အခန်း (၅၁၁-၅၁၂)

အခန်း ၅၁၁ ဆယ်လက်မ ယွမ်ရှန်း၊ အထွတ်အထိပ်သို့ တက်လှမ်းခြင်း

ကျန်းချဲ့ ပူဇော်မည်ဟူသော ဝိညာဥ်အာရုံ ကျဆင်းသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကောင်းကင်ယဇ်ပလ္လင်ကျောက်တိုင် အပေါ်တွင် အလွန် ထူးဆန်း နက်နဲသော အလင်းတန်းများ ရုတ်တရက် လင်းလက်လာသည်။ အသက်ရှူကြိမ် အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် ကျောက်တိုင် အပေါ်ရှိ မှော်စာလုံးများ အားလုံး လင်းထိန်သွားတော့သည်။

ထို့နောက် ကျောက်တိုင် ပေါ်မှ အလင်းတန်း တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ပူဇော်ပစ္စည်းများ အားလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။

ချက်ချင်းပင် ယင်ယန် တာအိုသစ်သီး၊ မိစ္ဆာပယ်ဖျက် မိုးကြိုးနှလုံးသား ပုတီးစေ့ နှင့် ကောင်းကင်ဝိညာဉ် မြင့်မြတ်သော ကြာပန်း စသည့် ပူဇော်ပစ္စည်းများ အားလုံးက အချိန်တိုလေးအတွင်းမှာပင် ကောင်းကင်ယဇ်ပလ္လင်ကျောက်တိုင် မှ ထွက်ပေါ်လာသော အလင်းတန်းများ၏ ဝါးမြိုခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး ကျောက်တိုင် နေရာလွတ် အတွင်း အရည်ပျော် ပျောက်ကွယ်သွားကြတော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျန်းချဲ့ က သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းမှ သက်တမ်း တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ဝါးမြိုခံလိုက်ရကြောင်း ချက်ချင်း အာရုံခံမိလိုက်သည်။

သုံးဆယ့်ငါးနှစ်တိတိ ဝါးမြိုခံလိုက်ရခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

ယခင်ကကဲ့သို့ အတင်းအကျပ် ပူဇော်၍ သက်တမ်း နှစ်တစ်ရာကျော် ဆုံးရှုံးသွားရခြင်းမျိုး မဟုတ်သဖြင့် ကြိမ်ဖန်များစွာ အတွေ့အကြုံ ရှိထားသော ကျန်းချဲ့ အနေဖြင့် မည်သည့် ထူးခြားမှု မျိုးကိုမျှ မခံစားလိုက်ရချေ။

ကျန်းချဲ့ ၏ ဝိညာဥ်အာရုံ က ချက်ချင်း တည်ငြိမ် သွားတော့သည်။

ဤကဲ့သို့သော ပူဇော်ခြင်း ကိစ္စရပ်များကို အစောကြီးကတည်းက ကျင့်သားရနေပြီ ဖြစ်ပြီး သူ၏ ရင်ထဲတွင် အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားမှု ပင် ဖြစ်ပေါ်နေသေးသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤတစ်ကြိမ် ပူဇော်ပြီးနောက် သူ၏ စွမ်းအားက သေချာပေါက် အကြီးအကျယ် တိုးတက်လာမည် ဖြစ်သောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။ ယွမ်ရှန်းအဆင့် အစောပိုင်း မှနေ၍ ယွမ်ရှန်းအဆင့် ပြီးပြည့်စုံခြင်း သို့ တစ်ဟုန်ထိုး တက်လှမ်းသွားမည် ဖြစ်ကာ နှစ်ဆယ်ဂဏန်း မှ နှစ်တစ်ရာကျော် အထိ ကြာမြင့်မည့် ကျင့်ကြံခြင်း အချိန်ကို တိုက်ရိုက် လျှော့ချပစ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ကျင့်ကြံခြင်း ခရီးလမ်းက နောက်ပိုင်း ရောက်လေလေ ပို၍ ခက်ခဲလေလေ ဖြစ်ကြောင်းကို ဤအချက်က အပြည့်အဝ ပေါ်လွင် ထင်ရှားစေသည်။

အများစုသော ရှန်ရှန်းအဆင့် မဟာသိုင်းသခင်ကြီး များ အနေဖြင့် ကျင့်စဉ် တစ်ဆင့် တက်လှမ်းနိုင်ရန် အချိန် မည်မျှကြာအောင် လေ့ကျင့် ပွတ်သပ်ရမှန်း ပင် မသိနိုင်ကြချေ။ ကျောက်ရှန်းကျီ ဆိုလျှင် မူလကတည်းက ပါရမီ အလွန် ထူးချွန်သူ ဖြစ်သည်။

သူမ အနေဖြင့် ကျန်းချဲ့ ၏ တွဲဖက်ကျင့်ကြံခြင်း အကူအညီများ ရှိနေသော်လည်း ယခုအချိန်အထိ ကိုးလက်မ ယွမ်ရှန်း အဆင့် သို့ ရောက်ရှိရန် အများကြီး လိုအပ်နေသေးရာ ယွမ်ရှန်းအဆင့် ၏ ကျင့်ကြံခြင်းက အမှန်တကယ် မည်မျှ ခက်ခဲကြမ်းတမ်းကြောင်း တွေ့မြင်နိုင်ပေသည်။

သို့သော် ဤသည်မှာ သာမန်လူများ အတွက်သာ ဖြစ်သည်။

ကျန်းချဲ့ အတွက်မူ အများကြီး ပို၍ လွယ်ကူ ရိုးရှင်းနေပေသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ကျန်းချဲ့ တွင် ကောင်းကင်ယဇ်ပလ္လင်ကျောက်တိုင် ကဲ့သို့သော အထောက်အကူ ရှိနေသည် မဟုတ်ပါလား။

ပူဇော်ပစ္စည်း အမျိုးအစား အားလုံးက အလွန် တန်ဖိုးကြီးမားပြီး လောကကြီး အတွင်းရှိ ထိပ်တန်းအဆင့် ဝိညာဉ် ရတနာများ ဟု ဆိုလျှင်တောင် လွန်မည် မဟုတ်သော်လည်း ယခုအချိန်အထိ ကျန်းချဲ့ က ထိုအရာများကို စုဆောင်းရန် အချိန် ငါးလ ပင် မပြည့်အောင်သာ အသုံးပြုခဲ့ရသည်။

ငါးလ ဆိုသော အချိန်ကာလက အများစုသော သိုင်းပညာရှင်များ အတွက် အမှန်တကယ်တော့ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံခြင်း တစ်ကြိမ် နှစ်ကြိမ် မျှသာ ရှိပေသည်။

သို့သော် ကျင့်စဉ်ကို ယွမ်ရှန်းအဆင့် ပြီးပြည့်စုံခြင်း သို့ မြှင့်တင်လိုက်သည်နှင့် ကျန်းချဲ့ အနေဖြင့် သိုင်းသူတော်စင် ဟု ခေါ်ဆိုကြသော သူများနှင့် ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း ရှိလာမည် ဖြစ်ပြီး သိုင်းသူတော်စင် အဆင့်သို့ မရောက်ရှိသေးဘဲ သိုင်းသူတော်စင် ကို ပြန်လည် သတ်ဖြတ်နိုင်မလား ဆိုသည်ကိုပင် စမ်းသပ်ကြည့်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ဖုန်းယွင် သိုင်းစာရင်း ဆိုသည်များကိုမူ ကျန်းချဲ့ က အစောကြီးကတည်းက မျက်စိထဲ မထည့်တော့ချေ။

မကြာမီမှာပင် ပူဇော်ပစ္စည်းများ အားလုံး ကောင်းကင်ယဇ်ပလ္လင်ကျောက်တိုင် ၏ ဝါးမြိုခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီးနောက် နောက်ထပ် အလင်းတန်း တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာကာ ကျန်းချဲ့ ၏ ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားတော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျန်းချဲ့ ၏ ရှေ့မှောက်ရှိ မြင်ကွင်းကလည်း ဖြည်းညင်းစွာ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

နောက်ထပ် ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာ တစ်ခု အတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားတော့မည်ကို ကျန်းချဲ့ သိရှိလိုက်သည်။

ထျန်းယွမ် ၏ အထက်တွင် ပုံရိပ်တစ်ခုက မာနကြီးစွာ မားမားမတ်မတ် ရပ်တည်နေသည်။ ခေါင်းတွင် သရဖူ ဆောင်းထားပြီး ရွှေရောင် စပါးကြီးမြွေ ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားကာ ထိုနေရာတွင် ရပ်နေရုံမျှဖြင့် တစ်ကိုယ်လုံးမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိနှိပ်မှု အရှိန်အဝါများက ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့စွာ ပြန့်ထွက်နေပြီး ဧကရာဇ် တစ်ပါးနှင့် အခြေခံအားဖြင့် မည်သည့် ကွာခြားချက်မျှ မရှိချေ။

ထျန်းယွမ် ၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ မိစ္ဆာသူတော်စင် များကိုပင် သွေးပျက်သွားစေသော ထျန်းယွမ် ၏ အချုပ်အနှောင် အတားအဆီးများက ထို ပုံရိပ် ၏ အောက်တွင် အလွန် သာမန် ကျလွန်းလှသော အရာတစ်ခု အလား လေဟာနယ် အတွင်း ပန်းခြံထဲ လမ်းလျှောက်နေသည့်အလား ပေါ့ပါး လွတ်လပ်စွာ ဖြတ်သန်း သွားလာနေပေသည်။

ကျီချန်တောက် က လက်ကို နောက်ပစ်ကာ ခြေလှမ်း မှန်မှန်ဖြင့် လျှောက်လှမ်း နေသည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် အလင်းတန်းများ လည်ပတ် နေပြီး အဆုံးအစမရှိသော စွမ်းအားများ ကိန်းအောင်း နေသည့် အလား ပင်ဖြစ်သည်။

ခေါင်းမော့ ကြည့်လိုက်ရာ မျက်စိတစ်ဆုံး မြင်ကွင်း တစ်ခုလုံး က ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေပြီး အဆုံးအစကို မမြင်ရသော ထျန်းယွမ် ကောင်းကင်ယံ အတားအဆီးကြီး က လောက နယ်မြေ တစ်ခုလုံးကို နှစ်ပိုင်း ခွဲခြား ထားလေသည်။ ထျန်းယွမ် ၏ အနောက်ဘက် က ဝိညာဉ်နယ်မြေ ဖြစ်ပြီး လူသား မျိုးနွယ် က အုပ်ချုပ် ကာ ထျန်းယွမ် ၏ အရှေ့ဘက် က မိစ္ဆာနယ်မြေ ဖြစ်ပြီး မိစ္ဆာ သောင်းပေါင်းများစွာ ဟိန်းဟောက် သောင်းကျန်း နေကြသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကျီချန်တောက် ၏ မျက်ဝန်းများက အနည်းငယ် ဝေဝါး နေပြီး အနာဂတ်ကို မြင်တွေ့ နေရသည့် အလား သို့မဟုတ် အတိတ်ကို လွမ်းဆွတ် နေသည့် အလား ပင်ဖြစ်သည်။ သူ က အဆင့်အတန်း မြင့်မားစွာ မွေးဖွား လာခဲ့ပြီး အင်ပါယာ မိသားစု ၏ တိုက်ရိုက် သွေးကြော အမွေဆက်ခံသူ တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

အမှန်တကယ်တော့ သူ၏ အရည်အချင်း ဖြင့် ဧကရာဇ် ပလ္လင်ပေါ်တွင် ထိုင်ရန် ဆိုသည်မှာ လုံးဝ ပြဿနာ မရှိချေ။ သို့သော် သူ က ထိုအရာများကို ဘယ်တုန်းကမှ မျက်စိထဲ မထည့်ခဲ့ဘဲ ဧကရာဇ် ပလ္လင် ကိုပင် အထင်သေး နှာခေါင်းရှုံ့ ခဲ့သည်။

