အခန်း ၂၄၀
Vol. 24 Ch. 240
အခန်း (၂၄၀)
အကျပ်ရိုက်နေသော ဖန်ထျန်းလေ့ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း သတ်ဖြတ်ခံရခြင်း
ဝုန်း!
ကွင်းပြင်တစ်ခုလုံး ချက်ချင်းပင် ပွက်လောရိုက်သွားခဲ့ပြီး၊ ချင်လော့ ယခုကဲ့သို့သော အခိုက်အတန့်တွင် ပေါ်လာလိမ့်မည်ဟု သူတို့ လုံးဝ ထင်မှတ်မထားခဲ့ကြချေ။
ချန်းလန်မြင့်မြတ်နယ်မြေ၏ အပြင်ဘက်တွင်မူ ချင်လော့၏ ရထားလုံးကြီး ခုလေးတင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့ရုံသာ ရှိသေးသည်။ ယခုမူ ချင်လော့ကိုယ်တိုင် ချန်းလန်မြင့်မြတ်နယ်မြေ၏ အတွင်းပိုင်း၌ ပေါ်လာခဲ့ပြီလား။
“ချင်လော့!” ဖန်ထျန်းလေ့၏ အကြည့်များသည် ချင်လော့ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားခဲ့ပြီး၊ သူ၏ မျက်ဝန်းအနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာတွင် နက်ရှိုင်းလှသော ကြောက်ရွံ့မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားခဲ့ရသည်။
သူသည် ပုန်းကွယ်နဂါးအဆင့်သတ်မှတ်ချက်တွင် အဆင့် သုံးဆယ့်ငါး နေရာ၌ ရှိခဲ့ပြီး၊ သူ၏ရှေ့မှ အနည်းဆုံး လူတစ်ဆယ့်ငါးယောက်မှာ ချင်လော့၏ လက်ချက်ဖြင့် ကျဆုံးခဲ့ရသည်ကို သူကိုယ်တိုင် မျက်ဝန်းဖြင့် မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသည်။
၎င်းအပြင် အားလုံးမှာ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ချက်ချင်းလက်ငင်း သတ်ဖြတ်ခြင်း ခံခဲ့ရခြင်း ဖြစ်ရာ၊ သူ မည်သို့လျှင် မကြောက်လန့်ဘဲ နေနိုင်ပါမည်နည်း။
“သူတော်စင်... သူက ခင်ဗျားကို တကယ်ကြီး လာပြီး ရန်စရဲတာလား! သူ့ကို ဖိနှိပ်ခြေမှုန်းပစ်လိုက်ပါ!” ဖုန်းလဲ့မြင့်မြတ်နယ်မြေမှ ဖန်ထျန်းလေ့၏ ဂျူနီယာညီအစ်ကိုတစ်ဦးက အောက်ဘက်မှနေ၍ အော်ဟစ်လိုက်သည်။
“မှန်ပါတယ် စီနီယာအစ်ကို ဖန်... မဟာချင်အင်ပါယာရဲ့ မင်းသားလေးတစ်ပါးက ငါတို့ ကောင်းကင်တာအိုမဟာမိတ်အဖွဲ့ရဲ့ နေရာမှာ ဒီလောက်အထိ လာပြီး မောက်မာရမ်းကားရအောင် ဘယ်တုန်းက အလှည့်ရောက်သွားလို့လဲ!”
“စီနီယာအစ်ကို ဖန်... သူ့ကို သင်ခန်းစာကောင်းကောင်း ပေးလိုက်စမ်းပါ၊ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးရဲ့ ကြီးမားကျယ်ပြန့်မှုကို သိသွားအောင်လို့ပေါ့... ငါတို့ ကောင်းကင်တာအိုမဟာမိတ်အဖွဲ့ရဲ့ ပါရမီရှင်တွေကို မည်သည့် အညတရလူမျိုးကမှ လာပြီး ရန်စလို့မရဘူးဆိုတာကိုပါ သဘောပေါက်သွားစေရမယ်!”
