အခန်း ၂၃၃
Vol. 24 Ch. 233
အခန်း (၂၃၃)
ဝိညာဉ်ခန်းမက ထန်မိသားစုကို ကြံစည်ခြင်း၊ တွမ့်မုယွီက အဓိကလူ ဖြစ်လာခြင်း
သီးသန့်အစည်းအဝေးငယ်လေး ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက်၊ ဟွင်ဝူဟန်သည် ဟွင်မင်၏ ခေါ်ယူခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။
"ကိစ္စတွေ ဘယ်လိုဖြစ်သွားလဲ" ဟွင်မင်က သူ၏ နှလုံးသားထဲမှ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများကို ဖိနှိပ်ရင်း မေးမြန်းလိုက်သည်။
"အရာအားလုံး ချောချောမွေ့မွေ့ ပြီးဆုံးသွားပါတယ်" ဟု ဟွင်ဝူဟန်က အမူအရာမဲ့စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"ကျွန်တော် ဝိညာဉ်ခန်းမကို ဘယ်အချိန်မဆို သွားလို့ရပြီ။"
သူပြောဆိုလိုက်သော ‘ကျွန်တော်’ ဆိုသည့်အရာမှာ ယခုအခါ လက်ရှိ ဟွင်ဝူဟန် မဟုတ်တော့ဘဲ ထန်ဟောက် သာ ဖြစ်ပေသည်။
ရိုးရိုးသားသား ပြောရလျှင် လက်ရှိ ဟွင်ဝူဟန်သည် ထန်ဟောက်၏ ဝိညာဉ်ကျွန် ဖြစ်သွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။
"ကောင်းတယ်! တကယ့်ကို ကောင်းတယ်!" ဟွင်မင်မှာ အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားခဲ့ရသည်။ "သွားကြစို့... ငါတို့ ဝိညာဉ်ခန်းမဆီ အရင်ဆုံးသွားပြီး ဒီသတင်းကောင်းကို ခန်းမသခင်ကြီးဆီ သွားတင်ကြရအောင်!"
၎င်းတို့သည် တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ဝိညာဉ်ခန်းမဆီသို့ ချက်ချင်းပင် ဦးတည်ထွက်ခွာသွားကြတော့သည်။
ဝိညာဉ်ခန်းမ၏ ခန်းမသခင်ကြီးသည်လည်း ဤကိစ္စအတွက် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံရာမှ အထူးတလည် ထွက်လာခဲ့သည်။ သူသည် မိမိရှေ့မှောက်ရှိ ထန်ဟောက်ကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖျတ်ခနဲ လင်းလက်သွားခဲ့သည်။
"ဝူဟန်... မင်းက တကယ်ပဲ ဝူဟန် ဟုတ်ရဲ့လား"
ထန်ဟောက်က ပြုံးလိုက်ပြီး "ခန်းမသခင်ကြီးရဲ့ ရှေ့မှာတော့ ကျွန်တော်က ဝူဟန်ပါပဲ၊ ဒါပေမဲ့ တခြားလူတွေရဲ့ ရှေ့မှာတော့ ကျွန်တော်က ထန်မိသားစုရဲ့ သခင်လေး ထန်ဟောက် ပါ!"
