အခန်း ၂၃၁

အခန်း (၂၃၁)

ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းအဆင့်ကို သတ်ဖြတ်ခြင်း၊ မောက်မာလှသော ကြေညာချက်!

"မောက်မာလှချည်လား!" ကွန်ရွှီဘိုးဘေး၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ချက်ချင်းပင် မည်းမှောင်သွားခဲ့ရသည်။

သူ့ကို "အဘိုးကြီး" ဟု ထပ်ခါတလဲလဲ အော်ဟစ်ခေါ်ဆိုနေခြင်းက သူ့မှာ သိက္ခာဟူ၍ လုံးဝမရှိတော့ဟု အထင်ခံရခြင်း မဟုတ်ပါလော။ သူသည် ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းအဆင့် ဖြစ်ပြီး ဤလောက၏ အထွတ်အထိပ် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။

"ချင်လော့က ငါ့ရဲ့ ကွန်ရွှီမြင့်မြတ်နယ်မြေရဲ့ တစ်ဦးတည်းသော ဆက်ခံသူကို သတ်ခဲ့တာ။ ဒီနေ့တော့ ဒီဘိုးဘေးက ချင်လော့ကို သေချာပေါက် သတ်ပစ်မယ်!"

"ချင်ရှောင်... မင်း ငါ့ကို တားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး!"

ကွန်ရွှီဘိုးဘေး၏ အရှိန်အဝါသည် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီး သူ၏ နောက်ကွယ်တွင် ကျယ်ပြောလှသော သမုဒ္ဒရာကြီးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

ရေနိယာမ... ရေသည် မီးကို နိုင်စမြဲပင်! သူ၏ အစွမ်းကုန် ထုတ်သုံးလိုက်ပါက ချင်ရှောင်အနေဖြင့် ချင်လော့ကို ဘယ်လိုမှ အကာအကွယ်ပေးနိုင်မည်မဟုတ်ကြောင်း ကွန်ရွှီဘိုးဘေး ယုံကြည်နေခဲ့သည်။

ချင်ရှောင်က လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်ရင်း "အဘိုးကြီး... မင်းတစ်ယောက်တည်းနဲ့လား" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

"ဒီနေ့ မင်း သေရမယ်! ငါ ချင်ရှောင် ပြောလိုက်တာ!"

သူ၏ စကားသံ ဆုံးသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ချင်ရှောင်၏ ဘေးပတ်လည်တွင် မီးလျှံပိုင်နက်နယ်မြေ ပွင့်ဟလာခဲ့ပြီး ကွန်ရွှီဘိုးဘေး၏ ရေပိုင်နက်နယ်မြေနှင့် ပြင်းထန်စွာ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မိသွားတော့သည်။

နိယာမပိုင်နက်နယ်မြေနှစ်ခု ထိပ်တိုက်တိုးမိသွားကြရာ ကွန်ရွှီဘိုးဘေး၏ မျက်နှာအမူအရာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရသည်။

ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်မှုအတွင်း မိမိက အားနည်းချက် ဖြစ်သွားလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့မိချေ။ သို့သော်လည်း သူ မစိုးရိမ်ခဲ့ပေ။

သူ့ကို သတ်ချင်သည်လား... ယခု ချင်ရှောင် ထုတ်ပြနေသော စွမ်းအားမျှဖြင့် ၎င်းကို မစွမ်းဆောင်နိုင်ချေ!

"လာပြီး တိုက်ကြစို့!" ကွန်ရွှီဘိုးဘေးက ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ စုယွီအတွက် ကလဲ့စားချေရန်ဖြစ်စေ၊ မိမိ၏ သိက္ခာအတွက်ဖြစ်စေ ယနေ့တွင် သူ ချင်လော့ကို သေချာပေါက် သတ်ရမည် ဖြစ်သည်။ ချင်လော့ကို သတ်ရန် သူ့တွင် အကြောင်းပြချက် အပြည့်အဝ ရှိနေပေသည်။

ဒုန်း! ဒုန်း! ဒုန်း!