ဖန်ထျန်းလေ့သည် ထိုအော်ဟစ်သံများကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ တစ်ကိုယ်လုံး ထုံကျင်သွားခဲ့ရသည်။ သူသည် သူ၏ ဂျူနီယာညီအစ်ကိုအား နာကျည်းမှုများစွာဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် ရေရွတ်လိုက်မိသည်။
“မင်းကို ငါ တကယ်ကြီး အထူးပဲ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ကွာ၊ မင်း သိရဲ့လား!” ဟူ၍ ဖြစ်တည်း။
မျှော်လင့်မထားစွာဖြင့် ထိုဂျူနီယာညီအစ်ကိုမှာ ပိုမို၍ စိတ်လှုပ်ရှားတက်ကြွလာပုံရသည်။ သူက ထပ်မံအော်ဟစ်လိုက်သည်။
“ချင်လော့... မင်းက ကွန်ရွှီလျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲကနေ ကံကောင်းလို့တင် ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်လာခဲ့တာသက်သက်ပဲကို၊ မင်းမှာ မောက်မာရမယ့် ဘာအရည်အချင်း ရှိလို့လဲ! ငါတို့ရဲ့ သူတော်စင်ကိုတောင် လာပြီး ယှဉ်ပြိုင်တိုက်ခိုက်ချင်နေသေးတယ်၊ မင်းက အဆင့်မီလို့လား”
ချင်လော့က သူ့ကို ထူးဆန်းသော အကြည့်ဖြင့် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက်၊ ဖန်ထျန်းလေ့နှင့် အခြားသူများကို လှမ်းကြည့်ကာ “မင်းတို့ ကောင်းကင်တာအိုမဟာမိတ်အဖွဲ့က လူတွေကို ဦးနှောက်ဆေးရာမှာ တကယ့်ကို တော်တာပဲ” ဟု ဆိုလိုက်သည်။
“ငါက ပုန်းကွယ်နဂါးအဆင့်သတ်မှတ်ချက်ရဲ့ ပထမနေရာကို ရထားတဲ့သူဆိုတာကို သူတို့ မသိကြဘူးလား။”
“ဒါမှမဟုတ်ရင်လည်း... ငါ ပုန်းကွယ်နဂါးအဆင့်သတ်မှတ်ချက်ရဲ့ ထိပ်ဆုံးနေရာကို ရခဲ့တာက လိမ်ညာထားတာလို့ ဒီလူအတွေအုပ်စုကို မင်းတို့က ပြောပြထားလို့များလား။”
“အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ စကားတွေ တော်လောက်ပြီ၊ လာပြီး တိုက်ကြစို့!”
ချင်လော့၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထက်မြက်စူးရှလှသော ဓားဆန္ဒတစ်ခု မြင့်တက်လာခဲ့ပြီး ဓားချီများ စုစည်းသွားခဲ့သည်။ ၎င်းတို့အနက်မှ တစ်ခုသည် အော်ဟစ်ကြိမ်းဝါးနေသော ထိုဖုန်းလဲ့မြင့်မြတ်နယ်မြေမှ တပည့်ထံသို့ တဟုန်ထိုး တိုးဝင်သွားခဲ့သည်။
ဝှစ်!
ထိုလူ တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မရလိုက်မီမှာပင် ဓားချီသည် သူ၏ ဦးခေါင်းထံသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီး ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့်ပင် ဖောက်ထွင်းသွားခဲ့တော့သည်။ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံး ပြင်းထန်စွာ ပေါက်ကွဲသွားခဲ့ရတော့သည်။
“နောက်ဘဝကျရင် စကားနည်းနည်းပဲပြောပါ... စကားများရင် သေရလွယ်တတ်တယ်မလို့။”
နတ်ဘုရားသတ်ဓားမှာ ဓားအိမ်မှ ကျွတ်ထွက်လာခဲ့ပြီး ဖန်ထျန်းလေ့ထံသို့ ချိန်ရွယ်လျက် “လာစမ်း!” ဟု ကြွေးကြော်လိုက်သည်။
