အခန်း ၁၄၉၆

အခန်း (၁၄၉၆) ကြေကွဲစရာ ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာနတ်ဘုရား။

ကြေးဝါအပိုင်းအစများ ပေါင်းစပ်ပြီးနောက်၊ ၎င်းသည် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲကာ ချင်ယွင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသည်။

ထိုအချိန်တွင် ကြေးဝါအပိုင်းအစ အရွယ်အစားသည် လုံးဝ ကြီးလာခဲ့ပြီး ကြေးဝါအပိုင်းအစ မှ ထုတ်လွှတ်သော စွမ်းအားသည် ပို၍ပင် အားကောင်းလာသည်။

ကြေးဝါအပိုင်းအစသည် ချင်ယွင်၏ ကနဦးစကြဝဠာသို့ ပြန်ရောက်သည်နှင့် တပြိုင်နက်၊ ၎င်းသည် ပြင်းထန်သော စွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်ပြီးနောက် ၎င်း၏ ကိုယ်ထည်မှ စွမ်းအား များစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဘန်း…။

စကြဝဠာတစ်ခုလုံးသည် ချက်ချင်းပင် ထိုစွမ်းအင်များဖြင့် လှိုင်းထလာသည်။ ထို့နောက် ချင်ယွင်သည် သူ့ကနဦးစကြာဝဠာကြီး ရုတ်တရက် ပိုမိုအားကောင်းလာကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။ နောက်ဆုံးတွင် အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ သူ၏ကနဦးစကြာဝဠာ အမှန်တကယ် အဆင့်ချိုးဖြတ် ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။

"နှောင်းပိုင်း ထိုက်ကျိနယ်ပယ်၊ ငါတကယ်ပဲ ထိုက်ကျိနယ်ပယ် နှောင်းပိုင်းကို ဖြတ်သွားခဲ့ ပြီ" ချင်ယွင်သည် အလွန်မင်း အံ့အားသင့်သွားသည့် အမူအရာကို ထုတ်ပြလိုက်သည်။

မူလက သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအရှိန်ဟုန်အရ၊ သူ၏ ကနဦးစကြဝဠာသည် ထိုက်ကျိနယ်ပယ် နှောင်းပိုင်းသို့ ဖြတ်ကျော်ရန် အနည်းဆုံး နှစ်တစ်ထောင် အချိန်ယူရမည် ဖြစ်ပြီး၊ ယခုမူ သူသည် ချက်ချင်းပင် ဖြတ်ကျော်သွားခဲ့သည်။

သို့သော် ဤနည်းဖြင့် ချင်ယွင်၏ စိတ်ဝိညာဉ်သည် အလွန်မင်း တိုးတက်လာခဲ့သည်။

ဘန်း…။

မိစ္ဆာနတ်ဘုရားလေဟာနယ်အတွင်းမှာ၊ ချင်ယွင်၏ စိတ်ဝိညာဉ်ခန္ဓာကိုယ်သည် အနှိုင်းမဲ့ တောက်ပသော အလင်းတန်းများဖြင့် ပွင့်လန်းနေခဲ့သည်။ သူ၏မူလက ဝေဝေဝါးဝါး ဖြစ်နေသော ခန္ဓာကိုယ်သည် ချက်ချင်းပင် အလွန်ခိုင်မာလာပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားသည် ပို၍ကြီးမားလာသည်။

"မဟုတ်ဘူး၊ ဒီကြေးဝါအပိုင်းအစက ငါ့ပစ္စည်းပဲ။ တခြားသူတွေကို ယူသွားခွင့် မပေးနိုင် ဘူး။ လူသား၊ ဒီကြေးရုပ်အပိုင်းအစကို ငါ့ဆီ မြန်မြန်ပြန်ပေးစမ်းပါ" ရှေးဟောင်း မိစ္ဆာနတ်ဘုရားသည် ကြေးဝါအပိုင်းအစကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရပြီး ယခုအခါတွင် သူသည် အနှိုင်းမဲ့ ရူးသွပ်သွားခဲ့သည်။

