အခန်း ၂၃၀

အခန်း (၂၃၀)

ချင်လော့သည် လူသတ်သမား ဖြစ်ပြီး ချင်ရှောင်က မောက်မာစွာဖြင့် ကာကွယ်ပေးခြင်း

ကွန်ရွှီလျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ ခရီးစဉ်မှာ အဆုံးသတ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

နယ်မြေအတွင်း၌ အချိန်မှာ လွန်စွာ ကြာမြင့်သည်ဟု မခံစားရသော်လည်း၊ အပြင်ဘက်တွင်မူ အချိန်မှာ အပြည့်အဝ သုံးနှစ်တိုင်တိုင် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် စောင့်ဆိုင်းနေသော အကြည့်များအားလုံးသည် ကွန်ရွှီနယ်မြေဆီသို့ ကျရောက်နေကြသည်။

ဝှစ်!

လူရိပ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခြမ်းသာ ကျန်ရှိတော့ပြီး ခါးအောက်ပိုင်းမှ သွေးများမှာလည်း အဆက်မပြတ် စီးကျနေဆဲဖြစ်ကာ

ထိုသူမှာ ဝမ်ထန် ဖြစ်ပေသည်။

"ဝမ်ထန်! ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်ရတာလဲ!" အဘိုးအိုတစ်ဦး ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာပြီး သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

"မြန်မြန် ထွက်သွားကြစို့!" ဝမ်ထန်တွင် အပိုစကားများ ပြောဆိုရန် အချိန်မရှိတော့ပေ။ အဘိုးအိုသည် သူ့ကို ဖမ်းဆွဲကာ လျှပ်တစ်ပြက်အတွင်း ထွက်ပြေးသွားခဲ့သည်။

သူ အမြန်ဆုံး ထွက်ပြေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်းမှာ လွန်စွာမှပင် ဉာဏ်ကောင်းလှပေသည်။ တစ်လှမ်းသာ နောက်ကျသွားပါက သူသည် ဤနေရာတွင် လုံးဝ အသက်ဆုံးရှုံးသွားရလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

"ဘာတွေ ဖြစ်ခဲ့တာလဲ။ ဘာတွေ အတိအကျ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာလဲ" ဟု အဘိုးအိုက အလျင်အမြန် မေးမြန်းလိုက်သည်။

ဝမ်ထန်သည် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခြမ်း ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ရသော်လည်း သူ၏မျက်ဝန်းများထဲတွင်မူ အလွန်တရာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ရှိနေဆဲပင်။

"ချင်လော့က ပုန်းကွယ်နဂါး မဟုတ်ဘူး၊ ကောင်းကင်တာအိုသားတော်လည်း မဟုတ်ဘူး! မဟာချင်အင်ပါယာရဲ့ ကံကြမ္မာတွေ ကုန်ဆုံးသွားပြီ! ဟားဟားဟား။"

"ငါတို့ ဝမ်မိသားစုအနေနဲ့ လှုပ်ရှားလို့ ရပြီ!"

အဘိုးအို၏ မျက်နှာပေါ်တွင်လည်း ရူးသွပ်လှသော ဝမ်းမြောက်မှုများ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ပြီး "တကယ်လား" ဟု ပြန်မေးလိုက်သည်။

"မှန်တယ်၊ ချင်လော့က ကောင်းကင်တာအိုသားတော် မဟုတ်ရုံတင်မကဘဲ သူ့ဆီမှာ ကံကြမ္မာအရှိန်အဝါ အနည်းငယ်မျှတောင် မရှိဘူး!"

"ကောင်းပြီ! မြန်မြန် ပြန်ကြစို့! ဒီကိစ္စက အလွန်တရာ အရေးကြီးတယ်။"

ချင်လော့သည် နောက်မှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ အပြင်ဘက်တွင် စောင့်ဆိုင်းနေသော ယဲ့လန်သည် ချက်ချင်းပင် ချင်လော့ထံသို့ ပျံသန်းရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

"ဘာမှမဖြစ်ဘူးမလား" ဟု ယဲ့လန်က စိုးရိမ်တကြီး မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ငါ အဆင်ပြေပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ရှေ့မှာ ပြဿနာတွေ ရှိလာနိုင်တယ်။ တောင်တန်းဘုရင် မလာဘူးလား" ဟု ချင်လော့က မေးလိုက်သည်။

လူအများအပြားကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီးနောက် ပြဿနာ မရှိလာလျှင်သာ ထူးဆန်းပေလိမ့်မည်။

