အခန်း ၂၂၄
Vol. 23 Ch. 224
အခန်း (၂၂၄)
ကံကြမ္မာမြို့တော်၌ စုဝေးခြင်းနှင့် တွမ့်မုယွီ၏ အကြံအစည်
“နောက်ထပ် တစ်သိန်းခွဲ ထပ်ကုန်သွားပြန်ပြီ” ဟု ချင်လော့က ညည်းတွားလိုက်သည်။
အကယ်၍ သူ၏ ဗီလိန်မှတ်များသာ အခိုးမခံခဲ့ရလျှင် ယခုဆိုလျှင် တစ်သောင်းငါးထောင်သာ သုံးစွဲရန် လိုအပ်မည်ဖြစ်သည်။
“လဲလှယ်မယ်!”
ချင်လော့သည် တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ချက်ချင်းပင် လဲလှယ်လိုက်သည်။
“လဲလှယ်ခြင်း အောင်မြင်ပါသည်။”
“ဗီလိန်မှတ် နှစ်သိန်း ကုန်ကျပါမည်။”
“လေဟာနယ်နတ်စွမ်းအင် လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ် - တွန်ကျုံး (လေဟာနယ်ရှောင်တိမ်းခြင်း) ကို ရရှိပါသည်။ လေဟာနယ်နယ်မြေအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်နိုင်ပြီး အခြားသော ဒိုင်မန်းရှင်းနယ်ပယ်ထဲသို့ ယာယီ ဝင်ရောက်နိုင်ကာ လေဟာနယ်နိယာမ နားလည်သဘောပေါက်မှုအဆင့်နှင့်အတူ ပိုမိုတိုးတက် ပြောင်းလဲလာနိုင်ပါသည်။”
ချင်လော့၏ မျက်ဝန်းများ တောက်ပသွားခဲ့သည်။ “ဒါက စုယွီ ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ နတ်စွမ်းအင်ပဲ မဟုတ်လား”
“စနစ် ။ ။ ၎င်းတို့တွင် တူညီသော အံ့မခန်းအကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိပါသည်။”
“ကျွတ် ကျွတ်... ကံကြမ္မာသားတော် ဖြစ်လာမယ့်သူပီပီ နတ်စွမ်းအင် နှစ်ခုတောင် ပေးခဲ့တာပဲ!”
နတ်စွမ်းအင်ဆိုသည့်အတိုင်း ‘နတ်’ ဟူသော စကားလုံး ပါဝင်နေခြင်းကပင် ၎င်း၏ တန်ဖိုးကို သက်သေပြရန် လုံလောက်လှပေသည်။
အခြေခံသဘောတရားအရ နတ်စွမ်းအင်သည်လည်း သိုင်းပညာတစ်မျိုးပင် ဖြစ်သော်လည်း၊ နတ်စွမ်းအင်သည် နိယာမစွမ်းအားကို လုံးလုံးလျားလျား အားကိုး၍ အသုံးပြုရခြင်း ဖြစ်သည်။
နိယာမနားလည်သဘောပေါက်မှုအဆင့် မြင့်မားလေလေ၊ အသုံးပြုလိုက်သော နတ်စွမ်းအင်၏ စွမ်းအားက ပိုမို အားကောင်းလေလေ ဖြစ်သည်။
ဤနတ်စွမ်းအင်နှစ်ခုနှင့် လေဟာနယ်နိယာမ အနည်းငယ်အောင်မြင်ခြင်းအဆင့်ကို ရရှိလိုက်သဖြင့် သူ အမှန်တကယ်ပင် အတော်လေး ကျေနပ်သွားခဲ့သည်။
သို့သော်လည်း သူ၏ သိန်းနှင့်ချီသော ကံကြမ္မာတန်ဖိုးများ လေထဲသို့ လွင့်ပါးပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရခြင်းက သူ့ကို အနည်းငယ် မကျေမနပ် ဖြစ်စေခဲ့သည်။