ဤအခိုက်အတန့်တွင်၊ များစွာသော မဟာသူတော်စင်များနှင့် သူတော်စင်ဘုရင်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများသည် သတင်းကို ကြားသိရသဖြင့် အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် လေထုထဲတွင် တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ရပ်လျက် ဤမြင်ကွင်းကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့ကြသည်။
“ငါတို့ လှုပ်ရှားသင့်သလား” ဟု လူတစ်ဦးက မေးမြန်းလိုက်သည်။
မြင့်မြတ်သခင် လင်းယွမ်ဖုန်းက အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာဖြင့် “ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး၊ သူတို့ ချင်လော့ကို အရင်ဆုံး သင်ခန်းစာပေးခွင့် ပြုလိုက်ပါဦး” ဟု ဆိုလိုက်သည်။
ထိုအခါ တစ်စုံတစ်ယောက်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ချက်ချင်းပင် ထူးဆန်းသွားခဲ့ရသည်။
“သူတို့ကလား... ချင်လော့ကို သင်ခန်းစာပေးမယ် ဟုတ်လား။”
“ချင်လော့က ကွန်ရွှီလျှို့ဝှက်နယ်မြေအတွင်းမှာ ငါတို့ ကောင်းကင်တာအိုမဟာမိတ်အဖွဲ့ရဲ့ ပါရမီရှင် အမြောက်အမြားကို သတ်ဖြတ်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား။”
“ဒါဆိုရင်ကော ဘာဖြစ်လဲ။ အခု ငါတို့ လှုပ်ရှားပြီး ချင်လော့ကို သတ်ပစ်ရမှာလား။ အဲလိုဆိုရင် အောက်က တပည့်တွေက ဘယ်လို မြင်ကြမလဲ” ဟု ချန်းလန်ဘိုးဘေးက ကွက်မှိုင်းသော မျက်နှာထားဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။
“သူတို့က ငါတို့ ကောင်းကင်တာအိုမဟာမိတ်အဖွဲ့ရဲ့ ပါရမီရှင်တွေဆိုတာ နာမည်သက်သက်ပဲဖြစ်ပြီး သေးငယ်လှတဲ့ ချင်လော့ကိုတောင် မကိုင်တွယ်နိုင်ဘူးလို့ပဲ ထင်သွားကြလိမ့်မယ်။ အဲဒါက ငါတို့ ကောင်းကင်တာအိုမဟာမိတ်အဖွဲ့ဝင် ပါရမီရှင်တွေရဲ့ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်ကို ပျက်ပြားသွားစေမှာ မဟုတ်ဘူးလား။”
“ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ရှောင်ယာနဲ့ လင်းဟောက်တို့ ဒီမှာ ရှိနေတာပဲ။ အကယ်၍ ဖန်ထျန်းလေ့သာ ပြိုင်ဘက်မဟုတ်ခဲ့ရင် သူတို့နှစ်ယောက်လည်း လှုပ်ရှားလာကြမှာပါ။”
“မင်းတို့ သိထားရမှာက သူတို့ရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ဟာ ချင်လော့နဲ့ ရင်ပေါင်တန်းနိုင်ရုံမက၊ ချင်လော့နဲ့ အကြိမ်ကြိမ် တိုက်ခိုက်ခဲ့ဖူးပြီး အားနည်းချက်မရှိ တောင့်ခံနိုင်ခဲ့ကြတာပဲ” ဟု မြင့်မြတ်သခင် လင်းယွမ်ဖုန်းက ပြောဆိုလိုက်သည်။
ဤစကားများ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်အတူ ကျန်ရှိနေသောသူများမှာလည်း ထောက်ခံသောအားဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။ မြင့်မြတ်သခင် လင်းယွမ်ဖုန်းနှင့် ချန်းလန်ဘိုးဘေးတို့၏ မျက်နှာအမူအရာများသာလျှင် အနည်းငယ် ထူးဆန်းနေခဲ့ရသည်။ ပြောရလျှင် ကောင်းကင်တာအိုမဟာမိတ်အဖွဲ့မှ လူများအားလုံးသည် ၎င်းတို့၏ လက်ဝါးပြင်ထက်တွင် ကစားခြင်း ခံနေရခြင်းမျှသာ ဖြစ်ပေသည်။
“ချင်လော့က ဤနေရာကို တစ်ယောက်တည်း ရဲရဲကြီး ဝင်လာဝံ့တာက ထိုလူက အလွန်အမင်း မောက်မာထောင်လွှားနေတယ်ဆိုတာ သက်သေပြနေတာပဲ။ သူ သေရမှာကတော့ သေချာနေပြီ!”