"သူက သူ့ကို ဆင့်ခေါ်နိုင်တဲ့ ပစ္စည်းတစ်ခု ထားခဲ့တယ်" ယဲ့လန်သည် တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ သူမ၏ လက်ထဲရှိ ကျောက်စိမ်းအဆောင်တစ်ခုကို ချက်ချင်း ချေဖျက်လိုက်သည်။

ထိုနေရာမှ အလွန်ဝေးကွာသော နေရာတွင် ရှိနေသည့် ချင်ရှောင်သည် မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်ပြီး မလှမ်းမကမ်းရှိ နတ်ဆိုးသားရဲတစ်ကောင်ကို ကြည့်ကာ "ဒီနေ့တော့ မင်းကို အသက်ချမ်းသာပေးလိုက်မယ်၊ နောက်တစ်ခါကျမှ ငါ လာသိမ်းပိုက်မယ်!" ဟု ပြောလိုက်သည်။

စကားပြောနေရင်း သူသည် သူ၏လက်ထဲရှိ လျှို့ဝှက်ရတနာကို အသုံးပြုကာ လေဟာနယ်လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို အတင်းအကျပ် ဖန်တီးလိုက်သည်။

လူအများအပြား ဝင်ရောက်သွားခဲ့သော်လည်း အနည်းငယ်မျှသာ ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာကြသည်။

ကျန်းထိုက်ရွှီး ပေါ်ထွက်လာပြီးနောက်၊ ချင်လော့ကို ကြည့်လိုက်သော သူ၏အကြည့်များထဲတွင် ပြင်းထန်သော မုန်းတီးမှုများနှင့် တစ်ချိန်တည်းမှာပင် နက်ရှိုင်းသော ကြောက်ရွံ့မှုများ လွှမ်းခြုံနေခဲ့သည်။

"ကျွတ် ကျွတ်... မတွေ့တာ ကြာပြီပဲ!" ချင်လော့သည် ကျန်းထိုက်ရွှီးကို ကြည့်လိုက်သည်။ ကျန်းထိုက်ရွှီး၏ ကံကြမ္မာတန်ဖိုးမှာ တိုးတက်လာလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့မိပေ။

အမှတ်နှစ်သိန်း တိုးတက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"မင်း ကံကြမ္မာမြို့တော်ကို မသွားတာ အကြောင်းရှိသားပဲ၊ မင်းမှာ နောက်ထပ် အခွင့်အရေးတစ်ခု ရှိနေတာကိုး။" ချင်လော့၏ စကားသည် ကျန်းထိုက်ရွှီး၏ အကြောကို ထိမိသွားခဲ့သည်။

ကျန်းထိုက်ရွှီးမှာ အခြား အခွင့်အရေး မည်သို့ ရှိနိုင်ပါမည်နည်း။ သူ မသွားရဲခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ ချင်လော့နှင့် ထပ်မံတွေ့ဆုံပြီး ထပ်မံ၍ ဖိနှိပ်ခြင်း ခံရမည်ကို သူ ကြောက်ရွံ့နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူသည် မသိစိတ်၏ စေ့ဆော်မှုဖြင့် သူ၏ ရင်ဘတ်ကို ထိတွေ့လိုက်မိသည်၊ အရိုးတစ်ချောင်းမှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူ အရမ်းကို မုန်းတီးလှပေသည်။

လူ သုံးဦးသည် သူ၏ ဘေးနားသို့ ဆင်းသက်လာခဲ့ရာ၊ ၎င်းက သူ့ကို ကြီးမားသော လုံခြုံစိတ်ချမှုကို ရရှိစေခဲ့သည်။ သူ၏ မိခင် စေလွှတ်လိုက်သော အစွမ်းထက်ပုဂ္ဂိုလ်များ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ကျန်းထိုက်ရွှီးသည် ချင်လော့ကို လွန်စွာ ကြောက်ရွံ့နေခဲ့သည်။ လက်ရှိအချိန်တွင် သူသည် ချင်လော့ကို တိုက်ခိုက်ရန် သတ္တိ မရှိသေးပေ။ သူက တိုးတိုးလေးဖြင့် "သွားကြစို့... သွားကြစို့!" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ကျန်းထိုက်ရွှီး အစောင့်အရှောက်များနှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်ရင်း ချင်လော့သည် တစ်ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားခဲ့ပြီး တိုက်ခိုက်လိုစိတ် ပေါ်ပေါက်လာသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင်မူ မတိုက်ခိုက်ခဲ့ပေ။

"မင်းကို ခဏလောက် အသက်ရှင်ခွင့် ပေးထားလိုက်ဦးမယ်။"

