရှု "အဘိုးကျန်း၊ ကျွန်တော့်ကို အဘိုးရဲ့နွားလှည်းကို ငှားပေးလို့ရမလား၊ ကျွန်တော် ပိုင်ချောင်ရှီဆီကို ချက်ချင်းသွားရှာလိုက်မယ်"

အဘိုးကျန်းမှာ ကျစ်ရှု၏ဆုံးဖြတ်ချက် ပြတ်သားမှုနှင့် သူမအား ကယ်တင်လိုသည့် စိတ်အားထက်သန်မှုတို့ကြောင့် အံ့အားသင့်သွားပြီး ပိုင်ချောင်ရှီအတွက် ဝမ်းသာမိသည်။

သို့သော် သူ့နွားလှည်းကို ငှားပေးခြင်းက... အန္တရာယ် ရှိလာနိုင်မည်လော။

သို့တိုင် ကျစ်ရှု၏အားနည်းသည့် ခန္ဓာကိုယ်ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားပါက နွားလှည်းမပါဘဲ သူ ပင်ပန်းသွားလိမ့်မည်။

အံတင်းတင်းကြိတ်ကာ မျက်လုံးများကိုမှိတ်ပြီး သူ သဘောတူလိုက်သည်။

အဘိုးကျန်း "ဒါဆိုရင် လမ်းမှာ သတိထားသွားဦး"

ပိုင်ရှောင်ရှု "ယောက်ဖ၊ ကျွန်တော် အစ်ကိုနဲ့လိုက်မယ်"

ဤအရေးကြီးသော အချိန်တွင် ပိုင်ရှောင်ရှုမှာ ကျစ်ရှုအား အပြည့်အဝမယုံကြည်သေးပေ။ သူ၏ ဉာဏ်ရည်အတွက် စိုးရိမ်သောကြောင့် မဟုတ်ဘဲ သူ့ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အလွန်အားနည်းနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ကျစ်ရှု ငြင်းဆန်ခြင်း မပြုပေ။ သူ လှည်းမောင်းသမား လိုအပ်နေပေသည်။

ကျစ်ရှု "လိုက်ခဲ့လို့ ရပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အချိန်တန်ရင် ငါ့ရဲ့ ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း လုပ်ရမယ်၊ ငါ မင်း အစ်မကို လုံလုံခြုံခြုံနဲ့ အိမ်ပြန်ခေါ်လာမယ်လို့ ကတိပေးတယ်"

All Chapters