← Chapters

အခန်း ၁၄၅၂

Vol. 97 Ch. 1452

အခန်း ၁၄၅၂

Vol. 97 Ch. 1452

အခန်း (၁၄၅၂) အသုရာဓားမိုးရေစက်

သတ်ဖြတ်ခြင်း အငွေ့အသက်သည် လေထဲတွင် ပြည့်နှက်နေပြီး၊ မိုးရေစက်များအားလုံး လေထဲတွင် ချိတ်ဆွဲထားသည်။ ရင်ပြင်တစ်ခုလုံး ချက်ချင်း တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် အချိန်သည် ရပ်တန့်နေခြင်းမရှိသလို လေဟာနယ်လည်း အေးခဲသွားခြင်း မရှိပေ။ ယင်းအစား၊ ၎င်းသည် ရင်ပြင်တစ်ခုလုံးရှိ အရာအားလုံးကို ရပ်တန့်သွားစေသည့် ပြင်းထန်သော အငွေ့အသက်တစ်ခုက ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲလာခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

အဖြူရောင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသမီး၏ အငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်လာသည့်အခိုက်တွင်, ချင်ယွင်အပါအဝင် လူတိုင်းသည် သူတို့၏နှလုံးသားများ အေးခဲသွားသလို ခံစားလိုက်ရ သည်။ ထိုအချိန်တွင်၊ ပြိုင်ဘက်ကင်း အသုရားသည် သွေးဓားတစ်လက်ဖြင့် လေထဲတွင် လွင့်မျောနေပြီး၊ သူ့ခြေရင်းအောက်တွင် အလောင်းပင်လယ်ကြီးနှင့် သွေးတောင်တန်းများ ရှိနေသလိုပင်။ လေထဲတွင် လွင့်မျောနေသည့် သူ့ရုပ်အသွင်က သူတို့ နှလုံးသား အောက်ခြေထဲမှ ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် အေးစက်မှုကို ခံစားရစေသည်။

"တကယ်ကို ဒါက အသုရာဘိုးဘေးနတ်ဘုရားရဲ့ အသုရာ စစ်မှန်သော အဓိပ္ပါယ်ပဲ။ ဒီတစ်ခါတော့ ငါတို့ ဒုက္ခရောက်နေပြီ" ခွေးဝါကြီးသည် သူ့မျက်လုံးများတွင် လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"အသုရာဘိုးဘေးနတ်ဘုရားလား? သူက ဘယ်သူလဲ။" ကျိုးဟုန်ရွှဲ့က မတတ်နိုင်ဘဲ မေးလိုက်သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် ခွေးဝါကြီးသည် ငြင်းခုံခြင်းမပြုတော့သလို, ကျိုးဟုန်ရွှဲ့ကိုလည်း မျက်လုံးအမူရာဖြင့် မကြည့်တော့ပေ။ ယင်းအစား, သူက အလေးအနက်ထားကာ တုန့်ပြန် ပြောလိုက်သည် "အသုရာဘိုးဘေးနတ်ဘုရားက ငါတို့ လျှို့ဝှက်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းရဲ့ ဒုတိယမြောက် ဘိုးဘေးနတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်တယ်။ သူသည် အမြဲတစေ ထူးထူးခြားခြား ပြုမူတတ်တယ်။ သတ်ဖြတ်ရတာ သဘောကျတယ်။ ငါတို့ လျှို့ဝှက်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှာ တော့ အမြဲတမ်း လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ တည်ရှိမူဖြစ်တယ်။ သူ့ကို ဘယ်သူမှ ရန်မစဝံ့ကြ ဘူး။ သူ့ကို ရန်ဆတဲ့ဘယ်သူမဆို အနှိုင်းမဲ့ သနားစရာကောင်းတဲ့ အခြေအနေမျိုးနဲ့ အဆုံးသတ်ရတယ်။ အသုရာဘိုးဘေးနတ်ဘုရားရဲ့ အစစ်အမှန် အဓိပ္ပါယ်က တကယ်ပဲ အသုရာ စစ်မှန်သော အဓိပ္ပါယ်ဖြစ်တယ်။ ဒီလိုအစစ်အမှန် အဓိပ္ပါယ်မျိုးက လူပေါင်း ၁၀ ဘီလီယံလောက်ကို သတ်ဖြတ်ပြီးမှ အမှန်တကယ် နားလည်နိုင်တဲ့ အရာမျိုးဖြစ်တယ်။ ဒါက အလွန်လေးနက်တဲ့ သတ်ဖြတ်ခြင်းဆန္ဒပဲ။” တကယ်လို့ သာမန်လူတစ်ယောက်ဟာ ဒီအစစ်အမှန် အဓိပ္ပါယ်ကို နားလည်ဆင်ခြင်မယ်ဆိုရင်, သူတို့ဟာ အဲဒီ အစစ်အမှန် အဓိပ္ပါယ်ရဲ့ ဝါးမျိုးခြင်းကို ခံသွားရနိုင်ပြီး၊ နောက်ဆုံး မျက်တောင်မခတ်ဘဲ သတ်ဖြတ်ဖို့ သာသိတဲ့ နတ်ဆိုးတစ်ယောက် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်”။