ထိုက်ကျူ ဧကရာဇ် မှလွဲ၍ နောက်ပိုင်း ဧကရာဇ် များ အားလုံးက တာ့ကျိုး မင်းဆက် ၏ တိုင်းပြည် ကံတရား စွမ်းအား ကို မတောင့်ခံ နိုင်ကြချေ။ ထို့ကြောင့် ကျင့်ကြံခြင်း က အလွန် ထူးဆန်းစွာ ခက်ခဲ သွားပြီး သိုင်းသူတော်စင် အဆင့်သို့ ဝင်ရောက်ရန် အခြေခံအားဖြင့် မဖြစ်နိုင်သလောက် ပင်ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် သက်တမ်း ကိုပါ အကြီးအကျယ် ကုန်ဆုံး စေသည်။

ဤသည်မှာ တာ့ကျိုး မင်းဆက် တည်ထောင်ခဲ့သည်မှာ နှစ်ပေါင်း ခြောက်ရာကျော် မျှသာ ရှိသေးသော်လည်း ယနေ့ခေတ် ယွမ်ခန် ဧကရာဇ် ကျီဝမ်ဟောင် အပါအဝင် ဧကရာဇ် ဆယ့်နှစ်ပါး အထိ ဖြတ်သန်း ခဲ့ရခြင်း၏ အကြောင်းရင်း ပင်ဖြစ်သည်။

ဧကရာဇ် ပလ္လင် က ဆယ့်နှစ်ဆက် အထိ လက်ဆင့်ကမ်း ခဲ့ရပြီ ဖြစ်ကြောင်းကို ဆိုလိုပေသည်။

သို့သော် ဤသည်မှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ မဟာ စွမ်းအားများကို အစစ်အမှန် ထိန်းချုပ် ထားနိုင်သော သိုင်းပညာရှင် များ အတွက်မူ နှစ် ခြောက်ရာ ဆိုသည်မှာ ဘာများ အရေး ပါမည်နည်း။ ရှန်ရှန်းအဆင့် မဟာသိုင်းသခင်ကြီး တစ်ဦး ၏ သက်တမ်း ကပင် နှစ် ငါးရာ အထိ ရောက်ရှိ နိုင်ပေသည်။

သိုင်းသူတော်စင် ၏ သက်တမ်း ဆိုလျှင် နှစ် ရှစ်ရာ အထိ အပြည့်အဝ ရှိပြီး အမြင့်ဆုံး အနေဖြင့် နှစ် တစ်ထောင် အထိပင် ရောက်ရှိ နိုင်ပေသည်။

ထာဝရ အသက်ရှည်ခြင်း ၏ ရှေ့တွင် ကျီချန်တောက် က ဧကရာဇ် ပလ္လင် ကို အမှန်တကယ်ပင် ဘယ်တုန်းကမှ မျက်စိထဲ မထည့်ခဲ့ချေ။ သူ အလေးထား သည်မှာ အမြဲတမ်း လောက တစ်ခုလုံး နှင့် သူ ကိုယ်တိုင် သက်သက်သာ ဖြစ်သည်။

"ဒီနေ့ ဘယ်လို ဖြစ်လို့ ဒီလောက်တောင် စိတ်အေးလက်အေး ဖြစ်နေရတာလဲ ဒီ နေရာမှာ လောက ကြီး ရဲ့ အတက်အကျ တွေကို စောင့်ကြည့် နေတာလား" ဟု ကျီချန်တောက် က ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို အဝေးမှ လှမ်းကြည့် နေစဉ် သူ၏ အနောက်ဘက် မှ ခန့်ညား ထည်ဝါသော အသံကြီး တစ်ခု ဖြည်းညင်းစွာ ထွက်ပေါ် လာသည်။

ထိုသူ မှာ အခြား မဟုတ်ဘဲ ထျန်းယွမ် မြို့တော်ဝန် နှင့် ယနေ့ခေတ် တိုင်းပြည် ဆရာ ဝမ်ထိုက်ရှီး ပင်ဖြစ်သည်။

"နှမြောစရာပဲ တကယ်လို့ ငါ့ ကို နောက်ထပ် နှစ်တစ်ရာ အချိန် လောက်သာ ပေးမယ် ဆိုရင် ထျန်းယွမ် ရဲ့ အခြေခံ အုတ်မြစ် တွေ ကုန်ဆုံး သွားရင်တောင် မိစ္ဆာ မျိုးနွယ် တွေ က ကျူးကျော် ဝင်ရောက် လာနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး" ဟု ဝမ်ထိုက်ရှီး ရောက်လာမည် ကို အစောကြီး ကတည်းက သိရှိ ထားသည့် အလား ကျီချန်တောက် က ထို အသံ ကို အနည်းငယ်မျှ အံ့အားသင့် သွားခြင်း မရှိဘဲ ပြောလိုက်သည်။

"လောကီ အရေး ဆိုတာ မှန်းဆ လို့ မရဘူး မင်း ကျီချန်တောက် နှစ်တစ်ရာ လောက် နောက်ကျ ပြီးမှ မွေးဖွား လာတာကိုပဲ အပြစ်တင် ရမှာပေါ့" ဟု ဝမ်ထိုက်ရှီး က ပြန်လည် တုံ့ပြန် လိုက်သည်။

ဝမ်ထိုက်ရှီး ၏ အတွေ့အကြုံ ဖြစ်စေ သက်တမ်း အရ ဖြစ်စေ ကျီချန်တောက် ထက် အများကြီး သာလွန် လှပေသည်။ ကျီချန်တောက် ကြီးပြင်း လာသည် ကို စောင့်ကြည့် ခဲ့ရသူ ဟု ဆိုလျှင်တောင် လွန်မည် မဟုတ်ချေ။ ယခင်က ကျီချန်တောက် ကို တပည့် အဖြစ်ပင် သိမ်းသွင်း ချင်ခဲ့သည်။

ဝမ်းနည်းစရာ က ကျီချန်တောက် က ကိုယ်ပိုင် လမ်းစဉ် ကို လျှောက်လှမ်း သွားခဲ့ပြီး ဤ ကိစ္စရပ် များကို စိတ်မဝင်စား ခဲ့ချေ။

"မင်း တကယ် သေချာ စဉ်းစား ပြီးပြီလား တကယ်တော့ အခုလက်ရှိ အခြေအနေ အရ ကြည့်မယ် ဆိုရင် လုံးဝ အဆုံးစွန် အခြေအနေ ကို မရောက်သေးဘူး တကယ်လို့ ထျန်းယွမ် ရဲ့ အခြေခံ အုတ်မြစ် တွေ ကုန်ဆုံး သွားပြီး မိစ္ဆာ မျိုးနွယ် ရဲ့ စစ်တပ် တွေ က လောက တစ်ခုလုံး ကို ခြိမ်းခြောက် လာတဲ့ အချိန်ကျရင် ဝူစုန်းနတ်ဘုရားကျောင်း လူရိုင်း နတ်ဘုရားကျောင်း ဗုဒ္ဓဘာသာ နဲ့ အမှောင် ထဲမှာ ပုန်းအောင်း နေကြတဲ့ အဘိုးကြီး တွေ လှုပ်ရှား လာမှာ မဟုတ်ဘူး လို့ ငါ ကတော့ မယုံဘူး ထျန်းယွမ် က လူသား မျိုးနွယ် တစ်ခုလုံး ကို ကာကွယ် ပေးထားတာ ငါတို့ တာ့ကျိုး မင်းဆက် တစ်ခုတည်း အတွက် မဟုတ်ဘူး" ဟု ဝမ်ထိုက်ရှီး က လေးနက် တည်ကြည် သော မျက်နှာထား ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

အကယ်၍ လူသား မျိုးနွယ် တစ်ခုလုံး ၏ စွမ်းအား များကို စုစည်း နိုင်မည် ဆိုပါက ထျန်းယွမ် ၏ အခြေခံ အုတ်မြစ် များ ကုန်ဆုံး သွားလျှင်တောင် သေချာပေါက် ရှုံးနိမ့် လိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။ ဝမ်းနည်းစရာ က လူသား မျိုးနွယ် များ က အရမ်း ကို ကွဲပြား နေကြပြီး အချင်းချင်း ပင် ရန်သူ ကဲ့သို့ သဘောထား နေကြသည်။

ဤသည်က အင်ပါယာနန်းတော် ကို ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ် ရန် အတင်းအကျပ် တွန်းအားပေး နေခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ထိုသို့သာ မဟုတ်ဘဲ ထျန်းယွမ် ၏ အင်အား များကို အလယ်ပိုင်းလွင်ပြင် သို့ ပြန်လည် ခေါ်ယူ နိုင်မည် ဆိုပါက ယခုအခါ ကမောက်ကမ ခေတ်ကာလ ၏ ပုံရိပ် မျိုး လုံးဝ ဖြစ်နေမည် မဟုတ်ဘဲ ခေတ်ကောင်း ခေတ်မြတ် ဟုပင် ခေါ်ဆို ၍ ရနိုင်ပေသည်။

အင်ပါယာနန်းတော် ကို ဆန့်ကျင် ရဲသော အင်အားစု ဆို၍လည်း ရှိလာမည် မဟုတ်ချေ။

"မြို့တော် ကနေ ထွက်လာ ကတည်းက ငါ သေချာ စဉ်းစား ပြီးပါပြီ တာအိုလမ်းစဉ် အတွက် အသေခံ တာ သက်သက် ပါပဲ အဲဒီ လူတွေ ကတော့ သူတို့ က ငါ့ ကို ကြောက်ရွံ့ နေကြတယ် ငါ ထွက်သွားတာကို မျှော်လင့် နေကြတယ် တစ်ချိန်တည်း မှာပဲ ငါ က ထျန်းယွမ် ကျိုးပေါက် သွားတာကို လက်ပိုက် ကြည့်နေမှာ မဟုတ်ဘူး ဆိုတာကိုလည်း သူတို့ သိထားကြတယ် ငါ သာ မသေဘူး ဆိုရင် သူတို့ စိတ်ချမ်းသာ မှာ မဟုတ်ဘူး ငါ သေဆုံး သွားမှသာ သူတို့ တွေ နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည် ပူးပေါင်း လာကောင်း ပူးပေါင်း လာကြလိမ့်မယ် အချိန် အနည်းငယ် လိုအပ် တာ သက်သက် ပါပဲ" ဟု ကျီချန်တောက် က မျက်နှာပေါ်တွင် မည်သည့် ခံစားချက်မျှ မရှိဘဲ ပြောလိုက်သည်။

သူ၏ အသက်ရှင်ခြင်း နှင့် သေဆုံးခြင်း ကို အစောကြီး ကတည်းက ဂရုမစိုက် တော့သည့် အလား ပင်ဖြစ်သည်။

"ကြွက် မျက်လုံး လို အမြော်အမြင် သေးသိမ် တဲ့ ကောင်တွေ တကယ်လို့ သူတို့ သာ ရန်ငြိုး တွေကို ဖယ်ရှား ပြီး မင်း ကို အချိန် အနည်းငယ် လောက် ထပ်ပေး မယ် ဆိုရင် နောင်တစ်ချိန် မှာ နတ်ဘုရား ဖြစ်လာနိုင်တဲ့ အခွင့်အရေး မရှိဘူး လို့ လုံးဝ ပြောလို့ မရဘူး ဝမ်းနည်းစရာ က သူတို့ တွေ ကြောက်ရွံ့ နေကြတာပဲ မင်း ကို နတ်ဘုရား အဖြစ် မမြင်ချင်ကြဘူး" ဟု ဝမ်ထိုက်ရှီး က မျက်မှောင် ကို တင်းကျပ်စွာ ကြုတ်လိုက်သည်။

