အခန်း (၂၂၁-၂၂၂)

အခန်း (၂၂၁)

ရာထူးမှ ဖြုတ်ချခံရသော မင်းသား

"အရှင်မင်းကြီးကို မေးမြန်းပါရစေ... အရှင်မင်းကြီးက ကျွန်တော်မျိုးကို ပုန်ကန်ခြားနားစေချင်နေတာလား"

(ပရိတ်သတ်ကြီးတို့ နားထောင်ကြည့်စမ်းပါဦး... ဤကွပ်မျက်သူ ပြောဆိုလိုက်တဲ့ စကားက လူစကား ဟုတ်ကော ဟုတ်သေးရဲ့လား။)

အရှင်မင်းကြီးကို ဤကဲ့သို့ စကားပြောဝံ့တဲ့ လက်အောက်ခံငယ်သားမျိုး ဤလောကမှာ ဘယ်မှာ ရှိပါ့မည်နည်း။

ဤသည်ကား ဗြောင်ကျကျ ခြိမ်းခြောက်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။

ထို့ပြင် ၎င်းက စစ်ဘက်၊ အရပ်ဘက် အရာရှိကြီးများ အားလုံး၏ ရှေ့မှောက်တွင် လက်ရှိ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ကို ခြိမ်းခြောက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ခြင်း၊ ဒေါသအမျက်ချောင်းချောင်းထွက်ခြင်း ဟူသော စကားလုံးများသည်ပင် ယခုအခိုက်အတန့်၌ စစ်ဘက်၊ အရပ်ဘက် အရာရှိကြီးများ၏ ခံစားချက်ကို ပြည့်စုံအောင် ဖော်ပြနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။

ချူရွှမ်ကို အမြဲတစေ ထောက်ခံအားပေးခဲ့သော လက်ယာအမတ်ချုပ် စွန်းချွမ်းထင် ပင်လျှင် ချူရွှမ်၏ စကားများကြောင့် ထိတ်လန့်သွားခဲ့ရသည်။

ဤစကားလုံးများသည် လွန်စွာ မောက်မာလွန်းလှပြီး၊ လွန်စွာ အထက်စီးဆန်လွန်းလှကာ၊ လွန်စွာ ပုန်ကန်ခြားနားလွန်းလှသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

နဂါးရာဇပလ္လင်ထက်ရှိ ဧကရာဇ်အိုကြီး၏ မျက်နှာသည် ချက်ချင်းပင် ဒေါသကြောင့် နီမြန်းသွားခဲ့ရသည်။

သို့သော်လည်း ဧကရာဇ်အိုကြီး စကားမဆိုနိုင်မီမှာပင်။

နောက်ဆုံး၌ အခွင့်အရေးကို အမိအရ ဆုပ်ကိုင်နိုင်ခဲ့သော လက်ဝဲအမတ်ချုပ် လင်ချူချန် သည် လုံးဝ ဒေါသအမျက်ချောင်းချောင်း ထွက်လျက် "ရဲတင်းလှချည်လား၊ မင်းလို လူယုတ်မာ၊ မောက်မာရိုင်းစိုင်းလိုက်တာ။ ချူရွှမ်... မင်းက ဘယ်လိုကောင်မို့လို့ အရှင်မင်းကြီးကို ဤကဲ့သို့ စကားပြောရဲရတာလဲ" ဟု ဟိန်းဟောက်လိုက်တော့သည်။

"အစောင့်များ... ဤပုန်ကန်ခြားနားနေတဲ့ အရူးကို ဒီအရာရှိကြီးအတွက် ချက်ချင်း ဖမ်းဆီးကြစမ်း။ ပြီးတော့ လက်ယာအမတ်ချုပ်... ခင်ဗျားရဲ့ မြို့စောင့်အကျဉ်းထောင်ဌာန မှာ ဘာဖြစ်လို့ ဤကဲ့သို့သော အသိဉာဏ်မဲ့ပြီး မောက်မာရိုင်းစိုင်းတဲ့ လက်အောက်ငယ်သားမျိုး ရှိနေရတာလဲ"

လက်ဝဲအမတ်ချုပ် တစ်ဦးတည်း ဒေါသထွက်နေခဲ့ခြင်း မဟုတ်ချေ။

ညီလာခံ၌ ရှိနေကြသော စစ်ဘက်၊ အရပ်ဘက် အရာရှိကြီးများနှင့် မှူးမတ်အပေါင်းတို့သည်လည်း လုံးဝ ဒေါသအမျက်ချောင်းချောင်း ထွက်သွားခဲ့ကြရသည်။

ချူရွှမ်၏ စကားများမှာ တကယ့်ကို တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားဖွယ်ကောင်းလှပြီး ရဲတင်းလွန်းလှပေသည်။

သတ္တိနည်းသော အရာရှိကြီးများစွာမှာမူ ထိုနေရာ၌ပင် ကြောက်လန့်တုန်လှုပ်ကာ မျက်နှာများ ဖြူလျော်သွားခဲ့ကြရသည်။

အဋ္ဌမမင်းသားမှာမူ အသက်ကယ်ကြိုးတစ်မျှင်ကို ဆုပ်ကိုင်မိသွားသည့်အလား ရှိနေတော့သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ဒဏ်ရာအနာတရများဖြင့် စုတ်ပြဲနေခဲ့သော်လည်း၊ သူ၏ မျက်ဝန်းအစုံမှာ အရှက်ရစရာ စော်ကားခံလိုက်ရသည့်အလား သွေးဆန်ကာ နီရဲလာခဲ့သည်။

သူသည် ရုတ်တရက် ခုန်ထွက်ကာ ချူရွှမ်ထံသို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်သွားပြီး "မင်းက ဘယ်လိုသတ္တိနဲ့ ငါ့ရဲ့ ခမည်းတော် ဧကရာဇ်ကို ခြိမ်းခြောက်ရဲရတာလဲ။ ချူရွှမ်... သားတစ်ယောက်အနေနဲ့ ဒီနေ့ မင်းနဲ့ ငါ အသက်နဲ့လဲပြီး တိုက်ကြဦးမှာပေါ့" ဟု အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။

သတ်စမ်း...