သူသည် သူ၏နတ်ဘုရားတန်ခိုးကို အရူးအမူး စတင်အသက်သွင်းပြီး သူ၏ ရှေးဟောင်း မိစ္ဆာနတ်ဘုရား ဧရာမမျက်လုံးများထဲသို့ ထည့်သွင်းလိုက်သည်။

မိစ္ဆာနတ်ဘုရား၏ ကြီးမားသော မျက်လုံးများသည် အနှိုင်းမဲ့ နတ်ဆိုးဆန်သော မိုးပြာရောင်အလင်းကို ထုတ်လွှတ်သည်။ သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အတက်အကျ လှိုင်းများသည် အားကောင်းနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း ယခင်တိုက်ခိုက်မှုထက် အနည်းငယ် အားနည်းနေသေးသည်။

"ဘုန်း…"

မိစ္ဆာနတ်ဘုရား၏ ဧရာမမျက်လုံးကြီးများထံမှ မိုးပြာရောင်အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ် လာပြီး ချင်ယွင်ကို အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

ချင်ယွင်သည် အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်ရာမှ ထွက်ပေါ်လာသော မိုးပြာရောင် အလင်းတန်းကို ကြည့်လိုက်သော်လည်း သူ့မျက်လုံးများက အပြုံးမပျက် ဖြစ်ပေါ်နေသည်။

"မင်းရဲ့ ဒီတိုက်ခိုက်မှုက အရင်တိုက်ခိုက်မှုထက် တကယ်ကို အားနည်းလွန်းတယ်။ ကြည့်ရတာ, မင်းအနေနဲ့ မင်းရဲ့ ကြေးဝါအပိုင်းအစကို ထားခဲ့ရတော့မယ်ထင်တယ်။ မင်း မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်း ဘာမှ ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်တော့ဘူး။" ချင်ယွင်က အထင်သေးစွာ ပြောလိုက်သည်။

သူပြောပြီးသည်နှင့်၊ သူသည် သူ့ဝတ်စုံလက်မောင်းကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ကာ၊ ပြင်းထန်သော စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအားလှိုင်းများ ပျံ့နှံ့သွားပြီး မိစ္ဆာနတ်ဘုရား၏ အကြည့်များကို ချက်ချင်း ဖြိုခွဲပစ်လိုက်သည်။

"မဖြစ်နိုင်ဘူး၊ ငါ့ရဲ့ မိစ္ဆာနတ်ဘုရားအလင်းကို မင်း ဘယ်လိုလုပ် အလွယ်တကူ တားဆီး နိုင်မှာလဲ။" ချင်ယွင်သည် သူ့မိစ္ဆာနတ်ဘုရားမျက်လုံး၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်တခင် တားဆီးလိုက်သည်ကို မြင်းလိုက်ရလျှင်, မိစ္ဆာနတ်ဘုရားမျက်လုံးသည် ထူးထူးခြားခြား အံ့သြသွားသော အမူအရာ ပေါ်လာသည်။

"မင်းရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို ပိတ်ဆို့ဖို့ ဒီလောက်ခက်သလား။ မင်းရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို ငါ တားဆီး နိုင်ရုံတင်မကဘူး၊ မင်းရဲ့မိစ္ဆာနတ်ဘုရားမျက်လုံးကိုလည်း ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်တယ်။" ချင်ယွင် က ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ့စိတ်နှလုံးက တစ်ချက် လှုပ်သွားသည်။

ကောင်းကင်ဘုံအလိုဆန္ဒနှင့် လုံးလုံးလျားလျား လွှမ်းခြုံထားသည့် နတ်ဘုရားဓား တစ်လက်သည် သူ့ရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်။

ဤနတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ်ဓားသည် ကြီးကြီးမားမား မဟုတ်သော်လည်း အလွန်ခိုင်မာ သည်။ ၎င်းဓားပေါ်တွင် ပုံစံများကိုပင် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နိုင်သည်။ ၎င်းအပေါ်ရှိ စွမ်းအင် အတက်အကျလှိုင်းများသည် ပို၍ပင် ကြောက်စရာကောင်းသည်။

ကောင်းကင်ဘုံတန်ခိုး၏ စွမ်းအင်အတက်အကျလှိုင်းများသည် ကမ္ဘာပေါ်ရှိ အရာအားလုံး ကို သတ်ပစ်နိုင်သော ဧကရာဇ်ဓားကဲ့သို့ ပတ်၀န်းကျင်ကို ဖြတ်သန်းသွားသည်။

အဝေးမှ ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာနတ်ဘုရားသည် ချင်ယွင်၏ရှေ့တွင် လွင့်နေသော နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ်ဓားကို မြင်သောအခါ ကြောက်ရွံ့မှုအရိပ်အယောင်ကို မထုတ်ဖော်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။

"သွား!"