ဝမ်ထိုက်ရှီး က ထျန်းယွမ်မြို့ တွင် နှစ်ရာပေါင်း များစွာ အုပ်ချုပ် ခဲ့ပြီး ဤ နေရာ နှင့် အစောကြီး ကတည်းက တစ်သားတည်း ဖြစ်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဤ ဘဝ တွင် သူ၏ အကြီးမားဆုံး အိပ်မက် မှာ မိစ္ဆာနယ်မြေ ကို တန်ပြန် ထိုးစစ်ဆင် ပြီး မရေမတွက် နိုင်သော နှစ်ပေါင်း များစွာ စုပုံ နေသော ဒေါသ များကို ပေါက်ကွဲ ပစ်ရန် ပင်ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူ တွင် ထို စွမ်းအား မရှိကြောင်း သူ ကိုယ်တိုင် သိရှိ ထားသည်။ နတ်ဘုရား တစ်ပါး လှုပ်ရှား မှသာ မိစ္ဆာနယ်မြေ ကို အစစ်အမှန် ဖိနှိပ် နိုင်မည် ဖြစ်ရာ မူလ က ဤ မျှော်လင့်ချက် ကို ကျီချန်တောက် ၏ လက်ထဲသို့ အပ်နှင်း ထားခဲ့သည်။ သို့သော် ယခုအခါ ဤ မျှော်လင့်ချက် က ဤ ဘဝ တွင် အောင်မြင် လာတော့မည် မဟုတ်ကြောင်း ဝမ်ထိုက်ရှီး သိရှိ သွားတော့သည်။

"လူ ကို တွက်ချက် တဲ့ သူ ကို ကောင်းကင် က ပြန်ပြီး တွက်ချက် လိမ့်မယ် သူတို့ တွေ ဆန္ဒ ပြည့်ဝ မှာ မဟုတ်ပါဘူး" ဟု ကျီချန်တောက် က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သည်။

ကျီချန်တောက် ၏ ခန့်ညားစွာ ရပ်တည် နေသော ပုံရိပ် ကို ကြည့်ရင်း ဝမ်ထိုက်ရှီး က သက်ပြင်း ဖွဖွ ချလိုက်သည်။

"တကယ်လို့ မင်း သာ သေဆုံး သွားမယ် ဆိုရင် လူသား မျိုးနွယ် တွေ အတွက် တကယ်ပဲ အခွင့်အရေး ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး မိစ္ဆာနယ်မြေ ကို တန်ပြန် ထိုးစစ်ဆင် တာ ကလည်း စိတ်ကူးယဉ် အိပ်မက် တစ်ခု အဖြစ်ပဲ ပြောင်းလဲ သွားတော့မှာ အရင်တုန်းက ထိုက်ကျူ ဧကရာဇ် သက်ရှိထင်ရှား ရှိနေချိန် တုန်းက လောက တစ်ခုလုံး ကို ရှင်းလင်း ပစ်ခဲ့သင့်တာ"

"လောကီ အရေး ဆိုတာ မှန်းဆ လို့ မရဘူးလေ အနာဂတ် မှာ ဘာဖြစ်လာမလဲ ဆိုတာကို ဘယ်သူ ကများ တွက်ချက် နိုင်မှာလဲ ဒါပေမဲ့ လူ ဖြစ်လာရင်တော့ နောက်ဆုံးမှာ စိတ်ကူးယဉ် အိပ်မက် လေးတွေ ရှိသင့်တာပေါ့ တစ်နေ့နေ့ ကျရင် ငါတို့ လူသား မျိုးနွယ် တွေ က နှစ်တစ်ထောင် အတွင်း မကြုံစူး ဖူးတဲ့ မဟာ အစီအစဉ် ကြီး ကို တကယ်ပဲ အကောင်အထည် ဖော်နိုင်လာ မယ် လို့ ဘယ်သူ က ပြောနိုင်မှာလဲ"

"မင်း က မျှော်လင့်ချက် တွေကို ဝူအန်း မြို့စားကြီး ကျန်းချဲ့ ရဲ့ အပေါ်မှာ ပုံချ ထားတာလား" ဟု ဝမ်ထိုက်ရှီး က ကျီချန်တောက် ၏ အကြံအစည် အချို့ ကို သိရှိ ထားသလို ကျီချန်တောက် က ကျန်းချဲ့ ကို အခြား သူများနှင့် မတူ တမူထူးခြားစွာ ဆက်ဆံ နေသည်ကိုလည်း သူ မြင်တွေ့ နိုင်သည်။

သူ ရရှိ ထားသော သတင်း များ အရ ဆိုလျှင် အကယ်၍ ကျီချန်တောက် ကသာ ကျန်းချဲ့ ကို မကာကွယ် ပေးထား ပါက ဝူစုန်းနတ်ဘုရားကျောင်း၊ ချင်းထျန်းမိစ္ဆာဂိုဏ်း နှင့် ဗုဒ္ဓဘာသာ တို့ ပင်လျှင် ကျန်းချဲ့ ကို အစောကြီး ကတည်းက သတ်ဖြတ် ပြီး လောက်ပြီ ဖြစ်သည်။ အရာအားလုံး က ကျီချန်တောက် ကို ကြောက်ရွံ့ နေကြသောကြောင့် သက်သက်သာ ဖြစ်သည်။

"တိုင်းပြည် ဆရာ က ဒီလူ ကို ဘယ်လို ထင်လဲ" ဟု ကျီချန်တောက် က စကားလမ်းကြောင်း ကို ပြောင်းလိုက်ပြီး ဝမ်ထိုက်ရှီး ၏ မေးခွန်း ကို မဖြေ ဘဲ ပြန်လည် မေးမြန်း လိုက်သည်။

ဝမ်ထိုက်ရှီး က တစ်ခဏမျှ တိတ်ဆိတ် သွားပြီး မသန့်စင်သော လေ များကို ရှည်လျားစွာ မှုတ်ထုတ် လိုက်သည်။

"ဒီ ကောင်လေး ရဲ့ ပါရမီ က မင်း ထက် မနိမ့်ကျဘူး သူ့ကို ကြီးထွား လာမယ့် အခွင့်အရေး နဲ့ အချိန် သာ ပေးမယ် ဆိုရင် နောင်တစ်ချိန် မှာ နောက်ထပ် ခေါက်ရှန်းနတ်မင်းကြီး တစ်ပါး ဖြစ်လာမှာပဲ ဒါပေမဲ့ ငါ ကတော့ ဒီ ကိစ္စ နဲ့ ပတ်သက်ပြီး အနည်းငယ် စိုးရိမ် မိတယ်"

ကျီချန်တောက် က အင်ပါယာ မိသားစု ၏ သွေးကြော ဖြစ်ပြီး ထိုက်ကျူ ဧကရာဇ် နှင့် သွေးသား တော်စပ် သူ ဖြစ်သည်။ သူ က ခေါက်ရှန်းနတ်မင်းကြီး နေရာ တွင် ထိုင်နေခြင်း ကို ဧကရာဇ် က ကြောက်ရွံ့ နေသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် အများကြီး တုံ့ပြန် လာမည် မဟုတ်ချေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ အဆိုးရွားဆုံး ရလဒ် မှာ ဧကရာဇ် ပလ္လင် ကို လုယူ ခြင်း သက်သက်သာ ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ဧကရာဇ် ပလ္လင် ကို လုယူ လျှင်တောင် အကျိုးအမြတ်က အခြားသူစိမ်း လက်ထဲ ရောက်သွားမည် မဟုတ်ဘဲ ဧကရာဇ် က ကျီ မျိုးရိုး ပင် ဖြစ်နေဦးမည် ဖြစ်သည်။ ထို့ထက်ပို၍ ကျီချန်တောက် ကိုယ်တိုင် ကလည်း ဧကရာဇ် ပလ္လင် ကို မျက်စိ မကျ ခဲ့ချေ။

သို့သော် အကယ်၍ တစ်နေ့နေ့ တွင် ကျန်းချဲ့ က ကျီချန်တောက် ၏ နေရာ တွင် ဝင်ထိုင် လာမည် ဆိုပါက မသေချာ တော့ချေ။ တိုင်းပြည် ကို ဖိနှိပ် ထားနိုင်သော အစစ်အမှန် အစွမ်းထက်သူ တစ်ဦး အနေဖြင့် မိမိ၏ အထက် တွင် လူ တစ်ယောက် ရှိနေခြင်းကို မည်သို့ ခွင့်ပြု နိုင်မည်နည်း။

ဧကရာဇ် ကလည်း လက်အောက် တွင် ဤကဲ့သို့သော မတည်ငြိမ်သည့် အကြောင်းရင်း မျိုး ရှိနေခြင်းကို ဘယ်လိုလုပ် သည်းခံ နိုင်မည်နည်း။ စောစော မဟုတ်ရင်တောင် နောက်ကျရင် သံသယ ဝင်မှု များ က ပို၍ ပို၍ ကြီးမား လာမည် ဖြစ်ပြီး အရှုံး အနိုင် သို့မဟုတ် သေရေး ရှင်ရေး ကို ခွဲခြား ရသည့် အထိ ဖြစ်လာ နိုင်ပေသည်။

ကျီချန်တောက် က ဝမ်ထိုက်ရှီး ၏ သံသယ ကို နားလည် သော်လည်း စကား တစ်ခွန်း သာ ပြောလိုက်သည်။

"မိသားစု တစ်ခု မျိုးရိုး တစ်ခု တည်း ရဲ့ တိုင်းပြည် က အရေးကြီး တာလား ဒါမှမဟုတ် လောက ကြီး ထဲက သန်းပေါင်း များစွာ သော သာမန် ပြည်သူ တွေ က အရေးကြီး တာလား ဆိုတာ တိုင်းပြည် ဆရာ ဘယ်လို ထင်လဲ"

"ချန်တောက် မင်း ရဲ့ ဒီ စကား က နည်းနည်း ကျော်လွန် နေပြီ" ဟု ဝမ်ထိုက်ရှီး က ရှုပ်ထွေးသော မျက်နှာထား ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဒီတစ်ကြိမ် ငါ က ထျန်းယွမ်မြို့ ရဲ့ ပျက်သုဉ်း မယ့် အန္တရာယ် ကို ဖယ်ရှား ပေးမယ် တိုင်းပြည် ဆရာ က ငါ့ ကို ဘယ်လို ကျေးဇူးဆပ် ဖို့ ပြင်ဆင် ထားလဲ" ဟု ကျီချန်တောက် က ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။

"မင်း ဘာ လိုချင် လို့လဲ" ဟု ဝမ်ထိုက်ရှီး က ကြက်သေသေ သွားပြီး အနည်းငယ် သံသယ ဝင်စွာ ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ထျန်းယွမ်မြို့ ကို သူ က အုပ်ချုပ် ထားသော်လည်း အကယ်၍ ကျီချန်တောက် က တစ်ခုခု လိုချင် သည် ဆိုပါက သူ က လုံးဝ ဆန့်ကျင်မည် မဟုတ်ချေ။

"တကယ်လို့ တစ်နေ့နေ့ မှာ တိုင်းပြည် က ပျက်သုဉ်း မယ့် အန္တရာယ် နဲ့ ကြုံတွေ့ လာရပြီး ဧကရာဇ် က တိုင်းပြည် ဆရာ ကို အရေးပေါ် ပြန်ခေါ် မယ် ဆိုရင် တိုင်းပြည် ဆရာ က ငြင်းဆန် လိမ့်မယ် လို့ ငါ မျှော်လင့်တယ်" ဟု ကျီချန်တောက် က ဆက်ပြော လိုက်သည်။

ဝမ်ထိုက်ရှီး က တစ်ခဏမျှ ကြက်သေသေ သွားပြီး ကျီချန်တောက် က အနာဂတ် အတွက် ကြိုတင် ပြင်ဆင် နေခြင်း ဖြစ်ကြောင်း နားလည် သွားတော့သည်။ အနာဂတ် တွင် တိုင်းပြည် ပျက်သုဉ်း မည့် အန္တရာယ် ကိုပင် ကြိုတင် ခန့်မှန်း ထားပုံ ရသည်။ အချိန်အနည်းငယ်အကြာ တိတ်ဆိတ် သွားပြီးနောက် သူ က ခေါင်းကို အနည်းငယ် ညိတ်ပြလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ ငါ သဘောတူတယ်"