“မင်း စုယွီနဲ့ ဆုံတုန်းက သူ ဘာလုပ်နေတာလဲ” ချင်လော့က သူ၏ အကြည့်ကို ရှီးဟွမ်ထံ ပို့လိုက်ရင်း မေးလိုက်သည်။
ဤအချိန်တွင် ရှီးဟွမ်၏ ပင်မဝိညာဉ်သည် ရှောင်ယာ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး၊ ကွယ်လွန်သူ စုယွီ နှစ်သက်ခဲ့သော အသွင်အပြင်ကို ချန်ရစ်ထားခဲ့သည်။
“သူက သူ့ကို ခေါ်သွားခဲ့တဲ့ ထူးဆန်းတဲ့လူတစ်ယောက်နဲ့ တိုက်ခိုက်နေခဲ့တာ”
“အဲဒီလူက စုယွီကို ဘာမှလုပ်နိုင်စွမ်းမရှိသင့်ပေမဲ့ ဘာအကြောင်းကြောင့်မှန်းမသိ စုယွီက အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်နေပုံရတယ်။ သူ့ဆီကနေ အရေးကြီးတဲ့အရာတစ်ခုကို အဲဒီလူက လုယူသွားတယ်လို့ အမြဲ ပြောနေခဲ့တယ်” ဟု ရှောင်ယာက ပြောလိုက်သည်။
သေချာသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ သူ၏ ကံကြမ္မာတန်ဖိုးများကို ထိုခွေးသူတောင်းစားက လုယူသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
“ငါ့ပစ္စည်းကို လုယူရဲတယ်ပေါ့... ငါ မမိစေနဲ့!”
“ဒါပေမဲ့ မင်းက ကံကြမ္မာတန်ဖိုးတွေ အများကြီးကို လုယူသွားခဲ့တာဆိုတော့ အခုလောက်ဆို ကံကြမ္မာသားတော်တစ်ယောက် ဖြစ်နေလောက်ပြီ မဟုတ်လား”
ချင်လော့၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့သည်။ “အကယ်၍ သူသာ ကံကြမ္မာသားတော်ဆိုရင် ကံကြမ္မာမြို့တော်ကို မသွားစရာ အကြောင်းမရှိဘူး မဟုတ်လား”
“ကံကြမ္မာမြို့တော်က မင်းရဲ့ သင်္ချိုင်းမြေ ဖြစ်စေရမယ်!”
“သွားကြစို့... ကံကြမ္မာမြို့တော်ကို သွားကြမယ်!”
“နေဦး... ငါတို့ ခွဲသွားကြမယ်။ မင်းရဲ့ တာဝန်က လုံးဝ မပြီးဆုံးသေးဘူး”
ရှောင်ယာသည် တွမ့်မုယွီ၏ ရှေ့မှောက်တွင်သာ ပေါ်လွင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ရာ၊ ၎င်းမှာ လုံးဝ အရေးမကြီးလှပေ။
ရှောင်ယာနှင့် ချင်လော့ အတူရှိနေသည်ကို မြင်တွေ့ခဲ့သူ အားလုံးမှာမူ သေဆုံးသွားခဲ့ကြပြီဖြစ်ရာ တစ်ယောက်မျှ အသက်ရှင်မကျန်ရစ်ခဲ့ချေ။
ရှောင်ယာ ထွက်သွားပြီးနောက် ချင်လော့က လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ သူ၏ ရုပ်သေးများသည်လည်း ကံကြမ္မာမြို့တော်ဆီသို့ တစ်ရုပ်ပြီးတစ်ရုပ် ဦးတည်သွားကြတော့သည်။
