အခန်း ၂၂၆

အခန်း (၂၂၆)

တွမ့်မုယွီ သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် အသတ်ခံရခြင်းနှင့် သားကောင်များ မြို့တော်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာခြင်း

ဝုန်း... ဝုန်း...

သွေးနတ်ဆိုးသလင်းကျောက်များ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပစ်ပေါက်ခံရကာ၊ ကံကြမ္မာမြို့တော်၏ ပတ်လည်တွင် ပေါက်ကွဲသွားကြသည်။ သိပ်သည်းလှသော သွေးနတ်ဆိုးအရှိန်အဝါက ကံကြမ္မာမြို့တော်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားပြီး၊ မြို့ရိုးများကို မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း သွေးရောင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားစေသည်။

ထို့နောက် သွေးနီရောင်သည် မြို့တော်အတွင်းသို့ စိမ့်ဝင်လာကာ ကံကြမ္မာစွမ်းအင်တိုင်များဆီသို့ ပျံ့နှံ့သွားလေသည်။

ဤအပြောင်းအလဲသည် လူတိုင်း၏ မျှော်လင့်ထားမှုထက် ကျော်လွန်နေသော်လည်း၊ အရာတစ်ခုကတော့ ချင်လော့၏ တွက်ဆထားမှုမှ သွေဖည်မသွားခဲ့ချေ။

"တွမ့်မုယွီက တကယ့်ကို အဓိက သတ်ကွက်ကြီးတစ်ခုကို ဖုံးကွယ်ထားခဲ့တာပဲ။"

"ကိုယ့်ရန်သူရဲ့ ရန်သူဟာ ကိုယ့်ရဲ့ မဟာမိတ်ပဲ။ ဒီစကားက တကယ့်ကို မှန်ကန်လွန်းတယ်။"

ကံကြမ္မာမြို့တော် ပွင့်သွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင်၊ မည်သူကမျှ ဆက်လက်၍ သည်းခံမနေနိုင်ကြတော့ချေ။

"အတူတူ တိုက်ခိုက်ကြစမ်း!" အရိပ်ထဲတွင် ပုန်းကွယ်နေသော ဝမ်ထန်က ဟိန်းဟောက်လိုက်ရာ၊ သူတို့သည် မိမိတို့၏ အပြင်းထန်ဆုံးသော တိုက်ကွက်များကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထုတ်ဖော်လိုက်ကြသည်။

မရေမတွက်နိုင်သော တိုက်ခိုက်မှုများက ချင်လော့ထံသို့ လေခွင်းသံများဖြင့် ပြေးဝင်လာရာ အလွန်တရာ မျက်စိကျိန်းဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။ ဤအခိုက်အတန့်တွင်၊ တွမ့်မုယွီ၏ သွေးကျွန်ရုပ်သေးများသည် ချင်လော့နှင့် တစ်ဖက်တည်းမှ ရပ်တည်ကာ တိုက်ပွဲဝင်ပေးနေကြသည်။

ရွှစ်! ရွှစ်! ရွှစ်!

သွေးကျွန်ရုပ်သေးများအားလုံးသည် ထိုလူများထံသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်သွားကြလေသည်။

ချင်လော့ ထိန်းချုပ်ထားသော ရုပ်သေးများသည်လည်း သတ်ဖြတ်ခြင်းစနစ်ကို တိတ်တဆိတ် အသက်သွင်းလိုက်ကြသည်။

"မြို့ထဲ ဝင်ချင်တယ် ဟုတ်လား။ ငါ့လက်ထဲက ဓားက ခွင့်ပြုမပြု အရင်မေးလိုက်ဦး!" ချင်လော့က သူ၏ ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး လေးနက်သော အသံဖြင့် "ဓားတစ်သောင်း ထုတ်လွှတ်ခြင်း!" ဟု ကြွေးကြော်လိုက်သည်။

ရွှစ်! ရွှစ်! ရွှစ်!