ကျီချန်တောက် က ခေါင်းညိတ် ပြလိုက်ပြီး ဆက်လက်၍ စကား မပြောတော့ချေ။ ပတ်ဝန်းကျင် ရှိ လေထု ကလည်း တိတ်ဆိတ် ငြိမ်သက် သွားတော့သည်။ သို့သော် ရုတ်တရက် ကျီချန်တောက် နှင့် ဝမ်ထိုက်ရှီး တို့ က တစ်ခုခု ကို အာရုံခံ မိလိုက်သည့် အလား မျက်ဝန်းများ က တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကျဉ်းမြောင်း သွားပြီး ထျန်းယွမ်မြို့ ၏ နေရာ တစ်ခု ဆီသို့ လှည့်ကြည့် လိုက်ကြသည်။

ဝမ်ထိုက်ရှီး က ပို၍ပင် ကြက်သေသေ သွားပြီး မျက်ဝန်းများထဲတွင် သံသယဖြစ်မှု နှင့် မသေချာ မှု အရိပ်အယောင် များ ပါဝင် နေပေသည်။

အနည်းငယ် စောသော အချိန်က။

လျှို့ဝှက်ခန်း အတွင်း တွင်။

ကျန်းချဲ့ က မျက်လုံး များကို ဖြည်းညင်းစွာ ဖွင့်လိုက်ပြီး မျက်ဝန်းများထဲတွင် အလင်းတန်း အချို့ ပါဝင် နေသည်။ လျှို့ဝှက်ခန်း တစ်ခုလုံး ကလည်း သူ မျက်လုံး ဖွင့်လိုက်သည့် အခိုက်အတန့် တွင် နေ့ခင်း အလား ချက်ချင်းပင် လင်းထိန် သွားပြီး ဉာဏ်အလင်းပွင့် မှု များ က သူ၏ ဝိညာဥ်အာရုံ အတွင်းသို့ လျင်မြန်စွာ စီးဝင် လာတော့သည်။

ယခင်က ပူဇော်ပစ္စည်း များ ပြည့်စုံ သွားပြီးနောက် ကျန်းချဲ့ က အနည်းငယ်မျှ တွေဝေ နေခြင်း မရှိဘဲ ပူဇော်မှု ပြုလုပ် ခဲ့ရာ ယခင် အတိုင်း ပင် ပုံရိပ်ယောင် ကမ္ဘာ တစ်ခု အတွင်းသို့ ဝင်ရောက် သွားခဲ့ပြီး စိတ်နှလုံး မိစ္ဆာ ကပ်ဘေး တစ်ခု နောက်ထပ် တစ်ကြိမ် ဖြစ်ပေါ် လာခဲ့သည်။

ဤ ကပ်ဘေး တွင် လောဘ မီးတောက် ၏ အထောက်အပံ့ မပါဝင် သဖြင့် အလွန် အားနည်း လှကာ လွယ်လွယ်ကူကူ ဖြင့်ပင် ဖြတ်ကျော် သွားနိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော် အမြင့်မြတ်ဆုံး အစစ်အမှန် နဂါး ကျင့်စဉ် ပြီးပြည့်စုံခြင်း သို့ ရောက်ရှိ ရန် သဘာဝကျကျ ထိုမျှ မရိုးရှင်း နိုင်ချေ။

ဤအရာ အတွက် သူ က သံသရာ အကြိမ်ကြိမ် လည်ပတ် မှုကို ကြုံတွေ့ ခဲ့ရပြီး သတိလစ် လုနီးပါး ပင် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ နောက်ဆုံး တွင် မိစ္ဆာပယ်ဖျက် မိုးကြိုးနှလုံးသား ပုတီးစေ့ ၏ အကူအညီ ဖြင့် မှသာ ကိုယ်ပိုင် အသိ ကို ပြန်လည် ရှာတွေ့ နိုင်ခဲ့ပြီး တာအို စိတ်နှလုံး ကို ခိုင်မာ စေခဲ့သည်။ ထို့အပြင် ဉာဏ်အလင်းပွင့် မှု အားလုံး ကိုပါ အပြည့်အဝ ပေါင်းစပ် နားလည် သွားခဲ့သည်။

ယခုအခါ တွင်မူ သူ က ယခင် ကောင်းကင်ယဇ်ပလ္လင်ကျောက်တိုင် မှ တွက်ချက် ပေးထားသော ကျင့်စဉ် ကို အထွတ်အထိပ် အဆင့် သို့ ရောက်ရှိ အောင် နားလည် သဘောပေါက် နေပြီ ဖြစ်သည်။ ယခု အချိန်တွင် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ် နှင့် ယွမ်ရှန်း က အဆင့်တက်လှမ်း ခြင်း မရှိသေးဘဲ မဟာ နတ်စွမ်းရည် များကိုလည်း အပြည့်အဝ ပေါင်းစပ် နိုင်ခြင်း မရှိသေးသည် သာ ရှိတော့သည်။

ယခု အချိန် အထိ အဆင့်တက်လှမ်းခြင်း က တစ်ဝက် ကျော် လွန် သွားပြီ ဖြစ်သည်။

နောက် တစ်ဆင့် မှာ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ် နှင့် ယွမ်ရှန်း ကို အပြည့်အဝ ကျော်လွန်တက်လှမ်း စေမည့် အချိန် ပင်ဖြစ်သည်။

ကျန်းချဲ့ က ဤ အတွေး မျိုး ဖြစ်ပေါ် လာသည့် အချိန် မှာပင် ရုတ်တရက် ထျန်းယွမ် နန်းဆောင် တစ်ခုလုံး ၏ အထက် တွင် အဆုံးအစမရှိသော ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး ယွမ်ချီ စွမ်းအင် များ က ဤအခိုက်အတန့်တွင် စုစည်း လာပြီး လေတိုက် တိမ်စု မှုများ က နဂါး ဟိန်းဟောက် သံ၊ ကျား ဟိန်းဟောက် သံ များ အလား ပင်ဖြစ်သည်။

ကြီးမားလှသော အရှိန်အဝါ ကြီး က ထျန်းယွမ် နန်းဆောင် ပတ်ဝန်းကျင် ရှိ သိုင်းပညာရှင် များ အားလုံး ကို အချိန်တိုအတွင်းမှာပင် အံ့အားသင့် တုန်လှုပ် သွားစေပြီး လူတိုင်း က ဤ မြင်ကွင်း ကို အံ့အားသင့် သံသယ ဖြစ်စွာ ဖြင့် ကြည့်ရှု နေကြကာ တစ်စုံတစ်ယောက် သိုင်းသူတော်စင် ဖြစ်လာ တော့မည် လား ဟု ခန့်မှန်း နေကြသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဤ အရှိန်အဝါ က အမှန်တကယ် ကို မသေးငယ်ချေ။

သို့သော် သိုင်းသူတော်စင် ဖြစ်လာမည့် လှုပ်ရှားမှု ထက် အများကြီး ပို၍ သေးငယ် နေပုံ ရသဖြင့် ချက်ချင်း ပင် လူများကို တွေးတော မှန်းဆ ၍ မရအောင် ဖြစ်သွားစေတော့သည်။

ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး ယွမ်ချီ စွမ်းအင် များ က ပို၍ ပို၍ များပြား စွာ စုစည်း လာပြီး သက်ရောက်မှု က တဖြည်းဖြည်းချင်း ကြီးမား လာကာ ပတ်ဝန်းကျင် မိုင်ဆယ်ဂဏန်း အတွင်း တွင် သက်ရောက်မှု ခံနေရသည့် အလား ပင်ဖြစ်သည်။ ထျန်းယွမ်မြို့ တစ်ခုလုံး ရှိ လူများ အားလုံး က ဤ မြင်ကွင်း ကို မြင်တွေ့ နေရသည်။

ချက်ချင်း ပင် ဆွေးနွေး ပြောဆို မှုများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ် လာပြီး ခန့်မှန်း မှုများ လည်း ရပ်တန့် မသွားတော့ချေ။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အာရုံခံ မိသော ကျန်းချဲ့ က ဝိညာဉ် နေရာလွတ် အတွင်းရှိ ယွမ်ရှန်း က စတင် တုန်ခါ လာသည်ကို ခံစား လိုက်ရသည်။

ချက်ချင်း ပင် ဝိညာဥ်အာရုံ လှုပ်ရှား လိုက်ရာ ခုနစ်လက်မ အရွယ် ယွမ်ရှန်း က ဝိညာဉ် နေရာလွတ် မှ ခဏအကြာမှာပင် ခွဲထွက် သွားပြီး ဝိညာဉ် အလင်းတန်း တစ်ခု အဖြစ် ပြောင်းလဲ ကာ လေဟာနယ် သို့ တိုက်ရိုက် ထိုးတက် သွားတော့သည်။ ယွမ်ရှန်း က တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေပြီး လူပုလေး တစ်ယောက် အလား ပင်ဖြစ်ကာ တစ်ကိုယ်လုံး မှ ကြီးမားသော ဖိနှိပ်မှု ကြီး ပြန့်ထွက် နေပေသည်။

ဆက်တိုက် ဆိုသလို လူတိုင်း က မျက်မြင် ကိုယ်တွေ့ မြင်တွေ့ လိုက်ရသည်မှာ ယွမ်ရှန်း က လေဟာနယ် တွင် ပေါ်ထွက် လာသည့် အချိန် ၌ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး ကို ဖုံးကွယ် ထားသော ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသည့် ကြာပန်း ကြီး တစ်ပွင့် က လေဟာနယ် တွင် ထိုးတက် လာပြီး တစ်ချက် ဝေ့ကြည့် လိုက်လျှင် ပေတစ်ရာ အရွယ်အစား ရှိပေသည်။

ကျန်းချဲ့ ၏ ယွမ်ရှန်း ကတော့ ကြာပန်း ၏ ဗဟိုချက် တွင် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး နှင့် တစ်သားတည်း ပေါင်းစပ် နေသည့် အလား ပင်ဖြစ်သည်။ ပတ်ဝန်းကျင် တွင် မိုးကြိုးသံ များ လည်ပတ် နေပြီး သားရဲ ဟိန်းဟောက်သံ များ ပင် လှိုင်းထန် နေကာ တစ်ခုခု ကို ကြိုတင် နိမိတ် ပြ နေသည့် အလား ပင်ဖြစ်သည်။

ပွင့်လန်း နေသော ပေတစ်ရာ အရွယ် မြင့်မြတ်သည့် ကြာပန်း က အချိန် အကြာကြီး ရပ်တန့် မနေခဲ့ချေ။ အသက်ရှူကြိမ် အနည်းငယ် အကြာ တွင် အပြောင်းအလဲ များ စတင် ဖြစ်ပေါ် လာပြီး ကြာဖတ် များ က စတင် ပိတ်သွား ကာ ကျန်းချဲ့ ၏ ယွမ်ရှန်း ကို တင်းကျပ်စွာ ရစ်ပတ် ထားလိုက်သည်။

အဝေးမှ လှမ်းကြည့် လိုက်လျှင် ဧရာမ ကြာဖူး ကြီး တစ်ခု အလား ပင်ဖြစ်သည်။ တစ်ခုခု ကို ကိုယ်ဝန် ဆောင် နေသည့် အလား ပင်ဖြစ်သည်။

ထို အခိုက်အတန့် တွင် လည်း ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး ၏ အထက် မှ အဖြူ နှင့် အမည်း အလင်းတန်း နှစ်ခု ထွက်ပေါ် လာပြီး အနက်ရောင် နဂါး တစ်ကောင် နှင့် အဖြူရောင် ဖီးနစ် တစ်ကောင် အဖြစ် ပြောင်းလဲ သွားသည့် အလား ဧရာမ ကြာဖြူ ကြီး ကို ရစ်ပတ် ကာ အဆက်မပြတ် လှည့်ပတ် နေတော့သည်။

၎င်းတို့ ကြားရှိ စွမ်းအား များ ကလည်း မြင့်မြတ်သည့် ကြာပန်း ထံသို့ တဖြည်းဖြည်းချင်း စိမ့်ဝင် နေတော့သည်။

လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက်စာ အချိန်ခန့် ကြာပြီးနောက် အနက်ရောင် နဂါး နှင့် အဖြူရောင် ဖီးနစ် တို့ က လုံးဝ ပျောက်ကွယ် သွားပြီး မြင့်မြတ်သည့် ကြာပန်း အတွင်းသို့ ပေါင်းစပ် ဝင်ရောက် သွားတော့သည်။ ပုံရိပ်ယောင် အဖြစ် ရှိနေသော မြင့်မြတ်သည့် ကြာပန်း အတွင်း တွင် ယင် နှင့် ယန် နတ်အလင်းတန်း နှစ်ခု က ကျန်းချဲ့ ၏ ယွမ်ရှန်း ကို ရစ်ပတ် ကာ ကူးခတ် နေသည်ကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့ နိုင်ပေသည်။ မိမိကိုယ်ကို အာဟာရ အဖြစ် ပြောင်းလဲ ကာ နတ်ဘုရား တစ်ပါး ကို မွေးမြူ နေသည့် အလား ပင်ဖြစ်သည်။

ဤ အခိုက်အတန့် တွင် ထျန်းယွမ်မြို့ အတွင်းရှိ အများစုသော အကြည့် များ က လေဟာနယ် အတွင်းရှိ မြင့်မြတ်သည့် ကြာပန်း ထံသို့ ရောက်ရှိ သွားကြသည်။ ထို့နောက် ဧရာမ ပေတစ်ရာ အရွယ်အစား ရှိသော ဓမ္မရုပ်တု က အစစ်အမှန် ခန္ဓာကိုယ် ကို ထုတ်ဖော် လာပြီး ထို မြင့်မြတ်သည့် ကြာပန်း နှင့် သိမ်မွေ့သော အပြောင်းအလဲ များ ဖြစ်ပေါ် နေပေသည်။

အနက်ရှိုင်းဆုံး ခံစားရသူမှာ ကျန်းချဲ့ပင် ဖြစ်သည်။ သူ၏ ခုနစ်လက်မ အရွယ် ယွမ်ရှန်း က သာမန် မျက်စိ ဖြင့် မြင်တွေ့ နိုင်သော အမြန်နှုန်း ဖြင့် ကြီးထွား နေကြောင်း ကို သူ ခံစား နိုင်ပေသည်။

ရှစ်လက်မ၊ ရှစ်လက်မခွဲ၊ ကိုးလက်မ... ထို့အပြင် ရပ်တန့် မသွားသေးချေ။

ဆယ်လက်မ ဆီသို့ ကြီးထွား ရန် ဦးတည် နေသည့် အလား ပင်ဖြစ်သည်။

အခန်း ၅၁၂ နတ်မျိုးစေ့

လေဟာနယ်အထက်တွင် ပုံရိပ်နှစ်ခုက ဘေးချင်းယှဉ်ရပ်နေကြသည်။ ၎င်းတို့မှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ အပြောင်းအလဲများကို အာရုံခံမိသွားသော ခေါက်ရှန်းနတ်မင်းကြီး ကျီချန်တောက်နှင့် တိုင်းပြည် ဆရာ ဝမ်ထိုက်ရှီးတို့ ပင်ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ ၎င်းတို့က ကျန်းချဲ့၏ အဆင့်တက်လှမ်းမှုကို စောင့်ကြည့်နေကြသည်။

အထူးသဖြင့် ဝမ်ထိုက်ရှီး၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် အံ့အားသင့်မှုနှင့် ဝမ်းသာမှု အရိပ်အယောင်အချို့ ပါဝင်နေသည်။

"အရမ်း အစွမ်းထက်တဲ့ ဖိနှိပ်မှု အရှိန်အဝါ ပဲ... ဒါက ကောင်းကင်ဝိညာဉ် မြင့်မြတ်သော ကြာပန်း ဖြစ်ရမယ်... ပြီးတော့ အဲဒီ ယင်ယန် စွမ်းအင် တွေက လင်းကျန့်တောင် ရဲ့ ယင်ယန် တာအိုသစ်သီး နဲ့ ပတ်သက် ဆက်နွယ် နေပုံ ရတယ်... ဒီ ကောင်လေး က တကယ်ကို အစွမ်းအစ ရှိတာပဲ... ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် ကို မြှင့်တင် ဖို့ ဒီလို နည်းလမ်း မျိုး ကိုတောင် စဉ်းစား မိသေးတယ်" ဟု ဝမ်ထိုက်ရှီးက ပြောလိုက်သည်။

ကျန်းချဲ့က သာမန်မဟုတ်ကြောင်းကို ဝမ်ထိုက်ရှီး ကောင်းစွာ ခံစားမိသည်။ မိုင်ဆယ်ဂဏန်း အကွာအဝေးအထိ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ထူးခြားသော ဖြစ်စဉ်များကို လှုံ့ဆော်နိုင်ခြင်းက သာမန်လူများ လုံးဝ လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းရှိသည့်အရာ မဟုတ်ချေ။ သိုင်းသူတော်စင်များ ကပ်ဘေး ဖြတ်ကျော်သည့် အချိန်က မြင်ကွင်းမျိုးနှင့် အများကြီး ကွာခြားနေသေးသော်လည်း ယွမ်ရှန်းအဆင့် စစ်မှန်သောသခင်များကိုမူ အများကြီး ကျော်လွန်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ယခင်က ကျီချန်တောက် ပြောခဲ့သော စကားများက မဖြစ်နိုင်ဘူးဟု မဆိုနိုင်တော့ချေ။ အနာဂတ်တွင် တစ်နေ့နေ့၌ ကျန်းချဲ့က လောကတစ်ခုလုံး အပေါ်တွင် အစစ်အမှန် နတ်ဘုရား အစွမ်းများကို သေချာပေါက် ထုတ်ဖော်ပြသလာမည် ဖြစ်ပြီး ဧကရာဇ်ကိုလည်း သေချာပေါက် ကြောက်ရွံ့သွားစေမည် ဖြစ်သည်။

ကျီချန်တောက်က ဝမ်ထိုက်ရှီး၏ စကားကို ပြန်မဖြေချေ။ သူ၏ အကြည့်များက လေဟာနယ်အတွင်းရှိ ပုံရိပ်ယောင် ကြာပန်းအပေါ်တွင်သာ စူးစိုက်ကြည့်ရှုနေသည်။ ယခင်ကတည်းက ကျန်းချဲ့၏ ကျင့်ကြံခြင်း အမြန်နှုန်းက သူ့ကို သံသယ ဝင်စေခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ကျန်းချဲ့က အစွမ်းထက် စွမ်းအားရှင်တစ်ဦး ဝင်စားလာခြင်း မဟုတ်သလို နောက်ခံ အထောက်အပံ့ လည်း မရှိသဖြင့် လူများကို အလွန် သံသယ ဝင်စေခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ကျီချန်တောက်က ကျန်းချဲ့၏ အဆင့်တက်လှမ်းမှုကို တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ စောင့်ကြည့် အကဲခတ်ခဲ့ဖူးခြင်း မရှိသဖြင့် သံသယရှိနေလျှင်တောင် ရင်ထဲတွင်သာ တိတ်တဆိတ် သိမ်းဆည်းထားခဲ့သည်။

သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ကွာခြားသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်ဝိညာဉ် မြင့်မြတ်သော ကြာပန်းကို ကျီချန်တောက် ကိုယ်တိုင် ကျန်းချဲ့ထံသို့ ပေးအပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး ယင်ယန် တာအိုသစ်သီးကိုလည်း ရွှမ်ယွမ်ဟယ်ထံမှ သူကိုယ်တိုင် တောင်းဆိုပေးခဲ့ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။ မူလက ကျန်းချဲ့အနေဖြင့် ၎င်းတို့ အတွင်းရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို တဖြည်းဖြည်းချင်း ဝါးမြိုကာ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို မြှင့်တင်လိမ့်မည်ဟု သူ ထင်မှတ်ထားခဲ့သည်။ သို့သော် ဤမျှ ပြင်းထန်ကြမ်းတမ်းလိမ့်မည်ဟု ဘယ်တုန်းကမှ မထင်မှတ်ထားခဲ့ချေ။ ပို၍အရေးကြီးသည်မှာ ယခုအချိန်အထိ ကျန်းချဲ့၏ ယွမ်ရှန်းက အနည်းငယ်မျှ ပြိုကွဲသွားမည့် အရိပ်အယောင်ကို သူ လုံးဝ မတွေ့ရှိရခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

'တကယ်ပဲ ဘယ်လို ထူးဆန်းတဲ့ ရတနာမျိုးကို ထုတ်သုံးလိုက်တာလဲ... ဘယ်လိုလုပ် ဒီလို ဖြစ်နိုင်မှာလဲ' ဟု ကျီချန်တောက်က မျက်ဝန်းများကို ကျဉ်းမြောင်းကာ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း စဉ်းစားခန်း ဝင်နေတော့သည်။

ကျန်းချဲ့၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် စွမ်းအားကို သူ ရှင်းလင်းစွာ သိရှိထားသည်။ ဤမျှ တိုတောင်းသော အချိန်အတွင်းတွင် ဤကဲ့သို့သော အပြောင်းအလဲမျိုး ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်ခြင်းက သာမန် သိုင်းပညာရှင်များ လုံးဝ လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းရှိသည့်အရာ မဟုတ်ချေ။ ကျီချန်တောက်၏ အရည်အချင်းဖြင့် ဆိုလျှင်တောင် လအနည်းငယ်အတွင်း ဆက်တိုက် အဆင့်တက်လှမ်းရန် ဆိုသည်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။

နှစ်ပေါင်း နှစ်ရာ စုဆောင်းထားသော တိုင်းပြည် ကံတရားတွင် အမှန်တကယ်ပင် ဤမျှ နတ်ဘုရားအစွမ်းမျိုး ရှိနေသလား ဆိုသည်ကို ကျီချန်တောက် အလွန် မယုံကြည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေသည်။ သို့သော် ကျန်းချဲ့က သူ အလေးထားသော သူတစ်ယောက် ဖြစ်ရာ ရင်ထဲတွင် သံသယ ဝင်နေလျှင်တောင် အနည်းငယ်မျှ ထူးခြားသော အမူအရာကို ဖော်ပြလိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။ မျက်နှာပေါ်တွင် ယခင်အတိုင်းပင် တည်ငြိမ်သော အမူအရာမျိုးသာ ရှိနေပြီး ဤကိစ္စကို ကြိုတင် ခန့်မှန်းထားပြီး ဖြစ်သည့်သဖွယ် ပင်ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားရှိ အပြောင်းအလဲများက ဆက်လက် ဖြစ်ပေါ်နေသည်နှင့်အမျှ ပို၍များပြားသော လူများကလည်း ဤနေရာသို့ စုဝေးလာကြသည်။ ထျန်းယွမ်မြို့အတွင်းရှိ သိုင်းသူတော်စင် နှစ်ပါး ကိုယ်တိုင် လာရောက်ကြသလို ရှန်ရှန်းအဆင့် မဟာသိုင်းသခင်ကြီး ဆယ်ပါးကျော်ကလည်း လေဟာနယ်အထက်တွင် ပြန့်ကျဲနေကြကာ အားလုံးက ဤမြင်ကွင်းကို ကိုယ်တိုင် မျက်မြင်တွေ့ရှိနေကြသည်။

ထိုအထဲတွင် ဓားမိစ္ဆာ ကျန်းဆန်းလည်း ပါဝင်နေပေသည်။ ကျန်းချဲ့၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်က ပြီးပြည့်စုံခြင်းသို့ မရောက်ရှိသေးကြောင်းကို သူ အစောကြီးကတည်းက သိရှိထားသော်လည်း ယခု ဤမြင်ကွင်းကို ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ သူ၏ရင်ထဲတွင် တုန်လှုပ်နေဆဲ ပင်ဖြစ်သည်။

ပြီးပြည့်စုံခြင်းသို့ မရောက်ရှိသေးသော ကျန်းချဲ့ကပင် သူ့ကို အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့သည်။ အကယ်၍ ကျန်းချဲ့သာ ပြီးပြည့်စုံခြင်း အခြေအနေသို့ အပြည့်အဝ ရောက်ရှိသွားမည် ဆိုပါက စွမ်းအားက မည်မျှအထိ အစွမ်းထက်လာမည်နည်း။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဤသည်က နေရာတွင် ရှိနေသော လူများစွာ၏ ရင်ထဲတွင် ပေါ်ထွက်လာသော အတွေးလည်း ဖြစ်ပေသည်။