ချင်ရှောင်နှင့် သူသည် ချက်ချင်းပင် အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်ကြတော့သည်။

အခြားသူများကို လာရောက်ကြိုဆိုရန် ရောက်ရှိနေကြသော လူအများစုမှာ မဟာသူတော်စင်များ ဖြစ်ကြသည်။ ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းအဆင့်၏ တိုက်ခိုက်မှု လှိုင်းဂယက်များအောက်တွင် ၎င်းတို့ပင် တောင့်ခံရန် ခက်ခဲလှသဖြင့် အားလုံး ရှောင်တိမ်းလိုက်ကြပြီး၊ ဤရှည်လျားသော တိုက်ပွဲကြီးကို တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်ရင်း ၎င်းတို့၏ တိုက်ပွဲမှ ဉာဏ်အလင်းပွင့်မှု အချို့ ရရှိရန် မျှော်လင့်နေကြသည်။

ယဲ့လန်က ချင်လော့ကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် အကာအကွယ်ပေးထားပြီး စုချန်ချန်သည်လည်း အခြားသော မဟာသူတော်စင်အနည်းငယ်နှင့်အတူ ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ချင်လော့ ရန်စမိထားသည်မှာ ကွန်ရွှီမြင့်မြတ်နယ်မြေတစ်ခုတည်း မဟုတ်ချေ။ အချို့သောသူများသည် မိမိတို့ မြင့်မြတ်နယ်မြေ၏ သူတော်စင်နှင့် မိသားစု၏ ဆက်ခံသူတို့ ချင်လော့၏ လက်တွင်းသို့ ကျရောက်သွားခဲ့ကြောင်းကို သိရှိထားကြပြီ ဖြစ်သည်။

ချင်လော့ထံသို့ ကြည့်လိုက်သော ၎င်းတို့၏ အကြည့်များထဲတွင် အေးစိမ့်လှသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ လင်းလက်နေခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း စုချန်ချန်နှင့် ထိုမဟာသူတော်စင်အဆင့် စွမ်းအားရှင်များ၏ တည်ရှိမှုကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ ၎င်းတို့ မသိစိတ်ဖြင့် ထိတ်လန့်စိုးရိမ်သွားကြရသည်။

ချင်ရှောင် ရှိရာ အရပ်မျက်နှာသို့ မော့ကြည့်လိုက်ပြီးနောက်တွင်မူ ၎င်းတို့သည် အလံချ၍ စစ်စည်တော်တီးခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ကြရုံသာ ရှိတော့သည်။ ချင်ရှောင် ရှုံးနိမ့်ခြင်းမရှိသရွေ့ ၎င်းတို့ ဇွတ်မှိတ်၍ လှုပ်ရှားရန် မဝံ့ရဲကြချေ။

ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းအဆင့် စွမ်းအားရှင်တစ်ဦးဆိုသည်မှာ မည်သူမဆို အလွယ်တကူ ရန်စဝံ့သောအရာ မဟုတ်ပေ။

တိုက်ပွဲသည် လျင်မြန်စွာပင် အရှိန်ပြင်းသော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီး ကွန်ရွှီဘိုးဘေး၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ တစ်စထက်တစ်စ ပိုမို၍ လေးနက်တည်ကြည်လာခဲ့သည်။

ချင်လော့ကို သေချာပေါက် သတ်နိုင်မည်ဟူသော ကနဦးယုံကြည်ချက်မှာ ယခုအခါ အနည်းငယ် တုန်လှုပ်ချောက်ချားလာခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။ သူ သတိဝင်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"ချင်ရှောင်က ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းအဆင့်ကို ခုလေးတင် ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့တာဖြစ်ပါလျက်နဲ့ ဒီလောက်အထိ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မျိုး ရှိနေတာလား။"

"ဒီနေ့တော့ ငါ အဲဒီ တိရစ္ဆာန်ကောင်လေး ချင်လော့ကို သတ်နိုင်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး ထင်တယ်။"

"နောင်အနာဂတ်ကျရင်တော့ အဲဒီ တိရစ္ဆာန်ကောင်လေး ချင်လော့ကို ငါ သေချာပေါက် သတ်ပစ်မယ်!"