"နောက်ဆုံးတော့ မင်းက ငါ့ရဲ့ သားကောင်ပဲ။"

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကွန်ရွှီလျှို့ဝှက်နယ်မြေသည် နောက်ဆုံးတွင် ပိတ်သွားခဲ့ပြီး ပင်လယ်ကြမ်းပြင်အောက်သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ နစ်မြုပ်သွားခဲ့တော့သည်။

လူအများအပြားမှာ မှင်တက်သွားကြသည်။

တစ်စုံတစ်ယောက်က ချက်ချင်းပင် မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ငါတို့ဂိုဏ်းက သူတော်စင် ဘယ်ရောက်သွားတာလဲ။"

"ငါ့ရဲ့ မြေးမလေးကကော။"

"ငါ့ရဲ့သား ဘယ်ရောက်သွားတာလဲ။"

"စုယွီ ဘယ်ရောက်သွားတာလဲ!"

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါတစ်ခု မြင့်တက်လာပြီး ကွန်ရွှီဘိုးဘေး ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ သူသည် မှိုင်းညို့နေသော မျက်နှာထားဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

စုယွီမှာ သူတို့၏ ကွန်ရွှီမြင့်မြတ်နယ်မြေ၌ နှစ်ပေါင်းတစ်သောင်းအတွင်း ရှားရှားပါးပါး ပေါ်ထွက်လာသော ပါရမီရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ ကွန်ရွှီမြင့်မြတ်နယ်မြေ ပြန်လည်တောက်ပလာရန် မျှော်လင့်ချက်ပင် ဖြစ်သည်။

အခုတော့ သူ ပျောက်သွားပြီလား။

မည်သူမျှ ပြန်လည်မဖြေကြားခဲ့ကြသော်လည်း သူ အဖြေကို သိရှိပြီး ဖြစ်သည်။ စုယွီ သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ! သူ မုချ သေဆုံးသွားရမည်။

အံ့ဩစရာ မရှိတော့ပေ၊ ယခင်က သူ၏ စိတ်အခြေအနေ မတည်ငြိမ်ခြင်းမှာ အကြောင်းမဲ့ မဟုတ်ခဲ့ပေ။ စုယွီမှာ သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"ဘယ်သူလုပ်တာလဲ!" ကွန်ရွှီဘိုးဘေးသည် ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သူ၏ အရှိန်အဝါများဖြင့် လူတိုင်းကို လွှမ်းခြုံလိုက်သည်။

"ဒီနေ့... မင်းတို့တွေ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မဖြေရှင်းနိုင်ရင် ဘယ်သူမှ ဒီနေရာကနေ ထွက်သွားလို့ မရဘူး!"

သူ၏ ကွန်ရွှီမြင့်မြတ်နယ်မြေ၏ အမွေအနှစ်မှာ အခြေခံအားဖြင့် ပြတ်တောက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဒေါသစိတ်က သူ၏ ယုတ္တိကို နစ်မြုပ်သွားစေခဲ့သည်။

သူသည် ဤနေရာတွင် လူအများကို အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်ရန်ပင် မတွန့်ဆုတ်တော့ပေ။

တစ်စုံတစ်ယောက်က အားနည်းစွာဖြင့် စကားဆိုလိုက်သည်။ "အရင်က စုယွီက ချင်လော့နဲ့ တိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီး ချင်လော့ရဲ့ လက်ချက်နဲ့ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရခဲ့ပါတယ်"

ဟင်?

ကွန်ရွှီဘိုးဘေး၏ အကြည့်များသည် ချက်ချင်းပင် ချင်လော့ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားခဲ့သည်။

"မင်း စုယွီကို သတ်လိုက်တာလား?"

ချင်လော့သည် တိုက်ရိုက် ကြည့်ရှုရင်း မျက်နှာမပျက်ဘဲ လိမ်ညာပြောဆိုလိုက်သည်။ "ကျွန်တော် မသတ်ဘူးလို့ ပြောရင်... ခင်ဗျား ယုံမှာလား"

ကွန်ရွှီဘိုးဘေးသည် ချင်လော့ကို စူးစိုက်ကြည့်ရှုလိုက်သော်လည်း ချင်လော့၏ မျက်လုံးထဲတွင် အပြစ်ရှိသော အရိပ်အယောင်တစ်ခုမျှ မတွေ့ရပေ။