အဋ္ဌမမင်းသားသည် လက်ကိုမြှောက်ကာ ချူရွှမ်ထံသို့ သတ်ဖြတ်ခြင်းတိုက်ကွက်တစ်ခုကို တိုက်ရိုက် ထုတ်ဖော်လိုက်သော်လည်း ချူရွှမ်ကမူ လှည့်၍ပင် မကြည့်ခဲ့ချေ။

ယင်ကောင်တစ်ကောင်ကို ရိုက်ချလိုက်သည့်အလား ပါးရိုက်ချက် တစ်ချက်တည်းဖြင့်ပင် သူသည် အဋ္ဌမမင်းသားအား စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်ရင်း မြေပြင်ပေါ်၌ လူးလိမ့်သွားစေခဲ့တော့သည်။

ဤမြင်ကွင်းကို ကိုယ်တိုင်မြင်တွေ့လိုက်ကြရသော စစ်ဘက်၊ အရပ်ဘက် အရာရှိကြီးများ အားလုံး ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားကြရတော့သည်။

လက်ယာအမတ်ချုပ် စွန်းချွမ်းထင် ၏ မျက်ခွံမှာ ရိုးရိုးတုန်ယင်နေရုံတင်မကတော့ဘဲ သူ၏ မျက်နှာတစ်ခုလုံး ကြွက်တက်မတတ် တွန့်လိမ်သွားခဲ့ရသည်။

အမှန်စင်စစ်... သတ်ဖြတ်သူလမ်းစဉ် ကို လျှောက်လှမ်းနေသူများ၏ စရိုက်က တကယ်ကို ကွဲပြားခြားနားလှပေသည်။

လွန်ခဲ့သော အချိန်အနည်းငယ်ကမှ သူသည် စတုတ္ထမင်းသားကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရိုက်နှက်ခဲ့သေးသည်။

ယခုအခါတွင်မူ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်၏ ရှေ့မှောက်၌ အဋ္ဌမမင်းသားအား နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် ပါးထပ်ရိုက်လိုက်ပြန်ပြီ ဖြစ်သည်။ ဤပါးရိုက်ချက်က အဋ္ဌမမင်းသားကိုလည်း ထိုနေရာ၌ပင် ဆွံ့အမှင်တက်သွားစေခဲ့ရသည်။

'ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ။'

'ဒီနိမ့်ကျလှသော ကွပ်မျက်သူက ငါကိုယ်တော်ကို လူပုံအလယ်မှာ ဗြောင်ကျကျ ပါးရိုက်ရဲတယ်ပေါ့ ဟုတ်လား။'

"ချူရွှမ်..."

အဋ္ဌမမင်းသားသည် ဒေါသအမျက်ချောင်းချောင်း ထွက်လွန်းသဖြင့် ဟိန်းဟောက်တော့မည့်ဆဲဆဲတွင်

သို့သော် ရုတ်တရက်ဆိုသလို လွန်စွာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သတ်ဖြတ်ခြင်းအရှိန်အဝါနှင့် မိစ္ဆာချီ တို့ကြောင့် အဋ္ဌမမင်းသား၏ ကျောရိုးတစ်ခုလုံး စိမ့်ခနဲ အအေးဓာတ် ဖြတ်သန်းသွားခဲ့ရပြီး "မဟုတ်ဘူး... အဋ္ဌမမင်းသား... မင်း နောက်ထပ် စကားတစ်လုံးလောက် ထပ်ပြီး ဟောင်ရဲဦးမလား၊ ငါ နေရာတင် ချက်ချင်း ပုန်ကန်ခြားနားပစ်လိုက်မယ်ဆိုတာ ယုံလား"

"ဤ ချူ မျိုးနွယ်က တကယ်ပဲ ရူးသွားပြီလား"

မောက်မာမှုတွင် အဆုံးအစမရှိချေ၊ ပို၍ မောက်မာလာခဲ့တော့သည်။

အရာရှိကြီးများသာ ဒေါသထွက်နေခဲ့ကြရသည် မဟုတ်ချေ။

ရုတ်တရက်ဆိုသလို ဝတ်စုံနက်ဝတ်ဆင်ကာ မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားသော လူတစ်စုသည် ဧကရာဇ်အိုကြီး၏ ဘေးနားတွင် ဘွားခနဲ ပေါ်ထွက်လာခဲ့ကြသည်။

ဤပုံရိပ်များသည် ချူရွှမ်အား အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်နေကြပြီး ဧကရာဇ်အိုကြီး၏ အမိန့်တစ်ချက်ရသည်နှင့် ချူရွှမ်အား နေရာ၌တင် ကွပ်မျက်သတ်ဖြတ်ပစ်ရန် အသင့်ရှိနေကြသည့်အလား ဖြစ်ပေသည်။

"တော်ကြပါတော့... ဒါတွေအားလုံးက မိသားစုတွင်း ကိစ္စရပ်တွေပဲဥစ္စာ။ ဒီလောက်အထိ ဆူညံအောင် လုပ်နေကြတာက ဘာအဓိပ္ပာယ် ရှိလို့လဲ"

နောက်ဆုံးတွင် ပုလဲကန့်လန့်ကာ နောက်ကွယ်မှ မိဖုရားခေါင်ကြီး စကားဆိုလာခဲ့ပြီး၊ ထို့နောက် သူမသည် ချူရွှမ်ဘက်သို့ လှည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ချူရွှမ်... နင်လည်း စိတ်အေးအေးထားပါ။ ဒီမိဖုရားကြီးအနေနဲ့ အဋ္ဌမမင်းသားရဲ့ ကိစ္စက နင့်အပေါ် မတရား ဆက်ဆံခဲ့မှန်း သိရှိပါတယ်။ ပြီးတော့ အရှင်မင်းကြီးကလည်း နင့်အတွက် သေချာပေါက် တရားမျှတမှုကို ဖော်ဆောင်ပေးလိမ့်မယ်လို့ ဒီမိဖုရားကြီး ယုံကြည်ပါတယ်။ အရှင်မင်းကြီး... ဟုတ်တယ်မလားရှင်"

စစ်ဘက်၊ အရပ်ဘက် အရာရှိကြီးများသည်လည်း ဧကရာဇ်အိုကြီးထံသို့ လှမ်းမျှော်ကြည့်လိုက်ကြတော့သည်။

သို့သော်လည်း ဧကရာဇ်အိုကြီး၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ထူးဆန်းနေခဲ့သည်။ ချူရွှမ်၏ ခြိမ်းခြောက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ဧကရာဇ်အိုကြီးသည် လွန်စွာ ဒေါသထွက်နေဟန်ရှိသော်လည်း၊ တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် သူ၏ဒေါသကို အစွမ်းကုန် အောင့်အည်းသည်းခံနေရသည့်အလား ခံစားနေရသည်။

နောက်ဆုံးတွင် မိဖုရားခေါင်ကြီး၏ သတိပေးနှိုးဆော်မှုအောက်၌ ဧကရာဇ်အိုကြီးသည် ပြင်းထန်လှသော သက်ပြင်းအနည်းငယ်ကို ပင်ပန်းကြီးစွာ ချလိုက်ပြီးနောက်၊ ရုတ်တရက် အဋ္ဌမမင်းသားအား အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်လျက် မိန့်ကြားလိုက်တော့သည်။

"မင်းလို တိရစ္ဆာန်ကောင်... မင်းတို့အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်နေကြတာတင် လုံလောက်နေပြီဖြစ်တာကို ငါကိုယ်တော်ရဲ့ တော်ဝင်ညီနောင်ကိုပါ ဘာလို့ ဆွဲထည့်ရဲရတာလဲ။ မင်း ဘာဖြစ်လို့ ဒူးမထောက်ဘဲ မင်းရဲ့ တော်ဝင်ဦးရီးတော်ချူ ရှေ့မှာ ခေါင်းဦးခိုက်ပြီး တောင်းပန်မနေရသေးတာလဲ"

"ခမည်းတော် ဧကရာဇ်..."