“မှန်တယ်... သူ သေချာပေါက် သေရမယ်!” ဟု ချန်းလန်ဘိုးဘေးက သွားကြိတ်ကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။
“ငါ မဟာအစီအရင်ကြီးကို ကြိုတင်ပြီး အသက်သွင်းထားခဲ့ပြီ။ ချင်လော့၏ လက်အောက်ငယ်သားတွေ လုံးဝ ဝင်လာလို့မရဘူး! အဲဒီအချိန်ကျရင် ငါတို့ ချင်လော့ကို အရင်ဆုံး ဖမ်းဆီးပြီး၊ ချင်လော့၏ အသက်ကို သုံးပြီး ထိုလူတွေကို အညံ့ခံခိုင်းရုံပဲ။”
“ငါက မူလက ဒီတစ်ကြိမ်မှာလည်း ခက်ခဲတဲ့ တိုက်ပွဲကြီးတစ်ခု ထပ်ပြီး ဖြစ်ဦးမယ်လို့ ထင်ထားတာ၊ ဤမျှလောက်အထိ လွယ်ကူလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့မိဘူး၊ ဟားဟားဟား!” ယခင်က အနည်းငယ် စိုးရိမ်ပူပန်နေခဲ့သော မဟာသူတော်စင်တစ်ဦးမှာမူ ယခုအခါ မည်သည့်စိုးရိမ်စိတ်မျှ ကျန်ရှိမနေတော့ချေ။
“တကယ်ပါပဲ... ဒီချင်လော့က ကျားဂူထဲကို တစ်ကိုယ်တည်း လှမ်းဝင်လာတာပဲ။ သူက မိမိကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှုလွန်ကဲနေတာလား? ဒါမှမဟုတ် အလွန်အမင်း မောက်မာရမ်းကားနေတာလား မသိဘူး” ဟု နောက်ထပ် မဟာသူတော်စင်တစ်ဦးကလည်း စိတ်အေးလက်အေး ရှိသော မျက်နှာထားဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။
“ငါ့အမြင်တော့၊ မဟာချင်အင်ပါယာရဲ့ သေးငယ်လှတဲ့ မင်းသားလေး ချင်လော့တစ်ယောက်တည်းကို ကိုင်တွယ်ဖို့အတွက် ဤမျှလောက်များပြားတဲ့ မဟာသူတော်စင်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတွေကို စေလွှတ်လိုက်တာက သူ့ကို မျက်နှာသာ ပေးလွန်းရာကျနေပြီ။”
“မဟာချင်အင်ပါယာရဲ့ သမိုင်းမှတ်တမ်းထဲမှာ၊ သူ့ကို လမ်းခရီး ပို့ဆောင်ပေးဖို့ မဟာသူတော်စင် တစ်ဒါဇင်ကျော် ရှိခဲ့တယ်ဆိုပြီး ရေးထိုးလို့ရတာပေါ့။ သူ အောက်ဘဝရောက်လို့ မဟာချင်အင်ပါယာရဲ့ ဘိုးဘေးတွေကို ဆုံတွေ့ရတဲ့အခါ ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားလို့ ရသွားတာပေါ့။”
“ငါသာ ကြိုသိရင် လာမှာမဟုတ်ဘူး။ သေးငယ်လှတဲ့ ချင်လော့က တကယ်ကြီး တန်ဖိုးရှိလို့လား။ သူက ဘာအဆင့်မလို့ ငါကဲ့သို့ ဂုဏ်သရေရှိလှတဲ့ မဟာသူတော်စင်တစ်ဦးက လာပြီး ကိုင်တွယ်ပေးနေရတာလဲ။”
ထိုလူနည်းငယ်၏ စကားသံများကို နားထောင်ရင်း၊ မြင့်မြတ်သခင် လင်းယွမ်ဖုန်းနှင့် ချန်းလန်ဘိုးဘေးတို့သည် အပြန်အလှန် အကြည့်ချင်းဖလှယ်လိုက်ကြပြီးနောက် ချန်းလန်ဘိုးဘေးက တိတ်ဆိတ်စွာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
မြင့်မြတ်သခင် လင်းယွမ်ဖုန်းကလည်း ပြန်လည်အချက်ပြလိုက်ပြီးနောက်၊ သူ၏ လက်ထဲရှိ ချန်းလန်မြင့်မြတ်နယ်မြေ၏ မဟာအစီအရင်ကို စတင်လှုံ့ဆော်ကာ ကန့်သတ်ချက်တံခါးများကို တိတ်တဆိတ် ဖွင့်လှစ်ပေးလိုက်ရာ၊ အပြင်ဘက်မှ လူများသည် မည်သူမျှ သတိမပြုမိဘဲ အတွင်းသို့ လှမ်းဝင်လာနိုင်ခဲ့ကြသည်။ ထို့နောက်တွင်မူ... သူသည် ၎င်းကို တိတ်ဆိတ်စွာဖြင့် ပြန်လည် ပိတ်ဆို့လိုက်တော့သည်။