ဤစကားကိုကြားသောအခါ လူတိုင်း မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားကြသည်။ သူတို့ရှေ့မှ အဖြူရောင်ဝတ်စုံဝတ်ထားသော အမျိုးသမီးကို သူတို့မျက်လုံးတွေထဲမှာ မကြုံစဖူး လေးနက်မှုသည့်အမူအရာကိုယ်စီဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ချင်ယွင်လည်း အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားသည်။ လျှို့ဝှက်နတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ ဒုတိယ မြောက် ဘိုးဘေးနတ်ဘုရားသည် ထိုကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်မျိုး ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

အသုရာစစ်မှန်သော အဓိပ္ပါယ်, အသုရာဘိုးဘေးနတ်ဘုရား, ဤသည်မှာ လုံးဝဉဿုံ ပြိုင်ဘက်ကင်း သတ်ဖြတ်ခြင်းနတ်ဘုရား ဖြစ်သည်။

"သူပြောတာ မှန်တယ်။ ငါက အသုရာဘိုးဘေးနတ်ဘုရားက ဒီမှာချန်ထားခဲ့တဲ့ အစစ်အမှန် အမွေနှစ်ပဲ။ ဒါပေမယ့် မင်းတို့အတွက် ဒီအမွေနှစ်ကိုရဖို့က လွယ်မှာ မဟုတ်ဘူး။ အသုရာဘိုးဘေးနတ်ဘုရား ဒီမှာချန်ထားခဲ့တဲ့ အစစ်အမှန်အမွေနှစ်ကို အရမယူနိုင်ခင်, မင်းတို့အနေနဲ့ အသုရာဓားမိုးဝင်္ကပါကို ကျော်ဖြတ်ရမယ်။" အဖြူရောင်ဝတ် အမျိုးသမီးက ပြုံးပြုံးလေး ပြောလိုက်သည်။

"ငါတို့ မဖြတ်ကျော်နိုင်ရင်ရော ဘာဖြစ်မလဲ?" လိပ်နက်က မိုက်မဲသည့် မေးခွန်းတစ်ခု မေးလိုက်သည်။

ထိုမေးခွန်းသည် အလွန်မိုက်မဲနေသော်လည်း အဖြူရောင်ဝတ် အမျိုးသမီးက ဖြေလိုက်ပါ သေးသည် "ဒါက ရိုးရှင်းပါတယ်။ အဲဒါကို မဖြေရှင်းနိုင်ရင် မင်းတို့အားလုံး ဒီမှာပဲ သေကြလိမ့်မယ်။ မင်းတို့ရဲ့နတ်ဘုရားတန်ခိုးနဲ့ အသွေးသားတွေဟာ အစီအရင်ဝင်္ကပါရဲ့ အာဟာရတွေ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။“

ထိုစကားကိုကြားတော့ အားလုံး မျက်ခုံးတွန့်သွားကြသည်။

ချင်ယွင်၏ အကြည့်တွေက အနှိုင်းမဲ့ လေးနက်လာခဲ့သည်။ သူသည် သူ့မျက်လုံးတစ်စုံဖြင့် ပတ်ပတ်လည်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သော်လည်း ပတ်ဝန်းကျင်တွင် အစီအရင်ဝင်္ကပါ၏ အရိပ်အယောင်ကိုမျှ မတွေ့ရပေ။