"ကောင်းတယ်!" ဝိညာဉ်ခန်းမ၏ ခန်းမသခင်ကြီးက သူ၏ ပုခုံးကို ပုတ်ကာ "ဒါပေမဲ့ ပိုပြီး စိတ်ချရအောင် ငါတို့တွေ စမ်းသပ်မှုတစ်ခု လုပ်ဖို့ လိုသေးတယ်!" ဟု ဆိုလိုက်သည်။
"ဒါကတော့ သဘာဝကျတာပေါ့၊ ထန်ဟောက်မှာ လျှို့ဝှက်လှည့်ကွက်တွေ ရှိနေမှာကို ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင်လည်း စိုးရိမ်မိပါတယ်" ဟု ထန်ဟောက်က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။
ဝိညာဉ်ခန်းမ၏ ခန်းမသခင်ကြီးသည် ပစ္စည်းတစ်ခုဖြစ်သော အနက်ရောင်ပုလဲစေ့တစ်စေ့ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ သူက ၎င်းကို အသက်သွင်းလိုက်ရာ ထိုအရာသည် ထန်ဟောက်၏ ဦးခေါင်းထက်တွင် လွင့်မျောသွားခဲ့သည်။
၎င်းသည် ထန်ဟောက်၏ ဝိညာဉ်ကို သေးငယ်သော ကွာဟချက်လေးတစ်ခုမျှပင် လွတ်ထွက်မသွားစေဘဲ အနုစိတ် စုံစမ်းစစ်ဆေးတော့သည်။
သူ၏ ဝိညာဉ်အနက်ရှိုင်းဆုံးရှိ အမှတ်အသားမှာမူ ငြိမ်သက်နေသော အခြေအနေ၌သာ ရှိနေသဖြင့် စစ်ဆေးတွေ့ရှိခြင်း မခံခဲ့ရချေ။
ထန်ဟောက်၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ဟွင်ဝူဟန်၏ ဝိညာဉ်တို့သည် ထန်ဟောက်၏ ဝိညာဉ်နှင့် လုံးဝဥဿုံ ပေါင်းစပ်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ကြောင်း နောက်ဆုံးတွင် သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိဘဲ အတည်ပြုနိုင်ခဲ့တော့သည်။
"ဟားဟားဟား!" ဝိညာဉ်ခန်းမ၏ ခန်းမသခင်ကြီးသည် ပုလဲစေ့ကို ပြန်လည်သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး အားရပါးရ ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်တော့သည်။
"ကောင်းတယ်... တကယ့်ကို ကောင်းလွန်းတယ်!"
"ထာဝရရှင်သန်သူမိသားစုဖြစ်တဲ့ ထန်မိသားစု... ဟဲဟဲ..."
"မင်းတို့က ငါတို့ ဝိညာဉ်ခန်းမကို မင်းတို့ရဲ့ ခွေးတွေလို အစေခံခိုင်းချင်တာလား။ မင်းတို့ မထိုက်တန်ပါဘူး!"
"အနာဂတ်ကျရင် မင်းတို့ ထန်မိသားစုရဲ့ ရှိသမျှ အရာအားလုံးဟာ ငါတို့ ဝိညာဉ်ခန်းမရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှု ဖြစ်လာဖို့ ကံပါပြီးသားပဲ!"
"ပြင်ဆင်ထားကြစမ်း၊ သူတို့ရဲ့ ထန်မိသားစုဆီ သွားပြီး ထန်မိသားစုရဲ့ အရေးအကြီးဆုံး အမွေအနှစ်ကို ရအောင်ယူ၊ အဲဒီနောက်မှာတော့ ငါတို့ ဝိညာဉ်ခန်းမက သူတို့ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း သေချာပေါက် ကျော်လွန်သွားလိမ့်မယ်!"
"ထန်မိသားစုဝင်တွေကို ရှီဟွန်းနယ်မြေရဲ့ ရတနာသိုက်ကြီး ပွင့်တော့မယ်လို့ သွားပြောလိုက်။"
"ကောင်းပါပြီ!" ဟု ထန်ဟောက်က လေးနက်သောအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"သွားတော့... ထန်မိသားစုဆီကို သွားလိုက်တော့!"
ရှီဟွန်းနယ်မြေရှိ တွမ့်မုမိသားစုအတွင်း၌မူ၊ တွမ့်မုယွီ၏ တတိယမြောက် ကိုယ်ပွား ပျက်စီးသွားပြီးနောက်၊ သူသည် သွေးများကို အင်တုံတစ်ခုအပြည့် အော့အန်လိုက်ရပြီး တစ်ကိုယ်လုံး အားအင်ကုန်ခမ်း သွေးပျက်သွားခဲ့ရသည်။
ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူသည် အင်တုံထဲ၌ လဲလျောင်းနေလျက် မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင်သွေးများကို အသုံးပြုကာ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည်မွေးမြူနေခဲ့သည်။
သွေးနတ်ဆိုးပုံရိပ် အမှတ်အသားတစ်ခု သူ၏ စိတ်အစဉ်ထဲသို့ တိုးဝင်လာခဲ့သဖြင့် သူ၏ မူးဝေငိုက်မြည်းနေသော အခြေအနေမှ ရုတ်တရက် လန့်နိုးသွားစေခဲ့သည်။
"ရောက်လာပြီ! ရောက်လာပြီ!"