‘အခုတော့ အိုးတစ်လုံး ဖြစ်သွားပြီဆိုမှတော့၊ နောက်ကျရင် အိုးထဲကလိပ်ကို ဖမ်းရုံပဲ။’ ဟု မြင့်မြတ်သခင် လင်းယွမ်ဖုန်းက မိမိ၏ စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် ရေရွတ်လိုက်မိသည်။
အောက်ဘက်၌မူ၊ ဖန်ထျန်းလေ့၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အလွန်တရာ ဆိုးရွားနေခဲ့သည်။ သူ၏ ဖုန်းလဲ့မြင့်မြတ်နယ်မြေမှ တပည့်ဖြစ်သူသည် သူ့အတွက် ဟန်ရေးပြရင်း သေဆုံးသွားခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် ယခုအခါ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားခဲ့ရသဖြင့် ကြမ်းတမ်းလှသော စကားတစ်ခွန်းကိုပင် မဟရဲတော့ချေ။ ဤအခြေအနေအတိုင်း ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်နေ၍ မဖြစ်နိုင်ချေ...။
အထူးသဖြင့် အောက်ဘက်ရှိ လူအုပ်ကြီးမှာ စတင်ဆူပွက်လှုပ်ရှားလာနေခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။
“ချင်လော့... မင်းက သိပ်ကို မောက်မာလွန်းနေပြီ! ဤနေရာက ငါတို့ ကောင်းကင်တာအိုမဟာမိတ်အဖွဲ့ရဲ့ ပိုင်နက်နယ်မြေကွ၊ မင်းက ဘယ်လိုသတ္တိနဲ့ ငါတို့ ကောင်းကင်တာအိုမဟာမိတ်အဖွဲ့ဝင် တပည့်တစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်ပစ်ရဲတာလဲ၊ မင်း သေဖို့ပဲ ထိုက်တန်တယ်!”
“စီနီယာအစ်ကို ဖန်... လှုပ်ရှားလိုက်စမ်းပါ၊ ငါတို့ ဂျူနီယာညီအစ်ကိုအတွက် ကလဲ့စားချေပြီး သူ့ကို သတ်ပစ်လိုက်စမ်းပါ!”
“သူ့ကို သတ်! သူ့ကို သတ်ပစ်!”
ဖန်ထျန်းလေ့မှာ ဘေးကျပ်နံကျပ် အခြေအနေသို့ ဆိုက်ရောက်သွားခဲ့ရသည်။ သူက ချင်လော့၏ ပြိုင်ဘက် ဟုတ်ပါသလား။ သူ မိမိ၏ အတိုင်းအဆကို ကောင်းစွာ သိရှိထားရာ၊ သူ သေချာပေါက် မဟုတ်ချေ။
သူသည် အခြားသူများကို အသနားခံလိုသော အကြည့်များဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ၊ ၎င်းက “ငါ့ကို ကယ်ကြပါဦး... ငါ့ကို ကယ်ကြပါဦး...” ဟု ပြောနေသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ပေသည်။
လင်းဟောက်ကမူ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးဖြင့် “ဂျူနီယာညီအစ်ကို ဖန်... မင်းဘာသာမင်း လှုပ်ရှားလိုက်ရုံပဲ။ ဤနေရာက ငါ့ရဲ့ ချန်းလန်မြင့်မြတ်နယ်မြေ ဖြစ်သလို၊ ငါနဲ့ ငါတို့ ချန်းလန်မြင့်မြတ်နယ်မြေရဲ့ မြင့်မြတ်သခင်တို့ ရှိနေမှတော့ မင်းအတွက် မည်သည့် မတော်တဆမှုမျိုးမျှ ဖြစ်လာခွင့် ပြုမှာမဟုတ်ဘူး” ဟု ဆိုလိုက်သည်။
ဤစကားလုံးများက အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။ ဖန်ထျန်းလေ့သည် အတွင်းရေးအချို့ကို သိရှိထားသူတစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။ ထိုမဟာသူတော်စင်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများသည် မိမိ ချင်လော့၏ လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးရမည့်အရေးကို ထိုင်ကြည့်နေကြလိမ့်မည်မဟုတ်ကြောင်း သူ ခံစားလိုက်ရသည်။