သူ၏ နောက်ကျောတွင် ရှည်လျားသော ဓားများ ပေါ်ထွက်လာပြီး၊ ဓားတစ်လက်စီတိုင်းမှ အေးစိမ့်သော အရှိန်အဝါများ ဖြာထွက်နေခဲ့သည်။

လူသားဧကရာဇ်အလံတော်သည်လည်း သူ၏ ဦးခေါင်းထက်တွင် ပေါ်ထွက်လာပြီး၊ သူ၏ နောက်ကွယ်ရှိ ကံကြမ္မာမြို့တော်၏ ဝင်ပေါက်ကို ပိတ်ဆို့ထားလိုက်သည်။ ဤအခိုက်အတန့်တွင်၊ သူသည် အမှန်တကယ် တစ်ယောက်တည်းဖြင့် လူထောင်ပေါင်းများစွာကို ရှေ့မတိုးနိုင်အောင် တားဆီးထားသည့် သူရဲကောင်းတစ်ဦးပင် ဖြစ်နေတော့သည်။

တွမ့်မုယွီသည် အရိပ်ထဲမှ ပြေးထွက်လာပြီး၊ လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကွန်ရွှီနယ်မြေမှ ပါရမီရှင် အချို့ကို သတ်ဖြတ်လိုက်လေသည်။

သူက ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "ကောင်းလိုက်တာ!"

"ဒီနေ့တော့ ငါ အသေအကြေ သတ်ဖြတ်ပစ်မယ်!"

သူသည် ချင်လော့ကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ယခုအခါ သူသည် အမုန်းတရားများကို ဘေးဖယ်ထားကာ ချင်လော့နှင့် တစ်ဖက်တည်းမှ ရပ်တည်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"ကိုယ့်ရန်သူရဲ့ ရန်သူဟာ ကိုယ့်ရဲ့ မိတ်ဆွေပဲ!"

"ပထမဆုံး သူတို့ကို အရင်သတ်မယ်၊ ပြီးမှ မင်းကို သတ်မယ်!"

သူ၏ သွေးနတ်ဆိုးသလင်းကျောက်များက ကံကြမ္မာတိုင်များအားလုံးကို ညစ်ညမ်းစေရန် အချိန်လုံလောက်စွာ ရရှိစေရေးအတွက်၊ ဤလူအုပ်ကြီးကို သူ တားဆီးထားရမည် ဖြစ်သည်။

ကွန်ရွှီနယ်မြေအတွက် မည်သည့် ကံကြမ္မာတန်ဖိုးမျှ ကျန်ရှိမနေစေရ။

"ကွန်ရွှီနယ်မြေရဲ့ အနာဂတ်ဟာ ငါ့လက်နဲ့ ဖျက်ဆီးခံရဖို့ ကံကြမ္မာပါပြီးသားပဲ။ ကွန်ရွှီနယ်မြေက လူတွေဟာ ငါတို့ ဝိညာဉ်တိုက်စားခြင်းနယ်မြေအတွက် ကျေးကျွန်တွေ ဖြစ်ဖို့ပဲ ထိုက်တန်တယ်!"

ဤအရာကို တွေးမိသည်နှင့်၊ သူသည် နှိုင်းယှဉ်၍မရနိုင်လောက်အောင် ပျော်ရွှင်ကြည်နူးသွားခဲ့သည်။

"ဟဲဟဲဟဲ!" သူသည် နားဝင်မချိုသော ရယ်မောသံကို မထိန်းနိုင်ဘဲ လွှတ်ထုတ်လိုက်မိသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင်၊ သူ၏ နားထဲသို့ အသံတစ်သံ ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။ "ဘာအဆင့်အတန်းနဲ့ ငါ့ကို လာတုပနေတာလဲ။"

ချင်လော့သည် လေဟာနယ်လွတ်မြောက်ခြင်းကို အသုံးပြု၍ သူ၏ ဘေးနားတွင် ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာရာ၊ သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် အထိတ်တလန့် ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။

"ငါတို့ကြားက ရန်ငြိုးကို ခဏလောက် ဘေးဖယ်ထားလို့ ရပါတယ်။ အခု ငါ မင်းကို ကူညီပေးနိုင်တယ်!" တွမ့်မုယွီက အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။

ချင်လော့က လှောင်ပြုံးပြုံးကာ "ငါ့ကို ကူညီမယ် ဟုတ်လား။ ငါက လိုအပ်လို့လား။"

"ဒါပေမဲ့... ငါတို့ ယာယီ မဟာမိတ်ဖွဲ့လို့ ရမရ ဆိုတာကတော့ ငါတို့ရဲ့ ဆန္ဒအပေါ်မှာ မူတည်မနေဘူး။"