အဋ္ဌမမင်းသား လုံးဝ မှင်တက်သွားခဲ့ရသည်။

လူပုံအလယ်တွင် ပါးရိုက်ခံရရုံတင် မကတော့ဘဲ၊ ယခုအခါ ဒူးထောက်ကာ ခေါင်းဦးခိုက်ပြီး တောင်းပန်ရဦးမည် ဟုတ်လား။

အဋ္ဌမမင်းသားသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် ဧကရာဇ်၏ စစ်မှန်သော သားအရင်း ဟုတ်ကော ဟုတ်ရဲ့လားဟု ရုတ်တရက် သံသယဝင်သွားခဲ့တော့သည်။

စတုတ္ထမင်းသားနှင့် စစ်ဘက်၊ အရပ်ဘက် အရာရှိကြီးများ အားလုံးသည်လည်း ဧကရာဇ်အိုကြီး၏ အမိန့်တော်ကြောင့် လုံးဝ ဆွံ့အမှင်တက်သွားခဲ့ကြရပြီး၊ အရာရှိကြီးအချို့မှာမူ မယုံကြည်နိုင်လွန်းသဖြင့် မိမိတို့ဘာသာ မိမိတို့ ပါးကို ပြန်လည်ရိုက်နှက်ကြည့်ကြလေသည်။

'နာကျင်လိုက်တာ။'

ဤမျှ နာကျင်နေမှတော့ အိပ်မက်ဆိုးတစ်ခု ဖြစ်ဖို့ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ချေ။

ဤမျှအထိ မောက်မာရိုင်းစိုင်းပြီး ရဲတင်းလွန်းလှသော ကွပ်မျက်သူတစ်ဦးနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် အရှင်မင်းကြီးသည် သူ့ကို ပြစ်ဒဏ်မပေးသည့်အပြင် အဋ္ဌမမင်းသားအား တိုက်ရိုက် တောင်းပန်ရန်ပါ အမိန့်ပေးခဲ့သည်လား။

'ငါတို့တွေအားလုံး ရူးကုန်ကြပြီလား။'

'မဟုတ်ရင် အရှင်မင်းကြီးကိုယ်တိုင် စိတ်လွတ်ကိုယ်လွတ် ဖြစ်သွားခဲ့တာလား။'

ပုလဲကန့်လန့်ကာ နောက်ကွယ်မှ ရိုးရိုးပွဲကြည့်ရန်သာ လာခဲ့သော မိဖုရားခေါင်ကြီးပင်လျှင် မသိစိတ်အရ သူမ၏ မျက်လုံးအစုံ ပြူးကျယ်သွားခဲ့ရသည်။

ဧကရာဇ်အိုကြီးတစ်ဦးတည်းသာလျှင် သူ၏ရင်ထဲ၌ ကောင်းစွာသိရှိထားပေသည်... ချူရွှမ် မည်မျှပင် မောက်မာပြပါစေ၊ ချူရွှမ်၏လက်ထဲ၌ ပထမဧကရာဇ်၏ အမိန့်တော်ပြန်တမ်း ရှိနေသရွေ့တော့ သူသည် ချူရွှမ်နှင့် လွယ်လွယ်ကူကူ မျက်နှာပျက်ခံ၍ မဖြစ်ချေ။

သို့မဟုတ်ပါက ထိုအမိန့်တော်ပြန်တမ်း၏ အကြောင်းအရာများ အပြင်သို့ ပေါက်ကြားသွားခဲ့လျှင် ၎င်းသည် တစ်ခုလုံးသော မဟာချင်တော်ဝင်မိသားစုအပေါ် လွန်စွာ ကြီးမားလှသော ရိုက်ခတ်မှုကြီးကို ဖြစ်ပေါ်စေမည် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် အဋ္ဌမမင်းသား ထိုနေရာ၌ ကြောင်အမ်းအမ်းဖြင့် ရပ်နေဆဲဖြစ်သည်ကို မြင်ရသောအခါ၊ ချူရွှမ်အပေါ် ဒေါသပုံမချနိုင်သော ဧကရာဇ်အိုကြီးသည် အဋ္ဌမမင်းသားထံသို့ ဒေါသများကို တိုက်ရိုက်ပုံချလျက် လေထုကိုဖြတ်၍ ပါးရိုက်ချက်တစ်ခု လွှတ်လိုက်ရာ ၎င်းက အဋ္ဌမမင်းသားအား နောက်တစ်ကြိမ် စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်ရင်း မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲပြိုကျသွားစေခဲ့ပြန်သည်။

"မင်းလို ကောင်စုတ်... ငါကိုယ်တော်က မင်းကို တောင်းပန်ဖို့ ပြောနေတာကို မကြားဘူးလား"

'သေစမ်း... မင်းက တကယ်ပဲ ဝက်တစ်ကောင်လား။'

'ဒီချူ မျိုးနွယ်ကို ငါကိုယ်တော်တောင်မှ မဆွဝံ့တာကို... မင်းက ဘာဖြစ်လို့ ဇွတ်တိုးပြီး သွားဆွနေရတာလဲ။'

ဧကရာဇ်အိုကြီးသည် ပြောရင်းဖြင့် ပိုမို၍ ဒေါသထွက်လာခဲ့သည်။ ပါးရိုက်ချက် တစ်ချက်တည်းဖြင့် အားမရသေးဘဲ သူသည် လေထုကိုဖြတ်၍ ပါးရိုက်ချက် အမြောက်အမြားကို ဆက်တိုက် လွှတ်လိုက်ရာ အဋ္ဌမမင်းသား၏ ပါးစပ်မှ သွေးများ တရဟော စီးကျလာခဲ့ရပြီး သူ၏ သွားအချို့ပင် ကျွတ်ထွက်သွားခဲ့ရတော့သည်။

ထိုအခါမှသာ ဧကရာဇ်အိုကြီးသည် ကျန်ရှိနေသော ဒေါသများဖြင့် ချူရွှမ်အား လှမ်းကြည့်ကာ မိန့်ကြားလိုက်သည်။ "တော်ဝင်ညီနောင်... ငါကိုယ်တော်က သားကို ကောင်းကောင်းမွန်မွန် မသွန်သင်နိုင်ခဲ့လို့ ဤကဲ့သို့သော ရိုသေမှုမရှိတဲ့ တိရစ္ဆာန်ကောင်ကို မွေးဖွားမိခဲ့တာ ငါကိုယ်တော်ရဲ့ အမှားပါပဲ။ သူ့ကို ဘယ်လိုမျိုး အပြစ်ပေးအရေးယူရမလဲဆိုတာကို တော်ဝင်ညီနောင် စိတ်ကြိုက် ဆုံးဖြတ်ပါတော့"

"အရှင်မင်းကြီးက တကယ်ပဲ ကျွန်တော်မျိုးကို ဆုံးဖြတ်ခိုင်းချင်တာလား"

ချူရွှမ်သည် သူ၏ သွေးသောက် အရူးဓားမ ကို မသိစိတ်အရ အသာအယာ ပွတ်သပ်လိုက်သည်။

သာမန်ကာလျှံကာ ပြုလုပ်လိုက်သော ဤအမူအရာလေးပင်လျှင် သူ၏ ကွပ်မျက်သူ ဟူသော အထောက်အထားကြောင့် တစ်ခဏချင်းအတွင်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သတ်ဖြတ်ခြင်းအရှိန်အဝါများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားခဲ့ရသည်။