ချင်လော့နှင့် စုယွီတို့ တိုက်ခိုက်နေချိန်တွင် လူတိုင်းနီးပါးသည် ကံကြမ္မာမြို့တော် တည်ရှိရာနေရာသို့ ရောက်ရှိနေကြပြီ ဖြစ်သည်။ ထို ဧရာမလက်ဝါးကြီးက ၎င်းတို့၏ အာရုံကို ဆွဲဆောင်ခဲ့သော်လည်း၊ ၎င်းတို့အတွက်မူ ကံကြမ္မာမြို့တော်က ပို၍ အရေးကြီးလှပေသည်။
ထို ဧရာမလက်ဝါးကြီး မည်သည့်ကိစ္စအတွက် လာရောက်သည်ဖြစ်စေ၊ မည်သူ့ကို လာသတ်သည်ဖြစ်စေ ၎င်းတို့ ဂရုမစိုက်ကြချေ။
၎င်းတို့သည် ကံကြမ္မာမြို့တော်အတွင်းရှိ ကံကြမ္မာနှစ်ခြင်းခံခြင်းကိုသာ ဂရုစိုက်ကြပေသည်။
ကံကြမ္မာမြို့တော်အတွင်း၌ ထူထဲလှသော ကံကြမ္မာချီတိုင်လုံးကြီးများသည် တစ်တိုင်ပြီးတစ်တိုင် စုစည်းလာကြရာ အပြင်ဘက်ရှိ လူများပင် ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နေရပေသည်။
“တစ်တိုင်၊ နှစ်တိုင်၊ သုံးတိုင်၊ ငါးတိုင်၊ ဆယ်တိုင်! အများကြီးပဲ!”
“ဘုရားရေ... ကံကြမ္မာချီတိုင်လုံးတွေ တကယ့်ကို အများကြီးပါလား! အခု ဆယ့်ခြောက်တိုင်တောင် ရှိနေပြီ!”
“အကယ်၍ ငါသာ တစ်တိုင်ကို ရရှိခဲ့မယ်ဆိုရင် အနာဂတ်မှာ မဟာသူတော်စင်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက် ဖြစ်လာဖို့ ကံပါလာပြီးသားပဲ။ ပြီးတော့ တာအိုကို သက်သေပြပြီး ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းအဆင့် ဖြစ်လာဖို့တောင် အခွင့်အရေး အနည်းငယ် ရှိနေသေးတယ်!”
“ဟိုအထူဆုံးတစ်တိုင်က ငါ့ခါးထက်တောင် ပိုထူနေသလိုပဲ! အကယ်၍ အဲဒါကိုသာ ငါရခဲ့ရင် ကံကြမ္မာမြို့တော်ထဲမှာ ငါက အချောမောဆုံးယောက်ျား ဖြစ်လာလိမ့်မယ်ထင်တယ်!”
“အဲဒီ မူလအဆီအနှစ် စွမ်းအင်တိုင်ကို ငါ လိုချင်တယ်!” မင်းသမီး မုရုန်းချီသည် ထိုအထူဆုံးတိုင်လုံးကြီးကို စူးစိုက်ကြည့်နေခဲ့ရာ သူမ၏ အသက်ရှူနှုန်းများ မြန်ဆန်လာပြီး မျက်ဝန်းများထဲတွင် တောင့်တမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။
“မဟာချန်အင်ပါယာရဲ့ ချန်ဧကရာဇ်က အမျိုးသမီးတစ်ယောက်လို့ ငါ ကြားဖူးတယ်။ သူမတောင် အမျိုးသမီး ဧကရာဇ်တစ်ပါး ဖြစ်လာနိုင်သေးတာပဲ... ငါ မင်းသမီး မုရုန်းချီလည်း အမျိုးသမီး ဧကရီတစ်ပါး ဖြစ်လာနိုင်တာပေါ့!”