အကယ်၍, သူသည် အစီအရင်ဝင်္ကပါ၏ သဲလွန်စကိုတောင် ရှာမတွေ့ဘူးဆိုလျှင် သူသည် မည်သို့ ချိုးဖျက်နိုင်မည်နည်း။

အဖြူရောင်ဝတ် အမျိုးသမီးသည် ချင်ယွင်၏ လှုပ်ရှားမှုတွေကို မြင်ပြီး ပြုံးကာ ပြောသည် "မင်း ရှာကြည့်နေစရာ မလိုပါဘူး။ အစီအရင်ဝင်္ကပါရဲ့ သဲလွန်စတွေကို မင်း ရှာတွေ့ဖို့က မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ဒီအသုရာဓားမိုးဝင်္ကပါက ပျောက်ကွယ်နေသော နတ်ဘုရားကျွန်းကြီး တစ်ခုလုံးပဲ။ တကယ်လို့ မင်းအနေနဲ့ အစီအရင်ဝင်္ကပါရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်ကို ဖျက်ဆီးချင် ရင်, ကျွန်းတစ်ခုလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်မှရမယ်။"

"ဘာ?" ချင်ယွင်သည် မထိန်းနိုင်ဘဲ အော်ပြောလိုက်သည်။

ဖွဲ့အစီအရင်ဝင်္ကပါ၏ အခြေခံအုတ်မြစ်သည် ပျောက်ကွယ်နေသော နတ်ဘုရားကျွန်း တစ်ခုလုံး ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ဤပျောက်ကွယ်နေသော နတ်ဘုရားကျွန်းသည် အစီအရင်ဝင်္ကပါများစွာဖြင့် လွှမ်းခြုံထား သည်။ သူ့ခွန်အားကို မဆိုထားနှင့်၊ အထွက်အထိပ် ကောင်းကင်နတ်ဘုရားနယ်ပယ်မှ ကျွမ်းကျင်သူများပင် ပျောက်ကွယ်နေသော နတ်ဘုရားကျွန်းကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော်၊ အကယ်၍ သူသည် ပျောက်ကွယ်နေသော နတ်ဘုရားကျွန်းကို မဖျက်ဆီးနိုင်ခဲ့ပါ က၊ သူသည် ခင်းကျင်းထားသော အစီအရင်ဝင်္ကပါ အုတ်မြစ်ကို ဖျက်ဆီးနိုင်မည် မဟုတ်သလို အသုရာဓားမိုးဝင်္ကပါဟုခေါ်သည့်အရာကိုလည်း ဖျက်ဆီးနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

အကယ်၍, သူတို့သည် အစီအရင်ဝင်္ကပါကို မချိုးဖျက်နိုင်ဘူးဆိုလျှင် သေခြင်းတရားကို ထိုစောင့်နေရမှာ မဟုတ်ဘူးလား။

ချင်ယွင်၏ မျက်နှာသည် အသည်းအသန် ခေါင်းကိုက်သွားသည့် အမူအရာ ဖော်ပြလာ သည်။ မည်သည့်အထပ်ဖြစ်စေ, ပဉ္စမမြောက် ကောင်းကင်နန်းတော်၏ စမ်းသပ်မှုလောက် မခက်ခဲပါဘူး။

အသုရာဓားမိုးဝင်္ကပါဟု ခေါ်သည့်အရာအတွက်မူ, ချင်ယွင်သည် ထိုအကြောင်းကို စဉ်းစားဖို့တောင် မလိုပါဘူး။ ၎င်း၏စွမ်းအားသည် အလွန်မင်း ကြောက်စရာကောင်းရ သည်။