အရာရှိကြီးများနှင့် မှူးမတ်အမြောက်အမြားမှာမူ လွန်စွာ ကြောက်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြသဖြင့် အသက်ကိုပင် ပြင်းပြင်းမရှူဝံ့ကြတော့ချေ။

အဋ္ဌမမင်းသားသည်လည်း အရှက်မရှိဘဲ ဒေါသတကြီးဖြင့် ကျိန်ဆဲလိုက်တော့သည်။ "ငါက မဟာချင်ပြည်ထောင်ရဲ့ အဋ္ဌမမင်းသားကွ။ မိသားစုတစ်ခုတည်းကို ဖျက်ဆီးတာကို ထားလိုက်ပါဦး... ငါ ဆယ်စု၊ ရာချီတဲ့ မိသားစုတွေကို ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့ရင်တောင် သူတို့အားလုံး သေထိုက်လို့ သေကြတာပဲ။ မင်းက ဘာကောင်မို့လို့လဲ... သာမန် ကွပ်မျက်သူ တစ်ယောက်မျှပဲဥစ္စာ။ ငါကိုယ်တော်က ဒီနေရာမှာတင် ရပ်နေတာ... မင်းမှာ သတ္တိရှိရင် လာပြီး သတ်ပစ်လိုက်စမ်းပါဦး"

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဤနေရာကား တော်ဝင်ညီလာခံ ခန်းမဆောင်ကြီး ဖြစ်ပေသည်။

ချူရွှမ်အနေဖြင့် လူပုံအလယ်တွင် သူ့အား အမှန်တကယ် သတ်ပစ်ရဲလိမ့်မည်ဟု အဋ္ဌမမင်းသား လုံးဝ မယုံကြည်ခဲ့ချေ။

ဧကရာဇ်အိုကြီးကလည်း ခွင့်ပြုမည်မဟုတ်သလို၊ စစ်ဘက်၊ အရပ်ဘက် အရာရှိကြီးများကလည်း သေချာပေါက် ခွင့်ပြုကြမည် မဟုတ်ချေ။ ယခုအခိုက်အတန့်တွင် အဋ္ဌမမင်းသားသည် မိမိ၏ ယုံကြည်မှုများကို ပြန်လည်ရရှိသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ချူရွှမ်သည်လည်း ခေါင်းကို လေးနက်စွာ ညိတ်လိုက်ပြီး "အဋ္ဌမမင်းသား... မင်းပြောတာ မှန်ပါတယ်။ မင်းက မင်းသားတစ်ပါးဖြစ်ပြီး ငါက တော်ဝင်ဦးရီးတော်တစ်ယောက် ဖြစ်တာမို့လို့... ဦးလေးဖြစ်သူက တူဖြစ်သူကို သတ်ပစ်ဖို့ကတော့ လုံးဝ မသင့်တော်လှပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ရှေးဟောင်းစကားပုံတစ်ခုကိုတော့ မမေ့ပါနဲ့ဦး... 'မင်းသားတွေ ဥပဒေကို ဖောက်ဖျက်ရင် သာမန်ပြည်သူတွေလိုပဲ ပြစ်ဒဏ်ပေးခံရမယ်' တဲ့"

"အရှင်မင်းကြီးရဲ့ မျက်နှာကို ထောက်ထားသောအားဖြင့် ဦးလေးဖြစ်သူအနေနဲ့ လုံးဝဥဿုံ မျက်နှာပျက်ခံဖို့ကတော့ မကောင်းလှပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ မင်းက သေဒဏ်ကနေ လွတ်မြောက်နိုင်ရင်တောင်မှ ပြစ်ဒဏ်ကနေတော့ ဘယ်လိုမှ မလွတ်မြောက်နိုင်ပါဘူး။ ကဲ... ယခုအခါ အဆင့် ၅ တရားစီရင်ရေး အရာရှိ တစ်ဦးအနေနဲ့ ဒီအရာရှိကြီးက မင်းအပေါ် ကွပ်မျက်ခြင်းကို စတင်တော့မယ်"

သတ်စမ်း...

အဋ္ဌမမင်းသားအား တုံ့ပြန်ရန် အချိန်အနည်းငယ်မျှပင် မပေးတော့ဘဲ၊ ချူရွှမ်သည် ကောင်းကင်ဓားမသိုင်း ကျင့်စဉ် ကို တိုက်ရိုက် ထုတ်ဖော်လိုက်တော့သည်။

သူ၏ လက်ထဲရှိ သွေးသောက် အရူးဓားမ သည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး အဋ္ဌမမင်းသား၏ ဒန်ထျန် အတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် ထိုးစိုက်ဝင်ရောက်သွားခဲ့တော့သည်။

ဘုန်း ဟူသော အသံကြီးနှင့်အတူ။

အဋ္ဌမမင်းသား၏ ဒန်ထျန် သည် ချက်ချင်းပင် ဝုန်းခနဲ ပေါက်ကွဲပျက်စီးသွားခဲ့ရတော့သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူသည် နတ်အဆင့် သိုင်းပညာရှင် တစ်ဦးဘဝမှသည် လုံးဝ အသုံးမဝင်သော ဒုက္ခိတတစ်ဦးအဖြစ်သို့ လျှောကျသွားခဲ့ရတော့သည်။

"တစ်ခါတလေကျရင် သေရတာက မကြောက်ဖို့ကောင်းပါဘူး၊ တကယ် ကြောက်ဖို့ကောင်းတာက သေတာထက်ဆိုးတဲ့ ဘဝနဲ့ ဆက်လက်ရှင်သန်နေရတာပဲ။ အဋ္ဌမမင်းသား... မင်းက မိသားစုတစ်ခုလုံးကို အမြစ်ဖြတ်သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီး ငါ့ကိုပါ အကွက်ဆင်ခဲ့တယ်။ ဒီနေ့တော့ ဒီအရာရှိကြီးက ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ ကိုယ်စား မင်းအပေါ် ကွပ်မျက်ခြင်းကို ဆင်နွှဲပြီး မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းတွေကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ပြီ။ ယခုအခါ မင်းအနေနဲ့ လုံးဝ ကျေနပ်လောက်ပြီလို့ ငါ ထင်ပါတယ်"

"အရှင်မင်းကြီး... ဒီနေ့တော့ ကျွန်တော်မျိုး စိတ်လှုပ်ရှားသွားတဲ့အတွက် အဋ္ဌမမင်းသားရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းတွေကို ဖျက်ဆီးမိသွားခဲ့ရပါတယ်။ ဒီလုပ်ရပ်က ကျွန်တော်မျိုးရဲ့ ကိုယ်ပိုင် လုပ်ဆောင်ချက်သက်သက်သာဖြစ်ပြီး မြို့စောင့်အကျဉ်းထောင်ဌာန သော်လည်းကောင်း၊ တရားစီရင်ရေးဌာန သော်လည်းကောင်း မည်သို့မျှ မသက်ဆိုင်ပါဘူးခင်ဗျာ။ ကျွန်တော်မျိုးကို ပြစ်ဒဏ်ပေးဖို့ အရှင်မင်းကြီးကို နှိမ့်ချစွာ တောင်းဆိုပါတယ်”