ဤစကားများသည် နိုင်ငံတော်ပုန်ကန်ရာကျသော စကားများဖြစ်သော်လည်း သူမ၏ ဘေးနားရှိ လူအနည်းငယ်၏ မျက်ဝန်းများမှာမူ တောက်ပသွားခဲ့ကြသည်။
အချင်းချင်း ရန်လိုနေကြပြီဖြစ်သော သူတို့သည် အပြန်အလှန် မျက်လုံးချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြရာ တစ်ဦး၏မျက်ဝန်းထဲတွင် တစ်ဦးက ရည်မှန်းချက်ကြီးမားမှုများကို မြင်တွေ့လိုက်ကြရသည်။
မင်းသမီးတစ်ပါးသည် အိမ်ထောင်ပြုသည်ဖြစ်စေ၊ ထိမ်းမြားပေးစားခံရသည်ဖြစ်စေ ခင်ပွန်းတစ်ဦးတည်းသာ ရှိပေသည်။
သို့သော် အမျိုးသမီး ဧကရီတစ်ပါးကျတော့ကော။ အမျိုးသမီး ဧကရီတစ်ပါးသည် ကြင်ယာတော် အမျိုးသား အများအပြား လိုအပ်သင့်သည် မဟုတ်ပါလော။ သို့မဟုတ်ပါက ဧကရီတစ်ပါး၏ ဘုန်းတန်ခိုးအာဏာကို မည်သို့ ပြသနိုင်မည်နည်း။
၎င်းတို့ လူအနည်းငယ်သည် ယခင်က ချင်လော့အား ၎င်းတို့၏ ဘုံရန်သူအဖြစ် သတ်မှတ်ထားခဲ့ကြပြီး အခြားမည်သည့်အရာမျှ မလုပ်မီ ချင်လော့ကို အရင်ဆုံး ဖယ်ရှားပစ်ချင်နေခဲ့ကြသည်။
ယခုအခါတွင်မူ ၎င်းတို့သည် ရည်ရွယ်ချက်တူညီသော သဘောထားတူသူများ ဖြစ်လာနိုင်ပုံရသဖြင့် ရန်လိုမုန်းတီးမှုများ မရှိသင့်တော့ချေ။
“ကံကြမ္မာချီတိုင်လုံးတွေ... တကယ့်ကို ဆွဲဆောင်မှုရှိလွန်းတာပဲ” ဝမ်ထန်က နှုတ်ခမ်းကို သပ်လိုက်သည်။ အတွင်းရှိ အလွန်တရာ ထူထဲလှသော တိုင်လုံးများထဲမှ တစ်ခုကို သူ ရရှိလိမ့်မည်ဟု ခံစားနေရသည်။
“ကျန်တဲ့လူတွေ အားလုံးနီးပါး ရောက်နေကြပြီ။ ချင်လော့က ဘယ်ရောက်သွားတာလဲ”
ချင်လော့၏ စိတ်သဘာဝအရ ယခုအချိန်တွင် သူ ပုန်းကွယ်နေစရာ အကြောင်းမရှိဘူး မဟုတ်လော။
“မဟာချင်အင်ပါယာ ပြန်လည် ထကြွနိုင်ခြင်း ရှိမရှိဆိုတာ ချင်လော့အနေနဲ့ ကောင်းကင်တာအိုရဲ့ မျက်နှာသာပေးမှုကို ရရှိနိုင်ခြင်း ရှိမရှိအပေါ်မှာပဲ မူတည်နေတယ်”
ဝမ်ထန်သည် ကောင်းကင်ယံသို့ မော့ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ လေသံထဲတွင် မကျေနပ်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပါဝင်နေခဲ့သည်။
ထန်ဟောက်သည် ယခုအချိန်တွင် သူ၏ ဘေးပတ်ပတ်လည်၌ လူအများအပြားကို စုစည်းထားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့ထဲတွင် ထန်မိသားစုမှ လူများ၊ ဝိညာဉ်ခန်းမမှ လူများနှင့် ကောင်းကင်မဟာမိတ်အဖွဲ့၏ ကျန်ရှိနေသော အစိတ်အပိုင်းများ ပါဝင်ကြသည်။