ချင်ယွင်က တိုးညှင်းစွာ အော်လိုက်ပြီး သူ့လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ သူ့ရှေ့တွင် လွင့်မျောနေသော နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ်ဓားသည် နတ်ဘုရားအလင်းတန်းတစ်ခု အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး ချက်ချင်းပင် ပျံထွက်သွားလေသည်။

၎င်း၏ပျံသန်းမှု အမြန်နှုန်းသည် မိစ္ဆာနတ်ဘုရားမျက်လုံးမှ တဟုန်ထိုး ပျံသန်းလာသော နတ်ဘုရားအလင်းထက် အမှန်တကယ် ပိုမြန်သည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင်၊ ၎င်းသည် ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာနတ်ဘုရားမျက်လုံးရှေ့သို့ သူရောက်လာသည်။

“မဟုတ်ဘူး…”

ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာနတ်ဘုရားသည် သနားစရာကောင်းစွာ အော်ဟစ်လိုက်ပါသည်။ ထို့နောက်တွင်၊ သူ့ဦးခေါင်းထက်တွင် လွင့်မျောနေသော မိစ္ဆာနတ်ဘုရားမျက်လုံးကြီးသည် ချင်ယွင်၏ နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဥ်ဓားဖြင့် ထိုးဖောက်ခံရကာ အရပ်ရပ်သို့ လှိုင်းလုံးကြီး အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

"အား...ငါ မင်းကိုသတ်မယ်" ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာနတ်ဘုရားသည် သနားစဖွယ် အော်သံကို ထုတ်ဖော်လိုက်ပြီး သူ့မျက်လုံးများသည် အလွန်မင်း အဆိပ်ပြင်းသော အမူအရာကို ဖော်ထုတ်ပေးသည်။

ဤမိစ္ဆာနတ်ဘုရားလေဟာနယ်သည် မပျက်စီးနိုင်သော်လည်း၊ သူလည်း ထိုနည်းအတိုင်း ပင်။ သို့သော်၊ ချင်ယွင်၏ ဓားချက်၏ စွမ်းအားသည် ယခုအခါတွင် မိစ္ဆာနတ်ဘုရား လေဟာနယ်၏ ခံနိုင်ရည်အား ကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် သူ့စိတ်ဝိညာဉ်ကို တိုက်ရိုက် ထိခိုက်စေပြီး သူ၏စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရကို ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရစေသည်။

ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာနတ်ဘုရားက ချင်ယွင်ဆီသို့ ရူးသွပ်ဖွယ် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ဖြင့် ထပ်မံ ပြေးဝင်လာသည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင်၊ သူ၏စိတ်ဝိညာဉ်ခန္ဓာကိုယ်သည် သူ၏လက်ထဲတွင် နတ်ဘုရားဝိညာဥ်ပုဆိန်ကို သိပ်သည်းကာ ချင်ယွင်ဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ခုတ်လှဲလိုက်သည်။

ချင်ယွင်သည် ကောင်းကင်ယံမှ သူ့ဆီသို့ ထိုးဆင်းလာနေသော ပုဆိန်ကြီးကို ကြည့်လိုက် သော်လည်း သူ့မျက်လုံးများက အပြုံးမပျက် ပေါ်လာသည်။

သူသည် လက်နက်တစ်ခုကို သိပ်သည်းရန်အတွက် သူ့စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို အသုံးမပြု ဘဲ ပုဆိန်ကြီး ဆင်းလာသည်ကို ကြည့်ရုံသာကြည့်နေခဲ့သည်။