မှတ်ဉာဏ်များ တဖြည်းဖြည်း ပွင့်ဟလာခဲ့သည်။ သူသည် သွေးကျွန်များကို အမိန့်ပေးစေခိုင်းလျက် ကြောင်နှင့်ကြွက် ကစားပွဲ ဆင်နွှဲနေခဲ့သော်လည်း၊ မျှော်လင့်မထားဘဲ လူတစ်ဦး ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည့် မြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုသူက သူ၏ ပထမဆုံး ကိုယ်ပွားကို အလွယ်တကူ သတ်ဖြတ်ပစ်ခဲ့သည်။
"ကျက်သရေယုတ်လိုက်တာ... သူ သေဖို့ပဲ ထိုက်တန်တယ်!" ဟု သူက သွားကြိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။
ချင်လော့၏ ပုံရိပ်သည် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် နက်ရှိုင်းစွာ စွဲထင်သွားခဲ့ပြီး မည်သို့မျှ ဖျောက်ဖျက်၍ မရနိုင်အောင် ဖြစ်နေခဲ့သည်။
ဒုတိယမြောက် မြင်ကွင်းမှာမူ သူသည် ကွန်ရွှီနယ်မြေ၏ ပါရမီရှင်များကို လိုက်လံသတ်ဖြတ်သည့်ပွဲတွင် ပါဝင်ခဲ့ပြီး အကျိုးအမြတ်များစွာ ရရှိခဲ့ကာ ချင်လော့နှင့် မဟာဗျူဟာမြောက် မဟာမိတ် ဖွဲ့ခဲ့သည့် မြင်ကွင်း ဖြစ်သည်။
သူတို့၏ ပထမဆုံး ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုမှာ နားလည်မှုအချို့ ရှိခဲ့ကြသည်ဟု ဆိုနိုင်ပြီး လူအမြောက်အမြားကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ကြသည်။ ကွန်ရွှီနယ်မြေမှာ ပြင်းထန်သော ဆုံးရှုံးမှုကြီးနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်။
သို့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ချင်လော့က သူတို့၏ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု သံယောဇဉ်ကို လျစ်လျူရှုကာ ကျင့်ဝတ်ကင်းမဲ့စွာဖြင့် သူ့ကို တိုက်ရိုက် သတ်ဖြတ်ပစ်ခဲ့သည်။
"ကွန်ရွှီနယ်မြေမှာ ဒီလောက်အထိ ကျင့်ဝတ်ကင်းမဲ့တဲ့လူမျိုး ရှိနေတာလား?!"
အချို့သော သတင်းအချက်အလက် မှတ်တမ်းများအရ ကွန်ရွှီနယ်မြေ၏ ထိုကောင်းကင်တာအိုသားတော်ဆိုသူများအားလုံးသည် ကိုယ်ကျင့်တရား စံပြပုဂ္ဂိုလ်များ ဖြစ်ကြရမည် မဟုတ်ပါလော။
'ငါတို့ ခုလေးတင်ပဲ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ခဲ့ကြတာကို မင်းက အခြေအနေကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး သတ်ပစ်လိုက်တယ်၊ ဒီလိုလူမျိုးက တကယ့်ကို လူမဟုတ်ဘူးပဲ'
ဆက်လက်၍ စောင့်ကြည့်လိုက်သည်။
တတိယမြောက် မြင်ကွင်းမှာ ကံကြမ္မာမြို့တော်၏ အပြင်ဘက် ဖြစ်ပေသည်။ ချင်လော့သည် နောက်တစ်ကြိမ်တွင် တစ်ဦးတည်းဖြင့် ကွန်ရွှီနယ်မြေ၏ ပါရမီရှင်များအားလုံးကို ပိတ်ဆို့ကာ အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်နေခဲ့သည်။
သူ့ရှေ့မှောက်ရှိ မြင်ကွင်းအတွင်း ကွန်ရွှီနယ်မြေ၏ ပါရမီရှင်ဆိုသူများ၏ အရေအတွက်ကို ကြည့်ရင်း တွမ့်မုယွီ၏ မျက်လုံးများ လင်းလက်သွားခဲ့သည်။
"ဒါအကုန်ပဲလား။ ဒီလောက်ပဲလား။ ကွန်ရွှီနယ်မြေမှာ လူတစ်ယောက်မှ မကျန်တော့ဘူးပဲ! ဆုတ်ယုတ်ပျက်စီးသွားဖို့ကတော့ သေချာနေပြီ!"