အခန်း (၂၂၂)

ငါ သည်းခံရမည်

ကျင့်ကြံခြင်း ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရသော အဋ္ဌမမင်းသား ကို ကြည့်ရင်း၊ တော်ဝင်ညီလာခံ ခန်းမဆောင်ကြီးတစ်ခုလုံးသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားခဲ့ပြီး အပ်တစ်ချပ်ကျသံကိုပင် ကြားနိုင်လောက်သည့်အခြေအနေအထိ တကယ်ကို ငြိမ်သက်နေခဲ့သည်။ တန်ခိုးအာဏာကြီးမားသော အရာရှိကြီးများအားလုံး အသက်ကိုပင် ဝဝမရှူဝံ့ကြချေ။

လက်ဝဲအမတ်ချုပ် ၏ မျက်နှာမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

လက်ယာအမတ်ချုပ် ၏ မျက်လုံးများမှာလည်း အံ့ဩလွန်းသဖြင့် ပြူးကျယ်နေခဲ့ရသည်။

ပုလဲကန့်လန့်ကာ နောက်ကွယ်မှ မိဖုရားခေါင်ကြီး ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း မသိစိတ်အရ အနည်းငယ် တုန်ယင်သွားခဲ့ရသည်။

သို့သော်လည်း အပြင်းဆုံး ဒေါသထွက်ပြီး ရင်ထုမနာ ဖြစ်နေရသူမှာမူ နဂါးရာဇပလ္လင်ထက်ရှိ ဧကရာဇ်အိုကြီး ပင် ဖြစ်ပေသည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ... အဋ္ဌမမင်းသား သည် သူ၏သားအရင်းဖြစ်ပါလျက်နှင့်၊ ချူရွှမ် သည် စစ်ဘက်၊ အရပ်ဘက် အရာရှိကြီးများ၏ ရှေ့မှောက်၌တင် သူ့အား ဗြောင်ကျကျ ကျင့်ကြံခြင်းကို ဖျက်ဆီးကာ ဒုက္ခိတတစ်ဦးအဖြစ် ပြုလုပ်ပစ်ခဲ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

"ချူရွှမ်... မင်းက..."

ဧကရာဇ်အိုကြီး သည် နဂါးရာဇပလ္လင်ထက်မှ ဝုန်းခနဲ ထရပ်လိုက်ရာ၊ သူ၏မျက်နှာမှာ ဒေါသကြောင့် နီမြန်းနေခဲ့ပြီး သူ၏မျက်ဝန်းအစုံမှာ လူကိုပင် ဝါးမြိုပစ်တော့မည့်အလား ရှိနေတော့သည်။ ဧကရာဇ်၏ ဒေါသအရှိန်အဝါ လှုံ့ဆော်မှုအောက်တွင် သူ၏ အရိပ်အစောင့်တပ်ဖွဲ့ ဝင်များသည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ချူရွှမ် အား ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့လိုက်ကြတော့သည်။

ချူရွှမ် သည် တကယ့်ကို ရဲတင်းလွန်းလှသည်ဟု လူတိုင်း ခံစားလိုက်ကြရသည်။

"သူ့ကို သတ်ပစ်ပါ၊ အရှင်မင်းကြီး... ကျွန်တော်မျိုး တောင်းပန်ပါတယ်၊ ဤကွပ်မျက်သူ ကို သတ်ပစ်ပါ" နောက်ဆုံးတွင် အရာရှိတစ်ဦး သတိဝင်လာခဲ့ပြီး ချူရွှမ် အား လက်ညှိုးထိုးလျက် စိတ်လွတ်ကိုယ်လွတ် စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။

"မှန်ပါတယ်... သူ့ကို သတ်ပစ်ပါ"

"ညီလာခံခန်းမဆောင်ကြီးထဲမှာ မင်းသားတစ်ပါးကို ဒုက္ခိတဖြစ်အောင် လုပ်တာက မဟာချင်ပြည်ထောင်ရဲ့ သမိုင်းတစ်လျှောက်မှာ တစ်ခါမှ မရှိဖူးသေးတဲ့ ကိစ္စပဲ"

"ဒီလူက တကယ့်ကို လုံးဝဥဿုံ ရူးသွပ်နေပြီ"

အရာရှိကြီး အမြောက်အမြား ဒေါသပုန်ထသွားကြရသည်။ ချူရွှမ် ၏ လုပ်ရပ်မှာ အရှင်မင်းကြီးအား ဗြောင်ကျကျ စော်ကားရုံတင်မကဘဲ တစ်ခုလုံးသော တော်ဝင်ညီလာခံကိုပါ လုံးဝ လျစ်လျူရှုလိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ဝုန်း...

အရိပ်အစောင့်တပ်ဖွဲ့ ဝင်အချို့သည် သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော သတ်ဖြတ်ခြင်းအရှိန်အဝါများကို မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ချေ။

သို့သော် ချူရွှမ် ကမူ ၎င်းကို စိုးစဉ်းမျှ သတိပြုမိပုံမပေါ်ချေ။ သူသည် ကိုယ်ကို မတ်မတ်ရပ်လျက် ဧကရာဇ်အိုကြီး အား စူးစိုက်ကြည့်ကာ "အဋ္ဌမမင်းသား တခြားသူတွေကို ဒုက္ခပေးတာကို ကျွန်တော်မျိုး လျစ်လျူရှုထားလို့ရပေမဲ့... သူက ကျွန်တော်မျိုးကိုတော့ လုံးဝ မအကွက်ဆင်ခဲ့သင့်ဘူး" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

"ဒါ့အပြင် ကျွန်တော်မျိုးရဲ့ ကံကောင်းမှုနဲ့ တစ်စုံတစ်ယောက်က လာရောက်ဝန်ခံခြင်းသာ မရှိခဲ့ရင်... သူဌေးကြီးလျို ၏ မိသားစုတစ်ခုလုံး အမြစ်ဖြတ်သတ်ဖြတ်ခံရတဲ့ အမှုကိစ္စက ကျွန်တော်မျိုးရဲ့ အပေါ်ကို သေချာပေါက် ကျရောက်လာမှာပဲ။ အဲဒီလိုဆိုရင် ကျွန်တော်မျိုးရဲ့ ရာထူးအာဏာတွေ ဆုံးရှုံးရုံတင်မကဘဲ အသက်ပါ ဆုံးရှုံးရလိမ့်မယ်"

"ဒီနေရာမှာ ရှိနေတဲ့ ဘယ်သူမဆို ဒီလိုအခြေအနေမျိုးနဲ့ ကြုံတွေ့ရရင် ဒီအဋ္ဌမမင်းသား ကို အပိုင်းပိုင်းအစစ ဆွဲဲဖြဲပစ်ချင်ကြလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော်မျိုး ယုံကြည်ပါတယ်။ ကျွန်တော်မျိုးက သူ့ကို မသတ်ခဲ့ဘဲ သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းတွေကိုပဲ ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့တာကတင် ကျွန်တော်မျိုးရဲ့ အကြီးမားဆုံးသော သည်းခံထိန်းချုပ်မှု ဖြစ်နေပါပြီ"