"ငရဲကိုသွားလိုက်တော့" ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာနတ်ဘုရားက အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ့လက်ထဲက ပုဆိန်ကြီးကြီးက ချင်ယွင်ရှေ့ကို ချက်ချင်း ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ချင်ယွင်က ရယ်မောလိုက်သည်။ တခဏချင်းမှာပင်၊ သိမ်မွေ့နက်နဲသော လက်တစ်ဖက်က ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာနတ်ဘုရားပုဆိန်ကို လက်တစ်ဖက်တည်းဖြင့် ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။

"ဘာလဲ?" ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာနတ်ဘုရားသည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားပြီး မယုံကြည်နိုင် သော အမူအရာပေါ်လာသည်။

သူ့လက်ထဲတွင်ရှိသော ပုဆိန်သည် ပုဆိန်အစစ်မဟုတ်သော်လည်း၊ ၎င်းသည် နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ်တန်ခိုးမှ သိပ်သည်းထားဆဲ ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် အနှိုင်းမဲ့ တန်ခိုးစွမ်းအားများ ပါရှိသည်။ ဤမျှ အလွယ်တကူ မည်သို့ ပိတ်ဆို့နိုင်ရသနည်း။

"မင်းရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားက အားနည်းသွားပြီ။" ချင်ယွင်က လှောင်ပြောင်စကားကို ပြောဆိုလိုက်ပါသည်။ သူပြောပြီးသည်နှင့် သူ့လက်ဖဝါးသည် ချက်ချင်းပင် ခွန်အားကို စိုက်ထုတ်ကာ သူ့လက်ထဲတွင်ရှိသော ပုဆိန်ကြီးကို တိုက်ရိုက် ချိုးလိုက်သည်။

"ဘုန်း.."

ပုဆိန်ကြီးသည် ကွဲကြေသွားပြီး နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ် လှိုင်းလုံးကြီးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲ သွားသည်။

ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာနတ်ဘုရားသည် မှင်သက်သွားသည်။ ဤအခိုက်အတန့်တွင်၊ ဤလူသား လူငယ်၏ နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ်သည် အလွန်အစွမ်းထက်လာပြီ ဖြစ်ကြောင်း သူ နားလည်ခဲ့သည်။ သူ၏ အကြွင်းအကျန် စိတ်ဝိညာဉ်အမျှင်တန်းတစ်ခုတည်းဖြင့် ဆန့်ကျင်နိုင်သည့် အရာမဟုတ်တော့ပါ။

"နောက်ဆုတ်!"

ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာနတ်ဘုရား၏ခန္ဓာကိုယ်သည် သူ့နောက်သို့ ချက်ချင်း ဆုတ်သွားသည်။

သို့သော်လည်း သူ့ခန္ဓာကိုယ်သည် ဆုတ်ခွာသွားပြီးနောက် မကြာမီမှာပင် သူ့စိတ်ဝိညာဉ် တိမ်တိုက်များအတွင်း၌ အနှိုင်းမဲ့ ကြီးမားသော ခရမ်းရောင် နဂါးကြီးတစ်ကောင် လှိမ့်ဝင်လာသည်။

ဤခရမ်းရောင်နဂါးကြီးသည် ချင်ယွင်၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားဖြင့် သိပ်သည်းထားခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းတွင် နဂါးစိတ်ဝိညာဉ်၏ စွမ်းအားများ ပါရှိနေသည်။

"အောင်း.."

နတ်ဘုရားနဂါးကြီးသည် ၎င်း၏ ကြီးမားသော ခြေသည်းကြီးများကို ဆန့်ထုတ်ကာ တိမ်များနှင့်မြူခိုးများကို ဖောက်ခွဲထုတ်ပြီး နဂါးခြေသည်းအတွင်းမှာ ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာ နတ်ဘုရား၏ ဆုတ်ခွာနေသော ခန္ဓာကိုယ်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။