"သူက ငါ့ရဲ့ ကွန်ရွှီမြင့်မြတ်နယ်မြေ တောက်ပလာဖို့ မျှော်လင့်ချက်တွေကို ဖြတ်တောက်ခဲ့တာဆိုတော့ သူ သေကိုသေရမယ်! ချင်ရှောင်က သူ့ကို တစ်သက်လုံး အကာအကွယ်ပေးထားနိုင်လိမ့်မယ်လို့ ငါ လုံးဝမယုံဘူး!"

ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းအဆင့် စွမ်းအားရှင်တစ်ဦးက တစ်စုံတစ်ယောက်ကို အမှန်တကယ် သတ်ချင်ပါက သေချာပေါက် အောင်မြင်လိမ့်မည်ဟု သူ ယုံကြည်ထားပေသည်။

ဤသို့တွေးတောရင်း သူသည် တိုက်ကွက်တစ်ခုဖြင့် ချင်ရှောင်နှင့် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်လိုက်ပြီး တွန်းကန်အားကို အသုံးပြု၍ နောက်သို့ ခြေလှမ်းနှစ်လှမ်းခန့် ဆုတ်ခွာလိုက်သည်။

သူသည် ချင်ရှောင်ကို စူးစိုက်ကြည့်ကာ လေးနက်သောအသံဖြင့် "ချင်ရှောင်... မင်း ငါ့ကို ခဏလောက်ပဲ တားထားနိုင်မှာပါ၊ တစ်သက်လုံးတော့ တားထားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး!" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"အဲဒီ တိရစ္ဆာန်ကောင်လေး ချင်လော့က သေကိုသေရမယ်!"

"လောလောဆယ်တော့ သူ့ကို နောက်ထပ် နှစ်ရက်လောက် အသက်ရှင်ခွင့် ပေးထားလိုက်ဦးမယ်!"

ပြောပြီးသည်နှင့် သူ၏ အရှိန်အဝါများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်လိုက်တော့သည်။

ချင်ရှောင်က လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်ပြီး "ဘာလဲ... မနိုင်တော့လို့ ထွက်ပြေးချင်တာလား" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

"ငါ ချင်ရှောင် ပြောပြီးပြီ၊ ဒီနေ့ မင်း သေကိုသေရမယ်!"

"ငါ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲထားတဲ့ ငရဲမီးကြာပန်းကို မင်းကို မြည်းစမ်းခွင့် ပေးလိုက်မယ်!"

ဧရာမ တောက်ပလှသော နီရဲနေသည့် ငရဲမီးကြာပန်းတစ်ပွင့် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ချင်ရှောင်က ကွန်ရွှီဘိုးဘေးကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် အေးစိမ့်စူးရှသော အလင်းတန်းတစ်ခုဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။ သူက လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး "သွားစမ်း... ငါ့အတွက် သူ့ကို ဖိနှိပ်ချုပ်ကိုင်ပြီး သတ်ပစ်စမ်း!" ဟု အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

ငရဲမီးကြာပန်းသည် ကွန်ရွှီဘိုးဘေး၏ ရှေ့မှောက်သို့ ချက်ချင်းပင် တဟုန်ထိုး တိုးဝင်သွားခဲ့သဖြင့် သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့မှု အရိပ်အယောင်များ ပေါ်ထွက်လာစေခဲ့သည်။

သူသည် သေခြင်းတရား၏ ခြိမ်းခြေမှုကို အမှန်တကယ်ပင် ခံစားလိုက်ရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းအဆင့် စွမ်းအားရှင်တစ်ဦးအဖြစ် တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီးကတည်းက ဤကဲ့သို့သော ဘေးအန္တရာယ်မျိုးကို မခံစားရသည်မှာ နှစ်ပေါင်း မည်မျှပင် ကြာမြင့်ခဲ့ပြီနည်း။ ယခု ဤမီးကြာပန်းက သူ့ကို ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိစေနိုင်သည်လား။

"ဒါက... လေနိယာမလား!" ကွန်ရွှီဘိုးဘေးက အလန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်မိသည်။

"ပေါင်းစပ်ခြင်းလား?!"