ပြင်ပလောကမှ လူအများ၏ အာရုံစိုက်မှုနှင့် ဆွေးနွေးပြောဆိုမှုများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ယခုအခါ ကျန်းချဲ့၏ အတွေးက အများကြီး ပို၍ ရိုးရှင်းလှပေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယခုအခါ သူက တစ်ကိုယ်လုံး၏ ဝိညာဥ်အာရုံကို အဆင့်ချိုးဖြတ်ခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်အတွင်းသို့ အပြည့်အဝ မြှုပ်နှံထားသောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။ အမြင့်မြတ်ဆုံး အစစ်အမှန် နဂါးကျင့်စဉ်က ရိုးရှင်းသော ချီစွမ်းအင် ကျင့်ကြံခြင်း သက်သက် မဟုတ်ဘဲ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ် ကျင့်ကြံခြင်းကိုပါ အလားတူ ပါဝင်နေပေသည်။

ထို့ကြောင့် ယခုအချိန်တွင် အဆင့်ချိုးဖြတ်နေသည်မှာ ကျန်းချဲ့၏ ယွမ်ရှန်း တစ်ခုတည်း မဟုတ်ဘဲ သူ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်ကလည်း အပြောင်းအလဲများ ဖြစ်ပေါ်နေပြီး နတ်စွမ်းရည်အဆင့် ပြီးပြည့်စုံခြင်းဆီသို့ စတင် ပြောင်းလဲနေပေသည်။ တစ်ကိုယ်လုံးရှိ သွေးကြောအမှတ် သုံးရာ့ခြောက်ဆယ့်ငါးခုက တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပွင့်ထွက်သွားပြီး ကိုယ်ပတ်လည်ရှိ ရိုင်းစိုင်းကြမ်းတမ်းသော သွေးချီစွမ်းအင်များက တစ်ခုခု၏ ဆွဲဆောင်မှုကို ခံလိုက်ရသည့်အလား မြစ်ရေ လျှံကျသွားသည့်အတိုင်း လျှို့ဝှက်ခန်း တစ်ခုလုံးကို မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ရွှေရောင်အဖြစ် လင်းထိန်သွားစေတော့သည်။

ဆက်တိုက် ဆိုသလိုပင် လေဟာနယ်ကို တုန်ခါသွားစေသော နဂါးဟိန်းဟောက်သံကြီး တစ်ခုနှင့်အတူ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လျှို့ဝှက်ခန်းက မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ပြိုကျသွားပြီး ကျန်းချဲ့ကတော့ အပျက်အစီးများ ကြားမှ ထွက်ပေါ်လာကာ လေဟာနယ်အထက်သို့ တစ်လှမ်းချင်းစီ တက်လှမ်းသွားတော့သည်။

ယခုအခါ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် သွေးချီစွမ်းအင်များ လှိုင်းထန်နေပေသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ရွှေရောင် အလင်းတန်းများ လင်းလက်နေပြီး အထွတ်အထိပ်သို့ တက်လှမ်းနေသည့် ပမာ ပင်ဖြစ်သည်။ လေဟာနယ်ကို ခြေချလိုက်သည်နှင့် ယခုအခါ ကျန်းချဲ့၏ အလင်းတန်းက ကန့်သတ်ချက်သို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။ ကိုယ်ပတ်လည်ရှိ နဂါးဟိန်းဟောက်သံများက အဆုံးအစမရှိ ထွက်ပေါ်နေပြီး သူ တစ်ကိုယ်လုံးက လေဟာနယ်၏ အထက်တွင် တိုက်ရိုက် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်ချလိုက်တော့သည်။ သူ၏ အောက်ဘက်တွင်တော့ ပေတစ်ရာအရွယ် မြင့်မြတ်သည့် ကြာပန်းကြီး ရှိနေပေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် နောက်ဆုံး ပူဇော်ပစ္စည်းကလည်း အစွမ်းပြလာတော့သည်။

ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ပဲ့တင်ထပ်သွားစေသော ဟိန်းဟောက်သံကြီး တစ်ခုနှင့်အတူ လေဟာနယ်၏ အထက်တွင် ပေရာပေါင်းများစွာ အရွယ်အစားရှိသော ပုံရိပ်ယောင် အစစ်အမှန် နဂါးကြီး တစ်ကောင် ထွက်ပေါ်လာပြီး ကျန်းချဲ့၏ ခေါင်းထက်တွင် ရပ်တန့်နေတော့သည်။ နဂါးခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးကပင် ကျန်းချဲ့၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်ကို ရစ်ပတ်နေပေသည်။

အလွန် စင်ကြယ်သော နဂါးမူလစွမ်းအင်များက ကျန်းချဲ့၏ သွေးကြောအမှတ် သုံးရာ့ခြောက်ဆယ့်ငါးခုမှတစ်ဆင့် သူ၏ ထံသို့ ရူးသွပ်စွာ စီးဝင်သွားတော့သည်။ မူလကတည်းက နတ်လက်နက်နှင့် နှိုင်းယှဉ်၍ရနိုင်သော ခန္ဓာကိုယ်က ယခုအခါ နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် အပြောင်းအလဲ ဖြစ်ပေါ်နေပြန်သည်။

သွေးသား၊ အရိုးအကြောနှင့် သွေးချီစွမ်းအင်များ အပါအဝင် အရာအားလုံးက လူများကို စိတ်ကူးကြည့်၍ပင် မရနိုင်လောက်အောင် အပြောင်းအလဲများ ဖြစ်ပေါ်နေပေသည်။ နဂါးမူလစွမ်းအင်များက ကျန်းချဲ့၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စီးဝင်သွားသည့် အချိန်တွင် သူ၏ ရင်ဘတ်နှင့် ဝမ်းဗိုက်ကြားတွင်လည်း အလားတူ နဂါးဟိန်းဟောက်သံများက တုံ့ပြန်နေပေသည်။ ကျန်းချဲ့က ရေနဂါးသွေးကို သန့်စင်ခဲ့ဖူးသလို အစစ်အမှန် နဂါးဆေးပင်ကိုလည်း သန့်စင်ခဲ့ဖူးသည်။ ရှေးဟောင်း ယွဲ့တိုင်းပြည်၏ နဂါးသွေးကြော တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကိုလည်း သန့်စင်ခဲ့ဖူးသည်။

သူ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးက အစောကြီးကတည်းက သာမန်လူ မဟုတ်တော့ဘူးဟု ဆိုနိုင်သော်လည်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းတွင် အစစ်အမှန် နတ်ဘုရား အရင်းအမြစ် တစ်ခု လိုအပ်နေသေးသည်။ ထိုအရာမှာ နဂါးမူလစွမ်းအင်ကို ဗဟိုချက်အဖြစ် ထားရှိပြီး သူ၏ ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါများနှင့် အပြည့်အဝ တစ်သားတည်း ပေါင်းစပ်သွားစေရန် ပင်ဖြစ်သည်။

ထိုအရာကို လုံးဝ သန့်စင်ပြီး စုစည်းသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ထိုအချိန်မှစ၍ သာမန် ကုန်ကျမှုများကို အခြေခံအားဖြင့် လုံးဝ ဂရုစိုက်စရာ မလိုတော့ချေ။ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ပုံစံ ဓမ္မရုပ်တု ကဲ့သို့သော မဟာနတ်စွမ်းရည်ကို လှုံ့ဆော်ရမည် ဆိုလျှင်တောင် အလွန် လွယ်ကူသွားမည် ဖြစ်သည်။

ဤသည်က အစွမ်းအာနိသင်များထဲမှ တစ်ခုသာ ရှိသေးသည်။

အစစ်အမှန် နဂါးနှင့် ကျန်းချဲ့တို့ က တဖြည်းဖြည်းချင်း ပေါင်းစပ်သွားသည်နှင့်အမျှ ပတ်ဝန်းကျင်မှ ကြည့်ရှုနေသူများကို နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူသွင်းလိုက်မိစေတော့သည်။ နေရာတွင် ရှိနေသော သိုင်းသူတော်စင် အချို့မှလွဲ၍ ကျန်ရှိသော သာမန် မဟာသိုင်းသခင်ကြီးများ ဖြစ်စေ၊ ယွမ်ရှန်းအဆင့် စစ်မှန်သောသခင်များ ဖြစ်စေ အားလုံးက ကျန်းချဲ့၏ ကိုယ်ပေါ်မှ နားမလည်နိုင်သော ဖိအားတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ကြရသည်။

ထိုအရာမှာ စွမ်းအားဘက်ဆိုင်ရာ ဖိနှိပ်မှုမှ မြစ်ဖျားခံလာခြင်း ဖြစ်ပြီး အစစ်အမှန် နဂါးမှ ဖြာထွက်လာသော နဂါးဖိနှိပ်မှုလည်း ဖြစ်ကြောင်းကို လူတိုင်း သိရှိကြသည်။ ကျန်းချဲ့ လုံးဝ အဆင့်တက်လှမ်း ပြီးစီးသွားမည့် အချိန်ကို ရောက်ရှိလာပါက မည်မျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နတ်စွမ်းရည်ကို ပိုင်ဆိုင်လာမည်နည်း ဆိုသည်ကို စိတ်ကူးကြည့်၍ပင် ရနိုင်ပေသည်။

ယခုအခါ သူ၏ ရွှေရောင် အလင်းတန်းများက ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို လင်းလက်နေပြီး လူတိုင်း၏ မျက်စိထဲတွင် သူက ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားရှိ တစ်ခုတည်းသော တည်ရှိမှုအဖြစ်သာ မြင်တွေ့နေရတော့သည်။ တောင်တန်းကြီးတစ်ခု ကဲ့သို့ မလှုပ်မယှက် ရှိနေပြီး ဝမ်းနည်းခြင်း၊ ဝမ်းသာခြင်း မရှိဘဲ လောကသို့ ဆင်းသက်လာသော နတ်ဘုရားတစ်ပါး ပမာ ပင်ဖြစ်သည်။

"ဝှီး... ဝှီး... ဝှီး..."

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အဆုံးအစမရှိသော ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး ယွမ်ချီစွမ်းအင်များက ဆွဲဆောင်မှုအောက်တွင် ဧရာမ ကတော့ပုံ လေဆင်နှာမောင်းကြီး တစ်ခုအဖြစ် အစောကြီးကတည်းက ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ စင်ကြယ်သော စွမ်းအားများက နောက်ပြန် စီးကျလာသည့်အလား ကျန်းချဲ့၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ယွမ်ရှန်းထံသို့ သွန်ချနေတော့သည်။

အနက်ရောင် တွင်းပေါက်ကြီး တစ်ခုသဖွယ် အရာအားလုံးကို အဆက်မပြတ် ဝါးမြိုနေတော့သည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကြည့်ရှုနေသူများ အားလုံး၏ ရင်ထဲတွင် အဆက်မပြတ် တုန်လှုပ်နေကြသော်လည်း ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း မည်သူကမျှ စကားမပြောနိုင်အောင် ဖြစ်နေကြပြီး အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်မှု အတွင်းသို့ ကျဆင်းသွားသည့်အလား ပင်ဖြစ်သည်။

အပြောင်းအလဲ ဖြစ်ပေါ်နေသည်မှာ ကျန်းချဲ့၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ယွမ်ရှန်း သာမက သူ၏ ဓမ္မရုပ်တုလည်း အလားတူ ပါဝင်နေပေသည်။ ယခုအခါ သွေးချီစွမ်းအင်၊ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် နှင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး ယွမ်ချီစွမ်းအင်များ၏ သွန်ချမှုအောက်တွင် သူ၏ ဓမ္မရုပ်တုကလည်း အထွတ်အထိပ်သို့ တက်လှမ်းနေပေသည်။