သူသည် သူ၏ ပထမဆုံး ကိုယ်ပွားနှစ်ခုမှာ အချည်းနှီး သေဆုံးခဲ့ရခြင်းမဟုတ်ကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။ ရလဒ်များမှာ ထူးထူးခြားခြား ကောင်းမွန်ခြင်းမရှိသော်လည်း သူ့အတွက် စိတ်သက်သာရာရမှုကို ပေးစွမ်းနိုင်ဆဲ ဖြစ်သည်။
ချင်လော့ လူတစ်ယောက်ကို သတ်လိုက်တိုင်း သူ ပိုမို၍ ပျော်ရွှင်လာခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့ ထပ်မံ၍ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်နေကြပြန်သောကြောင့် ဖြစ်၏။
ချင်လော့က ရှေ့တန်းကနေ အရူးအမူး သတ်ဖြတ်နေပြီး သူက အနောက်ဘက်ကနေ သွေးကျွန်များကို စေလွှတ်ကာ ဖျက်ဆီးခိုင်းလျက် သွေးနတ်ဆိုးသလင်းကျောက်များဖြင့် ကံကြမ္မာမြို့တော်ကို ညစ်ညမ်းစေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်! မှန်ပေသည်၊ ၎င်းမှာ ညစ်ညမ်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။
"အောင်မြင်သွားပြီ!" ဤအရာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ မထိန်းချုပ်နိုင်လောက်အောင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားခဲ့ရသည်။
"ကွန်ရွှီနယ်မြေရဲ့ ကံကြမ္မာမြို့တော်ကြီး ညစ်ညမ်းသွားခဲ့ပြီ! သူတို့ သေဆုံးသွားရတာ တကယ်ကို ထိုက်တန်တယ်! တကယ့်ကို ထိုက်တန်လွန်းတယ်!"
"ငါက ရှီဟွန်းနယ်မြေရဲ့ ကြီးမားတဲ့ ကောင်းမှုရှင် အကြီးအကဲတစ်ဦး ဖြစ်လာသင့်တာ!"
"မင်း ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ပွားသုံးခုကို သတ်ခဲ့တယ်၊ မင်း သေရမှာကတော့ သေချာနေပြီ!" သူသည် ချင်လော့၏ ပုံရိပ်ကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် မကောင်းဆိုးဝါးဆန်သော အေးစိမ့်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။
"ငါ့ရဲ့ ရှီဟွန်းနယ်မြေရဲ့ တပ်မတော်ကြီး မင်းတို့ ကွန်ရွှီနယ်မြေကို ချဉ်းနင်းဝင်ရောက်တဲ့အချိန်အထိ မင်း အသက်ရှင်နေဦးဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။ မဟုတ်ရင်တော့ ငါ တကယ်ပဲ စိတ်မကောင်းဖြစ်ရလိမ့်မယ်! ဘာလို့လဲဆိုတော့ မင်းက ငါ့လက်နဲ့ပဲ သေရမှာမလို့!"