"မင်းက လေနိယာမနဲ့ မီးနိယာမ နှစ်ခုစလုံးကို တကယ်ကြီး ပေါင်းစပ်လိုက်တာလား!"

သူသည် ငရဲမီးကြာပန်း၏ အဓိက လျှို့ဝှက်ချက်ကို ချက်ချင်းပင် ဖော်ထုတ်သိရှိသွားခဲ့သည်။

ချင်ရှောင်၏ နှုတ်ခမ်းများ အနည်းငယ် ကွေးညွတ်သွားပြီး "အဘိုးကြီး... ဒါဆိုရင်ကော လုံလောက်ပြီလို့ ထင်လား" ဟု မေးလိုက်သည်။

ကွန်ရွှီဘိုးဘေးက ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ "မလုံလောက်သေးဘူး!"

သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးရှိ အရှိန်အဝါများကို စုစည်းလိုက်ပြီး ကျယ်ပြောလှသော သမုဒ္ဒရာကြီးတစ်ခုက သူ့ကို လုံးဝ လွှမ်းခြုံသွားခဲ့သည်၊ ၎င်းမှာ ကာကွယ်ရန်အတွက် ဖြစ်ပေသည်။

ချင်ရှောင်က လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်ရင်း "ပေါက်ကွဲစမ်း!" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

သူ၏ အမိန့်ပေးမှုနှင့်အတူ ငရဲမီးကြာပန်းသည် ချက်ချင်းပင် ပြင်းထန်စွာ ပေါက်ကွဲသွားခဲ့ပြီး ချင်ရှောင်သည်လည်း ရှေ့သို့ ခြေလှမ်းကျဲကြီးဖြင့် တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်သွားခဲ့သည်။

"အဘိုးကြီး... ငရဲကို သွားစမ်း!"

လူတိုင်း၏ အမြင်တွင် ထိုကျယ်ပြောလှသော သမုဒ္ဒရာကြီးမှာ မီးလျှံများ၏ လွှမ်းခြုံခြင်းကို ချက်ချင်း ခံလိုက်ရပြီး၊ ထို့နောက် လူတိုင်း၏ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေသော အကြည့်များအောက်တွင် သမုဒ္ဒရာကြီးမှာ ရူးသွပ်စွာ စတင်လောင်ကျွမ်းတော့သည်။ မှန်ပေသည်... ၎င်းမှာ တကယ်ပင် လောင်ကျွမ်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။

"အား... မလုပ်နဲ့!" ကွန်ရွှီဘိုးဘေးသည် ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး ချင်ရှောင်နှင့် ထိပ်တိုက်တိုးမိသွားစဉ် နာကျင်လှသော အော်ဟစ်သံတစ်ခုကို လွှတ်လိုက်ရတော့သည်။ ထင်ရှားစွာပင် သူသည် ချင်ရှောင်၏ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ခဲ့ချေ။

"မင်းက တကယ်ပဲ နားလည်ထားတာပဲ... မင်း..." ကွန်ရွှီဘိုးဘေး၏ အသံမှာ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားခဲ့ရသည်။

ချင်ရှောင်၏ ထိုးနှက်ချက်သည် သူ့အပေါ်သို့ ကျရောက်သွားခဲ့ပြီး ကွန်ရွှီဘိုးဘေး၏ တစ်ခန္ဓာလုံး စတင်လောင်ကျွမ်းတော့သည်။ အက်ကွဲသံများ အဆက်မပြတ် မြည်ဟည်းလာခဲ့သည်။