"သေချာတာပေါ့... အကယ်၍ အရှင်မင်းကြီးက ကျွန်တော်မျိုး မှားယွင်းတယ်လို့ ယူဆရင် အမိန့်တော်တစ်ချက် ချမှတ်နိုင်ပါတယ်။ သတ်ပစ်မလား၊ အပိုင်းပိုင်း ခုတ်ထစ်မလား... ကျွန်တော်မျိုး ချူရွှမ် အနေနဲ့ မည်သို့မျှ ငြင်းခုံငြင်းဆန်နေမှာ မဟုတ်ပါဘူး"

စကားပြောပြီးနောက် ချူရွှမ် သည် သူ၏ သွေးသောက် အရူးဓားမ ကို ပြန်လည်သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး ဖမ်းဆီးခြင်းကို လက်ခံရန် အသင့်ရှိနေသည့် ဟန်ပန်မျိုး ပြုလုပ်လိုက်သည်။ ဆူညံပွက်လောရိုက်နေသော တော်ဝင်ညီလာခံ ခန်းမဆောင်ကြီးသည် ချက်ချင်းပင် နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည်တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့ရပြန်သည်။

လူတိုင်း၏ အကြည့်များမှာ နောက်တစ်ကြိမ် ဧကရာဇ်အိုကြီး ထံသို့ စုပြုံကျရောက်သွားကြတော့သည်။ ယခုအခိုက်အတန့်တွင် ဧကရာဇ်အိုကြီး ၏ အမိန့်တော်တစ်ချက်တည်းဖြင့်ပင် ချူရွှမ် ၏ ဦးခေါင်း မြေသို့ လွင့်စင်ကျသွားနိုင်ပေသည်။

လက်ယာအမတ်ချုပ် နှင့် တရားရေးဝန်ကြီးဌာန မှ အရာရှိကြီးများသည် ချူရွှမ် အတွက် တိတ်တဆိတ် ရင်တထိတ်ထိတ်ဖြင့် အသက်ရှူပင် မှားနေခဲ့ကြရသည်။

ချူရွှမ် ကမူ တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ဧကရာဇ်အိုကြီး ကို စိုက်ကြည့်နေခဲ့ပြီး၊ ဧကရာဇ်အိုကြီး ကလည်း ခက်ထန်အုံ့မှိုင်းသော မျက်နှာထားဖြင့် သူ့ကို ပြန်လည်စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။ ထိုလူနှစ်ဦးစလုံး အချင်းချင်း အကြည့်ချင်း ဆုံနေခဲ့ကြ၏။

နောက်ဆုံးတွင်မူ ဧကရာဇ်အိုကြီး ကသာ အလျှော့ပေးလိုက်ရတော့သည်။

သူ၏ ကိုယ်ပိုင်စိတ်ဆန္ဒအရဆိုလျှင် ချူရွှမ် အား ယခုချက်ချင်း သတ်ပစ်ချင်နေသော်လည်း၊ အသိဉာဏ်ပညာကမူ ယခုအချိန်တွင် ချူရွှမ် နှင့် လုံးဝ မျက်နှာပျက်ခံ၍ မဖြစ်နိုင်ကြောင်းနှင့် ပထမဧကရာဇ်၏ အမိန့်တော်ပြန်တမ်း ပါ အကြောင်းအရာများကို အပြင်သို့ လုံးဝ အဖော်ထုတ်ခံ၍ မဖြစ်ကြောင်း ဧကရာဇ်အိုကြီး ကို သတိပေးနေခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

ဤအရာကို တွေးမိရင်း ဧကရာဇ်အိုကြီး သည် သူ၏ရင်ဘတ်အတွင်းမှ ပေါက်ကွဲထွက်လုနီးပါး ဖြစ်နေသော အမျက်ဒေါသများကို အတင်းအကျပ် ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်လိုက်ရတော့သည်။

"သည်းခံရမယ်၊ ငါ သည်းခံရမယ်"

"အသေးအမွှားလေးတွေမှာ သည်းမခံနိုင်ရင် အကြံအစည်ကြီးတွေ ပျက်စီးသွားတတ်တယ်။ အခုအချိန်က ဒီကွပ်မျက်သူ နဲ့ လုံးဝဥဿုံ မျက်နှာပျက်ရမယ့် အချိန်မဟုတ်သေးဘူး"

ဧကရာဇ်အိုကြီး သည် အဆိုးအကောင်း အကျိုးအမြတ်များကို သေချာစွာ တွက်ချက်ပြီးနောက်၊ ထရပ်နေရာမှ နောက်ဆုံးတွင် ပလ္လင်ပေါ်သို့ ပြန်လည်ထိုင်ချလိုက်တော့သည်။ သူသည် လက်ကိုမြှောက်ကာ "တော်ကြတော့... မင်းတို့အားလုံး ဆုတ်ခွာသွားကြစမ်း။ တော်ဝင်ညီနောင် ပြောတာ မှန်ပါတယ်။ ဤသားဆိုးသားမိုက် ပြုလုပ်ခဲ့တဲ့ လုပ်ရပ်တွေအရဆိုရင် သေဒဏ်ပေးတာကတင် မလွန်လှပါဘူး။ တော်ဝင်ညီနောင်က သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းတွေကိုပဲ ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့တာက တကယ့်ကို အလွန်အမင်း ညှာတာလွန်းလှတဲ့ လုပ်ရပ်ပဲ။ ဤအမှုကိစ္စကို ဒီနေရာတင် အဆုံးသတ်စေရမယ်" ဟု မိန့်ကြားလိုက်တော့သည်။

"အစောင့်တွေ... ဒီသားဆိုးသားမိုက်ကို မင်းသားစံအိမ်တော်ဆီ ပြန်လည်ခေါ်ဆောင်သွားပြီး တင်းကြပ်စွာ စောင့်ကြည့်စောင့်ကြပ်ကြစမ်း။ ငါကိုယ်တော်ရဲ့ အမိန့်မရှိဘဲ သူ့ကို အပြင်တစ်လှမ်းမျှ ပေးမထွက်စေနဲ့။ ညီလာခံ သိမ်းစေ"

မိန့်ကြားပြီးနောက် ဧကရာဇ်အိုကြီး သည် ထရပ်ကာ မည်သည့်မျက်နှာအမူအရာမျှ မပြဘဲ တော်ဝင်ညီလာခံမှ လှည့်ထွက်သွားခဲ့တော့သည်။

စစ်ဘက်၊ အရပ်ဘက် အရာရှိကြီးများ အားလုံး အချင်းချင်း မျက်လုံးချင်း တောက်ကစားလိုက်ကြတော့သည်။

လက်ဝဲအမတ်ချုပ် ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေခဲ့ပြီး လက်ယာအမတ်ချုပ် ၏ မျက်နှာမှာမူ ဆတ်ခနဲ လှုပ်ခါသွားခဲ့ရသည်။

