အခန်း ၁၄၁၂

အခန်း (၁၄၁၂) လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူသုံးဦး။

ကျိုးယွမ်သည် မြို့သခင်တံဆိပ်ကို လက်ခံရယူပြီးနောက် ၎င်းတို့ခြောက်ယောက်သည် ပျောက်ကွယ်နေသော နတ်ဘုရားကျွန်း ကောင်းကင်ဘုံနန်းတော်၏ တတိယအဆင့်ဆီသို့ ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းခဲ့ကြသည်။

နေသာဧကရာဇ်နှင့် ကျိုးဟုန်ရွှဲ့တို့မှလွဲ၍ သူတို့အဖွဲ့မှ အခြားလေးယောက်စလုံးသည် မြေကမ္ဘာနတ်ဘုရားအဆင့်၏ အထွက်အထိပ် ကျွမ်းကျင်သူများ ဖြစ်ကြသည်။

ကျိုးလင်နှင့် ကျိုးယွမ်တို့သည် မြေကမ္ဘာနတ်ဘုရားနယ်ပယ်၏ အထွတ်အထိပ်တွင် ရှိနေခဲ့ သည်မှာ ပြောစရာပင် မလိုပါချေ။

ချင်ယွင်၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားသည် ပို၍ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည်။ သူသည် မြေကမ္ဘာနတ်ဘုရားနယ်ပယ် အထွတ်အထိပ်ကျွမ်းကျင်သူများအောက် မနိမ့်ကျပေ။ နောက်ဆုံးတွင်, လိပ်နက်နတ်ဘုရားသားရဲလည်း ရှိသေးသည်။ သူသည် နှောင်းပိုင်း မြေကမ္ဘာနတ်ဘုရားနယ်ပယ်တွင် ရှိသော်လည်း၊ ၎င်းသည် အထွတ်အထိပ် မြေကမ္ဘာ နတ်ဘုရား နယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူများကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် ၎င်း၏ အစွမ်းထက်သော အကာကွယ်နှင့် နတ်ဘုရားသားရဲတစ်ကောင်၏ ခွန်အားကို အားကိုးနိုင်သည်။

တကယ်တော့၊ ချင်ယွင်သည် သူ့လက်ထဲမှာ အမှောင်ညမန်တီ ဧကရာဇ်၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် အောင်မြင်စွာ ပေါင်းစပ်ထားသည့် ကြက်သွေးရောင် မြေကမ္ဘာနတ်ဘုရား ရှိနေဆဲပင်။ မူလက ချင်ယွင်သည် သူ့ကို လွှတ်ပေးရန် စီစဉ်ထားသော်လည်း ယခုအခါ ပျောက်ကွယ် နေသော နတ်ဘုရားကျွန်းသည် အမှောင်ထဲမှာ ရန်သူများ ဝိုင်းခံနေရပြီ ဖြစ်ကြောင်း သူ ကြားသိရသောကြောင့် ကြက်သွေးရောင်မြေ ကမ္ဘာနတ်ဘုရားကို ကနဦး စကြဝဠာတွင် အချိန်အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ထားရှိရန် စီစဉ်ခဲ့သည်။ အရေးကြီးသည့် အခိုက်အတန့် မှာ သူ့ကို လွှတ်ပေးလိုက်ခြင်းက မမျှော်လင့်ထားသည့် အကျိုးသက်ရောက်မှုတွေ ရှိလာ နိုင်ပါသည်။

တစ်နည်းဆိုရသော် ကောင်းကင်နတ်ဘုရား နယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူနှင့် မတွေ့ဆုံသရွေ့ ချင်ယွင်နှင့် သူ့အဖွဲ့သည် မည်သည့်အရာကိုမျှ ကြောက်လန့်နေမည် မဟုတ်ပေ။

ဟုတ်ပါသည်။ အကယ်၍, ကောင်းကင်နတ်ဘုရား နယ်ပယ်မှာ ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦး ရောက်ရှိလာခဲ့လျှင်ပင်, ချင်ယွင်မှာ အဆုံးစွန် သတ်ဖြတ်ခြင်း လှုပ်ရှားမှုတစ်ခု ရှိနေဆဲ ဖြစ်ပြီး၊ ထိုအရာကတော့ ကောင်းကင်ကပ်ဘေးဒုက္ခ ဖြစ်ပါသည်။