ဝှစ်! ချင်လော့သည် တွမ့်မုယွီ၏ ဘေးနားရှိ လူနှစ်ဦးကို ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် သတ်ဖြတ်လိုက်ပြီး၊ နောက်ထပ် လေဟာနယ်လွတ်မြောက်ခြင်းကို အသုံးပြုကာ ကံကြမ္မာမြို့တော်၏ ဝင်ပေါက်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ထို့နောက် လီရှောင်ကို ကျော်ဖြတ်ကာ သူ၏ လူသားဧကရာဇ်အလံတော်ထံသို့ ချဉ်းကပ်လာသော လူတစ်ဦးကိုလည်း ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် ထပ်မံသတ်ဖြတ်လိုက်လေသည်။

ထို့နောက် သူသည် လူသားဧကရာဇ်အလံတော်ကို ကျော်လွန်၍၊ ကံကြမ္မာမြို့တော်အတွင်းသို့ ခြေတစ်လှမ်း စမ်းသပ် ဝင်ရောက်လိုက်သည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူ၏ မျက်ဝန်းများ တောက်ပသွားခဲ့သည်။

'ဘုရားရေ...ငါ ဝင်သွားလို့ ရနေတာလား။'

ဝှစ်!

သူ၏ ပုံရိပ်သည် မူလနေရာမှ ထပ်မံ ပျောက်ကွယ်သွားပြန်သည်။

"ဟားဟားဟား!"

"မင်း အခု သေလို့ရပြီ! ဘာလို့လဲဆိုတော့ မင်းကို ငါ မလိုအပ်တော့လို့ပဲ!"

ကံကြမ္မာမြို့တော်သည် ကွန်ရွှီလျှို့ဝှက်နယ်မြေအတွင်းရှိ နောက်ဆုံးသော အခွင့်အရေးကြီး ဖြစ်သည်။ ကံကြမ္မာမြို့တော်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက်၊ ကံကြမ္မာဆေးကြောခြင်း ပြီးဆုံးမှသာ ကံကြမ္မာမြို့တော်မှ ထွက်ခွာရန် ရွေးချယ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ကံကြမ္မာမြို့တော် အပြင်ဘက်တွင် လူတိုင်းကို ချင်လော့ ပိတ်ဆို့တားဆီးနေခြင်း၏ တစ်ခုတည်းသော ရည်ရွယ်ချက်မှာ ၎င်းတို့အားလုံးကို သတ်ဖြတ်၍၊ ကံကြမ္မာမြို့တော်အတွင်း၌ မည်သူမျှ ကံကြမ္မာဆေးကြောခြင်းကို မခံယူနိုင်စေရန် တားဆီးရန်ဖြစ်သည်။

ကြိုတင်သတ်မှတ်ချက်မှာ သူကိုယ်တိုင် ဝင်ရောက်၍မရခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

ယခု သူ ဝင်ရောက်၍ ရနေပြီဖြစ်ရာ၊ ဘာမှမဖြစ်တော့ချေ... လုံးဝ အရေးမကြီးတော့ချေ။

ချင်လော့၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် တွမ့်မုယွီ၏ ဘေးနားတွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။

ချင်လော့ ဘာတွေ ရူးသွပ်နေမှန်း တွမ့်မုယွီ မသိသော်လည်း၊ ချင်လော့သည် စေတနာကောင်းဖြင့် ရောက်လာခြင်းမဟုတ်ကြောင်း သူ သိရှိလိုက်သည်။

သူသည် မိမိ၏ နည်းလမ်းအားလုံးကို ချက်ချင်း အသုံးပြုလိုက်သော်လည်း၊ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ချင်လော့က ပေါ့ပေါ့ပါးပါးဖြင့် ပြောလိုက်သည်ကို ကြားလိုက်ရသည်။ "မင်းကို သေလမ်းဆီ ငါ ပို့ပေးမယ်!"

"လေဟာနယ်ဆုတ်ဖြဲခြင်း!"

တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မရလိုက်သော တွမ့်မုယွီသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထံမှ ဆုတ်ဖြဲခံရမည့် အင်အားတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း ပြူးကျယ်သွားပြီး၊ မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် "လေဟာနယ်..." ဟု ရေရွတ်လိုက်သည်။

ဝှစ်! ဝှစ်! ဝှစ်!

ဓားချီလှိုင်းများက တွမ့်မုယွီ၏ အခြားသော ထွက်ပြေးရာ လမ်းကြောင်းများကို ပိတ်ဆို့ထားလိုက်သည်။

စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်သံတစ်ခုကိုသာ ကြားလိုက်ရပြီးနောက်၊ တွမ့်မုယွီ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း အပိုင်းပိုင်းအစစ ဆုတ်ဖြဲခံလိုက်ရလေတော့သည်။

တွမ့်မုယွီ၏ ခန္ဓာကိုယ် အပိုင်းပိုင်းအစစ ကြေမွသွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင်၊ ထိုသွေးကျွန်ရုပ်သေးများသည် တစ်ခုပြီးတစ်ခု စတင်ပေါက်ကွဲတော့သည်။

ဝုန်း!

ဝုန်း!

ဝုန်း!

ကျယ်လောင်သော ဟိန်းဟောက်သံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ သွေးကျွန်ရုပ်သေးများ၏ ပေါက်ကွဲမှုအတွင်း လူများစွာ ထပ်မံ သေဆုံးသွားခဲ့ကြရသည်။

"သုံးကြိမ်မြောက် သတ်ဖြတ်ခြင်းပဲ။" ချင်လော့က တွမ့်မုယွီ သေဆုံးသွားသော အရပ်မျက်နှာကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"နောက်တစ်ကြိမ် ငါတို့ တွေ့ရင် လေးကြိမ်မြောက် သတ်ဖြတ်ခြင်း ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။ ပြီးတော့ အဲဒါက နောက်ဆုံးအကြိမ် ဖြစ်ရမယ်။"

[အခြားနယ်မြေမှ ကံကြမ္မာသားတော်၏ သွေးပင်လယ်ကိုယ်ပွားကို ထပ်မံ သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သဖြင့်၊ သူ၏ ကံကြမ္မာတန်ဖိုး ၂၀၀,၀၀၀ ဆုံးရှုံးသွားပြီး၊ ပိုင်ရှင်သည် ဗီလိန်မှတ်များ ၂၀၀,၀၀၀ ရရှိပါသည်။]

[ကွန်ရွှီလျှို့ဝှက်နယ်မြေကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာသော ကံကြမ္မာသားတော်၏ ကိုယ်ပွားအားလုံးကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သဖြင့်၊ ကောင်းကင်တာအို၏ ရန်လိုမုန်းတီးမှုမှာ ကြီးမားစွာ လျော့ကျသွားပါသည်။]

[သတိပေးချက် - အကယ်၍ သတ်ဖြတ်မှုများ ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်နေပါက၊ ကွန်ရွှီနယ်မြေ၏ ပါရမီရှင်များအားလုံး လုံးဝ ဆုံးရှုံးသွားမည်ဖြစ်ပြီး၊ ကောင်းကင်တာအို၏ ရန်လိုမှုမှာ တစ်ဖန် ပြန်လည် မြင့်တက်လာပါလိမ့်မည်။]

[စနစ်၏ အကြံပြုချက် - ကံကြမ္မာမြို့တော်ကို ဖွင့်လှစ်လိုက်ပါ။ သားကောင်များ ကြီးထွားလာသောအခါ၊ မျှော်လင့်မထားသော အကျိုးအမြတ်များ ရရှိလာနိုင်ပါသည်။]

"ဟင်..."

"သားကောင်တွေ ဟုတ်လား။ သူတို့တွေလား။" ချင်လော့သည် ကွန်ရွှီနယ်မြေ၏ ပါရမီရှင်များဟု ခေါ်ဆိုကြသော သူများကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် ကံကြမ္မာမြို့တော်ကို ကြည့်လိုက်ရာ၊ သူ၏ မျက်ဝန်းများ တောက်ပသွားခဲ့သည်။