"ငါပြောစရာရှိတာ အကုန်ပြောပြီးသွားပြီ။ နောက်တစ်ဆင့်ကတော့ မင်းတို့အပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်။ ဒီမိုးရေစက်တွေ နောက်ထပ် ကျဆင်းလာတဲ့အခါ အစီအရင်ဝင်္ကပါက အသက်ဝင်လာလိမ့်မယ်။ အဲဒီအချိန်မှာ မင်းတို့ဟာ ရှင်ခြင်းသေခြင်း စမ်းသပ်မှုတစ်ခုနဲ့ ရင်ဆိုင်ရလိမ့်မယ်။ တကယ်လို့ မင်းတို့ အသက်ရှင်ချင်တယ်ဆိုရင်တော့ အစီအရင် ဝင်္ကပါကို ဖောက်ဖျက်ဖို့ နည်းလမ်းရှာရမယ်။ ဒါပေမယ့် ဒါက လွယ်တဲ့အလုပ်တော့ မဟုတ်ဘူး။" အဖြူရောင်ဝတ် အမျိုးသမီးက ပြုံးပြုံးလေး ပြောသည်။

လူတိုင်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားကြသည်။ ထင်ရှားသည်မှာ၊ ဤကောင်းကင်ဘုံနန်းတော်၏ စမ်းသပ်မှုသည် မည်မျှခက်ခဲသည်ကို သူတို့ သဘောပေါက်လာခဲ့သည်။

ဘန်း…။

ထိုအချိန်မှာပင် နောက်ထပ် စွမ်းအင်အတက်အကျလှိုင်းတွေ ကျရောက်လာခဲ့သည်။

လေထဲတွင် လွင့်ပျံနေသည့် မိုးရေစက်များသည် တစ်ဖန် ရွေ့လျားလာပြီး အောက်ဘက်သို့ ကျဆင်းလာသည်။

ချင်ယွင်နှင့် အခြားသူများ၏ နှလုံးသားများသည် ချက်ချင်းပင် တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

ဤမိုးရေစက်များသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျရောက်နေသမျှ ကာလပတ်လုံး ကြီးမားသော အစီအရင်ဝင်္ကပါသည် အသက်ဝင်လာမည် ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်တွင် သူတို့သည် ရှင်ခြင်း သေခြင်းတိုက်ပွဲတစ်ခုနှင့် ရင်ဆိုင်ရလိမ့်မည်။

"လူတိုင်း၊ မင်းတို့ရဲ့ လုံခြုံရေးကို ဂရုစိုက်ကြပါ!" ချင်ယွင်က လူတိုင်းကို ပြောသည်။

လူတိုင်းက ခေါင်းညိတ်ပြကြသည်။

"ဖျောက်..."

နောက်ဆုံးတွင် မိုးရေစက်များသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျဆင်းလာကာ လူတိုင်း၏ နှလုံးသား များက ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။

ဘန်း…။

သေချာပါသည်, ထိုအချိန်မှာပင် မြူခိုးမြူတွေနှင့် မိုးရေစက်တွေဆီက အလွန်မင်း ကျယ်လောင်သည့် တုန်ခါသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ မိုးရေဓားတစ်ချောင်းသည် ချင်ယွင်နှင့် အခြားလူများဆီသို့ ပျံသန်းသွားကာ ချင်ယွင်နှင့် အခြားသူများဆီသို့ မျက်စိ တစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ရောက်ရှိလာသည်။

ချင်ယွင်၏ မျက်လုံးများက ရုတ်တရက် ကျဉ်းသွားသည်။ သူ့လက်နှစ်ဘက်စလုံးကို ဓားတစ်ချောင်းအဖြစ် ညွှန်ပြပြီး လေဟာနယ်ဓားအလင်းတစ်ခုကို ချက်ခြင်း ဖောက်ထုတ် ပစ်လိုက်သည်။

ဓားအလင်းသည် မိုးရေဓားနှင့် အပြင်းအထန် တိုက်မိသွားသည်။

"ဘန်း...."

ပေါ့ပါးသောအသံနှင့်အတူ ချင်ယွင်ပစ်လွှတ်လိုက်သော ဓားအလင်းသည် မိုးရေဓားကြောင့် ချက်ချင်း ကွဲအက်သွားကာ မိုးရေဓားသည် အရှိန်လျော့သွားခြင်း မရှိဘဲ ချင်ယွင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ဆီသို့ လျင်မြန်စွာပင် တဟုန်ထိုး ပျံသန်းလာခဲ့သည်။

"ဘာ?" ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ချင်ယွင်၏မျက်နှာသည် အလွန်မင်း အံ့အားသင့်သွားသည့် အမူအရာတစ်ခုကို ချက်ချင်း ထုတ်ဖော်လိုက်မိသည်။