သို့သော်လည်း သူသည် ချင်လော့ကို ယုံကြည်မည် မဟုတ်ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ချင်လော့တွင် ယခင်က အဖြစ်အပျက်တစ်ခု ရှိခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ချင်လော့သည် ယခင်က စုယွီ၏ သေမျိုးကင်းစင်သွေးမျိုးဆက် မူလအဆီအနှစ်ကို ထိခိုက်ပျက်စီးစေခဲ့သဖြင့် ချင်လော့သည် စုယွီကို သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။

"ငါ သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်ကို ရှာဖွေစစ်ဆေးချင်တယ်!" ကွန်ရွှီဘိုးဘေးက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ယဲ့လန်သည် ရှေ့သို့ လှမ်းထွက်လာပြီး ချင်လော့ကို ကာကွယ်ပေးလိုက်သည်။ သူမသည် ခွင့်ပြုမည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော်လည်း ဤအခိုက်အတန့်တွင် အေးစက်သောအသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"ခင်ဗျားက သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်ကို ရှာဖွေစစ်ဆေးမယ် ဟုတ်လား?" ချင်လော့၏ ဘေးနားတွင် တံခါးပေါက်တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။ ယဲ့လန် ချေဖျက်လိုက်သော ကျောက်စိမ်းအဆောင်သည် တံခါးပေါက်တစ်ခုအဖြစ် စုစည်းသွားခဲ့ပြီး ချင်ရှောင် ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်လှမ်းထွက်လာခဲ့သည်။

ပူပြင်းလှသော အရှိန်အဝါတစ်ခုသည် ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးတက်သွားခဲ့ပြီး အနီးနားရှိ ကောင်းကင်ကြီးမှာ အရောင်ပြောင်းလဲသွားကာ မီးလျှံနယ်မြေတစ်ခုက လူတိုင်းကို လွှမ်းခြုံသွားခဲ့သည်။

သူသည် ကွန်ရွှီဘိုးဘေးကို ကြည့်ကာ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အထင်သေးမှု အရိပ်အယောင်များဖြင့် "မင်းက ဝိညာဉ်ရှာဖွေချင်တယ်ဆိုတိုင်း ရှာလို့ရတာလား။ မင်းက ငါ့ရဲ့ မဟာချင်အင်ပါယာကို မျက်စိထဲ ထည့်ထားတာလား။ မင်းက ငါ ချင်ရှောင်ကို မျက်စိထဲ ထည့်ထားတာလား!" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ဘုန်း!

အားကောင်းလှသော အရှိန်အဝါတစ်ခုသည် ကွန်ရွှီဘိုးဘေးထံသို့ ရိုက်ခတ်သွားခဲ့သည်။ အရှိန်အဝါ နှစ်ခု ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံသွားခဲ့ပြီး ချင်ရှောင်က အသာစီးရနေခဲ့သည်။

သူသည် ချင်လော့ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ "ချင်လော့က သူ မသတ်ဘူးလို့ ပြောရင်... သူ မသတ်တာပဲ!" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

"ကျွန်တော့် မဟာချင်အင်ပါယာရဲ့ မင်းသားတစ်ပါးက လိမ်ညာဖို့ စိတ်ကူးမရှိဘူး!"

သို့သော်လည်း ဤအခိုက်အတန့်တွင် ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခုသည် ရုတ်တရက် ကောင်းကင်ယံ၌ ပေါ်လာခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ ခံ့ညားလှသော အလယ်အလတ်အရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

ချင်လော့သည် မော့ကြည့်လိုက်ရာ ထိုလူ၏ ရုပ်သွင်မှာ စုယွီနှင့် အနည်းငယ် ဆင်တူနေသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

ထိုလူ၏ အကြည့်များသည် ချင်လော့ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားခဲ့သည်။ "ငါ့သား စုယွီကို သတ်ခဲ့တာ မင်းပဲ!"

"ကောင်းပြီ! တကယ့်ကို ကောင်းတယ်! ငါ မင်းကို မှတ်မိသွားပြီ!"

ချင်လော့သည် ယခင်က လူသားဧကရာဇ်အလံတော်ပေါ်သို့ ကျရောက်ခဲ့သည့် ဧရာမလက်ဝါးကြီးကို ရုတ်တရက် အမှတ်ရသွားခဲ့သည်။

အမှန်တကယ်ပင်၊ ကောင်းကင်တာအိုသားတော်ဟု ခေါ်ဆိုကြသူများထဲတွင် မည်မျှလောက်သောသူများက သာမန်အရပ်သား နောက်ခံရှိကြသနည်း။ သူတို့၏ နောက်ခံများမှာ ကောင်းကင်ဘုံထိအောင် မြင့်မားလှပေသည်။