"အဘိုးကြီး... မင်းကို သတ်မယ်လို့ ငါပြောရင် သတ်ပစ်မှာပဲ!" ချင်ရှောင်၏ တိုက်ခိုက်မှုများမှာ ညှာတာမှုကင်းမဲ့လှသဖြင့် ကွန်ရွှီဘိုးဘေးမှာ အဆက်မပြတ် အော်ဟစ်နေရုံမှတစ်ပါး အခြားမတတ်နိုင်တော့ချေ။

အမှောင်ထုထဲမှ ချင်လော့အပေါ် ရန်လိုမုန်းတီးမှု ပြသခဲ့ကြသောသူများသည် ၎င်းတို့၏ ရန်စလိုစိတ်များကို ချက်ချင်းပင် ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းသွားကြတော့သည်။ သူတို့သည် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် တိတ်တဆိတ် ဆုတ်ခွာသွားကြသည်။

ကောင်းကင်ယံ၌ ထိုင်းမှိုင်းသော မိုးခြိမ်းသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး မိုးသည်းထန်စွာ ရွာသွန်းလာခဲ့သည်။ မီးလျှံများမှာ တဖြည်းဖြည်းချင်း လွင့်စင်ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး လေထဲတွင် ချင်ရှောင်တစ်ဦးတည်းသာ မတ်မတ်ရပ်လျက် ကျန်ရစ်ခဲ့တော့သည်။

ကွန်ရွှီဘိုးဘေး... ကျဆုံးသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

"ကွန်ရွှီဘိုးဘေး သေဆုံးသွားပြီ။"

"တစ်လောကလုံး ငလျင်လှုပ်ခတ်သွားသလို တုန်လှုပ်ကုန်ကြတော့မှာပဲ။ ချင်ရှောင်က တကယ်ကို အစွမ်းထက်တာပဲ! ကြည့်ရတာ မဟာချင်အင်ပါယာရဲ့ ကံကြမ္မာတွေ ကုန်ဆုံးမသွားသေးဘူး ထင်တယ်!"

ချင်ရှောင်သည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို အေးစက်စွာ ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ အသံမှာ ကျယ်လောင်ခြင်းမရှိသော်လည်း လူတိုင်း၏ နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့သည်။ "အားလုံးပဲ... ငါ့ရဲ့ မဟာချင်အင်ပါယာရဲ့ မင်းသားကို လာပြီး ပြစ်တင်ရှုတ်ချချင်တဲ့သူ ရှိသေးလား။"

သူတို့သည် ဆောင်းရာသီမှ ပုရစ်များကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေကြပြီး ချင်ရှောင်ကို ဒေါသထွက်စေမည်ကို ကြောက်ရွံ့သဖြင့် မည်သူမျှ စကားတစ်ခွန်းပင် မဟရဲကြချေ။

ချင်လော့သည် ကွန်ရွှီဘိုးဘေး ပြာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သော နေရာကို ကြည့်ကာ သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် နှမြောတသဟန် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး "နှမြောစရာပဲ... တကယ့်ကို နှမြောစရာပဲ၊ ဒီလောက်ကောင်းတဲ့ ရုပ်သေးတစ်ရုပ်ကို..." ဟု ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

မည်သူမျှ စကားမပြောသည်ကို မြင်လျှင် ချင်ရှောင်က လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်ပြီး "မင်းတို့ရဲ့ နောက်ကွယ်က သက်ဆိုင်ရာ အင်အားစုအသီးသီးကို ပြန်ပြီး ပြောပြလိုက်ကြစမ်း။" ဟု ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"ငါ့ရဲ့ မဟာချင်အင်ပါယာရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို လာပြီး စိန်ခေါ်လို့ မရဘူးဆိုတာကို!"

"ငါ့ရဲ့ မဟာချင်ကို ရန်စဝံ့တဲ့သူမှန်သမျှ ဘယ်လောက်ပဲ သန်မာပါစေ... အပြစ်ပေးခြင်း ခံရလိမ့်မယ်!"

"ဒီအဘိုးကြီးက မင်းတို့အတွက် သင်ခန်းစာတစ်ခုပဲ!"