သူ့ဓားသည် အမှန်တကယ်ပင် ထိုမိုးရေဓားကို မတားဆီးခဲ့ပေ၊ သို့သော် ယခုအချိန်တွင်၊ ထိုမိုးရေဓားသည် ချင်ယွင်၏ရှေ့သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သောကြောင့် သူ့ကို အံ့အားသင့်ရန် အချိန်များစွာ မပေးခဲ့ပေ။

"လျှပ်စီးပြိုလဲခြင်း"

ချင်ယွင်က ကျယ်လောင်စွာ ဟစ်အော်လိုက်ပြီး သူ့ညာလက်က ချက်ချင်းပင် ပုံရိပ်တစ်ခု ပြောင်းလဲကာ မိုးရေဓားကို ထိုးလိုက်သည်။

ချင်ယွင်သည် သူ၏နတ်ဘုရားတန်ခိုးနှင့် နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားတန်ခိုး အားလုံးကို ထိုလက်သီးချက်တွင် အသုံးပြုခဲ့သည်။ သို့သော် သူ့လက်သီးသည် မိုးရေဓားနှင့် အပြင်းအထန် တိုက်မိသည့်အခိုက်တွင်, ချင်ယွင်သည် တူတစ်လက်ဖြင့် ထုနှက်သလို ခံစားရဆဲဖြစ်သည်။ သူသည် နောက်သို့ လျင်မြန်စွာ လွင့်ပျံသွားကာ မြေပြင်ပေါ်မှ ပေရာပေါင်းများစွာ အကွာအဝေးအထိ တရွတ်တိုက်ဆွဲသွားပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို နောက်ပြန် မဆုတ်ရအောင် တားဆီးလိုက်သည်။

"ဖူး.."

ချင်ယွင်သည် ပါးစပ်အပြည့် သွေးများကို ထွေးထုတ်လိုက်ပြီး၊ တစ်ဝက်လောက် မြေပြင် ပေါ် ဒူးထောက်လိုက်ရကာ၊ သူ့မျက်နှာမှာ နာကျင် တုန်လှုပ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

"ဘယ်လောက်တောင် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ဓားချက်လဲ။ ဒီဓားချက်က ဘယ်လောက် တောင် ပြင်းထန်လိုက်လဲ" ချင်ယွင်သည် အလွန်တုန်လှုပ်သွားသည်။

မိုးရေဓား၏ စွမ်းအားသည် ဤမျှကြီးမားမည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားပေ။ သူသည် သူ့ခွန်အားကို အကုန်နီးပါး အသုံးပြုထားပြီး ဖြစ်သော်လည်း မိုးရေဓားကြောင့် ဒဏ်ရာရရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

“ခင်ပွန်း…”

“ဦးလေး…”

ကျိုးလင်နှင့် ကျိုးဟုန်ရွှဲ့တို့သည် ချင်ယွင် သွေးအန်နေသည်ကို မြင်သောအခါ သူမတို့သည် စိုးရိမ်သံဖြင့် အော်ဟစ်ကြပြီး ချင်ယွင်ဆီသို့ ပြေးသွားကြသည်။

"မလာနဲ့။ ငါ အဆင်ပြေတယ်၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ကာကွယ်ထားကြ။ ခွေးဝါကြီး၊ ငါ့အတွက် သူတို့ကို ဂရုစိုက်ပေးထား။" ချင်ယွင်က ကမန်းကတန်း ဟောက်လိုက်သည်။

ချင်ယွင်၏ စကားကိုကြားတော့ ကျိုးလင်နှင့် ကျိုးဟုန်ရွှဲ့တို့သည် ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ရပ်တန့်လိုက်သော်လည်း ချင်ယွင်ကိုကြည့်နေသည့် အကြည့်များက စိုးရိမ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေဆဲပင်။

ဘန်း…။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အဝေးမှနေ၍ ဓားမြည်သံတစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ နောက်ထပ် မိုးရေဓားတစ်ချောင်းသည် ကောင်းကင်ကို ထိုးဖောက်ပြီး ချင်ယွင်ဆီသို့ ပြေးသွားခဲ့သည်။

All Chapters