စတုတ္ထမင်းသား မှာမူ လွန်စွာ ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်နေခဲ့ရသည်။ ပြီးခဲ့တဲ့အကြိမ်တုန်းက ချူရွှမ် ၏ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရိုက်နှက်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်မှာ ကြီးမားလှသော အရှက်ရစရာကြီးတစ်ခုဟု သူထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း၊ ယခုအခါ ကျင့်ကြံခြင်း ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရသော အဋ္ဌမမင်းသား နှင့် နှိုင်းယှဉ်လိုက်သည့်အခါ သူသည် အလွန်ပင် ကံကောင်းနေသေးကြောင်း သိမြင်လိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

"ဒါပေမဲ့... ဘာဖြစ်လို့ ခမည်းတော် ဧကရာဇ်က ဒီကွပ်မျက်သူ အပေါ် ဒီလောက်အထိ အလွန်အမင်း သတိထား စိုးရိမ်နေရတာလဲ မသိဘူး" စတုတ္ထမင်းသား နားမလည်နိုင်ခဲ့ချေ။

ညီလာခံ၌ ရှိနေကြသော အရာရှိကြီးများနှင့် မှူးမတ်အပေါင်းတို့သည်လည်း လုံးဝ နားမလည်နိုင်ခဲ့ကြချေ။

မင်းသားတစ်ပါးကို ဒုက္ခိတဖြစ်အောင် လုပ်တာတောင် မည်သည့်ပြစ်ဒဏ်မှ မခံရဘူးလား။ ဤ ချူ မျိုးနွယ်က တကယ့်ကို ထူးဆန်းလွန်းလှပေသည်။ နောင်အနာဂတ်တွင် သူ့ကို သွားရောက်မဆွမိစေရန် တတ်နိုင်သမျှ သတိထားပြီး ရှောင်ရှားကြရမည်ဟု သူတို့အားလုံး ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြတော့သည်။

ခေတ္တမျှအတွင်း အရာရှိကြီးများနှင့် မှူးမတ်အပေါင်းတို့သည် ချူရွှမ် အား နက်နဲလှသော ဇဝေဇဝါဖြစ်မှုများနှင့် စိုးရိမ်ထိတ်လန့်မှုများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေကြသော်လည်း မည်သူမျှ နောက်ထပ် စကားတစ်လုံးမျှ မဟဝံ့ကြသလို မေးခွန်းလည်း မမေးရဲကြတော့ချေ။

အရှင်မင်းကြီး ထွက်ခွာသွားသည်ကို မြင်ရသောအခါ အရာရှိကြီးများသည်လည်း တစ်ဦးပြီးတစ်ခု ဆက်တိုက် ထွက်ခွာသွားကြတော့သည်။ လက်ယာအမတ်ချုပ် တစ်ဦးတည်းသာလျှင် ထွက်ခွာသွားချိန်၌ ချူရွှမ် အား လွန်စွာ ရှုပ်ထွေးလှသော မျက်နှာထားဖြင့် လှမ်းကြည့်နေခဲ့သည်။

အခြားသူများက ဧကရာဇ်မင်းမြတ်သည် ချူရွှမ် အပေါ် ဘာကြောင့် စိုးရိမ်နေရသည်ကို မသိရှိနိုင်ကြသော်လည်း လက်ယာအမတ်ချုပ် ကမူ အမှန်တကယ်ကို ကောင်းကောင်းကြီး သိရှိထားပေသည်။

"ဒါက သေချာပေါက် ချူရွှမ် ဘိုးဘေးမြေမှာ ရရှိခဲ့တဲ့ ပထမဧကရာဇ်၏ အမိန့်တော်ပြန်တမ်း ကြောင့်ပဲ ဖြစ်ရမယ်။ ဒါပေမဲ့... အဲဒီအမိန့်တော်ပြန်တမ်း ထဲမှာ ဘာအကြောင်းအရာတွေ ပါဝင်နေလို့ အရှင်မင်းကြီးက ဒီလောက်အထိ စိုးရိမ်နေရတာလဲ မသိဘူး" လက်ယာအမတ်ချုပ် ၏ နှလုံးသားတစ်ခုလုံး ပြင်းထန်လှသော စုံစမ်းလိုစိတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့ရသည်။

သို့သော်လည်း ချူရွှမ် က မည်သည့်အရာကိုမျှ ထုတ်ဖော်ပြောဆိုရန် မလိုလားသဖြင့် လက်ယာအမတ်ချုပ် အနေဖြင့်လည်း ၎င်းကို ရင်ထဲ၌သာ အောင့်အည်းမျိုသိပ်ထားရုံ တတ်နိုင်တော့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် တော်ဝင်ညီလာခံ ခန်းမဆောင်ကြီးအတွင်းရှိ အရာရှိကြီးများအားလုံး လူစုကွဲသွားခဲ့ကြပြီး အရိပ်အစောင့်တပ်ဖွဲ့ ဝင်များပင်လျှင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။

ကွက်တိပင် ဤအခိုက်အတန့်၌ ဆိတ်ငြိမ်ခြောက်သွေ့နေသော ညီလာခံခန်းမဆောင်ကြီးအတွင်းဝယ် အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ ရယ်မောသံ ရုတ်တရက် ပဲ့တင်ထပ် ထွက်ပေါ်လာခဲ့တော့သည်။

"စိတ်ဝင်စားစရာပဲ... တကယ်ကို စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းလှပေတယ်။ ငါက မူလက ရိုးရိုးပွဲကြည့်ဖို့ပဲ လာခဲ့တာကို... ဒီလောက်အထိ စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းတဲ့ မြင်ကွင်းနဲ့ စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းတဲ့ လူတစ်ယောက်ကို တွေ့ရလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားမိဘူး"

"ကျွင်းဟောက်ချိုး က သူ့ကို ရွေးချယ်ခဲ့တာ မဆန်းတော့ပါဘူး"

ပုလဲကန့်လန့်ကာ နောက်ကွယ်မှ မိဖုရားခေါင်ကြီး သည် ပျင်းရိငြီးငွေ့စွာဖြင့် ထရပ်လိုက်ပြီး ကိုယ်ကို တစ်ချက် ဆန့်လိုက်လေသည်။

ဤရိုးရှင်းလှသော အမူအရာလေး တစ်ချက်တည်းကပင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မိန်းမစိုးများအားလုံးကို မသိစိတ်အရ တံတွေးမြိုချမိသွားစေခဲ့ရသည်။ ထို့နောက်တွင်မူ မည်သူမျှ ဆက်လက်၍ မကြည့်ဝံ့ကြတော့ချေ။

သူတို့သည် အဋ္ဌမမင်းသား အား တိတ်ဆိတ်စွာ ပွေ့ချီလျက် တော်ဝင်နန်းတော်အပြင်ဘက်သို့ ပို့ဆောင်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်ကြတော့သည်။

ကွက်တိပင် ထိုအခိုက်အတန့်၌ ပုလဲကန့်လန့်ကာ နောက်ကွယ်မှ မိဖုရားခေါင်ကြီး ရုတ်တရက် ထွက်လာခဲ့ပြီး "နေကြပါဦး..." ဟု ဆိုလိုက်သည်။