ယခု သူသည် ကြယ်နတ်ဘုရားနယ်ပယ်သို့ ဖြတ်ကျော်သွားခဲ့ပြီး၊ သူသည် ကောင်းကင်ဘုံ ကပ်ဘေးဒုက္ခကို မဆွဲဆောင်နိုင်ခြင်း၏ အကြောင်းရင်းမှာ လျှိုဘိုသည် ကောင်းကင်ဘုံ၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို ဖုံးကွယ်ရန် သူ့အား ကူညီပေးထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ လျှိုဘို သည် ထိုဖုံးကွယ်မှုကို ဖယ်ရှားလိုက်သည်နှင့် ကောင်းကင်ဘုံကပ်ဘေးဒုက္ခသည် ချက်ချင်း ဆင်းသက်လာမည် ဖြစ်သည်။

ဤကောင်းကင်ဘုံကပ်ဘေးဒုက္ခ၏ တန်ခိုးသည် အလွန်ကြောက်စရာကောင်းမည်ဟု သူ ယုံကြည်ထားသည်။ ကောင်းကင်ဘုံ ကပ်ဘေးဒုက္ခကို သူ ခေါ်ဆောင်လိုက်သောအခါ ကောင်းကင်နတ်ဘုရားများပင် သေခြင်းတရားကို လာရှာဝံ့မည်ဟု သူ မယုံကြည်ပေ။

...

ချင်ယွင်နှင့် သူ့အဖွဲ့သည် ပျောက်ကွယ်နေသော နတ်ဘုရားကျွန်း ကောင်းကင်ဘုံ နန်းတော်၏ တတိယထပ်ဆီသို့ လမ်းလျှောက်လာစဉ်မှာ။

ပျောက်ကွယ်နေသော နတ်ဘုရားကျွန်း၏ အစွန်အဖျားတွင် လွင့်မျောနေသည့် ရုပ်အသွင် သုံးခုရှိနေခဲ့သည်။ သူတို့သုံးဦးစလုံးသည် နားလည်ရခက်သည့် အစွမ်းထက်သော နတ်ဘုရားတန်ခိုးများနှင့် နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားတန်ခိုး အငွေ့အသက်များကို ထုတ်လွှတ်ထား ကြသည်။

အဝင်ဝရှိ စင်မြင့်ပေါ်တွင် အလောင်း ၃ လောင်းရှိနေသည်။ ထိုအလောင်းများသည် လွင့်မျောနှင်းမြို့တော်မှ အဖိုးအိုနှစ်ယောက်အပြင် တတိယမြောက် အလောင်းကတော့ စင်မြင့်ကနေ ထွက်ခွာသွားသည့် လင်းချင်ရှန်း ဖြစ်ပါသည်။

"ဒီလူသုံးယောက်နဲ့တွေ့ဖို့ ငါ မမျှော်လင့်ထားဘူး။ ဒီလူသုံးယောက်က တင်းခံနေပြီး ဘာမှ မပြောဘူး" ရုပ်အသွင်သုံးခုအနက်မှ အနက်ရောင် ချပ်ဝတ်တန်ဆာ ဝတ်ဆင်ထားသည့် တစ်ယောက်က လှောင်ရယ်သံဖြင့် ပြောလိုက်သော်လည်း သူ့မျက်လုံးများတွင် သွေးဆာမှု များနှင့် ပြည့်နေသည်။

ဤလူသုံးယောက်စလုံး သူ့ကြောင့် အသတ်ခံရခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့ကို သတ်ပစ်လိုက် ခြင်းက တကယ်တော့ သူ့အတွက် ကြည်နူးစရာပင်။ ထို့ကြောင့်၊ လင်းချင်ရှန်းနှင့် အခြားသူများထံမှ အသုံးဝင်သော မည်သည့်အချက်အလက်ကိုမှ မရရှိသောအခါတွင် သူသည် ၎င်းတို့ကို သတ်ပစ်ရန် မတွန့်ဆုတ်ခဲ့ပေ။