ချင်ရှောင်က သူ၏ လက်ဝါးကို ဖြန့်လိုက်ရာ ကွန်ရွှီဘိုးဘေး၏ ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်မှာ သူ၏ လက်ဝါးပြင်ထက်တွင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

မီးလျှံအစုအဝေးတစ်ခု တောက်လောင်လာပြီး ကွန်ရွှီဘိုးဘေး၏ ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်ကို လွှမ်းခြုံသွားခဲ့ရာ ဝိညာဉ်အနက်ရှိုင်းဆုံးအထိ ထိုးဖောက်သွားနိုင်သော နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သဖြင့် လူအများအပြားကို တစ်ကိုယ်လုံး ထုံကျင်သွားစေခဲ့သည်။

ဤအရာအားလုံးကို လုပ်ဆောင်ပြီးနောက် သူ၏ အကြည့်များသည် မြောက်ပိုင်းမန်အင်ပါယာမှ မဟာသူတော်စင်တစ်ဦးပေါ်သို့ ကျရောက်သွားခဲ့သည်။

"မင်းတို့ရဲ့ မြောက်ပိုင်းမန်ဧကရာဇ်ကို ပြန်ပြောလိုက်စမ်း... လက်ထပ်မင်္ဂလာ ကိစ္စဆိုတာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး!"

"ငါ့ရဲ့ မဟာချင်အင်ပါယာမှာ လက်ထပ်ဖို့ မင်းသမီးတွေ မရှိသလို... ပိုပြီးတော့တောင် မင်းသားတွေ မရှိဘူး!"

"မင်းတို့ မြောက်ပိုင်းမန်အင်ပါယာကို ငါတို့ မဟာချင်အင်ပါယာရဲ့ နယ်မြေတွေကို ပြန်ပေးဖို့ သုံးလအချိန်ပေးမယ်၊ မဟုတ်ရင်တော့ ငါ ချင်ရှောင် ကိုယ်တိုင် မြောက်ပိုင်းမန်ဆီ လာခဲ့မယ်!"

ခေါင်းလှည့်ကာ သူသည် လူရိုင်းမျိုးနွယ်စုမှ မဟာသူတော်စင်ကို ကြည့်ပြီး "ဒီစကားတွေကိုပဲ မင်းတို့ရဲ့ လူရိုင်းဘုရင်ဆီ ယူသွားလိုက်စမ်း။ ငါ့ရဲ့ မဟာချင်အင်ပါယာရဲ့ အနိမ့်ဆုံးစည်းကို လာပြီး မစမ်းပါနဲ့၊ မဟုတ်ရင် မျိုးနွယ်စု ပျက်သုဉ်းခြင်း ကပ်ဘေးကြီးနဲ့ ရင်ဆိုင်ရလိမ့်မယ်!" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

နောက်ဆုံးတွင်မူ သူ၏ အကြည့်များသည် ကောင်းကင်မဟာမိတ်အဖွဲ့မှ မဟာသူတော်စင် အနည်းငယ်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားခဲ့ပြီး "တောင်တန်းတစ်သောင်းနယ်မြေဆီ ပြန်ကြစမ်း... ဒီနေ့တော့ ဒီဘုရင်က မင်းတို့တွေကို မသတ်ဘူး!" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

"မင်းတို့ ကောင်းကင်မဟာမိတ်အဖွဲ့က လူတွေကို လည်ပင်းဆေးပြီး စောင့်နေခိုင်းလိုက်စမ်း... ဒီဘုရင်က မင်းတို့ရဲ့ တောင်တန်းတစ်သောင်းနယ်မြေကို သချိုင်းတောင်တန်းတစ်သောင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်မယ်!"

ကောင်းကင်မဟာမိတ်အဖွဲ့မှ လူများသည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြရသည်၊ ဤကဲ့သို့ ခွဲခြားဆက်ဆံမှုမျိုးက တကယ့်ကို သိသာထင်ရှားလွန်းလှသည် မဟုတ်ပါလား။