ဤအချက်ကို တွေးမိသည်နှင့်အမျှ သူ၏ သတ္တိများ ပြန်လည်နိုးထလာခဲ့သည်။ ကံကြမ္မာနှစ်ခြင်းခံခြင်းကို ခံယူထားခဲ့ပြီးဖြစ်ရာ၊ သူ ချင်လော့၏ ပြိုင်ဘက်မဟုတ်ခဲ့လျှင်ပင် ချင်လော့၏ လက်ချက်ဖြင့် လွယ်လွယ်ကူကူ သတ်ဖြတ်ခြင်း ခံရလိမ့်မည်မဟုတ်ချေ။
သူသည် ချင်လော့ကို စိုက်ကြည့်ကာ လေးနက်သောအသံဖြင့် “ချင်လော့... ဒီနေ့ မင်းက ငါနဲ့ တိုက်ချင်နေမှတော့ ငါ မင်းရဲ့ ဆန္ဒကို ဖြည့်ဆည်းပေးရမှာပေါ့!” ဟု ဆိုလိုက်သည်။
စကားပြောပြီးသည်နှင့် သူသည် ရှေ့သို့ ခြေလှမ်းတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်ရာ၊ သူ၏ ပုံရိပ်သည် ဖျတ်ခနဲ လင်းလက်သွားပြီး ချင်လော့၏ အနီးနားသို့ ချက်ချင်းပင် ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။
သူ၏ လက်ထဲရှိ ဧရာမဓားကြီးပေါ်တွင် မိုးကြိုးပိုင်နက်နယ်မြေ စွမ်းအားများ ဝင်းလက်နေခဲ့သည်။ သူက အော်ဟစ်လိုက်သည်။
“မိုးကြိုးဓားချက်! ခုတ်ပိုင်းစမ်း!”
လျှပ်စီးလှိုင်းများ ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး မိုးကြိုးပိုင်နက်နယ်မြေကြီး ပွင့်ဟလာကာ ချင်လော့အား ဖိနှိပ်ချုပ်ကိုင်ရန် ကြိုးပမ်းလိုက်တော့သည်။
ချင်လော့သည် ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ကာ၊ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် လှောင်ပြုံးတစ်ခု ဆင်မြန်းလျက် သူ၏ ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်တော့သည်။
ဝှစ်!
ဤဓားချက်မှာ အလွန်တရာပင် အံ့မခန်းလှပေသည်၊ ဓားအလင်းတန်းသည် ကောင်းကင်ပြင်ကြီးကို ဆုတ်ဖြဲပစ်လိုက်သော ကြယ်တာရာဂလက်ဆီကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေသဖြင့် စိုက်ကြည့်ရန်ပင် ခက်ခဲလှပေသည်။
ဓားတစ်ချက် ခုတ်ပိုင်းပြီးနောက်တွင်မူ၊ လေးလံသော ပစ္စည်းတစ်ခု ပြုတ်ကျသွားသည့် အသံကြီးတစ်ခု ဟိန်းထွက်လာခဲ့သည်။
ဘုန်း!
ဤအသံကြောင့် လူတိုင်း ချက်ချင်းပင် သဘောပေါက်သွားခဲ့ကြရသည်။ ချင်လော့၏ အထင်သေးရွံရှာလှသော အသံတစ်ခုတည်းသာလျှင် ဤကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးအကြား၌ ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့တော့သည်။
“ဒါအကုန်ပဲလား။”
“ဓားတစ်ချက်တည်းကိုတောင် မပိတ်ဆို့နိုင်ဘဲနဲ့၊ မင်းက ကောင်းကင်တာအိုမဟာမိတ်အဖွဲ့ရဲ့ ခေါင်းဆောင်တစ်ဦး ဟုတ်လား။”
“အခုတော့... ဒီပုန်းကွယ်နဂါးအဆင့်သတ်မှတ်ချက်စာရင်းရဲ့ အဆင့်တွေဟာ တကယ်ကြီး လိမ်ညာထားတာလို့ ငါ သံသယဝင်မိပြီ။”
“ဘာလို့လဲဆိုတော့... ငါ့ကလွဲလို့ အဲဒီထဲမှာ ပါဝင်တဲ့လူအားလုံးက အမှိုက်တွေချည်းပဲမလို့!”