ချင်ရှောင်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ချက်ချင်းပင် အေးခဲသွားခဲ့သည်။ ဒါက သူ့ကို ပါးရိုက်လိုက်တာ မဟုတ်ဘူးလား။ သူသည် ချင်လော့ လိမ်ညာရန် စိတ်ကူးမရှိကြောင်း ပြောပြီးခါစမှာပင်၊ အခြားသူများက ချင်လော့ကို လူသတ်သမားဟု တညီတညွတ်တည်း သတ်မှတ်လိုက်ကြပြန်သည်။

သူသည် သူ၏ ဒေါသထွက်နေသော အကြည့်များကို ချင်လော့ထံသို့ ပို့လိုက်ပြီးနောက် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ထိုပုံရိပ်ယောင်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

ပျောက်ကွယ်သွားသည်အထိ ထိုပုံရိပ်ယောင်၏ မျက်လုံးများသည် ချင်လော့ကို စူးစိုက်ကြည့်နေဆဲပင် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍သာ ဖြစ်နိုင်မည်ဆိုပါက သူသည် အရာအားလုံးကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ချင်လော့ကို သတ်ဖြတ်ရန် တိုက်ခိုက်ခဲ့မိလိမ့်မည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူသည် နောက်ဆုံးတစ်ကြိမ် နယ်မြေဖြတ်ကျော်ရာတွင် သူ၏ စွမ်းအားအားလုံးနီးပါးကို သုံးစွဲခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူ၌ ထိုစွမ်းအားမျိုး မရှိတော့ချေ။

"မင်း ကွန်ရွှီလျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲကနေ အသက်ရှင်ပြီး ထွက်သွားနိုင်မယ်လို့ ငါ ယုံကြည်ပါတယ်။ ကွန်ရွှီလျှို့ဝှက်နယ်မြေရဲ့ အပြင်ဘက်မှာ ငါ စောင့်နေမယ်!" ထိုလူက မိမိစိတ်ထဲတွင် တိတ်တဆိတ် ရေရွတ်လိုက်သည်။

ကွန်ရွှီဘိုးဘေးသည် ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ "ချင်ရှောင်... မင်းမှာ ထပ်ပြောစရာ ဘာရှိသေးလဲ!"

"ချင်လော့ကို လွှဲပေးလိုက်၊ မဟုတ်ရင် ငါနဲ့ မင်းရဲ့ မဟာချင်အင်ပါယာ... ပြီးတော့ မင်း ချင်ရှောင်တို့ဟာ ဘယ်တော့မှ ပြေလည်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး!"

ဝုန်း!

ချင်ရှောင်၏ အရှိန်အဝါများမှာ ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးတက်သွားခဲ့သည်။ သူသည် ကွန်ရွှီဘိုးဘေးကို အေးစက်စွာ ကြည့်ကာ "အဘိုးကြီး... မင်းက ငါ့ကို ခြိမ်းခြောက်နေတာလား" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

"မင်းနဲ့ဆိုရင်ကော... မင်းက အဲလောက်အထိ တန်ဖိုးရှိလို့လား?!"

သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီး သူ၏ အေးစက်သောအသံသည် ဤကမ္ဘာပေါ်ရှိ လူတိုင်း၏ နားထဲတွင် ဟိန်းထွက်သွားခဲ့သည်။

"ဒီနေ့မှာတော့ ငါ ချင်ရှောင်က မင်းတို့ ပုန်းကွယ်နေကြတဲ့ ကြောက်တတ်တဲ့လူတွေအားလုံးကို ပြောပြလိုက်မယ်။ မဟာချင်အင်ပါယာရဲ့ ကိစ္စတွေကို မင်းတို့တွေ လျှို့ဝှက်စွာ စောင့်ကြည့်နေတာကို ငါ မသိဘူးလို့ မထင်နဲ့!"

"အကယ်၍ မင်းတို့တွေ ငါ့ရဲ့ မဟာချင်အင်ပါယာကို ရန်စချင်တယ်ဆိုရင်တော့ သေခြင်းတရားနဲ့ မျိုးနွယ်စု ပျက်သုဉ်းခြင်းကို ပြင်ဆင်ထားလိုက်ကြ!"

"ဒီနေ့တော့ ဒီအဖိုးကြီးက မင်းတို့ရဲ့ အနာဂတ် ကံကြမ္မာ ဖြစ်လာမယ်!"

ချင်ရှောင်သည် ယနေ့တွင် အားလုံးကို သတ်ဖြတ်ပစ်ရန် ရည်ရွယ်ထားပြီး ကြက်ကို သတ်၍ မျောက်ကို သတိပေးရန် ပြင်ဆင်လိုက်လေတော့သည်။