“ငါ့ကိုလွှတ်” ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာနတ်ဘုရားသည် ချင်ယွင် အသွင်ပြောင်းခဲ့သော နဂါး ခြေသည်းကြီးထဲမှ လွတ်မြောက်ရန် အပြင်းအထန် ရုန်းကန်ခဲ့သော်လည်း အသုံးမဝင်ပေ။ သူ့စိတ်ဝိညာဉ်ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖျက်ဆီးပစ်ချင်သော်လည်း မလွတ်မြောက်နိုင်ပေ။ သူ၏ မိစ္ဆာနတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ်သည် ချင်ယွင်၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားကြောင့် လုံးလုံးလျားလျား ပိတ်ဆို့ခံရပြီးဖြစ်ပြီး လွတ်မြောက်ရန် နေရာမရှိပေ။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ချင်ယွင်သည် အဆုံးမရှိသော လေဟာနယ်ထဲကို တက်လှမ်းပြီး ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာနတ်ဘုရားဆီသို့ ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းချင်း လျှောက်သွားခဲ့သည်။ သူ၏ ခြေလှမ်းများသည် တုနှိုင်းမရတဲ့ စွမ်းအားကြီးမားသော လေဟာနယ်စွမ်းအားကို သယ်ဆောင်လာခဲ့သည်။ သူခြေလှမ်းတိုင်း သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ဆယ်ပေခန့်အထိ မြှောက်ထားသလို ခံစားစေရကာ သူ၏ အငွေ့အသက်သည် ကြီးမားပြီး ကြီးမားလှသည်။

"အတိအကျ မင်းက ဘယ်သူလဲ၊ မင်း ဘာလို့ ဒီလောက်တန်ခိုးကြီးနေရတာလဲ။" ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာ နတ်ဘုရားက ချင်ယွင်ကိုကြည့်ကာ ထိတ်လန့်တကြား ပြောလိုက်သည်။ ဤအခိုက်အတန့်တွင်၊ ချင်ယွင်၏စိတ်ဝိညာဉ်ကို မိစ္ဆာနတ်ဘုရားလေဟာနယ်ထဲသို့ ဆွဲသွင်းခဲ့ခြင်းအတွက် သူ နောင်တရနေခဲ့သည်။

နတ်ဘုရားတစ်ပါးကို ဖိတ်ခေါ်ရန် လွယ်ကူသော်လည်း, ပြန်ပို့ဖို့တော့ ခက်ခဲသည်ဟု ဆိုရလိမ့်မည်။ ယခုတော့, သူသည် သူ့ရှေ့က ဤလူသားစိတ်ဝိညာဉ်ကို လုံး၀ မထိန်းချုပ် နိုင်တော့။

"ဟမ့်၊ ငါဘယ်သူလဲဆိုတာ အရေးမကြီးပါဘူး။ ငါက မင်းကိုသတ်ခဲ့တဲ့လူပဲလို့ မင်း မှတ်ထားလိုက်ပါ။" ချင်ယွင်က ရယ်မောလိုက်ပြီး၊ ထိုအခိုက်တန့်တွင် ကောင်းကင်ဘုံ အလိုဆန္ဒက ကြောက်စရာကောင်းသည့် အတိုင်းအတာအထိ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့သည်။

"ဘုန်း…."

ချင်ယွင်သည် ခြေတစ်ချက် ဆောင့်နင်းပြီး လေဟာနယ်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ခြေချလိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင်၊ မိစ္ဆာနတ်ဘုရားလေဟာနယ်တစ်ခုလုံးသည် ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်လာသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်နေရာသည် ကွဲကြေနေသော မှန်တစ်ချပ်ကဲ့သို့ ကွဲအက်လာသည်။

“မဟုတ်ဘူး…”

ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာနတ်ဘုရားသည် မိစ္ဆာနတ်ဘုရားလေဟာနယ် ပြိုကွဲသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏မျက်လုံးများသည် အလွန်တရာမှ မကျေမနပ်ဖြစ်နေခဲ့ပြီး စိတ်ပျက် အားငယ်နေသည့် အမူအရာတစ်ခုကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်သည်။

သူ၏ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာနတ်ဘုရား၏ နာမတော်သည် ကျော်ကြားခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံး တွင် ဤလူသေးသေးလေး၏လက်၌ အမှန်တကယ် သေဆုံးရလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ခဲ့ ပေ။