ဤအချက်ကို သူ နီးပါး မေ့လျော့နေခဲ့သည်။

ကံကြမ္မာဆေးကြောခြင်းက ကံကြမ္မာသားတော်သစ်များကို အလွယ်တကူ ဖန်တီးပေးနိုင်သည်။

"ငါ မရနိုင်ရင် သူတို့ကိုလည်း ပေးမရစေရဘူးဆိုတဲ့ အတွေးနဲ့ ရန်သူရဲ့ အခွင့်အရေးကို ဖြတ်တောက်ဖို့ပဲ ငါ စဉ်းစားနေခဲ့တာ။"

"ငါ ဒါကို မေ့နေခဲ့တာပဲ! သူတို့ ရသွားတယ်ဆိုတာ ငါ ရလိုက်တာနဲ့ အတူတူပဲ မဟုတ်ဘူးလား။ သူတို့က သားကောင်တွေပဲလေ... ဘယ်လောက်ပဲ ကောင်းကောင်း ကြီးထွားလာပါစေ၊ သူတို့က သားကောင်တွေ ဖြစ်နေဆဲပဲ!"

စကားပြောပြီးနောက်၊ ချင်လော့သည် အပေါ်သို့ ခုန်တက်လိုက်ပြီး လူသားဧကရာဇ်အလံတော်ကို ပြန်လည် သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ!"

"လူတွေလည်း စုံသလောက် ဖြစ်နေပြီ!"

"အခု ငါတို့ ကံကြမ္မာမြို့တော်ထဲကို ဝင်လို့ရပြီ!"

ချင်လော့၏ စကားကြောင့် လူတိုင်း မှင်တက်သွားကြသည်။

'ဒါက ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ။'

ချင်လော့က ဖြောင့်မတ်မှန်ကန်ဟန်ဖြင့် "ခုလေးတင် ငါက ပြဿနာရှာနေတဲ့ အသုံးမကျတဲ့လူ အချို့ကို ရှင်းလင်းပေးခဲ့တာပါ။"

"အခုတော့ မင်းတို့အားလုံးက အရည်အချင်းရှိတယ်ဆိုတာ သက်သေပြလိုက်ပြီဆိုတော့၊ ကံကြမ္မာမြို့တော်က မင်းတို့အတွက် ဖွင့်လှစ်ပေးလိုက်ပြီ!" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

စကားပြောပြီးနောက်၊ ချင်လော့သည် အောက်သို့ ဆင်းသက်လာကာ လီရှောင်နှင့် ရဲ့လင်းရွှမ်တို့ကို "သွားကြစို့... ငါတို့ ဝင်ကြမယ်!" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ချင်လော့ ခြေလှမ်းလိုက်ရာ၊ တကယ်ပင် သူ ဝင်ရောက်၍ ရနေလေသည်။ လီရှောင်၊ ရဲ့လင်းရွှမ်နှင့် အခြားသူများလည်း ချွင်းချက်မရှိ ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့ကြသည်။

"ကျွတ်ကျွတ်... ကောင်းကင်တာအိုအတွက် အခု ရွေးချယ်စရာ သိပ်များများစားစား မကျန်တော့ဘူးပဲ!"

သို့သော်လည်း၊ အတွင်းဘက်ရှိ ကံကြမ္မာစွမ်းအင်တိုင်များမှာ ညစ်ညမ်းနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ကံကြမ္မာဆေးကြောခြင်း ဟုတ်လား...

[စနစ်၏ သတိပေးချက် - ကံကြမ္မာစွမ်းအင်တိုင်များကို ညစ်ညမ်းစေသော သွေးနတ်ဆိုးချီစွမ်းအင်များကို ပိုင်ရှင်က ဝါးမြိုလိုက်ပါက၊ ကောင်းကင်တာအို၏ မျက်နှာသာပေးမှုကို ရရှိနိုင်ပါသည်။]

[သတိပေးချက် - အကယ်၍ ပိုင်ရှင်က ထိုသို့ မလုပ်ဆောင်ပါက၊ အခြားသူတစ်ဦးဦးက ဤပြဿနာကို ဖြေရှင်းသွားပါလိမ့်မည်။]

"ဒါဆိုရင် ငါတို့ ဘာကို စောင့်နေရမှာလဲ! လုပ်ကြတာပေါ့!" ချင်လော့သည် သူ၏ လက်တစ်ဖက်ကို မြို့ရိုးပေါ်သို့ ဖိကပ်လိုက်ရာ၊ ကောင်းကင်ဝါးမြိုခြင်းနတ်ဆိုးပညာမှာ ရူးသွပ်စွာ လည်ပတ်လာခဲ့တော့သည်။

"ငါ့အတွက် ဝါးမြိုစမ်း!"