"ဟမ့်၊ ဟေးယွမ်, မင်းက လုံးဝ ပြောင်းလဲမသွားဘူးပဲ။ တကယ်တော့ ဒီပုရွက်ဆိတ်တွေကို သတ်စရာ မလိုပါဘူး။ လွှတ်ပေးလိုက်ရင်း ကိစ္စမရှိပါဘူး" ချောမောသော ငွေရောင် ဆံပင်နှင့် အမျိုးသားက ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။ သူသည် အဖြူရောင် ငှက်မွှေး ၀တ်စုံကို ၀တ်ဆင်ထားပြီး ဖော်မပြနိုင်လောက်အောင် အံဝင်ခွင်ကျ ဖြစ်နေသည်။

"ဘိုင်ဟင်, မင်း ဘယ်တုန်းက ဒီလောက်ကြင်နာသွားတာလဲ။ မင်းက အမြဲတမ်းဆိုသလို လူသတ်ရတာ ကြိုက်တယ် မဟုတ်လား။ ငါ မှတ်မိပါသေးတယ်၊ မင်းလက်တွေကလည်း ငါ့လက်တွေလောက် သွေးစွန်းနေတာ မနည်းပါဘူး။" ဟေးယွမ်က လှောင်ပြောင်သော အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဟမ့်၊ ငါက လူတွေကို သတ်ပစ်ရတာ ကြိုက်တယ်။ ဒါပေမယ့် အစွမ်းထက်တဲ့ သူတွေကိုပဲ သတ်ဖြတ်ရတာ ကြိုက်တာပါ။ ငါ့လက်တွေ ညစ်ပတ်မှာ ကြောက်လို့ ဒီလို ပုရွက်ဆိတ်တွေ ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ အမြဲတမ်း ပျင်းရိနေခဲ့တာ။" ဘိုင်ဟင်ဟုခေါ်သော ငွေရောင်ဆံပင်နှင့် အမျိုးသားက လှောင်ရယ်သံဖြင့် ပြောသည်။

ဟေးယွမ်သည် ထိုစကားကိုကြားသောအခါ သူ့မျက်လုံးများတွင် ရှက်ရွံ့ဟန်နှင့်အတူ လှောင်ပြောင်မှုတစ်ခုကို ဖော်ထုတ်လိုက်ပါသည်။

"ဝေဖန်း၊ မင်း အစကတည်းက စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောခဲ့ဘူး။ မင်း ဒီလောက်အထိ နှုတ်ဆိတ်နေချင်တာ ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား" ဟေးယွမ်သည် တစ်ဖက်က အစိမ်းရောင် ၀တ်စုံ တစ်ယောက် ကို ရုတ်တရက် လှည့်ကြည့်ပြီး မေးသည်။

ဟေးယွမ်၏ စကားကိုကြားတော့ ငွေရောင်ဆံပင်နှင့် အမျိုးသားသည် အစအဆုံး နှုတ်ဆိတ်နေသည့် အစိမ်းရောင်၀တ်စုံဝတ် အမျိုးသားကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

အစိမ်းရောင်၀တ်စုံဝတ် အမျိုးသားသည် အစိမ်းရောင် အဝတ်အစားကို ၀တ်ဆင်ထားပြီး သူ့နောက်ကျောတွင် လက်နှစ်ဖက်ယှက်ကာ ရပ်နေသည်။ သူသည် ပညာရှင်တစ်ဦး၏ အရိပ်အယောင်ကို အမှန်တကယ် သယ်ဆောင်ထားသည်။

ပညာရှင်ဓားဝေဖန်းနှင့် သွေးမိုးလေဟုန် သတ်ဖြင်ခြင်းခန်းမ၏ ကြယ်ပွင့်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ။ သူသည် ၎င်းတို့ရှေ့တွင် အနက်ရောင် ချပ်ဝတ်တန်ဆာဝတ် အမျိုးသား၊ ဆံပင်ငွေရောင်အမျိုးသားတို့နှင့် အဆင့်သူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

သို့သော် ၎င်းတို့ သုံးဦးသည် တူညီသော အဖွဲ့အစည်းမှ ဆင်းသက်လာခြင်း မဟုတ်ပေ။ ၎င်းတို့အနက်မှ အနက်ရောင် ချပ်ဝတ်တန်ဆာ ဝတ်ဆင်ထားသူသည် ကောင်းကင် တုန်လှုပ်ခြင်း နတ်ဘုရားခန်းမ၏ အကြွင်းမဲ့ သတ်ဖြတ်ခန်းမမှ ဆင်းသက်လာခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ ငွေရောင်ဆံပင်နှင့် အမျိုးသားသည် ခေါင်းလောင်းလေ နတ်ဘုရားနန်းတော်၏ လုပ်ကြံ သတ်ဖြတ်ရေး အဖွဲ့အစည်းဖြစ်သည့် အလင်းလေခန်းမမှ ဆင်းသက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