ကောင်းကင်မဟာမိတ်အဖွဲ့သည် ယခင်တိုက်ပွဲတွင် ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုများ ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီး ယခုအခါ အဖွဲ့ဝင် ထက်ဝက်ကျော်ခန့် ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
လူ သုံးဆယ်ပင် မပြည့်တော့ဘဲ ကျန်ရှိနေတော့သည်။
သူ၏ ဘေးပတ်လည်တွင် လူ အယောက်နှစ်ဆယ်နီးပါး ရှိနေပြီး ကျန်ရှိနေသူများမှာ အခြေခံအားဖြင့် တစ်ဦးချင်းစီ တိုက်ခိုက်နေကြကာ လင်းဟောက် တစ်ဦးတည်းသာလျှင် ဘေးနားတွင် မိတ်ဆွေ နှစ်ဦးသုံးဦးခန့် ရှိနေပေသည်။
“ချင်လော့ မလာဘူးလား”
“ကျန်ထိုက်ရွှီးလည်း မလာဘူးလား”
“စုယွီကိုလည်း ဘယ်မှာမှ မတွေ့ရဘူးလား”
“ဟို ရှောင်ယာလည်း ပေါ်မလာဘူးလား”
ထန်ဟောက်၏ လေသံထဲတွင် အံ့သြမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပါဝင်နေခဲ့သည်။
“သခင်လေးထန်... သူတို့အားလုံး မတော်တဆမှု တစ်ခုခုနဲ့ ကြုံတွေ့သွားတာ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်"
“နောင်အနာဂတ်မှာ ဒီကမ္ဘာကြီးက နောက်ဆုံးတော့ သခင်လေးရဲ့ အပိုင်ပဲ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် ယုံကြည်ပါတယ်” ဟု မျက်နှာချိုသွေးတတ်သူ တစ်ဦးက ဖားယားလျက် ပြောလိုက်သည်။
ထန်ဟောက်၏ နှုတ်ခမ်းများမှာ အနည်းငယ် ကွေးညွတ်သွားခဲ့ပြီး ထိုလူ၏ စကားကို အလွန်အမင်း သဘောတူလက်ခံနေခဲ့သည်။
“သူတို့အားလုံး မတော်တဆမှုတစ်ခုခုနဲ့ ကြုံတွေ့သွားတာဆိုရင်တော့ ဒီကံကြမ္မာမြို့တော်က ငါတို့ရဲ့ ပိုင်နက်ပဲ ဖြစ်လာတော့မှာပေါ့” ထန်ဟောက်သည် လူအများအပြားကို စုစည်းခဲ့ခြင်းမှာ သဘာဝကျကျပင် ကံကြမ္မာမြို့တော်ကို ထိန်းချုပ်ရန် ရည်ရွယ်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
'ကံကြမ္မာမြို့တော်ထဲကို ဝင်ချင်တယ် ဟုတ်လား။ သူ့ကို အရင်ဆုံး ခွင့်တောင်းရလိမ့်မယ်'
အစောပိုင်းက ချင်လော့ကို မတိုက်ခိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ခြင်းမှာ ချင်လော့ကို ကြောက်ရွံ့၍မဟုတ်ဘဲ၊ မိမိသည် ကံကြမ္မာမြို့တော်ကို ထိန်းချုပ်ခွင့် ရယူရန်အတွက် ဤအခိုက်အတန့်ကို ရည်ရွယ်နေသော ပါးနပ်သည့် ဗျူဟာမှူးတစ်ဦး ဖြစ်နေသောကြောင့်သာ ဖြစ်ကြောင်း သူ ပို၍ပို၍ ယုံကြည်လာခဲ့သည်။
“ကြည့်ရတာ ငါ ဟွင်ဝူဟန်က ဒီကမ္ဘာကြီးရဲ့ ဇာတ်လိုက်ဖြစ်လာဖို့၊ ကောင်းကင်တာအိုရဲ့ သားတော် ဖြစ်လာဖို့ ကံပါလာတဲ့သူ ဖြစ်ပုံရတယ်” ဟု ထန်ဟောက်က သူ့ဘာသာ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။