ပေတစ်ရာ အထိ မြင့်မားသော ခန္ဓာကိုယ်က နတ်အလင်းတန်းများကို အဆက်မပြတ် ဖြာထွက်စေပြီး နတ်ဘုရား မှော်စာလုံးများက တစ်ကိုယ်လုံးကို ပျံ့နှံ့နေပေသည်။ မူလက မျက်နှာ ပုံပန်းသဏ္ဌာန်ကို သေချာမမြင်ရသော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ ကျန်းချဲ့၏ ပုံစံသို့ ပြောင်းလဲလာနေပေသည်။ သို့သော် ထို နဂါးဦးချို တစ်စုံက အစမှ အဆုံးအထိ ပျောက်ကွယ်မသွားသဖြင့် ယခုအခါ ကြည့်ရသည်မှာ သာမန်လူနှင့် မတူသေးချေ။

ကျန်းချဲ့၏ အာရုံခံမှုအောက်တွင် ယွမ်ရှန်းက တဖြည်းဖြည်းချင်း ကြီးထွားနေပေသည်။ ကိုးလက်မ ကန့်သတ်ချက်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် အဟန့်အတား ဖြစ်သွားသော်လည်း ဘာကြောင့်မှန်းမသိဘဲ ယခုအခါတွင်မူ ဖြည်းညင်းစွာ ဆက်လက် ကြီးထွားနေဆဲ ပင်ဖြစ်သည်။

ဤသည်က ကျန်းချဲ့၏ ရင်ထဲတွင် အခြားသော အတွေးအချို့ကို အလိုအလျောက် ပေါ်ထွက်လာစေတော့သည်။ ကိုးလက်မ ယွမ်ရှန်းက ပြီးပြည့်စုံခြင်း ဖြစ်သည်ဆိုသည်မှာ လောကတစ်ခုလုံးရှိ သိုင်းပညာရှင်များ အားလုံး၏ အများသဘောတူညီချက် ပင်ဖြစ်သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ကိုး ဆိုသည်မှာ ဂဏန်းများ၏ အဆုံးစွန် ဖြစ်ပြီး ကိုးလက်မ ယွမ်ရှန်းက ပြီးပြည့်စုံခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအခါ ဤသည်က ဘာအခြေအနေလဲ။ ဆယ်လက်မ ဆီသို့ ဆက်လက် ကြီးထွားတော့မည်လား။

လေနှင့် မီး ကပ်ဘေးနှစ်ခု၏ ကြိုးစားလေ့ကျင့်မှုကို ဖြတ်သန်းပြီးနောက် ကျန်းချဲ့၏ ယွမ်ရှန်း၏ ကြံ့ခိုင်မှုက အစောကြီးကတည်းက သာမန်မဟုတ်တော့ချေ။ ထို့ကြောင့် ယခုအခါ သူက နားမလည်နိုင်သေးသော်လည်း ဤသည်က သေချာပေါက် ကောင်းမွန်သော ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း သူ သိရှိထားသည်။

ယွမ်ရှန်း ဆိုသည်မှာ သိုင်းပညာရှင် တစ်ဦး၏ တစ်ကိုယ်လုံးရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ၏ ဗဟိုချက်ကို ကိုယ်စားပြုသလို နတ်စွမ်းရည်များ တည်ရှိရာ နေရာလည်း ဖြစ်သည်။ ပို၍ စုစည်းလာလေလေ ပို၍ ကြီးထွားလာလေလေ သိုင်းပညာရှင်၏ နတ်စွမ်းရည်က ကန့်သတ်ချက်ကို အဆင့်တက်လှမ်း ပြီး ကန့်သတ်ချက်ကို ကျော်လွန်သွားပြီ ဆိုသည်ကို ဆိုလိုပေသည်။

ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်အပေါ်တွင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးမှ ဖြစ်တည်လာသော နတ်ဘုရား မှော်စာလုံးများက အရေပြားအပေါ်တွင် အလိုအလျောက် နောက်တစ်ကြိမ် ပေါ်ထွက်လာပြီး နက်ရှိုင်းသော စူးရှနာကျင်မှုက ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာကာ အရိုးအကြောနှင့် သွေးသားများက အပြောင်းအလဲများ ဖြစ်ပေါ်နေတော့သည်။

ရင်ဘတ်နှင့် ဝမ်းဗိုက်ကြားရှိ ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါများ၏ အလင်းတန်းများကလည်း အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး ကျန်းချဲ့၏ အရှေ့တွင် မှိုင်းညို့သော အလင်းတန်းတစ်ခု အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ အနက်ရောင် တွင်းပေါက်ကြီး တစ်ခုသဖွယ် ပင်ဖြစ်သည်။

"ဒုတ်... ဒုတ်... ဒုတ်..."

နှလုံးခုန်သံက မိုးကြိုးသံထက်ပင် ပို၍ ကျယ်လောင်နေပြီး ယခင်က မိစ္ဆာမျိုးနွယ်နှင့် စစ်ပွဲ စတင်ချိန်တွင် တီးခတ်ခဲ့သော စစ်စည်များနှင့် အလွန် တူညီလှပေသည်။ စည်သံ တစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာတိုင်း တစ်ကိုယ်လုံးရှိ သွေးချီစွမ်းအင်များကို တစ်ကြိမ် သန့်စင်နေခြင်းကို ဆိုလိုပြီး အကြိမ်ကြိမ် သန့်စင်မှုများက ကျန်းချဲ့၏ ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းရှိ သွေးများကို အလွန် ပြင်းပြသော ရွှေရောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားစေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ရွှေများကို အရည်ကျိုထားသော ရွှေရည်များ ကဲ့သို့ ပင်ဖြစ်သည်။

ခပ်ဖျော့ဖျော့ ဖိနှိပ်မှုများ ဖြာထွက်နေပြီး သူ၏ အနှစ်သာရ သွေး၏ တန်ဖိုး ကြီးမားမှုက ရေနဂါး၏ အနှစ်သာရ သွေးဆိုသည်များကိုပင် ကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ကာ ခန္ဓာကိုယ် သန့်စင်ရန် အတွက် အလွန် ရှားပါးသော ရတနာတစ်ခုဟု လုံးဝ ခေါ်ဆိုရန် ထိုက်တန်ကြောင်း ကျန်းချဲ့ ပင်လျှင် ထင်မြင်မိသည်။

အပြောင်းအလဲ အမြန်နှုန်းက ပို၍ပို၍ မြန်ဆန်လာသည်နှင့်အမျှ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လှုပ်ရှားမှုကလည်း ပို၍ပို၍ ကြီးမားလာကာ စုစည်းလာသော ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး ယွမ်ချီစွမ်းအင် လေဆင်နှာမောင်းကြီးက ယခုအခါ ပေထောင်ပေါင်းများစွာ အထိ ကြီးထွားလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

အထက်တွင် လေဟာနယ်နှင့် ချိတ်ဆက်နေပြီး အောက်တွင် မြေကြီးနှင့် ချိတ်ဆက်နေပေသည်။ ကိုယ်ပေါ်ရှိ ဝတ်ရုံက အစောကြီးကတည်းက စုတ်ပြဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပြီး ယခုအခါ ကျန်းချဲ့၏ ကြံ့ခိုင်သော ကြွက်သားများက လွတ်လပ်စွာ ပေါ်လွင်နေကာ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် စွမ်းအား၏ အလှတရားများ ပြည့်နှက်နေပြီး ထို ရွှေရောင် နတ်ဘုရား မှော်စာလုံးများကလည်း ကူးခတ်နေသည့် ပမာ ပင်ဖြစ်သည်။

အဝေးမှ လှမ်းကြည့်လိုက်လျှင် ကျန်းချဲ့၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် အသက်ဝင်နေသော အစစ်အမှန် နဂါးတက်တူး တစ်ခုကို ထွင်းထုထားသည့်အလား ပင်ဖြစ်သည်။

ဖိနှိပ်မှုများက ဆက်လက် ဖြစ်ပေါ်နေပြီး နဂါးဖိနှိပ်မှုများက ဖြာထွက်နေကာ ထိုအရာမှာ ကျန်းချဲ့၏ သွေးကြော အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာမှ ဖြစ်တည်လာသော ဖိနှိပ်မှု ပင်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ကျန်းချဲ့သာ သားသမီး မျိုးဆက်များ မွေးဖွားလာမည် ဆိုပါက ၎င်းတို့ မွေးဖွားလာပြီးနောက်တွင် သာမန်မဟုတ်သော အရည်အချင်းများကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ သွေးကြော၏ စွမ်းအား ပင်ဖြစ်ပြီး ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြီးပြည့်စုံခြင်းသို့ ရောက်ရှိအောင် ကျင့်ကြံပြီးမှသာ ပေါ်ထွက်လာနိုင်ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။ မိစ္ဆာနယ်မြေရှိ မိစ္ဆာသူတော်စင်များ၏ သွေးကြော မျိုးဆက်များမှာလည်း ဤအရာမှတစ်ဆင့် ဖြစ်တည်လာခြင်း ဖြစ်ပြီး တစ်ယောက်ချင်းစီ တိုင်းက ပါရမီရှင်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်၍ ရနိုင်ပေသည်။

သို့သော် ယခုအခါ ကျန်းချဲ့က သိုင်းသူတော်စင် အဆင့်သို့ မရောက်ရှိသေးသဖြင့် အခြေခံ အုတ်မြစ်ကို နှိုင်းယှဉ်ရမည် ဆိုလျှင် အများကြီး လိုအပ်နေသေးသည်။ သို့သော် သေမျိုး ဘဝကိုတော့ ကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

လေဟာနယ်အထက်တွင် ယခုအခါ အချိန် မည်မျှ ကုန်ဆုံးသွားမှန်း မသိချေ။ ကျန်းချဲ့၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်အပေါ်တွင် ရွှေရောင် သွေးချီစွမ်းအင်များ ပြည့်နှက်နေပြီး ဧရာမ ရွှေရောင် သွေးပိုးအိမ်ကြီး တစ်ခုအဖြစ်ပင် ပြောင်းလဲသွားကာ ဘေးရှိ ဧရာမ မြင့်မြတ်သည့် ကြာပန်းကြီးနှင့် အပြန်အလှန် တုံ့ပြန်နေပေသည်။

ကျန်းချဲ့၏ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား ဓမ္မရုပ်တု ကတော့ ဗဟိုချက်တွင် ရှိနေပြီး ခန္ဓာကိုယ် အရွယ်အစားက မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ပေသုံးရာ နီးပါးအထိ ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဤသည်က ပုံမှန် အရွယ်အစား သာ ရှိသေးပြီး အကယ်၍ ကျန်းချဲ့သာ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ပုံစံ ဓမ္မရုပ်တု မဟာနတ်စွမ်းရည်ကို အသုံးပြုလိုက်မည် ဆိုပါက ဓမ္မရုပ်တု၏ စွမ်းအားက နောက်ထပ် တစ်ဟုန်ထိုး မြင့်တက်လာဦးမည် ဖြစ်သည်။

ရုတ်တရက်။

လူအများ၏ မျက်စိအောက်တွင်ပင် နတ်အလင်းတန်း တစ်ခုက မြင့်မြတ်သည့် ကြာပန်းအတွင်းမှ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ကောင်းကင်ယံသို့ တိုက်ရိုက် ထိုးတက်သွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်တွင် စုစည်းနေသော ယွမ်ချီစွမ်းအင် လေဆင်နှာမောင်း များကိုပင် ကြိတ်ချေပစ်လိုက်တော့သည်။

ထို ပေတစ်ရာအရွယ် မြင့်မြတ်သည့် ကြာပန်းကတော့ နတ်အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်သွားပြီးနောက် တဖြည်းဖြည်းချင်း စတင် ပျက်သုဉ်းသွားတော့သည်။ ဝိညာဉ် အလင်းတန်းလေးများ အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားတွင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ယခုအခါ ဆယ်လက်မ ယွမ်ရှန်း တစ်ခုတည်းသာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားတွင် မားမားမတ်မတ် ရပ်တည်နေတော့သည်။