နတ်ဘုရားနန်းတော်ကြီး သုံးခုမှ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ခြင်းအဖွဲ့များ စုဝေးနေကြသည်။ ဤသည်မှာ နတ်ဘုရားကမ္ဘာမှာပင် ရှားပါးခမ်းနားသော အခါသမယတစ်ခုဟု ဆိုနိုင်သည်၊ ၎င်းတို့၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာလည်း အားနည်းခြင်း မရှိကြပေ။ သူတို့သည် မြေကမ္ဘာ နတ်ဘုရားနယ်ပယ် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေကြပြီ ဖြစ်သည်။ အခြေခံအားဖြင့်၊ ၎င်းတို့သည် ကောင်းကင်နတ်ဘုရား နယ်ပယ်အောက်တွင် ပြိုင်ဘက်ကင်း တည်ရှိမှုများ ဖြစ်ကြသည်။

"မင်းတို့ကောင်တွေ ပြောနေသမျှကို ငါ ဘေးကနေ နားထောင်ပေးမယ်။" ဝေဖန်းက ပြောသည်။ သူ့မျက်နှာပေါ်မှ အမူအရာသည် အစမှအဆုံးအထိ မပြောင်းလဲပေ။ သူသည် ပျောက်ကွယ်နေသော နတ်ဘုရားကျွန်း၏ အတွင်းပိုင်းကို စိုက်ကြည့်ရင်း သူ့အကြည့်တွေ က လုံးဝ မလှုပ်ရှားခဲ့ပါဘူး။

အနက်ရောင် ချပ်ဝတ်တန်ဆာဝတ် အမျိုးသားနှင့် ငွေရောင်ဆံပင်ပိုင်ရှင် အမျိုးသားတို့ သည် အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ရင်း သူတို့၏ ပါးစပ်ထောင့်မှ အပြုံးမပျက် ပေါ်လာသည်။

"ဝေဖန်း, မင်းက စူးစမ်းနိုင်စွမ်း အားကောင်းတယ်လို့ သူတို့ ပြောကြတယ်။ ဒီ ပျောက်ကွယ်နေသော နတ်ဘုရားကျွန်းမှာ လူဘယ်နှစ်ယောက်ရှိလဲဆိုတာ ငါတို့ သိနိုင်မ လား" ဟေးယွမ်က ဆက်မေးသည်။

"ခြောက်ယောက်" ပညာရှင်ဓား ဝေဖန်းက ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆို သူတို့ရဲ့ ခွန်အားတွေကရော ဘယ်လိုလဲ။" ငွေရောင်ဆံပင်နှင့် အမျိုးသားက ဆက်မေးသည်။

သို့သော်လည်း ဝေဖန်းသည် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် အကြောင်းပြန်ခြင်း မရှိပေ။ ယင်းအစား သူသည် အနက်ရောင် ချပ်ဝတ်တန်ဆာဝတ် အမျိုးသားနှင့် ငွေရောင်ဆံပင်ပိုင်ရှင် အမျိုးသားကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်းအားလုံးက ပထမအဆင့် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူတွေ ဖြစ်တယ်။ ဒီပျင်းစရာကောင်းတဲ့ မေးခွန်းတွေနဲ့ ငါ့ကို စမ်းသပ်ဖို့ မလိုဘူး။ ပျောက်ကွယ်နေသော နတ်ဘုရားကျွန်းပေါ်က လူခြောက်ယောက်ရဲ့ လုပ်ရပ်တွေက မင်းတို့ရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှာပဲ မဟုတ်ဘူးလား" ပညာရှင် ဝေဖန်းက ဆက်ပြောသည်။

ထိုစကားကို ကြားတော့ အနက်ရောင် ချပ်ဝတ်တန်ဆာဝတ် အမျိုးသားနှင့် ငွေရောင်ဆံပင် ပိုင်ရှင် အမျိုးသားတို့က ရယ်မောလိုက်သည်။