သူသည် အခန်းထဲမှ လှမ်းထွက်လာခဲ့ပြီး မိသားစု၏ အဆင့်မြင့်အကြီးအကဲများကို စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် သွားရောက်ရှာဖွေတော့သည်။ သူသည် ဤကိစ္စကို အဆင့်မြင့်အကြီးအကဲများထံ တင်ပြလိုက်သည်။
"ကွန်ရွှီနယ်မြေရဲ့ ပါရမီရှင်တွေဟာ ကျွန်တော့်ရဲ့ လျှို့ဝှက်အကွက်ချ ကြံစည်မှုတွေကြောင့် ငါးပုံလေးပုံနီးပါး သတ်ဖြတ်ခြင်း ခံလိုက်ရပါပြီ! ကွန်ရွှီနယ်မြေရဲ့ ကံကြမ္မာမြို့တော်ကြီးဟာ သွေးနတ်ဆိုးသလင်းကျောက်တွေရဲ့ ညစ်ညမ်းစေခြင်းကို ခံလိုက်ရပါပြီ။ မူလအသက်စွမ်းအင်တိုင်က ကံကြမ္မာစွမ်းအားတွေကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ဦးမယ်ဆိုရင်တောင်မှ ဘယ်ပါရမီရှင်ကိုမှ ပျိုးထောင်ပေးနိုင်တော့မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒီဖြစ်ရပ်ပြီးနောက်မှာတော့ ကွန်ရွှီနယ်မြေဟာ ပြင်းထန်တဲ့ ဆုံးရှုံးမှုကြီးနဲ့ ရင်ဆိုင်လိုက်ရပြီဖြစ်လို့ သူတို့မှာ အနာဂတ်ဆိုတာ မရှိတော့ပါဘူး!"
တွမ့်မုယွီက ယုံကြည်ချက်အပြည့်ဖြင့် ပြောဆိုလိုက်ရာ ဘိုးဘေးကြီးအသီးသီး၏ မျက်ဝန်းများမှာ လင်းလက်သွားခဲ့ကြသည်။
"ငါတို့ ကွန်ရွှီနယ်မြေရဲ့ အခြေအနေကို စုံစမ်းစစ်ဆေးဖို့ လူတွေကို ချက်ချင်း စီစဉ်လိုက်မယ်။ အကယ်၍သာ အမှန်ဖြစ်ခဲ့ရင်၊ တွမ့်မုယွီ... မင်းက ငါတို့ ရှီဟွန်းနယ်မြေအတွက် ကြီးမားလှတဲ့ အကျိုးဆောင်မှုကြီးကို လုပ်ဆောင်ပေးခဲ့တာပဲ! ကြီးမားတဲ့ ဆုလာဘ်ကိုတော့ ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းအဆင့်အနေနဲ့ ဧကန်မုချ ပေးအပ်ရမယ်! ငါတို့ တွမ့်မုမိသားစုရဲ့ ချီလင်သားတော်ဟာ ရှီဟွန်းနယ်မြေရဲ့ ကောင်းကင်တာအိုသားတော် ဖြစ်လာနိုင်လိမ့်မယ်လို့ ငါ ယုံကြည်တယ်!"
အရိပ်အယောင်များ ပုန်းကွယ်နေလေ့ရှိသော တွမ့်မုမိသားစု၏ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်က စကားဆိုလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
"မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်!" တွမ့်မုယွီမှာ စိတ်လှုပ်ရှားလွန်းသဖြင့် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်နေခဲ့ရသည်။
ရှီဟွန်းနယ်မြေအတွင်း၌ သူတို့မိသားစု၏ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်သည် အထွတ်အထိပ်တွင် ရှိနေသော အနည်းငယ်မျှသော ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။ သူ၏ စကားတစ်ခွန်းဖြင့် သူ၏ အနာဂတ်မှာ ဖြောင့်ဖြူးချောမွေ့သော လမ်းခရီး ဖြစ်လာရန် ကံပါသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
"ဪ... ဒါနဲ့၊ ကွန်ရွှီလျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲမှာ ကျွန်တော့်ရဲ့ အမှတ်အသားကို တစ်စုံတစ်ယောက်က ဖော်ထုတ်သွားခဲ့ပါတယ်။ ထိုလူက ဘိုးဘေးကြီး တွမ့်မုလင် ကို သိနေပုံရတယ်ခင်ဗျာ။"
ဝုန်း!