တွမ့်မုယွီသည် သူ၏ သွေးကျွန်များနှင့်အတူ အမှောင်ထုထဲသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်းကို ၎င်းတို့အားလုံး လုံးဝ သတိမပြုမိခဲ့ကြချေ။
တွမ့်မုယွီသည် ကံကြမ္မာမြို့တော်ရှိရာ အရပ်မျက်နှာသို့ အေးစက်စက် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ “ကံကြမ္မာနှစ်ခြင်းခံချင်နေကြတာလား... ဟဲဟဲ... မင်းတို့ သဘောကျ ဖြစ်မလာအောင် ငါ သီးသန့် လုပ်ပြရမှာပေါ့”
“သွားစမ်း!” တွမ့်မုယွီက သူ၏ သွေးကျွန်များကို အမိန့်ပေးလိုက်ရာ ၎င်းတို့သည် ချက်ချင်းပင် လူစုခွဲသွားကြပြီး တစ်ဦးစီ၏ လက်ထဲတွင် နီရဲနေသော သလင်းကျောက်တစ်လုံးစီကို ကိုင်ဆောင်ထားကြသည်။
၎င်းမှာ ကံကြမ္မာချီတိုင်လုံးများနှင့် ကံကြမ္မာမြို့တော်ကိုပါ ဖျက်ဆီးပစ်ရန် သူ ရည်ရွယ်ထားသော အရာပင် ဖြစ်သည်။
၎င်း၏ အမည်မှာ သွေးနတ်ဆိုးသလင်းကျောက် ဟု ခေါ်ပေသည်။
ဤသလင်းကျောက် တစ်လုံးစီကို လူသားမျိုးနွယ်စုဝင် အများအပြား၏ သွေးများဖြင့် သန့်စင်ဖန်တီးထားခြင်းဖြစ်ပြီး၊ အထူးသဖြင့် ကွန်ရွှီနယ်မြေရှိ လူသားမျိုးနွယ် ကျွမ်းကျင်သူများ၏ သွေးများဖြင့် ပြုလုပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။
၎င်းတို့တွင် သိပ်သည်းလှသော သွေးနတ်ဆိုးအရှိန်အဝါများ ပါဝင်နေပြီး ၎င်းက ကံကြမ္မာမြို့တော်ကို ညစ်ညမ်းသွားစေနိုင်ကာ၊ ကံကြမ္မာချီတိုင်လုံးများကို မူလစွမ်းဆောင်ရည် ဆုံးရှုံးသွားစေပြီး နှစ်ခြင်းခံခြင်း အကျိုးသက်ရောက်မှု မရှိတော့ဘဲ ကြီးမားလှသော ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးများကိုပင် ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်ပေသည်။
“ပထမအကြိမ် ပြင်ဆင်မှုက ကျရှုံးသွားခဲ့ပြီး ငါ့အတွက် ပြင်းထန်တဲ့ ဆုံးရှုံးမှုတွေ ဖြစ်စေခဲ့တယ်”
“ဒါကြောင့် ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ ငါ့ရဲ့ အကြံအစည်က လုံးဝ မကျရှုံးစေရဘူး... ငါ့ရဲ့ ဒီခန္ဓာကိုယ်ကြီး ပျက်စီးသွားရင်တောင် အောင်မြင်အောင် လုပ်ရမယ်!”
တွမ့်မုယွီသည် ကံကြမ္မာမြို့တော်ကို လှမ်းကြည့်ရင်း ပြတ်သားသော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
ဤနယ်မြေအတွက် သူသည် ဗီလိန်တစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းတို့၏ ဝိညာဉ်တိုက်စားခြင်းနယ်မြေအတွက်မူ သူသည် သူရဲကောင်းတစ်ဦး ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။