မှန်ပါသည်။ ပျောက်ကွယ်နေသော နတ်ဘုရားကျွန်းမှာ ဖြစ်ပျက်နေသည်ကို လူတိုင်း သိကြပါသည်။ ခုနက သူတို့ပြောခဲ့သည့် စကားတွေက ဝေဖန်း စကားပြောသလို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိဖြင့် သူ့ကို စမ်းသပ်ကြည့်ခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ သူတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်က အရမ်းကို ရိုးရှင်းပါသည်။ သူတို့ထဲက တစ်ယောက်ယောက်ကိုမှ ဒီနေကနေ လုံးဝ လွတ်မြောက်ခွင့် မပြုနိုင်ပါဘူး။ သူတို့ လိုချင်သည်မှာ သူတို့ သုံးယောက်သည် တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ထိန်းကျောင်းနိုင်ရန် ဖြစ်သည်။

"သားကောင်ကို ခွဲဝေဖို့အကြောင်း ပြောကြည့်ရအောင်။ ပျောက်ကွယ်နေသော နတ်ဘုရား ကျွန်းရဲ့ အမွေအနှစ်က ကစားစရာ ကိစ္စမဟုတ်ဘူး။" ငွေရောင်ဆံပင်ပိုင်ရှင် အမျိုးသား ပြောသည်။

"ဒါဆို လွင့်မျောနှင်းမြို့တော်ရဲ့ မြို့တော်သခင်က ငါပိုင်တယ်။" အနက်ရောင် ချပ်ဝတ် တန်ဆာဝတ် အမျိုးသားက ပြောသည်။

"ငါကတော့ မြို့တော်သခင်ရဲ့ ညီမပဲ။ သူမက သူ့အစ်ကိုထက် ပိုသန်မာသင့်တယ်" ဘိုင်ဟင်က သူ့ပါးကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ပွတ်သပ်ရင်း ပြောသည်။

ဘိုင်ဟင်၏ စကားကိုကြားသောအခါ အနက်ရောင် ချပ်ဝတ်တန်ဆာဝတ် အမျိုးသားက ပြုံးလိုက်သည်။ သူက ပညာရှင် ဝေဖန်းကို လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး "မင်းကော၊ လူခြောက် ယောက်ထဲက ဘယ်သူကို ရွေးမှာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

"ငါက အဲဒီအစောပိုင်း ကြယ်နတ်ဘုရားလူငယ်ကို ရွေးချယ်တယ်။ သူ့စွမ်းအားက ခြောက်ယောက်ထဲမှ အစွမ်းထက်ဆုံးဆိုတာ ထင်ရှားသည်။" ဝေဖန်းက ပြောသည်။

"အိုး? အစောပိုင်း ကြယ်နတ်ဘုရားအဆင့်က လူငယ်က အသန်မာဆုံးလား။" အနက်ရောင် ချပ်ဝတ်တန်ဆာဝတ် အမျိုးသားနှင့် ငွေရောင်ဆံပင်ပိုင်ရှင် အမျိုးသားတို့ နှစ်ဦးစလုံးသည် အံ့အားသင့်ဟန် အမူအရာများကို ကိုယ်စီ ထုတ်ဖော်လာကြသည်။

ဝေဖ ရည်ညွှန်းသော လူသည် သဘာဝအတိုင်း ချင်ယွင် ဖြစ်သည်။ စိတ်ဝိညာဉ် အစီအရင် ဝင်္ကပါဖွဲ့စည်းမှုကြောင့် ချင်ယွင်နှင့် ကျိုးယွမ်အကြား တိုက်ပွဲကို သူတို့ မမြင်ခဲ့ကြပေ။ ထို့ကြောင့်, သူတို့သည် ချင်ယွင်၏ စွမ်းအားအစစ်အမှန်ကို မသိခဲ့ကြပေ။

ဝေဖန်း၏ စကားများကို ကြားလိုက်ရတော့ အားလုံးက သိချင်စိတ် ပြင်းပြသည့် အမူအရာ များကို ကိုယ်စီ ထုတ်ဖော်လိုက်ကြသည်။

သို့သော်လည်း ဝေဖန်း၏ မျက်လုံးများတွင် သတ်ဖြတ်လိုသည့်ဆန္ဒက ပေါက်ကြားလာကာ ၎င်းသည် ဆာလောင်နေသော ဝံပုလွေတစ်ကောင်သည် ၎င်း၏သားကောင်ကို စိုက်ကြည့် နေသည့်အလား အလွန်ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လွန်းလှသည်။