လူရိပ်တစ်ခုသည် လေဟာနယ်ကို ထိုးဖောက်ကာ သူ၏ ရှေ့မှောက်သို့ ဆင်းသက်လာခဲ့ပြီး လေးနက်သောအသံဖြင့် "တွမ့်မုလင်က အသက်ရှင်နေသေးတာလား?!" ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။
တွမ့်မုယွီက ချက်ချင်းပင် ရိုသေလေးစားစွာဖြင့် "မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်... ဘိုးဘေးကြီး တွမ့်မုလင်က အသက်ရှင်နေသေးလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် ခန့်မှန်းမိပါတယ်၊ ပြီးတော့ ကျွန်တော့်ရဲ့ အမှတ်အသားကို ဖော်ထုတ်ခဲ့တဲ့သူက ကွန်ရွှီနယ်မြေထဲက မဟာချင်အင်ပါယာရဲ့ မင်းသားတစ်ပါး ဖြစ်ပါတယ်" ဟု လျှောက်တင်လိုက်သည်။
"မဟာချင်အင်ပါယာ ဟုတ်လား!"
"ဟဲဟဲ! အသိဟောင်းကြီးတွေပဲပေါ့! ငါတို့ ရှီဟွန်းနယ်မြေက လူအမြောက်အမြားဟာ မဟာချင်အင်ပါယာရဲ့ ဖိနှိပ်ချုပ်ကိုင်ခြင်းကို ခံထားရတာ။ ကြည့်ရတာ တွမ့်မုလင် အသက်ရှင်နေနိုင်ခြေက တကယ့်ကို မြင့်မားနေတာပဲ။ အချို့သော အစီအစဉ်တွေက စတင်နေလောက်ပြီ ဖြစ်ရမယ်။ ဖြစ်နိုင်တာက ငါတို့ ရှီဟွန်းနယ်မြေက ကွန်ရွှီနယ်မြေကို အလုံးအရင်းနဲ့ အပြည့်အဝ မတိုက်ခိုက်ရသေးခင်မှာတင် သူတို့ရဲ့ မဟာချင်အင်ပါယာကြီး လုံးဝဥဿုံ ပျက်စီးသွားလိမ့်မယ်။"
ဤစကားများကြောင့် တွမ့်မုယွီ ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်သွားခဲ့ရပြီး ချင်လော့ကို မိမိကိုယ်တိုင် လက်ဦးစွမ်းဖြင့် မသတ်ဖြတ်နိုင်တော့မည့်အရေးကို အနည်းငယ် နှမြောတသဖြစ်မိသွားသည်။
"ဒါပေမဲ့ မင်း သေသွားရင်တောင် မင်းရဲ့ အလောင်းကို ငါ ရှာဖွေပြီး အကြိမ်ပေါင်း တစ်သောင်းတိုင်အောင် ဖျက်ဆီးပစ်ဦးမှာပဲ! မင်းနဲ့ ပတ်သက် ဆက်နွှယ်နေတဲ့သူမှန်သမျှကို ငါ အကုန်သတ်ပစ်မယ်!"
မကြာမီအချိန်အတွင်းမှာပင် သူတို့သည် အထူးပြင်ဆင်သော လမ်းကြောင်းအချို့မှတစ်ဆင့် ကွန်ရွှီနယ်မြေထံမှ သတင်းစကားကို လက်ခံရရှိခဲ့ကြသည်။
ကွန်ရွှီနယ်မြေ၏ ပါရမီရှင်များမှာ အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်ရှင်းလင်းခြင်း ခံလိုက်ရလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့သဖြင့် သူတို့ ဆုတ်ယုတ်ပျက်စီးသွားရန် လက်တစ်ကမ်းအလိုသာ ရှိတော့သည်။
တွမ့်မုယွီမှာ ကြီးမားလှသော အကျိုးဆောင်မှုကြီးကို လုပ်ဆောင်ပေးနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် ရှီဟွန်းနယ်မြေ၏ ကြီးမြတ်လှသော ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးအသီးသီးထံမှ ဆုလာဘ်များကို လက်ခံရရှိခဲ့ပြီး ရှီဟွန်းနယ်မြေ၏ ကံကြမ္မာနှစ်ခြင်းခံခြင်းကို ခံယူခဲ့ရသည်။
ထူးခြားဆန်းကြယ်သော အာရုံခံစားမှုအတွင်း၌ သူ ဆုံးရှုံးခဲ့ရသော အရာအချို့ ပြန်လည်ပြည့်တင်းလာသကဲ့သို့ သူ ခံစားလိုက်ရတော့သည်။