နတ်အလင်းတန်းများ တောက်ပနေပြီး ဖိနှိပ်မှုများ ဖြာထွက်နေပေသည်။

တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့သော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် မီးတောက်တစ်လွှာ ပင် တောက်လောင်နေသေးသည်။ ပြီးပြည့်စုံသော နတ်ဘုရားတစ်ပါး ကဲ့သို့ လေဟာနယ်၏ အထက်တွင် ရပ်တည်နေပြီး လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရုံဖြင့် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ အရောင်များကို ပြောင်းလဲသွားစေနိုင်မည့် ပမာ ပင်ဖြစ်သည်။

ယွမ်ရှန်းကို ယန်နတ်ဘုရား ဟုလည်း ခေါ်ဆိုကြပြီး အထက်တွင် လေဟာနယ်သို့ စူးစမ်းနိုင်ကာ အောက်တွင် မရဏကမ္ဘာ သို့ ဝင်ရောက်နိုင်ပေသည်။ ၎င်းကိုယ်တိုင်က ကပ်ဘေးနှစ်ခုကို ဖြတ်သန်းခဲ့ပြီး ဖြစ်ရာ ယွမ်ယင်းအဆင့် ကဲ့သို့ အားနည်းနေခြင်း မရှိတော့ဘဲ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ စွမ်းအားများကို မိမိအတွက် အသုံးပြုနိုင်ပေသည်။

ထို့ကြောင့်ပင် စစ်မှန်သောသခင် ဟု ခေါ်ဆိုခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအခါ ကျန်းချဲ့၏ ယွမ်ရှန်းက ယန်ဝိညာဉ်၏ စွမ်းအား တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့်အလား ပင်ဖြစ်သည်။ ရိုးရှင်းသော ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး နယ်ပယ်တစ်ခုကိုပင် စုစည်းနိုင်စွမ်း ရှိသည့်သဖွယ် ပင်ဖြစ်သည်။ ပေထောင်ပေါင်းများစွာ အကွာအဝေး အတွင်းတွင် သူ၏ ယွမ်ရှန်းက စိတ်ကြိုက် နေရာရွှေ့ပြောင်းနိုင်ပြီး သိုင်းသူတော်စင် အောက်ရှိ သိုင်းပညာရှင်များ အပေါ် ဖိနှိပ်မှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်ပေသည်။

ယခုအခါ ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့စွာ ဖြာထွက်နေမှုက သိုင်းပညာရှင်များစွာကို နားမလည်နိုင်သော ဖိနှိပ်မှု တစ်ခု ခံစားလိုက်ရစေပြီး မိမိကိုယ်တိုင် ရွှံ့နွံအတွင်းသို့ ကျဆင်းသွားသည့်အလား ပင်ဖြစ်သည်။ အစစ်အမှန် သိုင်းသူတော်စင် နယ်ပယ်၏ အကြွင်းမဲ့ ဖိနှိပ်မှုမျိုး မရှိသော်လည်း တစ်ဖက်က အားနည်းပြီး တစ်ဖက်က အားကောင်းသွားမှု အောက်တွင် ကြီးမားသော အားသာချက်ကို ရရှိနိုင်ဆဲ ပင်ဖြစ်သည်။

ဤအချက်ကို နေရာတွင် ရှိနေသော သိုင်းသူတော်စင်များ အားလုံးက အနက်ရှိုင်းဆုံး ခံစားနေကြရသည်။

အထူးသဖြင့် ဝမ်ထိုက်ရှီးက မျက်နှာတစ်ခုလုံးတွင် အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်နေပြီး စကားတစ်ခွန်းကို ရုတ်တရက် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"သိုင်းသူတော်စင် နယ်ပယ်... ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ"

သိုင်းသူတော်စင် မှသာ နယ်ပယ်ရှိပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ စွမ်းအားများကို စိတ်ကြိုက် ထုတ်ယူ သုံးစွဲနိုင်သည် ဆိုသည်မှာ အခြေခံ အသိပညာတစ်ခု ပင်ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူကိုယ်တိုင် ဖိအားအချို့ကို အာရုံခံမိလိုက်ခြင်း ကလည်း အတုအယောင် မဟုတ်ချေ။ ယခုအခါ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ထူးဆန်းသော အမူအရာများ ပြည့်နှက်နေသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ကျန်းချဲ့က မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို ဖြတ်ကျော်ခဲ့ခြင်း မရှိဘဲ အပြောင်းအလဲ ဖြစ်ပေါ်ခြင်း သက်သက်သာ ဖြစ်သောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။

"ယွမ်ရှန်း ရဲ့ ကန့်သတ်ချက် က ကိုးလက်မ ဖြစ်ပေမဲ့ ကျန်းချဲ့ က အတင်းအကျပ် ကို ဆယ်လက်မ အထိ မြှင့်တင် လိုက်တာ မူလ ကတည်းက ကန့်သတ်ချက် ကို ကျော်လွန် သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်လို့ ထူးဆန်း နက်နဲတဲ့ အစွမ်း တွေ ပိုင်ဆိုင် လာတာက မမျှော်လင့် ဘဲ ဖြစ်လာတာ မျိုး မဟုတ်ပါဘူး" ဟု ကျီချန်တောက်၏ ရင်ထဲတွင်လည်း အလွန် တုန်လှုပ်နေသော်လည်း တည်ငြိမ်မှုကို ဆက်လက် ထိန်းသိမ်းထားဆဲ ပင်ဖြစ်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ အစပိုင်းက အဆင့်ချိုးဖြတ်ခဲ့စဉ်ကလည်း ကန့်သတ်ချက်ကို ရိုက်ချိုးခဲ့ဖူးသောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။

ဝမ်းနည်းစရာက ဆယ်လက်မ ယွမ်ရှန်း အခြေအနေသို့ မရောက်ရှိခဲ့ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

ဝမ်ထိုက်ရှီး၏ ဝတ်ရုံအောက်ရှိ လက်သီးနှစ်ဖက်က အနည်းငယ် တင်းကျပ်သွားပြီး အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ရှူလိုက်ကာ လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဒီ ကောင်လေး မှာ အစစ်အမှန် နတ်ဘုရား တစ်ပါး ရဲ့ အရည်အချင်း မျိုး ရှိတယ်... တကယ်လို့ ရှေးခေတ် ကာလ က ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီး အပြောင်းအလဲ တွေ မဖြစ်ပေါ် ခင်က သာ ဆိုရင် ဒီ ကောင်လေး ကို နတ်မျိုးစေ့ လို့ ခေါ်ဆိုလို့ ရနေပြီ... သူ ကြီးထွား လာမယ့် အချိန်ကို စောင့်ကြည့် လိုက်... သူ့ ရဲ့ စွမ်းအား က စိတ်ကူး ကြည့်ဖို့ တောင် ခက်ခဲ လိမ့်မယ်"

ကျီချန်တောက်က မသန့်စင်သော လေများကို မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။

"တကယ်လို့ ဒီ အစွမ်းအစ တွေသာ မရှိဘူး ဆိုရင် ကျုပ် က သူ့ကို ဒီလောက် အလေးထား ပါ့မလား"

ဝမ်ထိုက်ရှီးက ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အသံတိတ် ရယ်မောလိုက်သည်။

"မင်း ပြောတာ မှန်တယ်... တကယ်လို့ ကျန်းချဲ့ မှာ အစွမ်းအစ အနည်းငယ် သာ မရှိဘူး ဆိုရင် မင်း ကျီချန်တောက် က သူ့ကို ကာကွယ် ပေးပြီး ကျင့်ကြံ ဖို့ ကူညီ ပေးဖို့ မတန် ဘူးလေ... ငါတို့ လူသား မျိုးနွယ် က ကြီးမားတဲ့ ကံတရား ကို ပိုင်ဆိုင် ထားသေးတယ် လို့ပဲ ပြောလို့ ရမှာပေါ့... ဒါကြောင့်မို့လို့ ဒီလို နတ်မျိုးစေ့ မျိုး လောက မှာ မွေးဖွား လာတာပဲ"

"ဂျွတ်..."

ကျန်းချဲ့က ပြီးပြည့်စုံသော ဆယ်လက်မ ယွမ်ရှန်းသို့ ရောက်ရှိသွားသည်နှင့်အမျှ သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ထို ဧရာမ သွေးပိုးအိမ် ကလည်း အက်ကွဲကြောင်းများ ဖြည်းညင်းစွာ ကွဲအက်လာပြီး အသက်ရှူကြိမ် အနည်းငယ် အကြာတွင် သွေးပိုးအိမ်က ပြိုကွဲသွားတော့သည်။

ပြီးပြည့်စုံသည်ဟု ခေါ်ဆိုနိုင်သော ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုက ချက်ချင်း ပေါ်ထွက်လာပြီး တစ်ကိုယ်လုံးက သန့်စင်ထားခြင်း ခံရသည့်အလား ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးမှ ထွင်းထုထားသည့်အတိုင်း တစ်ကိုယ်လုံးတွင် အနည်းငယ်မျှပင် ပိုလျှံနေခြင်း မရှိချေ။

ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးမှ သွန်းလုပ်ထားသော နတ်ဘုရားတစ်ပါး ပင်ဖြစ်သည်။

ဆံပင်ရှည်များက ရေတံခွန်အလား ပြန့်ကျဲနေပြီး နတ်ဘုရား မှော်စာလုံးများက ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးကို ပျံ့နှံ့နေကာ ရင်ဘတ်နှင့် ဝမ်းဗိုက် တုန်ခါနေစဉ်အတွင်း မိုးကြိုးသံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်နေပြီး ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါများက ပြီးပြည့်စုံစွာ တစ်သားတည်း ဖြစ်နေပေသည်။

နတ်မျက်လုံး တစ်စုံကို ဖွင့်လိုက်ရာ ရွှေရောင် အလင်းတန်းများက ကောင်းကင်ယံသို့ တိုက်ရိုက် ထိုးတက်သွားပြီး ပါးစပ်ကို ဟကာ တစ်ချက် ရှူသွင်းလိုက်ရာ ဆယ်လက်မ ယွမ်ရှန်းက ဝိညာဉ် နေရာလွတ် အတွင်းသို့ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း စီးဝင်သွားတော့သည်။

ဧရာမ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား ဓမ္မရုပ်တု က ဖြည်းညင်းစွာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားတွင် ယခုအခါ အပေါ်ပိုင်း ဗလာကျင်းနေသော ပုံရိပ်တစ်ခုတည်းသာ ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး လောကသို့ ဆင်းသက်လာသော နတ်ဘုရားတစ်ပါးအလား လှုပ်ရှားမှုတိုင်းတွင် ကြီးမားသော နတ်ဘုရားအစွမ်းများ ကိန်းအောင်းနေပေသည်။

ယွမ်ရှန်းအဆင့် ပြီးပြည့်စုံခြင်း။

နတ်စွမ်းရည် ပြီးပြည့်စုံခြင်း။

ယခုအခါ ကျန်းချဲ့၏ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ယခင်က မကြုံစူးဖူးသော လွတ်လပ် ပေါ့ပါးမှုများကို ခံစားနေရပြီး ကိုယ်ပတ်လည်ရှိ စွမ်းအားများကလည်း တိုက်ရိုက်ပင် တစ်ဟုန်ထိုး မြင့်တက်သွားကာ ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့စွာဖြင့် ကြီးမားသော ဖိနှိပ်မှုကြီး တစ်ခုက အရပ်လေးမျက်နှာသို့ စတင် ဖြာထွက်သွားတော့သည်။

ဖြတ်သန်းသွားသော နေရာတိုင်းတွင် လှိုင်းလုံးကြီး တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည့်အလား အဟန့်အတားများ အားလုံးကို လုံးဝ ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တော့သည်။

လက်သီးနှစ်ဖက်ကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး ကျန်းချဲ့က အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ဟိန်းဟောက်ချင်သော စိတ်ဆန္ဒကို အောင့်အည်းထားလိုက်သည်။ နတ်အလင်းတန်းများ တောက်ပနေသော မျက်လုံးတစ်စုံကို ဖွင့်ကာ အရပ်လေးမျက်နှာသို့ ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ သိုင်းသူတော်စင် အောက်ရှိ သူများ အားလုံးက သူ့ကို တည့်တည့် မကြည့်ရဲကြတော့ချေ။