သွေးနတ်ဆိုးချီစွမ်းအင်များသည် အခြားသူများအတွက် ခေါင်းကိုက်စရာနှင့် ဒုက္ခရောက်စရာ ဖြစ်နိုင်သော်လည်း၊ ချင်လော့အတွက်မူ ၎င်းတို့အားလုံးမှာ အာဟာရဓာတ်များသာ ဖြစ်ပေသည်။

ဝုန်း!

သွေးနတ်ဆိုးချီစွမ်းအင်အားလုံးသည် ချင်လော့ထံသို့ အရူးအမူး တဟုန်ထိုး တိုးဝင်လာကြတော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ မြို့အပြင်ဘက်ရှိ ထိုလူများသည် မြို့ထဲသို့ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ဝင်ရောက်လာကြသည်။

ချင်လော့သည် မြို့တံခါးဝကို စိုက်ကြည့်ရင်း၊ သူတို့ တစ်ယောက်ချင်းစီတိုင်းကို မှတ်သားထားလိုက်သည်။

ရှောင်ယာ... သူ့လူ။

လင်းဟောင်... သူ့လူ။

လီရှို့ယွင်... လည်း သူ့လူ။

ကျွမ်းရှီဆန်း... တစ်ဝက် သူ့လူ။

ထန်ဟောက်... အင်း၊ ဟွင်ဝူဟန်... သူတို့နှစ်ယောက်က တစ်ယောက်တည်းပဲ၊ ပြီးတော့ သူတို့အားလုံးက သူ့လူတွေပဲ။

"ဒါက မမှန်ဘူးလေ! ငါ့လူတွေချည်းပဲ ထက်ဝက်ကျော်လောက် ပါနေတာလား။" ချင်လော့သည် ကံကြမ္မာစွမ်းအင်တိုင် အရေအတွက်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ... ဆယ့်ခြောက်ခု ရှိနေသည်။ ဒါက...

"အဲဒီလောက် အားထုတ်ထားခဲ့တာတောင်မှ၊ ဒါပဲလား။"

ဝမ်ထန် ဝင်ရောက်လာသည်။

"အင်း... သားကောင်ပဲ။"

"မင်းသမီး မုရုန်းချီ... သူလည်း သားကောင်ပဲ..."

"ချောင်ပါ... သားကောင်..."

"ဒီကောင်... လည်း သားကောင်ပဲ..."

"သားကောင်! သားကောင်ပဲ!"

"ကံကြမ္မာသားတော် တစ်ယောက်မှ မပါဘူးလား။" ချင်လော့သည် လုံးဝကို ထုံကျင်သွားခဲ့ရသည်။ ထိုကျန်းထိုက်ရွှီးလည်း ရောက်မလာခဲ့ချေ။

ဝင်ရောက်ခွင့် အရည်အချင်းပြည့်မီသူများမှာ၊ သူ၏ ကိုယ်ပိုင်လူများအပြင် အခြားသော လူအမည်မသိများသာ ဖြစ်ကြသည်။

"ကွန်ရွှီနယ်မြေရဲ့ ကံကြမ္မာသားတော်တွေ ဘယ်ရောက်ကုန်ကြတာလဲ။"

[စနစ် - မင်း ဘယ်လိုထင်လို့လဲ။ တစ်ခါတလေကျရင်၊ မင်းကိုယ်မင်း အကြောင်းရင်းကို ပြန်ရှာကြည့်ဦးလေ။ ဒီနှစ်တွေတစ်လျှောက် မင်းရဲ့ ဗီလိန်မှတ်တွေ တိုးလာခဲ့လား။ မင်း ကံကြမ္မာသားတော် ဘယ်နှစ်ယောက် သတ်ခဲ့ပြီးပြီလဲ။ သူတို့ကို ဂေါ်ဖီထုပ်တွေလို့ မင်း ထင်နေတာလား။ ကွန်ရွှီနယ်မြေက တော်တော်လေး ထုတ်လုပ်နိုင်စွမ်း ကောင်းနေပြီ... ဟုတ်ပြီလား။]