"ဒီအဋ္ဌမမင်းသား က ငါကိုယ်တိုင် မွေးဖွားခဲ့တဲ့ သားအရင်း မဟုတ်ဘူးဆိုပေမဲ့ သူက ငါ့ကို မယ်တော်ကြီးလို့ ခေါ်ခဲ့တာပဲဥစ္စာ"

"အခု သူ ကျင့်ကြံခြင်းတွေ ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရတဲ့ အချိန်မှာတော့... ဘယ်လိုရှုထောင့်ကပဲကြည့်ကြည့် သူ့ကို ဤကဲ့သို့ သနားစရာကောင်းတဲ့ ပုံစံမျိုးနဲ့ ပြန်ခွင့်ပြုဖို့ကတော့ မသင့်တော်လှပါဘူး"

"ဒီလိုလုပ်ကြတာပေါ့... မင်းတို့ ဤအဋ္ဌမမင်းသား ကို ငါ့ရဲ့ နန်းဆောင်ဆီ ခေါ်သွားလိုက်ကြ၊ ပြီးရင် သူ့ကို ကုသပေးဖို့ တော်ဝင်သမားတော် အတော်ဆုံးတစ်ယောက်ကိုပါ ဆင့်ခေါ်လိုက်ကြစမ်း" မိဖုရားခေါင်ကြီး က ခပ်အေးအေးပင် အမိန့်ပေးလိုက်လေသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မိန်းမစိုးငယ်များ အချင်းချင်း မျက်လုံးချင်း ကစားလိုက်ကြသော်လည်း မည်သို့မျှ မငြင်းဆန်ဝံ့ကြချေ။ ၎င်းတို့သည် အဋ္ဌမမင်းသား အား မိဖုရားခေါင်ကြီး ၏ နန်းဆောင်ဆီသို့သာ ရိုသေစွာဖြင့် ပွေ့ချီသယ်ဆောင်သွားကြရတော့သည်။

တစ်ခုလုံးသော တော်ဝင်ညီလာခံ ခန်းမဆောင်ကြီးသည် လုံးဝဥဿုံ ပြန်လည်တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားခဲ့တော့သည်။

ယခုအခိုက်အတန့်၌ မိဖုရားခေါင်ကြီး ကို ထောက်လှမ်းရန် သီးသန့်တာဝန်ပေးအပ်ခြင်း ခံထားရသော အရိပ်အစောင့်တပ်ဖွဲ့ ဝင်တစ်ဦး ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး၊ သူ၏မျက်နှာတွင် သံသယများ ပြည့်နှက်လျက် "မိဖုရားခေါင်ကြီး ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ဘာလဲ။ ငါ ဒါကို အရှင်မင်းကြီးထံ သွားပြီး အစီရင်ခံ တင်ပြသင့်လား" ဟု တွေးတောလိုက်မိသည်။ အရိပ်အစောင့်တပ်ဖွဲ့ ဝင်သည် ခဏမျှ စဉ်းစားတွေးတောလိုက်၏။

နောက်ဆုံးတွင်မူ သူသည် တော်ဝင်နန်းတော်ကြီးအတွင်း၌ အရေးအကြီးဆုံးဖြစ်သော ထာဝရသက်ရှည်နန်းဆောင်ဆီသို့သာ ဦးတည်သွားခဲ့တော့သည်။

ဤနေရာကား ဧကရာဇ်အိုကြီး အသက်ရှည်စေသော ဆေးလုံး များကို အထူးတလည် ကျင့်ကြံသန့်စင်ဖော်စပ်နေသည့် နေရာပင် ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော်လည်း အရိပ်အစောင့်တပ်ဖွဲ့ ဝင် ထိုနန်းဆောင်အနားသို့ ချဉ်းကပ်လိုက်သည်နှင့်အမျှ အတွင်းဘက်မှ ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်ကျိန်ဆဲသံများကို ပြင်းထန်စွာ ကြားလိုက်ရတော့သည်။

အရိပ်အစောင့်တပ်ဖွဲ့ ဝင်မှာ လွန်စွာ ကြောက်လန့်သွားသဖြင့် အနားသို့ ထပ်မံ၍ မချဉ်းကပ်ဝံ့တော့ချေ။

မိန်းမစိုးအိုကြီးဖြစ်သော မိန်းမစိုး လျိုကျင်း ကပင် သူ့အား အဝေးသို့ အမြန်ဆုံး ထွက်ခွာသွားရန် လက်ရိပ်ပြလိုက်သဖြင့် အရိပ်အစောင့်တပ်ဖွဲ့ ဝင်သည် ချက်ချင်းပင် ရုပ်ဖျက်ကာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တော့သည်။

ထာဝရသက်ရှည်နန်းဆောင်အတွင်းမှ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်သံများသည် နာရီဝက်ခန့်အထိ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီးမှ နောက်ဆုံးတွင် ဖြည်းညှင်းစွာ ငြိမ်သက်သွားခဲ့ရသည်။

မိန်းမစိုး လျိုကျင်း အတွင်းသို့ လှမ်းဝင်လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်၌ ဆံပင်များ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေကာ နဂါးရာဇပလ္လင်ထက်တွင် အေးစက်သော မျက်ဝန်းများဖြင့် ထိုင်လျက် မိမိဘာသာ မိမိ ရေရွတ်နေသော ဧကရာဇ်အိုကြီး ကို မြင်တွေ့လိုက်ရလေသည်။

"သာမန် ကွပ်မျက်သူ တစ်ယောက်မျှပဲဥစ္စာ... မင်းရဲ့လက်ထဲမှာ ပထမဧကရာဇ်ရဲ့ အမိန့်တော်ပြန်တမ်း ရှိနေရုံနဲ့ ငါကိုယ်တော်ကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်မယ်လို့ တကယ်ပဲ ထင်နေတာလား"

"တစ်လ... အလွန်ဆုံးရှိမှ နောက်ထပ် တစ်လပဲ။ ငါကိုယ်တော် နှစ်ပေါင်းနှစ်ဆယ်တိုင်တိုင် သည်းခံပြီး ပင်ပန်းကြီးစွာ ကျင့်ကြံဖော်စပ်ခဲ့ရတဲ့ အသက်ရှည်စေသော ဆေးလုံး က လုံးဝ အောင်မြင်တော့မယ်"

"အဲဒီအချိန်ကျရင် ဘယ်လိုကွပ်မျက်သူ၊ ဘယ်လိုပထမဧကရာဇ်ရဲ့ အမိန့်တော်ပြန်တမ်း... ငါကိုယ်တော်ရဲ့ ရှေ့မှောက်မှာတော့ အားလုံးက အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ အမှိုက်တွေ သက်သက်ပဲ ဖြစ်သွားစေရမယ်။ လက်ညှိုးတစ်ချက်တည်းနဲ့တင် မင်းတို့လို ပုရွက်ဆိတ်ကောင်တွေအားလုံးကို ငါ အသေသတ်ပစ်နိုင်တယ်"